خلاصه مفاهیم اهل سنت | 16- مفاهیم وفاداری و انکار | مفاهیم (231-247)

◉ 93 بازدید ⏱ 40:29 صدای اصلی (عربی)
صوت ترجمه‌شده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش می‌شود. متن زیر به‌طور کامل ترجمه شده است.
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 خلاصهٔ مفاهیم اهل سنت
0:08 حقیقت ولاء و براء
0:11 ولاء همان یاری، محبت و نزدیکی است
0:16 و ضد آن براء است
0:18 که عبارت است از دوری، بغض و دشمنی
0:21 و ولاء و براءِ محبوبِ الله عزوجل
0:25 همان دوستی و دشمنی در راه خداوند سبحانه است
0:29 هیچ محبت و یاری‌ای جز برای الله عزوجل نیست
0:33 و برای رسول او صلی‌الله‌علیه‌وسلم
0:36 و برای مؤمنان
0:38 و برای هر کس که الله او را دوست دارد و آنچه را الله دوست دارد
0:42 و بیزاری و دشمنی با هر کس که الله عزوجل با او دشمن است
0:46 و او را دشمن داشته و از خود دور می‌سازد
0:49 الله عزوجل فرمود
0:51 ولی شما تنها الله و پیامبرش و کسانی‌اند که ایمان آورده‌اند
0:56 پس ادات حصر «إنما» دلالت کرد
0:59 بر اینکه ولایت، محبت و یاری باید محدود شود
1:03 به کسانی که در آیه یاد شده‌اند
1:05 و بر بیزاری از غیر آنان دلالت دارد
1:09 و کلمهٔ توحید «لا إله إلا الله»
1:12 نیمی از آن بیزاری از شرک و اهل آن است، «لا إله»
1:17 و نیمهٔ دیگرش ولاء به توحید و اهل آن است
1:21 «إلا الله»
1:23 سخن از ولاء و براء در قرآن کریم
1:27 بیش از سیصد و هشتاد بار آمده است
1:30 و جای شگفتی نیست
1:32 زیرا این روش همهٔ پیامبران است
1:35 چرا که ولاء و براء ایشان بر پایهٔ عقیده بوده است
1:39 و برای دلالت بر این مطلب، سخن خداوند متعال کافی است
1:43 در (پیروی از) ابراهیم و کسانی که با او بودند، برای شما الگوی نیکویی بود
1:49 آنگاه که به قوم خود گفتند: ما از شما و از آنچه به جای الله می‌پرستید بیزاریم
1:57 به شما کفر ورزیدیم»
1:59 و دشمنی و کینه میان ما و شما برای همیشه آشکار شده است
2:03 تا آنکه تنها به الله ایمان آورید
2:07 بنابراین هر دعوتی که از عقیدهٔ ولاء و براء برنخیزد
2:13 دعوتی مخالف روش پیامبران است
2:17 ولاء و براء، تطبیق و عمل است
2:21 ولاء و براء صرفاً یک مفهوم علمی و نظری نیست
2:28 بلکه تطبیق عملی مؤمن در واقعیت زندگی اوست
2:32 که در رفتار و حال او نمایان می‌شود
2:35 و دین اسلام همه‌اش جدی است و در آن شوخی نیست
2:39 چنانکه خداوند متعال فرمود: «بی‌گمان این سخنی فیصله‌بخش است و آن شوخی نیست»
2:45 و ما مأموریم که آن را با قوت فراگیریم، همان‌گونه که الله عزوجل امر فرمود
2:50 خداوند متعال به یحیی علیه‌السلام فرمود
2:54 «ای یحیی، کتاب را با قوت بگیر»
2:57 و به موسی علیه‌السلام فرمود
3:00 و برای او در الواح، از هر چیزی پندی و شرح هر چیزی را نوشتیم
3:07 «پس آن را با قوت بگیر و قوم خود را امر کن که به نیکوترین آن عمل کنند»
3:12 «به زودی خانهٔ فاسقان را به شما نشان خواهم داد»
3:15 و دین، کاهش دستورات خود به دانسته‌های سرد در ذهن‌های مجرد را نمی‌پذیرد
3:21 پس چون زمان تطبیق فرا رسد، آن‌ها تبخیر و نابود می‌شوند
3:26 پس مطالعات اسلامی با تمام روش‌ها و مؤسسات خود ارزشی ندارد
3:31 اگر به عمل و موضعی در واقعیت زندگی منجر نشود
3:35 زیرا دین برای عمل تشریع شده است
3:38 و باید در قلب مسلمان به حالتی تبدیل شود که حرکت و مواضع را بر روی زمین واقعیت به بار آورد
3:45 و به‌ویژه در عقیدهٔ ولاء و براء که استوارترین دستگیرهٔ ایمان است
3:52 پس به خاطر ولاء و براء
3:54 پیامبران علیهم‌الصلاة‌والسلام و پیروانشان گاه به قتل رسانده شدند
4:00 و گاه با زندان و شکنجه آزار دیدند
4:02 و گاه با تبعید و آوارگی
4:04 و گاه با مصادره اموال
4:08 و به خاطر همین، پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم و یارانش سه سال در شعب محاصره شدند
4:15 و به خاطر همین، ابراهیم علیه‌السلام از پدرش بیزاری جست
4:19 و خود را به آتش و فرزندش را به قربانی تقدیم کرد
4:24 و به خاطر همین، هود علیه‌السلام قومش را به چالش کشید و گفت
4:29 «گفت: من الله را گواه می‌گیرم و شما نیز گواه باشید که من از آنچه غیر او شریک می‌سازید بیزارم
4:37 پس همهٔ نیرنگ‌هایتان را علیه من به کار ببرید، سپس مهلتم ندهید
4:42 و به خاطر ولاء و براء
4:44 پیامبران و پیروانشان سرزمین‌های خود را ترک گفتند تا دینشان را از کافران نگه دارند
4:50 و به خاطر آن بازار جهاد برای نبرد با دشمنان الله برپا شد
4:55 و در آن جان‌ها و اموال بذل گردید
4:58 و متأسفانه امروز بسیاری از مردم و برخی طلاب علم را می‌بینیم
5:03 با وجود روشنی این مسئله
5:06 دشمنان الله را دوست می‌دارند و نظام‌های مخالف شریعت الله و دین آنان را دوست دارند
5:12 و ایشان را بر مسلمانان یاری می‌دهند
5:15 و برای مواضع خود تأویلات و توجیهات سرد می‌آورند
5:20 بلکه افزون بر همه اینها، کسی را که آنچه را آموخته است عمل می‌کند، مورد نکوهش قرار می‌دهند
5:25 در تکفیر کسی که مشرکان را علیه مسلمانان یاری کرده است
5:29 «إنا لله و إنا إلیه راجعون»
5:33 پیوند و علقه در جاهلیت و در اسلام
5:39 نگاه اسلام به پیوندها و علقه‌ها با نگاه‌های پراکندهٔ جاهلیت متفاوت است
5:47 زیرا جاهلیت گاه پیوند را خون و نسب می‌داند
5:52 و گاه دیگر زمین و میهن
5:55 و گاهی سوم قوم و عشیره
5:58 و گاهی چهارم نژاد، جنس و زبان
6:01 و گاهی پنجم حرفه و طبقه
6:04 و گاهی ششم منافع مشترک
6:07 یا تاریخ مشترک یا سرنوشت مشترک
6:11 و تا آخر آن
6:13 و همهٔ این پیوندها تصورات جاهلی‌اند
6:17 چه پراکنده باشند و چه برخی با برخی دیگر گرد آیند
6:21 اما اسلام
6:23 رابطهٔ دین و عقیده را برتر از همهٔ این پیوندها و علقه‌ها قرار می‌دهد
6:29 و ولاء و براء بر پایهٔ آن استوار می‌گردد
6:32 خداوند متعال فرمود
6:34 «ای مردم
6:36 ما شما را از مرد و زن آفریدیم
6:40 و شما را ملت‌ها و قبیله‌ها قرار دادیم تا یکدیگر را بشناسید
6:45 گرامی‌ترین شما نزد الله، پرهیزگارترین شماست
6:49 بی‌تردید الله دانا و آگاه است
6:52 الله عزّوجل فرموده است:
6:54 قومی را که به الله و روز آخرت ایمان دارند نمی‌یابی
6:58 با کسانی که با الله و پیامبرش دشمنی کرده‌اند دوستی نمی‌کنند
7:03 هرچند پدرانشان یا پسرانشان یا برادرانشان یا خویشاوندانشان باشند
7:09 آنان کسانی‌اند که ایمان را در دل‌هایشان نوشته است
7:13 ...
7:16 و آنان را به باغ‌هایی درمی‌آورد که از زیر آن‌ها نهرها جاری است و در آن جاودانه‌اند
7:23 الله از ایشان خشنود است و ایشان از او خشنودند
7:26 ...
7:29 آگاه باشید که حزب الله همان رستگاران‌اند
7:33 و (الله) دربارهٔ ابراهیم علیه‌السلام فرمود
7:36 و آمرزش‌خواهی ابراهیم برای پدرش
7:39 جز بر اساس وعده‌ای که به او داده بود، (نبود)
7:43 پس چون برای او آشکار شد که او دشمن الله است، از او بیزاری جست
7:49 و چون الله عزوجل خواست مسلمانان را با امتشان که در طول اعصار آنان را گرد می‌آورد آشنا سازد
7:56 از پیامبران و پیروانشان در زمان‌های گوناگون یاد کرد
8:00 سپس فرمود: این امت شماست، امتی واحد، و من پروردگار شمایم، پس مرا بپرستید
8:08 و به عرب نگفت که امت شما امت عربی است
8:13 ...
8:15 و نه به فارسی یا رومی یا یهودی
8:18 امت شما فارسی یا رومی یا یهودی است
8:23 پس امت مسلمانان در ترازوی الله تعالی (چنین است)
8:27 که پیروان پیامبران را در طول اعصار دربر می‌گیرد
8:30 و هرکس بخواهد برای خود راه دیگری برگزیند، آن را بپیماید
8:34 اما نباید بگوید: من از مسلمانانم
8:38 ...
8:41 ...
8:46 و آن (امت) سرزمین یا نژاد یا رنگ یا زبان (خاصی) نیست
8:50 پس هر مؤمنی که به الله تعالی ایمان دارد و او را یگانه می‌داند (از این امت است)
8:54 ...
8:57 ...
8:59 او تابعیتی را که دوست دارد، به خاطر آن برمی‌گزیند
9:03 ...
9:06 بگو: آیا غیر الله را ولی خود بگیرم؟
9:10 مشهورترین پیوندهایی که با عقیدهٔ ولاء و برائت در اسلام در تضادند
9:17 هر پیوندی که ولاء و برائت بر آن بسته شود
9:22 ...
9:24 جز پیوند توحید و ایمان
9:27 از پیوندهای جاهلیت است که پیش‌تر یاد شد
9:31 ...
9:34 ناسیونالیسم عربی و شعوبیگری فارسی
9:38 ...
9:41 ...
9:43 پس صاحب هر رابطه‌ای از این پیوندها
9:46 محبت و یاری و وفاداری‌اش را تنها به کسی محدود می‌کند که همان پیوند را با او دارد
9:52 ...
9:55 ...
9:59 و در مقابل، با کسی که در آن پیوند با او مخالف است دشمنی می‌ورزد
10:03 ...
10:06 و این همان گمراهی آشکار است، چنان‌که توضیح دادیم
10:11 ...
10:13 این‌ها مشهورترین پیوندهای جاهلی‌اند که پیش‌تر یاد شد
10:19 و در آن، انتساب به یک وطن واحد
10:23 ...
10:25 ...
10:27 پس هرکس شهروندی این وطن یا آن وطن را داشته باشد
10:30 ...
10:32 ...
10:35 بر دیگر افراد سایر سرزمین‌ها مقدم داشته می‌شود
10:39 در گرامی‌داشت و کمک و یاری
10:41 هرچند آن شخص دورافتاده مسلمان، یکتاپرست، پرهیزگار و شایسته باشد
10:46 و پوشیده نیست که این تصور با
10:49 مفهوم اسلام و عقیدهٔ ولاء و براء در تضاد است
10:53 ...
10:55 که انسان به‌خاطر دوست داشتن سرزمین خود سرزنش شود
10:58 ...
11:01 این موضع نقد یا انکار ما نیست
11:04 ...
11:07 و در اینکه وفاداری به وطن و اهلش
11:10 بر وفاداری به اسلام و مسلمانان مقدم شمرده شود
11:13 پس اگر شهروند، شایسته و پرهیزگار باشد
11:16 ...
11:19 ...
11:21 به مسلمان شایستهٔ خویشاوندان و اهل شهرش
11:25 اما جایز نیست بر کسی که از او شایسته‌تر است مقدم داشته شود
11:29 ...
11:31 ...
11:34 ...
11:36 ...
11:41 ریشهٔ آن را در غرب سکولار خواهی یافت
11:44 که پیوند سیاسی را جدا می‌کند
11:47 ...
11:49 و آن را جایگزین وفاداری به خدا و دین می‌سازد
11:52 ...
11:55 پس دعوت‌کنندگان به وطن‌پرستی چه می‌خواهند
11:58 و جز آن را نمی‌پذیرند و به وفاداری نسبت به آن فرا می‌خوانند
12:01 ...
12:04 ...
12:07 ...
12:09 ...
12:11 که منافقان پشت آن سپر می‌گیرند و به آن پناه می‌برند
12:14 ...
12:17 تا از رهگذر آن، بردگی مردم را به نام آن پیش ببرند
12:20 به سود حاکمشان که به فرمانروایی کشور به‌تنهایی دست یافته است
12:23 ...
12:26 ...
12:28 ...
12:31 ...
12:34 بر وطن و شهروندانی که در آن به یکدیگر تکیه دارند
12:37 ...
12:40 کشورهای مسلمانان
12:42 و دعوت‌کنندگانش که صادق نیستند
12:44 در ادعای وطن‌پرستی‌شان
12:46 و حال آنکه در حقیقت امرشان
12:48 دشمنان وطن‌اند
12:50 و جز به منافع شخصی خود اهمیتی نمی‌دهند
12:53 حتی اگر این کار از راه خیانت و جاسوسی باشد
12:57 برای دشمنان وطن که در کمین آن نشسته‌اند
13:00 انسانیت
13:04 و این مفهومی دیگر از مفاهیم جاهلیت است
13:09 که با پیوند عقیده و توحید در تضاد است
13:13 زیرا ندا می‌دهد که این پیوند را
13:16 جایگزین پیوند دین کنند
13:18 زیرا به گمان ایشان مردم را گرد هم می‌آورد
13:21 و آنان را پراکنده نمی‌کند
13:23 پس هر انسانی در تصور و پندار ایشان
13:26 برادر توست حتی اگر کافر باشد
13:29 چه ملحد باشد یا مسیحی
13:32 یا یهودی یا بودایی
13:35 یا هندو و غیره
13:37 پس همه اینان در نظر ایشان
13:40 برادران تو هستند
13:42 و این دعوتی باطل
13:44 و غیرواقعی است
13:46 زیرا در واقع ممکن نیست مردم
13:48 گرد این پیوند جمع شوند
13:50 و پیوند دین لغو گردد
13:52 چه این با سنت‌های الله در زمین مخالف است
13:56 خداوند متعال فرموده است:
13:58 و اگر پروردگارت می‌خواست، مردم را یک امت قرار می‌داد
14:03 «و همچنان اختلاف‌کننده خواهند بود»
14:06 مگر کسانی که پروردگارت به آنان رحم کرده است
14:08 «و برای همین آنان را آفرید»
14:10 «و کلمه پروردگارت تمام شد»
14:12 قطعاً جهنم را از جن و (از) انسان‌ها پر خواهم کرد
14:15 «و مردم همگی»
14:18 و الله عز وجل مقرر فرموده است
14:20 که همواره ستیز میان اهل حق
14:22 و اهل باطل ادامه یابد
14:24 در این زندگی دنیا
14:26 خداوند متعال فرموده است:
14:28 «و اگر دفع الله
14:30 مردم را به وسیله بعضی از بعضی دیگر دفع نمی‌کرد
14:32 قطعاً صومعه‌ها و کلیساها ویران می‌شد
14:34 و کنیسه‌ها
14:36 و مساجدی
14:38 و مسجدهایی که در آن‌ها نام الله بسیار یاد می‌شود
14:41 و قطعاً الله یاری‌کنندهٔ خود را یاری خواهد کرد
14:43 الله یاری‌کنندهٔ خود را یاری می‌کند
14:45 به یقین الله نیرومند و شکست‌ناپذیر است
14:48 پس دعوت به انسانیت
14:50 با سنت‌های الله در تضاد است
14:52 و با عقیده ولاء و براء منافات دارد
14:55 و شریعت جهاد در راه الله را تعطیل می‌کند
14:59 تعصب جاهلی
15:02 حمیت
15:05 از حرارت و آب جوشان مشتق است
15:08 و علی
15:10 پس حمیت برای نفس
15:12 و حمیت برای پیوندهای جاهلی
15:15 سرچشمه‌اش گرمایی است که از نفس برمی‌خیزد
15:18 به سبب از دست رفتن بهره‌اش یا برای طلب آن
15:21 و حمیت جاهلی
15:23 همان است که خداوند عز وجل در سخنش یادکرده است
15:26 آن‌گاه که کافران در دل‌هایشان حمیت (نخوت جاهلی) را جای دادند
15:30 حمیت جاهلیت
15:32 و بی‌شک آن
15:34 عقیده ولاء و براء را خدشه‌دار می‌کند
15:37 زیرا صاحبش حمیت را برای نفس خود مقدم می‌دارد
15:40 یا برای شیخ خود
15:42 یا برای قبیله و جماعت خود
15:44 یا برای وطن خود
15:46 حمیت را برای همه این امور مقدم می‌دارد
15:49 یا برای یکی از آنها بر حمیت برای الله عز وجل
15:52 و دین او
15:54 و گاه حمیت برای الله تعالی
15:56 با این حمیت‌های جاهلی یا یکی از آنها مشتبه می‌شود
16:00 آنجا که بعضی از مردم ادعا می‌کنند
16:02 که برای الله تعالی و دین او به حمیت برخاسته‌اند
16:06 اما در حقیقت برانگیخته شده‌اند
16:08 از حمیت برای غیر الله تعالی
16:11 و پیامبر (ﷺ) حمیت جاهلی را
16:14 نکوهش کرده است
16:16 با نهایت نکوهش در این سخن
16:18 «هر که به عصبیت جاهلی بپیوندد
16:21 پس او را با آلت پدرش (دشنام دهید) و آشکارا بگویید
16:23 و کنایه نگویید»
16:26 این را نسائی و احمد روایت کرده‌اند
16:28 و آلبانی آن را صحیح دانسته است
16:31 پس سخنش «تعزی بعزاء الجاهلیة» یعنی
16:34 به پدران و نیاکان خود از اهل جاهلیت فخر کند
16:38 و خود را به ایشان منتسب سازد
16:40 و گفته شده مقصود کسی است که به اهل شهر خود
16:44 یا مذهب یا طریقت خود تعصب ورزد
16:47 که در این صورت شعبه‌ای از جاهلیت در او باشد
16:51 و سخنش «فاعضوه»
16:53 یعنی پس او را دشنام دهید
16:55 «بهن أبیه» و «ولا تکنوا»
16:57 یعنی به «ثرج» پدرش
16:59 یعنی صریحاً به او بگویید بدون کنایه
17:03 عضو مردانگیِ پدرت را (بُرّ)...
17:06 و در این کار، خوارکردن و هجو او با الفاظ زشت است،
17:10 تا او را از این کار زشتش بازدارد،
17:13 تا بازگردد و ولاء خود را به مؤمنانی که به ریسمان الله و رسولش چنگ زده‌اند، بازگرداند
17:19 و این تعصّب جاهلی را رها کند.
17:24 اصطلاحِ «ما و دیگری»
17:26 اصطلاحی منحرف است
17:29 که در سال‌های اخیر پدیدار شده و به گونه‌ای عقیده‌ی ولاء و برائت را سست می‌کند
17:35 و آن را آشفته و مشتبه می‌سازد،
17:38 زیرا گوینده‌ی آن از آشکارا گفتن وصف کسی که وارد اسلام نشده به کفر و شرک شرم دارد.
17:44 شیوه‌ی مشتبه‌کنندگان
17:46 طرح نام‌های جایگزین به جای نام «کافر» یا «کافران» است،
17:51 مانند گفتن «غیرمسلمانان» به جای آن.
17:56 و چون دیدند که در این نامگذاری نیز اندکی صراحت و شدت هست،
18:01 بنا بر تصور خودشان،
18:03 از آن رو گرداندند و به لفظ «دیگری» روی آوردند،
18:06 و از نامی که قرآن برای آنان نهاده، یعنی «کافران»، روی گرداندند،
18:10 زیرا در سینه‌هایشان از آیاتی که با دعوت به «انسانیت» ادعایی‌شان مخالف است، تنگی است.
18:17 و الله عزّ و جلّ می‌فرماید:
18:20 کتابی است که آن را به سوی تو فرو فرستادیم، پس نباید در سینه‌ات از آن تنگی باشد
18:26 تا با آن هشدار دهی و برای مؤمنان یادآوری باشد
18:30 همچنین صاحبان وطن‌پرستیِ جاهلی
18:33 از اصطلاح «دیگری» مقصودشان
18:36 کسی است که از فرزندان وطن نباشد،
18:38 هرچند مسلمانی پرهیزگار باشد.
18:41 و این معنایی است متفاوت با معنای پیشین،
18:44 اما فعلی است که تعصّب و عصبیّت برای وطن را تثبیت می‌کند
18:49 و عقیده‌ی ولاء و برائت را ویران می‌سازد،
18:52 در حالی که دوستی و دشمنی باید بر پایه‌ی آن استوار باشد.
18:57 طائفه‌گرایی
19:01 طائفه‌گرایی یعنی تقسیم شدن مردم در یک جامعه یا کشور به دو طایفه یا چند طایفه،
19:09 یا به سبب دین، یا نژاد، یا قوم، یا زبان، و غیر آن.
19:16 و از نظر شرع، این گرایش دو گونه است:
19:19 نخست، طائفه‌گرایی ستوده و محبوب الله عزّ و جلّ،
19:25 که بر پایه‌ی دین و عقیده استوار است،
19:29 پس مؤمنان یکتاپرست یک طایفه‌اند،
19:32 و امتی جدا از سایر مردمانِ مخالفشان، یعنی امت‌های کفر و نفاق.
19:38 و مانند این در بیش از یک آیه از کتاب الله آمده است.
19:43 الله تعالی در حکایت از شعیب علیه‌السلام می‌فرماید:
19:47 و اگر گروهی از شما به آنچه با آن فرستاده شده‌ام ایمان آوردند و گروهی ایمان نیاوردند
19:56 پس صبر کنید تا الله میان ما داوری کند، و او بهترین داوران است
20:02 و الله تعالی می‌فرماید: «پس گروهی از بنی‌اسرائیل ایمان آوردند و گروهی کافر شدند.»
20:11 و (درباره) طایفه‌ی مؤمنان در برابر طایفه‌ی منافقان،
20:16 الله تعالی می‌فرماید:
20:18 سپس پس از اندوه، آرامش (خواب سبک) بر شما فرو فرستاد که گروهی از شما را فرا می‌گیرد
20:27 گروهی که خودشان نگرانشان کرده بود، درباره‌ی الله گمانی جز حق می‌بردند، همان گمان دوران جاهلیت.
20:37 پس به کار بردن طائفه‌گرایی به این معنا جایز است،
20:42 و بدان بالیدن بی‌هیچ تردید و شرم،
20:46 زیرا میان این دو طایفه نه دیداری هست، نه دوستی، نه محبت و نه یاری،
20:52 بلکه میان آنان بیزاری و دشمنی است.
20:55 پس مؤمنان به شبهات گمراه‌کنندگانی که مردم را از ایشان می‌رمانند با این گفته که آنان دعوتگران طائفه‌گرایی‌اند، توجهی نکنند،
21:04 که گویا خواهان جنگ‌های داخلی‌اند، زیرا کافران از اهل ما نیستند.
21:09 الله تعالی می‌فرماید:
21:11 او قطعاً از خانواده‌ی تو نیست.
21:14 و جنگ با کافران، هنگامی که شرایط محقق و موانع منتفی باشد،
21:19 از جهاد در راه الله است،
21:22 که ذروه‌ی سنام اسلام است.
21:25 و شگفت آن که این گمراه‌کنندگان از رافضی‌ها و سکولارها و لیبرال‌ها و منافقان،
21:32 تا مغز استخوان طائفه‌گرا هستند،
21:35 و از شنیدن سخن اهل حق سر باز می‌زنند.
21:38 پس چرا آن (طائفه‌گرایی) برای ایشان حلال است در حالی که بر باطل‌اند، و بر اهل حق حرام باشد؟
21:44 و همچنین اهل سنت و جماعت همان «طائفه‌ی منصوره»اند،
21:49 در برابر طوایف اهل هوا و بدعت.
21:52 و انتساب به این طایفه‌ی ستوده و محبوب الله عزّ و جلّ،
21:58 از چیزهایی است که شایسته است بدان بالید و به سوی آن دعوت کرد.
22:02 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
22:05 «همواره طایفه‌ای از امت من بر حق پیروز خواهند بود.»
22:10 روایت مسلم.
22:13 و از طائفه‌گرایی که ستوده است و نکوهیده نیست،
22:17 همان تنوعی است که در صف مؤمنان بر حسب وظایف و تخصص‌ها وجود دارد،
22:23 چنان‌که الله تعالی فرمود:
22:25 و شایسته نیست که مؤمنان همگی به جنگ کوچ کنند.
22:30 پس چرا از هر گروهی از ایشان، دسته‌ای کوچ نمی‌کنند تا در دین فقاهت پیدا کنند؟
22:36 و تا قوم خود را هنگامی که نزد آنان بازمی‌گردند، بیم دهند، باشد که پرهیز کنند.
22:41 و مانند این سخن او:
22:43 و چون تو در میان ایشان باشی و برای آنان نماز را برپا داری،
22:47 باید گروهی از ایشان با تو بایستند و سلاح‌های خود را بردارند؛
22:52 پس چون سجده کنند، باید پشت سر شما باشند.
22:57 و گروه دیگری که نماز نخوانده‌اند بیایند و با تو نماز بخوانند،
23:03 و باید احتیاط و سلاح خود را بردارند.»
23:06 دوم،
23:08 طائفه‌گرایی نکوهیده و حرام،
23:11 که همه‌ی طوایف کفر و نفاق را دربرمی‌گیرد،
23:15 و نیز طائفه‌گرایی‌ای را شامل می‌شود که به اختلاف میان مسلمانان و دسته‌دسته شدن و پراکندگی‌شان می‌انجامد،
23:22 بلکه گاه به جنگیدن مؤمنان با یکدیگر منجر می‌شود،
23:26 که به «جنگ‌های فتنه» یا «جنگ‌های داخلی» شناخته می‌شود.
23:30 پس بر مؤمنان واجب است که از این‌ها دوری کنند و بر حذر باشند،
23:35 و در خاموش کردن آن بکوشند.
23:37 چنان‌که الله تعالی فرمود:
23:39 «و اگر دو طایفه از مؤمنان با یکدیگر جنگیدند، میان آن دو صلح برقرار کنید؛
23:45 پس اگر یکی از آن دو گروه بر دیگری ستم کند،
23:48 با گروهی که ستم می‌کند بجنگید تا به فرمان الله بازگردد.
23:54 پس اگر بازگشت، میان آن دو به عدالت صلح برقرار کنید و دادگری نمایید.
23:59 همانا الله دادگران را دوست دارد.
24:08 الله تعالی فرمود:
24:10 بگو: آیا غیر الله را سرپرست خود بگیرم، در حالی که او آفریننده‌ی آسمان‌ها و زمین است و خوراک می‌دهد و خوراک داده نمی‌شود؟
24:18 بگو: من مأمورم که نخستین کسی باشم که تسلیم شده است.
24:22 و هرگز از مشرکان مباش.
24:25 پس آیه بیان می‌کند که یگانه دانستن الله در ولایت، و توحید، و بیزاری از شرک و اهل آن، همان ایمان است،
24:35 بلکه همان کلمه‌ی توحید است.
24:38 هیچ معبودی جز الله نیست.
24:40 التی نصفها براء؛ لا إله
24:44 والنصف الآخر، ولا
24:46 إلا الله
24:48 و هر کس ولیّی غیر از الله برگزیند،
24:51 او را بزرگ می‌دارد و دوستش دارد همان‌گونه که الله را دوست دارد،
24:54 و بر او دوستی و دشمنی می‌ورزد،
24:56 پس به‌راستی در «ولاء» به الله عزّ وجل شرک ورزیده است.
25:00 و این نوع از شرک
25:02 بهره‌ی لازم خود را از توجه، بیان و هشدار نیافته است،
25:06 آن‌گونه که شرک قبرها و صالحان بهره یافت.
25:09 پس ولاء از آنِ الله تعالی است،
25:12 و این مستلزم یگانه‌دانستن او و اخلاص برای اوست در توجه و عبادت،
25:16 و در حکم و ولاء.
25:18 و این امر جز با بیزاری از شرک و مشرکان درست نمی‌شود،
25:23 و از هر آنچه جز الله عزّ وجل پرستیده می‌شود.
25:27 و از شرک در ولاء، آنچه که از ملّت بیرون می‌برد [همین است]:
25:31 دوستی با کافران از راه محبت به ایشان و به دینشان،
25:34 و یاری دادن ایشان بر مسلمانان.
25:37 پس اهل علم این را از نواقض اسلام شمرده‌اند.
25:42 تفاوت میان مدارا و ولاء
25:45 برخی مردم میان دوستی با دشمنان الله، که نهی شده، ۔
25:51 و مدارا با ایشان، برای دفع مفسده یا جلب مصلحت، آمیخته می‌کنند،
25:56 یا برای تحقق عدل و قسطی که حتی با دشمنان نیز فرمان داده شده است.
26:01 الله تعالی فرموده است:
26:05 ای کسانی که ایمان آورده‌اید!
26:08 برای الله به‌پا‌دارنده‌ی قسط و گواهان به عدل باشید.
26:12 و دشمنی قومی، شما را بر آن ندارد که عدالت نورزید.
26:17 عدالت کنید که آن به پرهیزگاری نزدیک‌تر است.
26:20 و فرموده است: «الله شما را از کسانی که در دین با شما نجنگیده‌اند
26:26 و شما را از دیارتان بیرون نکردند،
26:30 که با آنان نیکی کنید و به ایشان عدالت ورزید.
26:33 همانا الله دادگران را دوست دارد.
26:37 پس دوستی با کافران چیزی است،
26:40 و عدالت با ایشان و مدارا چیزی دیگر است.
26:44 با این همه، این دو بر برخی مسلمانان مشتبه می‌شود،
26:48 کسانی که فهم پاک از عقیده و حقایق آن را ندارند،
26:53 و آگاهی هوشمندانه‌ی ماهیت نبرد با کافران و منافقان نیز در ایشان کم است،
26:59 پس آن رهنمودهای فراوان قرآنی را از یاد می‌برند
27:03 که از دوستی کافران و ولاء به ایشان نهی می‌کند،
27:07 و به پرهیز از ایشان فرمان می‌دهد.
27:10 زیرا میان دعوت اسلام به گشاده‌دستی در رفتار با کافرانِ غیرِ محارب،
27:17 و نیکی به ایشان در جامعه‌ی مسلمان، به‌ویژه نزدیکانشان، و
27:22 نیز گشاده‌دستی و مدارا حتی در رفتار با کافرانِ محارب
27:28 در حال ناتوانی مؤمنان، تفاوت نمی‌گذارند؛
27:31 میان همه‌ی اینها فرق نمی‌نهند،
27:34 و میان مسئله‌ی «ولاء» که جز برای الله عزّ وجل،
27:39 و برای رسول او و مؤمنان نیست،
27:42 و بعضی صورت‌های دوستی با کافران و منافقان، تفاوت نمی‌گذارند.
27:48 دوستی با کافران صورت‌ها و شکل‌هایی دارد که از ملّت بیرون می‌برد،
27:53 مانند محبت به دینشان و یاری و پشتیبانی ایشان بر مؤمنان؛
27:59 و جز آن، صورت‌های دیگری از دوستی هست که حرام است
28:03 و کمال واجب ایمان را می‌شکند،
28:06 هرچند آن را به‌کلی باطل نمی‌کند.
28:09 از آن جمله، نخست:
28:12 تشبّه به کافران در هیئت ظاهری‌شان،
28:15 یا عادات‌شان در خوراک و نوشیدنی و پوشاک و مانند آن،
28:20 دوم:
28:21 مداهنه با ایشان و حضور در مجالسی که در آن به باطل فرو می‌روند بی‌آنکه انکار کنند،
28:28 سوم:
28:30 تبریک گفتن به ایشان در اعیاد و مناسبت‌های دینی‌شان،
28:35 چهارم:
28:36 دفاع و مجادله از ایشان و از منافقان.
28:41 ولاء و براء میان افراط و تفریط
28:46 اسلام دین تعادل و عدل و میانه‌روی است، میان افراط و تفریط،
28:53 در همه‌ی ابواب عقیده و عبادت و رفتار.
28:57 و مردم در فهم ولاء و براء و کاربست آن دو طرف و میانه‌اند.
29:03 طرف نخست:
29:05 کسانی که در مسئله‌ی موالات و معاداه غلو کرده و افراط ورزیده‌اند،
29:09 هر کس را که در هر معامله‌ای با کافران افتاده، به کفر و ارتداد حکم کرده‌اند،
29:15 و میان موالات مکفِّره و موالات محرّمه‌ای که کفر نیست، فرق نگذاشته‌اند،
29:23 بلکه گاه بر برخی مواضع جایز که در آن‌ها مدارا و دفع شر کافران هست،
29:30 حکم به ارتداد و کفر کرده‌اند،
29:32 بی‌آنکه میان مدارای جایز و مداهنه‌ی حرام فرق نهند.
29:37 طرف دوم:
29:39 اهل تفریط و جفاء،
29:41 کسانی که با پندار مدارا و تقیه در دوستی و مداهنه‌ی کافران افتاده‌اند،
29:48 بی‌آنکه میان حرامِ آن و آنچه از ملّت بیرون می‌برد فرق نهند،
29:53 بلکه نزد ایشان یا جایز است یا حرام یا مکروه، و بس،
29:59 و هیچ‌چیز از موالاتِ خارج‌کننده از ملّت نزد ایشان نیست.
30:03 و اهل میانه،
30:05 که اهل سنت و جماعت‌اند، از صحابه و کسانی که به نیکی تا روز قیامت پیرویشان کردند،
30:11 کسانی که محبت الله و رسول و مؤمنان را واجب می‌دانند،
30:17 و محبت آنچه الله دوست دارد از ایمان و اعمال را،
30:21 و محبت کسانی را که الله دوستشان می‌دارد، از پیامبرانش و پیروان مؤمنش در هر عصر.
30:28 همچنین بیزاری و دشمنی با هر کس و هر چه را که الله عزّ وجل دشمن می‌دارد، از شرک و اهلش و نفاق و اهلش واجب می‌دانند.
30:38 اما اهل فسق و عصیان،
30:41 به اندازه‌ی ایمانی که دارند، ولایشان می‌کنند،
30:45 و به اندازه‌ی عصیانی که بر آن‌اند، از ایشان بیزاری می‌جویند،
30:49 پس به‌طور مطلق ولایشان نمی‌کنند،
30:52 و به‌طور مطلق از ایشان بیزاری نمی‌جویند،
30:55 بلکه ولاء عام مؤمنان را به ایشان دارند،
30:59 و از آنچه بر آن اصرار دارند از فسق و عصیان بیزاری می‌جویند.
31:04 همچنین بر موالات کافران یک حکم واحد صادر نمی‌کنند،
31:09 بلکه می‌بینند که برخی از آن موالات، از ملّت بیرون می‌برد،
31:13 به سبب محبت به دینشان و پشتیبانی‌شان بر مؤمنان،
31:16 و برخی دیگر تنها حرام است،
31:19 بی‌آنکه کفرآور باشد.
31:22 و ایشان در محبت به مسلمانان و بغض نسبت به کافران نیز میانه‌اند،
31:27 پس در محبت برخی اشخاص غلو نمی‌کنند.
31:30 تا آنجا که تقدیس شوند و جامه عصمت بر تنشان پوشانده شود،
31:34 و در کینه‌ورزی نسبت به برخی اشخاص زیاده‌روی نکنند،
31:37 تا آنجا که به ستم بر ایشان و تضییع حقوقشان و رفتار غیرعادلانه با آنان دچار شوند،
31:42 یا آنان را به چیزی متهم کنند که نگفته‌اند، یا بدان باور نداشته‌اند، یا انجام نداده‌اند.
31:49 تفاوت میان صلح با کافران و عادی‌سازی روابط با ایشان،
31:55 صلح جایزی که با دشمن کافرِ جنگجو برقرار می‌شود،
31:58 همان است که امام مسلمانِ تابع شریعت پروردگارش منعقد می‌کند،
32:03 آن‌گاه که با مشورت اهل حل و عقد از علما و خردمندان،
32:08 مصلحتی برای مسلمانان ببیند،
32:11 یا شرّی را از ایشان دفع کند.
32:13 و این صلحی موقت است،
32:15 تا زمانی که مسلمانان نیرومند شوند،
32:17 آنگاه پیمان خود را به سوی دشمن کافرشان بازگردانند،
32:21 سپس با ایشان بجنگند تا دین همه‌اش از آنِ الله گردد.
32:25 پس این صلحی است که تعارض مصالح و مفاسد و فقه موازنات بر آن حکم می‌راند،
32:31 و صلحی دائمی نیست،
32:33 و به کافر حق ماندگاری دائمی در سرزمین‌های مسلمانان داده نمی‌شود،
32:39 و کافر با این صلح از دشمن به دوست تبدیل نمی‌شود،
32:43 و دشمنی با او به دوستی بدل نمی‌گردد،
32:47 بلکه با برقراری صلح نیز دشمنی با او و بیزاری از او باقی می‌ماند.
32:53 اما عادی‌سازی روابط با یهودیان کافری که امروز مطرح می‌شود،
32:57 موضوعی دیگر است و هیچ ارتباطی با صلح به مفهوم پیشین ندارد،
33:02 و برای این دلایل، خیانتی است به دین اسلام و امت مسلمان:
33:08 نخست آنکه در آن، اعتراف به حق کافرِ اشغالگر در تملک دائمی سرزمین‌های مسلمانان است،
33:17 و این با مقاصد شریعت و اصول اسلام در تضاد است،
33:21 زیرا در آن، شعیره جهاد در راه الله عز وجل تعطیل می‌شود.
33:27 دوم آنکه عقیده ولاء و براء را که اصل «لا إله إلا الله» است ویران می‌کند،
33:36 زیرا محبت و برادری و مسالمت با یهودیان جای دشمنی و بیزاری از ایشان و از کفرشان را می‌گیرد،
33:44 و حکومت‌ها را ملزم می‌کند که هر کس را که دشمنی و کینه‌اش را نسبت به ایشان آشکار کند خاموش سازند،
33:50 و برنامه‌های درسی و رسانه‌ها را از هر آنچه به این دشمنی اشاره دارد خالی کنند،
33:56 دشمنی‌ای که الله عز وجل در کتابش به آن تصریح فرموده است،
34:00 سخت‌ترین مردم در دشمنی با کسانی که ایمان آورده‌اند را خواهی یافت: یهودیان و کسانی که شرک ورزیدند.
34:07 سوم آنکه این عقد، پیمان خواری و خفت است، زیرا دشمن در آن برتر است،
34:14 و اوست که شروط خود را بر مسلمانان دیکته می‌کند و بر سرزمین‌هایشان سیطره دارد،
34:20 و همگان همیشه در برابر او فرمان‌برند.
34:24 چهارم آنکه عادی‌سازی روابط، ورود یهودیان به سرزمین‌های مسلمانان را ممکن می‌سازد،
34:30 و دست‌اندازی به اقتصاد و رسانه و آموزش آن‌ها را،
34:34 و مسلط شدن بر امکانات کشور از راه سرمایه‌گذاری در آن و گسترش ربا را،
34:40 و تصدی ادارات کشور و قرار دادن فرزندان مسلمانان به عنوان کارمندان خوار زیر سلطه خود را.
34:47 پنجم آنکه همچنان که این امر را ممکن می‌سازد، گشودن سرزمین‌ها به روی آنان، زمینه گسترش فساد اخلاقی و تباهی در زمین را نیز فراهم می‌کند،
34:54 زیرا هیچ سرزمینی را یهودیان فرود نیامدند مگر آنکه اخلاق و اقتصاد آن را تباه ساختند.
35:00 ششم آنکه عادی‌سازی روابط، یاری دادن به یهودیان بر مجاهدان در فلسطین و از میان بردن جهاد در آنجاست،
35:06 و تصفیه جهاد در آن دیار است،
35:09 و در این، پشتیبانی کافران علیه مسلمانان نهفته است،
35:14 و این خود از ناقض‌های اسلام است.
35:17 پس پس از همه اینها چگونه گفته می‌شود:
35:20 که عادی‌سازی روابط با یهودیان، صلحی شرعی است
35:23 که با صلح پیامبر صلی الله علیه وسلم با کافران قریش یا با یهودیان مدینه قیاس می‌شود؟
35:28 [یا قیاس می‌شود بر صلح یهودیان در مدینه]
35:31 در حالی که صلح پیامبر با قریش تنها موقت بود،
35:35 و پیمان ایشان با یهودیان مدینه
35:38 جز در حالی نبود که آنان زیر حکم اسلام و سیطره آن بودند،
35:42 و پیش از آمدن پیامبر صلی الله علیه وسلم از ساکنان آن بودند،
35:47 با این حال پیامبر صلی الله علیه وسلم را خیانت کردند،
35:52 و با این خیانت، پیمان را شکستند،
35:55 و این شیوه همیشگی آنان است،
35:57 پس ایشان را از آن دیار بیرون راند.
35:59 آنگاه چگونه عادی‌سازی دائمی روابط نظام‌های معاصر با یهودیان،
36:04 با آن که نظام‌هایی‌اند که شرع الله و حکم به آن را نمی‌پذیرند،
36:08 و شعیره جهاد را تعطیل کرده‌اند،
36:10 با صلح موقت پیامبر صلی الله علیه وسلم با ایشان قیاس شود،
36:15 با آنکه او تسلیم‌شده به شرع پروردگارش و فرمان‌بردار حکم او بود،
36:19 و مجاهد در راه او بود،
36:22 و صلح او با ایشان برای آن بود که تا نیرومند شود و با ایشان مقابله کند،
36:26 آنگاه پیمان‌هاشان را به سوی ایشان بازگرداند و با ایشان جهاد کند.
36:31 عادی‌سازی روابط در حقیقت، ذلت و خیانت به مسلمانان است،
36:35 و فروختن سرزمین‌های آنان به کافران،
36:38 و تأیید تسلط ایشان بر آن سرزمین‌ها،
36:40 و ویرانی عقیده توحید که بر ولاء به الله تنها استوار است،
36:45 و بیزاری از شرک و اهل آن، از یهود یا نصارا،
36:49 یا هر آیین دیگری که به الله تعالی شرک ورزد.
36:53 و کسی که برای زدودن دشمنی با کافران تلاش کند،
36:56 بدون دعوت ایشان به اسلام و درآوردنشان در آن،
37:00 در حقیقت تلاش می‌کند که دین الله را که محمد صلی الله علیه وسلم آورده دگرگون کند،
37:06 و آیینی تازه بیاورد.
37:09 ولاء و براء نسبت به فرقه‌های باطنیه:
37:14 باطنیان از رافضه و اسماعیلیه و دروزی‌ها،
37:20 و صوفیان غالی مشرک و امثال ایشان از اهل بدعت که تکفیر می‌شوند،
37:25 همه ایشان بهره‌ای از اسلام ندارند،
37:29 و از اهل قبله نیستند،
37:31 زیرا در انواع گوناگونی از شرک و کفر که از ملت بیرون‌کننده است، افتاده‌اند.
37:37 ایشان غیر الله را می‌خوانند،
37:39 و دشمنان الله را دوست می‌دارند،
37:41 و برای امامان خود عصمت و علم غیب قائل‌اند،
37:45 و تحریف قرآن را ادعا می‌کنند،
37:47 و نسبت به اهل سنت کینه و دشمنی می‌ورزند،
37:50 بلکه ایشان را تکفیر می‌کنند.
37:52 و برخی از این طوایف
37:54 صحابه نخستین پیامبر صلی الله علیه وسلم را تکفیر می‌کنند.
38:00 چون چنین حالی داشته باشند،
38:03 حکمشان همانند حکم کافران است،
38:05 دوست داشتن و یاری‌دادن و محبت ورزیدن به ایشان جایز نیست،
38:10 بلکه واجب است که نسبت به ایشان و شرکشان بیزاری جست،
38:15 و این با حرص بر دعوت ایشان و هدایتشان منافات ندارد،
38:20 پس چون هدایت یابند و کفریات خود را واگذارند،
38:23 برادران ما می‌شوند،
38:25 و حق محبت و یاری دارند.
38:28 و ممکن است کسی بگوید:
38:30 که این عقاید تکفیری از ایشان آشکار نمی‌شود،
38:34 پس به او گفته می‌شود:
38:36 آن‌ها این مطالب را در برخی از کتاب‌هایشان آشکار می‌کنند.
38:39 و هنگامی که از کیفر در امان باشند،
38:41 اما وضعیت ناتوانی‌شان،
38:43 پس آن‌ها این موضوع را از باب تقیه پنهان می‌دارند.
38:47 پس اگر در سرزمین‌های اهل سنت توانمند شوند،
38:49 آن‌گاه حقیقت خود را آشکار می‌کنند
38:52 و کفر هر کس را که با آن‌ها مخالفت کند، اعلام می‌دارند،
38:55 و علیه آن‌ها به جنگ می‌پردازند،
38:57 و خون‌ها و اموالشان را حلال می‌شمرند.
39:01 با وجود روشنی بطلان عقاید این باطنیان،
39:05 و اهداف خبیثشان،
39:07 به‌ویژه در سال‌های اخیر،
39:09 در مناطق نفوذ و سلطه‌شان،
39:12 با این حال، هنوز از فرزندان اهل سنت
39:15 کسانی هستند که به آن‌ها گمان نیک دارند و از ایشان دفاع می‌کنند
39:18 و تکفیر آن‌ها را نمی‌پذیرند،
39:20 بلکه به نزدیکی با آن‌ها فرا می‌خوانند،
39:23 و در برابر کفر جهانی، با آن‌ها هم‌پشتی می‌کنند.
39:26 و این موضع صادر نمی‌شود
39:28 مگر از نادانی که به حقیقت باطنیان
39:31 و عقاید باطل آن‌ها آگاه نیست،
39:33 یا از غافلی ساده‌لوح که به دروغ و تقیه‌ی آن‌ها فریفته می‌شود
39:37 و به اعلام دشمنی‌شان با یهودیان و آمریکایی‌ها.
39:41 با این‌که پیوند رافضه با نصارا
39:44 در طول تاریخ شناخته‌شده است،
39:46 و گرایش آن‌ها به ایشان علیه اهل سنت معروف است.
39:50 و برای روافض جهادی علیه صلیبیون شناخته نشده است.
39:54 و در عصر جدید،
39:56 دلایلی بر این روابط پنهانِ میانشان آشکار شده است.
40:01 و برخی از مدافعان رافضه
40:04 خباثت و کینه‌ی ایشان نسبت به اهل سنت را می‌دانند،
40:08 اما پیوندشان با آن‌ها را توجیه می‌کنند
40:11 و می‌گویند این‌ها مواضع سیاسی است و نه عقیدتی.
40:15 و به این‌ها می‌گوییم:
40:17 سیاست نباید به قیمت عقیده باشد و با آن مخالفت نکند.
40:26 پاسخ اهل سنت را بشنوید.