خلاصه مفاهیم اهل سنت | 14- مفاهیم ایمان و اسلام | مفاهیم (205-212)

◉ 76 بازدید ⏱ 19:53 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 خلاصه مفاهیم اهل سنت
0:08 تعریف ایمان
0:10 ایمان نزد اهل سنت و جماعت
0:15 اعتقاد و قول و عمل
0:17 با طاعت افزایش می‌یابد و با معصیت کاهش می‌یابد
0:21 پس اعتقاد، تصدیق و اقرار قلب است
0:25 و به آن قول قلب نیز گفته می‌شود
0:29 و قول، گفتار زبان است به شهادتین و تلفظ آن دو
0:34 و عمل، عمل قلب است
0:37 و آن انقیاد و پذیرش و تسلیم قلب است
0:41 و عمل اعضا به طاعات، جنس عمل است
0:45 و ایمان نزد جهمیه معرفت است
0:49 و نزد اشاعره تصدیق است
0:52 و ایمان نزد کرامیه، گفتن به زبان است
0:56 و اگرچه تصدیق و پذیرش منتفی باشد
0:59 و ایمان نزد مرجئه، تصدیق و گفتن به زبان است
1:04 و ایمان نزد خوارج، همهٔ گفتارها و کردارهای مشروع است، از انجام واجب یا ترک حرام
1:12 و اگر انسان یک واجب را ترک کند یا یک حرام را انجام دهد، کافر می‌شود
1:18 و خوارج و مرجئه در این ادعا اتفاق دارند که ایمان افزایش و کاهش نمی‌یابد
1:24 و مرجئهٔ فقها اعمال قلب را اثبات می‌کنند و به اهمیت آن اقرار دارند
1:30 اما آن‌ها آن را چیزی غیر از ایمان می‌شمارند
1:34 همچنین اعمال اعضا را نیز از مسمای ایمان خارج می‌کنند
1:39 اما وقتی از رابطهٔ هر یک از اعمال قلب و اعمال اعضا با ایمان پرسیده شوند
1:46 می‌گویند: آن‌ها از لوازم و ثمرات ایمان‌اند
1:50 ورود اعمال در ایمان نزد اهل سنت
1:55 جنس عمل نزد اهل سنت، رکنی از ارکان ایمان است
2:01 پس اگر جنس عمل، یعنی همهٔ طاعات، از بین برود، اصل ایمان از بین می‌رود
2:07 شیخ الاسلام ابن تیمیه دربارهٔ فقدان مطلق جنس عمل فرموده است
2:12 پس محال است که مردی هیچ‌یک از آنچه به آن امر شده، از نماز و زکات و روزه و حج را انجام ندهد
2:20 و آنچه را که توان دارد از محرمات انجام دهد
2:23 و با این حال در باطن مؤمن باشد
2:26 چنین کاری را انجام نمی‌دهد مگر به سبب نبود ایمان در قلبش
2:30 اما اگر برخی اعمال ترک شود
2:33 مانند ترک برخی واجبات یا انجام برخی محرمات
2:37 پس اصل ایمان باقی است
2:40 اما ایمان واجب ناقص می‌شود
2:43 مگر آنکه در شرع تصریح شده باشد که ترک آن عمل کفر است
2:49 مانند ترک نماز به‌طور کلی
2:52 و اگرچه کسالت باشد
2:54 و همچنین حکم به غیر آنچه خدا نازل کرده
2:57 و رد کردن شریعت الله
3:00 از آنجا که مرجئه اعمال را در مسمای ایمان داخل نمی‌کنند
3:04 پس تارک جنس عمل را کافر نمی‌دانند
3:08 بلکه تصدیق را برای مؤمن بودن کافی می‌دانند
3:12 و خوارج همان‌گونه می‌اندیشند که اهل سنت می‌اندیشند
3:15 که اعمال در مسمای ایمان داخل‌اند
3:19 اما با اهل سنت اختلاف دارند، زیرا انجام هر حرام یا ترک هر واجب را
3:25 کفری می‌دانند که موجب خلود در آتش است
3:28 اگر صاحبش از آن توبه نکند
3:31 حتی اگر بقیهٔ واجبات را انجام دهد و سایر محرمات را ترک کند
3:35 برخلاف اهل سنت
3:37 که اصل ایمان را از مرتکب گناه کبیره نفی نمی‌کنند، مادامی که آن را حلال نشمارد
3:43 و می‌گویند:
3:45 او به ایمانش مؤمن است
3:47 و به گناه کبیره‌اش فاسق و ایمانش ناقص است
3:51 و در حدیث جبریل آمده است
3:53 که ارکان ایمان عبارت‌اند از: ایمان به الله و ملائکه‌اش
3:58 و کتاب‌های او و پیامبرانش و روز آخرت
4:01 و قدر، خیر و شرش
4:05 انحراف معاصر در فهم ایمان
4:09 ما امروز در وضعیتی ناگوار و بی‌نظیر در تاریخ اسلام زندگی می‌کنیم
4:15 اگر نه در تاریخ کل بشریت
4:18 که بسیاری از مردم به یگانگی الله، که شریکی ندارد، ایمان دارند
4:23 اما سپس شریعت او را در واقعیت زندگی اجرا نمی‌کنند
4:27 و در این کار هیچ حرجی نمی‌بینند
4:30 بلکه برخی از آنان حتی گمان می‌کنند که مصلحت امروز
4:33 در کنار گذاشتن شریعت الله از واقعیت بشریت است
4:37 و اتخاذ قوانینی که ساختهٔ بشر است به جای آن
4:41 و با این حال گمان می‌کنند که مسلمان‌اند
4:44 اسلام و اهلش را دوست دارند
4:47 و چنین چیزی به‌طور مجموعی پیش از این در تاریخ بشریت رخ نداده است
4:52 زیرا بشریت در کل تاریخ خود
4:56 از یکی از دو حالت خارج نبوده است
4:59 یا به الله یگانهٔ یکتا ایمان داشته
5:02 و شریعتش را به‌طور کلی اجرا می‌کرده است
5:06 و یا در اعتقاد مشرک بوده
5:09 و به وجود خدایان و قانون‌گذاران دیگری ایمان داشته
5:13 و شریعت‌های آنان را به جای شریعت الله اجرا می‌کرده است
5:16 اما اینکه به الله یگانه ایمان داشته باشیم
5:19 و سپس شریعت غیر او را اجرا کنیم
5:21 این نوعی سرگشتگی و خبط است
5:24 که نه در جاهلیت و نه در اسلام پیش از این رخ نداده است
5:34 در قاموس آمده است:
5:36 اسلم یعنی اگر مطیع شد و مسلمان گشت
5:39 و ابن تیمیه در شرح معنای اسلام می‌گوید:
5:43 لفظ اسلام به دو وجه به کار می‌رود
5:46 نخست به‌صورت متعدی
5:48 چنان‌که خداوند سبحانه فرموده است:
5:50 و چه کسی دینش نیکوتر است از آن‌کس که روی خود را برای الله تسلیم کرده و نیکوکار است
5:56 و دوم به‌صورت لازم
5:58 چنان‌که خداوند تعالی فرموده است:
6:00 آنگاه که پروردگارش به او گفت: تسلیم شو
6:03 گفت: تسلیم پروردگار جهانیان شدم
6:06 و همچنین فرموده است سبحانه:
6:08 و از آنِ او تسلیم‌اند هر که در آسمان‌ها و زمین است
6:12 و آن دو معنا را در بر دارد
6:14 یکی از آن‌ها:
6:16 انقیاد و استسلام
6:18 و دیگری:
6:19 اخلاص در آن و یگانه قرار دادن آن (برای الله)
6:22 عنوان آن، گفتار «لا إله إلا الله» است.
6:25 و آن را دو معناست.
6:27 یکی از آن دو:
6:29 دین مشترک است،
6:30 و آن پرستش الله یگانه‌ای است که شریکی ندارد،
6:34 همان که همهٔ پیامبران به آن برانگیخته شدند.
6:37 و دوم:
6:39 ویژهٔ محمد (ﷺ) است،
6:42 از دین و شریعت و منهاج،
6:45 و آن همان شریعت و طریقت و حقیقت است.
6:48 و ارکان اسلام پنج است:
6:51 گواهی دادن که معبودی جز الله نیست و محمد رسول الله است،
6:56 و برپاداشتن نماز،
6:58 و پرداخت زکات،
7:00 و روزهٔ رمضان،
7:01 و حج خانهٔ الله برای کسی که توانایی رفتن به سوی آن را داشته باشد.
7:07 فهمی نادرست از اسلام است
7:10 که برخی مردم گمان می‌برند،
7:13 یا از سر نادانی به حقیقت اسلام،
7:16 یا از روی هوای نفس و مغالطه،
7:18 که هر موحدی از هر ملتی که باشد،
7:21 مسلمان و مؤمن است،
7:23 حتی اگر پس از بعثت پیامبرمان محمد (ﷺ) بر آیین خود باقی بماند.
7:30 و برای رأی خود به سخن خداوند متعال استدلال می‌کنند:
7:34 به یقین کسانی که ایمان آوردند و کسانی که یهودی شدند و نصارا و صابئان
7:39 هر که به الله و روز آخرت ایمان آورد و کار شایسته کرد
7:44 پس پاداش‌شان نزد پروردگارشان است و نه بیمی بر ایشان است و نه آنان اندوهگین می‌شوند
7:50 و این فهمی منحرف است،
7:52 زیرا آیه درباره کسی نازل شده که پیش از بعثت پیامبر (ﷺ) بر توحید از میان نصاری یا یهود یا صابئه درگذشته است،
7:58 نه پیش از بعثت پیامبر (ﷺ)،
8:02 اما پس از بعثت او (ﷺ)،
8:06 بر هر کسی لازم است که به او ایمان آورد و از او پیروی کند،
8:10 و برای او کافی نیست که موحد باشد در حالی که بر دین خود باقی مانده و از پیامبر (ﷺ) پیروی نکرده باشد،
8:18 زیرا کفر به محمد (ﷺ) پس از بعثت او،
8:23 کفر به موسی و عیسی علیهما السلام نیز هست.
8:27 و خداوند متعال فرموده است:
8:29 و آنگاه که الله از پیامبران پیمان گرفت به آنچه به شما از کتاب و حکمت داده‌ام
8:36 سپس پیامبری تصدیق‌کنندهٔ آنچه با شماست به سوی شما آید، باید به او ایمان آورید و او را یاری دهید.»
8:44 فرمود: «آیا اقرار کردید و بر این پیمان من را پذیرفتید؟»
8:49 گفتند: «اقرار کردیم.»
8:51 گفت: پس گواه باشید و من هم با شما از گواهانم
8:55 و پیامبر (ﷺ) فرمود: «سوگند به آن‌که جان محمد در دست اوست،
9:02 هیچ‌کس از این امت که یهودی یا نصرانی باشد، از من نشنود،
9:07 سپس بمیرد و به آنچه من به آن فرستاده شده‌ام ایمان نیاورد،
9:11 مگر آن‌که از اهل آتش خواهد بود.»
9:14 روایت مسلم.
9:16 معنای هر یک از ایمان و اسلام در حال اجتماع و در حال افتراق،
9:25 مفهوم ایمان و اسلام زیر قاعدهٔ مشهور قرار می‌گیرد:
9:30 «آنچه با هم گرد آید، جدا شود؛ و آنچه جدا شود، با هم گرد آید.»
9:35 یعنی واژهٔ ایمان،
9:37 هرگاه در یک آیه یا یک حدیث با واژهٔ اسلام همراه شود،
9:42 در معنا از یکدیگر جدا می‌شوند؛
9:45 آنگاه واژهٔ ایمان
9:47 از ایمان باطنی، یعنی تصدیق و اذعان و پذیرش و اعتقادات قلبی، حکایت می‌کند،
9:54 و اسلام از ایمان ظاهری که بر اعضا و ارکان است، حکایت می‌کند.
9:59 اما اگر در ذکر از یکدیگر جدا باشند،
10:02 مثلاً واژهٔ ایمان در آیه‌ای بدون همراهی با اسلام آمده باشد یا برعکس،
10:09 آنگاه هر دو به یک معنا خواهند بود،
10:13 یعنی ایمان و استسلام، چه ظاهراً و چه باطناً.
10:17 نمونهٔ همراهی در ذکر:
10:21 سخن الله متعال:
10:23 «اعراب گفتند: ایمان آوردیم.»
10:26 بگو: شما ایمان نیاورده‌اید، بلکه بگویید: اسلام آوردیم، و هنوز ایمان در دل‌هایتان داخل نشده است
10:34 و سخن او متعال:
10:36 به یقین مسلمانان و مسلمانان زن و مؤمنان و مؤمنان زن
10:42 و نمونهٔ افتراق:
10:44 سخن الله متعال دربارهٔ ایمان:
10:47 جز این نیست که مؤمنان کسانی‌اند که به الله و پیامبرش ایمان آوردند، سپس شک نکردند
10:53 و با اموال و جان‌های خود در راه الله جهاد کردند
10:58 ایشان همان راستگویانند.»
11:01 و سخن او متعال دربارهٔ اسلام:
11:04 آنگاه که پروردگارش به او گفت: تسلیم شو
11:07 گفت: تسلیم پروردگار جهانیان شدم
11:11 ارزش ایمان در زندگی و ثمرات آن:
11:15 نخست، مهم‌ترین ارزش ایمان این است:
11:20 که شناخت حقیقت نخستین است،
11:23 یعنی وجود الله متعال،
11:25 آن شناختی که در نفس بشری هیچ شناخت دیگری از وجود هیچ چیز دیگر درست نمی‌شود مگر از طریق آن.
11:34 پس درمی‌یابد که هستی آفریدهٔ الله است،
11:37 و از این‌رو انسان با جهان رفتار می‌کند،
11:40 در حالی که طبیعت آن را می‌شناسد،
11:42 و قوانینی را که بر آن حاکم است می‌داند،
11:45 و حرکت خود را با حرکت این هستی بزرگ، بر پایهٔ این فهم، هماهنگ می‌سازد،
11:51 و از نوامیس کلی آن منحرف نمی‌شود،
11:54 پس با این هماهنگی سعادتمند می‌گردد،
11:56 و همراه با تمام جهان به سوی آفریدگار هستی می‌رود،
12:00 در طاعت و تسلیم و آرامش،
12:03 بنده‌ای برای الله که او را یگانه می‌داند و شریکی ندارد.
12:08 و این صفتی است که برای هر انسانی لازم است،
12:12 اما برای گروهی که بشریت را به سوی آفریدگار هستی رهبری می‌کند، لازم‌تر است.
12:20 دوم، ارزش ایمان همچنین در تحقق آرامش روانی است،
12:27 و اطمینان به راه،
12:29 و نبودن حیرت یا تردید یا ترس یا ناامیدی.
12:33 و این صفات برای هر انسانی در سفرش بر روی زمین لازم است،
12:38 اما برای رهبری که راه را می‌جوید، لازم‌تر است،
12:43 و بشریت را در این راه رهبری می‌کند.
12:47 سوم، ارزش ایمان در رهایی از هوای نفس و منافع و اغراض و سودهای شخصی است،
12:55 زیرا دل وابسته به هدفی می‌شود که فراتر از خود اوست،
12:59 و احساس می‌کند که از امر هیچ چیزی برای او نیست،
13:02 بلکه این دعوت الله است و او در آن مزدور الله است.
13:08 این احساس برای کسی که مسئولیت رهبری به او سپرده می‌شود، ضروری‌ترین چیز است
13:13 تا چون گله‌ی سرگردان از او روی بگرداند یا در راه دعوت آزار ببیند، نومید نشود
13:20 و چون توده‌های مردم او را پذیرفتند یا گردن‌ها در برابرش فرود آمدند، مغرور نگردد، زیرا او جز یک کارگزار نیست
13:28 چهارم: ایمان به الله، نشانه‌ی زندگی‌بخشی فطرت و سلامت دستگاه‌های دریافت آن است
13:36 و نشانه‌ی راستی ادراک انسانی و زنده بودن ساختار بشری است
13:42 و نشانه‌ی گستردگی دریافت حقایق هستی است
13:47 و همه‌ی این‌ها از شایستگی‌های موفقیت در زندگی واقعی است
13:52 پنجم:
13:54 و ایمان به الله، نیرویی محرک و جوشان است
13:58 که همه‌ی جنبه‌های وجود انسانی را گرد می‌آورد و همه را به یک سو هدایت می‌کند
14:05 و آن را به راه می‌اندازد تا نیروی خود را از نیروی الله بگیرد
14:09 و تا در تحقق خواست عزّ و جلّ او بکوشد
14:13 در جانشینی زمین و آبادانی آن و دفع تباهی و فتنه از آن
14:18 و در پیشرفت و شکوفایی زندگی
14:21 همراه با درک حقیقت فانی بودن آن و پایداری آخرت
14:25 پس کار خود در دنیا را از سر میل به آخرت قرار می‌دهد
14:29 و این نیز از شایستگی‌های موفقیت در زندگی واقعی است
14:35 ششم:
14:37 و ایمان به الله، رهایی از بندگی هوای نفس و از بندگی بندگان است
14:44 و هیچ شکی نیست که انسانی که با بندگی الله آزاد شده
14:49 در جانشینی زمین، توانایی بیشتری برای جانشینی راشده و شایسته دارد
14:54 هفتم:
14:55 و ایمان، پایه‌ی فضیلت‌ها و لگام رذیلت‌هاست
15:00 و استوارکننده‌ی وجدان‌ها و تکیه‌گاه عزم‌ها در سختی‌هاست
15:04 و مرهم شکیبایی به هنگام مصیبت‌هاست
15:07 و ستون خشنودی و قناعت به بهره‌هاست
15:10 و نور امید در سینه‌هاست
15:13 و آرامش و اطمینان جان‌هاست آنگاه که زندگی آنها را وحشت‌زده کند
15:17 و تسلای دل‌هاست آنگاه که مرگ بر آنها فرود آید یا روزهایش نزدیک شود
15:22 و دستاویز استوار میان انسانیت و آرمان بزرگوارش است
15:27 هشتم:
15:28 و با از دست رفتن ایمان، در زندگی بدبخت‌تر خواهیم بود
15:33 و در نردبان آفریدگان در پایین‌ترین رتبه قرار خواهیم گرفت
15:36 از خوارترین چهارپایان و پست‌ترین حشرات و درنده‌ترین جانوران
15:41 چهارپایان گرسنه می‌شوند چنان‌که ما گرسنه می‌شویم
15:45 اما از اندوه روزی و ترس فقر و خواری درخواست، در امان‌اند
15:51 و آنها می‌زایند چنان‌که ما می‌زاییم
15:53 و فرزندانشان را از دست می‌دهند چنان‌که ما از دست می‌دهیم
15:56 اما از وحشت مادر داغدیده و ترس یتیم در آسایش‌اند
16:01 و در تن‌هایشان درد می‌کشند چنان‌که ما درد می‌کشیم
16:05 اما از آنچه دل‌ها را می‌خورد و پیوندهای خویشاوندی را می‌برد و جمعیت را پراکنده می‌کند، در آسایش‌اند
16:11 مانند حسد و دروغ و سخن‌چینی
16:14 و آنها بیمار می‌شوند چنان‌که ما بیمار می‌شویم و می‌میرند چنان‌که ما می‌میریم
16:18 اما از اندیشیدن در پایان مرگ، در آسایش‌اند
16:23 پس اگر ایمانی نداشته باشیم که ما را آرام کند و خشنود سازد و تسلی دهد
16:28 از چهارپایان بی‌زبان، بدبخت‌تر و گمراه‌تر خواهیم بود
16:33 و الله بزرگ راست فرمود آنجا که در وصف کافران می‌گوید
16:37 آیا می‌پنداری که بیشترشان می‌شنوند یا تعقل می‌کنند؟
16:42 «آنان جز چون چهارپایان نیستند، بلکه گمراه‌ترند»
16:47 ایمان به غیب، رابطه‌ی میان عقل و نقل را تنظیم می‌کند
16:53 ایمان به غیب، ساقه‌ی درخت ایمان است که جز بر آن استوار نمی‌شود
17:00 پس ایمان به الله عزّ و جلّ
17:03 و فرشتگان و کتاب‌ها و پیامبران و روز آخرت و قدر
17:08 همه‌اش ریشه‌اش ایمان به غیب است
17:11 و تسلیم بودن در برابر آنچه در قرآن و سنت صحیح از خبرهای این اصول شش‌گانه آمده است
17:18 و یقین به اینکه عقل را در ادراک حدودی است، و بر
17:23 پس عقل تابع نقل است
17:25 و وظیفه‌اش آن است که از الله و پیامبرش بیندیشد و در نصوص دو وحی تدبر کند
17:30 و با ایمان به آنها و آثارشان، خدای عزّ و جلّ را عبادت کند
17:37 و عقل سالم با نقل صریح در تعارض نیست
17:41 و اگر تعارضی پیدا شود
17:43 سببش یا فساد در عقل و تصور است
17:47 یا آنکه نقل درست یا صریح نیست
17:51 و الله عزّ و جلّ بندگان پرهیزگارش را چنین توصیف کرده است
17:56 کسانی که به غیب ایمان می‌آورند و نماز را برپا می‌دارند و از آنچه به ایشان روزی داده‌ایم انفاق می‌کنند
18:03 و این شیوه‌ی سلف است، رحمهم الله
18:06 که نقل را بر عقل مقدم می‌دارند
18:09 و از نعمت عقل در تدبر آیات و افزایش ایمان بهره می‌برند
18:15 و برای آنچه الله عزّ و جلّ از نعمت در آخرت به بندگانش وعده داده، آماده می‌شوند
18:20 به پاداش عمل صالح
18:23 یا برای آنچه الله به ستمکاران وعده‌ی کیفر داده، از آن دوری می‌گزینند
18:27 و از اسباب آن و آنچه به آن نزدیک می‌کند، دور می‌شوند
18:31 وظیفه‌ی عقل آن است که از الله عزّ و جلّ و از پیامبرش صلی الله علیه و سلم دریافت کند
18:38 و در برابر آنچه دریافت می‌کند، فرمانبردار باشد
18:40 نه اینکه بر نصوص دو وحی حاکم شود
18:44 از آن دو هرچه بخواهد می‌گیرد و هرچه بخواهد رها می‌کند
18:48 و معنای خطاب این دین به عقل
18:51 آن است که او را بیدار می‌کند و راهنمایی‌اش می‌کند و پاک‌اش می‌سازد و برایش روشی درست برای نظر و اندیشه برپا می‌دارد
18:59 نه آنکه به او اجازه دهد درباره‌ی درستی یا بطلان قوانینش حکم کند
19:04 پس چون نص ثابت شد، همان حکم است
19:08 و بر عقل بشری است که نص را بپذیرد و در برابرش فرمان ببرد و آن را اجرا کند
19:13 خواه حکمتش را دریابد یا نیابد
19:17 پس نقل از سوی الله دانای آگاه است
19:20 و عقل خدا نیست که به درستی یا بطلان حکم کند
19:24 و به پذیرش یا رد آنچه از سوی الله آمده
19:28 و با درک نکردن نقش درست عقل، بسیاری از آشفتگی‌ها پدید می‌آید
19:34 هم از سوی کسانی که می‌خواهند عقل بشری را خدایی کنند
19:37 و آن را حاکم بر نصوص سازند
19:40 و هم از سوی کسانی که می‌خواهند عقل را نابود کنند
19:43 و نقش آن را در ایمان و هدایت و استنباط نفی کنند
19:47 خلاصه‌ی مفاهیم اهل سنت