خلاصه مفاهیم اهل سنت | 20- مفاهیم زکات و انفاق در راه خدا | مفاهیم (323-329)

◉ 88 بازدید ⏱ 12:50 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:04 خلاصه مفاهیم اهل سنت
0:13 توافق معنای زکات شرعی با معناهای لغوی
0:17 زکات رکن سوم از ارکان اسلام است.
0:23 این واژه در زبان (لغت) معانی متعددی را دربر می‌گیرد
0:26 از آن (زکات) رشد و فزونی و پاکی و اصلاح (نفس و مال) حاصل می‌شود.
0:31 و زکات در شرع، مقدار واجبی است که باید برای مستحقّش پرداخته شود.
0:36 در مالی که به نصاب تعیین‌شده از سوی شرع رسیده باشد.
0:40 و اطلاق لفظ زکات بر مالی که شرعاً اخراج آن واجب است
0:45 با معانی لغوی آن سازگار است
0:48 زکات واجب (فرض) از نظر شرع
0:51 مال را رشد می‌دهد و آن را افزون می‌کند، به‌سبب برکت و خیری که در آن قرار می‌دهی.
0:55 به سبب پیروی از فرمان شرعی الله
0:59 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
1:02 هیچ صدقه‌ای از مال نمی‌کاهد
1:05 روایت شده توسط مسلم
1:07 زکات، مال و صاحب آن را از آلودگی‌های حرام پاک می‌کند.
1:12 در معاملات مالی
1:14 «قال تعالی»
1:16 از اموال ایشان صدقه‌ای بگیر که با آن پاکشان می‌کنی و تزکیه‌شان می‌دهی
1:22 زکات، صلاح و سامان شخص را تحقق می‌بخشد
1:25 زیرا کسی که آن را ادا کند، به‌سوی الله پاک می‌شود.
1:28 هر تقرّبی به الله با عمل صالح
1:32 فرمود سبحانه و تعالی
1:34 و پرهیزگارترین آن را دور نگه داشته می‌شود؛ همان کسی که مالش را می‌دهد تا پاک شود
1:40 و خداوند سبحانه و تعالی فرمود
1:42 به‌راستی هر که آن را پاک کرد رستگار شد
1:45 یعنی خود را با عمل صالح به الله نزدیک کند
1:49 دیدگاه اسلام نسبت به مال
1:54 مال در اسلام مال الله است
1:58 به برخی از بندگانش رزقی عطا کرد
2:01 و قدرت او بر برخی از آنان
2:03 خداوند سبحانه و تعالی فرموده است
2:05 به‌راستی پروردگارت روزی را برای هر که بخواهد گشاده می‌کند و تنگ می‌گیرد
2:11 به‌راستی او به بندگانش آگاه و بیناست
2:16 پس برای کسی که الله رزق او را گشاده گردانیده است
2:19 آزادی مطلق در آنچه الله از مال به او داده است
2:23 بلکه بر عهده‌ی او واجباتی است که به‌موجب جانشین بودنش در آن (زمین) بر او لازم است.
2:28 و او مالک حقیقی آن نیست
2:31 فرمود سبحانه و تعالی
2:33 و از آنچه شما را در آن جانشین (دیگران) کرده انفاق کنید
2:38 و خداوند سبحانه و تعالی فرموده است
2:40 و از مال الله که به شما داده است به ایشان بدهید
2:45 به خدا سوگند، صاحب مال
2:47 خداوند بخشی از آن را برای گروه‌هایی از بندگانش مقرر فرموده است.
2:51 کسی که آن را به ایشان می‌رساند، از سوی الله بر او دستی گذاشته شده است
2:55 از همین رو آن را حقّی برای ایشان نامید
2:58 همان‌گونه که سبحانه و تعالی فرموده است
3:00 و حق خویشاوندان و بینوا و در راه‌ماندهٔ (ابن السبیل) را بده.
3:05 و الله آیه مصارف زکات را با این سخن خود پایان داد
3:09 فریضه‌ای از جانب الله، و الله دانای حکیم است
3:14 نگاه اقتصادی در اسلام
3:17 تا زمانی که مال، مال الله است
3:21 او در برابر هر آنچه الله درباره‌اش مقرر می‌کند، فروتن و تسلیم است.
3:25 به‌وصف اینکه مال از آنِ اوست، مانند نخستین‌بار
3:28 یکسان است در شیوهٔ کسب و تملّک آن.
3:31 یا در شیوه‌ی پرورش و رشد دادن آن
3:33 یا در شیوه انفاق آن
3:36 و کسی که بر مال دست گذاشته، در این که هر کاری بخواهد با آن بکند آزاد نیست.
3:41 همان‌گونه که سرمایه‌داری فاجر و وحشی ادعا می‌کند
3:48 تعادل و میانه‌روی در انفاق
3:52 از مفاهیم مهم اسلام در قبال انفاق
3:56 تعادل و میانه‌روی در آن
3:59 و اگر تعادل و میانه‌روی ویژگی اسلام در تمامی شئون مسلمان باشد،
4:04 مگر اینکه او به مسئلهٔ انفاق توجه ویژه‌ای داده است
4:07 توجه ویژه در این زمینه
4:10 و آیات دال بر آن (وجوب یا وحدانیت الله) متعدد است
4:13 و هشداردهنده از کوتاهی در آن
4:16 الله سبحانه و تعالی فرمود
4:18 و دستت را به گردنت بسته مگردان
4:21 و آن را یکسره گشاده مدار
4:24 پس نکوهیده و درمانده بنشینی.
4:27 و خداوند متعال در ستایش بندگان مؤمنش فرموده است
4:31 و کسانی که چون انفاق کنند نه اسراف می‌کنند و نه تنگ می‌گیرند
4:36 و میان این دو، حدّ میانه‌ای است
4:39 و این توجه به میانه‌روی در انفاق، چنین نبود.
4:43 جز این، زیرا اسراف برای نفس و مال و جامعه مایهٔ تباهی است.
4:48 و تنگ‌گیری (بخل و امساک) هم مانند آن است
4:50 حبس برای مال، از بهره‌مندی صاحبش از آن در دنیا و آخرت است.
4:55 و [او] از بهره‌مند شدن جماعت پیرامونش از مال، جلوگیری می‌کرد.
4:59 پس مال ابزاری است برای تحقق خدمات اجتماعی
5:03 اسراف و تقتیر (سخت‌گیری بیش از حد) هر دو در محیط اجتماعی و عرصه اقتصادی اختلال ایجاد می‌کنند.
5:10 و این علاوه بر فسادی است که هر یک از آن‌ دو در دل‌ها و اخلاق پدید می‌آورد.
5:17 صدقه تطوّع
5:22 اسلام در زمینه انفاق در راه الله به زکات واجب بسنده نکرده است
5:29 بلکه (شریعت) صدقهٔ نافله را مشروع ساخته و به آن ترغیب شدیدی کرده است
5:35 الله سبحانه و تعالی فرمود
5:37 بی‌گمان مردان صدقه‌دهنده و زنان صدقه‌دهنده و آنان که به الله وام نیکو می‌دهند، برای ایشان دو چندان می‌شود و برایشان پاداشی گرامی است
5:47 و خداوند سبحانه و تعالی فرمود
5:49 به الله و پیامبرش ایمان آورید و از آنچه شما را در آن جانشین (دیگران) کرده انفاق کنید
5:56 پس کسانی از شما که ایمان آوردند و انفاق کردند، برای ایشان پاداشی بزرگ است
6:02 و خداوند سبحانه و تعالی فرموده است
6:04 مثل کسانی که اموال خود را در راه الله انفاق می‌کنند، مانند دانه‌ای است که هفت خوشه برآورد
6:12 در هر خوشه‌ای صد دانه باشد
6:16 و الله برای هر که بخواهد دو چندان می‌کند، و الله گشایشگر و داناست
6:22 زکات صدقه‌ای واجب از سوی الله است، و انفاق نافله مطلق است.
6:29 و نیکی، هر دو را فرامی‌گیرد؛ از این رو الله سبحانه و تعالی فرموده است
6:35 ولی نیکی آن است که کسی به الله و روز آخرت و فرشتگان و کتاب و پیامبران ایمان آورد
6:43 و مال را با وجود دوست داشتن آن، به خویشاوندان و یتیمان و مسکینان می‌دهد.
6:48 و در راه‌ماندگان و درخواست‌کنندگان، و در (آزادی) بندگان، و نماز را برپا دارد و زکات را بدهد
6:55 آیه
6:57 ابتدا «انفاق نافله» را ذکر کرد، سپس «پرداخت زکات» را به آن عطف نمود.
7:03 پس انفاق نافله، زکات واجب را ساقط نمی‌کند.
7:07 و زکات واجب، جامعه را از انفاق نافله بی‌نیاز نمی‌سازد.
7:12 و زندگی ناگزیر است که هر دو را دربرگیرد.
7:16 از ثمرات صدقه نافله
7:20 صدقه نافله را ثمرات بزرگی است؛ برای خود انفاق‌کننده و برای کسانی که به آنان انفاق می‌شود.
7:28 نخست، برای انفاق‌کننده در راه الله، آزادی‌ای است برای روحش از دلبستگی به مال.
7:35 پس بنده‌ی الله می‌شود.
7:37 و هر که از بندگی مال رها شود، از بندگی هر چیز دیگر رها می‌شود.
7:43 پس بنده‌ی هوای نفس و هیچ‌کس جز الله نخواهد بود.
7:48 و از آزادگانی می‌شود که شایسته‌ی رهبری جامعه‌اند.
7:53 و نیز در آن، برکت و افزایش مال او نهفته است.
7:57 دوم، ثمرات آن برای کسانی که به آنان انفاق می‌شود، فراوان و گوناگون است.
8:03 پس برای خویشاوندان، پیوندی است که جوانمردی نفس و کرامت خانواده و رشته‌های خویشاوندی را محقق می‌سازد.
8:11 و برای یتیمان، همبستگی و حمایتی است که آنان را در کودکی از آوارگی
8:16 و درافتادن به فساد و کینه‌ورزی نسبت به جامعه‌ای که نیکی و سرپرستی به ایشان نکرد، نگاه می‌دارد.
8:24 و برای بینوایان، حفاظی است از تباهی و نابودی.
8:27 و نشانه‌ی همبستگی و تکافل در محیط جامعه‌ی مسلمانان است.
8:33 و برای در راه‌ماندگان، وظیفه‌ای است برای یاری در هنگام تنگدستی و قطع راه، دور از خانواده و سرزمین.
8:41 و به او نشان می‌دهد که تمامی جامعه‌ی مسلمانان خانواده‌ی اوست.
8:45 و اینکه تمام زمین وطن است.
8:48 و برای مسافران، رفع نیاز ایشان است.
8:52 و بازداشتن آنان از درخواست کردن که اسلام آن را ناپسند می‌شمارد.
8:56 باید در پرداخت صدقه دقت کرد.
9:01 کسی که به صدقه نافله می‌پردازد، باید با آن رضای الله را بجوید، چنان‌که الله تعالی فرموده است:
9:09 «و جز برای طلب رضای الله انفاق نمی‌کنید».
9:14 از این رو بر او واجب است که در پرداخت آن به مستحقانش دقت کند.
9:20 و آیه‌ی آینده، کسانی را که سزاوارتر و شایسته‌ترند به صدقه، راهنمایی کرده است.
9:26 الله تعالی فرموده است:
9:50 «برای فقیران».
9:52 کسانی که خودشان را برای راه الله، از جمله جهاد و دعوت و غیر آن، محدود کرده‌اند،
9:59 از تلاش در زمین برای جستجوی روزی بازمانده‌اند.
10:02 و با این حال، فقر خود را پنهان می‌دارند،
10:05 به گونه‌ای که کسی که از حقیقت حالشان بی‌خبر است، آن را درنمی‌یابد.
10:09 اما صاحب زیرکی و فراست،
10:12 ایشان را از نشانه‌های رنج و تنگدستی که بر چهره‌شان آشکار می‌شود، بی‌اختیار، می‌شناسد.
10:18 و با این حال، از مردم درخواست مکرر نمی‌کنند.
10:22 «آنان را از چهره‌شان می‌شناسی، از مردم با اصرار چیزی نمی‌خواهند.»
10:28 پس اینان سزاوارترین و شایسته‌ترین کسانی هستند که صدقه به ایشان داده می‌شود.
10:32 و پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرموده است:
10:35 «مسکین آن کسی نیست که یک خرما یا دو خرما او را بازگرداند،
10:40 و نه یک لقمه و نه دو لقمه.
10:43 بلکه مسکین کسی است که خویشتن‌داری می‌کند.
10:46 اگر خواستید، این آیه را بخوانید:
10:48 یعنی سخن الله تعالی:
10:50 «از مردم با اصرار چیزی نمی‌خواهند.»
10:54 متفق علیه.
10:56 انفاق چگونه برای طلب رضای الله باشد؟
11:01 طلب رضای الله با انفاق، تنها با آنچه می‌آید، کامل می‌شود:
11:07 نخست،
11:08 انفاق از مال پاک و حلال،
11:11 نه از مال ناپاکی که انسان از آن دوری می‌کند.
11:14 الله تعالی فرموده است:
11:16 ای کسانی که ایمان آورده‌اید، از پاکیزه‌های آنچه به دست آورده‌اید و از آنچه از زمین برای شما بیرون آورده‌ایم انفاق کنید
11:26 و به سراغ ناپاک از آن نروید که از آن انفاق کنید، در حالی که خود آن را جز با چشم‌پوشی نمی‌ستانید
11:34 و بدانید که الله بی‌نیاز و ستوده است
11:38 دوم،
11:39 و والاتر و برتر از آن این است که
11:42 انفاق از چیزی باشد که انسان آن را دوست دارد و برایش عزیز است،
11:46 و با این کار، نیکوکاری محقق می‌شود.
11:49 الله تعالی فرموده است:
11:51 «هرگز به نیکی نمی‌رسید، مگر آنکه از آنچه دوست دارید انفاق کنید».
11:56 سوم،
11:58 اینکه انسان نفقه‌اش را از تباه شدن و بی‌اثر گشتن نگه دارد،
12:02 به سبب منت‌گذاشتن و آزار دادن و ریاکاری.
12:05 الله تعالی فرموده است:
12:07 کسانی که اموال خود را در راه الله انفاق می‌کنند، سپس آنچه را انفاق کرده‌اند با منّت و آزار دنبال نمی‌کنند
12:16 پاداش ایشان نزد پروردگارشان است و نه بیمی بر ایشان است و نه اندوهگین می‌شوند
12:22 سپس الله عز وجل این را تأکید کرد و فرمود:
12:26 ای کسانی که ایمان آورده‌اید، صدقات خود را با منّت و آزار باطل مکنید
12:33 مانند کسی که مال خود را برای خودنمایی در برابر مردم انفاق می‌کند و به الله و روز آخرت ایمان نمی‌آورد
12:41 و چه نیکوست سخن آن گوینده:
12:44 «بخشش خود را رها کن تا بگذرد، بی‌آنکه آزار دهد، که در این صورت تباه می‌شود.»