خلاصه مفاهیم اهل سنت | 6- مفاهیم حکمرانی و رابطه آن با توحید | مفاهیم (50-60)

◉ 136 بازدید ⏱ 33:46 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 خلاصهٔ مفاهیم اهل سنت
0:09 مقصود از حکم
0:13 حکم الله سه نوع است
0:16 نخست، حکم قدری
0:19 بر بنده واجب است که به آن راضی باشد و در برابرش صبر کند
0:22 و این همان قضا و قدر است
0:25 دوم، حکم شرعی
0:28 بر بنده واجب است که از آن پیروی کند
0:31 پس دین با همهٔ قانون‌گذاری‌هایش در آن داخل است
0:34 و قرآن کریم دلالت کرده است
0:37 در چندین آیه
0:40 بر اختصاص الله عزّ وجلّ
0:43 به این دو نوع از حکم
0:46 اما دربارهٔ حکم قدری، یعنی قضا و قدر
0:49 یعقوب علیه‌السلام فرمود
0:52 و من از جانب الله هیچ چیزی را از شما دفع نمی‌کنم
0:55 حکم جز از آنِ الله نیست
0:58 «بر او توکل کردم و توکل‌کنندگان باید بر او توکل کنند»
1:01 و دربارهٔ حکم شرعی
1:04 یوسف علیه‌السلام فرمود
1:07 حکم جز از آنِ الله نیست
1:10 «امر کرده که جز او را نپرستید»
1:13 «این است دین استوار»
1:16 ولی بیشتر مردم نمی‌دانند
1:19 و الله تعالی فرموده است
1:22 آیا غیر الله را به داوری بجویم؟
1:25 و فرموده است: «و کسی که به آنچه الله نازل کرده حکم نکند»
1:28 به آنچه الله نازل کرده است؛ پس آنان [همان‌ها هستند]
1:31 «همان کافرانند»
1:35 سوم، حکم جزایی در آخرت
1:38 پس آن تنها از آنِ الله است
1:41 الله تعالی فرموده: «مالک روز جزا»
1:44 پیوند حکم
1:47 با توحید
1:52 همان‌گونه که الله عزّ وجلّ از آن منزّه است
1:56 و از اینکه برای او شریکی باشد
1:59 که همراه او پرستش شود
2:02 همچنین منزّه است از اینکه همراه او
2:05 حاکم یا قانون‌گذاری باشد
2:08 که به غیر حکم او حکم کند
2:11 چنان‌که الله تعالی فرموده است
2:14 پس کسی که امید دیدار پروردگارش را دارد
2:17 «باید کار شایسته کند»
2:20 و در پرستش پروردگارش هیچ‌کس را شریک نسازد
2:24 و در قرائت ابن عامر آمده است
2:27 «و شریک مگردان» به صیغهٔ نهی
2:30 پس حکم او همانند عبادت اوست
2:33 عبادت تنها برای اوست
2:36 و حکم هم تنها برای اوست
2:39 و این مقتضای عظمت و کبریای اوست
2:42 بر تمام آفریدگانش
2:45 پس حکم از آنِ الله بلندمرتبهٔ بزرگ است
2:48 و سخن الله تعالی
2:51 به اختصاص الله به همهٔ
2:54 احکام قدری و شرعی اشاره دارد
2:57 پس گفتهٔ او «آفرینش از آنِ اوست»
3:00 یعنی او آفریدگار همهٔ مخلوقات است
3:03 و این شامل احکام او
3:06 یعنی احکام کونی قدری است
3:09 و گفتهٔ او «و امر (فرمان) از آنِ اوست»
3:12 شامل احکام دینی شرعی اوست
3:16 الله همان حکم است
3:19 نام «الحکم» برای الله
3:23 در قرآن کریم یک بار آمده است
3:26 الله تعالی فرموده است
3:29 آیا غیر الله را به داوری بجویم؟
3:32 یعنی حاکمی
3:35 پس «حکم» و «حاکم»
3:38 به یک معنا یا به معنای نزدیک به هم‌اند
3:41 و ریشهٔ آن منع است
3:44 پس حاکم را «حاکم» نامیده‌اند
3:47 جز آنکه لفظ «حکم»
3:50 در وصف الله تعالی به آن
3:53 رساتر از لفظ «حاکم» است
3:56 زیرا عرب لفظ «حکم» را تقریباً جز بر کسی که انصاف دهد و در داوری‌اش عدالت ورزد اطلاق نمی‌کند
3:59 برخلاف «حاکم»
4:02 که حکمش ممکن است عادلانه باشد
4:05 و ممکن است ستمگرانه باشد
4:08 و سنت نیز به لفظ «حَکَم» آمده است
4:11 «همانا الله همان حَکَم است»
4:15 «و فرمان به سوی اوست»
4:18 روایت ابوداوود و آن را البانی تصحیح کرده است
4:21 اما لفظ «حاکم»
4:24 در قرآن جز به صیغهٔ تفضیل نیامده است
4:28 الله تعالی فرموده است
4:31 «و او بهترین حاکمان است»
4:34 و فرموده است
4:37 «و تو حکیم‌ترین حاکمانی»
4:40 و فرموده است: «با حکیم‌ترین حاکمان»
4:43 این امر تأکید می‌کند که حَکَم
4:46 همان حاکمی است
4:49 که در حکمش جز عدل
4:52 و انصاف نیست
4:55 مخالفت با حکم الله شرک است
4:58 هنگامی که روشن شد حکم به آنچه الله نازل کرده
5:03 رکنی استوار از ارکان توحید است
5:06 پس بر این مبنا
5:09 در قانون‌گذاری و حلال و حرام‌کردن
5:13 اگر کسی شریک قرار دهد، به الله عزّ وجلّ شرک ورزیده است
5:16 (این آیینه‌ی تاریخ است)
5:19 در توحید ربوبیت
5:22 زیرا او در افعال خداوند سبحانه شرک ورزیده است
5:25 که از جمله آن‌ها حکم و تشریع است
5:28 و پیش‌تر بیان شد که احبار یهود
5:32 و رهبانان نصارا
5:35 با حلال شمردن حرام و حرام شمردن حلال
5:38 جز این نیست که خود را بدین‌وسیله
5:42 چنان‌که خداوند تعالی فرموده است
5:45 احبار و رهبانان خود را
5:48 پروردگارانی غیر از الله [را]
5:51 و هر که از غیر الله اطاعت کند و با او موافقت نماید
5:54 از روی علم، بر حلال شمردن حرام
5:57 یا حرام شمردن حلال، یا داوری بردن
6:00 از روی علم و رضایت، به غیر حکم الله
6:03 در الوهیت شرک ورزیده است، همچون شرک او
6:06 در عبادت، زیرا او روی آورده است
6:09 در فعل خود به غیر الله
6:12 که تنها صاحب حکم است
6:15 و خداوند تعالی فرموده است
6:18 و اگر از ایشان فرمان ببرید، قطعاً شما مشرکید
6:21 و فرموده است
6:24 پس نه، به پروردگارت سوگند، ایمان نمی‌آورند تا تو را داور قرار دهند
6:27 سپس در دل‌هایشان از آنچه حکم کرده‌ای هیچ ناخشنودی نیابند
6:30 سپس در دل‌هایشان از آنچه حکم کرده‌ای احساس تنگی نکنند
6:33 و کاملاً تسلیم شوند
6:36 هر حاکم یا فرمانروایی که حکم خدا را رد کند
6:39 و شریعت او را نپذیرد و با آن به مخالفت برخیزد
6:42 طاغوت است و مشرِّعی است که با الله شرک می‌ورزد
6:45 خواه آن مشرِّع
6:48 فرد باشد یا نظام
6:51 یا قانون اساسی یا پارلمان
6:54 یا مجلس ملی
6:57 که برای خود حاکمیت عالی
7:00 و قدرت نافذ قائل می‌شوند
7:04 و این همان کفر آشکار و شرک بزرگ است
7:07 که خداوند عزوجل از صاحبش
7:10 نه عملی را می‌پذیرد و نه عدلی
7:13 و ابن عبدالبر نقل کرده است
7:16 که اجماع است بر کفر کسی که چیزی را انکار کند
7:19 که خداوند نازل کرده است
7:23 (در مورد) تشریع ربا و ارتباط آن با حکم
7:26 مجاز شمردن بانک‌های ربوی
7:31 از جمله تشریعات عمومی است که
7:35 پس همان‌گونه که واجب نیست
7:38 مگر آنچه الله و رسولش واجب کرده‌اند
7:41 حرام نیست مگر آنچه الله و رسولش حرام کرده‌اند
7:44 الله و رسولش
7:47 و الله ربا را حرام کرده است
7:50 پس برای احدی جایز نیست که آن را حلال کند
7:53 و مباح شمردن حرام، شرک در ربوبیت است
7:56 و افترا بر خداوند تعالی است
7:59 زیرا از شرط افترا نیست
8:02 بلکه حلال شمردن آنچه را که خدا حلال نکرده نیز در آن داخل است
8:05 و خداوند تعالی فرموده است
8:08 و هر که به الله شرک ورزد، قطعاً بهتان بزرگی بسته است
8:11 گناهی بزرگ
8:14 و ربا از گناهان خطرناک است
8:17 که جنگ خدا را برای مرتکبش اعلام می‌کند
8:20 پس به طریق اولی مشرِّع آن
8:23 خداوند تعالی فرموده است
8:26 ای کسانی که ایمان آورده‌اید، از الله پروا کنید
8:29 از ربا، اگر مؤمن هستید
8:32 پس اگر چنین نکنید
8:35 پس بدانید که با جنگ از جانب الله و رسولش [روبه‌رو شده‌اید]
8:38 پس اگر بانک‌های ربوی
8:41 و اعطای مجوز فعالیت به آن‌ها
8:44 از شرک در حکم و تشریع به شمار می‌آید
8:47 و این‌که مردم را با نام‌هایی مانند شعبه‌های اسلامی
8:50 و امثال آن فریب دهند، جایز نیست
8:53 و مانند آن
8:56 بانک در حقیقت خالی از ربا نیست
8:59 پس ملاک، محتوا است
9:02 نه شکل
9:05 و از بزرگ‌ترین ربا‌خواران جهان امروز
9:08 بانک جهانی است
9:11 و صندوق بین‌المللی پول
9:14 و پوشیده نیست آنچه از وام دادن این دو
9:17 به کشورهای فقیر با ربا حاصل می‌شود
9:20 از افزایش فقر آنان و نابودی اقتصادشان
9:25 که آن را از طاغوتی بودن خارج نمی‌کند
9:28 عرضه حکم الله و رسولش
9:32 بر مجالس قانون‌گذاری
9:35 و توقف تصویب آن بر موافقت این مجالس
9:38 که قانون وضعی به آن‌ها
9:41 حق تشریع مطلق داده است
9:44 همین است که این مجالس را
9:47 به وصف طاغوت متصف می‌کند
9:50 زیرا با این کار با خداوند سبحانه منازعه می‌کنند
9:54 حتی اگر با حکم خدا موافقت کنند
9:57 چراکه این حکم در آن هنگام
10:00 مشروعیت قانونی خود را در کشور
10:03 از موافقت مجلس با آن به دست می‌آورد
10:06 نه از موافقت آن با حکم خدا
10:09 و اگر فرض شود که مجلس قانون‌گذاری جدیدی آمد
10:12 و حکم مجلس پیشین را لغو کرد
10:15 و حکم دیگری وضع نمود
10:18 پس حکم جدید خواهد بود
10:22 و این محض شرک در ربوبیت است
10:25 پس خداوند عزوجل
10:29 نزد این گروه
10:32 حق قانون‌گذاری برای خود او نیست
10:35 و او شایستهٔ آن نیست که حکمش به دست آورده شود.
10:38 صفت الزام برای ذات
10:41 و همانا (از احکام او) برگزیده و انتخاب می‌شود از احکامش
10:44 بنا بر موافقت این مجالس
10:47 که به آن «منبعِ همه اختیارات» توصیف می‌شود
10:50 آن‌که حق تشریع را در اختیار دارد
10:53 خداوند برتر است از آنچه ستمکاران می‌گویند.
10:56 بسیار بلندمرتبه و والاست
10:59 این است حقیقت کار این‌ها.
11:02 هرچند آنان هرچه ادعا کردند، از محبت خود نسبت به الله سخن گفتند.
11:05 و رسولش، و به اینان می‌گوییم
11:08 اگر بر (آنان) ستم‌کاران توانایی یافتیم
11:11 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
11:14 زنده در میان ما
11:17 در امری
11:20 آیا اطاعت از او بر ما واجب بود بی‌هیچ قید و شرطی؟
11:23 یا سخن او را بر آن مجالس عرضه کنیم.
11:26 اگر گفتند که عرضه (آن) واجب است
11:29 در مجالس خود
11:32 آنان در تضاد با حکم الله و رسولِ او (ﷺ) قرار گرفتند.
11:35 و این کفر و شرک آشکار است.
11:38 و اگر گفتند
11:41 بلکه ما فرمان ایشان را اجرا می‌کنیم؛ صلی‌الله‌علیه‌وسلم.
11:44 آیا غیبت شخصی از رسولش
11:47 او سبب روی‌گردانی شما از شرع الله است
11:50 با وجود آنکه دینش همچنان تازه و شاداب باقی مانده است
11:53 همان‌گونه که بر ایشان (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) نازل شد
11:56 این شگفتی، شگفت‌انگیز است.
11:59 چگونه امت منحرف شد
12:03 درباره مفهوم حکم به شرع
12:07 مسلمانان از فرمودهٔ الله سبحانه و تعالی غافل شده‌اند
12:10 از آنچه از جانب پروردگارتان بر شما نازل شده پیروی کنید
12:13 و از غیر او پیروی نکنید
12:16 «از جز او دوستانی» (اولیاء: یاران و سرپرستان؛ fragment of the verse, rendered as a fragment)
12:19 اندکی به یاد می‌آورید.
12:22 و درباره‌ی قاعدهٔ بزرگ توحیدی
12:25 هیچ اطاعتی برای مخلوق (در معصیت خالق) نیست.
12:28 در نافرمانی آفریدگار
12:31 آنان عبادت (بندگی) را در اطاعت و پیروی به غیر الله برگرداندند.
12:34 یا بخشی از آن به حاکمان و والیان
12:37 و عالمان مذاهب متعصّب
12:41 افزون بر منافقان
12:44 کسانی که هوا برای آنان مهیا شده است
12:47 به‌سبب جهلی که بر امت چیره بود
12:50 ساده‌لوحی
12:53 می‌توانیم چهار علت اصلی را ذکر کنیم.
12:56 برای انحراف از حکم به شرع
12:59 اول اینکه
13:02 جمود و بستن باب اجتهاد فقهی
13:05 از قرن چهارم هجری
13:08 از زمان صدور حکم درباره مسائل نوپیدا
13:11 ثانیاً: مفهوم نادرستِ عبادت
13:14 آنکه آن را در شعائر محدود می‌کند
13:17 عبادات از نماز و روزه
13:20 و حج، تا آخر آن.
13:23 عبادتی که بدون اطاعت و پیروی باشد، (عبادت کامل نیست)
13:26 برای هر آنچه الله نازل کرده است
13:29 و شرع در ذهن بیشتر مسلمانان به حاشیه رانده شد
13:32 درباره‌ی امور زندگی دیگر (آخرت)
13:35 از دین و زندگی، و دین و دولت
13:38 ثالثاً
13:41 استعمار غربی
13:44 آن‌که برای حکومت با نظامش تبلیغ کرد
13:47 آنچه ادعا می‌شود پیشرفت آن است
13:50 و اینکه آن (دین) سبب پیشرفت تمدنی ادعاییِ او است
13:53 و (او) بر ملت‌های اسلامی جانشین گماشت
13:56 حکومت‌ها به نظام‌های (آن) کشیده می‌شوند
14:00 چهارم: عوامل (یا سرسپردگان) استعمار
14:03 کسانی که به ارباب‌های خود یاری رساندند
14:06 با ترویج اندیشهٔ جدایی دین
14:09 درباره دولت
14:12 و اینکه عبادت باید به مساجد محدود شود
14:15 و هیچ ارتباطی با تنظیم زندگی مردم ندارد
14:18 و شؤون‌شان
14:21 سه کشور عمده آن را میان خود تقسیم کرده بودند
14:24 برای جهان اسلام
14:27 در بازه‌ی قرن دهم
14:30 تا قرن هجدهم میلادی
14:33 دولت صفوی در ایران
14:36 دولت مغولی در هند
14:39 و دولت عثمانی در حوضهٔ دریای مدیترانه
14:42 اما دولت صفوی
14:45 انتساب آن به اسلام
14:48 نامم و صورتم
14:51 این کشوری رافضی و دوازده‌امامی است
14:54 بر پایه آرا و خواسته‌های مردان شیعه جریان دارد
14:57 و تمام همّ و تلاش‌شان مبارزه و ستیز
15:00 دولت عثمانی سنّی
15:03 و اما دولت مغول
15:06 این مؤسسه در زمان ضعف امت اسلامی تأسیس شد.
15:09 اواخر دوره عباسی
15:12 کسی که از مفاهیم گمراه‌کننده پر شده است
15:15 مذاهب فکری منحرف
15:18 مغولان اسلام خالص را نپذیرفتند
15:21 بلکه آنان بر اساس صورتی انحرافی وارد آن شدند
15:25 پس این نادانی نسبت به اسلام آسان شد.
15:28 و کمی شمار مسلمانان در هند
15:31 درباره هندوها
15:34 لغو استفاده از انگلیسی برای حکم
15:37 شریعت اسلامی
15:40 بدون وجود هیچ مخالفتی که قابل ذکر باشد.
15:43 اما دولت عثمانی
15:46 با وجود تلاش‌های ستودنی‌اش در گسترش اسلام سنی،
15:49 به‌طور کلی،
15:52 و افزون بر تلاشش در مقابله
15:55 با غرب بیزانسی و شرق مغولی تاتاری،
15:58 نتوانست
16:01 انحراف کامل را برطرف کند
16:04 و عقب‌ماندگی‌ای را که از نیاکانش به ارث برده بود،
16:07 و نیز تعصبش نسبت به مذهب حنفی
16:10 موجب مخالفت با گشودن باب اجتهاد شد،
16:13 که از قرن چهارم هجری بسته بود،
16:16 هجری.
16:20 و نقش استنباط فقهی
16:23 از همگامی با رویدادهای نوین بازماند؛
16:26 پس قوانین بیگانه وارد شد
16:29 و حکم به غیر شرع به تدریج
16:32 به دولت راه یافت، به‌گونه‌ای ناپسند،
16:35 و بدون توجه به خطرش،
16:38 تا آنجا که کار به تسلط سکولارها رسید،
16:41 که به اندیشه جدایی دین
16:44 از دولت فرا می‌خواندند،
16:47 و غربِ استعماری آن سخن را پشتیبانی می‌کرد.
16:50 پس بیشتر امت
16:53 در سرگشتگی حکم به غیر آنچه خدا نازل کرده،
16:56 و گمراهی آن درافتاد.
16:59 از این رو می‌توانیم بگوییم:
17:02 انحراف مسلمانان، به سبب نادانی‌شان
17:05 از حقیقت دینشان و سنت خدا در زندگی،
17:08 و ناتوانی‌شان از همگامی با رویدادها،
17:11 راه اصلی نفوذ سکولاریسم بود،
17:15 و حکم به غیر آنچه خدا نازل کرده،
17:24 از آنجا که حکم به غیر آنچه خدا نازل کرده
17:28 در بیشتر سرزمین‌های مسلمانان رایج است،
17:31 بیان حق در این مسئله
17:34 اهمیت بزرگی یافت،
17:37 و بر علما و دعوتگران امت لازم شد
17:40 که آن را روشن کنند.
17:44 زیرا خداوند پیمان گرفته است
17:47 از اهل علم که حق را
17:50 برای مردم بیان کنند و آن را پنهان نسازند.
17:53 خداوند متعال فرموده است:
17:56 و [یاد کن] هنگامی را که الله از کسانی که کتاب به ایشان داده شده پیمان گرفت
17:59 که آن را برای مردم آشکار کنید،
18:02 و پنهانش مکنید.»
18:06 و گسترش دانش در این موضوع
18:09 ضرورتی فوری است،
18:12 که امت بدان به حرکت درآید،
18:15 پس از آنکه مدت درازی به مفاهیم نادرست آرام گرفته بود،
18:18 که از جمله چنین تصور کرده بود
18:21 که امر برپایی شریعت امری فرعی است
18:24 و ربطی به مشروعیت نظام حاکم ندارد،
18:27 بلکه مشروعیت، بر پایه این مفاهیم نادرست،
18:30 از طریق
18:33 انتخابات و پارلمان‌ها
18:36 و شعارهای فریبنده تحقق می‌یابد.
18:40 این همان شرک آشکار
18:43 و کفر به آنچه خدا نازل کرده، است.
18:46 و چون این بیان، طاغوت‌ها را خوش نمی‌آید،
18:49 از این‌رو ایشان بی‌شک
18:52 به هر کس که آن را با قوت و قاطعیت آشکار کند حمله می‌کنند
18:55 و انواع بلا
18:58 و شکنجه را بر او فرو می‌ریزند،
19:01 و با دروغ و بهتان
19:04 چهره دعوتگران حق را که آن را روشن می‌کنند زشت می‌نمایانند،
19:07 و می‌گویند که ایشان تروریست و نادان‌اند.
19:10 بنابراین بر دعوتگران حق لازم است
19:13 که در برابر این باطل به صبر مسلح شوند
19:16 و خود را بر ثبات بر حق آماده سازند،
19:19 از روی خیرخواهی برای خدا و رسولش،
19:22 و هشداری از شرک حاکمیت و خطر آن.
19:30 در پاسخ به سخن حق
19:34 در مسئله حکم به شرع، دو شبهه وجود دارد.
19:37 نخست:
19:40 برخی سکوت را
19:43 در بیان این کفر آشکار روا می‌دانند،
19:46 از ترس فتنه،
19:49 و از آنچه بیان آن
19:52 به زعم ایشان از مفاسد در پی دارد،
19:55 و به نظر ایشان بهتر آن است که صبر کرده و سکوت شود
19:58 تا اصلاح‌گران نیرومند شوند
20:01 و بتوانند بیان کنند و با طاغوت‌ها رویاروی شوند.
20:04 در پاسخ به این می‌گوییم:
20:07 میان «تبیین» و «تغییر» فرق است،
20:10 و آنچه ما اکنون بدان فرا می‌خوانیم،
20:13 بیان با زبان یا قلم است،
20:16 نه تغییر با دست و شمشیر.
20:19 زیرا تغییر از راه جهاد و رویارویی،
20:22 چیزی است که توانایی برای آن شرط است،
20:25 و در آن مصالح و مفاسد رعایت می‌شود.
20:28 اما بیان توحید،
20:31 که این همان شرک اکبر است،
20:34 باید با آن در برابر شرک اکبر ایستاد،
20:37 و این به هیچ روی روا نیست که به تأخیر افتد،
20:40 زیرا شرک اکبر همان فتنه بزرگ است
20:43 که در سخن خداوند متعال آمده،
20:46 و فتنه سخت‌تر از کشتار است
20:49 و رسول خدا ﷺ
20:52 هنگامی که این سخن خداوند متعال بر ایشان نازل شد،
20:55 «برخیز و هشدار ده»
20:58 در مکه مکرمه
21:01 اصحاب او اسلام خود را پنهان می‌داشتند
21:04 پس برخاست و حق را آشکارا اعلام کرد
21:07 و میان توحید و شرک تفاوت گذاشت و از آن برحذر داشت
21:10 اما او تغییر با زور را به تأخیر انداخت
21:13 تا آن زمان که توانایی انجام این کار برایش فراهم شد
21:16 بتها همچنان پیرامون کعبه بودند
21:19 جز در هنگام فتح مکه در سال هشتم هجری
21:22 یعنی منکر همچنان برپا و پابرجا بود.
21:25 تا ۲۱ سال
21:28 این مجموع عهد مکّی است
21:31 و هشت سال از دوران مدنی
21:34 در حالی که هشدار دادن از آن و بیان حق
21:37 از همان آغاز بعثت رسول (ﷺ) به آن صدا زده شد.
21:40 صلی‌الله‌علیه‌وسلم
21:44 شبهه دوم
21:47 آنچه در روزگار اخیر آشکار شده، خلاصه‌اش این است
21:50 از برخی دعوت‌کنندگان بد
21:53 و ما در این مسئله (درنگ/تأمل) می‌کنیم
21:56 به کم‌اهمیت جلوه دادن آن (شأن آن)
21:59 و دفاع از کسانی که در آن (گرفتاری) از حاکمان واقع می‌شوند
22:02 با دعا این که آن صرفاً یک معصیت است
22:05 و شرک اکبر نیست
22:08 تا زمانی که قانونگذار، حکمی را جز برای الله (قرار) داده باشد
22:11 کسی که حکم الله را انکار نکرده است
22:14 و آن را حلال نشمرد (آن کار را روا ندانست).
22:17 و او از کسانی است که می‌گوید: لا إله إلا الله
22:20 از ابن عباس رضی‌الله‌عنهما روایت شده است که می‌گوید
22:23 در تفسیر قول الله تعالی
22:26 و کسی که به آنچه الله نازل کرده حکم نکند
22:29 آنان همان کافران‌اند.
22:32 گفت: کفری است که کمتر از کفر است.
22:35 و این فهم از سوی این‌ها
22:38 گمراهی آشکار
22:41 و امور را به‌شگفتی درهم می‌آمیزد.
22:44 از آن‌جا که صرف تبدیل شرع الله
22:47 و حکم کردن به غیر آن از قوانین و قانون‌گذاری‌های بشری
22:50 این خودی خود کفر اکبر است
22:53 چه استحلال (حلال شمردن حرام) وجود داشته باشد یا نداشته باشد
22:56 زیرا متون (یا نصوص) به‌درستی و کامل بیان نشده‌اند
22:59 از جمله آن‌ها که دلالت بر کفر کسی دارد که شرع را تغییر می‌دهد
23:02 و حکم کردن به غیر شریعت الرحمن
23:05 برای حلال کردن (حق)، و این تنها دعا است.
23:08 این‌ها [آن را] از اندیشه‌های نوپدید خود فراهم می‌آورند.
23:11 و همانا (آنچه) شرط می‌شود برای اینکه حکم
23:14 حکم به خلاف شرع، معصیت است.
23:17 و همچون کفر در شروط نیست
23:20 یا قیدهای آینده
23:23 نخست آن‌که شریعت را سیادت باشد
23:26 اسلامیه و اصل تحاکم
23:29 بنا‌شده بر کتاب و سنت
23:32 و معمول به، در واقعیت مردم
23:35 ثانیاً: اینکه حکم مخالف
23:38 شرع را در حوادث عینی استثنایی است
23:42 و بر مردم به‌عنوان وصف آن الزام نمی‌شود.
23:45 قانون عامی الزام‌آور
23:48 بلکه این (کار) از سوی حاکم بیهوده می‌شود
23:51 در مسئله‌ای معین، برای منفعت شخصی
23:54 یا مثلاً از خویشاوندان محکوم‌علیه
23:57 به باطل
24:00 و حاکم در این‌باره در خطری بزرگ است.
24:03 و او گناه بزرگی مرتکب شده است
24:06 اگرچه به حد کفر نمی‌رسد
24:10 آیا قاضی یا حاکم اعتقاد ندارد
24:13 حل ما فعله
24:16 اگر کسی حلال دانستن آن را معتقد باشد، به اجماع کافر است.
24:19 و این همان است که مقصود ابن عباس رضی‌الله‌عنهما است.
24:22 با گفتارش (کفر است)، کفری پایین‌تر از کفر (نیست)
24:25 او این سخن را در مقام مناظره‌اش (با مخالفان) گفت.
24:28 برای خوارج، آنان که تکفیر می‌کنند
24:31 و با گناه (معصیت) می‌خواهند
24:34 موافقت علما با ایشان در تکفیر
24:37 کسانی که در برخی از قضایا (داوری‌ها) حکم می‌کردند
24:40 به آنچه با شریعت مخالف است
24:43 یا از روی پیروی از هوای نفس، یا از روی نادانی به حکم (شرعی)
24:46 با آن موافقت، برای آنان توجیه می‌کنند
24:49 خروج آنان بر ایشان با شمشیر
24:52 این نیز دلالت دارد بر اینکه این همان مراد است
24:55 ابن عباس رضی‌الله‌عنهما
24:58 صورت تبدیل شرع به‌طور کلی
25:01 این [روایت/مسئله] اصلاً در زمان ابن عباس وجود نداشت.
25:04 و هیچ‌کس این را به ذهنش هم خطور نمی‌داد.
25:07 و هیچ‌کس گمان نکند که صرفاً
25:10 گمان کرد که برای او جایز است که حکم کند
25:13 مسلمانان با غیر شرع الله
25:16 و نه اینکه قانونی وضع کند که با کتاب و سنت مخالف باشد
25:19 سپس مردم را ملزم می‌کند که به آن (شریعت) داوری کنند.
25:22 و این امر در دوران تاتارها ظاهر شد.
25:25 هنگامی که چنگیزخان (قانون یاسا را) تألیف کرد
25:28 کتاب الیاسا
25:31 این است مرجع داوری میان مردم
25:34 و در آن میان تشریعات مربوط به مسلمانان با یکدیگر درهم آمیخته شده است
25:37 و دیگری برای ادیان اهل کتاب و غیر ایشان
25:40 و برخی از عرف‌ها و سنت‌های رایج
25:43 و این، از قوانینِ (آن) است
25:46 و تشریعات
25:49 شیخ الاسلام فتوا داده است که او کافر است.
25:52 و پیروانش که یاریگر او بودند
25:55 کفرا مخرجا من الملة
25:58 اقوال جامع و بلیغ در حکم
26:02 در ادامه برخی از اقوال
26:06 دانشگاه حکیمه
26:09 در موضوع حکم به شرع
26:12 نخست، در احکام شرع چنین چیزی نیست
26:15 جز خیر
26:18 پس نباید از چیزی در آن احساس حرج کند.
26:21 و نه اینکه بعضی از احکام آن را ترک کند و آن‌ها را اجرا نکند.
26:24 به بهانه‌ی پرهیز از رماندن مردم از شریعت
26:27 برای محبوب ساختن آنان در دین اسلام
26:30 همان‌گونه که برخی گمان می‌کنند
26:33 این کار به خوارشدن و تنهاماندن (در برابر دشمن) منجر می‌شود.
26:36 و عدم توفیق
26:39 و الله سبحانه و تعالی به پیامبرش (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود
26:42 کتابی که به سوی تو فرو فرستاده شد
26:45 پس در سینه‌ات از آن تنگی نباشد
26:48 تا بدان [قرآن] بیم دهی و برای مؤمنان یادآوری باشد
26:52 دومین: طعن (عیب‌جویی/نکوهش) مرد
26:55 حکم الله
26:58 این طعن در خود شارع است.
27:01 ثالثاً
27:04 خدا لعنت کند کسی را که نشانه‌های زمین را تغییر دهد.
27:07 این‌ها نشانه‌های راهنمایی در مسیر مسافران است
27:10 به‌منظور حفظ حقوق مردم
27:13 پس چگونه است حال کسی که دین را تغییر داده است؟
27:16 و مردم را از راهنمایی به راه حق بازمی‌دارد.
27:19 ثانیاً
27:22 حکمشان گاهی برای زمانی مناسب است
27:25 و برای دیگری اصلاح نمی‌شود، بلکه آن را فاسد می‌کند.
27:28 از همین روست که الله کفالت حکم میان مردم را برعهده گرفته است.
27:31 حکمش با هر زمان سازگار است
27:34 و هر جایی
27:38 پنجم: رفتن نزد طاغوت
27:41 و ترک حکم الله و رسوله
27:44 این همان نفاق است.
27:47 زیرا خداوند متعال درباره منافقان و اهل کتاب فرموده است
27:50 می‌گویند که (آنان) می‌خواهند نزد طاغوت داوری ببرند
27:53 و به آنان فرمان داده شده بود که به آن کافر شوند
27:56 ششم: حکم به شرع
27:59 الناس را از هوای حاکمان و سیاستمداران محفوظ می‌دارد
28:02 سبحانه و تعالی فرمود
28:05 پس میان ایشان به آنچه الله نازل کرده است داوری کند
28:08 و از هوس‌های ایشان پیروی مکن
28:11 از آنچه از حق به سوی تو آمده است
28:14 اقوال جامع در باب حاکمان
28:19 و از سخنان رسا و جامع در باب حاکمان
28:23 نخست
28:26 حاکم صالح
28:29 او کسی است که امر الله و رسول او را بزرگ می‌دارد.
28:32 و از شریعتش پاسداری می‌کند و در برابرش فروتنی می‌ورزد
28:35 نه کسی که اطاعت خود را دین قرار می‌دهد
28:38 به اطاعت الله و رسولش (ﷺ) اقدام می‌کند
28:41 دوم، امتی که اطاعت از سلطان را مقدّم می‌دارد
28:44 بر طاعت الرحمن
28:47 امت دین ندارد
28:50 پس او رها‌شده و بی‌یاری است، یاری داده نمی‌شود
28:53 ثالثاً
28:56 نصیحت به حاکم، نه پنهانی و نه آشکارا، نیست.
28:59 در هر حال
29:02 بلکه بسته به مصلحت است و آنچه موقعیت اقتضا می‌کند.
29:05 و میانه‌روی در این باره
29:08 این، روش سلف است.
29:11 چهارم: حاکم ستمگر
29:14 یا تأیید از سوی اطرافیان و مردم
29:17 و فرعون به قوم خود گفت
29:20 بگذارید موسی را بکشم
29:24 پنجم
29:27 همراهان بد آن‌هایی نیستند که شر را در دل می‌کارند
29:30 در حضور سلطان ستمگر
29:33 بلکه شر در او ریشه‌دار است
29:36 او همان کسی است که این یاران نزدیک (بطانه) را برگزید.
29:39 و دورترین یاران (هم‌نشینان) از خیر
29:43 از همین رو الله ستمگر را کیفر می‌دهد.
29:46 و یارانش (بطانه‌اش) به یک‌سان
29:49 ششم
29:52 اطرافیان بد، بر آگاهی از (اسرار) آن و سلطان حریص‌اند.
29:55 و رغبات‌اش
29:58 تو او را بر آن ترغیب می‌کنی، هرچند بدون قناعت خود او.
30:01 برای نزدیک شدن به او و دست یافتن به حضورش
30:04 سبحانه و تعالی فرمود
30:07 و اشراف از قوم فرعون گفتند
30:10 تا در زمین فساد کنند و تو و خدایانت را رها کنند
30:13 هفتم
30:16 از نشانه‌های بد برای حاکم
30:19 اینکه الله برای او همراهانِ بد را مسخّر کند.
30:22 یا همنشین بدی که کردارش را برایش زیبا جلوه می‌دهد.
30:25 سبحانه و تعالی فرمود:
30:28 و برای آنان همنشینانی برگماشتیم
30:31 پس آنچه را پیش رویشان و پشت سرشان است برایشان آراستند
30:35 و آنچه پشت سرشان است
30:38 آنچه را مردم می‌سازند
30:41 الله سبحانه و تعالی درباره فرعون و قومش فرموده است
30:44 پس قوم خود را سبک‌عقل شمرد، پس از او اطاعت کردند
30:47 زیرا آنان مردمی فاسق بودند
30:50 نهم
30:53 هرگاه حاکم ستمگر بخواهد با یکی از مردم به‌شدت برخورد کند
30:56 دلایل و اتهامات واهی می‌تراشد
30:59 تا کار خود را توجیه کند
31:02 پس فرعون هنگامی که خواست با ساحران به سختی رفتار کند،
31:05 آنان گفتند: به پروردگار موسی سوگند؛ و (این سخن) او را در برابر مردم به تنگنا انداخت.
31:08 گفت
31:11 آیا پیش از آنکه به شما اجازه دهم به او ایمان آوردید؟
31:14 همانا او بزرگ شماست که به شما جادوگری آموخت
31:17 پس قطعاً دستان و پاهایتان را
31:20 از دو سوی مخالف قطع خواهم کرد، و قطعاً شما را به دار خواهم آویخت
31:23 بر تنه‌های درخت خرما
31:26 و قطعاً خواهید دانست کدام‌یک از ما عذابش سخت‌تر است
31:29 و پایدارتر
31:32 به آنان با ایمان گفتند، اگر از او چنین چیزی بخواهند
31:35 و موسی علیه‌السلام متهم شد
31:38 به تبدیل دین و فساد در زمین
31:41 الله تعالی فرمود
31:44 و فرعون گفت: مرا واگذارید تا موسی را بکشم
31:47 «و او پروردگارش را بخواند»
31:50 من می‌ترسم که دینتان را تغییر دهد
31:53 یا در زمین فساد آشکار کند
31:56 دهم: هیچ زمانی از این خالی نیست که
31:59 حاکمان
32:05 یازدهم:
32:09 کسی که عالمان و دعوتگران و مجاهدان را تحقیر و تخطئه می‌کند
32:12 و لغزش‌هایشان را دنبال می‌کند
32:15 و از خطاهای بزرگ حاکمان چشم می‌پوشد
32:18 پس منشأ این کار در آن، هوای نفس است که به نام دین جلوه داده می‌شود
32:21 دوازدهم:
32:24 حق ملت‌ها بر حاکمانشان بزرگ است
32:27 همچون حق والدینشان
32:30 یوسف علیه‌السلام پس از غیبتی طولانی نزد والدینش نرفت
32:33 بلکه گفت:
32:36 «و خانواده‌تان را همگی نزد من آورید»
32:39 و او این کار را تنها
32:42 به‌خاطر حق رعیتش بر او انجام داد
32:45 پس بایسته است که این حق بیان شود، همان‌گونه که
32:48 حق حاکم بر رعیتش بیان می‌شود
32:51 سیزدهم:
32:55 که میان مردم بر اساس آنچه خود می‌بیند حکم کند
32:58 بلکه بر اساس آنچه پروردگارش به او نشان داده حکم کند
33:01 الله تعالی فرمود:
33:04 ما کتاب را به حق بر تو نازل کردیم
33:07 تا میان مردم به آنچه الله به تو نشان داده داوری کنی
33:10 پس چگونه است حال کسانی که پایین‌تر از او هستند
33:13 صلی‌الله‌علیه‌وسلم
33:16 چهاردهم:
33:20 کسی که حرام را حلال یا حلال را حرام کند
33:23 حاکم شرعی نیست
33:26 و سرپرست امور مسلمانان نیز نیست
33:29 اما کسی که حلال و حرام را پذیرفته
33:32 و در برابر شریعت رحمان سر تسلیم فرود آورده
33:35 سپس با کردارش با آن مخالفت کند
33:38 او حاکم شرعی است
33:41 که باید اصلاح شود و با او منازعه نشود