از مجموعهٔ گنجینه‌های سیره (مجموعه کامل شد) · درس 18 از 58

گنجینه بیوگرافی | شیخ عثمان الخمیس | قسمت (18) | جنگ بزرگ بدر

◉ 579 بازدید ⏱ 20:24 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:03 گنج‌های سیره
0:06 جنگ بدر کبری
0:12 سبب آن این بود که کاروانی از قریش از شام آمد
0:18 به فرماندهی ابوسفیان
0:20 و چون بازگشتش نزدیک شد
0:23 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) طلحة بن عبیدالله را
0:27 و سعید بن زید را فرستاد
0:29 تا خبر آن را جستجو کنند
0:32 پس به مکانی رسیدند که به آن حورا گفته می‌شود
0:36 در آنجا ماندند تا ابوسفیان با کاروان از کنارشان گذشت
0:40 پس به سوی مدینه شتافت
0:42 و پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) را از خبر آگاه کرد
0:46 و آن دو او را از شمار (لشکر) خبر دادند
0:48 پس پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) در میان مسلمانان اعلام کرد و فرمود
0:53 این کاروان قریش است
0:55 در آن اموال ایشان است
0:57 پس به سوی آن بیرون شوید، شاید الله آن را به شما غنیمت دهد
1:01 و بر هیچ‌کس (برای همراهی) الزام نکرد
1:04 و پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) برای خروج آماده شد
1:08 و همراه او سیصد و اندی مرد بیرون آمد
1:13 و (آنان) آمادگی کامل نداشتند
1:15 و همراه ایشان دو سوارکار بود
1:19 آن دو زبیر بن عوام
1:21 و مقداد بن اسود بودند
1:23 و با ایشان هفتاد شتر بود
1:26 هر دو یا سه نفر بر یک شتر سوار می‌شدند
1:29 و پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) (با یاران خود بر یک شتر بود)
1:33 و علی بن ابی‌طالب
1:35 و مرثد بن ابی‌مرثد
1:37 بر یک شتر (سوار بودند)
1:39 هر نوبت یکی سوار می‌شد و دو نفر پیاده می‌شدند
1:43 و پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) پرچم فرماندهی را
1:46 به مصعب بن عمیر قرشی داد
1:50 و پرچم گروه مهاجران را به علی بن ابی‌طالب داد
1:55 و پرچم گروه انصار را به سعد بن معاذ داد
1:59 و فرماندهی جناح راست را به زبیر سپرد
2:02 و جناح چپ را مقداد بن عمرو (بر عهده گرفت)
2:05 و فرماندهی کل به دست پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بود
2:10 و ابوسفیان اخبار را جستجو می‌کرد
2:14 و پس از واقعهٔ ابن حضرمی بیمناک بود
2:17 پس دریافت که محمد (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
2:20 برای رویارویی با کاروان بیرون شده است
2:23 پس مردی را که ضمضم بن عمرو نام داشت اجیر کرد
2:27 تا از قریش یاری بخواهد و (آنان را) به نفیر فراخواند
2:30 تا از (حمله) محمد و یارانش جلوگیری کنند
2:33 پس ضمضم شتابان به مکه رفت
2:36 و در میان دره فریاد برآورد
2:38 و بینی شتر را برید و جهاز (شتر) را واژگون کرد و پیراهنش را درید
2:43 و همهٔ این کارها برای برانگیختن (احساسات) بود
2:46 که عرب در گذشته آن را به کار می‌برد
2:49 تا نشان دهد که کار بزرگ و سهمگین است
2:52 و از همین رو عرب می‌گفت
2:55 من هشداردهندهٔ برهنه‌ام
2:58 یعنی کار به جایی رسیده که
3:00 نه مدارا را برمی‌تابد و نه سستی را
3:04 و (ضمضم) گفت
3:05 ای گروه قریش! کاروان، کاروان! (اموال شما)
3:09 اموال شما همراه ابوسفیان است
3:11 محمد با یارانش سر راه آن را گرفته است
3:14 گمان نمی‌کنم به آن برسید
3:17 فریاد، فریاد!
3:18 پس مردم شتابان آماده شدند
3:21 و گفتند
3:22 آیا محمد و یارانش گمان می‌کنند
3:24 که (کار) مانند کار عیر بن حضرمی خواهد بود؟
3:27 نه، به الله سوگند که خواهند دانست جز این است
3:30 پس ایشان میان دو حال بودند
3:33 یا خود بیرون می‌آمدند یا کسی را به جای خود می‌فرستادند
3:35 (تا) به جای خود مردی بفرستند
3:37 و همگان در بیرون شدن کوشیدند
3:39 و از بزرگان ایشان کسی تخلف نکرد
3:42 جز ابولهب، عموی پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
3:47 او مردی را آورد که بدهی داشت
3:50 (گفت) بدهی‌ات را از تو ساقط می‌کنم
3:52 و به جای من (به جنگ) برو
3:53 و از اطراف، از قبایل عرب (نیز) گرد آوردند
3:57 و از تیره‌های قریش کسی تخلف نکرد
4:00 جز بنی عدی
4:01 زیرا ایشان با آنان بیرون نشدند
4:04 و این لشکر
4:06 نزدیک به ۱۳۰۰ جنگجو بود
4:09 و همراه ایشان ۶۰۰ اسب بود
4:11 و اگر مقایسه‌ای کنیم
4:14 می‌بینیم که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
4:17 و کسانی که با او بودند
4:18 ۳۰۰ و اندی (نفر) بودند
4:21 و مشرکان ۱۳۰۰ (نفر)
4:24 مسلمانان با ایشان دو سوارکار (داشتند)
4:28 مشرکان با ایشان ۶۰۰ اسب داشتند
4:31 این شمار و تجهیزات مسلمانان است
4:34 و آن شمار و تجهیزات مشرکان است
4:38 مسلمانان برای (تصاحب) کاروان بیرون آمده بودند
4:40 کافران برای جنگ بیرون آمده بودند
4:43 حتی آمادگی روانی نیز متفاوت است
4:46 پس اکنون
4:48 مشرکان در سه چیز برتری دارند
4:52 نخست شمار
4:54 دوم تجهیزات
4:57 سوم آمادگی روانی
5:00 فرماندهی مشرکان با ابوجهل بود،
5:04 عمر بن هشام.
5:05 و از خانه‌هایشان بیرون آمدند، چنان‌که تبارک و تعالی فرموده است:
5:10 «و مانند کسانی مباشید که
5:12 از خانه‌هایشان از روی سرکشی و برای خودنمایی در برابر مردم بیرون رفتند
5:18 و برای خودنمایی در برابر مردم، و از راه الله بازمی‌دارند
5:24 و الله به آنچه انجام می‌دهند، احاطه‌کننده است.»
5:29 ابوسفیان توانست با کاروان تجاری نجات یابد.
5:32 و این بدان سبب بود که چون شنید پیامبر (ﷺ)
5:37 از راه خود به‌جز آن [مسیر] بیرون رفته است،
5:40 داستان تغییر مسیرش نشان‌دهندهٔ زیرکی اوست،
5:44 زیرا او در راه معروفی که از شام به مکه می‌رفت حرکت می‌کرد،
5:49 اما بسیار محتاط و هوشیار بود.
5:52 و چون به بدر نزدیک شد،
5:54 با مجدی بن عمر که در آن منطقه زندگی می‌کرد دیدار کرد
5:59 و به او گفت:
6:00 «آیا لشکری از کنارت گذشته است؟»
6:02 مجدی بن عمر گفت:
6:05 «کسی را ندیدم که ناشناس باشد،
6:07 جز آنکه دو سوار را دیدم که بر این تپه شتر خواباندند،
6:12 سپس از مشکی که داشتند آب نوشیدند و سپس رفتند.»
6:16 ابوسفیان به محل آن دو شتر رفت،
6:20 و از سرگین شترهایشان برداشت
6:22 و آن را شکافت، پس در آن هسته [خرما] یافت.
6:25 گفت:
6:27 «به الله سوگند، این علوفهٔ یثرب است!»
6:30 پس بازگشت و مسیرش را تغییر داد و با کاروان نجات یافت.
6:34 سپس به اهل مکه پیام فرستاد
6:36 که بازگردید، زیرا کاروان نجات یافت،
6:39 و شما تنها برای حفظ اموال و کاروانتان بیرون آمده بودید،
6:44 و اکنون آن [کاروان] نجات یافته است.
6:47 آنگاه سرکش قریش، ابوجهل، برخاست
6:50 و گفت:
6:51 «به الله سوگند، بازنمی‌گردیم تا به بدر برسیم،
6:55 و سه روز در آنجا بمانیم،
6:57 شتر ذبح کنیم،
6:59 طعام دهیم و شراب بنوشانیم،
7:01 و کنیزکان آوازخوان برای ما بنوازند،
7:04 و عرب از حرکت و جمعیت ما باخبر شود،
7:08 تا همواره از ما بترسند.»
7:11 آنگاه اخنس بن شریق برخاست
7:13 و به بازگشت فرمان داد،
7:15 اما [سپاهیان] از او سرپیچی کردند.
7:16 پس گفت:
7:18 «اما من بازمی‌گردم.»
7:20 و بنی زهره با او بازگشتند،
7:22 و تعدادشان نزدیک به سیصد نفر بود.
7:25 پس کافران مکه با هزار مرد باقی ماندند.
7:29 و پیامبر (ﷺ) گرد آورد
7:32 چون شنید که اهل مکه بیرون آمده‌اند،
7:35 اصحابش را گرد آورد تا با آنان مشورت کند،
7:38 و فرمود:
7:39 «این اهل مکه‌اند که بیرون آمده‌اند،
7:42 شما چه می‌بینید؟»
7:44 ابوبکر صدیق برخاست
7:47 و سخن نیکو گفت،
7:48 رضی‌الله‌عنه.
7:50 سپس عمر برخاست
7:52 و سخن نیکو گفت.
7:54 سپس مقداد برخاست
7:56 و سخن نیکو گفت.
7:58 و از سخنان مقداد بن عمر - رضی‌الله‌عنه - این بود:
8:01 «ای رسول الله،
8:02 ...
8:04 آنچه را الله به تو نشان داده پیش ببر،
8:06 ما با تو هستیم.
8:08 به الله سوگند، مانند آنچه بنی اسرائیل به موسی گفتند، به تو نمی‌گوییم:
8:09 «برو تو و پروردگارت و با هم بجنگید،
8:12 تو و پروردگارت بروید و بجنگید
8:15 ...
8:18 بلکه می‌گوییم:
8:20 تو و پروردگارت بروید و بجنگید
8:22 ما هم با شما جنگجویانیم.»
8:25 سوگند به آن کس که تو را به حق برانگیخت،
8:28 اگر ما را تا برک الغماد ببری،
8:31 همراه تو تا رسیدن به آنجا با دشمن خواهیم جنگید.»
8:33 ...
8:35 پیامبر به او نیکی فرمود
8:37 و برایش دعای خیر کرد.
8:39 عبدالله بن مسعود گفت:
8:42 «به الله سوگند، آرزو داشتم که ای کاش من
8:44 جایگاه مقداد را داشتم،
8:46 از آن شادی‌ای که پیامبر
8:48 (ﷺ)
8:49 از آن سخنان دیدم،
8:51 اما پیامبر (ﷺ)
8:53 همچنان
8:55 سخنی غیر از آن می‌خواست،
8:56 زیرا ابوبکر و عمر
8:58 و مقداد
8:59 همه‌شان از مهاجرین بودند،
9:02 و پیامبر (ﷺ)
9:05 سخنی از انصار می‌خواست،
9:08 زیرا انصار
9:09 تنها با پیامبر
9:10 (ﷺ)
9:13 بر این بیعت کرده بودند که از او در مدینه دفاع کنند
9:14 و در مدینه یاریش دهند،
9:16 و در مدینه یاریش دهند،
9:19 و با او بیعت نکرده بودند [که خارج از مدینه یاریش کنند].
9:20 جنگ کردن بیرون از مدینه
9:23 پس پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) خواست
9:26 از آنان سخنی
9:27 آیا آنان موافق‌اند
9:29 و راضی‌اند
9:30 یا اینکه اصرار دارند
9:32 بر این‌که تنها
9:33 در مدینه از آن دفاع کنند
9:36 پس فرمود:
9:37 مرا مشورت دهید
9:39 سپس سعد بن معاذ سخن گفت
9:41 و او فرمانده انصار بود
9:43 در این نبرد
9:45 و او صاحب پرچم بود
9:47 پس گفت:
9:48 گویا تو ما را می‌خواهی
9:49 ای رسول الله
9:51 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
9:54 آری
9:55 می‌خواهم که سخن بگویید
9:58 و نمی‌خواهم که شما را بر جنگ وادار کنم
10:01 و نمی‌خواهم که شما را بر آن مجبور سازم
10:04 پس سعد بن معاذ گفت
10:06 سخنی که شادمان کرد
10:07 و سینهٔ پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) را آرام ساخت
10:12 گفت:
10:13 ای رسول الله
10:14 ما به تو ایمان آورده و تو را تصدیق کرده‌ایم
10:17 و گواهی داده‌ایم که آنچه آورده‌ای حق است
10:21 و بر این امر به تو
10:23 پیمان‌ها و میثاق‌های خود را داده‌ایم
10:25 بر شنیدن و اطاعت
10:27 ای رسول الله، به هر آنچه اراده کرده‌ای پیش رو
10:30 سوگند به آن‌که تو را به حق برانگیخت
10:32 اگر این دریا را به ما نشان دهی و در آن فرو روی
10:34 ما نیز با تو در آن فرو خواهیم رفت
10:37 هیچ‌یک از ما تخلف نخواهد کرد
10:40 و ما را خوش نمی‌آید که فردا با دشمن روبه‌رو شویم
10:44 ما در جنگ شکیباییم
10:46 در رویارویی راست‌گوییم
10:48 و امید است که خدا از ما چیزی به تو نشان دهد
10:50 که چشمت به آن روشن شود
10:53 پس با برکت الله با ما پیش بیا
10:56 و در روایتی دیگر
10:57 که سعد بن معاذ
10:59 به رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) گفت
11:03 شاید تو بیم داری که انصار
11:05 حقی بر خود ببینند
11:07 که تو را جز در سرزمین خودشان یاری نکنند
11:10 و من از جانب انصار سخن می‌گویم
11:12 و از طرف آنان پاسخ می‌دهم
11:14 پس هرجا خواستی برو
11:16 هر که را خواستی با او پیوند بر
11:18 و هر که را خواستی از او ببر
11:20 و از اموال ما هرچه خواستی بگیر
11:23 و هرچه خواستی به ما بده
11:25 و آنچه از ما گرفتی
11:26 نزد ما محبوب‌تر است از آنچه ترک کردی
11:30 و هرچه درباره‌اش فرمان دادی
11:32 فرمان ما تابع فرمان توست
11:34 به خدا سوگند اگر ما را ببری
11:36 تا به برک الغماد برسی
11:39 ما با تو خواهیم رفت
11:41 به خدا سوگند اگر این دریا را به ما نشان دهی
11:43 و در آن فرو روی
11:45 ما نیز با تو فرو خواهیم رفت
11:47 پس پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به سخن سعد
11:50 شادمان شد
11:52 و برای آن نشاط یافت
11:53 سپس فرمود:
11:55 حرکت کنید و مژده باد شما را
11:57 زیرا الله تعالی
11:59 یکی از دو گروه را به من وعده داده است
12:01 و به خدا سوگند که اکنون
12:03 گویا به جایگاه افتادن قوم نگاه می‌کنم
12:06 سپس پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) کوچ کرد
12:10 و نزدیک بدر فرود آمد
12:25 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرستاد
12:28 علی بن ابی طالب
12:30 و زبیر بن عوام
12:32 و سعد بن ابی وقاص را
12:34 با گروهی به آب بدر
12:36 پس دو نوجوان را یافتند
12:38 که برای لشکر مکه آب می‌کشیدند
12:40 آنان را گرفتند
12:42 و ایشان را آوردند
12:44 نزد رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)، و او نماز می‌گزارد
12:46 و او مشغول نماز بود
12:48 از آن دو مرد پرسیدند
12:50 شما کیستید؟
12:52 گفتند: ما سقاة قریشیم
12:54 ما را فرستاده‌اند
12:57 آن قوم این سخن را ناخوش داشتند
12:59 و امید داشتند که آن دو
13:01 از آنِ ابوسفیان باشند
13:03 زیرا آنان کاروان را می‌خواستند
13:05 پس آن دو را زدند تا
13:07 اعتراف کنند که از آنِ ابوسفیان‌اند
13:09 و چون زدن افزون شد
13:11 آن دو نوجوان گفتند
13:13 ما برای ابوسفیان هستیم.
13:15 پس آن دو را رها کردند.
13:17 پس چون (پیامبر) فارغ شد،
13:19 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
13:21 از نماز،
13:23 به یارانش روی کرد و فرمود:
13:25 «اگر آن دو به شما راست گفتند،
13:27 آن‌ها را زدید،
13:29 و اگر به شما دروغ گفتند، آن‌ها را رها کردید.»
13:31 «به الله سوگند راست گفتند،
13:33 آن دو به راستی از قریش‌اند.»
13:35 سپس به آن دو نوجوان روی کرد
13:37 و فرمود:
13:39 «درباره قریش به من خبر دهید.»
13:41 گفتند: آنان پشت
13:43 این تپه شنی هستند،
13:45 و به جایی اشاره کردند.
13:47 پس پیامبر به ایشان فرمود:
13:49 (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
13:51 «شمار آن گروه چقدر است؟»
13:53 گفتند: زیاد نیستند.
13:55 فرمود: شمارشان چند است؟
13:57 گفتند: نمی‌دانیم.
13:59 فرمود:
14:01 «هر روز چند شتر را نحر می‌کنند؟»
14:03 گفتند: یک روز
14:05 نه شتر و یک روز ده شتر.
14:07 پس رسول (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
14:09 (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
14:11 «گروه (ایشان) میان
14:13 نُه‌صد تا هزار (نفر) است.»
14:15 سپس به آن دو فرمود:
14:17 «از اشراف قریش چه کسانی در میان ایشان هستند؟»
14:19 گفتند:
14:21 در میان آنان عتبه و شیبه،
14:23 و ربیعه پسر ...
14:25 و در میان ایشان ابوالبختری بن هشام،
14:27 و حکیم بن حزام،
14:29 و نوفل بن خویلد،
14:31 و حارث بن عامر،
14:33 و طعیمه بن عدی،
14:35 و نضر و زمعه،
14:37 و ابوجهل،
14:39 و امیه بن خلف هستند.
14:41 و برای او مردانی را نام بردند
14:43 از مکه.
14:45 پس پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
14:47 به سوی مردم روی کرد و فرمود:
14:49 «این مکه است که
14:51 پاره‌های جگر خود را
14:53 به سوی شما افکنده است.»
14:55 سپس سعد بن معاذ پیشنهاد داد
14:57 به پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
14:59 که در عریشی باشد
15:01 دور از میدان نبرد،
15:03 تا این
15:05 برای حفاظت از پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) باشد
15:07 و گفت:
15:09 به پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
15:11 ای پیامبر الله!
15:13 آیا برای تو عریشی نسازیم
15:15 که در آن باشی
15:17 و مرکب‌هایت را نزد خود آماده نگه داریم،
15:19 سپس با دشمنمان روبه‌رو شویم.
15:21 پس اگر الله ما را عزیز گرداند
15:23 و بر دشمنمان پیروز کند،
15:25 همان است که
15:27 دوست داشتیم،
15:29 و اگر جز این باشد،
15:31 بر مرکب‌هایت بنشینی
15:33 و به قوم ما ملحق شوی.
15:35 زیرا گروهی از تو عقب مانده‌اند،
15:37 گروهی
15:39 ای پیامبر الله!
15:41 ما در دوستی تو از آنان کمتر نیستیم.
15:43 و اگر گمان می‌بردند که تو با (دشمن) روبه‌رو می‌شوی،
15:45 از تو عقب نمی‌ماندند.»
15:47 پس پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
15:49 نظر او را
15:51 نیکو شمرد
15:53 و پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) در عریش بود.
15:55 سپس
15:57 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
15:59 سپاهش را آراست
16:01 و در محل نبرد راه رفت
16:03 و با دستش اشاره می‌کرد
16:05 (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
16:07 «این قتلگاه فلان است،
16:09 إن شاء الله،
16:11 و این قتلگاه فلان است.»
16:13 (فرمود:) «یا الله!»
16:15 به جاهایی اشاره می‌کرد که
16:17 در آن‌ها کشته خواهند شد.
16:19 و مسلمانان آن
16:21 شب را با آرامش خاطر گذراندند.
16:23 الله تبارک و تعالی فرموده است:
16:25 «هنگامی که
16:27 خواب سبک بر شما می‌افکند،
16:29 آرامشی از جانب او،
16:31 و از آسمان بر شما فرو می‌فرستد...»
16:33 از آسمان
16:35 آبی
16:37 و بر شما فرو فرستد
16:39 از آسمان
16:41 تا شما را پاک گرداند
16:43 با آن
16:45 تا شما را پاک گرداند
16:47 با آن و بزداید
16:49 از شما پلیدی شیطان را
16:51 و تا دل‌هایتان را استوار سازد
16:53 بر دل‌هایتان
16:55 و با آن گام‌ها را ثابت دارد
16:57 گام‌ها را
16:59 زمینی که مسلمانان
17:02 بر آن فرود آمده بودند سخت بود
17:04 پس الله تبارک
17:06 و تعالی باران را بر آن فرو فرستاد
17:08 پس نرم شد
17:10 و زمینی که مشرکان بر آن فرود آمده بودند
17:12 نرم بود
17:14 پس الله بر آن
17:16 باران فرو فرستاد و آن زمین گل‌آلود شد
17:18 و گل‌آلود گشت به‌گونه‌ای که نمی‌توانستند
17:20 بر آن بایستند از لغزش
17:22 و این در
17:24 هفدهم رمضان
17:26 در سال دوم
17:28 از هجرت بود
17:30 گنجینه‌های سیره
17:36 آمادگی برای جنگ
17:38 قریش برای جنگ
17:42 آماده شد
17:44 و پیامبر (ﷺ) نیز برای جنگ
17:46 آماده شد
17:48 و قریش
17:50 عمیر بن وهب را فرستاد تا جاسوسی کند
17:52 برای شناخت میزان
17:54 قدرت مسلمانان
17:56 پس عمیر با اسب خود
17:58 گرداگرد لشکرگاه مسلمانان چرخید
18:00 سپس نزد آنان بازگشت
18:02 و گفت
18:04 سیصد مرد هستند که کمی بیشتر یا کمی کمتر
18:06 ...
18:08 اما مرا مهلت دهید
18:10 تا بنگرم
18:12 آیا این گروه کمین‌گاه دارد یا کمک‌رسان
18:14 پس در دره رفت
18:16 تا آن‌که دور شد
18:18 و چیزی ندید
18:20 پس نزد آنان بازگشت و گفت
18:22 چیزی نیافتم
18:24 اما ای گروه قریش
18:26 من بلاها را دیده‌ام که
18:28 مرگ را حمل می‌کنند
18:30 شتران یثرب
18:32 مرگ کشنده را حمل می‌کنند
18:34 قومی که برای آنان هیچ پناهی نیست
18:36 و هیچ پناهگاهی ندارند
18:38 جز شمشیرهایشان
18:40 به الله سوگند نمی‌بینم که کسی از ایشان کشته شود
18:42 تا آن‌که
18:44 مردی از شما کشته شود
18:46 پس اگر تعداد شما را کشتند
18:48 پس در آن صورت زندگی چه خوبی دارد
18:50 پس از آن
18:52 و مخالفتی به رهبری
18:54 ابوجهل برخاست و او را
18:56 بر این سخن انکار کرد
18:58 و مردم را به جنگ و پایداری و صبر فرمان داد
19:00 و صبر
19:02 پس مردم از ابوجهل فرمان بردند
19:05 گنجینه‌های سیره
19:07 چاره‌ای حلال
19:12 در حالی که پیامبر
19:16 (ﷺ)
19:18 صف‌ها را راست می‌کرد
19:20 سواد بن غزیه
19:22 از صف جلوتر بود
19:24 پس پیامبر با چوب تیری
19:26 بر شکمش زد و به او فرمود
19:28 برگرد و راست بایست ای سواد
19:30 پس سواد گفت
19:32 ای رسول الله
19:34 مرا آزردی
19:36 پس از من قصاص بگیر
19:38 پس پیامبر (ﷺ)
19:40 شکم خود را آشکار کرد تا
19:42 او قصاص بگیرد
19:44 پس پیامبر (ﷺ) به او فرمود
19:46 قصاص بگیر
19:48 پس سواد برخاست
19:50 و پیامبر (ﷺ) را در آغوش گرفت
19:52 و شکمش را بوسید
19:54 پس پیامبر به او فرمود
19:56 (ﷺ)
19:58 چه چیز تو را بر
20:00 این کار واداشت ای سواد
20:02 پس گفت
20:04 ای رسول الله
20:06 وقت آن رسیده که می‌بینی (آنچه فرا رسیده است)
20:08 پس خواستم که آخرین دیدار با تو باشد
20:10 که پوست من به پوست تو برسد
20:12 پس رسول الله (ﷺ) برای او دعا کرد
20:14 (ﷺ)
20:16 گنجینه‌های سیره