از مجموعهٔ گنجینههای سیره (مجموعه کامل شد)
· درس 26 از 58
گنجینه بیوگرافی | شیخ عثمان الخمیس | قسمت (26) | جنگ بنی مصطلق
صوت ترجمهشده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش میشود. متن زیر بهطور کامل ترجمه شده است.
0:000:00
متن کامل
ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00
بسم الله الرحمن الرحیم
0:04
گنجهای سیره
0:09
اخراج بنی قریظه
0:13
جبرئیل (علیهالسلام) آمد
0:16
به پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم)
0:19
آیا سلاح را گذاشتید؟
0:22
گفت: آری، جبریل گفت.
0:25
اما ما هنوز سلاحهایمان را زمین نگذاشتهایم
0:28
به سوی آن قوم یورش برد
0:31
الله به تو این را امر میکند
0:34
پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) بیرون رفت
0:37
و مردم را امر کرد و گفت
0:39
هیچکس نماز عصر را نخواند
0:42
جز در [مورد] بنی قریظه
0:44
مسلمانان در پاسخگویی (به فرمان الله و پیامبر) بیرون رفتند.
0:46
به دستور پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم)
0:49
تا بنی قریظه
0:51
و آنان را شتاب ده (در عقوبتشان)
0:52
و پرچم را به علی بن ابی طالب (رضیاللهعنه) داد.
0:55
و ابن ام مکتوم را بر مدینه جانشین کرد.
0:59
و آمد تا اینکه نزد دژها فرود آمد.
1:01
بنی قریظه
1:03
و ایشان را بیست و پنج شب محاصره کرد.
1:06
و سرورشان کعب بن اسد به آنان پیشنهاد کرد
1:09
فرمود
1:10
یا اینکه تسلیم شوید
1:12
و با محمد (صلیاللهعلیهوسلم) وارد شوید
1:15
در دینش
1:17
و اما اینکه فرزندانتان را بکشید
1:19
و بیرون بروید و بجنگید تا کشته شوید
1:22
تا آخرین نفر از شما
1:24
و اما اینکه بر رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) هجوم آورید
1:28
و اصحابش در روز شنبه
1:30
آنگاه که مسلمانان امید دارند شرک شما
1:33
همهی آنها را رد کردند
1:36
به ایشان گفت
1:37
به الله سوگند، شما الاغها هستید.
1:40
و هیچ چیزی که (شما) آن را بپذیرید
1:42
پس در این هنگام یکی از ایشان بیرون آمد و گفت
1:45
ای رسول الله (ﷺ)
1:47
به حکم سعد بن معاذ فرود میآییم
1:50
و این به آن سبب بود که عبدالله بن ابی بن سلول
1:53
همانطور که پیشتر گذشت
1:55
شفاعت در حق بنی قینقاع
1:58
پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) آنان را به حال خود گذاشت، برای او.
2:02
آنان خواستند که حکم سعد بن معاذ (رضیاللهعنه) را بپذیرند.
2:05
زیرا او در دوران جاهلیت همپیمانِ ایشان بود
2:09
گفتند: شاید او از ما دفاع کند.
2:12
همانگونه که عبدالله بن ابی بن سلول (از آن دفاع کرد)
2:15
درباره بنی قینقاع
2:17
و آیا میدانی تفاوت میان عبدالله بن ابی بن سلول
2:20
سرِ منافقان
2:22
و میان سعد بن معاذ
2:24
از سران پرهیزگاران، رضیاللهعنه
2:27
گفتند: ما به حکم سعد بن معاذ فرود میآییم.
2:31
همانگونه که برادرانمان بر حکم عبدالله بن ابی بن سلول فرود آمدند.
2:36
پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) فرمان داد
2:39
درباره سعد بن معاذ که او را نزد (پیامبر) بیاورند
2:42
و او در رگ اکحل (رگی در بازو) مجروح شده بود، رضیاللهعنه
2:45
چون آمد
2:47
پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) فرمود:
2:50
برخیزید به سوی آقایتان
2:53
ای سعد بن معاذ رضیاللهعنه
2:56
و او را از روی الاغی که با آن آمده بود، پایین آوردند.
2:59
پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) فرمود:
3:03
در میان موالیات داوری کن
3:05
و آنان به او فریاد میزدند
3:07
ای ابا عمر، در حق موالیانت نیکی کن
3:10
همانگونه که دیگری نیکی کرده است
3:12
سعد بن معاذ گفت
3:14
«و در راه الله، ملامت هیچ ملامتکنندهای او را نگیرد»
3:19
پس گفت
3:21
اگر در میان آنان حکم کند
3:23
کشتن جنگجویان آنان
3:25
و فرزندانشان به اسارت برده شوند
3:27
پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) فرمود:
3:31
در میان ایشان به حکم الله داوری کردم.
3:35
پس پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) دستور داد
3:37
و کشتن مردانشان
3:39
و زنان و فرزندانشان به اسارت گرفته شدند.
3:42
گنجینههای سیره
3:46
غزوه بنی المصطلق
3:51
سال ششم هجرت
3:55
و این غزوه «غزوه مریسیع» نامیده میشود.
3:58
و این در سال ششم بود
4:00
و گفته شده: پایان سال چهارم هجری.
4:04
و سبب این غزوه
4:06
پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم)
4:09
به او خبر رسید که رئیس بن مصطلق
4:12
حارث بن ابی ذرار
4:14
در میان قوم خود و هر کس از عرب که بر او توانایی داشت، حرکت میکرد.
4:17
میخواهند با رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) بجنگند
4:22
پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) فرستاد
4:25
بریده بن حصیب
4:27
برای بررسی این موضوع
4:29
پس نزد آنان آمد و با حارث بن ابی ذرار دیدار کرد.
4:32
و با او سخن گفت
4:33
سپس به نزد پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) بازگشت.
4:37
پس او را خبر داد که آنان قصد جنگ با او را دارند.
4:41
هنگامی که پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) مطمئن شد
4:44
صحت خبر را بررسی کردم.
4:46
اصحاب را فراخواند و به خروج فرمان داد.
4:49
و گروهی از منافقان همراه او بیرون آمدند.
4:52
زیرا منافقان اسلام را آشکار میکردند،
4:56
و کفر را در دل پنهان میداشتند.
4:58
چون حارث بن ابی ضرار خبر یافت،
5:01
که رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) بیرون آمده است،
5:05
بسیار ترسید،
5:07
و عربانی که با او بودند از گرد او پراکنده شدند.
5:11
چون پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) به
5:14
مریسیع رسید،
5:16
که آبی از آنِ خزاعه بود،
5:18
پرچم مهاجران با ابوبکر صدیق (رضیاللهعنه) بود،
5:22
و پرچم انصار با سعد بن عباده (رضیاللهعنه).
5:26
ابن قیم (رحمهالله) گفت:
5:29
میان ایشان جنگی رخ نداد،
5:32
بلکه پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) بر آب ایشان ناگهان تاخت،
5:37
پس از آنکه بیشتر جنگجویانشان گریختند.
5:40
پس فرزندان و زنانشان را به اسارت گرفت و اموالشان را برداشت.
5:43
چنانکه در صحیح بخاری آمده است:
5:46
رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) بر بنی مصطلق ناگهان تاخت،
5:51
در حالی که ایشان غافل بودند.
5:53
و از جمله اسیران این غزوه،
5:56
جویریه دختر حارث بود،
5:58
که سرور قوم خود بود،
6:00
و در سهم ثابت بن قیس قرار گرفت.
6:03
پس با او مکاتبه کرد،
6:05
و مکاتبه آن است که به او بگوید:
6:08
آزادی تو به شرط آن است که مالی به من بدهی،
6:12
مانند صد دینار یا دویست دینار،
6:15
بر آنچه که با یکدیگر توافق کنید.
6:18
چون پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) این را شنید،
6:22
آن مال را از جانب او پرداخت،
6:24
سپس با او ازدواج کرد، در حالی که آزاد بود.
6:28
و چون مسلمانان شنیدند که پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم)
6:32
با جویریه ازدواج کرده است،
6:35
کسانی از فرزندان و اسیران بنی خزاعه را که نزد ایشان بود آزاد کردند،
6:39
و گفتند:
6:41
اینان خویشاوندان (دامادان) رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) هستند.
6:45
و از سرِ منافقان دو حادثه رخ داد:
6:48
عبدالله بن ابی بن سلول
6:51
در آن غزوه،
6:53
[گنجینههای سیره]
6:56
قطعاً آن که عزیزتر است، آن که خوارتر است را از آنجا بیرون خواهد کرد
7:05
با عمر بن خطاب (رضیاللهعنه) مزدوری بود
7:09
که او را جهجاه غفاری میگفتند.
7:12
جهجاه با سنان بن وبر جهنی بر سر آب ازدحام کرد،
7:17
و میان آن دو درگیری شد.
7:19
پس جهنی فریاد زد
7:21
که: «ای گروه انصار!»
7:23
و جهجاه فریاد زد
7:26
که: «ای گروه مهاجران!»
7:28
پس رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) فرمود:
7:32
«آیا به فراخوان جاهلیت میپردازید، در حالی که من میان شما هستم؟»
7:36
«آن را رها کنید، زیرا بدبو است.»
7:39
چون عبدالله بن ابی بن سلول این را شنید،
7:43
گفت:
7:44
«آیا واقعاً چنین کردهاند؟»
7:46
«با ما به ستیز برخاستند و در شهر ما بر ما فزونی جستند.
7:50
به خدا سوگند، ما و ایشان
7:52
جز همان چیزی نیستیم که گوینده نخست گفت:
7:54
"سگ خود را فربه کن تا تو را بخورد."
7:57
آگاه باشید که به خدا سوگند، اگر به مدینه بازگردیم،
8:00
قطعاً آن که عزیزتر است، آن که خوارتر است را از آنجا بیرون خواهد کرد
8:03
سپس به کسانی که حاضر بودند روی کرد و به ایشان گفت:
8:07
«این است آنچه با خودتان کردید:
8:10
شهرهایتان را به ایشان واگذاشتید،
8:12
و اموالتان را با ایشان تقسیم کردید.
8:15
آگاه باشید که به خدا سوگند، اگر آنچه در دست دارید را از ایشان بازمیداشتید،
8:19
ناچار به جای دیگری غیر از خانههایتان کوچ میکردند.»
8:22
زید بن ارقم (رضیاللهعنه) این سخن را شنید،
8:26
و او جوانی کمسن بود،
8:29
پس نزد عمویش رفت و خبر داد،
8:32
و عمویش به رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) خبر داد.
8:36
و عمر (رضیاللهعنه) نزد او بود،
8:39
پس عمر گفت: «ای رسول خدا،
8:42
به عباد بن بشر دستور ده که او را بکشد.»
8:45
پس رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) فرمود:
8:49
«ای عمر، پس چگونه خواهد بود،
8:51
هنگامی که مردم بگویند: محمد یاران خود را میکشد؟»
8:55
سپس پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) خاموش ماند.
8:59
چون مردم کوچ کردند،
9:01
سید بن حضیر (رضیاللهعنه) آمد،
9:05
و رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) به او فرمود:
9:09
«آیا به تو نرسیده است آنچه یارت گفته است؟»
9:13
گفت: «چه گفته است؟»
9:16
رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) فرمود:
9:19
«گمان میکند که اگر به مدینه بازگردد،
9:22
قطعاً آن که عزیزتر است، آن که خوارتر است را از آنجا بیرون خواهد کرد
9:25
اسید بن حضیر گفت:
9:28
«ای رسول خدا، اگر بخواهی، تو او را از آن بیرون میکنی.
9:31
به خدا سوگند، او خود ذلیل است،
9:34
و به خدا سوگند، تو عزیزی.
9:37
سپس گفت: ای رسول خدا،
9:40
با او مدارا کن، که به خدا سوگند، خداوند تو را به سوی ما آورد،
9:43
و قوم او برای او مهرهها را رشته میکردند
9:46
تا او را تاجگذاری کنند، زیرا او میپندارد
9:49
که تو حکومتش را از او ربودهای.»
9:52
سپس پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) با مردم راه افتاد
9:55
تا آنکه صبح شد.
9:59
تا آنجا که خورشید آنان را آزرد.
10:02
سپس [آنها را] به مردم رساند و آنان [از خستگی] خوابشان برد.
10:05
و این [بدانسبب بود] که پیامبر (ﷺ)
10:08
نمیخواست آنان دربارهٔ این ماجرا سخن بگویند،
10:11
پس [پیامبر] آنان را در راه رفتن به رنج انداخت،
10:14
تا آنکه چون [به منزل] رسیدند، خوابیدند.
10:17
اما عبدالله بن ابی
10:20
پس او دانست که زید [خبر را] به پیامبر (ﷺ) رسانده است
10:23
با این خبر،
10:26
[آنگاه] پیامبر (ﷺ) [سوگند یاد کرد] و گفت،
10:29
«به الله سوگند، ای رسول الله، من [چنین] نگفتم.»
10:32
«بلکه زید بر من دروغ بست.»
10:35
و کسانی از انصار که حاضر بودند گفتند:
10:38
«ای رسول الله، شاید این نوجوان
10:41
در [نقل] سخنش دچار اشتباه شده باشد
10:44
و آنچه را آن مرد گفته بود، درست به خاطر نسپرده باشد.»
10:47
زید بن ارقم گفت:
10:50
«اندوهی به من رسید که هرگز مانندش به من نرسیده بود،
10:53
[زیرا] به دروغگویی یا نافهمی متهم میشدم،
10:56
[و] میگوید: پس در خانهٔ خود نشستم
10:59
از شدت اندوه. آنگاه الله جل و علا نازل فرمود:
11:02
«هرگاه منافقان نزد تو آیند،
11:05
میگویند:
11:08
گواهی میدهد که تو قطعاً فرستادهٔ الله هستی
11:11
و الله میداند که تو
11:14
رسول او هستی، و الله گواهی میدهد
11:17
که منافقان
11:21
[بیان میشود] تا سخن خداوند تعالی:
11:24
ایشان همان کسانیاند که میگویند:
11:27
به کسانی که نزد رسول اللهاند، انفاق نکنید
11:30
تا این که پراکنده شوند
11:33
و خزانههای آسمانها و زمین از آنِ الله است،
11:36
«و آسمانها و زمین»،
11:39
«ولی منافقان
11:42
نمیفهمند.»
11:45
میگویند: «اگر به مدینه بازگردیم،
11:48
قطعاً عزیزتر، ذلیلتر را از آن بیرون خواهد کرد.»
11:51
و عزت از آنِ الله است
11:54
و از آنِ رسول او
11:57
و از آنِ مؤمنان،
12:00
«ولی منافقان
12:03
نمیدانند.»
12:06
در اینجا الله تبارک و تعالی [بیگناهی زید را] روشن ساخت.
12:09
زید دروغ نگفته بود، رضیاللهعنه،
12:12
بلکه آنچه را گفته بود راست بود.
12:15
[اما] عبدالله بن ابی بن سلول
12:18
در ادعای خود دروغگو بود.
12:21
پس پیامبر (ﷺ) [کسی] نزد زید فرستاد و [آیات را] بر او خواند،
12:24
سپس به او فرمود: «الله
12:27
تو را تصدیق کرد.»
12:30
و عبدالله
12:33
پسر عبدالله بن ابی بن سلول بود،
12:36
مردی صالح از اصحاب پیامبر
12:39
(ﷺ)
12:43
او در برابر پدرش ایستاد
12:46
هنگام ورود [پدرش] به مدینه،
12:49
و به او گفت: «تو همان کسی هستی که میگویی:
12:52
«اگر به مدینه بازگردیم، قطعاً [آنکه] عزیزتر است، ذلیلتر را از آن بیرون خواهد کرد.»
12:55
[یعنی] عزیزتر از ذلیلتر.
12:58
[اما] رسول الله (ﷺ) را [خوار میشماری]؛
13:01
به الله سوگند، رسول الله عزیزتر است،
13:04
و تو ذلیلتری.»
13:07
پس غیرت عقیدتی بر غیرت خونی چیره شد.
13:10
سپس گفت: «به الله سوگند، وارد مدینه نخواهی شد
13:13
مگر آنکه من تو را بکشم،
13:16
یا رسول الله (ﷺ) به تو اجازه دهد.»
13:19
در آن هنگام پیامبر (ﷺ)
13:22
به او فرمان داد که او را رها کند،
13:25
و [عبدالله] به مدینه وارد شد.
13:28
و در روایتی آمده است که او نزد
13:31
رسول الله (ﷺ) آمد
13:34
و گفت: «ای رسول الله،
13:37
من [شنیدهام] که پدرم چنین و چنان گفته است.
13:40
اگر میخواهی او را بکشی،
13:43
پس مرا واگذار تا خودم او را بکشم،
13:46
زیرا میترسم قاتل پدرم را ببینم
13:50
و نتوانم صبر کنم.»