از مجموعهٔ الشمعیل المحمدیه (سریال کامل شد) · درس 17 از 40

الشمال المحمدیه | قسمت (17) | باب آنچه ذکر شد در شرح وضوی رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم و آنچه قبل و بعد از غذا گفته است.

◉ 147 بازدید ⏱ 12:35 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:07 با قلم‌های اشتیاق
0:09 و مرکب عشق
0:11 سطر می‌کشیم حروفی گرانبهاتر از طلا
0:15 در وصف سرور آفریدگان
0:17 صلی‌الله‌علیه‌وسلم
0:22 شمائل محمدیه
0:30 باب آنچه درباره‌ی شیوه‌ی وضوی رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم هنگام طعام آمده است
0:39 مقصود مصنف از این باب
0:41 معنای لغوی وضو
0:43 که شستن دو کف و پاک‌کردن آن‌هاست
0:46 از آنچه ممکن است از چرک یا خاک یا مانند آن به آن‌ها بچسبد
0:51 پس برخی از اهل علم آن را پیش از خوردن و پس از آن مستحب می‌دانند
0:56 از ابن عباس رضی‌الله‌عنهما
1:00 که رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم
1:03 از مستراح بیرون آمد
1:05 پس طعام را برای او نزدیک آوردند
1:07 پس گفتند
1:08 آیا برایت آب وضو نیاوریم؟
1:10 فرمود
1:12 «همانا فقط به وضو امر شده‌ام هنگامی که برای نماز برخیزم»
1:16 و در روایتی دیگر
1:18 به او گفته شد
1:19 آیا وضو نمی‌گیری؟
1:21 پس فرمود
1:22 «آیا نماز بخوانم تا وضو بگیرم؟»
1:24 در این حدیث
1:28 که پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم
1:31 روزی حاجت خود را برآورد
1:33 سپس طعام را برای او نزدیک آوردند
1:35 پس به او گفتند
1:37 آیا برایت آب وضو نیاوریم؟
1:39 و وضو همان آبی است که با آن وضو گرفته می‌شود
1:42 پس صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمود
1:45 «همانا فقط به وضو امر شده‌ام هنگامی که برای نماز برخیزم»
1:49 و در روایتی آمده که فرمود
1:52 «آیا نماز بخوانم تا وضو بگیرم؟»
1:54 یعنی وضوی شرعی
1:57 هنگام اراده‌ی انسان برای خوردن طعام انجام نمی‌شود
2:01 و تنها برای نماز است
2:03 و از سلمان رضی‌الله‌عنه روایت است که گفت
2:09 در تورات خواندم
2:11 که برکت طعام، وضوی پس از آن است
2:14 پس این را برای پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم یادآور شدم
2:18 و آنچه را در تورات خوانده بودم به او خبر دادم
2:21 پس رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمود
2:25 برکت طعام
2:27 وضوی پیش از آن
2:29 و وضوی پس از آن
2:32 در این حدیث
2:34 که سلمان فارسی رضی‌الله‌عنه
2:36 در تورات خواند
2:38 و این پیش از اسلام او بود
2:40 که برکت طعام وضوی پس از آن است
2:43 یعنی از اسباب برکت در طعام این است
2:46 که انسان پس از فراغت از آن دست‌های خود را بشوید
2:50 و مراد وضوی شرعی نیست
2:53 پس چون پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم را از آنچه در تورات خوانده بود خبر دادند
2:56 و آنچه را خوانده بود بیان کرد
2:58 به او صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمود
3:01 برکت طعام
3:03 وضوی پیش از آن
3:05 و وضوی پس از آن
3:07 که از اسباب برکت در طعام
3:10 این است که انسان دست‌های خود را پیش از طعام و پس از آن بشوید
3:14 و علما این حدیث را بر استحباب حمل کرده‌اند
3:17 با آنکه حدیث ضعیف است
3:24 باب آنچه درباره‌ی سخن رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم
3:28 پیش از طعام آمده است
3:31 از ابو ایوب انصاری رضی‌الله‌عنه روایت است که گفت
3:35 روزی نزد پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم بودیم
3:40 پس طعامی برای او نزدیک آوردند
3:42 پس طعامی پربرکت‌تر از آن ندیدم
3:46 در آغاز خوردن ما
3:48 و در پایان آن کم‌برکت‌تر نبود
3:51 گفتیم ای رسول خدا، این چگونه است؟
3:55 فرمود: ما هنگام خوردن نام الله را یاد کردیم
4:00 سپس کسی که خورده بود و نام الله تعالی را نبرده بود، پس از آن نشست
4:05 پس شیطان با او خورد
4:10 در این حدیث است که صحابه رضی‌الله‌عنهم
4:14 با پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم بر سر طعامی نشستند
4:18 و برکت را در آغاز آن یافتند
4:21 سپس در پایان آن از دست دادند
4:23 از رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم دربارهٔ آن پرسیدند
4:28 فرمود: آنان هنگام آغاز خوردن نام الله را یاد کردند
4:33 سپس پس از آن، کسی که نام الله تعالی را نبرده بود نزد آنان نشست
4:38 پس شیطان با او خورد
4:40 و در آن هنگام برکت از میان رفت
4:43 و این حدیث ضعیف است
4:45 و حدیث حذیفه رضی‌الله‌عنه در صحیح مسلم از آن بی‌نیاز می‌کند
4:50 گفت: هرگاه با پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم بر سر طعامی حاضر می‌شدیم
4:56 دست‌های خود را دراز نمی‌کردیم تا رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم آغاز کند و دست خود را بگذارد
5:03 و یک بار با او بر سر طعامی حاضر شدیم
5:07 پس کنیزی آمد که گویی شتاب می‌کرد
5:10 پس خواست دست خود را در طعام بگذارد
5:13 رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم دستش را گرفت
5:18 سپس عربی بادیه‌نشین آمد که گویی می‌راند
5:22 پس دستش را گرفت
5:24 پس رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمود
5:27 «همانا شیطان حلال می‌داند طعامی را که نام الله بر آن برده نشود»
5:33 و او این کنیز را آورد تا با او حلال شود
5:37 پس دستش را گرفتم
5:39 و آن اعرابی را آورد تا با او حلال شود
5:43 پس دستش را گرفتم
5:45 و سوگند به کسی که جانم در دست اوست
5:47 دست او در دست من است، همراه با دست آن زن
5:50 و از عایشه رضی‌الله‌عنها روایت است که گفت
5:56 رسول الله (ﷺ) فرمود
5:59 هرگاه یکی از شما غذا خورد و فراموش کرد که هنگام غذایش نام الله تعالی را ببرد
6:05 پس بگوید: بسم الله اوله و آخره
6:10 در این حدیث
6:13 این است که هر کس غذایی بخورد و در آغاز آن دچار غفلت و فراموشی شود
6:18 و نام الله تعالی را نبرد
6:21 سپس در میان غذا خوردن، فراموشی خود را در آغاز یادآوری کند
6:26 در این حالت باید بگوید
6:29 بسم الله اوله و آخره
6:32 پس چون این را بگوید، به اذن الله تعالی برکت برایش محقق می‌شود
6:38 و این از فضل و رحمت الله تعالی است
6:42 و گفتن بسم الله هنگام خوردن، بنا بر قول صحیح واجب است
6:46 و از عمر بن ابی سلمه رضی‌الله‌عنه روایت است
6:51 که او بر رسول الله (ﷺ) وارد شد
6:55 و نزد آن حضرت غذایی بود
6:57 پس فرمود
7:06 در این حدیث
7:10 این است که عمر بن ابی سلمه رضی‌الله‌عنه
7:13 بر پیامبر (ﷺ) وارد شد
7:16 و او را در حال خوردن غذا یافت
7:19 پس پیامبر (ﷺ) او را فراخواند و فرمود
7:23 نزدیک بیا ای پسرکم
7:25 یعنی نزدیک شو
7:27 و در آن است آنچه پیامبر (ﷺ) بدان عمل می‌کرد
7:31 از مهربانی و انس گرفتن با کودکان
7:34 و دلالت دارد بر جواز اینکه انسان، غیر فرزندان خود را با این خطاب خطاب کند
7:40 پس به کودک کوچک بگوید
7:42 ای پسرم
7:44 سپس پیامبر سه ادب از آداب غذا خوردن را به او آموخت
7:48 و آن‌ها عبارتند از: گفتن بسم الله در آغاز آن
7:51 و خوردن با دست راست
7:53 و خوردن از آنچه در نزدیکی انسان است
7:55 و از ابو امامه رضی‌الله‌عنه روایت است که گفت
8:00 رسول الله (ﷺ) بود
8:03 که چون سفره از پیش رویش برداشته می‌شد، می‌فرمود
8:07 ستایش مخصوص الله است، ستایشی بسیار، پاک و پربرکت در آن
8:12 نه وداع‌شده و نه بی‌نیازکننده از آن؛ پروردگارا
8:17 در این حدیث
8:21 این است که پیامبر (ﷺ) هرگاه از غذا فارغ می‌شد
8:26 و سفره از پیش رویش برداشته می‌شد
8:29 الله تعالی را ستایش می‌کرد و می‌فرمود
8:32 ستایش مخصوص الله است، ستایشی بسیار، پاک و پربرکت در آن
8:37 و «کثیرا» یعنی ستایشی در نهایت بسیاری
8:41 پس برای ستایش او پایانی نیست، چنان‌که برای نعمت‌های او پایانی نیست
8:46 و «طیبا» یعنی خالص از ریا و خودنمایی
8:51 و «مبارکا فیه»
8:53 یعنی پایداری خیر موجود در آن و افزایش و رشد آن
8:58 و گفته او «غیر مودع» یعنی ترک‌شده نیست
9:02 پس آخرین غذای ما نباشد
9:05 و گفته او «ولا مستغنا عنه ربنا»
9:08 یعنی ای پروردگار ما، ما به آن نیازمندیم و از آن بی‌نیاز نیستیم
9:14 و در مسند از خالد بن معدان آمده که گفت
9:18 در ضیافتی که برای عبدالاعلی بن هلال ترتیب داده شده بود حاضر شدیم
9:21 چون از غذا فارغ شدیم
9:24 ابو امامه رضی‌الله‌عنه برخاست و گفت
9:27 من در این جایگاه برخاستم، در حالی که خطیب نیستم
9:32 و قصد خطبه خواندن ندارم
9:34 اما از رسول الله (ﷺ) شنیدم که
9:38 هنگام پایان غذا می‌فرمود
9:41 ستایش مخصوص الله است، ستایشی بسیار، پاک و پربرکت در آن
9:45 نه کفایت‌شده و نه وداع‌شده و نه بی‌نیازکننده از آن
9:50 گفت: پس همواره آن را برای ما تکرار می‌کرد تا آن‌ها را حفظ کردیم
9:56 و از عایشه رضی‌الله‌عنها روایت است که گفت
10:01 پیامبر (ﷺ) با شش نفر از یارانش غذا می‌خورد
10:07 پس اعرابی آمد و با دو لقمه آن را خورد
10:11 پس رسول الله (ﷺ) فرمود
10:15 اگر نام الله را می‌برد، برای شما کافی بود
10:20 در این حدیث آمده که پیامبر (ﷺ) غذا می‌خورد
10:25 و شش نفر از یارانش همراه او غذا می‌خوردند
10:29 پس اعرابی آمد و با آنان بر سر غذا نشست
10:33 و آن را با دو لقمه خورد
10:36 یعنی او نام الله را نبرد و غذا را با دو لقمه تمام کرد
10:41 پس پیامبر (ﷺ) فرمود
10:44 اگر نام می‌برد؛ و در روایتی آمده است
10:47 آگاه باش که اگر می‌گفت بسم الله، برای شما کافی بود
10:51 یعنی غذا برای شما کفایت می‌کرد
10:54 و این حدیث دلالت دارد که گفتن نام الله سبب حصول برکت در غذاست
11:00 و نگفتن آن سبب از میان رفتن برکت است
11:04 و در آن درشتی و نادانی اعراب و ناآگاهی آنان از احکام آمده است
11:08 و اینکه نام گفتن یک نفر بر غذا، از دیگران کفایت نمی‌کند
11:14 و از انس بن مالک رضی‌الله‌عنه روایت است که گفت
11:20 رسول الله (ﷺ) فرمود
11:24 همانا الله از بنده‌ای خشنود می‌شود که لقمه‌ای بخورد و بر آن او را ستایش کند
11:30 یا جرعه‌ای بنوشد و بر آن او را ستایش کند
11:35 در این حدیث
11:37 پیامبر (ﷺ) ما را به عملی راهنمایی می‌کند که الله تعالی به سبب آن از ما خشنود می‌شود
11:44 و آن این است که انسان وقتی یک بار غذا می‌خورد، مانند ناهار یا شام
11:52 پس شایسته است که پس از پایان غذا، الله تعالی را ستایش کند
11:58 چون چنین کند، به خشنودی الله تعالی دست می‌یابد
12:03 و در کیفیت ستایش، صیغه‌های گوناگونی آمده است
12:07 بر بنده شایسته است که آن‌ها را بیاموزد و در آن‌ها تنوع دهد
12:11 پس گاهی این را بگوید و گاهی آن را
12:15 و اگر تنها به گفتن «الحمد لله» بسنده کند، اصل سنت حاصل می‌شود
12:21 بقیه‌ی حدیث ان‌شاءالله (در ادامه بیان خواهد شد)
12:26 والله اعلم؛ و درود و سلام الله بر پیامبر ما محمد (ﷺ)
12:31 و بر خاندان و یاران او همگی.