از مجموعهٔ الشمعیل المحمدیه (سریال کامل شد) · درس 9 از 40

الشمال المحمدیه | قسمت (9) | باب آنچه در مورد دمپایی و صندل رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم ذکر شد.

◉ 165 بازدید ⏱ 14:54 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:07 با قلم‌های شوق
0:09 و مرکب عشق
0:11 حروفی را می‌نگاریم که از طلا گران‌بهاتر است
0:15 در توصیف سرور آفریدگان
0:17 صلی‌الله‌علیه‌وسلم
0:20 شمائل محمدی
0:30 باب آنچه درباره کفش رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم آمده است
0:35 از عبدالله بن بریده، از پدرش
0:40 که نجاشی، پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) را هدیه داد
0:44 دو کفش سیاه ساده
0:48 پس آن دو را پوشید، سپس وضو گرفت
0:51 و بر آن دو مسح کشید
0:53 در این حدیث
0:56 صحابی جلیل‌القدر خبر می‌دهد
0:58 بریده بن حصیب رضی‌الله‌عنه
1:01 که نجاشی
1:03 که پادشاه حبشه بود
1:05 و نامش اصحمه بن ابجر بود
1:08 در عهد پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) پادشاه حبشه بود
1:13 و در زمان حیاتش اسلام آورد
1:15 و به سوی پیامبر هجرت نکرد
1:17 و پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بر او نماز غائب خواند
1:20 نماز غائب
1:22 و سخن او «برای پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) هدیه داد»
1:26 دو کفش سیاه ساده
1:29 یعنی رنگ آن دو سیاه است
1:31 و «ساده»
1:33 یعنی نقش‌دار نبودند
1:35 و بر آن دو مویی نبود
1:37 و رنگی مخالف رنگ آن دو نداشتند
1:40 و سخن او «پس آن دو را پوشید»
1:42 یعنی در حال طهارت
1:44 و حرف «ف» بر فوریت دلالت دارد
1:47 پس پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
1:49 در پذیرفتن هدیه با مهربانی رفتار کرد
1:52 و به بهره‌گیری از آن شتافت
1:55 که این کار شادی و سرور را بر هدیه‌دهنده وارد می‌کند
1:59 و سخن او
2:00 «سپس وضو گرفت و بر آن دو مسح کشید»
2:03 و مسح بر خفین با احادیث متواتر ثابت شده است
2:06 از رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
2:09 در سفر و حضر
2:11 و از شعبی روایت است که گفت:
2:16 مغیرة بن شعبه رضی‌الله‌عنه گفت:
2:19 دحیه برای پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) هدیه آورد
2:23 دو کفش که آن‌ها را پوشید
2:26 و در این حدیث
2:29 دحیه کلبی رضی‌الله‌عنه
2:32 برای پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) هدیه آورد
2:35 دو کفش که آن‌ها را پوشید
2:38 صلی‌الله‌علیه‌وسلم
2:40 و این از جمله محاسن اخلاق پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) با یارانش است
2:42 اخلاق پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
2:45 با اصحابش
2:46 که هدایای آنان را می‌پذیرفت
2:49 و بهتر از آن به ایشان پاداش می‌داد
2:56 باب آنچه درباره نعلین رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم آمده است
3:03 از قتاده روایت است که گفت:
3:05 به انس بن مالک رضی‌الله‌عنه گفتم:
3:08 نعلین رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) چگونه بود؟
3:13 گفت:
3:15 آن دو دارای دو بند (قبال) بود
3:17 در این حدیث
3:21 از انس بن مالک رضی‌الله‌عنه پرسیده شد
3:24 درباره کیفیت نعلین رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
3:28 او خبر داد که آن دو دارای دو قبال بود
3:31 و «قبالان» تثنیه «قبال» است
3:34 و آن بند و تسمه‌ای است که شسع (بند میان دو انگشت پا) در آن گره می‌خورد
3:42 و این به راحتی انسان در راه رفتن و استواری کفش بر پا کمک می‌کند
3:48 و این نعل تقریباً همان چیزی است که امروزه مردم آن را «زنوبه» می‌نامند
3:56 و از ابن عباس رضی‌الله‌عنهما روایت است که گفت:
4:01 نعلین رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) دو قبال داشت
4:06 دو بند شراک آن
4:09 در این حدیث نیز صحابی عبدالله بن عباس رضی‌الله‌عنهما
4:18 نعلین رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) را توصیف می‌کند
4:21 که آن دو دارای دو قبال بود
4:24 و معنای دو قبال پیش‌تر گذشت
4:26 «مثنی شراکهما»
4:29 و «مثنی» از تثنیه است
4:31 که یعنی چیزی را دو تا کردن
4:34 و «شراک» یکی از تسمه‌های نعل است
4:37 یعنی نعل پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) زمامی داشت
4:43 که در آن دو تسمه قرار داده شده بود
4:46 و از عیسی بن طهمان روایت است که گفت:
4:50 انس بن مالک رضی‌الله‌عنه دو نعل پشمی (بی‌مو) را برای ما بیرون آورد
4:54 آن دو بی‌مو بودند
4:56 که دارای دو قبال بودند
4:59 گفت:
5:00 پس ثابت بعد از انس رضی‌الله‌عنه برایم حدیث گفت
5:04 که آن دو نعل پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بود
5:10 در این حدیث
5:14 که انس بن مالک رضی‌الله‌عنه
5:17 برای بعضی از تابعین دو نعل بی‌مو را بیرون آورد
5:21 که دارای دو قبال بودند
5:23 و «جردان» (بی‌مو)
5:25 یعنی بر آن دو مو نبود
5:27 گفته می‌شود: زمین «جرداء» (بی‌گیاه)
5:29 یعنی در آن گیاهی نیست
5:31 سپس این تابعی گفت
5:33 ثابت پس از آن برایم حدیث گفت
5:36 از انس رضی‌الله‌عنه
5:38 که آن دو کفش، از آنِ رسول الله (ﷺ) بود
5:44 و انس بن مالک رضی‌الله‌عنه آن دو را نگه داشته بود
5:48 پس از وفات پیامبر (ﷺ)
5:53 و از عبید بن جریج
5:56 که به ابن عمر رضی‌الله‌عنهما گفت
6:00 تو را می‌بینم که کفش‌های سِبتی می‌پوشی
6:04 گفت:
6:05 من پیامبر (ﷺ) را دیدم که کفش‌هایی می‌پوشید که مو در آن‌ها نبود
6:12 و با آن‌ها وضو می‌گرفت
6:14 پس من دوست دارم که آن‌ها را بپوشم
6:18 در این حدیث
6:21 عبید بن جریج پرسش می‌کند
6:23 از عبدالله بن عمر رضی‌الله‌عنهما
6:26 و می‌گوید:
6:27 تو را می‌بینم که این کفش‌های سِبتی را می‌پوشی
6:31 و سِبتی منسوب به «سِبت» است
6:34 و آن پوست گاو دباغی‌شده است
6:37 و به آن سِبتی گفته می‌شود
6:39 زیرا مویش از آن زدوده شده است
6:42 یعنی با درمانی از دباغ‌ها پاک شده است
6:45 پس کفش سِبتی
6:47 همان است که از پوست گاو دباغی‌شده ساخته شده باشد
6:50 که مویش افتاده باشد
6:53 و سخن ایشان رضی‌الله‌عنه
6:55 که: من رسول الله (ﷺ) را دیدم
6:58 که کفش‌هایی می‌پوشید که در آن‌ها مو نبود
7:02 این معنای سِبتی است
7:04 و کفش‌ها چون از پوست چهارپایان ساخته شوند
7:08 گاهی موی کامل بر آن‌ها می‌ماند
7:12 و گاهی موی اندک بر آن‌ها می‌ماند
7:15 و گاهی به کلی زدوده می‌شود
7:18 پس در آن صورت کفش را «جرداء» (بی‌مو) توصیف می‌کنند
7:22 و آن را سِبتی می‌نامند
7:24 و سخن او: که با آن وضو می‌گرفت
7:28 احتمال دارد که پیامبر (ﷺ)
7:31 در حالی وضو می‌گرفت که آن‌ها بر پای ایشان بود
7:33 و آن‌ها را درنمی‌آورد
7:35 یا آنکه وضو می‌گرفت، سپس کفش‌ها را می‌پوشید
7:38 و پاها هنوز از اثر وضو تر بود
7:42 و سخن او: پس من دوست دارم که آن‌ها را بپوشم
7:45 یعنی عبدالله بن عمر رضی‌الله‌عنهما دوست دارد
7:49 که کفش‌های سِبتی بپوشد
7:51 زیرا پیامبر (ﷺ) را دیده بود
7:55 که آن‌ها را می‌پوشید
7:57 و عبدالله بن عمر رضی‌الله‌عنهما
8:00 معروف است که از سخت‌ترین مردم بود
8:03 در محبت و پیروی از پیامبر (ﷺ)
8:08 و از عمر بن حریث رضی‌الله‌عنه روایت است که گفت
8:13 پیامبر (ﷺ) را دیدم
8:16 که در دو کفش وصله‌دار نماز می‌گزارد
8:20 در این حدیث
8:23 صحابی خبر می‌دهد
8:25 که حریث رضی‌الله‌عنه
8:28 پیامبر (ﷺ) را دیده است
8:31 که در دو کفش وصله‌دار نماز می‌گزارد
8:34 یعنی دوخته‌شده و وصله‌شده
8:37 و «خصف» و «رقع»
8:39 به معنای افزودن چیزی به چیزی دیگر است
8:42 و پیامبر (ﷺ) بود
8:44 که کفش خود را با دست خود وصله می‌زد
8:46 چنان‌که در حدیث عایشه رضی‌الله‌عنها آمده است
8:49 آنگاه که به او گفته شد
8:51 آیا پیامبر (ﷺ) در خانه‌اش
8:54 چه می‌کرد؟
8:56 گفت: همان‌گونه که یکی از شما می‌کند
8:59 کفش خود را وصله می‌زند
9:01 و جامه‌اش را پینه می‌کند
9:03 و در حدیث آمده است
9:04 نماز گزاردن پیامبر (ﷺ)
9:07 با کفش‌ها
9:08 و این از ایشان ثابت شده است
9:10 در سنت قولی و فعلی ایشان
9:13 پس در جواز آن اشکالی نیست
9:15 آنگاه که زمین مساجد
9:17 خاک و ریگ باشد
9:19 یا نماز در صحرا باشد
9:22 اما پس از آنکه مساجد با فرش آماده شده باشند
9:25 شایسته است که هرکس وارد مسجد می‌شود
9:27 کفش‌های خود را بیرون آورد، برای رعایت پاکیزگی فرش
9:31 و جلوگیری از آزار نمازگزاران
9:33 به سبب آنچه ممکن است به فرش برسد
9:35 از پلیدی‌هایی که در کف کفش‌ها است
9:38 هرچند پاک باشد
9:40 و از ابوهریره رضی‌الله‌عنه
9:45 که رسول الله (ﷺ) فرمود
9:49 نباید یکی از شما راه برود
9:51 با یک کفش
9:53 یا هر دو را بپوشد
9:55 یا هر دو را درنیاورد
10:00 مصنف رحمه‌الله
10:02 آنچه را که به وصف کفش ایشان مربوط است به پایان برد
10:04 (ﷺ)
10:06 و آغاز به ذکر هدی ایشان کرد
10:08 (ﷺ)
10:10 در پوشیدن کفش
10:12 و این حدیث را آورد
10:14 که پیامبر (ﷺ) فرمود:
10:17 نباید یکی از شما راه برود
10:19 در یک کفش
10:21 این‌که به‌گونه‌ای باشد که
10:23 یکی از دو مرد نفرین‌شده
10:25 و دیگری پا برهنه
10:27 و قول
10:29 و باید هر دو را با هم کفش بپوشاند
10:31 یا هر دو را با هم به دور کند (یا هر دو را با هم حفظ کند)
10:33 یعنی یا راه می‌رود
10:35 با دو پای جوراب‌پوشیده (یا: با دو پای کفش‌پوشیده)
10:37 یا با آن دو پا برهنه راه برود
10:40 اما اینکه باشد
10:42 یکی از دو پا برهنه (بی‌کفش)
10:44 و دیگری منصوب است.
10:46 پس این همان چیزی است که پیامبر (ﷺ) از آن نهی کرد
10:48 صلی‌الله‌علیه‌وسلم
10:50 گفته شد
10:51 تا مبادا در آن چیزی باشد
10:53 تشبه به شیطان
10:55 زیرا در برخی روایات آمده است
10:58 شیطان راه می‌رود
11:00 با یک کفش
11:02 و گفته شده است
11:03 به این خاطر که چنین چیزی وجود نداشته باشد
11:05 ستم بر بدن
11:07 شریعت انسان را به عدل فرمان داده است
11:09 حتی با بدنش
11:11 اگر با یک کفش راه برود
11:13 پای دیگرش برهنه بود.
11:15 اگر زمین
11:17 گرم یا سرد
11:19 ظلم الرجل الحافیة
11:21 شریعت آمده است
11:23 با نهی از ظلم
11:26 گفته می‌شود که شیخ
11:28 ابن باز رحمه‌الله
11:30 کسی از او پرسید و گفت
11:32 اگر کفش دوم (آن می‌بود)
11:34 یک گام از من دور است
11:36 یا دو قدم
11:38 آیا با یک کفش به سوی آن راه بروم؟
11:40 شیخ فرمود
11:42 اگر توانستی
11:44 آیا با سنت مخالفت نمی‌کنی؟
11:46 حتی با یک گام
11:48 و از جابر
11:51 رضی‌الله‌عنه
11:53 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
11:55 نهی کرد از اینکه (کسی) بخورد
11:57 مرد با دست چپ خود
11:59 یا با یک کفش راه برود
12:01 در این حدیث
12:05 اینکه پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
12:07 نهی از این‌که (کسی) بخورد
12:09 مرد با دست چپ‌اش
12:11 این حکم اختصاصی نیست.
12:13 فقط با مردان
12:15 بلکه خطاب به زنان متوجه می‌شود
12:17 همچنین
12:19 با دست چپ غذا می‌خورد
12:21 نهی از نوشیدن آن نیز شامل می‌شود.
12:23 شیطان می‌خورد
12:25 و با دست چپ می‌نوشد
12:28 و از ابوهریره
12:30 رضی‌الله‌عنه
12:32 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
12:34 گفت
12:36 هرگاه یکی از شما کفش به پا کند
12:38 باید با دست راست آغاز کند
12:40 و هنگامی که (لباس را) بیرون می‌آورد، باید از سمت چپ آغاز کند.
12:42 پس دست راست باشد
12:44 اولهما تنعل
12:46 و آخرین آن‌ها کنده می‌شود
12:48 در این حدیث
12:52 همانا دست راست را گرامی‌داشت است
12:54 در پوشیدن کفش، از سمت چپ آغاز کند.
12:56 و از این رو، از روش و سیرهٔ او (ﷺ) این بود
12:58 صلی‌الله‌علیه‌وسلم
13:00 گرایش به تیمّن در امور
13:02 که در آن کرامت و زینت است
13:04 از ترجّله (پیاده شدن از مرکب)
13:06 و تعلّق و شأن او (ملاحظه: «وتنعله» احتمالاً ناشی از خطای آوایی ASR است؛ مفهوم محتمل: «و آن‌را بنده و وابسته گردانیدن» نیست—نزدیک‌ترین معنا با سیاق: «و کارش و جایگاهش»)
13:08 و همه‌اش پیش می‌رود
13:10 در خلاف آن، سمت چپ
13:12 مانند بیرون آوردن کفش
13:14 و هنگام ورود به توالت (خلاء)
13:16 و هنگام خروج از مسجد
13:18 و وجه ابتدا (آغاز)
13:20 با دست چپ هنگام خلع (کندن کفش)
13:22 این که پوشیدن (لباس) کرامت است
13:24 زیرا که (روزه) سپری برای بدن است.
13:26 وقتی یمن (به دست آمد / در آن زمان یمن)
13:28 آن را به دست چپ گرامی می‌دارد.
13:30 با آن در پوشش (لباس) آغاز کرد
13:32 و [در خلع] تأخیر کرد
13:34 تا کرامت برای او پایدارتر باشد
13:36 و بهره‌اش از آن بیشتر است.
13:38 و هر که آغاز کند
13:40 با کفش در پای چپ
13:42 پس به‌سبب مخالفت خود، بدی کرده است.
13:44 برای سنت
13:46 بر او حرام نیست
13:48 پوشیدن کفشش
13:52 و از عایشه رضی‌الله‌عنها روایت است
13:54 که گفت:
13:56 رسول الله (ﷺ) بود که
13:58 تا جایی که می‌توانست، دوست داشت راست‌ها را پیش بیندازد
14:00 در شانه زدن موی سرش
14:02 و در پوشیدن کفش و در طهارت‌اش
14:04 در این حدیث
14:07 ام‌المؤمنین
14:09 عایشه رضی‌الله‌عنها به ما خبر می‌دهد
14:11 که پیامبر (ﷺ)
14:13 دوست داشت
14:15 در پوشیدن
14:17 کفشش راست‌ها را پیش بیندازد
14:19 و در شانه زدن موی سرش
14:21 و در شانه کردن موی‌اش
14:23 و در طهارت‌اش
14:25 پس با دست راست آغاز می‌کرد
14:27 و با پای راست
14:29 و گفتن‌اش «تا جایی که می‌توانست»
14:31 دلیل بر محافظت بر آن است
14:33 هر جا که برایش ممکن بود
14:35 و بر آن توان داشت
14:37 و هیچ مانعی او را از آن بازنداشت
14:41 برای حدیث ادامه‌ای است
14:43 ان‌شاءالله
14:45 و الله اعلم
14:47 درود و سلام بر پیامبر ما محمد
14:49 و بر خاندان و یارانش
14:51 همگی