از مجموعهٔ گنجینههای سیره (مجموعه کامل شد)
· درس 18 از 58
گنجینه بیوگرافی | شیخ عثمان الخمیس | قسمت (18) | جنگ بزرگ بدر
0:000:00
متن کامل
ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00
بسم الله الرحمن الرحیم
0:03
گنجهای سیره
0:06
جنگ بدر کبری
0:12
سبب آن این بود که کاروانی از قریش از شام آمد
0:18
به فرماندهی ابوسفیان
0:20
و چون بازگشتش نزدیک شد
0:23
پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) طلحة بن عبیدالله را
0:27
و سعید بن زید را فرستاد
0:29
تا خبر آن را جستجو کنند
0:32
پس به مکانی رسیدند که به آن حورا گفته میشود
0:36
در آنجا ماندند تا ابوسفیان با کاروان از کنارشان گذشت
0:40
پس به سوی مدینه شتافت
0:42
و پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) را از خبر آگاه کرد
0:46
و آن دو او را از شمار (لشکر) خبر دادند
0:48
پس پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) در میان مسلمانان اعلام کرد و فرمود
0:53
این کاروان قریش است
0:55
در آن اموال ایشان است
0:57
پس به سوی آن بیرون شوید، شاید الله آن را به شما غنیمت دهد
1:01
و بر هیچکس (برای همراهی) الزام نکرد
1:04
و پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) برای خروج آماده شد
1:08
و همراه او سیصد و اندی مرد بیرون آمد
1:13
و (آنان) آمادگی کامل نداشتند
1:15
و همراه ایشان دو سوارکار بود
1:19
آن دو زبیر بن عوام
1:21
و مقداد بن اسود بودند
1:23
و با ایشان هفتاد شتر بود
1:26
هر دو یا سه نفر بر یک شتر سوار میشدند
1:29
و پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) (با یاران خود بر یک شتر بود)
1:33
و علی بن ابیطالب
1:35
و مرثد بن ابیمرثد
1:37
بر یک شتر (سوار بودند)
1:39
هر نوبت یکی سوار میشد و دو نفر پیاده میشدند
1:43
و پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) پرچم فرماندهی را
1:46
به مصعب بن عمیر قرشی داد
1:50
و پرچم گروه مهاجران را به علی بن ابیطالب داد
1:55
و پرچم گروه انصار را به سعد بن معاذ داد
1:59
و فرماندهی جناح راست را به زبیر سپرد
2:02
و جناح چپ را مقداد بن عمرو (بر عهده گرفت)
2:05
و فرماندهی کل به دست پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) بود
2:10
و ابوسفیان اخبار را جستجو میکرد
2:14
و پس از واقعهٔ ابن حضرمی بیمناک بود
2:17
پس دریافت که محمد (صلیاللهعلیهوسلم)
2:20
برای رویارویی با کاروان بیرون شده است
2:23
پس مردی را که ضمضم بن عمرو نام داشت اجیر کرد
2:27
تا از قریش یاری بخواهد و (آنان را) به نفیر فراخواند
2:30
تا از (حمله) محمد و یارانش جلوگیری کنند
2:33
پس ضمضم شتابان به مکه رفت
2:36
و در میان دره فریاد برآورد
2:38
و بینی شتر را برید و جهاز (شتر) را واژگون کرد و پیراهنش را درید
2:43
و همهٔ این کارها برای برانگیختن (احساسات) بود
2:46
که عرب در گذشته آن را به کار میبرد
2:49
تا نشان دهد که کار بزرگ و سهمگین است
2:52
و از همین رو عرب میگفت
2:55
من هشداردهندهٔ برهنهام
2:58
یعنی کار به جایی رسیده که
3:00
نه مدارا را برمیتابد و نه سستی را
3:04
و (ضمضم) گفت
3:05
ای گروه قریش! کاروان، کاروان! (اموال شما)
3:09
اموال شما همراه ابوسفیان است
3:11
محمد با یارانش سر راه آن را گرفته است
3:14
گمان نمیکنم به آن برسید
3:17
فریاد، فریاد!
3:18
پس مردم شتابان آماده شدند
3:21
و گفتند
3:22
آیا محمد و یارانش گمان میکنند
3:24
که (کار) مانند کار عیر بن حضرمی خواهد بود؟
3:27
نه، به الله سوگند که خواهند دانست جز این است
3:30
پس ایشان میان دو حال بودند
3:33
یا خود بیرون میآمدند یا کسی را به جای خود میفرستادند
3:35
(تا) به جای خود مردی بفرستند
3:37
و همگان در بیرون شدن کوشیدند
3:39
و از بزرگان ایشان کسی تخلف نکرد
3:42
جز ابولهب، عموی پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم)
3:47
او مردی را آورد که بدهی داشت
3:50
(گفت) بدهیات را از تو ساقط میکنم
3:52
و به جای من (به جنگ) برو
3:53
و از اطراف، از قبایل عرب (نیز) گرد آوردند
3:57
و از تیرههای قریش کسی تخلف نکرد
4:00
جز بنی عدی
4:01
زیرا ایشان با آنان بیرون نشدند
4:04
و این لشکر
4:06
نزدیک به ۱۳۰۰ جنگجو بود
4:09
و همراه ایشان ۶۰۰ اسب بود
4:11
و اگر مقایسهای کنیم
4:14
میبینیم که پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم)
4:17
و کسانی که با او بودند
4:18
۳۰۰ و اندی (نفر) بودند
4:21
و مشرکان ۱۳۰۰ (نفر)
4:24
مسلمانان با ایشان دو سوارکار (داشتند)
4:28
مشرکان با ایشان ۶۰۰ اسب داشتند
4:31
این شمار و تجهیزات مسلمانان است
4:34
و آن شمار و تجهیزات مشرکان است
4:38
مسلمانان برای (تصاحب) کاروان بیرون آمده بودند
4:40
کافران برای جنگ بیرون آمده بودند
4:43
حتی آمادگی روانی نیز متفاوت است
4:46
پس اکنون
4:48
مشرکان در سه چیز برتری دارند
4:52
نخست شمار
4:54
دوم تجهیزات
4:57
سوم آمادگی روانی
5:00
فرماندهی مشرکان با ابوجهل بود،
5:04
عمر بن هشام.
5:05
و از خانههایشان بیرون آمدند، چنانکه تبارک و تعالی فرموده است:
5:10
«و مانند کسانی مباشید که
5:12
از خانههایشان از روی سرکشی و برای خودنمایی در برابر مردم بیرون رفتند
5:18
و برای خودنمایی در برابر مردم، و از راه الله بازمیدارند
5:24
و الله به آنچه انجام میدهند، احاطهکننده است.»
5:29
ابوسفیان توانست با کاروان تجاری نجات یابد.
5:32
و این بدان سبب بود که چون شنید پیامبر (ﷺ)
5:37
از راه خود بهجز آن [مسیر] بیرون رفته است،
5:40
داستان تغییر مسیرش نشاندهندهٔ زیرکی اوست،
5:44
زیرا او در راه معروفی که از شام به مکه میرفت حرکت میکرد،
5:49
اما بسیار محتاط و هوشیار بود.
5:52
و چون به بدر نزدیک شد،
5:54
با مجدی بن عمر که در آن منطقه زندگی میکرد دیدار کرد
5:59
و به او گفت:
6:00
«آیا لشکری از کنارت گذشته است؟»
6:02
مجدی بن عمر گفت:
6:05
«کسی را ندیدم که ناشناس باشد،
6:07
جز آنکه دو سوار را دیدم که بر این تپه شتر خواباندند،
6:12
سپس از مشکی که داشتند آب نوشیدند و سپس رفتند.»
6:16
ابوسفیان به محل آن دو شتر رفت،
6:20
و از سرگین شترهایشان برداشت
6:22
و آن را شکافت، پس در آن هسته [خرما] یافت.
6:25
گفت:
6:27
«به الله سوگند، این علوفهٔ یثرب است!»
6:30
پس بازگشت و مسیرش را تغییر داد و با کاروان نجات یافت.
6:34
سپس به اهل مکه پیام فرستاد
6:36
که بازگردید، زیرا کاروان نجات یافت،
6:39
و شما تنها برای حفظ اموال و کاروانتان بیرون آمده بودید،
6:44
و اکنون آن [کاروان] نجات یافته است.
6:47
آنگاه سرکش قریش، ابوجهل، برخاست
6:50
و گفت:
6:51
«به الله سوگند، بازنمیگردیم تا به بدر برسیم،
6:55
و سه روز در آنجا بمانیم،
6:57
شتر ذبح کنیم،
6:59
طعام دهیم و شراب بنوشانیم،
7:01
و کنیزکان آوازخوان برای ما بنوازند،
7:04
و عرب از حرکت و جمعیت ما باخبر شود،
7:08
تا همواره از ما بترسند.»
7:11
آنگاه اخنس بن شریق برخاست
7:13
و به بازگشت فرمان داد،
7:15
اما [سپاهیان] از او سرپیچی کردند.
7:16
پس گفت:
7:18
«اما من بازمیگردم.»
7:20
و بنی زهره با او بازگشتند،
7:22
و تعدادشان نزدیک به سیصد نفر بود.
7:25
پس کافران مکه با هزار مرد باقی ماندند.
7:29
و پیامبر (ﷺ) گرد آورد
7:32
چون شنید که اهل مکه بیرون آمدهاند،
7:35
اصحابش را گرد آورد تا با آنان مشورت کند،
7:38
و فرمود:
7:39
«این اهل مکهاند که بیرون آمدهاند،
7:42
شما چه میبینید؟»
7:44
ابوبکر صدیق برخاست
7:47
و سخن نیکو گفت،
7:48
رضیاللهعنه.
7:50
سپس عمر برخاست
7:52
و سخن نیکو گفت.
7:54
سپس مقداد برخاست
7:56
و سخن نیکو گفت.
7:58
و از سخنان مقداد بن عمر - رضیاللهعنه - این بود:
8:01
«ای رسول الله،
8:02
...
8:04
آنچه را الله به تو نشان داده پیش ببر،
8:06
ما با تو هستیم.
8:08
به الله سوگند، مانند آنچه بنی اسرائیل به موسی گفتند، به تو نمیگوییم:
8:09
«برو تو و پروردگارت و با هم بجنگید،
8:12
تو و پروردگارت بروید و بجنگید
8:15
...
8:18
بلکه میگوییم:
8:20
تو و پروردگارت بروید و بجنگید
8:22
ما هم با شما جنگجویانیم.»
8:25
سوگند به آن کس که تو را به حق برانگیخت،
8:28
اگر ما را تا برک الغماد ببری،
8:31
همراه تو تا رسیدن به آنجا با دشمن خواهیم جنگید.»
8:33
...
8:35
پیامبر به او نیکی فرمود
8:37
و برایش دعای خیر کرد.
8:39
عبدالله بن مسعود گفت:
8:42
«به الله سوگند، آرزو داشتم که ای کاش من
8:44
جایگاه مقداد را داشتم،
8:46
از آن شادیای که پیامبر
8:48
(ﷺ)
8:49
از آن سخنان دیدم،
8:51
اما پیامبر (ﷺ)
8:53
همچنان
8:55
سخنی غیر از آن میخواست،
8:56
زیرا ابوبکر و عمر
8:58
و مقداد
8:59
همهشان از مهاجرین بودند،
9:02
و پیامبر (ﷺ)
9:05
سخنی از انصار میخواست،
9:08
زیرا انصار
9:09
تنها با پیامبر
9:10
(ﷺ)
9:13
بر این بیعت کرده بودند که از او در مدینه دفاع کنند
9:14
و در مدینه یاریش دهند،
9:16
و در مدینه یاریش دهند،
9:19
و با او بیعت نکرده بودند [که خارج از مدینه یاریش کنند].
9:20
جنگ کردن بیرون از مدینه
9:23
پس پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) خواست
9:26
از آنان سخنی
9:27
آیا آنان موافقاند
9:29
و راضیاند
9:30
یا اینکه اصرار دارند
9:32
بر اینکه تنها
9:33
در مدینه از آن دفاع کنند
9:36
پس فرمود:
9:37
مرا مشورت دهید
9:39
سپس سعد بن معاذ سخن گفت
9:41
و او فرمانده انصار بود
9:43
در این نبرد
9:45
و او صاحب پرچم بود
9:47
پس گفت:
9:48
گویا تو ما را میخواهی
9:49
ای رسول الله
9:51
پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) فرمود:
9:54
آری
9:55
میخواهم که سخن بگویید
9:58
و نمیخواهم که شما را بر جنگ وادار کنم
10:01
و نمیخواهم که شما را بر آن مجبور سازم
10:04
پس سعد بن معاذ گفت
10:06
سخنی که شادمان کرد
10:07
و سینهٔ پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) را آرام ساخت
10:12
گفت:
10:13
ای رسول الله
10:14
ما به تو ایمان آورده و تو را تصدیق کردهایم
10:17
و گواهی دادهایم که آنچه آوردهای حق است
10:21
و بر این امر به تو
10:23
پیمانها و میثاقهای خود را دادهایم
10:25
بر شنیدن و اطاعت
10:27
ای رسول الله، به هر آنچه اراده کردهای پیش رو
10:30
سوگند به آنکه تو را به حق برانگیخت
10:32
اگر این دریا را به ما نشان دهی و در آن فرو روی
10:34
ما نیز با تو در آن فرو خواهیم رفت
10:37
هیچیک از ما تخلف نخواهد کرد
10:40
و ما را خوش نمیآید که فردا با دشمن روبهرو شویم
10:44
ما در جنگ شکیباییم
10:46
در رویارویی راستگوییم
10:48
و امید است که خدا از ما چیزی به تو نشان دهد
10:50
که چشمت به آن روشن شود
10:53
پس با برکت الله با ما پیش بیا
10:56
و در روایتی دیگر
10:57
که سعد بن معاذ
10:59
به رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) گفت
11:03
شاید تو بیم داری که انصار
11:05
حقی بر خود ببینند
11:07
که تو را جز در سرزمین خودشان یاری نکنند
11:10
و من از جانب انصار سخن میگویم
11:12
و از طرف آنان پاسخ میدهم
11:14
پس هرجا خواستی برو
11:16
هر که را خواستی با او پیوند بر
11:18
و هر که را خواستی از او ببر
11:20
و از اموال ما هرچه خواستی بگیر
11:23
و هرچه خواستی به ما بده
11:25
و آنچه از ما گرفتی
11:26
نزد ما محبوبتر است از آنچه ترک کردی
11:30
و هرچه دربارهاش فرمان دادی
11:32
فرمان ما تابع فرمان توست
11:34
به خدا سوگند اگر ما را ببری
11:36
تا به برک الغماد برسی
11:39
ما با تو خواهیم رفت
11:41
به خدا سوگند اگر این دریا را به ما نشان دهی
11:43
و در آن فرو روی
11:45
ما نیز با تو فرو خواهیم رفت
11:47
پس پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) به سخن سعد
11:50
شادمان شد
11:52
و برای آن نشاط یافت
11:53
سپس فرمود:
11:55
حرکت کنید و مژده باد شما را
11:57
زیرا الله تعالی
11:59
یکی از دو گروه را به من وعده داده است
12:01
و به خدا سوگند که اکنون
12:03
گویا به جایگاه افتادن قوم نگاه میکنم
12:06
سپس پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) کوچ کرد
12:10
و نزدیک بدر فرود آمد
12:25
پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) فرستاد
12:28
علی بن ابی طالب
12:30
و زبیر بن عوام
12:32
و سعد بن ابی وقاص را
12:34
با گروهی به آب بدر
12:36
پس دو نوجوان را یافتند
12:38
که برای لشکر مکه آب میکشیدند
12:40
آنان را گرفتند
12:42
و ایشان را آوردند
12:44
نزد رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم)، و او نماز میگزارد
12:46
و او مشغول نماز بود
12:48
از آن دو مرد پرسیدند
12:50
شما کیستید؟
12:52
گفتند: ما سقاة قریشیم
12:54
ما را فرستادهاند
12:57
آن قوم این سخن را ناخوش داشتند
12:59
و امید داشتند که آن دو
13:01
از آنِ ابوسفیان باشند
13:03
زیرا آنان کاروان را میخواستند
13:05
پس آن دو را زدند تا
13:07
اعتراف کنند که از آنِ ابوسفیاناند
13:09
و چون زدن افزون شد
13:11
آن دو نوجوان گفتند
13:13
ما برای ابوسفیان هستیم.
13:15
پس آن دو را رها کردند.
13:17
پس چون (پیامبر) فارغ شد،
13:19
پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم)
13:21
از نماز،
13:23
به یارانش روی کرد و فرمود:
13:25
«اگر آن دو به شما راست گفتند،
13:27
آنها را زدید،
13:29
و اگر به شما دروغ گفتند، آنها را رها کردید.»
13:31
«به الله سوگند راست گفتند،
13:33
آن دو به راستی از قریشاند.»
13:35
سپس به آن دو نوجوان روی کرد
13:37
و فرمود:
13:39
«درباره قریش به من خبر دهید.»
13:41
گفتند: آنان پشت
13:43
این تپه شنی هستند،
13:45
و به جایی اشاره کردند.
13:47
پس پیامبر به ایشان فرمود:
13:49
(صلیاللهعلیهوسلم)
13:51
«شمار آن گروه چقدر است؟»
13:53
گفتند: زیاد نیستند.
13:55
فرمود: شمارشان چند است؟
13:57
گفتند: نمیدانیم.
13:59
فرمود:
14:01
«هر روز چند شتر را نحر میکنند؟»
14:03
گفتند: یک روز
14:05
نه شتر و یک روز ده شتر.
14:07
پس رسول (صلیاللهعلیهوسلم) فرمود:
14:09
(صلیاللهعلیهوسلم)
14:11
«گروه (ایشان) میان
14:13
نُهصد تا هزار (نفر) است.»
14:15
سپس به آن دو فرمود:
14:17
«از اشراف قریش چه کسانی در میان ایشان هستند؟»
14:19
گفتند:
14:21
در میان آنان عتبه و شیبه،
14:23
و ربیعه پسر ...
14:25
و در میان ایشان ابوالبختری بن هشام،
14:27
و حکیم بن حزام،
14:29
و نوفل بن خویلد،
14:31
و حارث بن عامر،
14:33
و طعیمه بن عدی،
14:35
و نضر و زمعه،
14:37
و ابوجهل،
14:39
و امیه بن خلف هستند.
14:41
و برای او مردانی را نام بردند
14:43
از مکه.
14:45
پس پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم)
14:47
به سوی مردم روی کرد و فرمود:
14:49
«این مکه است که
14:51
پارههای جگر خود را
14:53
به سوی شما افکنده است.»
14:55
سپس سعد بن معاذ پیشنهاد داد
14:57
به پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم)
14:59
که در عریشی باشد
15:01
دور از میدان نبرد،
15:03
تا این
15:05
برای حفاظت از پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) باشد
15:07
و گفت:
15:09
به پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم)
15:11
ای پیامبر الله!
15:13
آیا برای تو عریشی نسازیم
15:15
که در آن باشی
15:17
و مرکبهایت را نزد خود آماده نگه داریم،
15:19
سپس با دشمنمان روبهرو شویم.
15:21
پس اگر الله ما را عزیز گرداند
15:23
و بر دشمنمان پیروز کند،
15:25
همان است که
15:27
دوست داشتیم،
15:29
و اگر جز این باشد،
15:31
بر مرکبهایت بنشینی
15:33
و به قوم ما ملحق شوی.
15:35
زیرا گروهی از تو عقب ماندهاند،
15:37
گروهی
15:39
ای پیامبر الله!
15:41
ما در دوستی تو از آنان کمتر نیستیم.
15:43
و اگر گمان میبردند که تو با (دشمن) روبهرو میشوی،
15:45
از تو عقب نمیماندند.»
15:47
پس پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم)
15:49
نظر او را
15:51
نیکو شمرد
15:53
و پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) در عریش بود.
15:55
سپس
15:57
پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم)
15:59
سپاهش را آراست
16:01
و در محل نبرد راه رفت
16:03
و با دستش اشاره میکرد
16:05
(صلیاللهعلیهوسلم)
16:07
«این قتلگاه فلان است،
16:09
إن شاء الله،
16:11
و این قتلگاه فلان است.»
16:13
(فرمود:) «یا الله!»
16:15
به جاهایی اشاره میکرد که
16:17
در آنها کشته خواهند شد.
16:19
و مسلمانان آن
16:21
شب را با آرامش خاطر گذراندند.
16:23
الله تبارک و تعالی فرموده است:
16:25
«هنگامی که
16:27
خواب سبک بر شما میافکند،
16:29
آرامشی از جانب او،
16:31
و از آسمان بر شما فرو میفرستد...»
16:33
از آسمان
16:35
آبی
16:37
و بر شما فرو فرستد
16:39
از آسمان
16:41
تا شما را پاک گرداند
16:43
با آن
16:45
تا شما را پاک گرداند
16:47
با آن و بزداید
16:49
از شما پلیدی شیطان را
16:51
و تا دلهایتان را استوار سازد
16:53
بر دلهایتان
16:55
و با آن گامها را ثابت دارد
16:57
گامها را
16:59
زمینی که مسلمانان
17:02
بر آن فرود آمده بودند سخت بود
17:04
پس الله تبارک
17:06
و تعالی باران را بر آن فرو فرستاد
17:08
پس نرم شد
17:10
و زمینی که مشرکان بر آن فرود آمده بودند
17:12
نرم بود
17:14
پس الله بر آن
17:16
باران فرو فرستاد و آن زمین گلآلود شد
17:18
و گلآلود گشت بهگونهای که نمیتوانستند
17:20
بر آن بایستند از لغزش
17:22
و این در
17:24
هفدهم رمضان
17:26
در سال دوم
17:28
از هجرت بود
17:30
گنجینههای سیره
17:36
آمادگی برای جنگ
17:38
قریش برای جنگ
17:42
آماده شد
17:44
و پیامبر (ﷺ) نیز برای جنگ
17:46
آماده شد
17:48
و قریش
17:50
عمیر بن وهب را فرستاد تا جاسوسی کند
17:52
برای شناخت میزان
17:54
قدرت مسلمانان
17:56
پس عمیر با اسب خود
17:58
گرداگرد لشکرگاه مسلمانان چرخید
18:00
سپس نزد آنان بازگشت
18:02
و گفت
18:04
سیصد مرد هستند که کمی بیشتر یا کمی کمتر
18:06
...
18:08
اما مرا مهلت دهید
18:10
تا بنگرم
18:12
آیا این گروه کمینگاه دارد یا کمکرسان
18:14
پس در دره رفت
18:16
تا آنکه دور شد
18:18
و چیزی ندید
18:20
پس نزد آنان بازگشت و گفت
18:22
چیزی نیافتم
18:24
اما ای گروه قریش
18:26
من بلاها را دیدهام که
18:28
مرگ را حمل میکنند
18:30
شتران یثرب
18:32
مرگ کشنده را حمل میکنند
18:34
قومی که برای آنان هیچ پناهی نیست
18:36
و هیچ پناهگاهی ندارند
18:38
جز شمشیرهایشان
18:40
به الله سوگند نمیبینم که کسی از ایشان کشته شود
18:42
تا آنکه
18:44
مردی از شما کشته شود
18:46
پس اگر تعداد شما را کشتند
18:48
پس در آن صورت زندگی چه خوبی دارد
18:50
پس از آن
18:52
و مخالفتی به رهبری
18:54
ابوجهل برخاست و او را
18:56
بر این سخن انکار کرد
18:58
و مردم را به جنگ و پایداری و صبر فرمان داد
19:00
و صبر
19:02
پس مردم از ابوجهل فرمان بردند
19:05
گنجینههای سیره
19:07
چارهای حلال
19:12
در حالی که پیامبر
19:16
(ﷺ)
19:18
صفها را راست میکرد
19:20
سواد بن غزیه
19:22
از صف جلوتر بود
19:24
پس پیامبر با چوب تیری
19:26
بر شکمش زد و به او فرمود
19:28
برگرد و راست بایست ای سواد
19:30
پس سواد گفت
19:32
ای رسول الله
19:34
مرا آزردی
19:36
پس از من قصاص بگیر
19:38
پس پیامبر (ﷺ)
19:40
شکم خود را آشکار کرد تا
19:42
او قصاص بگیرد
19:44
پس پیامبر (ﷺ) به او فرمود
19:46
قصاص بگیر
19:48
پس سواد برخاست
19:50
و پیامبر (ﷺ) را در آغوش گرفت
19:52
و شکمش را بوسید
19:54
پس پیامبر به او فرمود
19:56
(ﷺ)
19:58
چه چیز تو را بر
20:00
این کار واداشت ای سواد
20:02
پس گفت
20:04
ای رسول الله
20:06
وقت آن رسیده که میبینی (آنچه فرا رسیده است)
20:08
پس خواستم که آخرین دیدار با تو باشد
20:10
که پوست من به پوست تو برسد
20:12
پس رسول الله (ﷺ) برای او دعا کرد
20:14
(ﷺ)
20:16
گنجینههای سیره