از مجموعهٔ الشمعیل المحمدیه (سریال کامل شد) · درس 24 از 40

الشمال المحمدیه | قسمت (24) | باب آنچه در خواب رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم ذکر شد

◉ 143 بازدید ⏱ 13:53 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:07 با قلم‌های اشتیاق
0:09 و مداد عشق
0:11 حروفی را می‌نویسیم که از طلا گران‌بهاتر است.
0:15 در وصف سرور آفریدگان
0:17 درود و سلام الله بر پیامبر (ﷺ)
0:22 شمائل محمدیه
0:25 باب آنچه درباره خواب پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) آمده است
0:36 از براء بن عازب رضی‌الله‌عنهما
0:41 اینکه پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
0:44 هرگاه به بستر خود می‌رفت
0:46 و دست راستش را زیر گونهٔ راستش گذاشت و فرمود:
0:51 روزی که بندگانت را برمی‌انگیزی، مرا از عذابت نگاه دار.
0:55 و در روایتی: «روزی که بندگانت را گرد می‌آوری»
1:02 در این حدیث سه ادب آمده است
1:05 برای مسلمان مستحب است که هنگامی که به بستر خود پناه می‌برد
1:08 نخست
1:10 خوابیدن بر پهلوی راست
1:12 دوم
1:14 دست راست را زیر گونه راست می‌گذاشت.
1:17 سومین
1:19 که بگوید
1:20 روزی که بندگانت را برمی‌انگیزی، مرا از عذابت نگاه‌دار.
1:24 از تو می‌خواهم ای پروردگارم که مرا از عذابت پناه دهی، روزی که بندگانت را برای حساب برانگیزی.
1:31 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) این‌گونه فرمود
1:34 با آن‌که الله گناه گذشته و آینده‌اش را بر او بخشیده است
1:39 از سر فروتنی در برابر الله سبحانه و تعالی و بزرگداشت او
1:44 و برای آموزش امتش که این را هنگام خواب بگوید
1:48 با این احتمال که این آخرین عمر باشد
1:51 پس پایان کارشان یاد الله سبحانه و تعالی باشد
1:55 همراه با توبه و اعتراف به کوتاهی
1:59 و از حذیفه رضی‌الله‌عنه روایت شده که گفت
2:04 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) می‌فرمود
2:07 هرگاه به بستر خود پناه می‌برد، می‌گفت
2:10 خدایا، به نام تو می‌میرم و زنده می‌شوم.
2:14 و هنگامی که بیدار می‌شد، می‌گفت:
2:16 «ستایش از آنِ الله است، که پس از آن‌که ما را میرانده بود، زنده‌مان کرد و بازگشت به سوی اوست.»
2:23 در این حدیث
2:26 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
2:29 هرگاه به بستر خود پناه می‌برد
2:31 (روایت) آرام بگیرد تا بخوابد؛ کسی کنار او خوابیده، و… (?)
2:34 گفت
2:35 خدایا! به نام تو می‌میرم و زنده می‌شوم.
2:38 با یاد نام تو زنده‌ام تا زنده‌ام و بر آن می‌میرم
2:43 و قول (خداوند): و هنگامی که بیدار شود
2:46 یعنی هنگامی که از خوابش بیدار شود
2:48 گفت
2:49 ستایش از آنِ الله است که پس از آن‌که ما را میرانده بود، ما را زنده کرد.
2:54 هرگاه (الله) جان‌های ما را پس از قبض‌کردنشان از تصرف (در بدن) به هنگام خواب، به ما بازگرداند.
2:59 و مرگ بر خواب اطلاق می‌شود.
3:01 زیرا با آن، عقل و توان حرکت از میان می‌رود.
3:05 و از همین رو گفته‌اند
3:07 خواب برادر مرگ است
3:09 و سخن او: «و به سوی او برانگیخته شدن است»
3:12 نشور همان زنده شدن یا برانگیخته شدن (برای رستاخیز) است.
3:15 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) را آگاه کرد
3:18 با بازگشت بیداری پس از خواب
3:21 آن‌که همچون مرگ است
3:23 بر اثبات بعث پس از مرگ
3:26 از عایشه رضی‌الله‌عنها روایت است که گفت
3:31 رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بود
3:34 هرگاه هر شب به بستر خود پناه می‌برد
3:37 جمع کفی
3:39 و در آن دو فوت کرد
3:41 و در آن دو [رکعت] قرائت کرد
3:42 بگو: او الله یکتاست.
3:44 و بگو: پناه می‌برم به پروردگار سپیده‌دم
3:46 و بگو: پناه می‌برم به پروردگار مردم.
3:49 سپس با آن دو [دست] هرچه از بدنش که توانست مسح کرد.
3:53 از آن دو سرش و چهره‌اش آغاز می‌کند
3:56 و آنچه از بدنش پیش آمد (روی آورد)
3:58 او این کار را سه بار انجام می‌داد.
4:01 در این حدیث
4:04 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
4:07 هنگامی که به بستر خود بازمی‌گشت و در آن داخل می‌شد
4:11 الله سبحانه و تعالی به صفتی مشخص یاد می‌شود
4:14 به آن‌ها خواهیم پرداخت
4:16 و سخن او هر شب
4:19 این نشان‌دهنده‌ی مداومت کامل او بر این ذکر است.
4:23 تا آنجا که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
4:26 در بیماری مرگش
4:28 هنگامی که [بیماری] بر او سنگینی کرد و ناتوانی‌اش شدت یافت
4:31 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به عایشه رضی‌الله‌عنها دستور می‌داد
4:34 که با او چنین کنی
4:36 توجه و عنایت به این ذکر مبارک
4:39 و این ذکر مورد نظر است
4:41 او دو کف دستش را جمع کرد
4:43 به این‌که یکی از دو کف دست را به دیگری بیفزاید
4:46 همراه با چسباندن هر دو به یکدیگر و چسباندن انگشتان‌شان
4:50 سپس در آن دو (سوره) می‌خواند و می‌دمد.
4:52 بگو: او الله یکتاست.
4:54 و معوّذتین
4:56 سپس با آن دو [دست] تا جایی که بتواند، بر بدنش می‌کشد.
4:59 سر و صورتش را با آن دو آغاز می‌کند.
5:02 و آنچه از بدنش روی می‌آورد و آنچه پشت می‌کند
5:05 و کوشش می‌کند که با مسح دو دست (بر اعضای وضو) آن را تعمیم دهد
5:08 بر تمام بدن
5:10 و در یکی از الفاظ این حدیث در «صحیح» (بخاری و مسلم) آمده است
5:13 و آنچه دستانش از بدنش به آن می‌رسید
5:16 این کار را سه بار انجام می‌دهد
5:19 و این مسح (بر بدن) در آن برکت است بر بدن
5:22 در آن (روایت)، نگهداری از شیطان است.
5:25 پس نمی‌تواند از هیچ جهتی به او برسد.
5:28 زیرا که او به‌وسیلهٔ این آیات محفوظ و مصون است.
5:31 و در آن نیز حفظ از حشرات (جانوران موذی) است.
5:34 و جانوران موذی
5:39 و از ابن عباس رضی‌الله‌عنهما
5:42 که رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
5:45 ... تا دمیده شد
5:47 و هرگاه می‌خوابید، می‌دمید.
5:50 بلال نزد او آمد و او را از (وقت) نماز آگاه کرد.
5:53 برخاست و نماز خواند و وضو نگرفت.
5:56 و در حدیث داستانی هست.
5:59 در این حدیث، ابن عباس رضی‌الله‌عنهما می‌گوید
6:03 این‌که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
6:06 نام حتی نفخ
6:09 و چون می‌خوابید، می‌دمید
6:12 و «نفخ» در اینجا صدایی است که از خوابیده برمی‌آید.
6:15 و از آن دانسته می‌شود که او در خواب فرورفته است
6:18 و سخن او
6:21 پس بلال نزد او آمد و او را به نماز آگاه کرد.
6:24 یعنی به او آموزش داد و او را به نماز فراخواند
6:27 و گفته‌ی (خداوند): «پس برخاست و نماز گزارد»
6:30 و وضو نگرفت. علما گفته‌اند
6:33 این از ویژگی‌های اختصاصی ایشان (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) است.
6:36 و پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) چنین بود
6:39 چشمانش می‌خوابد، ولی قلبش نمی‌خوابد
6:42 و (او) مانند کسی که بیدار است، خواهد بود.
6:45 اگر چیزی از او خارج می‌شد، همان را احساس می‌کرد.
6:48 و گفته‌ی او: «و در حدیث، داستانی است».
6:51 منظور آنچه در «صحیحین» (صحیح بخاری و صحیح مسلم) آمده است.
6:54 از حدیث ابن عباس رضی‌الله‌عنهما
6:57 (ابن عباس) گفت: نزد میمونه بیتوته کردم.
7:00 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) برخاست
7:03 پس به حاجتش رفت و صورتش را شست
7:06 (دستانش را بالا برد)، سپس خوابید، سپس برخاست
7:09 پس به مشک آب رفت و آن را گشود.
7:12 سپس [آنکه] وضو گرفت، [و] شناقها [را؟]
7:15 وضوء بین وضوئین
7:19 نماز خواندم، پس برخاستم و بدنم را کشیدم (خمیازه کشیدم).
7:22 از آن‌رو که ناخوشایند بود که او ببیند من از او پرهیز می‌کردم
7:25 وضو گرفتم
7:28 او به نماز ایستاد و من در سمت چپ او ایستادم
7:31 پس گوشم را گرفت و مرا چرخاند
7:34 از راست او (پیامبر ﷺ) [...] (بیعت/انتقال) پس...
7:37 نمازش سیزده رکعت بود
7:40 سپس بر پهلو دراز بکش و بخواب تا خرخر کنی.
7:43 و هرگاه می‌خوابید، می‌دمید.
7:46 پس بلال او را به نماز آگاه کرد
7:49 نماز خواند و وضو نگرفت
7:54 و از انس بن مالک رضی‌الله‌عنه
7:57 که رسول الله (ﷺ)
8:00 ایشان هرگاه به بستر خود پناه می‌برد، می‌فرمود:
8:03 ستایش از آنِ الله است که ما را طعام داد
8:06 و ما را نوشانید و ما را کفایت کرد.
8:09 و آوانا فکم مما لا
8:12 کافی له ولا مؤوی
8:16 این حدیث دعا هنگام خواب را یادآوری می‌کند
8:19 و آن، گفتن «الحمد لله» است.
8:22 آن کسی که به ما خوراند و نوشاند
8:25 ای، ستایش از آنِ الله است که با خوراک بر ما منّت نهاد
8:28 آنچه که بدن با آن تغذیه می‌شود
8:31 و بر ما به نوشیدنی منّت نهاد
8:34 آنچه که با آن سیراب شدن و برطرف شدن تشنگی حاصل می‌شود.
8:37 و همانا آن دو را هنگام خواب یاد کرده است.
8:40 زیرا زندگی جز با این دو کامل نمی‌شود.
8:43 و قوله «وکفانا»
8:46 از کفایت
8:49 یعنی شرّ آفریدگانش را از ما دور کند
8:52 و ما را از آسیب حوادث و آفات گزنده نگه داشت
8:55 و ما را از اموری که به آنها اهتمام داریم کفایت فرماید.
8:58 و در پی به‌دست‌آوردن آن می‌کوشند
9:01 و گفتهٔ او: «و آوانا»
9:04 ای کسی که بر ما با جای‌گاه (پناهگاه) منّت نهادی، در خانه‌ای که در آن ساکن شویم.
9:07 قطعاً گرما و سرما
9:11 و با آن عیالمان را حجب می‌کنیم
9:14 و سخن او: چه بسیار جانورانی که روزی‌شان را نمی‌برند و خداوند روزی‌شان می‌دهد.
9:17 بسیاری از مخلوقات الله
9:20 الله شرّ اشرار را از ایشان کفایت نمی‌کند
9:23 و برای آنان مسکنی قرار ندهد.
9:26 بلکه آنان را رها کرد تا در بیابان‌ها آزار ببینند.
9:29 با سرما و گرما
9:32 و حال ما مانند حال چهارپایان هم نبود.
9:35 آن‌که در فضای باز پراکنده خوابیده است
9:39 بسیاری از آنان نیز چنین‌اند.
9:42 در این دعا هنگام خواب
9:45 ستایش الله عزّ وجلّ
9:48 و ستایش او را، سبحانه، بر نعمت‌های فراگیر و بی‌شمارش (به جای آورد).
9:51 و پیاپی بودن فضل و عطای او
9:54 و بخشش‌های فراوان و گستردگی احسان او
9:57 او سبحانه و تعالی شایستهٔ ستایش و ثناست.
10:00 و از ابوقتاده رضی‌الله‌عنه
10:04 این‌که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
10:07 هرگاه شبانه (در سفر) فرود می‌آمد و استراحت می‌کرد،
10:10 روی پهلوی راستِ خود بیارامد.
10:13 و هرگاه نزدیک صبح فرود آمد (توقف کرد)
10:16 بازویش را برافراشت و سرش را بر کف دستش نهاد.
10:19 در این حدیث
10:24 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
10:27 هنگامی که شبانه (در سفر) فرود می‌آمد و استراحت می‌کرد،
10:30 روی بر پهلوی راست خود بخواب.
10:33 تعریس آن است که مسافر فرود آید
10:37 و مقصود این است که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
10:40 هرگاه شب‌هنگام به بستر خویش پناه می‌برد،
10:43 و در آن زمان فرصت کافی برای آسایش وجود داشت،
10:46 پس بر پهلوی راست خود می‌خوابید.
10:49 و سخن او (ﷺ) این است:
10:52 «و چون نزدیک صبح فرود آمد،
10:55 بازوی خود را برافراشت و سر بر کف دست نهاد.»
10:58 یعنی: هرگاه به خواب نیاز داشت،
11:01 نزدیک صبح، در حالی که وقت تنگ بود،
11:05 پیامبر (ﷺ) بر پا می‌داشت
11:08 بازوی خود را تا آنجا که برافراشته بماند،
11:11 و سر را بر کف دست می‌نهاد،
11:14 از سر اهتمامی که پیامبر (ﷺ) به
11:17 نماز بامداد داشت و نگهداشت آن،
11:20 زیرا انسان چون به این حالت بخوابد،
11:23 در خواب خود غرق نمی‌شود.
11:26 ابن جوزی رحمه‌الله گفته است:
11:29 و او این کار را در پایان شب انجام می‌داد
11:33 از ترس آنکه خواب بر او چیره شود.
11:36 و قاری رحمه‌الله گفته است:
11:39 و شاید حکمت آن، آموزش امتش به این کار باشد،
11:42 تا خواب بر آنان سنگین نگردد
11:45 و نماز بامداد از وقتش فوت نشود.
11:48 و در حدیث، جواز خوابیدن نزدیک
11:51 داخل شدن وقت نماز آمده است.
11:54 و این برای کسی است که از خود می‌داند که بیدار می‌شود،
11:57 یا کسی هست که او را بیدار کند.
12:02 فایده:
12:04 ابن قیم رحمه‌الله گفته است:
12:06 هرکس در خواب و بیداری پیامبر
12:09 (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بیندیشد،
12:11 آن را معتدل‌ترین خواب می‌یابد
12:13 و سودمندترین آن برای بدن و اعضا و نیروها.
12:16 زیرا او در آغاز شب می‌خوابید
12:19 و در آغاز نیمه دوم بیدار می‌شد،
12:22 پس برمی‌خاست و مسواک می‌زد
12:25 و وضو می‌ساخت و آنچه را خدا برایش مقرر کرده بود، نماز می‌گزارد.
12:28 پس بدن و اعضا و نیروها
12:31 بهره خود را از خواب و آسایش می‌گرفتند
12:34 و بهره خود را از ورزش همراه با فراوانی پاداش.
12:37 و این، کمال صلاح دل و بدن است
12:40 و دنیا و آخرت را فراهم می‌آورد.
12:43 و او از خواب
12:46 بیش از اندازه نیازش نمی‌گرفت،
12:49 و خود را از اندازه‌ای که بدان نیاز داشت بازنمی‌داشت.
12:52 و این کار را به کامل‌ترین شیوه انجام می‌داد،
12:55 پس هرگاه نیاز او را فرامی‌خواند، می‌خوابید
12:58 و دست خود را بر پهلوی راستش می‌نهاد،
13:01 در حالی که خدا را یاد می‌کرد، تا آنکه چشمانش او را فرومی‌گرفت.
13:04 بدنش از خوراک و نوشیدنی پر نبود،
13:07 و پهلویش مستقیماً بر زمین نمی‌نشست،
13:10 و بستر‌های بلند نمی‌گرفت،
13:13 بلکه برای او بالشتی از چرم بود
13:16 که درونش لیف خرما بود.
13:19 و بر بالش دراز می‌کشید
13:22 و گاه دست خود را زیر گونه‌اش می‌نهاد.
13:25 و سخن او به پایان رسید.
13:28 پس رهنمود نبوی در خواب
13:31 رهنمودی کامل و جامع بود،
13:34 که یاری‌دهنده بر بلندی روح و سلامت بدن است.
13:38 بحث را ادامه‌ای است، ان‌شاءالله.
13:41 و الله اعلم.
13:44 درود و سلام الله بر پیامبر ما محمد (ﷺ)،
13:47 و بر آل و صحابه‌اش همگی.