از مجموعهٔ نظر مهربانانه (مجموعه کامل شد) · درس 46 از 117

نظر زیبا بر کتاب کارت های شناسایی سوره های قرآن کریم | د.محمد نصیف | سوره الحقا

◉ 228 بازدید ⏱ 6:40 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:02 «التعلیق اللطیف»
0:32 بر کتاب «بطاقات التعریف»
0:35 به صور مصحف شریف
0:37 نوشتهٔ دکتر محمد بن عبدالعزیز بن عمر نُصَیْف
0:42 حفظه الله
0:44 سورهٔ الحاقّة
0:46 بسم الله الرحمن الرحیم؛ الحمد لله
0:49 و درود و سلام بر رسول الله (ﷺ)
0:52 هنوز با «التعلیق اللطیف» بر «بطاقات التعریف» همراه هستیم
0:56 و با سورهٔ الحاقّة
0:59 در کتاب، در توضیح نام سوره، در حاشیه آمده است
1:03 که «الحاقّة» از نام‌های قیامت است
1:06 و اینجا نیکوست که سخن را با آنچه اکنون یادآور می‌شوم تغییر دهیم
1:13 زیرا آنجا سخن بر خلاف آنچه مقصود را بیان می‌کند نوشته شده است
1:19 می‌گوید «الحاقّة» از نام‌های قیامت است
1:22 می‌گوید: در آن وعدهٔ الله محقق می‌شود
1:25 یا: زیرا آن وعده را محقق و آشکار می‌کند
1:29 این دو معنای محتمل‌اند
1:32 این را در تفسیر جلالین ذکر کرده است
1:35 و معنا دقیق است، ای برادران
1:38 «الحاقّة» یعنی قیامت
1:40 قیامت چیزی را محقق نمی‌کند
1:43 چیزی را آشکار نمی‌کند
1:45 بلکه در آن محقق می‌شود
1:47 وعده، وعدهٔ الله است
1:50 و برانگیختن و حساب و جزا
1:53 این یک احتمال است
1:55 و این از باب
1:57 «لیلٌ قائم» است، چنان‌که بلاغیون می‌گویند
1:59 «لیلٌ قائم»
2:01 شب برنمی‌خیزد (قیام نمی‌کند)
2:03 و قیامت وعده را محقق نمی‌کند
2:05 بلکه در آن وعده محقق می‌شود
2:07 و معنای دیگر
2:09 همان است که سخن جلالین به آن اشاره دارد
2:13 و من با عبارتی که برایتان املا کردم به آن اشاره کردم
2:16 زیرا گفتم «الحاقّة» از نام‌های قیامت است
2:18 که در آن وعدهٔ الله محقق می‌شود
2:20 یا این احتمال دوم است
2:22 زیرا آن وعده را محقق و آشکار می‌کند
2:25 یعنی گویی خود قیامت
2:27 است که تحقق بخشیدن وعده را بر عهده دارد
2:29 و این نزدیک است
2:31 به «عیشةٍ راضیة»
2:33 زندگی راضی نمی‌شود
2:36 و قیامت چیزی را محقق نمی‌کند
2:38 پس اسناد مجازی است
2:40 و هر که بلاغت را بشناسد
2:42 آنچه را اراده شده می‌داند
2:44 و این دلالت می‌کند
2:46 که تمام است: در روز قیامت تحقق می‌یابد
2:49 و وعدهٔ الله محقق می‌شود
2:51 چنان‌که الله سبحانه و تعالی فرموده است
2:53 پس برای مبالغه، به زمان نسبت داده شده است
2:56 توقف دوم
2:58 گفت: سوره با جملهٔ خبری آغاز شده است
3:01 این در سخن
3:03 بر آغاز سوره است
3:05 گفت: با جملهٔ خبری آغاز شده است
3:07 این را اینجا می‌افزاییم
3:09 در آن جز به یک واژه تصریح نشده است
3:11 جز به یک کلمه
3:13 زیرا توجه کنید
3:16 «الحاقّة» جملهٔ خبری است
3:18 اما آیه‌ای مستقل است
3:21 در آن یک کلمه است
3:23 و این در قرآن موجود است
3:25 مانند «الحاقّة» که نزد ما «القارعة» است
3:28 ولی با وجود آن کم است
3:30 و دلالت دارد بر
3:32 اهمیت کلمهٔ یادشده
3:34 لذا به تنهایی ذکر شد
3:36 به همین شکل در آیه
3:38 تا به آن اهمیت دهیم
3:40 در تأمل در آن
3:42 و اینکه تنها آن
3:44 کافی است که
3:46 آیه‌ای در کتاب عزیز باشد
3:48 و البته این سخن
3:51 بر شمارش کوفی
3:53 که در روایت
3:55 حفص، که به آن می‌خوانیم، بر آن می‌رویم
3:57 وگرنه عموم شمارندگان
3:59 آیات
4:01 «الحاقّة» را
4:03 به «ما الحاقّة» متصل و یک آیه می‌دانند
4:05 و بر هر دو روش
4:07 شمارش یکسان است
4:09 گفتیم «الحاقّة» و ایستادیم
4:11 سپس «ما الحاقّة»
4:14 یا آن دو را یک آیه قرار دادیم
4:16 «ما الحاقّة»
4:18 باقی می‌ماند که «ما الحاقّة»
4:20 جمله‌ای است که
4:22 خبر برای «الحاقّة» نخست واقع شده است
4:24 پس در وقف
4:26 بر «الحاقّة» به شمارشی
4:28 که با آن می‌خوانیم
4:30 کشش و انتظار برای آنچه پس از آن است
4:32 و توجه به
4:34 الله‌اکبر، خوش آمدید
4:38 بخش سوم وقف باقی ماند
4:40 با موضوع سوره
4:42 و مقاطع آن
4:44 با تأمل در دو بند آن
4:47 و هنگامی که به بخش‌های سوره می‌پردازیم
4:49 گفت: به دو بخش تقسیم می‌شود.
4:52 پس درست است
4:54 دقیق‌تر این است که گفته شود با تأمل
4:56 در دو قسم آن
4:58 این (آیه/کلام) به دو بخش تقسیم می‌شود
5:00 اولین‌شان درباره‌ی قیام (شب)
5:02 و دومی درباره قرآن
5:04 در بخش دوم (گفت)
5:07 و در بخش دوم
5:09 مطلع قَسَمی
5:11 منظور از آن
5:13 فرمودهٔ خداوند متعال: «پس سوگند نمی‌خورم به آنچه می‌بینید»
5:16 گفت
5:18 مسبوق بلا
5:20 این را بهتر است حذف کنیم.
5:22 زیرا در اینجا اختلافی وجود دارد
5:24 آیا این (لام/نون) تأکید برای سوگند است؟
5:26 یا ردّی بر سخن
5:28 و به چیزهای دیگری که نیکو نیست،
5:30 آن را در این کتاب یاد کرده است
5:32 بنابراین در بخش دوم گفته می‌شود
5:34 مطلع قَسَمی
5:36 سپس اینجا توقف کرد
5:39 حدیث درباره قیام (شب) و سپس درباره قرآن
5:41 و این شبیه سوره‌ی تکویر است.
5:43 آنگاه که خورشید در هم پیچیده شود، و آنگاه که ستارگان تیره و بی‌فروغ گردند.
5:45 تا آنجا که گفت
5:47 نفسش را [به خطر] انداخت؛ آنچه حاضر کرده بود [...]
5:49 این حدیثی است درباره‌ی قیام، سپس گفت:
5:51 پس سوگند نمی‌خورم به ستارگانِ بازپس‌رونده، روان‌شونده و پنهان‌شونده، و سوگند به شب
5:53 «سوگند به صبح، هنگامی که نفس بکشد.»
5:55 این سخن فرستاده‌ای بزرگوار است
5:57 سخن درباره قرآن آغاز شد
5:59 پس میان «الحاقة» شباهتی هست
6:01 «تکویر» نیازمند تأمل است
6:03 گویی یادآوری کنی
6:05 انسان برای روز قیام
6:07 دلش را نرم می‌کند
6:09 و او را به جست‌وجو فرا می‌خواند
6:11 از آنچه او را نجات می‌دهد
6:13 ذکر (یاد) می‌آید
6:15 قرآنی که به‌وسیلهٔ آن رهایی (نجات) یافته می‌شود
6:17 و ذکرش خواهد آمد
6:19 احوال مردم با قرآن
6:21 گفت
6:23 و همانا آن، برای پرهیزگاران یادآوری است.
6:25 و همانا او نمی‌داند که از میان شما
6:27 تکذیب‌کنندگان
6:29 و قطعاً آن (قرآن) مایهٔ حسرت بر کافران است.
6:31 و این، یقینِ حق است.
6:33 پس به نام پروردگار بزرگت تسبیح گوی.
6:35 الله بر پیامبرمان محمد (ﷺ) ارزانی داشت
6:37 و درود بر آل و اصحاب او همه‌گی