از مجموعهٔ گنجینههای سیره (مجموعه کامل شد)
· درس 47 از 58
گنجینه بیوگرافی | شیخ عثمان الخمیس | آخرین قسمت (47) | ماجرای توبه کعب بن مالک رضی الله عنه
صوت ترجمهشده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش میشود. متن زیر بهطور کامل ترجمه شده است.
0:000:00
متن کامل
ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00
بسم الله الرحمن الرحیم
0:03
گنجهای سیره
0:06
توبه کعب بن مالک رضیاللهعنه
0:15
بخاری و مسلم روایت کردهاند
0:18
از ابن شهاب نقل شده که گفت
0:21
سپس رسول الله (ﷺ) به تبوک لشکرکشی کرد
0:25
در حالی که قصد رومیان و نصارای عرب در شام را داشت
0:29
ابن شهاب گفت
0:31
پس عبدالرحمن بن عبدالله بن کعب بن مالک برایم خبر داد
0:35
که عبدالله بن کعب
0:37
هنگامی که کور شد، راهنمای کعب از میان فرزندانش بود
0:41
گفت
0:42
شنیدم که کعب بن مالک داستان خود را بازگو میکرد
0:46
آنگاه که در جنگ تبوک از رسول الله (ﷺ) تخلف ورزید
0:51
کعب بن مالک گفت
0:53
هرگز در هیچ غزوهای که رسول الله (ﷺ) شرکت کرد، از او تخلف نکردم
1:00
جز در غزوه تبوک
1:02
امّا در غزوه بدر نیز تخلف کرده بودم
1:05
و کسی را که از آن تخلف ورزیده بود، ملامت نکرد
1:08
همانا رسول الله (ﷺ) بیرون شد
1:11
و مسلمانان قصد کاروان قریش را داشتند
1:14
تا آنکه الله، بیآنکه وعدهای گذاشته شده باشد، میان ایشان و دشمنشان جمع کرد
1:19
و همانا در شب عقبه با رسول الله (ﷺ) حضور داشتم
1:25
هنگامی که بر اسلام با یکدیگر پیمان بستیم
1:28
و دوست ندارم که حضور در بدر را با آن معاوضه کنم
1:31
هرچند که بدر در میان مردم معروفتر از آن است
1:35
و خبر من این بود که هنگام تخلف از رسول الله (ﷺ)
1:40
در غزوه تبوک
1:42
پیش از آن هرگز نیرومندتر و توانگرتر از آن زمان نبودم
1:45
در آن هنگام که از او در آن غزوه تخلف ورزیدم
1:49
به خدا سوگند پیش از آن هرگز دو شتر را جمع نکرده بودم
1:52
تا آنکه در آن غزوه هر دو را جمع کردم
1:56
پس پیامبر (ﷺ) در گرمای سخت به آن غزوه رفت
2:00
و سفری دور و بیابانی بیآب و علف را در پیش گرفت
2:04
و با دشمنی بسیار روبهرو شد
2:06
پس وضعیت را برای مسلمانان روشن کرد
2:09
تا برای نبرد خود آماده شوند
2:12
و آنان را از جهتی که قصد آن داشت آگاه کرد
2:15
و شمار مسلمانانی که همراه رسول الله (ﷺ) بودند بسیار بود
2:20
و دفتری نگهدارنده ایشان را گرد نیاورده بود
2:23
و هرکس همراه خود را میشناخت
2:25
کعب گفت
2:27
پس کمتر کسی بود که بخواهد غیبت کند
2:29
گمان میبرد که این امر بر او پنهان خواهد ماند
2:32
مگر آنکه وحیای از جانب الله سبحانه و تعالی در آن نازل شود
2:37
و رسول الله (ﷺ) آن غزوه را در زمانی انجام داد
2:41
که میوهها رسیده و سایهها مطبوع شده بودند
2:44
و من به سوی آن میل داشتم
2:46
یعنی به آن گرایش داشتم
2:48
پس رسول الله (ﷺ) و مسلمانان همراه او آماده شدند
2:53
و من صبحها بیرون میرفتم تا همراه ایشان آماده شوم
2:57
امّا بازمیگشتم و هیچ کاری انجام نداده بودم
2:59
و با خود میگفتم
3:01
اگر بخواهم، بر آن توانایی دارم
3:05
این حال پیوسته مرا به تأخیر میانداخت
3:07
تا آنکه جدّیت در میان مردم استوار شد
3:10
پس رسول الله (ﷺ) صبحگاهان حرکت کرد
3:14
و مسلمانان با او بودند
3:16
و من از تجهیزات خود هیچ چیز فراهم نکرده بودم
3:19
سپس بیرون رفتم تا آماده شوم
3:22
امّا بازگشتم و هیچ کاری انجام نداده بودم
3:25
این وضع پیوسته مرا به تأخیر میانداخت
3:27
تا آنکه [مسلمانان] شتاب کردند و غزوه از من جدا شد
3:31
و این نشان میدهد که انسان باید به امری مهم توجه کند
3:36
و آن اینکه باید جدّی باشد
3:40
زیرا این تعلل و امروز و فردا کردن، همّت را سست میکند
3:42
تا آنجا که انسان آنچه را که بر آن عزم کرده بود، رها میکند
3:47
اگر صاحب رأیی، پس صاحب عزم باش
3:50
زیرا تباهی رأی آن است که دودل باشی
3:54
گفت
3:55
تصمیم گرفتم حرکت کنم و به ایشان برسم
3:58
ای کاش چنین کرده بودم
4:00
امّا این کار برای من مقدّر نشد
4:03
پس هرگاه پس از خروج پیامبر (ﷺ) در میان مردم بیرون میرفتم
4:09
میدیدم که برایم جز این [کار] نیست
4:11
جز مردی که به نفاق متهم بود، یا مردی از ضعفایی که الله ایشان را معذور داشته است، چیزی نمیدیدم
4:15
یا مردی از کسانی که الله ایشان را از ناتوانان معذور دانسته است
4:19
و رسول الله (ﷺ) مرا یاد نکرد
4:23
تا آنکه به تبوک رسید
4:25
پس در حالی که در میان قوم در تبوک نشسته بود، فرمود
4:28
کعب بن مالک چه کرد؟
4:31
مردی از بنی سلمه گفت
4:33
ای رسول الله
4:35
او را دو جامهاش و نگریستن به دو پهلوی خود بازداشته است
4:39
معاذ بن جبل در پاسخ او گفت
4:42
بد گفتی
4:44
به خدا سوگند ای رسول الله
4:45
جز نیکی از او نمیدانیم
4:49
در حالی که او بر این حال بود
4:51
مردی سفیدپوش را دید که سراب او را به حرکت درمیآورد
4:55
یعنی از دور میآمد
4:57
پس رسول الله (ﷺ) فرمود
5:01
باشد که ابوخیثمه باشی
5:03
ناگهان دید که او ابوخیثمه انصاری است
5:06
همان کسی که یک صاع خرما صدقه داد
5:08
هنگامی که منافقان او را مسخره کردند
5:11
کعب بن مالک گفت
5:13
چون به من خبر رسید که رسول الله (ﷺ) به سوی مدینه بازمیگردد
5:18
اندوهم به یادم آمد
5:20
پس شروع کردم به یاد آوردن دروغها
5:22
و میگویم
5:23
به آنچه فردا از خشم او (رهایی) مییابم
5:26
و در این کار از هر صاحبرأیی از خاندانم یاری میجویم
5:30
پس چون به من گفته شد
5:32
که رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم)
5:35
در حال بازگشت نزدیک شده است
5:37
باطل از من دور شد
5:40
تا آنجا که دانستم هرگز با هیچ چیزی رهایی نخواهم یافت
5:43
پس تصمیم گرفتم که راست بگویم
5:45
و رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) بامدادان در حال بازگشت آمد
5:50
و ایشان چون از سفر بازمیگشت
5:52
نخست به مسجد میرفت و در آن دو رکعت نماز میگزارد
5:56
سپس با مردم مینشست
5:58
چون این کار را کرد و نشست
6:01
منافقان متخلّف به نزد او آمدند
6:04
و شروع کردند به عذرخواهی نزد او و سوگند یاد کردن برای او
6:08
و آنان حدود هشتاد و چند مرد بودند
6:11
پس رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) ظاهر ایشان را پذیرفت
6:15
و نیتهایشان را به خود واگذاشت
6:16
با ایشان بیعت کرد و برایشان آمرزش خواست
6:19
و باطنهایشان را به الله واگذار کرد
6:22
تا اینکه من آمدم
6:23
چون سلام کردم، تبسّمی کرد، تبسّم خشمگین
6:27
سپس فرمود: بیا
6:29
پس آمدم و راه رفتم تا آنکه در برابر او نشستم
6:33
به من فرمود: چه چیز تو را بازداشت؟
6:36
آیا تو مرکب خود را نخریده بودی؟
6:38
گفتم: ای رسول الله
6:40
بهخدا سوگند اگر نزد غیر تو از اهل دنیا مینشستم
6:44
و میدیدم که با عذری از خشم او رهایی خواهم یافت
6:48
قطعاً در سخنوری توانایی داده شدهام
6:50
اما بهخدا سوگند
6:52
میدانستم که اگر امروز سخنی دروغ به تو بگویم
6:56
که بهخاطر آن از من خشنود شوی، همانگونه که از آنان خشنود شدی
6:59
نزدیک است که الله تو را بر من خشمگین کند
7:03
و اگر سخنی راست به تو بگویم که در آن بر من خشم گیری
7:07
من امیدوارم که در آن عاقبت نیک از جانب الله باشد
7:10
بهخدا سوگند که مرا هیچ عذری نبود
7:12
بهخدا سوگند هرگز نیرومندتر و توانگرتر از آن زمان که از تو تخلّف کردم نبودم
7:15
و از من ناتوانتر نیستم، آنگاه که از تو تخلف ورزیدم
7:18
پس رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) فرمود
7:21
اما این (مرد) راست گفت
7:24
پس برخیز تا الله دربارهات حکم کند
7:27
پس برخاستم
7:28
و مردانی از بنی سلمه برخاستند
7:31
و مرا دنبال کردند
7:32
به من گفتند
7:34
بهخدا سوگند ما تو را پیش از این هرگز گناهی مرتکبشده ندیدهایم
7:38
تو از اینکه (عذری) داشته باشی ناتوان شدی
7:40
چرا از پیش رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) همانگونه عذر نیاوردی
7:43
که متخلّفان عذرخواهی کردند
7:46
گناه تو کافی بود
7:48
استغفار رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) برای تو
7:53
کعب گفت
7:54
بهخدا سوگند پیوسته مرا سرزنش میکردند
7:57
تا آنجا که نزدیک بود به نزد رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) بازگردم
8:01
و خود را تکذیب کنم
8:03
سپس به آنان گفتم
8:05
آیا کسی با من چنین (کاری) کرده است؟
8:08
گفتند: آری
8:09
دو مرد با تو (بودند) که همان سخن تو را گفتند
8:12
و به آن دو همان گفته شد که به تو گفته شد
8:15
گفتم: آن دو کیستند؟
8:17
گفتند
8:18
مرارة بن الربیع
8:20
و هلال بن امیه
8:22
پس دو مرد صالح را برای من یادآوری کردند
8:25
که در آن دو الگو (و نمونه نیکو) بود
8:26
پس چون آن دو را برایم یادآوری کردند، (به راه خود) رفتم
8:29
و رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم)
8:32
مسلمانان را از سخن گفتن با ما بازداشت
8:34
پس مردم از ما دوری گزیدند
8:37
و در اینجاست که آزمایش نهفته است
8:39
با آنکه میدانیم از سخن گفتن با منافقان نهی نکرد
8:43
با آنکه منافقان شر را از سه جهت جمع کرده بودند
8:47
نخست
8:49
اینکه آنان مانند اینان (بودند)
8:50
بیآنکه عذری داشته باشند تخلّف کردند
8:53
دوم
8:54
اینکه آنان منافق بودند
8:56
سوم
8:57
اینکه بر پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) دروغ بستند
9:02
اهل علم گفتهاند
9:03
زیرا دوریگزینی (از متخلّف) درمان است
9:05
و درمان با مؤمن سودمند است
9:08
و با منافق سودمند نیست
9:10
پس گناه منافق بزرگتر از آن است که دوریگزینی با او سودمند باشد
9:14
کعب گفت
9:16
و (مردم) نسبت به ما دگرگون شدند
9:18
تا آنجا که زمین (با همه فراخیاش) برای من ناآشنا شد
9:21
پس آن زمین، زمینی نبود که من میشناختم
9:24
و ما پنجاه شب بر این حال ماندیم
9:27
اما دو یارم
9:29
سست شدند و در خانههایشان نشستند و بهخاطر آنچه رخ داده بود میگریستند
9:34
اما من
9:35
از همه قوم جوانتر و نیرومندتر بودم
9:38
پس بیرون میرفتم و در نماز حاضر میشدم
9:41
و در بازارها گردش میکردم
9:43
و هیچکس با من سخن نمیگفت
9:46
و نزد رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) میآمدم
9:49
و بر او سلام میکنم در حالی که او در مجلس خود، پس از نماز، نشسته است.
9:53
پس میگویم
9:54
آیا لبهایش را حرکت داد و سلام را پاسخ گفت؟
9:58
سپس نزدیک او نماز میگزارم
10:00
و (در همان حال) پنهانی به او نگاه میکردم.
10:02
هرگاه به نماز خود روی آورم
10:04
به من نگاه کرد
10:06
و آنگاه که به سوی او روی گرداندم، از من روی برتافت.
10:09
تا آنجا که این حالت بر من طولانی شد
10:11
تا اینکه از دیوار باغ ابو قتاده بالا رفتم.
10:16
و او پسرعموی من است و محبوبترین مردم نزد من.
10:19
پس بر او سلام کردم
10:21
به خدا سوگند، سلامم را پاسخ نداد.
10:24
به او گفتم
10:25
ای ابا قتاده
10:27
تو را به الله قسم میدهم
10:29
آیا میدانی که من الله و رسولش را دوست دارم؟
10:33
گفت
10:33
پس خاموش ماند.
10:35
پس بازگشتم و او را سوگند دادم، پس او خاموش ماند.
10:38
پس بازگشتم و او را به خدا سوگند دادم، پس گفت
10:41
الله و رسولش داناتر است.
10:43
و چشمانم اشک جاری شد
10:45
و تو را گرفتم تا اینکه دیوار را بالا رفتی
10:49
گفت
10:50
در حالی که در بازار شهر راه میرفتم
10:54
اگر یکی از نبطیان اهل شام
10:57
کسی که خوراکی را به مدینه میآورد تا آن را بفروشد
11:01
میگوید
11:02
چه کسی ما را به کعب بن مالک راهنمایی میکند؟
11:05
گفت
11:06
مردم شروع کردند به سوی من اشاره کنند
11:08
تا اینکه نزد من آمد
11:10
پس نامهای از پادشاه غسان به من داد.
11:14
و من نویسنده بودم
11:15
آن را خواندم، و دیدم در آن آمده است
11:18
اما بعد
11:19
زیرا به ما خبر رسیده که دوستت به تو ستم و بیمهری کرده است
11:23
و الله تو را در خانهی خواری و تباهی قرار نداده است
11:27
«فالحق بنا نواسک» — به ما بپیوند تا دلداریت دهیم.
11:29
گفت
11:30
و گفتم آنگاه که آن را خواندم
11:33
و این نیز از جمله بلاست.
11:35
با آن تنور را تیمم کردم
11:37
فسجرتها
11:39
و این در آن، شتاب در نابود کردن آنچه از آن بیم میرود، نهفته است.
11:43
فساد و زیان در دین
11:46
پس بر کسی که فیلمهای فاسد و ناشایست نزدش باشد
11:49
یا تصاویر یا سایتهایی در اینترنت
11:52
یا غیر آن
11:54
که [انسان] از آن رهایی یابد، هرگاه توبه کند
11:56
تا به آن بازنگردد
11:58
هنگامی که نفسش و شیطان او را به آن وسوسه میکنند
12:02
کعب گفت
12:03
تا آنگاه که چهل سال از پنجاه (سال) گذشت
12:06
وحی را از او ربوده بود
12:08
و اذا رسول رسول الله (ﷺ)
12:12
بهسوی من میآید و به من میگوید
12:14
بیگمان رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم)
12:18
چه چیزی به تو فرمان میدهد که از همسرت کنارهگیری کنی؟
12:21
گفت
12:22
گفتم
12:23
آن را رها کنم یا چه کار کنم؟
12:26
گفت: نه
12:27
بلکه از آن کناره گرفت
12:28
پس بدان نزدیک نشوید
12:30
گفت
12:31
و برای دوستم نیز همانند آن را فرستادم
12:35
به همسرم گفتم
12:36
خانوادهات را بیاور
12:38
پس نزد ایشان بمان تا الله در این امر حکم کند
12:43
هلال بن امیه نزد رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) گفت:
12:48
او به او گفت: ای رسول الله (ﷺ)
12:51
هلال بن امیه پیرمردی است که (در آن ماجرا) گمنام و بیپناه ماند.
12:54
او خدمتکاری ندارد
12:56
آیا کراهت داری که او را خدمت کنم؟
12:58
گفت: نه
12:59
امّا (نزدیک نشود) — این فرازی است از آیهٔ قرآنی: «ولکن لا یقربنّک» (ولی به تو نزدیک نشود).
13:02
گفت
13:03
زیرا به خدا سوگند، او هیچ حرکتی به سوی چیزی ندارد.
13:07
به خدا سوگند، از آن هنگام که آنچه پیش آمد پیش آمد، همواره گریه میکرد.
13:12
کعب گفت
13:13
به من برخی از اهل خانوادهام گفتند
13:15
اگر از رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) درباره همسرت اجازه میخواستی
13:20
هلال بن أمیه به همسرش اجازه داد که به او خدمت کند.
13:24
گفت
13:25
گفتم
13:26
از پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) در این باره اجازه نمیخواهم
13:31
و من چه میدانم که او دربارهٔ رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) چه میگوید؟
13:36
اگر از او در این باره اجازه خواستی
13:38
من مردی جوان هستم
13:40
در آن (حالت) ده شب ماندم.
13:43
پنجاه تمام شد
13:45
پس برای ما پنجاه شب کامل شد، از زمانی که (پیامبر ﷺ) از سخن گفتن با ما نهی کرد.
13:50
گفت
13:51
سپس نماز صبح را در صبح پنجاهمین شب خواندم
13:55
بر پشتبام یکی از خانههای ما
13:58
در همان حالی که من نشسته بودم، همان حالتی که الله عز وجل از ما یاد کرده است
14:04
جانم بر من تنگ شده است
14:06
زمین با همه پهناوریاش بر من تنگ شد.
14:09
صدای فریادزنی را شنیدم که بر بالای کوه سلع بانگ میزد،
14:12
و با بلندترین صدایش،
14:14
گفت: ای کعب بن مالک!
14:16
مژده باد تو را!
14:17
پس به سجده افتادم،
14:19
و دانستم که گشایش فرا رسیده است.
14:22
و این نشان میدهد که انسان چون خبری شادیبخش به او برسد،
14:27
برای الله از سر شکرگزاری به سجده میافتد.
14:30
گفت:
14:31
پس پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) مردم را از پذیرش توبهی الله بر ما آگاه ساخت،
14:37
هنگامی که نماز صبح را گزارد.
14:39
پس مردم برای مژده دادن به ما روی آوردند.
14:42
و گروهی از مژدهدهندگان به سوی یار من شتافتند،
14:45
و مردی به سوی من بر اسبی تاخت،
14:48
و شخصی از قبیلهی اسلم که پیش از من بود، شتابان بالای کوه رفت.
14:52
پس صدا از اسب سریعتر بود.
14:55
و چون آن کسی که صدایش را شنیده بودم، نزد من آمد و مژدهام داد،
14:59
جامهام را از تن درآوردم،
15:01
و به سبب مژدهاش، آن دو جامه را به او پوشاندم.
15:05
و به خدا سوگند در آن روز جز آن دو جامه چیزی نداشتم.
15:08
پس دو جامهی دیگر به عاریت گرفتم و پوشیدم،
15:11
و به سوی پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) روان شدم تا به دیدارش بشتابم.
15:16
و این، دوستی آنان با پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) را به ما نشان میدهد.
15:22
او فرمان به کیفر میداد،
15:24
و نخستین کسی بود که به نزد او میآمد.
15:26
گفت:
15:27
مردم گروهگروه به استقبالم میآمدند،
15:30
و به توبهام تبریک میگفتند و میگفتند:
15:33
توبهی الله بر تو گوارا باد!
15:36
تا آنکه داخل مسجد شدم.
15:38
ناگهان پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) را دیدم
15:41
که در مسجد نشسته بود و مردم پیرامونش بودند.
15:45
پس طلحة بن عبیدالله برخاست و شتابان
15:48
تا با من دست داد و مرا تبریک گفت.
15:51
و به خدا سوگند هیچ مردی از مهاجرین جز او برنخاست.
15:55
و کعب هرگز این کار طلحه را فراموش نمیکرد.
15:58
چون بر پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) سلام کردم،
16:02
در حالی که از شادی میدرخشید، فرمود:
16:05
مژده باد تو را به بهترین روزی که از زمان تولدت بر تو گذشته است!
16:10
گفتم: ای رسول الله، آیا این از جانب توست؟
16:14
یا از جانب الله است؟
16:16
فرمود: نه،
16:17
بلکه از جانب الله است.
16:19
و پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم)
16:22
هرگاه شاد میشد، چهرهاش میدرخشید،
16:25
گویی چهرهاش پارهای از ماه بود.
16:28
و ما این را میشناختیم.
16:30
چون در برابرش نشستم،
16:33
گفتم: ای رسول الله،
16:35
از توبهام این است
16:37
که تمام داراییام را به عنوان صدقه برای الله و رسولش واگذارم.
16:41
پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) فرمود:
16:44
بخشی از مالت را نگه دار،
16:46
که این برای تو بهتر است.
16:48
گفت:
16:49
پس سهم خود را که در خیبر است، نگه میدارم.
16:54
گفت:
16:55
گفتم: ای رسول الله،
16:57
الله مرا تنها به سبب راستگویی نجات داد،
17:00
و از توبهام این است
17:02
که تا زندهام جز راست نگویم.
17:05
گفت:
17:06
و به خدا سوگند، از زمانی که این سخن را به پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) گفتم،
17:12
تا امروز، نمیدانم که الله به هیچ یک از مسلمانان
17:16
در راستگویی، نعمتی بیشتر از آنچه به من ارزانی داشته، بخشیده باشد.
17:18
...
17:21
و به خدا سوگند، از زمانی که این سخن را به پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) گفتم
17:24
تا امروز، هرگز عمداً دروغی نگفتهام
17:28
تا امروز.
17:30
و امیدوارم که الله در آینده نیز مرا حفظ کند.
17:34
گفت:
17:35
پس الله تبارک و تعالی نازل فرمود:
17:38
بهیقین الله بر پیامبر و مهاجرین و انصاری که از او پیروی کردند توبهپذیر شد
17:49
در ساعت سختی، پس از آنکه نزدیک بود دلهای گروهی از ایشان منحرف شود
17:56
«...و بر آن سه تن که واپس نهاده شدند،»
18:04
«تا آنگاه که زمین با همهی فراخیاش بر آنان تنگ شد و جانشان بر ایشان تنگ گشت، و دانستند که پناهگاهی از الله جز به سوی او نیست؛ سپس بر ایشان توبه پذیرفت تا توبه کنند؛ همانا الله توبهپذیر و مهربان است.»
18:08
تا آنکه زمین با همه فراخیاش بر ایشان تنگ شد و جانهایشان بر ایشان تنگ گشت
18:20
و یقین کردند که هیچ پناهگاهی از الله نیست، جز به سوی او
18:25
سپس بر ایشان توبهپذیر شد تا توبه کنند
18:30
بهراستی که الله توبهپذیر و مهربان است
18:35
و به خدا سوگند، الله هیچ نعمتی به من نبخشیده است
18:39
پس از آنکه مرا به اسلام هدایت فرمود،
18:42
که در نظرم بزرگتر از راستگویی من در برابر رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) باشد،
18:47
که مبادا دروغ گفته باشم و چون کسانی که دروغ گفتند، هلاک شوم.
18:52
همانا الله تعالی دربارهی کسانی که دروغ گفتند، آنگاه که وحی نازل شد، فرمود:
18:57
به الله برای شما سوگند خواهند خورد، هنگامی که به سوی ایشان بازگردید، تا از ایشان رویگردان شوید
19:04
پس از ایشان رویگردان شوید، زیرا ایشان پلیدند
19:08
و جایگاهشان دوزخ است، در برابر آنچه به دست میآوردند
19:16
برای شما سوگند میخورند تا از ایشان خشنود شوید
19:20
پس اگر از ایشان خشنود شوید، بهراستی الله از گروه فاسقان خشنود نمیشود
19:28
پس تصور کنیم که کعب اکنون این آیات را در نمازش بخواند،
19:33
و بداند که الله دربارهی او و یارش سخن میگوید،
19:37
و همچنین سخن الله را دربارهی منافقانی که دروغ گفتند، بخواند،
19:42
و بنگرد که الله او را از دروغ حفظ کرده است.
19:45
به الله سوگند، احساس او چگونه خواهد بود؟
19:48
بیشک سعادتی است که وصفناپذیر است.
19:51
بلکه همانگونه است که پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) فرمود:
19:55
مژده باد تو را به بهترین روزی که از زمان تولدت بر تو گذشته است!
20:00
کعب گفت:
20:02
ما سه نفر، ای گروه، واپس نهاده شده بودیم.
20:04
دربارهٔ کار کسانی که پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) عذرشان را پذیرفت، هنگامی که نزدش سوگند یاد کردند،
20:11
پس با ایشان بیعت کرد و برایشان طلب مغفرت نمود،
20:14
و پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) کار ما را به تأخیر انداخت،
20:18
تا آنکه الله دربارهٔ آن حکم کرد.
20:20
از همین رو الله عزّ وجلّ فرمود:
20:23
و [توبهپذیری الله] بر آن سه نفری که واپس نهاده شدند
20:26
و آنچه الله یاد کرده، که ما از آن بازگذاشته شدیم، تخلّف ما از غزوه نیست،
20:32
بلکه مقصود، تأخیر انداختن کار ما توسط ایشان [در پذیرش توبه] است.
20:35
گنجینههای سیره