از مجموعهٔ گنجینه‌های سیره (مجموعه کامل شد) · درس 26 از 58

گنجینه بیوگرافی | شیخ عثمان الخمیس | قسمت (26) | جنگ بنی مصطلق

◉ 460 بازدید ⏱ 13:58 صدای اصلی (عربی)
صوت ترجمه‌شده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش می‌شود. متن زیر به‌طور کامل ترجمه شده است.
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:04 گنج‌های سیره
0:09 اخراج بنی قریظه
0:13 جبرئیل (علیه‌السلام) آمد
0:16 به پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
0:19 آیا سلاح را گذاشتید؟
0:22 گفت: آری، جبریل گفت.
0:25 اما ما هنوز سلاح‌هایمان را زمین نگذاشته‌ایم
0:28 به سوی آن قوم یورش برد
0:31 الله به تو این را امر می‌کند
0:34 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بیرون رفت
0:37 و مردم را امر کرد و گفت
0:39 هیچ‌کس نماز عصر را نخواند
0:42 جز در [مورد] بنی قریظه
0:44 مسلمانان در پاسخ‌گویی (به فرمان الله و پیامبر) بیرون رفتند.
0:46 به دستور پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
0:49 تا بنی قریظه
0:51 و آنان را شتاب ده (در عقوبت‌شان)
0:52 و پرچم را به علی بن ابی طالب (رضی‌الله‌عنه) داد.
0:55 و ابن ام مکتوم را بر مدینه جانشین کرد.
0:59 و آمد تا این‌که نزد دژها فرود آمد.
1:01 بنی قریظه
1:03 و ایشان را بیست و پنج شب محاصره کرد.
1:06 و سرورشان کعب بن اسد به آنان پیشنهاد کرد
1:09 فرمود
1:10 یا اینکه تسلیم شوید
1:12 و با محمد (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) وارد شوید
1:15 در دینش
1:17 و اما اینکه فرزندانتان را بکشید
1:19 و بیرون بروید و بجنگید تا کشته شوید
1:22 تا آخرین نفر از شما
1:24 و اما اینکه بر رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) هجوم آورید
1:28 و اصحابش در روز شنبه
1:30 آن‌گاه که مسلمانان امید دارند شرک شما
1:33 همه‌ی آن‌ها را رد کردند
1:36 به ایشان گفت
1:37 به الله سوگند، شما الاغ‌ها هستید.
1:40 و هیچ چیزی که (شما) آن را بپذیرید
1:42 پس در این هنگام یکی از ایشان بیرون آمد و گفت
1:45 ای رسول الله (ﷺ)
1:47 به حکم سعد بن معاذ فرود می‌آییم
1:50 و این به آن سبب بود که عبدالله بن ابی بن سلول
1:53 همان‌طور که پیش‌تر گذشت
1:55 شفاعت در حق بنی قینقاع
1:58 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) آنان را به حال خود گذاشت، برای او.
2:02 آنان خواستند که حکم سعد بن معاذ (رضی‌الله‌عنه) را بپذیرند.
2:05 زیرا او در دوران جاهلیت هم‌پیمانِ ایشان بود
2:09 گفتند: شاید او از ما دفاع کند.
2:12 همان‌گونه که عبدالله بن ابی بن سلول (از آن دفاع کرد)
2:15 درباره بنی قینقاع
2:17 و آیا می‌دانی تفاوت میان عبدالله بن ابی بن سلول
2:20 سرِ منافقان
2:22 و میان سعد بن معاذ
2:24 از سران پرهیزگاران، رضی‌الله‌عنه
2:27 گفتند: ما به حکم سعد بن معاذ فرود می‌آییم.
2:31 همان‌گونه که برادرانمان بر حکم عبدالله بن ابی بن سلول فرود آمدند.
2:36 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمان داد
2:39 درباره سعد بن معاذ که او را نزد (پیامبر) بیاورند
2:42 و او در رگ اکحل (رگی در بازو) مجروح شده بود، رضی‌الله‌عنه
2:45 چون آمد
2:47 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
2:50 برخیزید به سوی آقایتان
2:53 ای سعد بن معاذ رضی‌الله‌عنه
2:56 و او را از روی الاغی که با آن آمده بود، پایین آوردند.
2:59 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
3:03 در میان موالی‌ات داوری کن
3:05 و آنان به او فریاد می‌زدند
3:07 ای ابا عمر، در حق موالیانت نیکی کن
3:10 همان‌گونه که دیگری نیکی کرده است
3:12 سعد بن معاذ گفت
3:14 «و در راه الله، ملامت هیچ ملامت‌کننده‌ای او را نگیرد»
3:19 پس گفت
3:21 اگر در میان آنان حکم کند
3:23 کشتن جنگجویان آنان
3:25 و فرزندان‌شان به اسارت برده شوند
3:27 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
3:31 در میان ایشان به حکم الله داوری کردم.
3:35 پس پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) دستور داد
3:37 و کشتن مردانشان
3:39 و زنان و فرزندانشان به اسارت گرفته شدند.
3:42 گنجینه‌های سیره
3:46 غزوه بنی المصطلق
3:51 سال ششم هجرت
3:55 و این غزوه «غزوه مریسیع» نامیده می‌شود.
3:58 و این در سال ششم بود
4:00 و گفته شده: پایان سال چهارم هجری.
4:04 و سبب این غزوه
4:06 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
4:09 به او خبر رسید که رئیس بن مصطلق
4:12 حارث بن ابی ذرار
4:14 در میان قوم خود و هر کس از عرب که بر او توانایی داشت، حرکت می‌کرد.
4:17 میخواهند با رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بجنگند
4:22 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرستاد
4:25 بریده بن حصیب
4:27 برای بررسی این موضوع
4:29 پس نزد آنان آمد و با حارث بن ابی ذرار دیدار کرد.
4:32 و با او سخن گفت
4:33 سپس به نزد پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بازگشت.
4:37 پس او را خبر داد که آنان قصد جنگ با او را دارند.
4:41 هنگامی که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) مطمئن شد
4:44 صحت خبر را بررسی کردم.
4:46 اصحاب را فراخواند و به خروج فرمان داد.
4:49 و گروهی از منافقان همراه او بیرون آمدند.
4:52 زیرا منافقان اسلام را آشکار می‌کردند،
4:56 و کفر را در دل پنهان می‌داشتند.
4:58 چون حارث بن ابی ضرار خبر یافت،
5:01 که رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بیرون آمده است،
5:05 بسیار ترسید،
5:07 و عربانی که با او بودند از گرد او پراکنده شدند.
5:11 چون پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به
5:14 مریسیع رسید،
5:16 که آبی از آنِ خزاعه بود،
5:18 پرچم مهاجران با ابوبکر صدیق (رضی‌الله‌عنه) بود،
5:22 و پرچم انصار با سعد بن عباده (رضی‌الله‌عنه).
5:26 ابن قیم (رحمه‌الله) گفت:
5:29 میان ایشان جنگی رخ نداد،
5:32 بلکه پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بر آب ایشان ناگهان تاخت،
5:37 پس از آنکه بیشتر جنگجویانشان گریختند.
5:40 پس فرزندان و زنانشان را به اسارت گرفت و اموالشان را برداشت.
5:43 چنان‌که در صحیح بخاری آمده است:
5:46 رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بر بنی مصطلق ناگهان تاخت،
5:51 در حالی که ایشان غافل بودند.
5:53 و از جمله اسیران این غزوه،
5:56 جویریه دختر حارث بود،
5:58 که سرور قوم خود بود،
6:00 و در سهم ثابت بن قیس قرار گرفت.
6:03 پس با او مکاتبه کرد،
6:05 و مکاتبه آن است که به او بگوید:
6:08 آزادی تو به شرط آن است که مالی به من بدهی،
6:12 مانند صد دینار یا دویست دینار،
6:15 بر آنچه که با یکدیگر توافق کنید.
6:18 چون پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) این را شنید،
6:22 آن مال را از جانب او پرداخت،
6:24 سپس با او ازدواج کرد، در حالی که آزاد بود.
6:28 و چون مسلمانان شنیدند که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
6:32 با جویریه ازدواج کرده است،
6:35 کسانی از فرزندان و اسیران بنی خزاعه را که نزد ایشان بود آزاد کردند،
6:39 و گفتند:
6:41 اینان خویشاوندان (دامادان) رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) هستند.
6:45 و از سرِ منافقان دو حادثه رخ داد:
6:48 عبدالله بن ابی بن سلول
6:51 در آن غزوه،
6:53 [گنجینه‌های سیره]
6:56 قطعاً آن که عزیزتر است، آن که خوارتر است را از آن‌جا بیرون خواهد کرد
7:05 با عمر بن خطاب (رضی‌الله‌عنه) مزدوری بود
7:09 که او را جهجاه غفاری می‌گفتند.
7:12 جهجاه با سنان بن وبر جهنی بر سر آب ازدحام کرد،
7:17 و میان آن دو درگیری شد.
7:19 پس جهنی فریاد زد
7:21 که: «ای گروه انصار!»
7:23 و جهجاه فریاد زد
7:26 که: «ای گروه مهاجران!»
7:28 پس رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
7:32 «آیا به فراخوان جاهلیت می‌پردازید، در حالی که من میان شما هستم؟»
7:36 «آن را رها کنید، زیرا بدبو است.»
7:39 چون عبدالله بن ابی بن سلول این را شنید،
7:43 گفت:
7:44 «آیا واقعاً چنین کرده‌اند؟»
7:46 «با ما به ستیز برخاستند و در شهر ما بر ما فزونی جستند.
7:50 به خدا سوگند، ما و ایشان
7:52 جز همان چیزی نیستیم که گوینده نخست گفت:
7:54 "سگ خود را فربه کن تا تو را بخورد."
7:57 آگاه باشید که به خدا سوگند، اگر به مدینه بازگردیم،
8:00 قطعاً آن که عزیزتر است، آن که خوارتر است را از آن‌جا بیرون خواهد کرد
8:03 سپس به کسانی که حاضر بودند روی کرد و به ایشان گفت:
8:07 «این است آنچه با خودتان کردید:
8:10 شهرهایتان را به ایشان واگذاشتید،
8:12 و اموالتان را با ایشان تقسیم کردید.
8:15 آگاه باشید که به خدا سوگند، اگر آنچه در دست دارید را از ایشان بازمی‌داشتید،
8:19 ناچار به جای دیگری غیر از خانه‌هایتان کوچ می‌کردند.»
8:22 زید بن ارقم (رضی‌الله‌عنه) این سخن را شنید،
8:26 و او جوانی کم‌سن بود،
8:29 پس نزد عمویش رفت و خبر داد،
8:32 و عمویش به رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) خبر داد.
8:36 و عمر (رضی‌الله‌عنه) نزد او بود،
8:39 پس عمر گفت: «ای رسول خدا،
8:42 به عباد بن بشر دستور ده که او را بکشد.»
8:45 پس رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
8:49 «ای عمر، پس چگونه خواهد بود،
8:51 هنگامی که مردم بگویند: محمد یاران خود را می‌کشد؟»
8:55 سپس پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) خاموش ماند.
8:59 چون مردم کوچ کردند،
9:01 سید بن حضیر (رضی‌الله‌عنه) آمد،
9:05 و رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به او فرمود:
9:09 «آیا به تو نرسیده است آنچه یارت گفته است؟»
9:13 گفت: «چه گفته است؟»
9:16 رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
9:19 «گمان می‌کند که اگر به مدینه بازگردد،
9:22 قطعاً آن که عزیزتر است، آن که خوارتر است را از آن‌جا بیرون خواهد کرد
9:25 اسید بن حضیر گفت:
9:28 «ای رسول خدا، اگر بخواهی، تو او را از آن بیرون می‌کنی.
9:31 به خدا سوگند، او خود ذلیل است،
9:34 و به خدا سوگند، تو عزیزی.
9:37 سپس گفت: ای رسول خدا،
9:40 با او مدارا کن، که به خدا سوگند، خداوند تو را به سوی ما آورد،
9:43 و قوم او برای او مهره‌ها را رشته می‌کردند
9:46 تا او را تاج‌گذاری کنند، زیرا او می‌پندارد
9:49 که تو حکومتش را از او ربوده‌ای.»
9:52 سپس پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) با مردم راه افتاد
9:55 تا آنکه صبح شد.
9:59 تا آنجا که خورشید آنان را آزرد.
10:02 سپس [آن‌ها را] به مردم رساند و آنان [از خستگی] خوابشان برد.
10:05 و این [بدان‌سبب بود] که پیامبر (ﷺ)
10:08 نمی‌خواست آنان دربارهٔ این ماجرا سخن بگویند،
10:11 پس [پیامبر] آنان را در راه رفتن به رنج انداخت،
10:14 تا آن‌که چون [به منزل] رسیدند، خوابیدند.
10:17 اما عبدالله بن ابی
10:20 پس او دانست که زید [خبر را] به پیامبر (ﷺ) رسانده است
10:23 با این خبر،
10:26 [آن‌گاه] پیامبر (ﷺ) [سوگند یاد کرد] و گفت،
10:29 «به الله سوگند، ای رسول الله، من [چنین] نگفتم.»
10:32 «بلکه زید بر من دروغ بست.»
10:35 و کسانی از انصار که حاضر بودند گفتند:
10:38 «ای رسول الله، شاید این نوجوان
10:41 در [نقل] سخنش دچار اشتباه شده باشد
10:44 و آنچه را آن مرد گفته بود، درست به خاطر نسپرده باشد.»
10:47 زید بن ارقم گفت:
10:50 «اندوهی به من رسید که هرگز مانندش به من نرسیده بود،
10:53 [زیرا] به دروغ‌گویی یا نافهمی متهم می‌شدم،
10:56 [و] می‌گوید: پس در خانهٔ خود نشستم
10:59 از شدت اندوه. آن‌گاه الله جل و علا نازل فرمود:
11:02 «هرگاه منافقان نزد تو آیند،
11:05 می‌گویند:
11:08 گواهی می‌دهد که تو قطعاً فرستادهٔ الله هستی
11:11 و الله می‌داند که تو
11:14 رسول او هستی، و الله گواهی می‌دهد
11:17 که منافقان
11:21 [بیان می‌شود] تا سخن خداوند تعالی:
11:24 ایشان همان کسانی‌اند که می‌گویند:
11:27 به کسانی که نزد رسول الله‌اند، انفاق نکنید
11:30 تا این که پراکنده شوند
11:33 و خزانه‌های آسمان‌ها و زمین از آنِ الله است،
11:36 «و آسمان‌ها و زمین»،
11:39 «ولی منافقان
11:42 نمی‌فهمند.»
11:45 می‌گویند: «اگر به مدینه بازگردیم،
11:48 قطعاً عزیزتر، ذلیل‌تر را از آن بیرون خواهد کرد.»
11:51 و عزت از آنِ الله است
11:54 و از آنِ رسول او
11:57 و از آنِ مؤمنان،
12:00 «ولی منافقان
12:03 نمی‌دانند.»
12:06 در اینجا الله تبارک و تعالی [بی‌گناهی زید را] روشن ساخت.
12:09 زید دروغ نگفته بود، رضی‌الله‌عنه،
12:12 بلکه آنچه را گفته بود راست بود.
12:15 [اما] عبدالله بن ابی بن سلول
12:18 در ادعای خود دروغ‌گو بود.
12:21 پس پیامبر (ﷺ) [کسی] نزد زید فرستاد و [آیات را] بر او خواند،
12:24 سپس به او فرمود: «الله
12:27 تو را تصدیق کرد.»
12:30 و عبدالله
12:33 پسر عبدالله بن ابی بن سلول بود،
12:36 مردی صالح از اصحاب پیامبر
12:39 (ﷺ)
12:43 او در برابر پدرش ایستاد
12:46 هنگام ورود [پدرش] به مدینه،
12:49 و به او گفت: «تو همان کسی هستی که می‌گویی:
12:52 «اگر به مدینه بازگردیم، قطعاً [آن‌که] عزیزتر است، ذلیل‌تر را از آن بیرون خواهد کرد.»
12:55 [یعنی] عزیزتر از ذلیل‌تر.
12:58 [اما] رسول الله (ﷺ) را [خوار می‌شماری]؛
13:01 به الله سوگند، رسول الله عزیزتر است،
13:04 و تو ذلیل‌تری.»
13:07 پس غیرت عقیدتی بر غیرت خونی چیره شد.
13:10 سپس گفت: «به الله سوگند، وارد مدینه نخواهی شد
13:13 مگر آن‌که من تو را بکشم،
13:16 یا رسول الله (ﷺ) به تو اجازه دهد.»
13:19 در آن هنگام پیامبر (ﷺ)
13:22 به او فرمان داد که او را رها کند،
13:25 و [عبدالله] به مدینه وارد شد.
13:28 و در روایتی آمده است که او نزد
13:31 رسول الله (ﷺ) آمد
13:34 و گفت: «ای رسول الله،
13:37 من [شنیده‌ام] که پدرم چنین و چنان گفته است.
13:40 اگر می‌خواهی او را بکشی،
13:43 پس مرا واگذار تا خودم او را بکشم،
13:46 زیرا می‌ترسم قاتل پدرم را ببینم
13:50 و نتوانم صبر کنم.»