از مجموعهٔ نظر مهربانانه (مجموعه کامل شد) · درس 35 از 117

نظر زیبا بر کتاب کارت های شناسایی سوره های قرآن کریم | د.محمد نصیف | سوره ابس

◉ 330 بازدید ⏱ 6:39 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:03 تعلیق لطیف
0:32 بر کتاب «بطاقات التعریف»
0:35 بصور المصحف الشریف
0:38 برای دکتر محمد بن عبدالعزیز بن عمر نصیف
0:42 خدایش حفظ کند.
0:44 سوره عبس
0:46 بسم الله الرحمن الرحیم، الحمد لله
0:49 و درود و سلام بر رسول الله (ﷺ)
0:53 و بر آل و اصحاب او و کسانی که از او پیروی کرد تا روز قیامت
0:58 امروز در شرح این متن لطیف هستیم
1:01 بر کارت‌های شناسایی همراه با سوره عبس
1:04 اولین توقف با این سوره
1:07 این نام ممتاز در میان سوره‌های قرآن
1:11 به این‌که آمده است بر صیغه‌ی فعل ماضی
1:15 و اکنون سوره‌ی دیگری را به یاد نمی‌آورم.
1:18 مشهورترین نام آن که در مصحف‌ها نوشته شده است
1:22 با فعل ماضی آمده، مگر این سوره
1:25 و توجه کنید که سوره‌ای به نام «محمد» وجود دارد
1:29 و سورهای که نامش «المزمل» و «المدثر» است
1:33 و همهٔ این‌ها مقصود پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) است
1:37 و به صورت اسم آمده است
1:39 اما این یکی به صورت فعل آمده است
1:42 و این شایستهٔ تأمل است
1:45 فعل در اینجا به‌صورت ماضی آمده است
1:48 این امر نشان می‌دهد که آن واقعه رخ داده و پایان یافته است.
1:52 یک رویداد گذرا در زندگی پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
1:56 این وصف پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) نبود.
2:01 اما این حادثه برای او پیش آمد
2:04 الله با ملایم‌ترین عتاب، او را سرزنش کرد، سبحانه و تعالی
2:08 این امری عارضی در زندگی پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بود.
2:12 اما پروردگارش، همان کسی که او را با این قرآن تربیت کرد
2:17 او (الله) پیامبرش را با سرزنش/عتاب او آگاه کرد.
2:21 پس از او، هر کس که این صفت نزد او پایدار بماند
2:25 و نباید که پایدار بماند
2:27 و از اینجا به نکته یا مطلب دوم منتقل می‌شویم.
2:29 در لطافت عتاب با سرورمان رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
2:36 این لطف به ما انسان‌های مخلوق می‌آموزد
2:42 چگونه باید از رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) سخن گفت
2:47 اگر این خطاب آفریدگار سبحانه و تعالی به پیامبرش باشد
2:54 پس چگونه شایسته است که مخلوقات با او سخن بگویند و از او سخن بگویند؟
2:58 توجه کنید که نفرمود «عبس و تولّی».
3:03 این همان اصل در سخن است، زیرا آن (مقاطب) از پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) است.
3:08 اما اخم کرد و دستش را گرفت
3:10 و به‌راستی فعل ماضی آمد
3:12 منظورم این است که «جاء» بدون ذکر فاعل آمده است؛ «جاء» با ضمیر غائب (ضمیر «هو») آمده است.
3:17 عبس، یعنی ترش‌رو شد (روی درهم کشید).
3:19 پس [این عبارت] با ضمیر غایب آمده است.
3:20 و فعل (در آن) گذشته بود.
3:22 احساس می‌کنم که این موضوع در زندگی‌اش امری عارضی و گذراست.
3:25 آن‌که از هر آنچه الله سبحانه و تعالی را خشنود می‌سازد، لبریز است
3:30 این لطف باید روش ما باشد.
3:37 در سخن درباره رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
3:39 و آیات دیگر بسیاری که در آن‌ها الله پیامبرش را بزرگ می‌دارد
3:45 این‌چنین باید روش و منهج ما باشد.
3:49 هنگامی که از رسول الله (ﷺ) سخن می‌گویی
3:53 ای داعی، ای سخنران
3:55 فهمیدم از چه کسی صحبت می‌کنی
3:57 ادب و بزرگداشت و احترام
4:01 این خود از چیزهایی است که بر ایمان تو دلالت دارد.
4:06 و تو را به پروردگارت نزدیک می‌کند و او را خشنود می‌سازد، سبحانه و تعالی.
4:11 زمان سوم و آخرین، با کلمهٔ «الصاخّة»
4:17 آیه‌ای که در بخش سوم به آن اشاره کردم، فرمود:
4:20 و در بخش سوم، مطلع شرطی تحقق یافته است و آنچه واقع می‌شود ذکر شده است.
4:25 آنگاه که صیحه‌ی (رستاخیز) فرا رسد، از گریختن (آدمی)
4:29 و حال هر دو گروه، از شادمانی یا اندوه‌زدگی
4:32 «الصاخّة» از نام‌های روز قیامت یاد شده است.
4:35 و هر یک از نام‌های روز قیامت در جایگاه خود می‌آید.
4:39 تا برای آن جایگاه شایسته باشند
4:42 و باشند جایی برای تدبّر؛ چرا این واژه در این جایگاه آمده است؟
4:48 اینجا نفرمود: «پس چون آن کوبنده فرا رسد»
4:51 یا آنگاه که «الحاقّه» فرا رسد، پس آنگاه که «الصّاخّه» فرا رسد
4:57 «و الصّاخّة» همان است که در روز قیامت گوش‌ها را کر می‌کند.
5:04 دمیدنی که گوش‌ها را کر می‌کند
5:08 این صاخه
5:11 و هرگاه در این سوره تأمل کنی
5:13 در ابتدای آن، مردی را یافتم که از یادآوری الله روی‌گردان بود.
5:17 از دعوت رسول الله (ﷺ) روی‌گردان
5:19 و او کسی است که الله به او فرمود: «اما کسی که خود را بی‌نیاز می‌بیند، تو به او روی می‌آوری» (عبس: ۵–۶)
5:26 سپس در میانهٔ سوره آیات بزرگی یافتم
5:29 انسان به آن توجه نمی‌کند؛ انسان کشته شود، چقدر ناسپاس است!
5:33 از چه چیزی آفریده است؟ از نطفه‌ای آفریده‌اش، سپس او را اندازه‌گیری کرد
5:36 سپس راه را برایش آسان می‌گرداند؛ اینها آیاتی‌اند
5:39 سپس فرمود: نه، چون فرمانش را انجام داد، به غذای او نگاه کند.
5:44 اگر وعظ الله را نشنیدی
5:48 و آیات الله را نشنیده‌ای که تو را به آنچه پیرامونت از نشانه‌هاست آگاه می‌کند؟
5:56 پس برحذر باش، آنگاه که آن بانگ کرِ‌کننده فرا رسد؛ روزی که آدمی از برادرش می‌گریزد
6:03 این اشاره‌ای لطیف است به این‌که باید به قرآن گوش فرا دهیم
6:09 و اینکه [تعیّض/تعویض] به قرآن
6:12 و به دعوت سرور انام، درود و سلام بر او باد
6:16 زیرا کسی که اینجا نمی‌شنود، ناچار باید آنجا بشنود.
6:20 روزی که آدمی از برادرش و از مادرش می‌گریزد
6:23 به همین اندازه در این سوره کریمه بسنده می‌کنیم.
6:27 و درود و سلام الله بر پیامبرمان محمد (ﷺ) و بر خاندان و یاران ایشان، همگی.
6:31 و ستایش از آنِ الله، پروردگار جهانیان است.