از مجموعهٔ گنجینه‌های سیره (مجموعه کامل شد) · درس 47 از 58

گنجینه بیوگرافی | شیخ عثمان الخمیس | آخرین قسمت (47) | ماجرای توبه کعب بن مالک رضی الله عنه

◉ 281 بازدید ⏱ 20:46 صدای اصلی (عربی)
صوت ترجمه‌شده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش می‌شود. متن زیر به‌طور کامل ترجمه شده است.
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:03 گنج‌های سیره
0:06 توبه کعب بن مالک رضی‌الله‌عنه
0:15 بخاری و مسلم روایت کرده‌اند
0:18 از ابن شهاب نقل شده که گفت
0:21 سپس رسول الله (ﷺ) به تبوک لشکرکشی کرد
0:25 در حالی که قصد رومیان و نصارای عرب در شام را داشت
0:29 ابن شهاب گفت
0:31 پس عبدالرحمن بن عبدالله بن کعب بن مالک برایم خبر داد
0:35 که عبدالله بن کعب
0:37 هنگامی که کور شد، راهنمای کعب از میان فرزندانش بود
0:41 گفت
0:42 شنیدم که کعب بن مالک داستان خود را بازگو می‌کرد
0:46 آنگاه که در جنگ تبوک از رسول الله (ﷺ) تخلف ورزید
0:51 کعب بن مالک گفت
0:53 هرگز در هیچ غزوه‌ای که رسول الله (ﷺ) شرکت کرد، از او تخلف نکردم
1:00 جز در غزوه تبوک
1:02 امّا در غزوه بدر نیز تخلف کرده بودم
1:05 و کسی را که از آن تخلف ورزیده بود، ملامت نکرد
1:08 همانا رسول الله (ﷺ) بیرون شد
1:11 و مسلمانان قصد کاروان قریش را داشتند
1:14 تا آنکه الله، بی‌آنکه وعده‌ای گذاشته شده باشد، میان ایشان و دشمنشان جمع کرد
1:19 و همانا در شب عقبه با رسول الله (ﷺ) حضور داشتم
1:25 هنگامی که بر اسلام با یکدیگر پیمان بستیم
1:28 و دوست ندارم که حضور در بدر را با آن معاوضه کنم
1:31 هرچند که بدر در میان مردم معروف‌تر از آن است
1:35 و خبر من این بود که هنگام تخلف از رسول الله (ﷺ)
1:40 در غزوه تبوک
1:42 پیش از آن هرگز نیرومندتر و توانگرتر از آن زمان نبودم
1:45 در آن هنگام که از او در آن غزوه تخلف ورزیدم
1:49 به خدا سوگند پیش از آن هرگز دو شتر را جمع نکرده بودم
1:52 تا آنکه در آن غزوه هر دو را جمع کردم
1:56 پس پیامبر (ﷺ) در گرمای سخت به آن غزوه رفت
2:00 و سفری دور و بیابانی بی‌آب و علف را در پیش گرفت
2:04 و با دشمنی بسیار روبه‌رو شد
2:06 پس وضعیت را برای مسلمانان روشن کرد
2:09 تا برای نبرد خود آماده شوند
2:12 و آنان را از جهتی که قصد آن داشت آگاه کرد
2:15 و شمار مسلمانانی که همراه رسول الله (ﷺ) بودند بسیار بود
2:20 و دفتری نگهدارنده ایشان را گرد نیاورده بود
2:23 و هرکس همراه خود را می‌شناخت
2:25 کعب گفت
2:27 پس کمتر کسی بود که بخواهد غیبت کند
2:29 گمان می‌برد که این امر بر او پنهان خواهد ماند
2:32 مگر آنکه وحی‌ای از جانب الله سبحانه و تعالی در آن نازل شود
2:37 و رسول الله (ﷺ) آن غزوه را در زمانی انجام داد
2:41 که میوه‌ها رسیده و سایه‌ها مطبوع شده بودند
2:44 و من به سوی آن میل داشتم
2:46 یعنی به آن گرایش داشتم
2:48 پس رسول الله (ﷺ) و مسلمانان همراه او آماده شدند
2:53 و من صبح‌ها بیرون می‌رفتم تا همراه ایشان آماده شوم
2:57 امّا بازمی‌گشتم و هیچ کاری انجام نداده بودم
2:59 و با خود می‌گفتم
3:01 اگر بخواهم، بر آن توانایی دارم
3:05 این حال پیوسته مرا به تأخیر می‌انداخت
3:07 تا آنکه جدّیت در میان مردم استوار شد
3:10 پس رسول الله (ﷺ) صبح‌گاهان حرکت کرد
3:14 و مسلمانان با او بودند
3:16 و من از تجهیزات خود هیچ چیز فراهم نکرده بودم
3:19 سپس بیرون رفتم تا آماده شوم
3:22 امّا بازگشتم و هیچ کاری انجام نداده بودم
3:25 این وضع پیوسته مرا به تأخیر می‌انداخت
3:27 تا آنکه [مسلمانان] شتاب کردند و غزوه از من جدا شد
3:31 و این نشان می‌دهد که انسان باید به امری مهم توجه کند
3:36 و آن اینکه باید جدّی باشد
3:40 زیرا این تعلل و امروز و فردا کردن، همّت را سست می‌کند
3:42 تا آنجا که انسان آنچه را که بر آن عزم کرده بود، رها می‌کند
3:47 اگر صاحب رأیی، پس صاحب عزم باش
3:50 زیرا تباهی رأی آن است که دودل باشی
3:54 گفت
3:55 تصمیم گرفتم حرکت کنم و به ایشان برسم
3:58 ای کاش چنین کرده بودم
4:00 امّا این کار برای من مقدّر نشد
4:03 پس هرگاه پس از خروج پیامبر (ﷺ) در میان مردم بیرون می‌رفتم
4:09 می‌دیدم که برایم جز این [کار] نیست
4:11 جز مردی که به نفاق متهم بود، یا مردی از ضعفایی که الله ایشان را معذور داشته است، چیزی نمی‌دیدم
4:15 یا مردی از کسانی که الله ایشان را از ناتوانان معذور دانسته است
4:19 و رسول الله (ﷺ) مرا یاد نکرد
4:23 تا آنکه به تبوک رسید
4:25 پس در حالی که در میان قوم در تبوک نشسته بود، فرمود
4:28 کعب بن مالک چه کرد؟
4:31 مردی از بنی سلمه گفت
4:33 ای رسول الله
4:35 او را دو جامه‌اش و نگریستن به دو پهلوی خود بازداشته است
4:39 معاذ بن جبل در پاسخ او گفت
4:42 بد گفتی
4:44 به خدا سوگند ای رسول الله
4:45 جز نیکی از او نمی‌دانیم
4:49 در حالی که او بر این حال بود
4:51 مردی سفیدپوش را دید که سراب او را به حرکت درمی‌آورد
4:55 یعنی از دور می‌آمد
4:57 پس رسول الله (ﷺ) فرمود
5:01 باشد که ابوخیثمه باشی
5:03 ناگهان دید که او ابوخیثمه انصاری است
5:06 همان کسی که یک صاع خرما صدقه داد
5:08 هنگامی که منافقان او را مسخره کردند
5:11 کعب بن مالک گفت
5:13 چون به من خبر رسید که رسول الله (ﷺ) به سوی مدینه بازمی‌گردد
5:18 اندوهم به یادم آمد
5:20 پس شروع کردم به یاد آوردن دروغ‌ها
5:22 و می‌گویم
5:23 به آنچه فردا از خشم او (رهایی) می‌یابم
5:26 و در این کار از هر صاحب‌رأیی از خاندانم یاری می‌جویم
5:30 پس چون به من گفته شد
5:32 که رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
5:35 در حال بازگشت نزدیک شده است
5:37 باطل از من دور شد
5:40 تا آنجا که دانستم هرگز با هیچ چیزی رهایی نخواهم یافت
5:43 پس تصمیم گرفتم که راست بگویم
5:45 و رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بامدادان در حال بازگشت آمد
5:50 و ایشان چون از سفر بازمی‌گشت
5:52 نخست به مسجد می‌رفت و در آن دو رکعت نماز می‌گزارد
5:56 سپس با مردم می‌نشست
5:58 چون این کار را کرد و نشست
6:01 منافقان متخلّف به نزد او آمدند
6:04 و شروع کردند به عذرخواهی نزد او و سوگند یاد کردن برای او
6:08 و آنان حدود هشتاد و چند مرد بودند
6:11 پس رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) ظاهر ایشان را پذیرفت
6:15 و نیت‌هایشان را به خود واگذاشت
6:16 با ایشان بیعت کرد و برایشان آمرزش خواست
6:19 و باطن‌هایشان را به الله واگذار کرد
6:22 تا اینکه من آمدم
6:23 چون سلام کردم، تبسّمی کرد، تبسّم خشمگین
6:27 سپس فرمود: بیا
6:29 پس آمدم و راه رفتم تا آنکه در برابر او نشستم
6:33 به من فرمود: چه چیز تو را بازداشت؟
6:36 آیا تو مرکب خود را نخریده بودی؟
6:38 گفتم: ای رسول الله
6:40 به‌خدا سوگند اگر نزد غیر تو از اهل دنیا می‌نشستم
6:44 و می‌دیدم که با عذری از خشم او رهایی خواهم یافت
6:48 قطعاً در سخنوری توانایی داده شده‌ام
6:50 اما به‌خدا سوگند
6:52 می‌دانستم که اگر امروز سخنی دروغ به تو بگویم
6:56 که به‌خاطر آن از من خشنود شوی، همان‌گونه که از آنان خشنود شدی
6:59 نزدیک است که الله تو را بر من خشمگین کند
7:03 و اگر سخنی راست به تو بگویم که در آن بر من خشم گیری
7:07 من امیدوارم که در آن عاقبت نیک از جانب الله باشد
7:10 به‌خدا سوگند که مرا هیچ عذری نبود
7:12 به‌خدا سوگند هرگز نیرومندتر و توانگرتر از آن زمان که از تو تخلّف کردم نبودم
7:15 و از من ناتوان‌تر نیستم، آن‌گاه که از تو تخلف ورزیدم
7:18 پس رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود
7:21 اما این (مرد) راست گفت
7:24 پس برخیز تا الله درباره‌ات حکم کند
7:27 پس برخاستم
7:28 و مردانی از بنی سلمه برخاستند
7:31 و مرا دنبال کردند
7:32 به من گفتند
7:34 به‌خدا سوگند ما تو را پیش از این هرگز گناهی مرتکب‌شده ندیده‌ایم
7:38 تو از اینکه (عذری) داشته باشی ناتوان شدی
7:40 چرا از پیش رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) همان‌گونه عذر نیاوردی
7:43 که متخلّفان عذرخواهی کردند
7:46 گناه تو کافی بود
7:48 استغفار رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) برای تو
7:53 کعب گفت
7:54 به‌خدا سوگند پیوسته مرا سرزنش می‌کردند
7:57 تا آنجا که نزدیک بود به نزد رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بازگردم
8:01 و خود را تکذیب کنم
8:03 سپس به آنان گفتم
8:05 آیا کسی با من چنین (کاری) کرده است؟
8:08 گفتند: آری
8:09 دو مرد با تو (بودند) که همان سخن تو را گفتند
8:12 و به آن دو همان گفته شد که به تو گفته شد
8:15 گفتم: آن دو کیستند؟
8:17 گفتند
8:18 مرارة بن الربیع
8:20 و هلال بن امیه
8:22 پس دو مرد صالح را برای من یادآوری کردند
8:25 که در آن دو الگو (و نمونه نیکو) بود
8:26 پس چون آن دو را برایم یادآوری کردند، (به راه خود) رفتم
8:29 و رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
8:32 مسلمانان را از سخن گفتن با ما بازداشت
8:34 پس مردم از ما دوری گزیدند
8:37 و در اینجاست که آزمایش نهفته است
8:39 با آنکه می‌دانیم از سخن گفتن با منافقان نهی نکرد
8:43 با آنکه منافقان شر را از سه جهت جمع کرده بودند
8:47 نخست
8:49 اینکه آنان مانند اینان (بودند)
8:50 بی‌آنکه عذری داشته باشند تخلّف کردند
8:53 دوم
8:54 اینکه آنان منافق بودند
8:56 سوم
8:57 اینکه بر پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) دروغ بستند
9:02 اهل علم گفته‌اند
9:03 زیرا دوری‌گزینی (از متخلّف) درمان است
9:05 و درمان با مؤمن سودمند است
9:08 و با منافق سودمند نیست
9:10 پس گناه منافق بزرگ‌تر از آن است که دوری‌گزینی با او سودمند باشد
9:14 کعب گفت
9:16 و (مردم) نسبت به ما دگرگون شدند
9:18 تا آنجا که زمین (با همه فراخی‌اش) برای من ناآشنا شد
9:21 پس آن زمین، زمینی نبود که من می‌شناختم
9:24 و ما پنجاه شب بر این حال ماندیم
9:27 اما دو یارم
9:29 سست شدند و در خانه‌هایشان نشستند و به‌خاطر آنچه رخ داده بود می‌گریستند
9:34 اما من
9:35 از همه قوم جوان‌تر و نیرومندتر بودم
9:38 پس بیرون می‌رفتم و در نماز حاضر می‌شدم
9:41 و در بازارها گردش می‌کردم
9:43 و هیچ‌کس با من سخن نمی‌گفت
9:46 و نزد رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) می‌آمدم
9:49 و بر او سلام می‌کنم در حالی که او در مجلس خود، پس از نماز، نشسته است.
9:53 پس می‌گویم
9:54 آیا لب‌هایش را حرکت داد و سلام را پاسخ گفت؟
9:58 سپس نزدیک او نماز می‌گزارم
10:00 و (در همان حال) پنهانی به او نگاه می‌کردم.
10:02 هرگاه به نماز خود روی آورم
10:04 به من نگاه کرد
10:06 و آنگاه که به سوی او روی گرداندم، از من روی برتافت.
10:09 تا آنجا که این حالت بر من طولانی شد
10:11 تا این‌که از دیوار باغ ابو قتاده بالا رفتم.
10:16 و او پسرعموی من است و محبوب‌ترین مردم نزد من.
10:19 پس بر او سلام کردم
10:21 به خدا سوگند، سلامم را پاسخ نداد.
10:24 به او گفتم
10:25 ای ابا قتاده
10:27 تو را به الله قسم می‌دهم
10:29 آیا می‌دانی که من الله و رسولش را دوست دارم؟
10:33 گفت
10:33 پس خاموش ماند.
10:35 پس بازگشتم و او را سوگند دادم، پس او خاموش ماند.
10:38 پس بازگشتم و او را به خدا سوگند دادم، پس گفت
10:41 الله و رسولش داناتر است.
10:43 و چشمانم اشک جاری شد
10:45 و تو را گرفتم تا اینکه دیوار را بالا رفتی
10:49 گفت
10:50 در حالی که در بازار شهر راه می‌رفتم
10:54 اگر یکی از نبطیان اهل شام
10:57 کسی که خوراکی را به مدینه می‌آورد تا آن را بفروشد
11:01 میگوید
11:02 چه کسی ما را به کعب بن مالک راهنمایی می‌کند؟
11:05 گفت
11:06 مردم شروع کردند به سوی من اشاره کنند
11:08 تا اینکه نزد من آمد
11:10 پس نامه‌ای از پادشاه غسان به من داد.
11:14 و من نویسنده بودم
11:15 آن را خواندم، و دیدم در آن آمده است
11:18 اما بعد
11:19 زیرا به ما خبر رسیده که دوستت به تو ستم و بی‌مهری کرده است
11:23 و الله تو را در خانه‌ی خواری و تباهی قرار نداده است
11:27 «فالحق بنا نواسک» — به ما بپیوند تا دلداریت دهیم.
11:29 گفت
11:30 و گفتم آن‌گاه که آن را خواندم
11:33 و این نیز از جمله بلاست.
11:35 با آن تنور را تیمم کردم
11:37 فسجرتها
11:39 و این در آن، شتاب در نابود کردن آنچه از آن بیم می‌رود، نهفته است.
11:43 فساد و زیان در دین
11:46 پس بر کسی که فیلم‌های فاسد و ناشایست نزدش باشد
11:49 یا تصاویر یا سایت‌هایی در اینترنت
11:52 یا غیر آن
11:54 که [انسان] از آن رهایی یابد، هرگاه توبه کند
11:56 تا به آن بازنگردد
11:58 هنگامی که نفسش و شیطان او را به آن وسوسه می‌کنند
12:02 کعب گفت
12:03 تا آنگاه که چهل سال از پنجاه (سال) گذشت
12:06 وحی را از او ربوده بود
12:08 و اذا رسول رسول الله (ﷺ)
12:12 به‌سوی من می‌آید و به من می‌گوید
12:14 بی‌گمان رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
12:18 چه چیزی به تو فرمان می‌دهد که از همسرت کناره‌گیری کنی؟
12:21 گفت
12:22 گفتم
12:23 آن را رها کنم یا چه کار کنم؟
12:26 گفت: نه
12:27 بلکه از آن کناره گرفت
12:28 پس بدان نزدیک نشوید
12:30 گفت
12:31 و برای دوستم نیز همانند آن را فرستادم
12:35 به همسرم گفتم
12:36 خانواده‌ات را بیاور
12:38 پس نزد ایشان بمان تا الله در این امر حکم کند
12:43 هلال بن امیه نزد رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) گفت:
12:48 او به او گفت: ای رسول الله (ﷺ)
12:51 هلال بن امیه پیرمردی است که (در آن ماجرا) گم‌نام و بی‌پناه ماند.
12:54 او خدمتکاری ندارد
12:56 آیا کراهت داری که او را خدمت کنم؟
12:58 گفت: نه
12:59 امّا (نزدیک نشود) — این فرازی است از آیهٔ قرآنی: «ولکن لا یقربنّک» (ولی به تو نزدیک نشود).
13:02 گفت
13:03 زیرا به خدا سوگند، او هیچ حرکتی به سوی چیزی ندارد.
13:07 به خدا سوگند، از آن هنگام که آنچه پیش آمد پیش آمد، همواره گریه می‌کرد.
13:12 کعب گفت
13:13 به من برخی از اهل خانواده‌ام گفتند
13:15 اگر از رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) درباره همسرت اجازه می‌خواستی
13:20 هلال بن أمیه به همسرش اجازه داد که به او خدمت کند.
13:24 گفت
13:25 گفتم
13:26 از پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) در این باره اجازه نمی‌خواهم
13:31 و من چه می‌دانم که او دربارهٔ رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) چه می‌گوید؟
13:36 اگر از او در این باره اجازه خواستی
13:38 من مردی جوان هستم
13:40 در آن (حالت) ده شب ماندم.
13:43 پنجاه تمام شد
13:45 پس برای ما پنجاه شب کامل شد، از زمانی که (پیامبر ﷺ) از سخن گفتن با ما نهی کرد.
13:50 گفت
13:51 سپس نماز صبح را در صبح پنجاهمین شب خواندم
13:55 بر پشت‌بام یکی از خانه‌های ما
13:58 در همان حالی که من نشسته بودم، همان حالتی که الله عز وجل از ما یاد کرده است
14:04 جانم بر من تنگ شده است
14:06 زمین با همه پهناوری‌اش بر من تنگ شد.
14:09 صدای فریادزنی را شنیدم که بر بالای کوه سلع بانگ می‌زد،
14:12 و با بلندترین صدایش،
14:14 گفت: ای کعب بن مالک!
14:16 مژده باد تو را!
14:17 پس به سجده افتادم،
14:19 و دانستم که گشایش فرا رسیده است.
14:22 و این نشان می‌دهد که انسان چون خبری شادی‌بخش به او برسد،
14:27 برای الله از سر شکرگزاری به سجده می‌افتد.
14:30 گفت:
14:31 پس پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) مردم را از پذیرش توبه‌ی الله بر ما آگاه ساخت،
14:37 هنگامی که نماز صبح را گزارد.
14:39 پس مردم برای مژده دادن به ما روی آوردند.
14:42 و گروهی از مژده‌دهندگان به سوی یار من شتافتند،
14:45 و مردی به سوی من بر اسبی تاخت،
14:48 و شخصی از قبیله‌ی اسلم که پیش از من بود، شتابان بالای کوه رفت.
14:52 پس صدا از اسب سریع‌تر بود.
14:55 و چون آن کسی که صدایش را شنیده بودم، نزد من آمد و مژده‌ام داد،
14:59 جامه‌ام را از تن درآوردم،
15:01 و به سبب مژده‌اش، آن دو جامه را به او پوشاندم.
15:05 و به خدا سوگند در آن روز جز آن دو جامه چیزی نداشتم.
15:08 پس دو جامه‌ی دیگر به عاریت گرفتم و پوشیدم،
15:11 و به سوی پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) روان شدم تا به دیدارش بشتابم.
15:16 و این، دوستی آنان با پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) را به ما نشان می‌دهد.
15:22 او فرمان به کیفر می‌داد،
15:24 و نخستین کسی بود که به نزد او می‌آمد.
15:26 گفت:
15:27 مردم گروه‌گروه به استقبالم می‌آمدند،
15:30 و به توبه‌ام تبریک می‌گفتند و می‌گفتند:
15:33 توبه‌ی الله بر تو گوارا باد!
15:36 تا آن‌که داخل مسجد شدم.
15:38 ناگهان پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) را دیدم
15:41 که در مسجد نشسته بود و مردم پیرامونش بودند.
15:45 پس طلحة بن عبیدالله برخاست و شتابان
15:48 تا با من دست داد و مرا تبریک گفت.
15:51 و به خدا سوگند هیچ مردی از مهاجرین جز او برنخاست.
15:55 و کعب هرگز این کار طلحه را فراموش نمی‌کرد.
15:58 چون بر پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) سلام کردم،
16:02 در حالی که از شادی می‌درخشید، فرمود:
16:05 مژده باد تو را به بهترین روزی که از زمان تولدت بر تو گذشته است!
16:10 گفتم: ای رسول الله، آیا این از جانب توست؟
16:14 یا از جانب الله است؟
16:16 فرمود: نه،
16:17 بلکه از جانب الله است.
16:19 و پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
16:22 هرگاه شاد می‌شد، چهره‌اش می‌درخشید،
16:25 گویی چهره‌اش پاره‌ای از ماه بود.
16:28 و ما این را می‌شناختیم.
16:30 چون در برابرش نشستم،
16:33 گفتم: ای رسول الله،
16:35 از توبه‌ام این است
16:37 که تمام دارایی‌ام را به عنوان صدقه برای الله و رسولش واگذارم.
16:41 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
16:44 بخشی از مالت را نگه دار،
16:46 که این برای تو بهتر است.
16:48 گفت:
16:49 پس سهم خود را که در خیبر است، نگه می‌دارم.
16:54 گفت:
16:55 گفتم: ای رسول الله،
16:57 الله مرا تنها به سبب راستگویی نجات داد،
17:00 و از توبه‌ام این است
17:02 که تا زنده‌ام جز راست نگویم.
17:05 گفت:
17:06 و به خدا سوگند، از زمانی که این سخن را به پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) گفتم،
17:12 تا امروز، نمی‌دانم که الله به هیچ یک از مسلمانان
17:16 در راستگویی، نعمتی بیشتر از آنچه به من ارزانی داشته، بخشیده باشد.
17:18 ...
17:21 و به خدا سوگند، از زمانی که این سخن را به پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) گفتم
17:24 تا امروز، هرگز عمداً دروغی نگفته‌ام
17:28 تا امروز.
17:30 و امیدوارم که الله در آینده نیز مرا حفظ کند.
17:34 گفت:
17:35 پس الله تبارک و تعالی نازل فرمود:
17:38 به‌یقین الله بر پیامبر و مهاجرین و انصاری که از او پیروی کردند توبه‌پذیر شد
17:49 در ساعت سختی، پس از آنکه نزدیک بود دل‌های گروهی از ایشان منحرف شود
17:56 «...و بر آن سه تن که واپس نهاده شدند،»
18:04 «تا آنگاه که زمین با همه‌ی فراخی‌اش بر آنان تنگ شد و جانشان بر ایشان تنگ گشت، و دانستند که پناهگاهی از الله جز به سوی او نیست؛ سپس بر ایشان توبه پذیرفت تا توبه کنند؛ همانا الله توبه‌پذیر و مهربان است.»
18:08 تا آنکه زمین با همه فراخی‌اش بر ایشان تنگ شد و جان‌هایشان بر ایشان تنگ گشت
18:20 و یقین کردند که هیچ پناهگاهی از الله نیست، جز به سوی او
18:25 سپس بر ایشان توبه‌پذیر شد تا توبه کنند
18:30 به‌راستی که الله توبه‌پذیر و مهربان است
18:35 و به خدا سوگند، الله هیچ نعمتی به من نبخشیده است
18:39 پس از آنکه مرا به اسلام هدایت فرمود،
18:42 که در نظرم بزرگ‌تر از راستگویی من در برابر رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) باشد،
18:47 که مبادا دروغ گفته باشم و چون کسانی که دروغ گفتند، هلاک شوم.
18:52 همانا الله تعالی درباره‌ی کسانی که دروغ گفتند، آنگاه که وحی نازل شد، فرمود:
18:57 به الله برای شما سوگند خواهند خورد، هنگامی که به سوی ایشان بازگردید، تا از ایشان روی‌گردان شوید
19:04 پس از ایشان روی‌گردان شوید، زیرا ایشان پلیدند
19:08 و جایگاهشان دوزخ است، در برابر آنچه به دست می‌آوردند
19:16 برای شما سوگند می‌خورند تا از ایشان خشنود شوید
19:20 پس اگر از ایشان خشنود شوید، به‌راستی الله از گروه فاسقان خشنود نمی‌شود
19:28 پس تصور کنیم که کعب اکنون این آیات را در نمازش بخواند،
19:33 و بداند که الله درباره‌ی او و یارش سخن می‌گوید،
19:37 و همچنین سخن الله را درباره‌ی منافقانی که دروغ گفتند، بخواند،
19:42 و بنگرد که الله او را از دروغ حفظ کرده است.
19:45 به الله سوگند، احساس او چگونه خواهد بود؟
19:48 بی‌شک سعادتی است که وصف‌ناپذیر است.
19:51 بلکه همان‌گونه است که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
19:55 مژده باد تو را به بهترین روزی که از زمان تولدت بر تو گذشته است!
20:00 کعب گفت:
20:02 ما سه نفر، ای گروه، واپس نهاده شده بودیم.
20:04 دربارهٔ کار کسانی که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) عذرشان را پذیرفت، هنگامی که نزدش سوگند یاد کردند،
20:11 پس با ایشان بیعت کرد و برایشان طلب مغفرت نمود،
20:14 و پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) کار ما را به تأخیر انداخت،
20:18 تا آنکه الله دربارهٔ آن حکم کرد.
20:20 از همین رو الله عزّ وجلّ فرمود:
20:23 و [توبه‌پذیری الله] بر آن سه نفری که واپس نهاده شدند
20:26 و آنچه الله یاد کرده، که ما از آن بازگذاشته شدیم، تخلّف ما از غزوه نیست،
20:32 بلکه مقصود، تأخیر انداختن کار ما توسط ایشان [در پذیرش توبه] است.
20:35 گنجینه‌های سیره