از مجموعهٔ الشمعیل المحمدیه (سریال کامل شد) · درس 39 از 40

الشمال المحمدیه | قسمت (39) | باب آنچه در مورد دیدن رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم در خواب ذکر شد.

◉ 135 بازدید ⏱ 13:26 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:07 با قلم‌های اشتیاق و مرکّب عشق،
0:11 سطرهایی از حروف را می‌نگاریم که از طلا گران‌بهاتر است،
0:15 در وصف سرور آفریدگان (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)،
0:20 شمائل محمدی،
0:30 باب آنچه در دیدن رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) در خواب آمده است.
0:38 مصنّف کتاب شمائل خود را با این باب به پایان برده است
0:42 تا پیوند میان شناخت شمائل و تحقق دیدار (در خواب) را استوار سازد،
0:48 پس کسی که به شمائل و صفات پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) آگاه نباشد،
0:54 نمی‌تواند تحقق یابد که آنکه در خواب دیده، همان پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) است.
1:01 و این امر اهمیت علم شرعی را تأکید می‌کند،
1:04 و اهمیت بررسی مناقب پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
1:09 و صفات و شمائل ایشان را.
1:11 و هرگاه مسلمان شمائل پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) را بشناسد،
1:17 از آن در امان می‌ماند که با نیرنگ شیطان و حیله‌ها و تلبیس او فریب خورد یا خردش منحرف گردد،
1:24 همچنان که بسیاری از مردم به خوابی که در رؤیاهایشان دیدند فریفته شدند،
1:29 و گمان کردند که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) را در خواب دیده‌اند.
1:34 و زیر سایهٔ آن رؤیاهای ادعایی، بدعت‌ها و گمراهی‌های بسیاری رواج یافت که الله هیچ دلیلی برای آن نازل نکرده است.
1:43 از عبدالله بن مسعود رضی‌الله‌عنه،
1:48 از پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) روایت است که فرمود:
1:52 «هرکس مرا در خواب ببیند، به راستی مرا دیده است، زیرا شیطان به شکل من درنمی‌آید.»
1:59 و از ابوهریره رضی‌الله‌عنه روایت است که گفت:
2:03 رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
2:07 «هرکس مرا در خواب ببیند، به راستی مرا دیده است، زیرا شیطان نمی‌تواند به صورت من درآید، یا فرمود: خود را به شکل من درنمی‌آورد.»
2:17 در این دو حدیث آمده است که هرکس پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) را به صفت شناخته‌شدهٔ ایشان ببیند،
2:25 نه به صفتی دیگر، به راستی ایشان را دیده است،
2:31 یعنی او را به صورت حقیقی‌اش دیده است، زیرا شیطان هرگز به شکل ایشان درنمی‌آید،
2:38 اما شیطان ممکن است به صورت‌های دیگر درآید.
2:42 کسی در خوابش می‌آید و به او می‌گوید:
2:45 «من پیامبرم» یا «ابوبکرم» یا «عمرم» یا جز اینها، و او در این ادعا دروغگوست.
2:53 علما گفته‌اند: الله تعالی پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) را ویژه ساخت
2:59 به اینکه دیدن مردم او را درست است و همهٔ آن راست است،
3:04 و شیطان را از آن بازداشت که به صورت ایشان در آفرینشان درآید، تا در خواب به زبان ایشان دروغ نبندد،
3:11 همچنان که درآمدن شیطان به صورت ایشان در بیداری محال است،
3:16 و اگر چنین می‌شد، حق با باطل مشتبه می‌گشت.
3:20 علمای تعبیر گفته‌اند:
3:22 هرگاه فرد نادان بگوید: پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) را دیدم،
3:27 از صفت او پرسیده می‌شود،
3:30 اگر با صفت روایت‌شده موافق باشد پذیرفته می‌شود، وگرنه از او پذیرفته نمی‌شود.
3:35 و محمد بن سیرین چنین بود:
3:37 هرگاه کسی برایش حکایت می‌کرد که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) را دیده است،
3:42 می‌گفت: آنچه را دیده‌ای برایم وصف کن.
3:46 پس اگر صفتی را وصف می‌کرد که او نمی‌شناخت،
3:49 می‌گفت: تو او را ندیده‌ای.
3:52 و از عاصم بن کلیب روایت است که گفت:
3:57 پدرم برایم حدیث گفت
3:59 که شنیده است ابوهریره رضی‌الله‌عنه می‌گوید:
4:03 رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
4:07 «هرکس مرا در خواب ببیند، به راستی مرا دیده است،
4:10 زیرا شیطان به شکل من درنمی‌آید.»
4:14 پدرم گفت:
4:16 من این حدیث را برای ابن عباس نقل کردم
4:18 و گفتم: من او را دیدم.
4:21 سپس حسن بن علی را یاد کردم
4:23 و گفتم: او شبیه او بود.
4:26 ابن عباس گفت: او شبیه (پیامبر) بود.
4:31 این حدیث به معنای احادیث پیشین است:
4:36 شیطان در خواب به شکل پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) درنمی‌آید.
4:41 و گفتهٔ کلیب، پدر عاصم:
4:44 من این را برای ابن عباس نقل کردم
4:47 و او گفت: آن را برایم وصف کن.
4:49 کلیب گفت:
4:51 من حسن بن علی را یاد کردم،
4:53 یعنی وقتی او را در خواب دیدم،
4:56 صفتش مرا به یاد صفت حسن بن علی انداخت،
5:00 پس وصفش شبیه او بود.
5:02 ابن عباس گفت: او (پیامبر) شبیه (حسن) بود.
5:07 و این شاهدی است بر آنچه پیشتر بیان شد از اعتنای صحابه رضی‌الله‌عنهم به این مسئله،
5:14 و تحقیق ایشان از کسی که ادعای دیدن پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) در خواب را داشت،
5:20 که آیا او را به صفت شناخته‌شده‌اش دیده یا به صفتی دیگر.
5:24 پس اگر به صفت شناخته‌شده باشد، به راستی او را دیده است،
5:28 زیرا شیطان به شکل او درنمی‌آید.
5:31 و اگر به صفتی دیگر باشد،
5:33 بدین سبب پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) را ندیده است.
5:39 از یزید فارسی روایت است
5:42 و او کاتب مصاحف بود،
5:44 که گفت: در زمان ابن عباس پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) را در خواب دیدم.
5:51 به ابن عباس گفتم:
5:53 من رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) را در خواب دیدم.
5:58 ابن عباس گفت:
6:00 رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) می‌فرمود:
6:05 شیطان نمی‌تواند به شکل من درآید.
6:09 پس هرکس مرا در خواب ببیند، به راستی مرا دیده است.
6:13 آیا می‌توانی آن مردی را که در خواب دیده‌ای توصیف کنی؟
6:18 گفت: آری، برایت مردی را وصف می‌کنم که میان دو مرد بود،
6:23 اندامش و گوشتش گندمگون تا سفیدی بود،
6:27 چشمانش سرمه‌کشیده و خنده‌اش نیکو و دایره‌های صورتش زیبا بود،
6:33 ریشش میان این و آن را پر کرده بود،
6:37 گردنش را پر کرده بود.
6:40 عوف گفت: نمی‌دانم با این وصف چه بود.
6:45 ابن عباس گفت:
6:47 اگر او را در بیداری می‌دیدی، بیش از این نمی‌توانستی او را وصف کنی.
6:53 در این حدیث، سخن ابن عباس رضی‌الله‌عنه به یزید فارسی آمده است:
7:00 آیا می‌توانی آن مردی را که در خواب دیده‌ای توصیف کنی؟
7:05 یعنی او رضی‌الله‌عنه می‌خواست در وصفی که دیده بود بنگرد،
7:10 تا اگر با آنچه از وصف پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) می‌شناخت مطابق بود،
7:16 بداند که ایشان را دیده است، زیرا شیطان به شکل او درنمی‌آید.
7:22 یزید گفت: برایت مردی میان دو مرد را وصف می‌کنم،
7:27 یعنی میانه‌قد، نه بلندقامتِ بسیار بلند و نه کوتاه‌قد.
7:32 و گفته‌اش «اندامش و گوشتش گندمگون تا سفیدی» (یعنی رنگ او سفیدی‌ای آمیخته با گندمگونی بود).
7:36 نه سفیدِ بی‌رنگِ خالص
7:40 بلکه سفیدی‌ای است آمیخته با سرخی
7:43 و سخن او: «سرمه‌چشم»
7:46 یعنی پلک‌هایش اندکی تیرگیِ سیاهی داشت
7:50 گویی سرمه‌ای نهاده بود و سرمه نکشیده بود
7:53 و سخن او: «خوش‌خنده، زیبا در گردی چهره»
7:58 ریشش میان این تا آن را پر کرده بود
8:02 یعنی میان گوش راستش تا گوش چپش
8:06 گلوگاهش را پر کرده بود، یعنی از انبوهی آن
8:11 و ریش پیامبر (ﷺ) پرپشت بود
8:15 و سخن او: عوف گفت، یعنی ابن ابی جمیله
8:20 راوی از یزید
8:22 و نمی‌دانم با این وصف چه بوده است
8:25 یعنی از صفات دیگری که یاد کرده بود
8:28 شاید جز این را به خاطر نسپرده است
8:32 پس ابن عباس گفت:
8:34 اگر او را در بیداری می‌دیدی
8:36 نمی‌توانستی او را بیش از این توصیف کنی
8:39 یعنی این وصفی که برای مردی کردی
8:43 که در خواب دیده بودی
8:45 کاملاً مطابق صفت پیامبر (ﷺ) است
8:50 به‌گونه‌ای که اگر او را در بیداری می‌دیدی و وصفش می‌کردی
8:54 نمی‌توانستی بر این وصف بیفزایی
8:58 و ابو قتاده رضی‌الله‌عنه گفت:
9:02 رسول الله (ﷺ) فرمود:
9:06 هر که مرا ببیند، یعنی در خواب،
9:09 پس حق را دیده است
9:11 و از انس رضی‌الله‌عنه روایت است
9:15 که پیامبر (ﷺ) فرمود:
9:18 هر که مرا در خواب ببیند، مرا دیده است،
9:23 زیرا شیطان به صورت من درنمی‌آید
9:26 و فرمود:
9:28 و خوابِ مؤمن یک جزء از چهل‌وشش جزء نبوت است
9:34 این دو حدیث به معنای احادیث پیشین است
9:39 پس هر که پیامبر (ﷺ) را در خواب ببیند
9:43 حق را دیده است
9:45 و شیطان به صورت او درنمی‌آید
9:48 یعنی به شکل او متمثل نمی‌شود و تصور نمی‌گردد
9:51 و سخن او:
9:53 و خوابِ مؤمن یک جزء از چهل‌وشش جزء نبوت است
9:58 در این، فضیلتِ خوابی است که الله سبحانه و تعالی بنده مؤمنش را به آن گرامی می‌دارد
10:05 و آن از مبشرات است
10:07 پیامبر (ﷺ) فرمود:
10:10 پس از نبوت چیزی جز مبشرات باقی نمی‌ماند
10:16 گفتند: ای رسول الله!
10:18 و مبشرات چیست؟
10:20 فرمود:
10:21 خوابِ نیکی که مرد آن را می‌بیند یا برای او دیده می‌شود
10:26 و در حدیث آمده است:
10:27 نبوت به چهل‌وشش جزء تقسیم شده است
10:31 و خواب‌ها یکی از آن اجزاء قرار داده شده است
10:36 عبدالله بن مبارک گفت:
10:40 اگر به قضاوت مبتلا شدی، پس بر تو باد به اثر
10:45 و از ابن سیرین روایت است که گفت:
10:47 این حدیث دین است
10:49 پس بنگرید که دین خود را از چه کسی می‌گیرید
10:53 مصنف رحمه‌الله خواست
10:57 مقام اثر را بیان کند
10:59 و جایگاه روایات مسند را
11:02 و اینکه بر کسی که برای خود صحت دین
11:06 و سلامت اعتقاد و عبادت را بخواهد واجب است
11:09 که به اثر پایبند باشد
11:12 زیرا دین پیامبر (ﷺ)
11:15 آثاری است که با اسانید روایت می‌شود
11:19 و سخن عبدالله بن مبارک رحمه‌الله:
11:22 اگر به قضاوت مبتلا شدی، پس بر تو باد به اثر
11:27 یعنی اگر آزمایش شدی و قاضی تعیین گشتی
11:30 و قضا همان حکم و فصل میان مردم است
11:34 و در آن اشاره‌ای است که قضاوت از انواع بلاست
11:40 و سخن او: پس بر تو باد به اثر
11:43 یعنی پیروی از آثار پیامبر (ﷺ)
11:47 و پیگیری اخبار او
11:49 و ملازمت راه سلف صالح
11:52 و در اثر دوم
11:54 ابن سیرین رحمه‌الله گفت:
11:57 این حدیث دین است
11:59 یعنی علم حدیث
12:01 که رفع می‌شود و به پیامبر (ﷺ) نسبت و اضافه داده می‌شود
12:06 همان دین است
12:08 و سخن او: پس بنگرید که دین خود را از چه کسی می‌گیرید
12:12 مراد این است:
12:14 گرفتن از ثقات و راستگویان
12:16 و ترک گرفتن از غیر ایشان
12:19 عبدالله بن مبارک رحمه‌الله گفت:
12:22 اسناد از دین است
12:24 و اگر اسناد نبود
12:26 هر که می‌خواست هر چه می‌خواست می‌گفت
12:29 پس نه هر کس که حدیث روایت می‌کند، روایتش پذیرفته می‌شود
12:33 بلکه ناگزیر باید از عدالت و ضبط او اطمینان حاصل شود
12:38 و ابن سیرین نیز گفت:
12:40 ایشان از اسناد نمی‌پرسیدند
12:43 اما چون فتنه پدید آمد
12:45 گفتند: مردان خود را برای ما نام ببرید
12:48 تا به اهل سنت نگاه شود
12:51 و حدیث آنان گرفته شود
12:53 و به اهل بدعت نگاه شود
12:55 و حدیث آنان گرفته نشود
12:58 و مصنف رحمه‌الله
13:00 این دو اثر را در پایان آورد
13:02 تا همچنین تنبیه کند که مسلمان در مطالعه شمائل
13:07 یا در مطالعهٔ سایر امور دین
13:10 بر او لازم است که به آثار صحیح اعتنا کند،
13:14 که ثابت باشند
13:16 یعنی احادیثی که به پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) مرفوع شده‌اند
13:20 و احادیثی که بر صحابه (رضی‌الله‌عنهم) موقوف است.