از مجموعهٔ گنجینه‌های سیره (مجموعه کامل شد) · درس 33 از 58

گنجینه بیوگرافی | شیخ عثمان الخمیس | قسمت (33) | نبرد ذات الرقاع

◉ 385 بازدید ⏱ 16:05 صدای اصلی (عربی)
صوت ترجمه‌شده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش می‌شود. متن زیر به‌طور کامل ترجمه شده است.
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:03 گنج‌های سیره
0:06 دل‌ها کار‌شان با الله است
0:12 امام بخاری رحمه‌الله در صحیح خود روایت کرده است
0:19 از سهل بن سعد الساعدی رضی‌الله‌عنه
0:22 این که رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
0:25 او و مشرکان با هم روبه‌رو شدند و میان‌شان جنگ درگرفت
0:29 هنگامی که رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) متمایل شد
0:33 و دیگران به سوی لشکرگاه خود بازگشتند.
0:36 و درباره اصحاب رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
0:40 مردی که برای آنان دعا نمی‌کند، نه شاذه و نه فاذه
0:44 مگر آن‌که او را با شمشیرش می‌زند.
0:47 پس گفته شد: «امروز هیچ‌کس از ما آن‌گونه‌که باید کفایت نکرد.»
0:51 همان‌طور که فلانی کفایت کرد
0:53 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
0:57 اما او از اهل دوزخ است
1:01 مردی از میان قوم گفت: من همراه او هستم.
1:05 پس با او بیرون رفت؛ هرگاه که او می‌ایستاد، با او می‌ایستاد.
1:09 و اگر [او] شتاب کرد، [آن‌کس] با او شتاب کرد.
1:12 زیرا او یقیناً می‌داند که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
1:16 «و آنچه از هوای نفس سخن نمی‌گوید.»
1:19 آن مرد زخم سختی برداشت، پس مرگ را شتاب کرد.
1:23 شمشیرش را بر زمین گذاشت و نوکِ آن را میان سینه‌اش قرار داد
1:27 سپس بر شمشیرش تکیه کرد و خود را کشت
1:31 مردی که از او پیروی کرده بود، نزد رسول الله (ﷺ) بیرون آمد
1:36 گفت: گواهی می‌دهم که تو رسول الله (ﷺ) هستی
1:40 گفت: و آن چیست؟
1:42 مردی که پیش‌تر ذکرش گذشت گفت: او از اهل دوزخ است.
1:48 بزرگ‌ترین مردم آن را
1:50 پس گفتم: من آن را برای شما [بیان می‌کنم].
1:52 برای جستجوی او بیرون رفتم
1:54 سپس زخمی سخت برداشت، پس مرگ را شتاب کرد.
1:58 تیغهٔ شمشیرش را بر زمین گذاشت و دستهٔ آن را میان سینه‌اش قرار داد.
2:03 سپس بر خود فشار آورد و خویشتن را کشت
2:06 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) در آن هنگام فرمود:
2:11 همانا مردی کارِ اهلِ بهشت را انجام می‌دهد، در آنچه که برای مردم آشکار می‌شود
2:16 و او از اهل دوزخ است
2:18 و همانا مردی است که کارِ اهلِ دوزخ انجام می‌دهد، در آنچه که در نظرِ مردم آشکار می‌شود.
2:23 و او از اهل بهشت است
2:25 و در برخی طرق این حدیث
2:28 این داستان در خیبر رخ داد
2:31 از ابوهریره رضی‌الله‌عنه روایت است که گفت
2:35 در خیبر حضور داشتیم
2:37 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
2:40 به مردی از کسانی که با او هستند و ادعای اسلام می‌کند
2:44 این از اهل دوزخ است
2:46 و چون جنگ فرا رسید
2:48 مرد با سخت‌ترین جنگ می‌جنگید.
2:51 تا آنجا که زخم‌ها بر او بسیار شد
2:54 پس نزدیک بود که برخی از مردم به شک افتند
2:57 مرد درد زخم‌ها را احساس کرد
2:59 و با دست خود به سوی تیردان (کنانه) خود اشاره کرد.
3:02 پس از آن، از آن‌ها تیرهایی بیرون می‌آورد.
3:05 و با آن جان خود را فدا کرد
3:07 مردانی از مسلمانان سخت برآشفتند و گفتند
3:10 ای رسول الله (ﷺ)
3:12 الله حدیث تو را تصدیق کرد
3:14 فلانی خودکشی کرد
3:16 خودکشی کرد
3:18 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
3:21 برخیز ای فلان
3:23 پس [پیامبر (ﷺ)] اذن داد که وارد بهشت نمی‌شود
3:26 جز مؤمن
3:28 همانا الله این دین را یاری می‌کند.
3:30 مرد فاجر
3:32 پس بر انسان
3:33 این‌که بر مردم از روی ظاهرشان حکم نشود
3:36 امام بخاری (این بخش از کتاب خود را) بابندی کرده است
3:38 در صحیح خود باب (بابی) آورده است
3:40 درباره‌ی فلان گفته نمی‌شود که شهید است.
3:43 زیرا ظاهر این انسان گواه (بر ایمان یا عدالت او) است.
3:46 و با این حال به آنان خبر داد
3:48 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
3:50 اینکه باطن آن برخلاف ظاهرش است
3:53 و در برخی از طرق این حدیث آمده است
3:56 به او گفته شد
3:57 جنگیدم و انجام دادم
3:59 گفت
4:01 من تنها برای دفاع از قوم خویش جنگیدم.
4:04 پس برای شخص معینی شهادت داده نمی‌شود.
4:06 که آیا در بهشت است یا در دوزخ
4:09 یا اینکه شهید است یا غیر از آن.
4:12 و همانا او چنین می‌گوید، همان‌گونه که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود
4:16 اگر کسی از شما ناگزیر است برادرش را ستایش کند،
4:20 بگذار بگوید: گمان می‌کنم فلانی
4:23 و الله حسیبه
4:25 و بر الله هیچ‌کس را پاک و ستوده نمی‌شمارم.
4:41 و در این غزوه
4:43 به پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) وارد شد
4:46 پسرعموی ایشان، جعفر بن ابی‌طالب
4:49 و همسرش اسماء دختر عمیس و اصحابش
4:53 و همراه ایشان اشعریون
4:55 عبدالله بن قیس
4:57 ابو موسی و اصحابش
4:59 ابو موسی گفت
5:01 به ما رسید که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) خارج شد.
5:04 و ما در یمن
5:06 پس ما مهاجرت‌کنان بیرون آمدیم.
5:08 من و دو برادرم
5:10 و من کوچک‌ترین ایشان هستم.
5:12 یکی از آن دو ابورهم بود
5:14 و دیگری ابو بُردَه
5:16 همراه پنجاه و چند مرد از قوم خویش
5:19 پس سوار کشتی شدیم
5:21 و کشتی ما ما را
5:23 به سوی نجاشی در حبشه رساند
5:25 در آنجا با جعفر بن ابی‌طالب دیدار کردیم
5:28 و یارانش نزد او بودند
5:30 پس جعفر گفت
5:32 همانا رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
5:35 ما را فرستاد و به ماندن امر فرمود
5:38 پس با ما بمانید
5:40 پس با او ماندیم
5:42 تا آنکه همگی آمدیم
5:44 و در زمانی که رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) خیبر را فتح کرد، با او دیدار کردیم
5:47 (در همان هنگام که خیبر را گشود)
5:49 پس سهمی برای ما قرار داده شد
5:51 و از غنیمت خیبر، به احدی جز
5:53 کسانی که در فتح خیبر حضور نداشتند
5:55 جز اصحاب کشتی ما، چیزی تقسیم نشد
5:57 و برخی مردم به ما می‌گفتند:
6:00 ما در هجرت بر شما پیشی گرفتیم
6:02 (راوی) گفت:
6:04 و اسماء دختر عُمیس
6:06 رضی‌الله‌عنها
6:08 بر حفصه ام‌المؤمنین
6:10 رضی‌الله‌عنها وارد شد
6:12 عمر بر او وارد شد و گفت:
6:14 این کیست ای حفصه؟
6:16 گفت:
6:18 این اسماء است
6:20 عمر گفت:
6:22 ما در هجرت بر شما پیشی گرفتیم
6:24 ما به رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) از شما سزاوارتریم
6:27 (از شما)
6:29 پس (اسماء) خشمگین شد و گفت: ای عمر!
6:31 هرگز، به الله سوگند
6:33 شما با رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بودید
6:37 که گرسنه شما را سیر می‌کرد
6:39 و نادان شما را آموزش می‌داد
6:41 نه در سرزمین دوری و کینه‌توزی
6:44 و این در راه الله و رسولش بود
6:47 و به الله سوگند
6:49 نه غذایی می‌خورم و نه نوشیدنی می‌نوشم
6:52 تا آنچه را به رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) گفتی یادآوری کنم
6:57 (اسماء) گفت:
6:58 و ما آزار می‌دیدیم و می‌ترسیدیم
7:01 آن را به رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) یادآوری خواهم کرد
7:05 به الله سوگند دروغ نمی‌گویم و چیزی بر آن نمی‌افزایم
7:09 پس هنگامی که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) آمد
7:13 (اسماء) گفت: ای رسول الله!
7:15 همانا عمر چنین و چنان گفت
7:18 (پیامبر) فرمود:
7:19 به او چه گفتی؟
7:21 (اسماء) گفت:
7:22 به او چنین و چنان گفتم
7:24 پس پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
7:27 او نسبت به من از شما سزاوارتر نیست
7:30 او و یارانش یک هجرت دارند
7:33 و شما ای اهل کشتی دو هجرت دارید
7:37 و ابوموسی و یاران کشتی
7:40 گروه‌گروه می‌آمدند و از این حدیث می‌پرسیدند
7:44 در دنیا چیزی نبود که به آن شادتر
7:47 و در نفس‌هایشان بزرگ‌تر باشد
7:49 از آنچه رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به ایشان فرموده بود
7:55 و چون جعفر بن ابی‌طالب بر رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) وارد شد
8:01 او را استقبال کرد و میان دو چشمش را بوسید
8:04 و فرمود:
8:05 به الله سوگند نمی‌دانم به کدام یک شادتر باشم
8:08 به فتح خیبر یا به آمدن جعفر
8:12 گنجینه‌های سیره
8:18 توطئه قتل پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
8:26 و در این غزوه، پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) مسموم شد
8:31 و آن چنان بود که زینب دختر حارث یهودی
8:36 که همسر سلام بن مشکم بود
8:39 گوسفند بریانی برای او هدیه آورد که آن را زهرآلود کرده بود
8:42 و پرسید کدام گوشت نزد رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) محبوب‌تر است
8:48 گفتند: دست (ران جلو)
8:50 پس در دست بسیار زهر ریخت
8:53 و چون پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) از آن گاز زد
8:57 دست (گوشت) او را خبر داد که مسموم است
9:00 پس لقمه را بیرون انداخت
9:02 سپس فرمود:
9:03 از یهودیان اینجا برای من جمع کنید
9:07 پس برای او جمع کردند
9:08 به ایشان فرمود:
9:09 من از شما چیزی می‌پرسم
9:12 آیا در آن راستگو هستید؟
9:15 گفتند: آری ای ابوالقاسم
9:17 پس رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به ایشان فرمود:
9:21 پدر شما کیست؟
9:23 گفتند: پدر ما فلان است
9:26 فرمود: دروغ گفتید
9:28 پدر شما فلان است
9:30 گفتند: راست گفتی
9:32 فرمود:
9:33 آیا اگر از شما درباره چیزی بپرسم، راستگو هستید؟
9:37 گفتند: آری ای ابوالقاسم
9:40 و اگر دروغ بگوییم، دروغ ما را خواهی شناخت، چنان‌که پدرمان را شناختی
9:45 پس پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
9:48 از اهل دوزخ‌اند
9:50 گفتند:
9:51 مدتی اندک در آن می‌مانیم، سپس شما ما را در آن جای می‌گذارید
9:55 پس پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
9:58 دور شوید و در آن (دوزخ) بمانید
10:00 به خدا سوگند هرگز شما را در آن جای نخواهیم گذاشت، هرگز
10:03 سپس فرمود:
10:05 آیا اگر از چیزی بپرسم که شما را از آن، راستگو می‌یابم؟
10:09 گفتند: آری
10:11 فرمود:
10:12 آیا در این گوسفند زهر نهادید؟
10:15 گفتند: آری
10:17 فرمود:
10:18 چه چیزی شما را بر این کار واداشت؟
10:20 گفتند:
10:22 اراده کردیم که اگر دروغگو باشی از تو آسوده شویم
10:26 و اگر پیامبر باشی، (زهر) به تو زیانی نمی‌رساند
10:29 و آن زن را نزد رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) آوردند
10:34 و گفت: خواستم تو را بکشم
10:36 پس رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
10:40 الله تو را بر من مسلط نمی‌کرد
10:43 گفتند: آیا او را نکشیم؟
10:46 فرمود: نه
10:48 و رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) متعرض او نشد
10:52 و در برخی روایات آمده که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) او را کشت
10:58 و آن (فرد) که با پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) غذا خورده بود، بِشر بن بَرَاء بود که بر اثر زهر درگذشت
11:06 و در صحیح آمده که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) در بیماری وفاتش فرمود:
11:14 همواره دردِ آن غذایی را که در خیبر خوردم احساس می‌کنم؛ اکنون هنگام پاره شدن رگ ابهر من از آن زهر است
11:23 زُهری گفت: پس رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) شهیدوار درگذشت
11:41 پس از آنکه پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) از (کار) یهودیان در خیبر فارغ شد
11:48 به ایشان (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) خبر رسید که برخی قبایل عرب گرد آمده‌اند
11:53 از جمله قبیله انمار و بنی ثعلبه و بنی محارب، که همگی از غطفان بودند
12:01 پس پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) با چهارصد تن از یارانش شتابان به سوی ایشان بیرون رفت
12:10 و این غزوه را «ذات الرِّقاع» می‌نامند
12:14 بیشتر اهل علم این غزوه را در سال چهارم یاد کرده‌اند
12:19 و آنچه روشن می‌نماید، والله اعلم، این است که در سال هفتم بوده است
12:24 زیرا ابوموسی اشعری رضی‌الله‌عنه یادآور شده که در این نبرد حاضر بوده
12:32 و او جز در زمان خیبر همراه اشعریان نیامده بود
12:36 و همین حکم دربارهٔ ابوهریره نیز صادق است
12:40 از ابوموسی اشعری رضی‌الله‌عنه روایت است که گفت:
12:44 همراه رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بیرون شدیم
12:48 و ما شش مرد بودیم
12:50 میان ما یک شتر بود که به نوبت بر آن سوار می‌شدیم
12:52 پس پاهایمان آبله زد
12:54 و پاهای من آبله زد و ناخن‌هایم فرو ریخت
12:58 پس بر پاهای خود پارچه‌ها می‌پیچیدیم
13:01 از این رو (آن غزوه) «ذات الرقاع» نامیده شد
13:03 زیرا ما بر پاهای خود پارچه‌ها می‌بستیم
13:07 گنجینه‌های سیره
13:11 الله حمایت می‌کند
13:16 و از جابر رضی‌الله‌عنه روایت است که گفت:
13:22 ما همراه پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
13:25 در ذات الرقاع بودیم
13:27 پس به درخت ضلیله‌ای رسیدیم
13:30 آن را برای پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) واگذاشتیم
13:34 پس رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرود آمد
13:38 و مردم در میان درختان پراکنده شدند و زیر سایه درختان آرمیدند
13:42 و رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرود آمد
13:46 زیر درختی
13:47 و شمشیر خود را بر آن آویخت
13:49 جابر گفت:
13:51 پس او به خواب رفت
13:53 ناگاه مردی از مشرکان آمد
13:55 و شمشیر رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) را از غلاف بیرون کشید
13:59 سپس گفت:
14:01 آیا از من می‌ترسی؟
14:03 پس پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
14:05 و او همان کسی است که سخن الله سبحانه و تعالی را شنید
14:09 «و الله تو را از مردم نگاه می‌دارد»
14:12 نه
14:13 گفت: پس چه کسی تو را از من باز می‌دارد؟
14:16 فرمود: الله
14:18 جابر گفت:
14:20 ناگاه رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) ما را فراخواند
14:25 پس نزد او آمدیم و دیدیم بادیه‌نشینی نزد اوست که نشسته است
14:29 پس پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
14:32 این مرد شمشیر مرا برداشت در حالی که من خواب بودم
14:35 پس بیدار شدم و او شمشیر برهنه در دست داشت
14:39 (و) گفت:
14:40 پس چه کسی تو را از من باز می‌دارد؟
14:42 گفتم:
14:43 الله
14:44 پس ناگهان او نشسته بود
14:46 سپس پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) او را سرزنش نکرد
14:50 و در روایت دیگری نزد ابوعوانه (آمده است)
14:53 که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) چون به او گفت:
14:58 «الله مرا از (شر) تو باز می‌دارد»
15:00 شمشیر از دست بادیه‌نشین افتاد
15:03 پس رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) آن را برگرفت و به او فرمود:
15:08 چه کسی تو را از من باز می‌دارد؟
15:10 بادیه‌نشین گفت:
15:12 (باش) بهترین گیرنده (باش)
15:14 پس پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
15:17 گواهی ده که معبودی جز الله نیست
15:20 و من فرستادهٔ الله هستم
15:22 بادیه‌نشین گفت:
15:24 با تو پیمان می‌بندم که با تو نجنگم
15:27 و با گروهی که با تو می‌جنگند همراه نشوم
15:30 (راوی) گفت:
15:31 پس او را رها کرد
15:33 آن اعرابی نزد قوم خود آمد.
15:36 پس گفت:
15:37 از نزد بهترین مردم نزد شما آمده‌ام.
15:40 و شکی نیست که او بهترین مردم است، صلی‌الله‌علیه‌وسلم.
15:44 از روی ایمان به الله و توکل و اطمینان.
15:48 سپس پس از همهٔ این‌ها،
15:50 گذشت هنگام توانایی (بر انتقام).
15:53 و این اعرابی
15:55 نامش غورث بن حارث بود.
15:58 گنجینه‌های سیره (کنوز السیرة)