از مجموعهٔ الشمعیل المحمدیه (سریال کامل شد) · درس 8 از 40

الشمال المحمدیه | قسمت (8) | باب آنچه در مورد لباس رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم ذکر شد

◉ 215 بازدید ⏱ 14:26 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:07 با قلم‌های شوق
0:09 و مرکّب عشق
0:11 حروفی می‌نگاریم که از طلا گران‌بهاتر است
0:15 در وصف سرور آفریدگان
0:17 (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
0:22 شمائل محمدیه
0:30 باب آنچه درباره پوشاک رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) آمده است
0:37 و از ابوسعید خدری (رضی‌الله‌عنه) روایت است که گفت:
0:41 رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) چنین بود
0:46 که هرگاه جامه‌ای نو می‌پوشید،
0:48 آن را به نامش می‌خواند،
0:50 عمامه یا پیراهن یا ردایی باشد،
0:54 سپس می‌فرمود:
0:56 «خدایا، ستایش از آنِ توست، همان‌گونه که مرا پوشانده‌ای،
0:59 از تو خیر آن و خیر آنچه برای آن ساخته شده را می‌خواهم،
1:03 و از تو به پناه می‌برم از شرّ آن و شرّ آنچه برای آن ساخته شده.»
1:08 در این حدیث دعایی پربرکت است
1:11 که برای مسلمان مشروع است آن را بگوید، هنگامی که خداوند سبحانه و تعالی او را به جامه‌ای نو گرامی می‌دارد،
1:18 چه پیراهن باشد یا عمامه یا مانند آن.
1:22 پس سخن او (صلی‌الله‌علیه‌وسلم): «چنین بود که هرگاه جامه‌ای نو می‌پوشید»،
1:28 یعنی جامه‌ای نو به تن می‌کرد،
1:31 «آن را به نامش می‌خواند»،
1:33 یعنی به آنچه متداول است،
1:35 یعنی اگر عمامه یا پیراهن یا ردا باشد،
1:39 چنان‌که بگوید:
1:40 «خداوند این عمامه را روزی‌ام کرد»
1:43 یا «این پیراهن را بر من پوشاند».
1:46 و سخن او: «سپس می‌فرمود»،
1:48 یعنی: «خدایا، ستایش از آنِ توست، همان‌گونه که مرا پوشانده‌ای»،
1:52 یعنی برای او مشروع است که چنین دعا کند و بگوید:
1:55 «خدایا ستایش از آنِ توست، همان‌گونه که این عمامه یا این پیراهن یا این ردا را بر من پوشاندی»،
2:03 آن را به نامش بخواند،
2:04 با حاضر داشتن نعمت خداوند سبحانه و تعالی بر او در این پوشش،
2:09 که عورت را می‌پوشاند و بدان آراسته می‌شود،
2:12 چنان‌که خداوند تعالی فرموده است:
2:14 ای فرزندان آدم، همانا بر شما لباسی فرو فرستادیم که شرمگاه‌هایتان را می‌پوشاند و زینتی (پوشش فاخر و آرایشی) برای‌تان.
2:22 و بسیاری از مردم هنگامی که جامه‌ای نو می‌پوشند،
2:27 ذهنشان از حمد خداوند منصرف می‌شود
2:30 و به فخر به توانایی خود در به دست آوردن آن جامه، برای نمونه، می‌پردازد،
2:34 یا به مهارت خود در گزینش آن، یا به استادی درزگر، یا به معانی دیگر.
2:41 و سخن او: «از تو خیر آن و خیر آنچه برایش ساخته شده را می‌خواهم»،
2:46 یعنی: ای پروردگارم، از تو خیر این جامه را می‌خواهم،
2:49 که آن ماندگاری و پاکیزگی آن است،
2:51 و اینکه برای ضرورت و نیاز پوشیده می‌شود،
2:55 و خیر آنچه برایش ساخته شده،
2:57 یعنی از ضروریاتی که به خاطر آن لباس ساخته می‌شود،
3:01 از گرما و سرما و پوشاندن عورت.
3:04 و سخن او: «و از تو به پناه می‌برم از شرّ آن و شرّ آنچه برایش ساخته شده»،
3:09 یعنی: ای پروردگارم، از شرّ این جامه به تو پناه می‌برم،
3:13 و آن این است که حرام یا نجس باشد،
3:16 یا مدت زیادی باقی نماند،
3:19 و شرّ آنچه برایش ساخته شده،
3:21 به این‌که سبب گناهان و بدی‌ها شود،
3:25 و مایه فخرفروشی و خودپسندی و غرور گردد،
3:29 یا بر جامه‌اش تصاویر حرام باشد،
3:32 یا جامه تنگ باشد و اندام عورت را نمایان کند،
3:36 یا تا زیر قوزک‌ها آویزان باشد.
3:39 و از انس بن مالک (رضی‌الله‌عنه) روایت است که گفت:
3:44 محبوب‌ترین جامه‌ها نزد رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) حبره بود که آن را می‌پوشید.
3:51 در این حدیث
3:55 آمده که محبوب‌ترین جامه‌ها نزد رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) حبره است،
4:00 یعنی جامه آراسته و منقّش، و تحبیر همان آراستن و زینت دادن است.
4:05 پس پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
4:08 دوست داشت از جامه‌های پنبه‌ای یا کتانی بپوشد،
4:13 که در آن نوعی زینت باشد،
4:16 مثلاً سیاهی و سفیدی در آن باشد،
4:19 یا سیاهی و سرخی،
4:21 یا جامه‌های راه‌راه باشد.
4:24 و جمع میان حدیث انس و حدیث ام‌سلمه (رضی‌الله‌عنهما) این است که
4:30 محبوب‌ترین جامه‌ها نزد پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) پیراهن بود،
4:35 از نظر نوع و دوخت،
4:38 و حبره از نظر رنگ محبوب‌ترین آنها نزد او بود.
4:42 و از عون بن ابی جحیفه
4:46 از پدرش (رضی‌الله‌عنه) روایت است که گفت:
4:49 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) را دیدم که جامه‌ای سرخ بر تن داشت،
4:54 گویی به درخشش ساق‌هایش می‌نگرم.
4:58 سفیان گفت: گمان می‌کنم آن حبره بود.
5:02 در این حدیث، صحابی جلیل ابوجحیفه (رضی‌الله‌عنه) خبر می‌دهد
5:10 که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) را دیده که جامه‌ای سرخ بر تن داشت،
5:15 و حُلّه، چنان‌که پیش‌تر گذشت،
5:18 جز از دو تکه، یعنی ازار و رداء، تشکیل نمی‌شود.
5:23 سفیان ثوری (رحمه‌الله) گفت:
5:26 گمان می‌کنم حبره بود،
5:28 یعنی راه‌راه و منقّش بود،
5:31 و این درست‌ترین نظر است،
5:33 زیرا پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) سرخ خالص نمی‌پوشید،
5:38 و از آن به شدت نهی فرموده است.
5:42 و سخن او: «گویی به درخشش ساق‌هایش می‌نگرم»،
5:47 بریق همان درخشندگی و تابناکی است،
5:50 و این وصف بدن شریف اوست (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)،
5:55 و در این اشاره است که ازار پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
6:00 تا نیمه ساق‌هایش بود.
6:03 و از براء بن عازب (رضی‌الله‌عنه) روایت است که گفت:
6:09 هیچ‌کس از مردم را در حُلّه سرخ زیباتر از رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) ندیدم،
6:14 (در زیبایی او)،
6:18 گیسوانش تا نزدیک شانه‌هایم می‌رسید.
6:23 و از ابن عباس (رضی‌الله‌عنه) روایت است که گفت:
6:28 رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
6:32 بر شماست که از جامه‌ها سفید را برگزینید.
6:35 تا زندگانتان آن را بپوشند،
6:38 و مردگانتان را در آن کفن کنید،
6:41 زیرا آن از بهترین جامه‌های شماست.
6:44 از سمرة بن جندب رضی‌الله‌عنه روایت است که گفت:
6:49 رسول الله (ﷺ) فرمود:
6:53 «سفید بپوشید،
6:55 زیرا آن پاک‌تر و خوش‌بوتر است.»
6:58 و مردگانتان را در آن کفن کنید.
7:01 در این دو حدیث
7:05 ترغیب پیامبر (ﷺ)
7:08 و تشویق ایشان به پوشیدن سفیدی
7:11 و سفید از میان جامه‌ها، از سایر رنگ‌ها برتر است،
7:15 چه خالص باشد و چه راه‌راه.
7:19 و از اسباب برتری رنگ سفید در میان جامه‌ها
7:23 این سخن پیامبر (ﷺ) است:
7:26 «زیرا آن پاک‌تر و خوش‌بوتر است،
7:29 و هنگام شسته شدن، به خوش‌بویی و پاکی‌اش ممتاز است
7:33 و صافی و درخشندگی‌اش آشکار می‌شود.
7:36 و اگر چیزی از چرک در آن باشد، بی‌درنگ نمایان می‌شود،
7:40 برخلاف جامه‌های دیگر،
7:42 که چه‌بسا چرکین می‌شوند و چرک آن پیدا نمی‌شود.
7:46 و از همین رو پیامبر (ﷺ) آن را
7:49 در دعای خود، بر دیگر رنگ‌ها ترجیح داد
7:52 آنجا که فرمود:
7:54 «خدایا مرا از گناهان پاک کن، همان‌گونه که جامه‌ی سفید از چرک پاک می‌شود.»
7:59 و سخن ایشان: «و مردگانتان را در آن کفن کنید»
8:03 پیامبر (ﷺ) رغبت نمود
8:06 به کفن کردن مردگان با رنگ سفید.
8:09 گفته شده است:
8:11 به فال نیک آن‌که بنده به پیشگاه پروردگارش می‌رود،
8:14 در حالی که بدن و جامه‌اش از آلودگی‌ها پاک شده
8:17 و سفید گشته است،
8:19 و او از کسانی است که چهره‌هایشان سفید می‌شود،
8:22 و از کسانی است که نورشان پیشاپیششان می‌شتابد.
8:26 و امر در این‌جا برای استحباب است.
8:29 و سخن ایشان: «زیرا آن از بهترین جامه‌های شماست»
8:33 به دلیل آن‌که غالباً بر فروتنی دلالت دارد
8:36 و بر نبودن تکبر و خودبزرگ‌بینی و خیال‌پردازی.
8:39 از عایشه رضی‌الله‌عنها روایت است که فرمود:
8:44 رسول الله (ﷺ) روزی بیرون آمد
8:49 و بر تن داشت مِرطی از موی سیاه.
8:52 در این حدیث
8:55 آمده است که پیامبر (ﷺ)
8:58 روزی بیرون آمد،
9:00 یعنی در بامداد زود،
9:02 و بر تن داشت مِرطی از موی سیاه.
9:05 و مِرط همان پارچه‌ی بلند و گشاد است
9:09 که با آن خود را می‌پوشانند،
9:11 گاهی از پشم است
9:13 و گاهی از موی،
9:15 چنان‌که در این حدیث آمده،
9:17 و مانند آن.
9:20 در روایت مسلم آمده است:
9:22 «و بر تن داشت مِرحَل»،
9:24 یعنی بر آن نقش‌هایی از پالان شتران بود.
9:27 نووی رحمه‌الله گفته است:
9:30 و در این نقش‌ها اشکالی نیست،
9:32 و تنها تصویرکشیدن جاندار حرام است.
9:35 و در این حدیث نیز
9:38 بیان آن چیزی است که پیامبر (ﷺ) بر آن بود،
9:42 از بی‌رغبتی به دنیا،
9:44 و روی‌گردانی از کالاها و لذت‌های آن،
9:47 و از پوشاک فاخر آن.
9:49 از مغیرة بن شعبة رضی‌الله‌عنه روایت است
9:54 که پیامبر (ﷺ)
9:57 جبه‌ای رومی پوشید
9:59 که آستین‌هایش تنگ بود.
10:02 و در این حدیث
10:05 آمده است که پیامبر (ﷺ)
10:08 جبه‌ای رومی پوشید.
10:10 و جبه نوعی لباس است
10:13 که روی پیراهن پوشیده می‌شود،
10:15 و «رومیه» یعنی
10:17 منسوب به روم.
10:19 و از آن استفاده می‌شود که انتفاع بردن
10:21 از جامه‌های کافران جایز است،
10:23 تا وقتی که نجاستشان محقق شود،
10:26 زیرا پیامبر (ﷺ)
10:28 جبه‌ی رومی پوشید
10:30 و تحقیق نکرد.
10:32 و سخن ایشان: «آستین‌هایش تنگ بود»؛
10:35 «کُمّین» (آستین‌ها)
10:37 همان محل ورود دست در لباس است،
10:40 و این‌ها تنگ بود.
10:42 و این در سفر بود،
10:44 در غزوه‌ی تبوک،
10:46 چنان‌که برخی روایات بر آن دلالت دارد.
10:49 از فواید این باب:
10:52 تنوع لباس پیامبر (ﷺ) را درمی‌یابیم،
10:57 که ازار و ردا می‌پوشید،
10:59 و کساء به تن می‌کرد،
11:01 و پیراهن می‌پوشید،
11:03 و انواع دیگری از پوشاک.
11:06 و این نشان می‌دهد که در مسئله‌ی لباس گستردگی است،
11:09 و اصل در آن حلال بودن است،
11:12 مگر آن‌که دلیلی بر تحریمش آمده باشد.
11:15 خداوند متعال فرموده است:
11:17 بگو: چه کسی زینت‌های الله را که برای بندگانش پدیدار ساخته، و روزی‌های پاکیزه را حرام کرده است؟
11:24 و یاران پیامبر (ﷺ) بودند
11:29 که هرگاه یکی از ایشان جامه‌ی نوی می‌پوشید،
11:32 به او گفته شد
11:33 «تبلی» (فرسوده شود)، و الله تعالی جایگزین آن را می‌دهد
11:37 یعنی: همچنان در این جامه، از عمر و تندرستی و عافیت بهره‌مند باشی تا آن‌که فرسوده شود
11:44 سپس الله عز وجل جامه‌ای دیگر به جای آن به تو عطا کند
11:48 پس این عبارت متضمّن دعا برای اوست
11:51 که زندگی‌ای پسندیده و پاکیزه داشته باشد
11:54 زیرا جامه تنها پس از گذشت مدتی طولانی از زمان فرسوده می‌شود
11:59 و از پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به‌درستی روایت شده که فرمود:
12:04 «بخورید و بنوشید و بپوشید و صدقه دهید
12:08 بی‌اسراف و بی‌خودنمایی»
12:11 و «مخیلة» همان خودنمایی و تکبّر است
12:14 و سنت به برخی پرهیزها در خصوص پوشاک اشاره کرده است
12:19 از جمله «اسبال»
12:22 و آن این است که جامه مرد پایین‌تر از دو قوزک پا آویزان شود
12:26 و درباره این موضوع در احادیث بسیاری نهی و هشدار شدید آمده است
12:32 از همین رو گروهی از اهل علم آن را از گناهان کبیره شمرده‌اند
12:37 از جمله آن‌که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
12:42 «سه گروه‌اند که الله روز قیامت با ایشان سخن نمی‌گوید
12:46 و به ایشان نمی‌نگرد و ایشان را پاک نمی‌گرداند
12:50 و برای ایشان عذابی دردناک است:
12:52 آن‌که جامه‌اش را آویزان می‌کند، و منّت‌گذار،
12:55 و آن‌که کالای خود را با سوگند دروغ به فروش می‌رساند»
12:59 و پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) از پوشیدن حریر نهی فرمود
13:04 و از پوشیدن لباس شهرت
13:07 و آن این است که انسان جامه‌ای بپوشد که او را میان اهل شهر خود متمایز کند
13:13 و همچنین نهی از تشبّه به زنان آمده است
13:17 پس پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
13:20 «الله لعنت کند مردانی را که خود را شبیه زنان می‌کنند»
13:25 و نهی از تشبّه به کافران نیز آمده است
13:29 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
13:33 و در پایان
13:37 معاذ بن انس رضی‌الله‌عنه برای ما روایت کرد
13:41 که رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
13:45 هر کس غذایی بخورد و بگوید:
13:48 ستایش الله را که این (روزی) را به من خوراند و به من روزی داد.
13:52 بی‌آنکه توان و نیرویی از خودم باشد
13:56 گناهان گذشته‌اش آمرزیده شود
13:59 و هر کس جامه‌ای بپوشد و بگوید:
14:02 «الحمد لله الذی کسانی هذا»، یعنی: ستایش از آنِ الله است که این را به من پوشانید
14:05 بی‌آنکه توان و نیرویی از خودم باشد
14:09 گناهان گذشته‌اش آمرزیده شود
14:13 ادامه این حدیث، ان‌شاءالله
14:17 و الله داناتر است
14:19 درود و سلام الله بر پیامبرمان محمد (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
14:22 و بر آل و اصحاب او همگی باد