خلاصه مفاهیم اهل سنت | 11- مفاهیم ایمان به رسولان | مفاهیم (153-168)

◉ 81 بازدید ⏱ 32:31 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 خلاصهٔ مفاهیم اهل سنت
0:08 مقصود از ایمان به پیامبران
0:11 ایمان به رسولان یعنی تصدیق جازم به اینکه الله سبحانه و تعالی پیامبران و رسولان خود را فرستاده است.
0:21 برای ابلاغ دین او به بشر و هدایت آنان به آن
0:25 و اینکه آنان در آنچه از پروردگارشان عزّ وجلّ ابلاغ می‌کنند، راست‌گو هستند
0:30 و این (ایمان به آن‌ها) مستلزم ایمان به هر آن چیزی است که الله عزّ وجل درباره‌ی ایشان در کتابش خبر داده است
0:36 یا بر زبان پیامبر برگزیده‌اش محمد (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
0:42 همان‌گونه که تصدیق به نام‌های کسانی که به نام یاد شده‌اند، اقتضا می‌کند
0:46 اما کسی که نامش یا شرح داستان‌هایش با قومش ذکر نشده است
0:51 پس به آن به‌طور اجمالی ایمان می‌آوریم.
0:54 همان‌طور که سبحانه و تعالی فرمود
0:56 و همانا پیش از تو پیامبرانی فرستادیم.
1:00 از ایشان کسانی‌اند که داستانشان را بر تو بازگو کردیم، و از ایشان کسانی‌اند که داستانشان را بر تو بازگو نکردیم.
1:06 پیامبران و فرستادگانی که در قرآن کریم به نامشان یاد شده است
1:18 بیست‌وپنج پیامبر و رسول
1:22 هجده نفر از ایشان در یک جای واحد در سوره انعام ذکر شده‌اند
1:27 علاوه بر یاد کردِ آنان در آیات دیگر فراوان
1:32 آیات سورهٔ انعام این‌ها هستند
1:35 و آن حجت ما بود که به ابراهیم در برابر قومش دادیم.
1:40 درجات هر که را بخواهیم بالا می‌بریم.
1:43 همانا پروردگارت حکیم و دانا است.
1:47 و اسحاق و یعقوب را به او بخشیدیم.
1:50 همه را هدایت کردیم، و نوح را پیش از آن هدایت کردیم.
1:55 و از نسل او داوود و سلیمان و ایوب و یوسف و موسی و هارون را.
2:02 و این‌گونه نیکوکاران را پاداش می‌دهیم.
2:05 و زکریا و یحیی و عیسی و الیاس
2:09 از هر یک از صالحان
2:11 و اسماعیل و الیسع و یونس و لوط را.
2:15 و همه را بر جهانیان برتری دادیم.
2:19 اما هفت قاری باقی‌مانده
2:22 آدم و ادریس و هود و صالح و شعیب را دریافت (فهم کرد)
2:27 و این‌گونه بود، و آخرین ایشان پیامبرِ ما محمد (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)، درود خدا بر همه‌ی ایشان باد.
2:33 اما آدم علیه‌السلام
2:36 و [آن را] نزدیک به بیست و پنج بار ذکر کرده است.
2:39 و از جمله آن، این فرمایش الله سبحانه و تعالی است
2:42 همانا الله آدم و نوح و خاندان ابراهیم و خاندان عمران را بر جهانیان برگزید.
2:49 و اما ادریس (علیه‌السلام)
2:52 پس [آن را] دو بار یادآوری کرد.
2:54 از آن دو، قول الله سبحانه و تعالی
2:56 و در کتاب ادریس را یاد کن.
2:59 همانا او راستگویی پیامبر بود.
3:03 و اما هود (علیه‌السلام)
3:05 و [او] نزدیک به هفت بار آن را یادآوری کرد
3:08 از جمله آن، قول الله سبحانه و تعالی
3:10 و به سوی قوم عاد، برادرشان هود را.
3:14 گفت: ای قوم من، الله را بپرستید؛ جز او برای شما هیچ معبودی نیست.
3:19 آیا پرهیزگاری نمی‌کنید؟
3:21 و اما حضرت صالح (علیه‌السلام)
3:24 ایشان حدود نُه بار آن را یاد کرد.
3:26 از جمله آن، قول الله تعالی
3:29 و به سوی قوم ثمود، برادرشان صالح را.
3:32 گفت: ای قوم من، الله را بپرستید؛ جز او برای شما هیچ معبودی نیست.
3:37 اما شعیب علیه‌السلام
3:40 ایشان تقریباً ده بار آن را یادآوری کرد.
3:42 از جمله آن، فرموده‌ی الله تعالی
3:45 و به سوی مدین، برادرشان شعیب را.
3:48 گفت: ای قوم من، الله را بپرستید؛ جز او برای شما هیچ معبودی نیست.
3:53 اما آن (ذوالکفل) علیه‌السلام
3:56 پس [این را] دو بار یادآوری کرد
3:58 از آن دو، سخن الله سبحانه و تعالی
4:01 و اسماعیل و ادریس و ذوالکفل
4:04 از صابران
4:08 اما پیامبر ما محمد (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
4:12 او با نام صریح خود پنج بار یاد شده است
4:15 چهار تای آن‌ها به نام محمد (ﷺ)
4:18 و پنجمی به نام احمد
4:21 از جمله آن، فرموده الله سبحانه و تعالی است
4:24 محمد پدر هیچ یک از مردان شما نبوده است
4:28 ولی او رسول الله (ﷺ) و خاتم پیامبران است.
4:33 و الله به هر چیزی دانا است.
4:37 و فرمودهٔ الله سبحانه و تعالی
4:39 و آنگاه که عیسی بن مریم گفت
4:41 ای بنی‌اسرائیل
4:43 همانا من فرستادهٔ الله به سوی شما هستم.
4:46 تصدیق‌کنندهٔ آنچه پیش رویم از تورات است.
4:50 و بشارت‌دهنده‌ای به رسولی که پس از من می‌آید
4:53 پس از نامش، احمد
4:56 هنگامی که [موسی] با نشانه‌های روشن نزد ایشان آمد
4:59 گفتند: این جادویی آشکار است.
5:04 دعوت پیامبران و فرستادگان یکی است
5:07 و شریعت‌های آنان در کجا اختلاف داشت؟
5:11 از ایمان به پیامبران
5:13 ایمان به اینکه دعوتشان یکی است
5:16 پس هر پیامبری قوم خود را به عبادت الله یگانه فراخواند.
5:20 و از شرک به الله دوری کردن
5:23 «قال تعالی» — فرمود سبحانه و تعالی
5:25 و همانا در هر امتی فرستاده‌ای برانگیختیم.
5:28 اینکه الله را بپرستید و از طاغوت دوری کنید
5:31 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
5:35 پیامبران برادرانی از پدران گوناگون‌اند
5:38 و مادرانشان در زمستان
5:40 دینشان یکی است
5:42 متفق علیه
5:45 و برادران از پدر (علّات)
5:47 آنان برادرانی از یک پدرند
5:49 و مادرانشان گوناگون است
5:51 پس این تشبیهی است که مقصود از آن
5:54 بیان این‌که دین پیامبران و رسولان یکی است
5:57 این همان اسلام، یعنی عبادت الله و یگانه دانستن او (توحید) است.
6:01 و شریعت‌هایشان در کجا با یکدیگر اختلاف داشت
6:03 در احکام فقهی عملی
6:05 بنا بر آنچه با هر قوم و زمانشان سازگار است
6:09 تا آن‌که پیامبرمان محمد (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) آمد
6:14 برای همهٔ مردم تا برپاشدن قیامت
6:17 با همان دین و با شریعت محمدی خاتَم
6:21 و مناسب هر زمانی پس از آن
6:24 و هر مکانی
6:26 تفاوت میان رسول و نبی
6:30 این گفته مشهور شده است
6:33 که رسول کسی است که به او وحی شده
6:36 و به تبلیغ مأمور شده است
6:38 اما نبی کسی است که به او وحی شده
6:41 ولی به تبلیغ مأمور نشده است
6:44 و این گفته نادرست و درست نیست
6:48 و صواب آن است که رسول کسی است که الله او را فرستاده است
6:52 پس او به رسالت اسلام فرستاده شده است
6:55 و شریعتی نو دارد
6:57 و در برابر رسالتش قومی کافر قرار می‌گیرند
7:00 که آن را تکذیب می‌کنند
7:02 اما نبی کسی است که از جانب الله خبر می‌دهد
7:06 پس بر او از سوی الله وحی نازل شده است
7:09 تا قوم خود را به عبادت یگانهٔ الله فراخواند
7:12 مطابق شریعتی که الله بر رسولی پیش از او نازل کرده بود
7:16 پس او به سوی قومی مبعوث شده که به رسالت رسولی پیش از او ایمان دارند
7:21 نمونهٔ آن
7:23 پیامبران بنی‌اسرائیل
7:25 که بر قوم خود حکومت می‌کردند
7:28 و مطابق احکام تورات آنان را سیاست می‌کردند
7:31 همان تورات که بر موسی (علیه‌السلام) نازل شد
7:34 الله تعالی فرموده است
7:36 «ما تورات را فرو فرستادیم که در آن هدایت و نور است
7:41 پیامبرانی که اسلام آورده بودند، به‌وسیلهٔ آن برای کسانی که یهودی شدند داوری می‌کردند.
7:46 و بر این اساس
7:48 هر رسولی نبی است
7:50 اما هر نبی رسول نیست
7:53 و همگی مأمور
7:55 به تبلیغ دعوت الله به سوی قومشان هستند
8:00 رسولان الله میان برتری‌دادن و تفریق‌نکردن میانشان
8:05 از ایمان به رسولان است
8:08 ایمان به اینکه آنان برترین انسان‌ها هستند
8:11 و اینکه برخی بر برخی دیگر برتری دارند
8:13 همان‌گونه که الله تعالی فرموده است
8:15 آن فرستادگان را برخی را بر برخی دیگر برتری دادیم.
8:19 و برترین ایشان، اولوالعزم از رسولان هستند
8:23 و آنان پنج تن‌اند که در این سخن الله تعالی آمده‌اند
8:28 از دین برای شما تشریع کرد آنچه را که به نوح سفارش کرده بود و آنچه را که به تو وحی کردیم.
8:34 و آنچه را به ابراهیم و موسی و عیسی سفارش کرده بودیم»
8:39 که دین را برپا دارید و در آن پراکنده نشوید.
8:43 و برترین اولوالعزم
8:46 پیامبرمان محمد (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) است
8:50 و او برترین انسان‌ها به‌طور کلی است
8:53 همان‌گونه که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرموده است
8:56 «من سرور فرزندان آدم در روز قیامتم
8:59 و نخستین کسی هستم که قبرش شکافته می‌شود
9:02 و نخستین شفاعت‌کننده و نخستین کسی که شفاعتش پذیرفته می‌شود»
9:06 روایت مسلم
9:08 و اما عدم تفریق میان رسولان
9:11 همان‌گونه که در گفتهٔ الله تعالی آمده است
9:14 میان هیچ‌یک از فرستادگانش فرق نمی‌گذاریم.
9:17 و دیگر آیات
9:19 مقصود از آن
9:21 عدم تفریق میان آنان است
9:23 به این‌که به برخی ایمان بیاورند و به برخی دیگر کفر ورزند
9:27 همان‌گونه که صریحاً در گفتهٔ الله تعالی آمده است
9:30 همانا کسانی که به الله و فرستادگانش کفر می‌ورزند.
9:34 و می‌خواهند میان الله و رسولانش جدایی بیندازند
9:38 و می‌گویند: به برخی ایمان می‌آوریم و به برخی کفر می‌ورزیم.
9:43 و می‌خواهند میان این دو راهی برگزینند.
9:47 ایشان همان کافران حقیقی‌اند.
9:51 و برای کافران عذابی خوارکننده آماده کرده‌ایم.
9:55 پس کفر به یک رسول
9:58 کفر به همهٔ رسولان محسوب می‌شود
10:01 زیرا در حقیقت کفر به رسالت از جانب الله است
10:05 پس رکن ایمان به رسولان
10:07 ایمان به همگی آنان را اقتضا می‌کند
10:10 و در این امر میانشان تفریق نکردن
10:13 و اما نسبت دادن این سخن
10:15 «مرا بر یونس بن متی برتری ندهید»
10:18 به رسول (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
10:21 صحیح نیست
10:23 و برای آن اصل مرفوعی شناخته نشده است
10:26 پس این حدیث نیست
10:28 و شیخ الاسلام ابن تیمیه درباره‌اش گفته است
10:31 دروغ است
10:33 محمد (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
10:37 خاتم النبیین است
10:39 الله تعالی فرموده است
10:42 «محمد پدر هیچ یک از مردان شما نیست
10:47 ولی او رسول الله (ﷺ) و خاتم پیامبران است.
10:51 و الله به هر چیزی دانا است.
10:55 پس فرمود «و خاتم النبیین»
10:59 و نفرمود «و خاتم الرسل»
11:02 و آن‌هم
11:03 جز این نیست که ختم نبوت مستلزم ختم رسالت است
11:08 بنا بر این‌که هر رسولی نبی است
11:11 اما هر نبی رسول نیست
11:14 پس اگر گفته می‌شد خاتم الرسل
11:16 ممکن بود مدعی نبوت ادعا کند
11:19 با استناد به این‌که ختم رسولان مستلزم ختم کسانی که از نظر درجه پایین‌تر از آنان‌اند نیست
11:25 و آنان پیامبرانند
11:29 از لوازم ایمان به پیامبران
11:32 از لوازم ایمان به پیامبران
11:36 دوست داشتن ایشان و بزرگداشت و تکریم ایشان
11:39 و تصدیق ایشان در هر آنچه از جانب الله عزّ و جل خبر دادند
11:44 و ایمان به اینکه الله ایشان را برای رسالت خویش برگزیده است
11:48 به سبب دانای سبحانه به شایستگی ایشان و سزاواری ایشان بر آن
11:53 چنان‌که تعالی فرمود:
11:55 الله از میان فرشتگان فرستادگانی و از میان مردم (نیز برمی‌گزیند).
12:00 همانا الله شنوای بیناست.
12:04 و تعالی فرمود:
12:06 الله داناتر است به اینکه رسالتش را کجا قرار دهد.
12:10 و از لوازم ایمان به پیامبران، همچنین،
12:13 پرهیز از غلو درباره ایشان است
12:15 و جایگاه ندادن ایشان به مرتبه‌ای بالاتر از مراتب بشر،
12:20 مانند پرستش ایشان به جای الله
12:22 یا شریک قرار دادن ایشان با او در عبادت،
12:25 چنان‌که نصارا با عیسی علیه‌السلام چنین کردند.
12:29 پس واجب است که در بزرگداشت ایشان به مرتبه بشری بسنده شود،
12:34 زیرا ایشان با وجود شرافت و بلندی منزلتشان،
12:37 بندگان الله عزّ و جل و پرورده او هستند،
12:41 و در بندگی او سبحانه به کمال مرتبه رسیده‌اند،
12:45 و همین برای ایشان شرافت کافی است.
12:48 و الله عزّ و جل پیامبر برگزیده‌اش صلی‌الله‌علیه‌وسلم را
12:53 با وصف بنده در شریف‌ترین موقعیت‌ها توصیف کرده است،
12:57 چنان‌که تعالی فرمود:
12:59 پاک و منزّه است آن که بنده‌اش را شبانگاهی از مسجد الحرام سیر داد
13:04 به مسجد الاقصی، که پیرامونش را برکت داده‌ایم، سیر داد.»
13:08 از لوازم ایمان به پیامبرمان صلی‌الله‌علیه‌وسلم به‌طور خاص،
13:15 افزون بر آنچه درباره همه پیامبران گذشت،
13:20 در حق پیامبرمان به‌طور خاص بر ما لازم است؛ نخست:
13:24 اطاعت از او در آنچه فرمان داده،
13:26 و دوری از آنچه نهی کرده و بازداشته است.
13:29 دوم:
13:31 آنکه جز به آنچه الله برای ما به زبان پیامبرش صلی‌الله‌علیه‌وسلم تشریع کرده، او را عبادت نکنیم.
13:39 سوم:
13:41 آنکه برای او خیرخواه باشیم،
13:43 چنان‌که صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمود:
13:46 «دین خیرخواهی است.»
13:48 گفتیم: برای چه کسی ای رسول الله؟
13:51 فرمود: «برای الله و کتابش و رسولش،
13:55 و برای پیشوایان مسلمانان و عامه ایشان.»
13:59 روایت مسلم.
14:02 خیرخواهی برای رسول صلی‌الله‌علیه‌وسلم چگونه است؟
14:07 «ناصح» یعنی چیزِ خالص،
14:11 گفته می‌شود: عسل ناصح، یعنی خالص.
14:15 پس خیرخواهی برای رسول صلی‌الله‌علیه‌وسلم
14:19 به اخلاص در ادای حق او تحقق می‌یابد،
14:22 یعنی ادای حقش به‌صورت خالص و کامل.
14:26 و این به موارد زیر است:
14:29 نخست:
14:30 تعظیم و تکریم او،
14:32 چنان‌که تعالی فرمود:
14:34 پس کسانی که به او ایمان آوردند و او را یاری و پشتیبانی کردند
14:37 و از نوری که با او نازل شده پیروی نمودند،
14:41 ایشان همان رستگارانند.»
14:44 یعنی او را بزرگ داشتند و گرامی شمردند.
14:47 دوم:
14:48 پیروی از فرمانش،
14:50 و پیشی نگرفتن بر او،
14:52 و مخالفت با سخنش به قیاس یا عقل.
14:55 سوم:
14:58 اقتدا به او در رفتار و اخلاقش.
15:01 چهارم:
15:03 دفاع از سنتش،
15:06 و انکار بر کسی که به خلاف آن معتقد است.
15:09 پنجم:
15:11 آنکه قبرش را بت قرار ندهیم،
15:14 و این به اجرای فرمان او صلی‌الله‌علیه‌وسلم است که فرمود:
15:18 «قبر مرا عید (محل اجتماع مکرر) قرار ندهید،
15:21 و بر من درود فرستید،
15:23 زیرا درود شما هر جا که باشید به من می‌رسد.»
15:27 روایت احمد و ابوداود.
15:31 صحیح لغیره.
15:33 ششم:
15:34 آنکه درباره او غلو نکنیم و او را فراتر از مرتبه بندگی الله بالا نبریم،
15:40 زیرا صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمود:
15:43 «مرا بیش از حد ستایش نکنید، چنان‌که نصارا پسر مریم را ستودند،
15:47 من تنها بنده‌ام،
15:49 پس بگویید: بنده الله و فرستاده اوست.»
15:53 روایت بخاری.
15:56 هفتم:
15:57 آنکه کسانی را که با او خویشاوندی یا همراهی داشته‌اند و با ایمان مرده‌اند دوست بداریم.
16:02 (این بخش از جمله قبلی است)
16:05 از لوازم تعظیم پیامبرمان صلی‌الله‌علیه‌وسلم،
16:10 تعظیم رسول صلی‌الله‌علیه‌وسلم است،
16:15 که ادعایی خالی از التزامات نیست،
16:19 بلکه واجبی است که بر آن پیامدها و لوازم فراوان مترتب می‌شود،
16:24 که همه آنچه از لوازم ایمان به پیامبر به‌طور عام ذکر شد را شامل می‌شود،
16:28 از محبت و بزرگداشت و تصدیق آنچه خبر دادند،
16:33 و همه آنچه از لوازم ایمان به او صلی‌الله‌علیه‌وسلم ذکر شد را نیز شامل می‌شود،
16:38 از اطاعت در آنچه فرمان داده،
16:41 و دوری از آنچه نهی کرده و بازداشته،
16:44 و عبادت نکردن الله جز مطابق آنچه تشریع کرده است؛
16:48 و همه آنچه در خیرخواهی برای رسول صلی‌الله‌علیه‌وسلم ذکر شد را شامل می‌شود،
16:53 از پیشی نگرفتن بر او و مخالفت با سخنش به قیاس یا عقل یا ذوق یا سیاست،
17:01 و اقتدا به او در رفتار و پیروی از سنتش،
17:05 و دفاع از آن و انکار بر کسی که با آن مخالفت می‌کند،
17:09 و دوست داشتن کسانی از مؤمنان که با او خویشاوندی یا همراهی داشته‌اند؛
17:15 و شامل بلند نکردن صدا در مسجدش و نزد قبر او صلی‌الله‌علیه‌وسلم است،
17:21 و این همان اجرای عملی امروزین فرمان الله تعالی است.
17:26 ای کسانی که ایمان آورده‌اید، صدای خود را فراتر از صدای پیامبر (ﷺ) بلند مکنید
17:32 و با او آن‌گونه با صدای بلند سخن مگویید که برخی از شما با برخی دیگر سخن می‌گویید
17:37 مبادا اعمالتان تباه شود در حالی که شما نمی‌فهمید
17:42 و این شامل مقدم داشتن محبت او بر محبت خویشتن و خانواده و فرزند نیز می‌شود
17:48 پس آن‌گاه که عمر رضی‌الله‌عنه به پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) گفت
17:54 به‌یقین تو نزد من از همه چیز محبوب‌تری جز خودم
17:59 پیامبر (ﷺ) در پاسخ او فرمود
18:03 نه، سوگند به آن‌که جانم در دست اوست، تا آن‌که من نزد تو از خودت محبوب‌تر نباشم
18:09 عمر گفت: پس اکنون، به خدا سوگند، تو نزد من از خودم محبوب‌تری
18:16 پیامبر (ﷺ) فرمود: اکنون ای عمر (ایمانت کامل شد)؛ این را بخاری روایت کرده است
18:25 و همچنان که پیامبر (ﷺ) فرمود: هیچ‌یک از شما ایمان نمی‌آورد
18:30 تا آن‌که من نزد او از پدرش و فرزندش و همه مردم محبوب‌تر باشم
18:36 متفق علیه است. و درود فرستادن بر او هنگام یاد کردن از او نیز مشمول این امر است
18:41 در پیروی از فرموده خداوند متعال: «بی‌گمان خداوند و فرشتگانش بر پیامبر درود می‌فرستند
18:49 ای کسانی که ایمان آورده‌اید، بر او درود فرستید و سلام گویید، سلامی شایسته
18:55 نمودهای بزرگداشت خداوند متعال نسبت به رسول (ﷺ) و نشانه‌های آن
19:04 از بزرگداشت خداوند متعال نسبت به رسولش (ﷺ)
19:10 نمودها و نشانه‌های بسیاری است که شاید مهم‌ترین آن‌ها این است
19:15 نخست، خداوند یادش را بلند گردانید، چنان‌که عزّ و جلّ فرموده است: «و یادت را برای تو بلند کردیم»
19:23 و از این بلندداشتن، شهادت به رسالت او در کنار شهادت به توحید خداوند سبحانه قرار داده شده است
19:31 و این امر در هر اذان و هر نماز تکرار می‌شود
19:36 دوم، درود فرستادن بر او و فرمان دادن به آن، چنان‌که خداوند متعال فرموده است:
19:42 همانا الله و فرشتگانش بر پیامبر (ﷺ) درود می‌فرستند
19:47 ای کسانی که ایمان آورده‌اید، بر او درود فرستید و سلام گویید، سلامی شایسته
19:53 سوم، خداوند از همه پیامبران پیمان گرفت که اگر او در زمان ایشان مبعوث شود، از او پیروی کنند
20:01 خداوند متعال فرموده است:
20:03 و یاد کن آن‌گاه را که الله از پیامبران پیمان گرفت که هرگاه به شما کتاب و حکمتی دادم
20:11 سپس فرستاده‌ای برای شما آمد که تصدیق‌کننده آنچه با شماست باشد، باید به او ایمان آورید و او را یاری کنید
20:19 فرمود: «آیا اقرار کردید و بر این پیمان من را پذیرفتید؟»
20:25 گفتند: «اقرار کردیم»
20:27 فرمود: پس گواه باشید و من نیز با شما از گواهانم
20:31 چهارم،
20:33 آگاه ساختن اهل کتاب به وصف او پیش از بعثتش
20:37 خداوند متعال فرموده است:
20:39 کسانی که به آنان کتاب داده‌ایم، او را چنان می‌شناسند که فرزندان خود را می‌شناسند
20:45 پنجم،
20:47 ختم نبوت و رسالت به او
20:50 خداوند متعال فرموده است:
20:52 محمد پدر هیچ یک از مردان شما نیست، لیکن فرستاده الله و خاتم پیامبران است
21:00 و الله به هر چیزی داناست
21:04 ششم،
21:06 عمومیت رسالت او (ﷺ)
21:09 خداوند متعال فرموده است:
21:11 و ما تو را جز رحمتی برای جهانیان نفرستادیم
21:16 هفتم،
21:18 خداوند متعال به زندگی او (ﷺ) سوگند یاد کرده است
21:22 و تنها خداوند است که هر سوگندی را که بخواهد بر هر چیزی که بخواهد یاد می‌کند
21:27 خداوند متعال فرموده است:
21:29 به جان تو سوگند که آنان در مستی خود سرگردان‌اند
21:34 هشتم،
21:35 خداوند حفاظت و دفاع از او را بر عهده گرفته است
21:39 عزّ و جلّ فرموده است:
21:41 «ما تو را در برابر مسخره‌کنندگان کفایت می‌کنیم»
21:44 و خداوند متعال فرموده است:
21:46 و الله تو را از مردم نگاه می‌دارد
21:50 و جز این آیات بسیار
21:53 نهم،
21:54 خداوند تعالی محبت خود را
21:57 به پیروی از پیامبر (ﷺ)
22:00 و اطاعت از او پیوند داده است
22:02 خداوند متعال فرموده است:
22:05 بگو: اگر الله را دوست می‌دارید
22:08 از من پیروی کنید تا خدا شما را دوست بدارد
22:11 و گناهانتان را بیامرزد»
22:14 «و خداوند آمرزنده و مهربان است»
22:17 از ناقض‌های ایمان به رسولان
22:23 برای ایمان به رسولان ناقض‌های متعددی است
22:26 که مهم‌ترین آن‌ها این است:
22:28 نخست،
22:29 تکذیب ایشان یا انکار وجود هر یک از آنان
22:34 زیرا این تکذیب خبر خداوند عزّ و جلّ در کتابش است
22:39 دوم،
22:40 دشنام دادن به ایشان یا مسخره کردنشان
22:43 یا خوار شمردن گفتار و احوالشان
22:46 یا ادعای برتری داشتن بر ایشان
22:49 سوم،
22:51 ادعای نبوت پس از پیامبر ما محمد (ﷺ)
22:56 یا تصدیق کسی که چنین ادعایی کند
22:59 چهارم،
23:01 ادعای اینکه نبوت یا رسالت
23:04 با کوشش و اندیشه‌ورزی شخص و رام کردن نفس برای دریافت وحی حاصل می‌شود
23:08 [این ادعا از ناقض‌هاست]
23:10 پنجم،
23:11 دشمنی با ایشان و کینه‌ورزی نسبت به آنان
23:13 حتی نسبت به یک تن از ایشان
23:16 و دوستی با دشمنانشان و یاری‌رسانی به آنان
23:19 ششم،
23:21 ادعای اینکه با پیامبر (ﷺ)
23:24 در رسالت یا نبوت شریکی هست
23:27 چنان‌که برخی از رافضیان غلوکننده ادعا می‌کنند
23:31 هفتم،
23:32 بالا بردن هر رسولی به مرتبه الوهیت
23:36 و شریک قرار دادن او با خداوند در عبادت
23:40 هشتم،
23:41 ادعای اینکه نبوت محمد (ﷺ) حق است
23:46 امّا ویژه عرب است
23:49 و برای همه مردم نیست
23:52 نهم،
23:53 رد کردن چیزی از آنچه پیامبر (ﷺ) آورده است
23:58 و نپذیرفتن آن، با وجود دانستن اینکه از سنت پیامبر (ﷺ) است
24:04 این برخلاف کسی است که در پایبندی به فرمان‌های او کوتاهی کرده است.
24:08 و از انجام دستور ناتوان شد پس از آنکه به آن اقرار کرد.
24:12 به سبب شهوت یا هوای نفس
24:15 پس این یک معصیت است
24:16 و این، از ناقضات ایمان نیست.
24:20 نقش عقل و آیات
24:23 کدام‌یک از معجزات
24:25 در ایمان به رسولان
24:27 عقل در حوزهٔ ایمان به رسولان به همین اندازه بسنده می‌کند.
24:32 در نگریستن در سیره‌ی ایشان و نیکویی عبادتشان نسبت به پروردگارشان
24:36 و نظر در مصداقیت آیات و معجزاتی که آوردند
24:42 همان‌گونه که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود
24:46 هیچ پیامبری از پیامبران نیست
24:48 مگر آنچه از آیات (نشانه‌ها) داده شده است
24:50 هیچ‌کس مانند او بر او ایمان نیاورد، هیچ انسانی
24:53 و همانا آنچه به او داده شد، وحی بود.
24:56 الله آن را به من وحی فرمود
24:58 امیدوارم که در روز قیامت از پیروان بیشتری باشم.
25:03 متفق علیه
25:05 و بر همین اساس
25:06 گردش عقل با قرآن کریم
25:09 در خصوص ایمان به رسولان
25:12 این است تدبّر در آن و تصدیق خبرش دربارهٔ پیامبران همگی
25:16 و هر آنچه دربارهٔ حق ایشان وارد شده است
25:19 و عمل کردن به آنچه (از احکام) وارد شده، با پیروی از ایشان.
25:21 و پیروی از روش و سیرت ایشان
25:23 پس، برای باور داشتن هر فرستاده یا پیامبری، ناگزیر باید
25:27 از جمع میان نگاه به سیره‌اش
25:30 و نگریستن در آنچه از معجزات و خوارق‌عادات که بر دست او ظاهر می‌شود.
25:35 امر خارق‌العاده به‌تنهایی کافی نیست
25:38 شاید الله آن را به دست یکی از کافران قرار دهد
25:41 فتنه‌ای است برای او و برای کسی که از او پیروی می‌کند
25:44 به‌سبب مخالفت‌شان با شرع الله و هدایت او
25:47 و این چنان است که به دست مسیح دجّال رخ می‌دهد
25:51 آخرالزمان از خوارق (امور خارق‌العاده) است.
25:53 با این‌که بر میان دو چشمش نوشته شده: کافر
25:57 هر مؤمنی به الله آن را می‌خواند
26:00 اما آنگاه که [کسی] خبر می‌دهد که بر دستش [کرامتی] ظاهر می‌شود
26:03 آیه یا معجزه
26:05 اگر پیش از پیامبرمان (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
26:08 او پیامبر است
26:10 با وجود نیکویی سیرت و عبادتش برای الله
26:13 پس در آن هنگام، او تصدیق‌کننده است.
26:16 معجزهٔ او دلیلی بر صدق اوست
26:19 گمراهی هر یک از فیلسوفان و متکلمان
26:24 در مسئلهٔ نبوت‌ها
26:28 نبوت، همان‌گونه که پیش‌تر گفتیم،
26:30 آن وحی الهی برای بشر است
26:33 در این مسأله دو گروه همچنان (با یکدیگر) اختلاف داشته‌اند.
26:36 نخست، فیلسوفان
26:39 و (او) نبوت را امری اکتسابی قرار داد
26:42 آن را انسان با تلاش و رام کردن نفس خویش به دست می‌آورد
26:45 و بسیاری تأمل و اندیشه‌ورزی او
26:47 و به محال بودن وحی از جانب الله حکم کردند
26:50 برای هیچ یک از انسان‌ها
26:52 ثانیاً: متکلمان
26:55 آنان خواستند ادعای فیلسوفان را رد کنند
26:58 با عقل مجرد
27:00 به شیوهٔ معهود خودشان
27:02 در مقدم داشتن عقل بر نص
27:04 پس از تقسیم‌شان به راه افتادند
27:06 ثلاثی برای عقلیات
27:08 واجب عقلی
27:10 محال عقلی
27:12 و جایز عقلی
27:14 اگر فیلسوفان
27:16 نبوّتی را که همان...
27:18 به‌معنای وحی
27:20 از اقسام محال عقلی
27:22 معتزله آن را قرار دادند
27:24 تقسیم واجب عقلی
27:26 و اشاعره آن را چنین قرار دادند
27:28 از تقسیم جائز عقلی
27:30 و سبب گمراهی همه‌شان
27:32 در مسئله‌ی نبوت‌ها
27:34 این پیش‌داشتن عقل بر آن‌هاست.
27:36 بر نص و داوری کردن به آن در آن
27:38 و سخن فیصله‌کننده
27:41 این‌که نبوت، با آن‌که جایز است،
27:43 عقلاً
27:45 بر آن دلالت کرده است آنچه
27:47 آنچه از نظر پیش‌تر گذشت
27:49 در نیکویی سیرت پیامبر (ﷺ)
27:51 و عبادتش برای پروردگارش
27:53 بررسی در صدق معجزه
27:55 آنچه با اوست
27:57 و اینکه الله او را با آن تأیید کرد
27:59 عصمت رسول و پیامبران
28:01 در مسئلهٔ عصمت بحث می‌کند
28:05 پیامبران و رسولان
28:07 آیا پیامبر (ﷺ) می‌توانست؟
28:09 یا رسول‌الوقوع
28:11 در هیچ چیزی از معصیت الله
28:13 بزرگ باشد یا کوچک
28:15 آیا آن (چیز) همان است که
28:17 محال در حق آنان
28:19 و آنان از آن مصون‌اند.
28:21 برخی از جدایی‌ها پایدار و ثابت می‌ماند
28:23 عصمت برای پیامبران و رسولان
28:25 از هر چیز
28:27 حتی از انجام آنچه خلاف اولی است (نیز)
28:29 (یعنی کاری که خلاف اولی باشد)
28:31 زیرا اگر بر آنان جایز باشد که دچار (گناه) شوند
28:33 در چیزی از آن (امور)
28:35 قطعاً بر ایشان جایز خواهد بود که دچار (گناه) شوند
28:37 در دروغ بستن بر الله
28:39 و این محال است
28:41 و گروهی دیگر عصمت را به‌طور مطلق از پیامبران نفی می‌کنند
28:43 (یعنی هیچ‌گونه عصمتی برای ایشان قائل نیستند)
28:45 تا آنجا که گفته‌اند بر ایشان جایز است که دچار (گناه) شوند
28:47 در شرک و گناهان کبیره
28:49 اما اهل سنت و جماعت
28:51 (آنان) از رسولان و پیامبران نفی می‌کنند
28:53 هرگونه خطا در تبلیغ (رسالت)
28:55 از (جانب) الله را
28:57 همچنان که از ایشان نفی می‌کنند دچار شدن
28:59 به کارهای زشت را به اتفاق (علما)
29:01 اما می‌گویند
29:03 که ممکن است از ایشان سر زند
29:05 آنچه را که الله بر آن ایشان را سرزنش کند
29:07 زیرا ایشان بشرند
29:09 و کمال تنها از آنِ الله است
29:11 اما الله ایشان را بر آنچه مستوجب سرزنش است برقرار نمی‌دارد
29:13 (یعنی بر آن ادامه نمی‌دهد)
29:15 و (ایشان) از آن دست می‌کشند
29:17 و از آن استغفار می‌کنند
29:19 و با استغفار و توبه‌شان
29:21 به بالاترین مرتبه (ایمان و قرب)
29:23 از آنچه پیش از آن بودند (می‌رسند)
29:25 و این همان است که الله (بدان) تصریح کرده است
29:27 که (وی) بر صدور معصیت (از آدم) دلالت دارد
29:29 از آدم علیه‌السلام
29:31 سپس (الله) ستایش او را واجب کرد
29:33 و ثنای او را به سبب توبه‌اش
29:35 از آن (گناه)
29:37 و بیان فرمود که او بدین وسیله
29:39 از برگزیدگان هدایت‌یافتگان گشت
29:42 الله تعالی فرمود:
29:44 «و آدم پروردگارش را نافرمانی کرد
29:46 پس (از راه) گمراه شد»
29:48 «سپس پروردگارش او را برگزید
29:50 پس توبه‌اش را پذیرفت و هدایتش کرد»
29:52 عصمت پیامبران
29:54 میان اهل سنت
29:57 تفاوت اساسی
30:01 میان اهل سنت و اهل بدعت
30:03 در مسئله عصمت پیامبران
30:05 این است که اهل بدعت
30:07 طبق عادت خود، حکم کرده‌اند
30:09 با عقل‌های ناقص خویش در این مسئله
30:11 و این امر ایشان را وادار کرده است
30:13 به رد آنچه از
30:15 احادیث آحاد در این باره وارد شده است
30:17 اما آیات (قرآن)
30:19 تواتر آنها ایشان را ناچار ساخته است
30:21 و امکان رد آنها نیست
30:23 به تأویل کردنشان به تأویلات گزاف
30:25 که از حدود (معقول) فراتر است
30:28 و تا با سیاق (آیات) موافق شود
30:30 که در آن وارد شده، به هر وجه (ممکن)
30:32 اما اهل سنت
30:34 قدر پیامبران و رسولان را می‌شناسند
30:36 (و مقام ایشان را حفظ می‌کنند)
30:38 و معانی آیات را می‌فهمند
30:40 و احادیث و دلالت‌های آنها را
30:42 بر وجه صحیح آنها (درک می‌کنند)
30:44 بدون تکلف و تحریف
30:46 و ریشه خطا در این مسئله
30:48 همان حکم قراردادن اهل بدعت است
30:50 قوانین عقلی خود را
30:52 در امور اعتقادی
30:54 و ریختن قضایای اعتقادی
30:56 در قالب‌های عقلی
30:58 جامد و ناقص
31:00 زیرا در کتاب (الله)
31:02 و نه در سنت، نصّی وارد نشده است
31:04 که قاعده عقلی (ایشان) را تقریر کند
31:06 که می‌پندارد هر
31:08 پیامبری از هر
31:10 گناهی معصوم است
31:12 بلکه این قاعده‌ای است که اهل
31:14 کلام (آن را) برای ردّ قاعده
31:16 عقلی ناقص دیگری وضع کرده‌اند
31:18 که منکرِ
31:20 نبوت‌ها آن را وضع کرده است
31:22 و آن (این است) که اگر گناهی واحد جایز باشد
31:24 هر گناهی بر او جایز خواهد بود
31:26 و این صرفاً
31:28 ادعایی باطل است
31:30 که صریح قرآن کریم آن را رد می‌کند
31:32 که وقوع (گناه) را
31:34 در چیزی از آن برای بسیاری
31:36 از پیامبران و رسولان ثابت می‌کند
31:38 مانند آدم و نوح
31:40 و موسی و داوود
31:42 و سلیمان و یونس
31:44 و محمد (صلی‌الله‌علیهم)
31:46 همگی و سلام (الله بر ایشان)
31:48 سلامی فراوان
31:50 سخن قاطع این است که
31:52 خداوند عزّوجلّ همان کسی است که پیامبران و رسولان خود را حفظ کرده است،
31:54 ...
31:56 و اوست که برای آنان چنین خواست
31:58 که گاهی در چیزهایی بیفتند
32:00 که موجب سرزنش ایشان می‌شود،
32:02 سپس توبه‌شان، به‌سبب حکمتی
32:04 بزرگ که خداوند سبحانه آن را اراده فرموده است،
32:06 مانند اثبات
32:08 بشریت‌شان و آشکار ساختن
32:10 کمال بندگی‌شان برای الله
32:12 در مقام انابه و توبه،
32:14 و آنچه بر
32:16 آن از حکمت‌های
32:18 تربیتی مترتب می‌شود؛ و ما
32:20 انسان‌ها را نسزد که بر
32:22 حکم الله اعتراض کنیم یا
32:24 برخی از فرمانش را با برخی دیگر رد کنیم.
32:26 خلاصهٔ مفاهیم
32:28 اهل سنت