از مجموعهٔ طنین منبرها · درس 8 از 48

پژواک پلتفرم ها | نوشته شیخ خالد الحمودی | خطبه (3) | درس

◉ 705 بازدید ⏱ 17:28 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:04 صد المنادر
0:06 ای بزرگواران
0:09 این مطلب در کتاب الله عزّ وجلّ آمده است
0:12 از داستان‌ها
0:13 هدف از طرح آن، سرگرمی و تفریح نیست
0:17 و پروردگار عزت، سبحانه، آن را (در قرآن) ذکر کرده است.
0:21 تا از آن عبرت بگیریم
0:23 الله راست گفت، آنجا که می‌فرماید
0:25 قطعاً در داستان‌های ایشان برای خردمندان عبرتی بود.
0:30 عبرت
0:33 خطبه‌ای از فضیلت شیخ
0:35 خالد الحمود حفظه الله
0:38 ای گروه مؤمنان
0:40 هر چیزی آغازی دارد
0:44 و برای هر آغازی، پایانی است.
0:47 و در هر پایانی عبرتی است.
0:51 پروردگار ما عز و جل می‌فرماید
0:55 در سرانجام آبادی‌های قوم لوط
0:58 و آن (شهر) را زیر و رو کردیم.
1:01 و بر آنان سنگ‌هایی از گل سنگ‌شده باراندیم.
1:06 همانا در این امر برای تیزبینان نشانه‌هایی است.
1:11 ای بزرگواران
1:13 جهان بر پایه سنن (قوانین الهی) بنا شده است.
1:16 از سنت‌های الله عزّ و جلّ
1:19 احوال مردم معلّق به ایمانشان است
1:23 پس هنگامی که در ایمانشان دگرگونی ایجاد کنند
1:26 غیر الله، احوالشان بر آنان
1:30 و آنان را پس از ایمنی، به ترس مبدّل می‌گردانم.
1:34 و گرسنگی را به‌جای سیری (قرار داد)
1:36 و متوسّمان (نشانه‌شناسان و تیزبینان)
1:38 آنان همان عبرت‌گیرندگان‌اند
1:40 کسانی که پند و عبرت می‌گیرند
1:43 از آن‌ها بهره می‌برند
1:45 پس عبرت آن چیست، ای بندگان الله؟
1:48 اینها را زیاد می‌شنویم
1:50 همانا در این امر عبرتی است.
1:52 قطعاً در داستان‌های ایشان عبرتی بود.
1:55 این حادثه در خود عبرتی دارد
1:58 این موقف در خود عبرتی دارد
2:01 پس عبرت آن چیست؟
2:03 پند بگیرید، ای بندگان الله
2:05 زبان
2:06 این پند است
2:08 و شاهد و دلیل
2:10 و اما استلاحا
2:12 آن‌ها رویدادها و وقایعی هستند
2:15 به فرمان الله عز و جل جاری می‌شود
2:18 و آن گواه راستی و دلیلی است
2:20 بر قدرت الله عزّ وجل
2:23 که جهان بر آن بنا شده است
2:26 و او را با آن به حرکت درآورد
2:28 حکمت رسا از آنِ الله است.
2:31 ای بزرگواران
2:33 در کتاب الله عز وجل آمده است
2:36 از داستان‌ها
2:38 مقصود از ذکر آن (این مطلب) نیست.
2:40 تسلیه و لذت
2:42 نه، هرگز
2:43 و پروردگار عزت، سبحانه، آن را (در قرآن) ذکر فرموده است.
2:47 تا از آن عبرت بگیریم
2:49 و الله راست گفته است آنجا که می‌فرماید
2:52 قطعاً در داستان‌های ایشان عبرتی بود.
2:55 برای خردمندان
2:58 و داستان پروردگار عزت، سبحانه و تعالی
3:01 بر رسولش
3:03 صلی‌الله‌علیه‌وسلم
3:05 این تنها برای استوار ساختن دل اوست.
3:08 و تثبیتِ حقایق
3:10 که الله به او وحی فرمود
3:13 و هر یک از داستان‌های (پیامبران) را بر تو حکایت می‌کنیم
3:16 از اخبار روس
3:19 برای آنکه قلبت را با آن استوار گردانیم
3:22 از این رو
3:23 میبینیم که الله عزّ و جلّ
3:26 ترک مسمّیات الأشیاء → ترک نام‌گذاری اشیاء
3:28 نام‌های زمان و مکان
3:31 و اشخاص
3:33 تا همّت‌ها (از مسیر خود) منصرف نشود
3:35 برای جستجوی نام‌ها
3:37 و مسمیات
3:38 عبرت (درس) آن نیست.
3:40 اصحاب کهف، مثلاً
3:42 آنان جوانانی بودند
3:44 به پروردگارشان ایمان آوردند
3:46 و آنان را هدایت افزودیم
3:48 از ایشان نمی‌دانیم
3:50 اما در داستان ایشان عبرتی است
3:52 پس عبرت (درس) در پیروی از کردارها (کارهای پیامبران) است.
3:55 برای کاوش در نام‌ها
3:57 سپس بدانید ای فضلاء
3:59 این‌که از عبرت بهره‌ای نمی‌برد
4:02 مگر خردمندان
4:04 اصحاب نظر کبیر
4:06 هر که در دلش خشیت باشد
4:09 الله را راست گفت آنجا که می‌فرماید:
4:11 همانا در این امر برای کسی که بیم دارد عبرتی است.
4:15 قطعاً در داستان‌های ایشان برای خردمندان عبرتی بود.
4:19 پس ای صاحبان دیده‌ها، عبرت گیرید.
4:22 ای بزرگواران
4:24 دو گروه از مردم‌اند
4:26 که هرگز از عبرت بهره‌ای نمی‌برند
4:29 متکبران
4:31 و معطّلان
4:33 متکبّر
4:35 کسی است که همه را حقیر می‌بیند
4:37 وقتی که (خود را) با خویش می‌سنجد
4:39 پس (خود را) برتر می‌بیند
4:41 از آن‌که از حادثه‌ای عبرت گیرد
4:43 یا حادثه‌ای او را تکان دهد
4:45 (الله) سبحانه فرموده است:
4:47 «به‌زودی کسانی را که در زمین بناحق تکبّر می‌ورزند، از آیات خود بازخواهم گردانید.
4:49 (همان) کسانی که
4:51 در زمین به ناحق
4:53 و اگر هر نشانه‌ای را ببینند
4:57 به آن ایمان نمی‌آورند،
4:59 و اگر راه رشد را ببینند
5:01 آن را راه (خود) نمی‌گیرند،
5:03 و اگر راه گمراهی را ببینند،
5:07 آن را راه (خود) می‌گیرند.
5:09 این (به‌سبب) آن است که
5:11 آنان آیات ما را دروغ شمردند
5:13 و از آن‌ها غافل بودند»
5:17 و اما معطّلان، که گوش‌ها،
5:19 چشم‌ها
5:21 و خردهای خود را (از تأمّل) بازداشته‌اند،
5:23 پس همانند چهارپایانند
5:25 که از حادثه عبرت نمی‌گیرد،
5:27 همان حادثه‌ای که در برابرش جریان دارد،
5:29 خطر را در برابر چشمانش می‌بیند،
5:31 و مردم نابود می‌شوند،
5:33 سپس پس از آن بازمی‌گردد
5:35 و همان کار را انجام می‌دهد،
5:37 و اینان همان کسانی هستند که نامزد
5:39 آتش جهنم‌اند.
5:41 این سخن من نیست،
5:43 بلکه سخن الله است
5:45 که جلّ در علایش،
5:47 و بشنو ای بنده الله!
5:49 «و در حقیقت، بسیاری از جن و انس را برای جهنم آفریدیم.
5:51 بسیاری
5:53 از جن و انس؛ دل‌هایی دارند که با آن نمی‌فهمند،
5:55 دل‌هایی دارند که با آن‌ها نمی‌فهمند.
5:59 دل‌هایی دارند که با آن‌ها نمی‌فهمند.
6:03 و چشم‌هایی دارند که با آن‌ها نمی‌بینند.
6:07 و گوش‌هایی دارند که با آن‌ها نمی‌شنوند.
6:11 آنان همانند چهارپایانند،
6:13 بلکه آنان گمراه‌ترند.
6:15 آنانند همان غافلان.»
6:21 و اما انواع عبرت،
6:23 نخستین آن عبرت است
6:25 در بیان قدرت حق
6:27 سبحانه؛
6:29 پس صنعت بر صانع دلالت می‌کند،
6:31 و دقت مخلوق
6:33 بر عظمت خالق دلالت می‌کند،
6:35 و پروردگار عزّت
6:37 سبحانه ما را فرامی‌خواند
6:39 که در آفرینش خویش تأمّل کنیم،
6:43 در آفرینش آسمان و زمین،
6:45 در آفرینش گیاهان،
6:47 در آفرینش جانوران.
6:49 اما در آفرینش خودمان،
6:51 الله عزّوجلّ می‌فرماید:
6:53 و در خودتان؛ آیا نمی‌نگرید؟
6:55 و در آفرینش آسمان و زمین
6:57 پروردگارمان می‌فرماید:
6:59 همانا در آفرینش آسمان‌ها و زمین
7:01 و در پی‌درپی شدن شب و روز،
7:03 برای خردمندان نشانه‌هاست.»
7:05 و در آفرینش گیاهان
7:07 سبحانه و تعالی می‌فرماید: به میوه‌اش بنگرید آنگاه که میوه می‌دهد و به رسیدنش.
7:13 و اما در آفرینش جانوران،
7:15 الله سبحانه می‌فرماید:
7:18 و همانا برای شما در چهارپایان عبرتی است.
7:21 به شما از آنچه در شکم‌هایشان است می‌نوشانیم.
7:24 از میان سرگین و خون
7:26 شیری خالص و گوارا برای نوشندگان.
7:31 ابن کثیر رحمه‌الله می‌گوید:
7:34 چون خوراک در معده پخته شود،
7:37 هر چیزی به راه خود می‌رود:
7:40 خون به رگ‌ها می‌رود،
7:43 و شیر به پستان می‌رود،
7:46 و ادرار به مثانه می‌رود،
7:49 و مدفوع به مخرج می‌رود،
7:51 پس هیچ‌یک با دیگری آمیخته نمی‌شود،
7:54 و هیچ‌یک از آن‌ها راه دیگری را نمی‌گیرد.
7:58 پس بزرگ است الله، بهترین آفرینندگان.
8:02 و چه نیکو گفته آن‌که گفت:
8:04 به پزشک بگو:
8:05 دست مرگ او را ربود؛
8:07 ای پزشک، با طبّ خویش، تو را چه کرد؟
8:10 به بیمار بگو: با رنج بسیار (در بستر) خفته‌ای،
8:13 پس از آن‌که فنون پزشکی از درمان تو درماند.
8:16 به تندرست بگو: می‌میرد، نه از بیماری،
8:19 چه کسی با تو تندرستی‌ات را بگرفت؟
8:22 به بینا (بگو)،
8:24 که از چاله می‌پرهیزید، اما در آن افتاد،
8:27 آن‌که دوستش می‌داشتی (چه شد؟).
8:29 به کودک بگو: گریست و به هق‌هق افتاد
8:31 با گریه به هنگام زایش
8:33 چه کسی تو را گریاند؟
8:35 و آنگاه که می‌بینی مار
8:37 زهرش را می‌افشاند
8:39 پس از آن مار بپرس ای مار
8:41 چگونه زندگی می‌کنی یا زنده می‌مانی؟
8:43 و این زهر دهانت را پر می‌کند
8:45 و زنبور عسل
8:47 به زنبور عسل بگو ای پرندهٔ صحرا
8:49 چه کسی تو را با شهد شیرین کرد؟
8:52 بلکه از شیر خالص بپرس
8:56 که میان خون و سرگین بود
8:58 چه کسی تو را پاک کرد؟
9:00 آیات الله در هستی پاسخ خواهد داد
9:03 شگفت
9:04 شگفت‌انگیز
9:05 اگر چشمانت ببیند
9:07 پروردگارا، ستایش بزرگ از آنِ تو است به خاطر ذاتت
9:10 ستایشی
9:11 و برای هیچ‌کس جز تو نیست
9:13 این آفرینش الله است
9:15 به من نشان دهید چه چیزی را آفریده‌اند کسانی که جز او هستند.
9:19 و از عبرت نیز
9:21 عبرت در فرجام کسی است که بر مردم با جاه و مالش برتری جست
9:25 با جاه و مالش
9:27 کسانی که نعمت ناگهان آنان را غافلگیر کرد
9:30 پس به انسان‌ها نگریستند
9:31 با نگاهی خوار و تحقیرآمیز
9:34 و پنداشتند که از سطح انسان‌ها برترند
9:37 به سبب مال‌شان سرفرازی می‌کردند
9:39 یا به جاه‌شان
9:41 پروردگار عزت، سبحانه و تعالی
9:43 قارون را مثال زد
9:45 پس فرمود، جل و علا:
9:47 همانا قارون از قوم موسی بود.
9:51 پس بر آنان ستم کرد
9:53 و از گنجینه‌ها به او دادیم آنچه
9:56 همانا کلیدهایش قطعاً بر گروهی نیرومند سنگین است.
10:02 که بر گروه نیرومندان سنگین است.
10:07 آنگاه که قومش به او گفتند: شادی مکن.
10:11 همانا الله شادمانان را دوست ندارد.
10:16 «و در آنچه الله به تو داده، سرای آخرت را بجوی
10:20 سرای آخرت
10:22 و بهره‌ات را از دنیا فراموش مکن.
10:26 و نیکی کن همان‌گونه که الله به تو نیکی کرده است.
10:31 و در زمین فساد مجوی
10:34 همانا الله تباه‌کنندگان را دوست ندارد.
10:40 گفت: این را جز بر پایه دانشی که نزد من است به من نداده‌اند.
10:47 نعمت را به خود نسبت داد
10:50 و آن را به الله عز و جل نسبت نداد
10:53 فرجام او چگونه شد؟
10:55 پس او و خانه‌اش را به زمین فرو بردیم.
11:00 پس برای او گروهی که جز الله یاریش دهند نبود.
11:07 و او از یاری‌شدگان نبود.
11:12 ای بنده‌ٔ الله، به این عبرت گوش فرا ده
11:15 یاد شده که مردی با همسرش غذا می‌خورد
11:21 سائلی در را کوبید
11:23 همسر خواست مقداری از غذا را ببرد
11:27 شوهر بخیل مانعش شد
11:30 خود به سوی سائل رفت و او را راند
11:33 و بدترین رانده‌شدن او را راند
11:35 و روزها و ماه‌ها و روزگاران گذشت
11:38 پس ناگهان این توانگر تهی‌دست شد
11:42 و این بر الله دشوار نیست
11:44 و از شدت فقر، همسرش را طلاق داد
11:50 پس همسرش با مردی دیگر ازدواج کرد
11:52 و توانگر دیروز می‌گوید
11:54 فقیر امروز گدا شده است
11:58 بر درِ خانه‌های مردم می‌کوبد
12:01 روزی در خانه‌ای را کوبید
12:03 ناگهان دید که در خانهٔ همسرش را می‌کوبد
12:07 همان که با دیگری ازدواج کرده بود
12:09 زن گفت: کیست؟
12:10 گفت: گدایی پشت در است
12:12 شوهر دومش به او گفت:
12:15 برو و غذا را نزد او ببر
12:17 شاید از ما نیازمندتر باشد
12:20 زن رفت
12:21 سپس اندوهگین و لرزان بازگشت
12:23 در حال گریه بود
12:25 شوهرش به او گفت: چه چیز تو را می‌گریاند؟
12:27 چرا گریه می‌کنی؟
12:29 گفت: آیا می‌دانی
12:30 چه کسی بر در خانهٔ ما می‌کوبید؟
12:32 گفت: نه
12:34 گفت: او شوهر اول من است
12:36 گفت: آیا می‌دانی که من کیستم؟
12:39 گفت: نه
12:40 گفت: من همان سائل نخستین‌ام
12:43 که بر در شما کوبیدم و شما مرا راندید
12:46 همانا در این عبرت است
12:49 و این روزگاران
12:50 آنها را میان مردم می‌گردانیم
12:53 برای هر چیز
12:54 چون کاستی کامل شود
12:56 پس انسان به خوشی زندگی فریفته نشود
12:59 کارها چنین است
13:01 چنان‌که دولت‌ها را دیده‌ام
13:03 هر که را زمانه آزرد
13:05 زمان‌ها او را رنجاند
13:07 خدایا، از اینکه عافیتت از ما دگرگون شود، و از ناگهانی بودن عقوبتت، و از همه خشمت به تو پناه می‌بریم.
13:10 و از ناگهانی بودن عقوبتت،
13:12 و از همه خشمت.
13:15 و از عبرتی هم که
13:17 مسلمان را متوقف می‌کند،
13:19 عبرت در پایان کار خوردن حرام است،
13:23 یا افتادن در آن.
13:25 یاد شده که برادرانی گاوی داشتند،
13:28 و آب را با شیر مخلوط می‌کردند،
13:31 و آن را به مردم می‌فروختند.
13:33 و این فریب و حرام است.
13:37 و سال‌ها بر این حال ادامه دادند،
13:40 تا آنکه الله سیلی را بر ایشان فرستاد،
13:43 که گاو را با خود برد، پس غرق شد و مرد.
13:47 آنگاه خردمندان به ایشان گفتند:
13:49 آنچه را که به‌تدریج گرد آوردید،
13:52 الله برای شما گرد آورد، و به سبب آن گاو شما را غرق کرد.
13:55 و چنان‌که کنی، همان‌گونه جزا داده شوی،
13:57 و پاداش هم‌جنس عمل است.
13:59 و پروردگارت به هیچ‌کس ستم نمی‌کند.
14:02 برخی می‌گویند:
14:04 انگیزه به سوی حرام،
14:06 جست‌وجوی آینده‌ای برای فرزندان است،
14:09 تا پدر برای ایشان
14:12 آیندهٔ درخشان و پربرکت فراهم کند.
14:14 و پروردگار عزیز و والا، سبحانه، به ما می‌آموزد
14:17 که بهترین ضامن برای حفظ فرزندان،
14:21 تقوا است، ای بندگان الله.
14:23 پس هر که بر نسل خود و نسل نسلش بیم دارد،
14:25 و بر نسل نسلش،
14:27 باید از الله پروا کند.
14:28 و بشنو ای بندهٔ الله:
14:30 و باید بترسند آنان که اگر از پشت سر خود
14:34 فرزندانی ناتوان واگذارند،
14:36 بر ایشان بیمناک باشند،
14:40 پس باید از الله پروا کنند،
14:42 و سخنی استوار بگویند.
14:46 عمر بن عبدالعزیز
14:48 هنگامی که مرگش فرا رسید،
14:50 خواست فرزندانش را ببیند،
14:52 و آنان ده‌ها نفر بودند،
14:54 که هیچ‌یک بالغ نبودند.
14:56 پس به ایشان نگریست،
14:57 آنگاه چشمانش اشک‌آلود شد،
14:59 سپس گفت:
15:00 به خدا سوگند، از شما حقی را که از آنِ شماست بازنداشته‌ام،
15:03 و از اموال مردم نگرفته‌ام
15:05 تا به شما بدهم.
15:08 پس اگر شایسته باشید،
15:09 الله سرپرست شایستگان است،
15:12 و اگر غیر آن باشید،
15:13 من مالم را به مردمانی که در زمین فساد می‌کنند
15:15 نمی‌دهم،
15:18 و اصلاح نمی‌کنند.
15:19 ابن تیمیه رحمه‌الله می‌گوید:
15:22 به خدا سوگند، از فرزندان او امیرانی بودند
15:25 که لشکرها را در راه الله صدقه می‌دادند.
15:28 می‌گوید: و هنگام وفات خلفا حاضر بودم،
15:31 که به هر یک از همسرانش
15:34 صد و پنجاه هزار دینار داد،
15:37 و به هر یک از فرزندانش
15:39 شصت هزار دینار.
15:41 و گفت: ما در میان فرزندان ایشان دیده‌ایم
15:43 کسانی را که از مردم گدایی می‌کنند و درخواست می‌دهند.
15:46 آیا در این عبرتی هست؟
15:48 آری، در این عبرت است.
15:50 سرانجام ای بندگان الله،
15:52 عبرت در کسانی است که مرتکب
15:55 گناه زنا شوند، پناه بر الله.
15:58 و برای زناکار دو پایان است.
16:00 زناکار هرگز آبرویش سالم نمی‌ماند.
16:05 امام شافعی می‌گوید:
16:07 زنا قرضی است،
16:09 اگر آن را قرض دهی،
16:10 از اهل خانه‌ات بازگردانده می‌شود، پس بدان.
16:13 هر که در قومی به هزار درهم زنا کند،
16:17 در خانه‌اش به یک چهارم درهم زنا می‌شود.
16:20 هر که زنا کند، با او زنا می‌شود،
16:22 حتی با دیوار خانه‌اش.
16:24 اگر تو ای مخاطب خردمندی، پس بفهم.
16:27 پس پاکدامنی ورزید تا زنانتان پاک بمانند، در حرم،
16:31 و از آنچه شایستهٔ مسلمانان نیست دوری کنید.
16:34 یا اینکه کار زناکار
16:37 به بیماری‌ها برسد،
16:38 که الله تعالی آن را کیفر
16:41 کسی قرار داده که این گناه و این کار را انجام دهد.
16:43 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
16:46 فحشا در میان قومی آشکار نمی‌شود،
16:48 تا آنکه آشکارا به آن بپردازند،
16:50 مگر آنکه در میانشان دردها
16:53 و بیماری‌هایی پدید آید
16:54 که در نیاکانشان نبود.
16:57 ای بندگان الله،
16:58 چه بسیارند عبرت‌ها،
17:00 و چه اندکند عبرت‌گیرندگان.
17:02 و مؤمن هوشیار و زیرک است،
17:05 و حکمت گمشدهٔ مؤمن است.
17:08 همانا در این امر برای کسی که دلی دارد یادآوری است.
17:12 یا گوش فرا می‌دهد در حالی که حاضر است.