از مجموعهٔ نظر مهربانانه (مجموعه کامل شد)
· درس 35 از 117
نظر زیبا بر کتاب کارت های شناسایی سوره های قرآن کریم | د.محمد نصیف | سوره ابس
0:000:00
متن کامل
ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00
بسم الله الرحمن الرحیم
0:03
تعلیق لطیف
0:32
بر کتاب «بطاقات التعریف»
0:35
بصور المصحف الشریف
0:38
برای دکتر محمد بن عبدالعزیز بن عمر نصیف
0:42
خدایش حفظ کند.
0:44
سوره عبس
0:46
بسم الله الرحمن الرحیم، الحمد لله
0:49
و درود و سلام بر رسول الله (ﷺ)
0:53
و بر آل و اصحاب او و کسانی که از او پیروی کرد تا روز قیامت
0:58
امروز در شرح این متن لطیف هستیم
1:01
بر کارتهای شناسایی همراه با سوره عبس
1:04
اولین توقف با این سوره
1:07
این نام ممتاز در میان سورههای قرآن
1:11
به اینکه آمده است بر صیغهی فعل ماضی
1:15
و اکنون سورهی دیگری را به یاد نمیآورم.
1:18
مشهورترین نام آن که در مصحفها نوشته شده است
1:22
با فعل ماضی آمده، مگر این سوره
1:25
و توجه کنید که سورهای به نام «محمد» وجود دارد
1:29
و سورهای که نامش «المزمل» و «المدثر» است
1:33
و همهٔ اینها مقصود پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) است
1:37
و به صورت اسم آمده است
1:39
اما این یکی به صورت فعل آمده است
1:42
و این شایستهٔ تأمل است
1:45
فعل در اینجا بهصورت ماضی آمده است
1:48
این امر نشان میدهد که آن واقعه رخ داده و پایان یافته است.
1:52
یک رویداد گذرا در زندگی پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم)
1:56
این وصف پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) نبود.
2:01
اما این حادثه برای او پیش آمد
2:04
الله با ملایمترین عتاب، او را سرزنش کرد، سبحانه و تعالی
2:08
این امری عارضی در زندگی پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) بود.
2:12
اما پروردگارش، همان کسی که او را با این قرآن تربیت کرد
2:17
او (الله) پیامبرش را با سرزنش/عتاب او آگاه کرد.
2:21
پس از او، هر کس که این صفت نزد او پایدار بماند
2:25
و نباید که پایدار بماند
2:27
و از اینجا به نکته یا مطلب دوم منتقل میشویم.
2:29
در لطافت عتاب با سرورمان رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم)
2:36
این لطف به ما انسانهای مخلوق میآموزد
2:42
چگونه باید از رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) سخن گفت
2:47
اگر این خطاب آفریدگار سبحانه و تعالی به پیامبرش باشد
2:54
پس چگونه شایسته است که مخلوقات با او سخن بگویند و از او سخن بگویند؟
2:58
توجه کنید که نفرمود «عبس و تولّی».
3:03
این همان اصل در سخن است، زیرا آن (مقاطب) از پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) است.
3:08
اما اخم کرد و دستش را گرفت
3:10
و بهراستی فعل ماضی آمد
3:12
منظورم این است که «جاء» بدون ذکر فاعل آمده است؛ «جاء» با ضمیر غائب (ضمیر «هو») آمده است.
3:17
عبس، یعنی ترشرو شد (روی درهم کشید).
3:19
پس [این عبارت] با ضمیر غایب آمده است.
3:20
و فعل (در آن) گذشته بود.
3:22
احساس میکنم که این موضوع در زندگیاش امری عارضی و گذراست.
3:25
آنکه از هر آنچه الله سبحانه و تعالی را خشنود میسازد، لبریز است
3:30
این لطف باید روش ما باشد.
3:37
در سخن درباره رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم)
3:39
و آیات دیگر بسیاری که در آنها الله پیامبرش را بزرگ میدارد
3:45
اینچنین باید روش و منهج ما باشد.
3:49
هنگامی که از رسول الله (ﷺ) سخن میگویی
3:53
ای داعی، ای سخنران
3:55
فهمیدم از چه کسی صحبت میکنی
3:57
ادب و بزرگداشت و احترام
4:01
این خود از چیزهایی است که بر ایمان تو دلالت دارد.
4:06
و تو را به پروردگارت نزدیک میکند و او را خشنود میسازد، سبحانه و تعالی.
4:11
زمان سوم و آخرین، با کلمهٔ «الصاخّة»
4:17
آیهای که در بخش سوم به آن اشاره کردم، فرمود:
4:20
و در بخش سوم، مطلع شرطی تحقق یافته است و آنچه واقع میشود ذکر شده است.
4:25
آنگاه که صیحهی (رستاخیز) فرا رسد، از گریختن (آدمی)
4:29
و حال هر دو گروه، از شادمانی یا اندوهزدگی
4:32
«الصاخّة» از نامهای روز قیامت یاد شده است.
4:35
و هر یک از نامهای روز قیامت در جایگاه خود میآید.
4:39
تا برای آن جایگاه شایسته باشند
4:42
و باشند جایی برای تدبّر؛ چرا این واژه در این جایگاه آمده است؟
4:48
اینجا نفرمود: «پس چون آن کوبنده فرا رسد»
4:51
یا آنگاه که «الحاقّه» فرا رسد، پس آنگاه که «الصّاخّه» فرا رسد
4:57
«و الصّاخّة» همان است که در روز قیامت گوشها را کر میکند.
5:04
دمیدنی که گوشها را کر میکند
5:08
این صاخه
5:11
و هرگاه در این سوره تأمل کنی
5:13
در ابتدای آن، مردی را یافتم که از یادآوری الله رویگردان بود.
5:17
از دعوت رسول الله (ﷺ) رویگردان
5:19
و او کسی است که الله به او فرمود: «اما کسی که خود را بینیاز میبیند، تو به او روی میآوری» (عبس: ۵–۶)
5:26
سپس در میانهٔ سوره آیات بزرگی یافتم
5:29
انسان به آن توجه نمیکند؛ انسان کشته شود، چقدر ناسپاس است!
5:33
از چه چیزی آفریده است؟ از نطفهای آفریدهاش، سپس او را اندازهگیری کرد
5:36
سپس راه را برایش آسان میگرداند؛ اینها آیاتیاند
5:39
سپس فرمود: نه، چون فرمانش را انجام داد، به غذای او نگاه کند.
5:44
اگر وعظ الله را نشنیدی
5:48
و آیات الله را نشنیدهای که تو را به آنچه پیرامونت از نشانههاست آگاه میکند؟
5:56
پس برحذر باش، آنگاه که آن بانگ کرِکننده فرا رسد؛ روزی که آدمی از برادرش میگریزد
6:03
این اشارهای لطیف است به اینکه باید به قرآن گوش فرا دهیم
6:09
و اینکه [تعیّض/تعویض] به قرآن
6:12
و به دعوت سرور انام، درود و سلام بر او باد
6:16
زیرا کسی که اینجا نمیشنود، ناچار باید آنجا بشنود.
6:20
روزی که آدمی از برادرش و از مادرش میگریزد
6:23
به همین اندازه در این سوره کریمه بسنده میکنیم.
6:27
و درود و سلام الله بر پیامبرمان محمد (ﷺ) و بر خاندان و یاران ایشان، همگی.
6:31
و ستایش از آنِ الله، پروردگار جهانیان است.