از مجموعهٔ صحیح البخاری · درس 76 از 113

خلاصه صحیح البخاری | قسمت (76) | کتاب فروش - 3

◉ 49 بازدید ⏱ 28:44 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:03 مرکز افاده
0:06 برای مطالعات و پژوهش‌های انسانی
0:09 تقدیم می‌کند
0:10 مختصر صحیح بخاری
0:15 باب تجارت در آنچه پوشیدن آن برای مردان و زنان مکروه است
0:22 از عایشه، ام‌المؤمنین رضی‌الله‌عنها
0:27 که او بالشی خرید که در آن تصاویری بود
0:31 پس چون رسول الله (ﷺ) آن را دید،
0:35 بر در ایستاد و داخل نشد
0:38 پس من در چهره‌اش کراهت را شناختم
0:41 گفتم:
0:42 ای رسول الله!
0:44 به الله توبه می‌کنم
0:45 و به رسولش (ﷺ)
0:49 چه گناهی کرده‌ام؟
0:51 پس رسول الله (ﷺ) فرمود:
0:55 این بالش چیست؟
0:57 گفتم:
0:59 آن را برای تو خریده‌ام
1:01 تا بر آن بنشینی و به آن تکیه دهی
1:04 پس رسول الله (ﷺ) فرمود:
1:08 همانا صاحبان این تصاویر در روز قیامت عذاب می‌شوند
1:13 به ایشان گفته می‌شود:
1:14 آنچه را آفریدید زنده کنید
1:17 و فرمود:
1:18 همانا خانه‌ای که در آن تصاویر باشد، فرشتگان به آن داخل نمی‌شوند
1:24 شرح حدیث
1:27 نمرقه یعنی بالش
1:30 تصاویر یعنی نقش‌ها و نگاره‌ها
1:33 «احیوا» امر به تعجیز است از «احیاء»
1:37 «ما خلقتم» یعنی آنچه از جانداران صورت‌گری کرده‌اید
1:42 «لا تدخله الملائکة» یعنی جز فرشتگان نگهبان
1:46 و گفته شده: فرشتگان وحی به آن داخل نمی‌شوند
1:50 از فواید حدیث
1:55 از این حدیث استفاده می‌شود:
1:57 کراهت فروش لباس‌هایی که در آن‌ها تصویر باشد
2:00 و در آن نهی از تصویرگری جانداران است
2:04 و در آن آمده که فرشتگان به خانه‌ای که در آن تصویری باشد داخل نمی‌شوند
2:08 و در آن مشروعیت خشم در امر به معروف و نهی از منکر است
2:16 باب
2:17 چه مدت حق انتخاب (خیار) جایز است
2:19 از ابن عمر رضی‌الله‌عنهما
2:22 از رسول الله (ﷺ) روایت است که فرمود:
2:27 هرگاه دو نفر با هم معامله کنند،
2:29 هر یک از آن دو تا وقتی که از هم جدا نشده‌اند، حق انتخاب دارد
2:34 در روایتی آمده:
2:36 دو طرف معامله تا وقتی که جدا نشده‌اند حق انتخاب دارند
2:40 یا یکی از آن دو به دیگری بگوید: انتخاب کن
2:44 و در روایتی:
2:46 هر دو معامله‌ای که میان آن دو معامله‌ای نیست، تا وقتی که جدا شوند
2:50 مگر معامله با خیار
2:53 و در روایتی:
2:54 دو معامله‌گر هر یک بر دیگری حق انتخاب دارد
2:59 تا وقتی که جدا نشده‌اند
3:01 مگر معامله با خیار
3:03 و در روایتی:
3:05 و ابن عمر چون چیزی می‌خرید که او را خوش می‌آمد، از همراهش جدا می‌شد
3:10 و هر دو با هم بودند
3:13 یا یکی دیگری را مخیر کند
3:16 و بر آن معامله کنند
3:18 پس معامله واجب شده است
3:20 شرح حدیث
3:22 خیار
3:23 طلب بهترین از دو امر است
3:25 یعنی یا ادامه دادن معامله یا فسخ آن
3:28 «یتفرق»
3:29 یعنی با بدن‌ها (جدا شدن)
3:32 و گفته شده: با سخن (جدا شدن)
3:34 و «و کانا جمیعا»
3:36 اشاره به یکی بودن مجلس معامله است
3:39 «وجب البیع»
3:41 یعنی لازم شد
3:42 و گفته شده: با سخن
3:44 و «و کانا جمیعا»
3:46 اشاره به یکی بودن مجلس معامله است
3:50 یعنی عقد معامله لازم و تمام شد
3:53 و ابن عمر چون چیزی می‌خرید که او را خوش می‌آمد از همراهش جدا می‌شد
3:58 یعنی این کار را از روی میل به کالا و بی‌نیازی از خیار انجام می‌داد
4:02 از فواید حدیث
4:06 از حدیث استفاده می‌شود:
4:08 ثبوت خیار در معامله
4:10 با تفصیل در انواع آن
4:13 و حدیث دلالت دارد که یکی بودن مجلس ایجاب و قبول
4:17 شرط صحت معامله است
4:20 و در آن مشروعیت فسخ معامله است
4:23 باب: هرگاه چیزی بخرد و پیش از جدا شدن، همان ساعت آن را ببخشد
4:31 و فروشنده بر خریدار انکار نکند
4:34 یا غلامی بخرد و آزادش کند
4:38 از ابن عمر رضی‌الله‌عنهما روایت است که گفت:
4:41 ما در سفری با پیامبر (ﷺ) بودیم
4:45 پس من بر شتر نر سرکشی از آن عمر سوار بودم
4:49 و او بر من چیره می‌شد
4:51 و پیش از قوم جلو می‌افتاد
4:53 پس عمر او را بازمی‌داشت و برمی‌گرداند
4:56 سپس جلو می‌رفت
4:58 و عمر او را بازمی‌داشت و برمی‌گرداند
5:01 پس پیامبر (ﷺ) به عمر فرمود:
5:05 آن را به من بفروش
5:06 گفت:
5:07 این برای توست ای رسول الله (ﷺ)
5:09 فرمود
5:10 همان‌طور
5:12 او آن را به رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فروخت
5:16 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
5:20 این برای تو است، ای عبدالله بن عمر؛ هر کاری که خواستی با آن بکن.
5:25 تحلیق بر حدیث
5:29 بر بکر دشوار
5:31 بر شتر کوچکی که هنوز برای سواری رام نشده بود
5:35 مراد بر من غلبه می‌کند
5:38 نمی‌توانم او را به‌سبب شدت رمیدگی‌اش، کنترل کنم.
5:42 بازمی‌دارد
5:44 یعنی عمر رضی‌الله‌عنه او را منع می‌کند و می‌گوید
5:48 هیچ‌کس نباید بر پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) پیشی بگیرد.
5:52 آن برای تو است، ای عبدالله بن عمر
5:56 هر بخشش و هدیه‌ای
5:58 از فواید حدیث
6:01 از این حدیث استفاده می‌شود
6:04 این‌که [ماهیتِ سخن] به خوش‌رفتاری و نیکو معامله کردن فراخوانده شده است
6:07 در این حدیث آمده است که زن جز در آنچه مالک آن است، تصرف نمی‌تواند کرد.
6:11 و پسر حق تصرف در مال پدرش را بدون اجازه‌ی او ندارد
6:18 باب آنچه از فریب‌کاری در خرید و فروش ناپسند است
6:21 از ابن عمر رضی‌الله‌عنهما روایت است که گفت
6:24 مردی به پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) گفت
6:28 من در معاملات فریب می‌خورم.
6:31 پس فرمود
6:33 هرگاه بیعت کردی، بگو
6:35 بدون فریب (خلابه)
6:37 مرد می‌گفت
6:39 تحلیق بر حدیث
6:43 مردی به نام حبان بن منقذ رضی‌الله‌عنه
6:48 در خرید و فروش فریب می‌خورم
6:51 یعنی در خرید و فروش‌ها دچار غبن می‌شوم.
6:53 و در فریب و تقلب می‌افتم
6:55 و این بابی از تباه‌کردن مال است.
6:58 «لا خِلابة» (هیچ فریبی در کار نیست)
7:00 یعنی هیچ فریبی نیست
7:02 از فواید حدیث
7:06 برخی به این حدیث استدلال کرده‌اند
7:08 بر این اساس که کسی که عقلش ضعیف است، بر او حجر (محدودیت تصرف) زده نمی‌شود.
7:11 در این حدیث، نهی از تقلب و فریب در معامله آمده است.
7:18 باب آنچه درباره بازارها یاد شده است
7:21 از عائشه رضی‌الله‌عنها روایت است که گفت
7:24 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
7:28 لشکری به کعبه حمله می‌کند
7:30 هنگامی که آنان در بیابانی از زمین باشند
7:34 با اولشان و آخرشان فرو برده می‌شوند
7:37 گفتم: ای رسول الله (ﷺ)
7:39 چگونه خداوند اول و آخر آنان را فرو می‌برد
7:42 و در میان ایشان بازارهایشان، و آن‌که از ایشان نیست.
7:46 گفت
7:47 در آن حال، اول و آخر ایشان در زمین فرو برده می‌شوند.
7:51 سپس بر اساس نیت‌هایشان برانگیخته می‌شوند
7:54 تعلیق بر حدیث
7:57 لشکر کعبه (به قصد نبرد) حمله می‌کند.
8:00 او می‌خواهد کعبه را ویران کند
8:02 در بیداء
8:04 در بیابان مدینه
8:06 این جایگاهی ویژه میان مکه و مدینه است
8:10 خسف می‌کند
8:12 یعنی در زمین پنهان می‌شوند
8:14 بازارهایشان
8:16 ای اهل بازار
8:18 از آنان نیست
8:20 افاء و الأسار (؟) — کسانی که قصد تخریب ندارند
8:24 در قیامت بر اساس نیت‌هایشان برانگیخته می‌شوند.
8:26 یعنی (خداوند) همه را فرو می‌برد.
8:28 سپس هر یک از ایشان در روز قیامت برانگیخته می‌شود
8:31 به اندازه نیت (قصد) خود
8:33 اگر خیری باشد، (پس) خیر است.
8:35 و اگر بدی باشد، پس بد است
8:38 از فواید حدیث
8:42 از این حدیث استفاده می‌شود
8:44 اعمال به نیت عامل سنجیده می‌شوند.
8:47 و در آن وجوب هشدار دادن (تحذیر) است.
8:49 همنشینی و مجالست با ستمکاران
8:52 مگر برای کسی که ناچار شود
8:54 از انس بن مالک رضی‌الله‌عنه روایت است که گفت
9:00 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) می‌فرمود
9:03 در بازار
9:05 در روایتی در بقیع
9:07 مردی گفت
9:09 ای ابوالقاسم
9:11 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به او روی کرد
9:15 فرمود
9:17 تنها این را دعوت کردم
9:19 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
9:22 با نام من نامگذاری کنید
9:24 و به کنیه‌ی من کنیه نگذارید
9:27 تعلیق بر حدیث
9:31 در بازار
9:32 آن کسی که در بقیع بود
9:35 دعوت
9:36 ندا دادم
9:38 از فوایدِ حدیث
9:42 از این حدیث استفاده می‌شود
9:45 مشروعیت صدا زدن کسی با کنیه‌اش
9:48 و در آن، بزرگان بازارها را فرا گرفته‌اند
9:51 به‌خاطر نیاز
9:52 از ابوهریره رضی‌الله‌عنه روایت است که گفت
9:58 با رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم بودم
10:01 در بازاری از بازارهای مدینه
10:04 پس برگشت
10:05 پس من برگشتم
10:07 پس فرمود
10:08 کجاست آن کوچولوی بی‌عقل؟
10:09 سه بار
10:11 حسن بن علی را صدا بزنید
10:13 پس حسن بن علی راه افتاد و می‌آمد
10:16 و بر گردنش گردنبند سخاب بود
10:18 پس پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمود
10:21 با دستش این‌گونه (اشاره کرد)
10:23 پس حسن هم با دستش این‌گونه (اشاره کرد)
10:26 پس او را در آغوش گرفت و فرمود
10:29 خدایا من او را دوست دارم، پس او را دوست بدار
10:32 و هر که را که او را دوست دارد نیز دوست بدار
10:35 و ابوهریره گفت
10:37 پس هیچ‌کس نزد من محبوب‌تر از حسن بن علی نبود
10:41 پس از آنکه رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم آن را فرموده بود
10:45 آنچه فرموده بود
10:47 شرح حدیث
10:51 از بازارهای مدینه
10:53 آن بازار بنی‌قینقاع است
10:56 «لکع»
10:57 یعنی کودک خردسالی که به منطق و آنچه اصلاحش کند، راه نمی‌برد
11:01 سخاب
11:03 یعنی گردنبندی که ساخته می‌شود
11:05 در آن نه طلا است و نه نقره
11:08 و گفته شده
11:09 گردنبندی از نخ که در آن مهره است
11:12 که کودکان و دختربچگان آن را می‌پوشند
11:15 با دستش این‌گونه
11:17 یعنی آن را گشود
11:20 «تزمه»
11:21 یعنی او را فشرد و در آغوش گرفت
11:23 از فواید حدیث
11:27 از این حدیث استفاده می‌شود
11:29 بیان آنچه صحابه رضی‌الله‌عنهم بر آن بودند
11:33 از بزرگداشت پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم
11:36 و راه رفتن همراه او
11:38 و در آن است کمال مهربانی پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم
11:42 و آنچه از فروتنی و رحمت و مهربانی با کودکان بر آن بود
11:47 و در آن است جواز در آغوش گرفتن
11:50 و در آن است که محبت حسن بن علی رضی‌الله‌عنهما از ایمان است
11:56 از ابن عمر
12:00 که مردم در زمان پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم خوراک را از کاروان‌سالاران می‌خریدند
12:07 پس (پیامبر) کسی را به سوی آنان می‌فرستاد تا از فروش آن در همان جایی که خریده‌اند منعشان کند
12:12 تا آن را به جایی ببرند که خوراک در آن فروخته می‌شود
12:15 در روایتی
12:17 تا آن را به منزلگاه‌هایشان ببرند
12:21 شرح حدیث
12:24 «رکبان» یعنی گروهی از صاحبان شتر در سفر
12:29 «فیبعث» یعنی می‌فرستد
12:32 «حیث اشتروه» یعنی همان جایی که خریده‌اند
12:35 از فواید حدیث
12:39 از این حدیث استفاده می‌شود که قبض (تحویل گرفتن) شرط کامل شدن معامله است
12:44 و در آن است که قبض در اشیاء بسته به تفاوت خود آن‌ها و بر حسب عادات مردم در آن‌ها فرق می‌کند
12:51 و بر اساس عرف مردم در آن
12:54 و در حدیث اشاره است به اینکه فروش آنچه انسان مالک آن نیست جایز نیست
13:00 و در آن است که امام حق دارد بازارها را کنترل کند و کار فروشندگان را سامان دهد
13:05 از عبدالله بن عمر رضی‌الله‌عنهما
13:10 که رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمود
13:14 هر کس خوراکی بخرد، آن را نفروشد تا آن را تحویل بگیرد
13:19 در روایتی
13:22 تا آن را قبض کند
13:25 شرح حدیث
13:28 «ابتاع» یعنی خرید؛ «یستوفیه» یعنی آن را قبض کند
13:33 از فواید حدیث
13:37 از این حدیث استفاده می‌شود که نهی شده از فروش آنچه قبض و تحویل گرفته نشده است
13:43 و در حدیث اشاره است به منع هر آنچه به دشمنی و کینه میان طرفین معامله می‌انجامد
13:52 باب کراهت سروصدا در بازار
13:56 از عطاء بن یسار که گفت
13:59 عبدالله بن عمر بن عاص رضی‌الله‌عنهما را دیدم
14:03 گفتم: مرا از وصف رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم در تورات خبر ده
14:10 گفت: آری
14:12 به خدا سوگند که او در تورات به برخی از اوصافش که در قرآن است توصیف شده
14:19 ای پیامبر! ما تو را گواه و مژده‌دهنده و بیم‌دهنده فرستادیم.
14:25 «و پناهگاهی برای امیان»
14:28 «تو بنده و فرستاده من هستی»
14:30 «نامت را متوکل گذاشتم»
14:33 «نه درشت‌خوی و نه سخت‌دل»
14:35 «و نه سروصداکننده در بازارها»
14:38 «و بدی را با بدی پاسخ نمی‌دهد»
14:41 «بلکه عفو می‌کند و می‌بخشد»
14:44 «و خداوند او را جان نمی‌ستاند تا به سبب او ملت کج‌شده را راست کند»
14:48 «به اینکه بگوید: لا إله إلا الله»
14:51 «و به سبب آن چشمانی کور و»
14:54 «گوش‌هایی کر»
14:56 «و دل‌هایی در پوشش را بگشاید»
14:58 شرح حدیث
15:02 در تورات از او چنین پرسید
15:05 زیرا عبدالله بن عمر رضی‌الله‌عنهما
15:08 تورات را خوانده بود
15:10 «آری» یعنی بله
15:13 «و پناهگاهی برای امیان»
15:16 یعنی نگهبان دین امیان
15:19 و امیان همان عرب‌ها هستند
15:21 به سبب کمی نوشتن و خواندن در میان آنان
15:24 «متوکل»
15:26 یعنی کسی که بر خدای تعالی تکیه و اعتماد دارد
15:28 در همه کارهایش
15:30 نه تندخو
15:32 تندخو کسی است که بداخلاق باشد
15:34 و نه سختگو
15:36 سختگو کسی است که در سخن سخت‌گیر باشد
15:39 و نه فریادزن
15:41 سخب همان هیاهو و بلند شدن صداهاست
15:44 و بدی را با بدی پاسخ نمی‌دهد
15:47 یعنی به کسی که به او بدی کرده، بدی نمی‌کند
15:50 به او (به سبب او) استوار می‌دارد
15:52 یعنی به وسیله او شرک را نفی می‌کند
15:54 ملت
15:55 یعنی دین
15:57 کژ
15:58 یعنی منحرف از راه راست
16:01 با ورود شرک در آن
16:03 و دل‌هایی پوشیده
16:05 یعنی پوشیده از فهم و تمیز
16:08 از فواید حدیث
16:11 از حدیث استفاده می‌شود
16:14 بیان ویژگی پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم
16:17 در کتاب‌های یهود
16:19 و در آن کراهت هیاهو
16:21 و بلند کردن صدا در بازارها آمده است
16:23 و در غیر آن از باب «أو لا» (از باب اولی)
16:26 و در آن ارشاد بازرگانان و دیگران است
16:29 به وجوب توکل بر الله عزّوجلّ
16:32 و در آن استحباب گذشت
16:34 و چشم‌پوشی از مردم در معاملات است
16:37 باب پیمانه‌کردن بر فروشنده و دهنده
16:43 از جابر بن عبدالله رضی‌الله‌عنهما
16:48 که پدرش در روایتی وفات یافت
16:52 که پدرش در روز احد شهید شد
16:55 و شش دختر به جای گذاشت
16:57 و بدهی بر عهده‌اش ماند
16:59 و سی وَسق (بار) برای مردی از یهودیان بر عهده‌اش بود
17:04 پس جابر از او مهلت خواست
17:06 پس (یهودی) از مهلت دادن سر باز زد
17:08 پس جابر با رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم سخن گفت
17:12 تا برای او نزد او شفاعت کند
17:14 پس رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم آمد
17:17 و با یهودی سخن گفت تا میوه نخلش را در برابر طلبش بگیرد
17:22 پس (یهودی) سر باز زد
17:23 در روایتی
17:25 پس پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم به من فرمود
17:29 برو و خرمایت را به گونه‌های مختلف جدا کن
17:32 عجوه را جدا
17:34 و عَذق زید را جدا
17:37 سپس نزد من بفرست
17:39 و در روایتی
17:41 و لینا را جدا
17:43 پس رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم وارد شد
17:47 و رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم داخل نخلستان شد
17:51 پس در آن راه رفت
17:53 سپس به جابر فرمود
17:55 (خرما) را برای او بچین
17:56 پس حق او را به تمام به او بده
17:58 پس (جابر) آن را چید بعد از آنکه رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم بازگشت
18:03 پس سی وَسق را به او داد
18:06 و هفده وَسق برای او زیاد آمد
18:10 در روایتی
18:11 و سیزده وَسق زیاد آمد
18:14 هفت (وَسق) عجوه
18:16 و شش (وَسق) لون
18:18 یا شش (وَسق) عجوه
18:20 و هفت (وَسق) لون
18:22 و در روایتی
18:24 و خرما همان‌گونه باقی ماند
18:26 گویی که دست به آن نخورده‌اند
18:28 پس جابر نزد رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم آمد
18:32 تا او را از آنچه رخ داده بود خبر دهد
18:34 پس او را در حال نماز عصر یافت
18:36 پس چون (از نماز) فارغ شد
18:38 او را از زیادی خبر داد
18:40 پس فرمود
18:42 این را به پسر خطاب خبر ده
18:44 در روایتی
18:46 نزد ابوبکر و عمر برو
18:48 و آن دو را خبر ده
18:51 پس جابر نزد عمر رفت
18:53 و او را خبر داد
18:54 پس عمر به او گفت
18:56 همانا دانستم هنگامی که رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم در آن راه رفت
19:01 که حتماً در آن برکت خواهد داد
19:04 توضیح حدیث
19:07 و (دین) بر عهده‌اش ماند
19:10 یعنی بدهی
19:11 سی وَسق
19:13 برابر با چهار هزار و پانصد کیلوگرم خرما است
19:18 پس از او مهلت خواست
19:20 یعنی درخواست تأخیر در پرداخت بدهی کرد
19:22 پس (یهودی) سر باز زد
19:24 یعنی امتناع کرد
19:26 تا برای او نزد او شفاعت کند
19:28 یعنی با یهودی درباره دین سخن گوید
19:30 (خرما را) بچین
19:32 یعنی خرمای نخلستان را قطع کن و بچین
19:34 پس حق او را به تمام به او بده
19:36 یعنی دینش را کامل به او بپرداز
19:38 و زیاد آمد
19:40 زیادت کرد (یا: افزون شد)
19:42 و آن را به همان مقدار اول برکت داد
19:44 یعنی تا او را با وفا، افزونی و برکت بداند
19:47 بازگشت
19:49 یعنی از نماز
19:51 عجوه
19:53 آن نوعی از خرمای خوب است
19:55 گویی که به آن دست نخورده است
19:57 یعنی به همان حال خود باقی ماند
19:59 اشاره است به معجزهٔ فزونی یافتن طعام
20:03 از فواید حدیث
20:07 در این حدیث معجزهٔ آشکاری برای پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) است
20:12 و ظهور برکت او
20:14 و در آن است که برخی از وارثان
20:16 جای سهم‌بری را می‌گیرد
20:18 و در آن است فضیلت شفاعت
20:20 در امور دنیوی
20:22 و در آن است فضیلت یاری‌رساندن
20:24 به برادران و تلاش
20:26 در برآوردن نیازها
20:28 و در حدیث اشاره‌ای است به
20:30 فضیلت ابوبکر و عمر
20:32 رضی‌الله‌عنهما
20:34 و در آن است که مؤونهٔ پیمانه‌کردن
20:36 بر عهدهٔ فروشنده است
20:40 باب آنچه پیمانه‌کردن آن مستحب است
20:42 از مقدام بن معدیکرب
20:44 رضی‌الله‌عنه
20:46 از پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
20:48 روایت است که فرمود
20:50 غذای خود را پیمانه کنید
20:52 تا برای شما برکت داده شود
20:54 شرح حدیث
20:57 غذای خود را پیمانه کنید
20:59 مراد این است که
21:01 آن را با پیمانهٔ معلوم بیرون آورید
21:03 تا شما را به مدتی
21:05 که تعیین کرده‌اید برساند
21:07 برای شما برکت داده شود
21:09 برکت یعنی
21:11 خیر و دوام آن
21:13 از فواید حدیث
21:15 از حدیث استفاده می‌شود
21:18 استحباب پیمانه‌کردن
21:20 در خرید و فروش است
21:22 برای قطع ریشهٔ نزاع
21:24 و در آن است که پیمانه‌کردن از
21:26 فروش بدون اندازه‌گیری و اسراف جلوگیری می‌کند
21:28 و آن از تدبیر معیشت است
21:30 باب برکت صاع
21:34 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
21:36 و مُدّ او
21:39 از عبدالله بن زید
21:41 رضی‌الله‌عنه
21:43 [پیامبر] صلی‌الله‌علیه‌وسلم
21:45 که ابراهیم مکه را حرم قرار داد
21:47 و برای آن دعا کرد
21:49 و مدینه حرم شد
21:51 همان‌گونه که ابراهیم حرم
21:53 مکه را قرار داد و من برای آن دعا کردم
21:55 در مُدّ و صاع آن
21:57 مانند آنچه
21:59 ابراهیم علیه‌السلام
22:01 برای مکه دعا کرد
22:03 شرح حدیث
22:06 مُدّ
22:08 مُدّ به اندازهٔ دو کف دست است
22:10 و تقریباً معادل
22:12 بیست‌وپنج گرم
22:14 تقریباً است
22:16 و صاع آن
22:18 صاع معادل دو و نیم کیل
22:20 گرم تقریباً است
22:22 و آن چهار مُدّ است
22:24 مانند آنچه ابراهیم
22:26 علیه‌السلام برای مکه دعا کرد
22:28 مراد این است که دعا کردم
22:30 به برکت مُدّ و صاع آن
22:32 پس در مدینه برکت واجب شد
22:34 همان‌گونه که در مکه واجب شد
22:36 به دعای
22:38 ابراهیم علیه‌السلام
22:41 از فواید حدیث
22:43 از حدیث استفاده می‌شود
22:45 که فضایل سرزمین‌ها
22:47 جز با نص ثابت نمی‌شود
22:49 و در آن بیان است
22:51 برکت پیمانهٔ مکه و مدینه
22:53 از
22:57 انس بن مالک رضی‌الله‌عنه
22:59 که پیامبر
23:01 صلی‌الله‌علیه‌وسلم
23:03 به ابوطلحه فرمود
23:05 یکی از غلامان خود را بجوی
23:07 که مرا خدمت کند تا
23:09 به خیبر بیرون روم
23:11 و ابوطلحه مرا سوار کرد
23:13 در حالی که غلام بودم
23:15 و به سن بلوغ نزدیک شده بودم
23:17 و من خدمت رسول الله را می‌کردم
23:19 صلی‌الله‌علیه‌وسلم
23:21 هرگاه (وحی) نازل می‌شد
23:23 من او را بسیار می‌شنیدم که می‌گفت:
23:25 خدایا! من به تو پناه می‌برم
23:27 از اندوه و غم
23:29 و ناتوانی و تنبلی
23:31 و بخل و ترس
23:33 و سنگینی بدهی
23:35 و چیرگی مردان
23:37 سپس به خیبر آمدیم
23:39 پس چون الله آن را بر او گشود
23:41 و دژ فتح شد، زیبایی صفیه دختر حیی
23:43 دختر حیی را برای او یادآوری کردند
23:45 بن اخطب
23:47 که شوهرش کشته شده بود
23:49 و او عروس تازه‌ای بود
23:51 پس رسول الله
23:53 صلی‌الله‌علیه‌وسلم او را برای خود برگزید
23:55 و با خود بیرون برد
23:57 تا به سد
23:59 صهبا رسیدیم، در روایتی
24:01 به سد
24:03 روحاء رسیدیم، (در آنجا) پاک شد
24:05 پس با او زفاف کرد
24:07 و در سفره‌ای
24:09 کوچک حیس ساخت، سپس فرمود:
24:11 رسول الله صلی‌الله‌علیه
24:13 وسلم فرمود: اطرافیان خود را آگاه کنید
24:15 پس آن
24:17 ولیمه رسول الله
24:19 صلی‌الله‌علیه‌وسلم بر
24:21 صفیه بود، سپس
24:23 به سوی مدینه بیرون آمدیم
24:25 گفت: دیدم
24:27 رسول الله صلی‌الله‌علیه
24:29 وسلم برای او (شتر را) می‌خوابانید
24:31 و پشت سر خود عبایی (برای او) قرار می‌داد
24:33 سپس نزد شتری می‌نشست
24:35 و زانوی خود را (روی زمین) می‌گذاشت
24:37 و صفیه پای خود را
24:39 بر زانوی او می‌گذاشت تا سوار شود
24:41 پس حرکت کردیم
24:43 تا آنگاه که بر مدینه مشرف شدیم
24:45 به احد نگریست
24:47 و فرمود:
24:49 این کوهی است که ما را دوست دارد
24:51 و ما نیز آن را دوست داریم
24:53 سپس به مدینه نگریست
24:55 در روایتی
24:57 با دست خود اشاره کرد
24:59 و فرمود: خدایا
25:01 من آنچه را میان
25:04 در روایتی
25:06 میان دو کوهش است حرام می‌کنم
25:08 به مانند آنچه ابراهیم
25:10 مکه را حرام کرد
25:12 در روایتی
25:14 خدایا! در پیمانه‌شان برکت ده
25:16 خدایا!
25:18 در مُدّ و صاعشان برکت ده
25:20 و صاعشان
25:23 توضیح حدیث:
25:25 «التمس»
25:27 یعنی برای من جستجو کن و بنگر
25:30 «مردفی»
25:32 یعنی سوارکاری که پشت سر او بر الاغ است
25:34 «راهقت الحلم»
25:36 یعنی به بلوغ نزدیک شدم
25:38 از اندوه و غم
25:40 اندوه بر امری است
25:42 که واقع شده است
25:44 و غم بر آنچه انتظار می‌رود
25:46 و هنوز نیامده است
25:48 عجز
25:50 عدم توانایی با وجود میل است
25:52 کسل
25:54 عدم میل با وجود توانایی است
25:56 «ضلع الدین»
25:58 یعنی سنگینی آن
26:00 «فاصطفاها»
26:02 «صفیا»
26:04 و صفی سهم رسول الله
26:06 صلی‌الله‌علیه‌وسلم
26:08 از غنیمت است
26:10 سد صهباء
26:12 موضعی نزدیک خیبر است
26:14 «حلت»
26:16 یعنی از حیض پاک شد
26:18 «فبنا بها»
26:20 یعنی با او زفاف کرد
26:22 «حیسا»
26:24 آمیزه‌ای از خرما و پنیر خشک و کره است
26:26 و گفته شده غیر از این است
26:28 «نطع»
26:30 فرش دباغی‌شده‌ای است که گسترده می‌شود
26:32 «آذ»
26:34 یعنی آگاه کرد
26:36 «یحویلها»
26:38 و آن این است که عبایی را
26:40 بر کوهان شتر بچرخانند، سپس سوار شود
26:42 با عبا
26:44 نوعی از جامه‌های پشمی معروف
26:46 ما بالا رفتیم
26:48 یعنی بر آن مشرف شدیم
26:50 دو سنگلاخش
26:52 «لابه» زمینی است که سنگ‌هایش
26:54 سیاه‌اند
26:56 و مدینه میان دو حَرّه قرار دارد: شرقی
26:58 و غربی
27:00 مُدّ آنان
27:02 مُدّ همان مقدار پُر کردن دو کف دست است
27:04 و صاع آنان
27:06 صاع برابر است با
27:08 تقریباً ۲٫۵ کیلوگرم
27:11 از فواید
27:13 این حدیث است
27:16 از این حدیث استفاده می‌شود
27:18 استحباب به‌کار گرفتن پیمانه
27:20 در معامله‌ها
27:22 و در آن راهنمایی است به پیروی از
27:24 اهل مدینه در اندازه‌ها
27:26 شرعی
27:28 و در آن (بیان) امانت‌داری در میزان آن‌ها هست
27:30 و فقها اجماع کرده‌اند
27:32 بر این‌که یک حیض
27:34 برای اثبات
27:36 برائت رحم کنیز کفایت می‌کند
27:38 و در آن است که وضعیت زن
27:40 مسلمان بر پوشیدگی استوار است
27:42 و در حدیث است که حفظ
27:44 نسب از مقاصد شریعت است
27:46 و در آن جواز
27:48 سوار کردن (شخص دیگر) بر چهارپا است
27:50 هنگامی که آن (چهارپا) توان آن را داشته باشد
27:52 و در آن مشروعیت پناه جستن
27:54 از اندوه و غم و وام است
27:56 و در آن نکوهش بخل و ترس است
27:58 و در آن جواز ازدواج کردن
28:00 با همسر در سفر است
28:02 و در آن استحباب ولیمه (جشن عروسی) است
28:04 به هر آنچه میسر باشد
28:06 و گوشت در آن شرط نیست
28:08 و در آن بیان
28:10 فضیلت مدینه و کوه احد است
28:12 و در آن بیان برکت
28:14 پیمانه مدینه است
28:16 و این حدیث از نشانه‌های نبوت است
28:18 زیرا پیامبر
28:20 (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) خبر داد
28:22 از دوستی با کوه احد
28:24 کوه از جمادات است که سخن نمی‌گوید
28:27 و در آن است که جایز است برای مادر و وصی
28:30 که یتیم را در حرفه و پیشه (به کار) بسپارند
28:33 و در آن راهنمایی است به خوش‌رفتاری نیکو با همسر