از مجموعهٔ گنجینه‌های سیره (مجموعه کامل شد) · درس 35 از 58

گنجینه بیوگرافی | شیخ عثمان الخمیس | قسمت (35) | اسلام آوردن خالد بن ولید رضی الله عنه

◉ 371 بازدید ⏱ 16:22 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:03 گنج‌های سیره
0:06 خاله به منزله مادر است
0:14 و هنگامی که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) خواست از مکه خارج شود
0:19 دختر حمزه بن عبدالمطلب او را دنبال کرد
0:22 عموی پیامبر (ﷺ)
0:26 و نامش عماره بود
0:27 و او را صدا می‌زد
0:29 ای عمو، ای عمو
0:31 و در سخن او به پیامبر الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم
0:35 ای عمو
0:36 و او دختر عموی او بود
0:38 زیرا او از طریق رضاعت عموی او بود
0:41 چرا که پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم
0:44 را فُهیره، آزادشدهٔ ابولهب، شیر داد
0:47 و همچنین حمزه را شیر داد
0:50 و اما او را این‌گونه صدا زد
0:52 به سبب فاصلهٔ سنی میان او و پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم
0:58 و حمزه از مکه هجرت کرده بود
1:01 و دخترش را با مادرش رها کرده بود
1:03 پس علی رضی‌الله‌عنه او را در کفالت گرفت
1:07 سپس بر سر او با جعفر و زید بن حارثه اختلاف کرد
1:11 هر یک از آنان می‌خواست او را تربیت کند
1:14 پس پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم میان ایشان داوری کرد
1:18 و به علی فرمود
1:20 تو از منی و من از تو هستم
1:22 و به جعفر فرمود
1:24 تو در خلقت و خوی به من شباهت داری
1:27 و به زید فرمود
1:29 تو برادر و مولای ما هستی
1:31 اما پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم
1:34 حضانت او را به جعفر بن ابی‌طالب داد
1:38 پس علی برای او ادعا کرد، زیرا او پسرعموی دختر بود
1:41 و همسرش فاطمه، دختر عموی او بود
1:45 و زید نیز بر او ادعا کرد
1:47 زیرا او برادر پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم بود
1:50 که میان او و حمزه در مدینه عقد برادری بسته شده بود
1:53 و آن دو پیش از نزول احکام ارث از یکدیگر ارث می‌بردند
1:58 اما جعفر
2:00 او پسرعموی دختر بود
2:02 و همسرش اسماء دختر عمیس، خاله‌اش بود
2:06 زیرا مادر دختر، سلمی دختر عمیس، خواهر اسماء بود
2:10 پس پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمود
2:13 خاله به منزلهٔ مادر است
2:16 و این از آن روست که برای مرد جایز نیست
2:19 که میان دختر و خاله‌اش جمع کند
2:22 پس حضانت را به جعفر داد
2:24 و به پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم گفته شد
2:28 آیا با او ازدواج نمی‌کنی؟
2:30 یعنی با دختر حمزه
2:32 فرمود: نه
2:33 او از طریق رضاعت دختر برادر من است
2:37 گنج‌های سیره
2:42 ازدواج پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم
2:46 با میمونه رضی‌الله‌عنها
2:52 و در این عمره، پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم
2:57 با میمونه دختر حارث عامریه رضی‌الله‌عنها ازدواج کرد
3:01 و او خاله عبدالله بن عباس
3:04 و خالد بن ولید بود
3:06 پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم در سرف با او زفاف کرد
3:10 و این قول صحیح است
3:12 و او در حال احرام با او ازدواج نکرد
3:15 چنان‌که در برخی روایات آمده است
3:18 و خداوند تبارک و تعالی مقدر فرمود
3:21 که میمونه ام‌المؤمنین در سرف وفات یابد
3:24 در همان مکانی که پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم با او ازدواج کرده بود
3:30 و این عمره، عمرهٔ قضاء نامیده شد
3:34 زیرا این عمره عبارت از مقایضه بود
3:37 یعنی مصالحه میان قریش و پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم
3:42 پس چون قریش توافق کرد که پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم
3:47 در سال آینده بیاید
3:49 این عمره، عمرهٔ قضاء نام گرفت
3:53 و گفته شده است که بدین نام خوانده شد
3:56 زیرا بدل یا قضای عمرهٔ حدیبیه بود
4:00 و پس از این عمره دو مرد اسلام آوردند
4:04 که پس از آن در اسلام تأثیر داشتند
4:07 و آن دو، عمرو بن العاص و خالد بن ولید بودند
4:22 خالد بن ولید رضی‌الله‌عنه گفت
4:28 چون خداوند آنچه از خیر را که اراده فرمود برای من اراده کرد
4:31 خداوند محبت اسلام را در دلم افکند
4:35 و عقلم به یادم آمد
4:37 و گفتم: من در همهٔ این موطن‌ها علیه محمد حضور داشته‌ام
4:42 پس هیچ موطنی نیست که در آن حاضر باشم مگر آنکه برگشته‌ام
4:46 و در نفس خود می‌بینم که در جای نادرستی قرار دارم
4:50 و اینکه محمد پیروز خواهد شد
4:53 پس چون رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم به حدیبیه بیرون رفت
4:58 من با سواران مشرکان بیرون آمدم
5:01 و در عسفان با رسول الله و یارانش روبرو شدم
5:05 در برابر او ایستادم و خود را در معرض او قرار دادم
5:08 پس رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم
5:11 با یارانش نماز گزارد و ما از ایشان در امان بودیم
5:13 تصمیم گرفتم که هنگام نماز بر او حمله کنم
5:17 اما آنچه به ما فرمان داده نشد
5:19 و در آن برای ما خیری بود
5:21 پس او بر آنچه در دل‌های ما از قصد حمله بود آگاه شد
5:25 و با یارانش نماز عصر را به صورت نماز خوف گزارد
5:29 و این سخن در من اثر کرد
5:32 پس گفتم: این مرد محفوظ است
5:35 سپس از هم جدا شدیم و از راه سواران ما منحرف شد
5:38 و من به سمت راست رفتم
5:41 هنگامی که با قریش در حدیبیه صلح کرد،
5:44 و قریش با آرامش‌خواهی او را دفع کرد،
5:47 با خود گفتم:
5:49 چه چیزی باقی مانده است؟
5:51 کجا برویم، کدام مذهب؟
5:53 نزد نجاشی برم،
5:54 زیرا محمد را پیروی کرده است،
5:56 و یارانش نزد او در امان‌اند.
5:59 پس اگر هرقل
6:02 مرا از دینم بیرون ببرد و به نصرانیت یا یهودیت ببرد،
6:06 آنگاه با عجم‌ها همراه و پیرو خواهم بود،
6:09 یا در خانه‌ام خواهم ماند.
6:11 پس چه کسی باقی می‌ماند؟
6:13 من بر همین حال هستم.
6:15 در آن هنگام که رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) وارد شد
6:18 برای عمره‌ٔ قضا،
6:20 و من غایب بودم،
6:22 و ورود او را ندیدم.
6:24 و برادرم ولید بن ولید
6:26 با پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) وارد شده بود
6:29 در عمره‌ٔ قضا.
6:31 او مرا جست‌وجو کرد و نیافت،
6:34 پس برایم نامه‌ای نوشت،
6:36 و در این نامه خیر بزرگی بود.
6:39 چون نامه را خواندم، دیدم در آن آمده است:
6:42 بسم الله الرحمن الرحیم
6:45 «اما بعد»؛
6:47 من شگفت‌انگیزتر از رفتن رأی تو از اسلام نمی‌بینم،
6:49 و عقل تو، همان عقلت،
6:51 و مانند اسلام را کسی نادان نمی‌داند.
6:53 و رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) از من پرسیده بود
6:56 و رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) از من پرسیده است
7:00 «خالد کجاست؟»
7:01 گفتم:
7:02 «الله او را خواهد آورد.»
7:04 فرمود:
7:05 «مانند خالد، که اسلام را نشناخته،
7:07 اگر ضربت و کوشش خود را
7:10 همراه مسلمانان علیه مشرکان به کار می‌برد،
7:13 برای او بهتر بود،
7:15 و ما او را بر دیگران مقدم می‌داشتیم.
7:17 پس ای برادر، آنچه از دست داده‌ای،
7:20 ای برادرم، آنچه از آن از دستت رفته را جبران کن
7:23 زیرا فرصت‌های نیکوی بسیاری از تو فوت شده است.»
7:26 خالد گفت:
7:28 چون نامه‌اش به دستم رسید،
7:30 برای خروج شتاب کردم،
7:32 و میل من به اسلام افزون شد،
7:35 و سخن رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) مرا شادمان کرد،
7:39 و در خواب دیدم
7:41 که گویی در سرزمینی تنگ و خشک هستم،
7:45 پس به سرزمینی سبز و فراخ بیرون آمدم.
7:48 گفتم: این، رؤیاست.
7:52 چون به مدینه آمدم، گفتم:
7:55 «آن را برای ابوبکر بازگو کنم»،
7:57 یعنی پس از اسلام او.
7:59 گفت: آن را برایش نقل کردم،
8:01 پس گفت:
8:03 «این، همان راه نجاتی است که الله تو را به اسلام هدایت کرد،
8:06 و آن تنگنایی که در آن بودی، شرک بود.»
8:10 گفت:
8:11 چون عزم کردم که نزد پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بروم،
8:16 گفتم: با چه کسی همراه شوم تا نزد محمد بروم؟
8:19 صفوان بن امیه را دیدم،
8:22 گفتم: ای ابووهب،
8:24 آیا نمی‌بینی در چه حالی هستیم؟
8:26 ما جز نان‌خورانی بیش نیستیم،
8:29 و محمد بر عرب و عجم چیره شده است.
8:33 اگر نزد محمد برویم و پیرویش کنیم،
8:36 شرافت محمد، شرافت ما خواهد بود.
8:39 او به شدت سرباز زد
8:41 و گفت:
8:43 «اگر جز من از قریش کسی باقی نماند،
8:45 هرگز از او پیروی نخواهم کرد.»
8:48 پس از هم جدا شدیم.
8:49 گفتم: این مرد، انتقام‌جویی است
8:52 که خون‌خواهی می‌کند؛
8:54 پدر و برادرش در بدر کشته شدند.
8:57 خالد گفت:
8:58 عکرمه بن ابی‌جهل را دیدم،
9:01 همان سخنی را که به صفوان گفته بودم به او گفتم،
9:04 و او نیز مانند صفوان پاسخ داد.
9:07 گفتم:
9:08 «آنچه را برایت گفتم پنهان دار.»
9:10 گفت: آن را بازگو نمی‌کنم.
9:13 پس از آن به خانه‌ام بازگشتم،
9:16 و دستور دادم شترم را نزدم آورند،
9:19 تا آنکه عثمان بن طلحه را دیدم.
9:22 گفتم:
9:23 این مرد برای من دوستی راستین است،
9:25 اگر آنچه را می‌خواهم برایش بگویم...
9:28 سپس یاد آوردم که چه کسانی از پدرانش کشته شده‌اند،
9:31 پس خوش نداشتم آن را با او در میان گذارم.
9:33 سپس گفتم:
9:35 «چه زیان دارد، و من همین ساعت در حال سفرم.»
9:38 پس آنچه را که کار به آن رسیده بود برایش بازگو کردم،
9:41 و گفتم:
9:43 «ما جز مانند روباهی در سوراخ نیستیم،
9:46 که اگر یک دلو آب بر آن ریخته شود، بیرون می‌آید.»
9:50 و همان سخنی را که به همراهم گفته بودم، به او نیز گفتم.
9:54 پس پاسخ را شتاب کرد و گفت:
9:57 امروز بامداد رفتم، در حالی که می‌خواستم بروم
10:00 و این مرکبِ من است که در فَخّ زانو زده است.
10:04 من و او در بیَأجِّج وعده گذاشتیم،
10:07 اگر او پیش‌تر رسید، درنگ کند،
10:09 و اگر من پیش‌تر رسیدم، من درنگ کنم.
10:11 پس سحرگاه حرکت کردیم،
10:13 و هنوز فجر طلوع نکرده بود
10:15 تا آن‌که در بیَأجِّج به یکدیگر رسیدیم.
10:17 پس بامدادی روان شدیم تا آن‌که به «الهُدّة» رسیدیم،
10:21 و عمرو بن العاص را در آن‌جا یافتیم.
10:24 پس گفت: «به قوم خوش آمدید.»
10:26 گفتیم: «و به تو.»
10:28 گفت:
10:29 «مقصد شما کجاست؟»
10:31 گفتیم: «چه چیز تو را بیرون آورده است؟»
10:33 گفت:
10:34 «پس چه چیز شما را بیرون آورده است؟»
10:36 گفتیم:
10:37 «ورود به اسلام»
10:39 و «پیروی از محمد صلی‌الله‌علیه‌وسلم.»
10:43 گفت:
10:44 «همان است که مرا نیز به این سو کشانده است.»
10:47 گفت:
10:48 پس همراه یکدیگر شدیم،
10:50 تا آن‌که به مدینه رسیدیم،
10:52 و شتران خود را در ظاهر حَرّه خوابانیدیم.
10:55 و رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم از حال ما آگاه شد،
10:59 و از آمدن ما خرسند گشت.
11:00 پس از بهترین لباس‌های خود پوشیدم،
11:03 سپس به قصد رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم روانه شدم،
11:07 که برادرم به استقبالم آمد
11:09 و گفت: «شتاب کن،
11:11 زیرا رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم
11:14 از آمدن تو آگاه شده است،
11:15 و از آمدن تو شاد گشته است،
11:17 و او منتظر شماست.»
11:19 گفت:
11:20 پس شتابان راه افتادم،
11:22 و نزدیک شدم،
11:23 و او همچنان به من لبخند می‌زد،
11:25 تا آن‌که در برابرش ایستادم،
11:27 و او را با عنوان پیامبری سلام کردم.
11:30 پس با چهره‌ای گشاده پاسخ سلام مرا داد.
11:33 گفتم:
11:34 «گواهی می‌دهم که هیچ معبودی جز الله نیست،
11:38 و تو رسول الله هستی.»
11:40 پس رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمود:
11:44 «سپاس خدای را که تو را هدایت کرد.
11:46 من همواره در تو خِرَد می‌دیدم،
11:49 و امید داشتم که تو را جز به سوی خیر رهنمون نسازد.»
11:53 گفتم: «ای رسول الله،
11:55 من آن مواضعی را که در آن‌ها با تو مخالفت می‌کردم دیده‌ام،
11:59 که از حق سرکشی می‌کردم.
12:01 پس از الله بخواه که آن‌ها را بر من ببخشد.»
12:04 پس رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمود:
12:08 «اسلام آنچه را پیش از آن بوده، می‌زداید.»
12:12 گفتم: «ای رسول الله، این [بخشش] نیز بر همین اساس است؟»
12:15 پس فرمود:
12:16 «خدایا، خالد بن الولید را ببخش،
12:19 و هر آنچه را که از راه تو بازداشته، [ببخش].»
12:23 خالد گفت:
12:24 و عمر و عثمان پیش آمدند،
12:27 و با رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم بیعت کردند.
12:31 و ورود ما در صفر
12:34 سال هشتم هجرت بود.
12:36 گنجینه‌های سیره
12:42 اسلام آوردن عمرو بن العاص
12:45 رضی‌الله‌عنه
12:47 عمرو بن العاص گفت:
12:51 چون از خندق بازگشتیم،
12:53 مردانی از قریش را گرد آوردم
12:55 و گفتم:
12:57 «به خدا سوگند که کار محمد
12:59 به‌شدت بالا گرفته است،
13:01 و به خدا سوگند که هیچ چیزی در برابرش پایداری نمی‌کند.
13:04 و من رأیی دارم.»
13:06 گفتند: «آن چیست؟»
13:08 گفت:
13:09 «آن که نزد نجاشی برویم و در پناه او باشیم،
13:13 اگر قوم ما بر او پیروز شوند،
13:15 ما همان کسانی هستیم که [آنان] می‌شناسند،
13:17 و به سوی آنان بازمی‌گردیم،
13:18 و اگر محمد پیروز شود،
13:20 ما زیر دست نجاشی خواهیم بود،
13:23 و این برای ما دوست‌داشتنی‌تر است از آن‌که زیر دست محمد باشیم.»
13:27 گفتند: «رأی درستی است.»
13:29 گفتم:
13:30 پس برای او هدایایی خریدند.
13:32 و از بهترین چیزهایی که از سرزمین ما به او هدیه می‌شد، «أَدَم» بود،
13:37 یعنی پوست‌ها.
13:38 پس مقدار زیادی أدم برای او گرد آوردیم و نزد او رفتیم،
13:43 و در نزد او عمرو بن أمیه الضَّمری را یافتیم
13:47 که پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم او را فرستاده بود
13:50 درباره‌ی کار جعفر و یارانش.
13:53 چون او را دیدم گفتم:
13:55 «شاید او را بکشم.»
13:57 و هدایا را نزد نجاشی بردم.
14:00 پس نجاشی گفت:
14:02 «خوش آمدی و صفا آوردی، ای دوست من!»
14:05 عمر گفت:
14:07 ای پادشاه،
14:08 من فرستادهٔ محمد را نزد تو دیدم،
14:12 او مردی است که به ما ستم کرده و بزرگانمان را کشته است،
14:16 او را به من بده تا گردنش را بزنم.
14:18 پس نجاشی خشمگین شد
14:20 و ضربه‌ای به بینی‌اش زد،
14:22 گمان کردم که آن را شکسته است؛
14:24 اگر زمین برایم شکافته می‌شد، در آن فرو می‌رفتم.
14:28 آنگاه به نجاشی گفتم:
14:30 اگر می‌دانستم که تو این را ناخوش می‌داری، از تو نمی‌خواستم.
14:34 سپس به من گفت:
14:35 از من خواستی که فرستادهٔ مردی را به تو بدهم
14:38 که ناموس (وحیی) که بر موسی بزرگ نازل می‌شد، نزد او می‌آید،
14:42 تا او را بکشی؟
14:43 گفتم:
14:44 آیا آن برای تو همان است؟
14:47 گفت: آری.
14:48 سپس نجاشی به عمرو بن العاص گفت:
14:51 به الله سوگند که من برای تو خیرخواهم،
14:54 پس (از او) پیروی کن،
14:55 به الله سوگند که او حتماً بر تو پیروز می‌شود، چنان‌که موسی و لشکریانش پیروز شدند.
14:59 گفتم:
15:00 ای پادشاه،
15:02 پس تو با من بر اسلام بیعت کن.
15:05 گفت: آری.
15:07 آنگاه دستش را گشود
15:09 و بر اسلام با رسول الله (ﷺ) بیعت کردم،
15:14 و از نزد او بیرون آمدم،
15:17 و نزد یارانم بازگشتم،
15:19 در حالی که رأیم دگرگون شده بود.
15:21 گفتند: پشت سرت چه خبر است؟
15:23 گفتم: خیر است.
15:25 چون شب شد،
15:27 بر مرکبم نشستم و حرکت کردم و آنان را ترک گفتم.
15:31 به الله سوگند که شتابان می‌راندم،
15:33 تا آنکه در «هدّه» با خالد بن الولید،
15:37 و عثمان بن طلحه دیدار کردم.
15:39 گفتم:
15:40 ای ابوسلیمان، به کجا می‌روی؟
15:43 گفت:
15:44 به الله سوگند می‌روم تا اسلام بیاورم،
15:46 به الله سوگند که کار (روشن و) راست شده است،
15:50 این مرد به‌راستی پیامبر است و در آن شک ندارم.
15:54 گفتم:
15:55 من نیز به الله سوگند (همین قصد را دارم).
15:57 پس با هم از مدینه رفتیم.
15:59 گفتم: ای رسول الله،
16:01 با تو بیعت می‌کنم بر این که گناهان گذشته‌ام آمرزیده شود.
16:06 سپس به من فرمود:
16:07 ای عمر،
16:09 بیعت کن،
16:10 زیرا اسلام آنچه را پیش از آن بوده، فرو می‌ریزد.
16:14 کنوز السیرة