از مجموعهٔ گنجینه‌های سیره (مجموعه کامل شد) · درس 13 از 58

گنجینه بیوگرافی | شیخ عثمان الخمیس | قسمت (13) | اسراء و معراج

◉ 814 بازدید ⏱ 32:39 صدای اصلی (عربی)
صوت ترجمه‌شده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش می‌شود. متن زیر به‌طور کامل ترجمه شده است.
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:03 گنجینه‌های سیره
0:06 اسراء و معراج
0:16 گفته شده که در سال دوازدهم بعثت بوده است
0:19 و گفته‌اند جز این است
0:21 اما این همان قول مشهور است
0:24 که آن پیش از هجرتش به مدت یک سال و دو ماه بوده است
0:27 اسراء و معراج واقع شد
0:29 در روز دوشنبه از ماه ربیع‌الاول
0:34 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود
0:36 و حادثه اسراء را که برای او رخ داد بیان می‌کرد
0:40 که او میان آنچه در حطیم بود
0:43 میان خواب و بیداری نزد خانه کعبه بود
0:46 که صدای گوینده‌ای را شنید
0:48 یکی از آن سه نفر میان آن دو مرد
0:51 و این پس از آن بود که او برای یارانش
0:54 نماز عشا را در مکه خواند
0:57 رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود
1:00 ناگهان جبرئیل
1:02 و او نزدیک‌ترین مردم از جهت شباهت بود
1:04 به دحیه بن خلیفه کلبی
1:07 مرا گرفتند و به سوی زمزم بردند
1:11 با من سخن نگفتند
1:12 تا آنکه مرا نزد چاه زمزم نهادند
1:16 و جبرئیل نزد من آمد
1:17 و سینه‌ام را شکافت
1:19 و میان این تا آن را شکافت
1:22 تا پایین شکم
1:24 تا آنکه از سینه و درونم فارغ شد
1:27 و آن را با آب زمزم به دست خود شست
1:31 تا درونم را پاک کرد
1:33 سپس دلم را بیرون آورد
1:34 و آن را با آب زمزم شست
1:37 آنگاه طشتی از طلا نزد من آوردند
1:40 که در آن ظرفی از طلا بود
1:42 پر از حکمت و ایمان
1:45 پس آن را در سینه‌ام ریخت
1:47 و دلم را شست
1:49 سپس سینه و آنچه را در گلوگاه‌هایم بود با آن پر کرد
1:52 آنگاه آن را بست و فرمود
1:55 قلب وکیع
1:56 در آن دو گوش شنواست
1:59 و دو چشم بیناست
2:01 محمد فرستاده خداست
2:03 که پس‌آیند و گردآورنده است
2:06 آفرینشت استوار است
2:08 و زبانت راست‌گوست
2:10 و نفست آرام است
2:13 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود
2:16 سپس مرا براق آوردند
2:18 و آن جانوری سفید و بلند بود
2:21 بالاتر از الاغ و پایین‌تر از قاطر
2:23 سم خود را در منتهای دید خویش می‌نهاد
2:27 سوار آن شدم تا به بیت‌المقدس رسیدم
2:31 آن را به حلقه‌ای بستم که پیامبران با آن می‌بستند
2:35 سپس وارد مسجد شدم و در آن دو رکعت نماز گزاردم
2:39 سپس دستم را گرفت و مرا با خود برد
2:42 تا به آسمان دنیا رسید
2:45 بر یکی از درهای آن کوفت و درخواست گشودن کرد
2:49 گفته شد این کیست
2:51 جبرئیل گفت
2:52 گفته شد همراهت کیست
2:54 گفت محمد (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
2:58 گفته شد و آیا به سوی او فرستاده شده بود
3:01 گفت آری
3:02 گفته شد به او خوش آمد و مرحبا
3:06 چه نیک آمدنی آمد
3:09 اهل آسمان به او شادمان می‌شوند
3:11 اهل آسمان نمی‌دانند آنچه را خدا در زمین اراده کرده تا آنکه به آنان بیاموزد
3:18 پس برای ما گشوده شد
3:20 و چون رهایی یافتم
3:21 از آسمان دنیا بالا رفتم
3:24 ناگهان در آن آدم بود
3:26 مردی که در سمت راستش سیاه‌هایی بود
3:30 و در سمت چپش سیاه‌هایی بود
3:33 هرگاه به سمت راستش نگریست خندید
3:36 و هرگاه به سمت چپش نگریست گریست
3:39 به جبرئیل گفتم این کیست
3:42 گفت
3:43 این پدرت آدم (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) است
3:48 و این سیاه‌ها در سمت راست و چپ او ارواح فرزندانش‌اند
3:53 و اهل راست از آنان اهل بهشت‌اند
3:56 و سیاه‌هایی که در سمت چپش‌اند اهل دوزخ‌اند
4:00 پس هرگاه به سمت راستش نگرد خندد
4:03 و هرگاه به سمت چپش نگرد گرید
4:06 پس بر او سلام کردم
4:08 و من بر او سلام کردم
4:10 او سلام را پاسخ گفت
4:11 پس فرمود
4:13 مرحبا به پسر صالح و پیامبر صالح
4:16 آری، فرزندی
4:18 و برای من به خیر دعا کن
4:20 سپس مرا بالا برد تا به آسمان دوم رسید
4:24 درخواست گشودن کرد و به خادم آن گفت
4:27 بگشای
4:29 فرشتگان به او همان گفتند که در آسمان نخست به او گفتند
4:34 و چون رهایی یافتم
4:36 ناگهان یحیی و عیسی بودند
4:38 و آن دو پسرخاله‌های یکدیگرند
4:40 گفتم این دو کیستند
4:42 گفت
4:43 این دو، یحیی و عیسی هستند
4:46 پس بر آن دو سلام کردم
4:48 پس من هم بر آن دو سلام کردم
4:50 پس آنان جواب سلام را دادند
4:51 سپس فرمود
4:53 خوش آمدی ای برادر شایسته و ای پیامبر شایسته
4:57 و برای من دعای خیر کرد
4:59 سپس مرا به آسمان سوم بالا برد
5:02 پس درخواست گشودن در کردم
5:04 پس به او همان‌گونه گفتند که در آسمان اول و دوم گفته بودند
5:09 و چون بالا رفتم
5:11 ناگاه با یوسف صلی‌الله‌علیه‌وسلم روبه‌رو شدم
5:15 و او نیمی از زیبایی داده شده بود
5:18 پس به من فرمود
5:20 این یوسف است
5:21 پس بر او سلام کن
5:23 پس من بر او سلام کردم
5:24 پس او جواب سلام را داد
5:26 سپس فرمود
5:27 خوش آمدی ای برادر شایسته و ای پیامبر شایسته
5:31 و برای من دعای خیر کرد
5:34 سپس مرا بالا برد تا به آسمان چهارم رسید
5:38 پس درخواست گشودن در کردم
5:39 پس به او همان‌گونه گفتند
5:42 و چون بالا رفتم
5:43 ناگاه با ادریس روبه‌رو شدم
5:46 گفتم: این کیست؟
5:47 گفت: این ادریس است
5:49 پس بر او سلام کن
5:51 پس من بر او سلام کردم
5:53 پس او بر من جواب داد و سپس فرمود
5:56 خوش آمدی ای برادر شایسته و ای پیامبر شایسته
6:00 و برای من دعای خیر کرد
6:02 الله تعالی فرمود
6:04 «و او را به جایگاهی بلند برافراشتیم»
6:08 سپس مرا بالا برد تا به آسمان پنجم رسید
6:12 پس درخواست گشودن در کردم
6:13 پس به او همان‌گونه گفتند
6:16 و چون بالا رفتم
6:18 ناگاه با هارون علیه‌السلام روبه‌رو شدم
6:21 فرمود: این هارون است
6:24 پس بر او سلام کن
6:25 پس من بر او سلام کردم و او جواب داد
6:28 سپس فرمود
6:29 خوش آمدی ای برادر شایسته و ای پیامبر شایسته
6:33 و برای من دعای خیر کرد
6:35 سپس مرا بالا برد تا به آسمان ششم رسید
6:39 پس درخواست گشودن در کردم
6:41 پس به او همان‌گونه گفتند
6:44 و چون بالا رفتم
6:45 ناگاه با موسی علیه‌السلام روبه‌رو شدم
6:49 و این به سبب برتری سخن گفتن الله با او بود
6:52 پس موسی فرمود
6:54 پروردگارا، گمان نمی‌کردم که کسی بر من برافراشته شود
6:58 گفتم: این کیست؟
7:00 گفت: موسی است
7:01 پس بر او سلام کن
7:03 پس من بر او سلام کردم و او جواب داد
7:05 سپس فرمود
7:07 خوش آمدی ای برادر شایسته و ای پیامبر شایسته
7:11 و برای من دعای خیر کرد
7:13 و چون از تو گذشتم
7:15 از او پرسیده شد: چه چیز تو را می‌گرید؟
7:18 گفت:
7:19 می‌گریم زیرا نوجوانی پس از من مبعوث شد
7:22 که از امتش بیشتر از امت من به بهشت داخل می‌شوند
7:28 سپس مرا بالا برد تا به آسمان هفتم رسید
7:32 پس درخواست گشودن در کردم
7:33 پس به او همان‌گونه گفتند
7:36 و چون بالا رفتم
7:37 ناگاه با ابراهیم صلی‌الله‌علیه‌وسلم روبه‌رو شدم
7:41 که پشت خود را به بیت المعمور تکیه داده بود
7:45 پیرمردی بزرگوار و باهیبت
7:48 گفتم: این کیست؟
7:49 فرمود:
7:50 این پدرت ابراهیم صلی‌الله‌علیه‌وسلم است
7:55 پس بر او سلام کن
7:56 پس من بر او سلام کردم
7:58 پس او جواب سلام را داد
8:00 سپس فرمود
8:01 خوش آمدی ای فرزند شایسته و ای پیامبر شایسته
8:06 سپس بیت المعمور برای من بالا برده شد
8:08 در آسمان هفتم
8:10 و آن را «ضراح» می‌گویند
8:13 و آن در برابر کعبه و بالای آن است
8:16 حرمتش در آسمان همانند حرمت خانه (کعبه) در زمین است
8:21 پس گفتم: ای جبریل، این چیست؟
8:23 فرمود:
8:25 این بیت المعمور است
8:27 هر روز هفتاد هزار فرشته داخل آن می‌شوند و در آن نماز می‌گزارند
8:32 چون از آن بیرون روند، دیگر هرگز به آن بازنمی‌گردند
8:37 سپس با او فراتر از آن بالا رفت، به اندازه‌ای که جز الله عزّ وجل کسی آن را نمی‌داند
8:42 تا به سدرة المنتهی رسید
8:45 فرمود:
8:47 سپس سدرة المنتهی برای من بالا برده شد
8:49 و آن در آسمان هفتم است
8:52 هر آنچه از زمین بالا برده شود، به آن منتهی می‌شود
8:55 پس از آن گرفته می‌شود
8:57 و هر آنچه از بالای آن فرود آید، به آن منتهی می‌شود
9:01 از آن (درخت) گرفته می‌شود
9:03 پس میوه‌هایش مانند کوزه‌های هَجَر است
9:06 و برگ‌هایش مانند گوش‌های فیل است
9:10 سوارکار در سایه شاخه‌های آن صد سال راه می‌رود
9:14 صد سوارکار زیر شاخه‌های آن سایه می‌گیرند
9:18 پس (جبرئیل) فرمود:
9:19 این سدرةالمنتهی است
9:22 و چهار نهر از ریشه‌اش جاری است
9:26 دو نهر درونی و دو نهر بیرونی
9:30 گفتم: ای جبرئیل، این‌ها چیست؟
9:33 (جبرئیل) فرمود:
9:34 اما دو نهر درونی
9:36 پس دو نهر در بهشت‌اند
9:39 و اما دو نهر بیرونی
9:41 پس نیل و فرات‌اند
9:43 سپس ظرفی از شراب به من داده شد
9:46 و ظرفی از شیر
9:48 و ظرفی از عسل
9:50 پس شیر را برگرفتم
9:52 (جبرئیل) فرمود: درست برگزیدی
9:54 الله تو را و امتت را بر آن فطرتی که بر آن هستی استوار بدارد
9:59 سپس به بهشت درآورده شدم
10:01 پس در آن، گیاه مرواریدین (گیاه طلا یا گیاه مروارید) است
10:04 و خاکش مشک است
10:07 پس از کناره آن صدایی و جنبشی شنیدم
10:10 گفتم: ای جبرئیل، این چیست؟
10:13 (جبرئیل) گفت: این بلال است
10:15 (پیامبر ﷺ) فرمود:
10:16 پس صدای حرکتی شنیدم
10:18 گفتم: این حرکت چیست؟
10:21 گفته شد:
10:22 این رمیصاء دختر ملحان است
10:25 زن ابوطلحه است
10:28 (پیامبر ﷺ) فرمود:
10:29 در حالی که در بهشت راه می‌رفتم
10:32 ناگهان کاخی سفید دیدم
10:34 گفتم: این از آن کیست ای جبرئیل؟
10:37 و امیدوار بودم که از آنِ من باشد
10:39 (جبرئیل) فرمود:
10:41 از آنِ عمر بن الخطاب است
10:43 سپس (از آن) غیرت‌اش (مرا) بازداشت
10:45 پس کاخی دیدم که از کاخ نخست نیکوتر بود
10:49 از طلای مربع
10:51 در آن صدای همهمه‌ای شنیده می‌شود
10:54 در حیاط آن کنیزی در کنار کاخ وضو می‌گیرد
10:58 گفتم: این کاخ از آنِ کیست ای جبرئیل؟
11:02 و امیدوار بودم که از آنِ من باشد
11:04 (جبرئیل) فرمود:
11:06 از آنِ مردی از امت محمد است
11:09 گفتم:
11:10 پس من محمد هستم
11:11 این کاخ از آنِ کیست؟
11:13 (جبرئیل) فرمود:
11:14 از آنِ مردی از عرب است
11:17 گفتم:
11:18 من عربم
11:19 این کاخ از آنِ کیست؟
11:21 (جبرئیل) فرمود:
11:22 از آنِ جوانی از قریش است
11:25 (پیامبر ﷺ) فرمود:
11:26 پس گمان کردم که من همان (جوان) هستم
11:28 گفتم:
11:29 من قریشی هستم
11:31 این کاخ از آنِ کیست؟
11:33 (جبرئیل) فرمود:
11:34 از آنِ عمر بن الخطاب است
11:36 و در آن از حورالعین است
11:39 خواستم داخل شوم و به آن بنگرم
11:43 پس غیرت او را به یاد آوردم
11:44 پس پشت کردم و بازگشتم
11:47 ناگهان نهری دیدم که سپیدتر از شیر بود
11:50 و شیرین‌تر از عسل
11:52 دو کرانه‌اش گنبدهای مرواریدِ تهی بود
11:56 بر آن کاخی از مروارید و زبرجد بود
11:59 گفتم: این چیست ای جبرئیل؟
12:02 (جبرئیل) فرمود:
12:04 این کوثر است که پروردگارت به تو عطا کرده است
12:07 پس (جبرئیل) با دستش زد
12:09 پس گل آن مشکی تند بوی بود
12:12 و من دستم را به خاک آن در بستر آب زدم
12:16 پس (گل) مشک تندبویی بود
12:19 و سنگریزه‌هایش مروارید بود
12:22 و از کنار بوی خوشی گذشت
12:24 پس گفتم:
12:26 ای جبرئیل، این بوی خوش چیست؟
12:30 این بوی ماشطه دختر فرعون و فرزندان اوست
12:34 پیامبر ﷺ به جبرئیل فرمود:
12:38 و داستان او چیست؟
12:40 (جبرئیل) فرمود:
12:41 وقتی که دختر فرعون را شانه می‌زد
12:44 ناگاه شانه از دستش افتاد
12:47 پس گفت: به نام الله
12:50 دختر فرعون به او گفت:
12:52 پدرم؟
12:54 ماشطه به او گفت:
12:56 نه
12:57 بلکه پروردگار من و پروردگار تو و پروردگار پدرت (الله) است
13:01 (دختر فرعون) گفت:
13:02 آیا تو را پروردگاری غیر از پدرم هست؟
13:04 (ماشطه) گفت: آری
13:06 رب من و رب تو و رب پدرت الله است
13:10 (گفت)
13:11 به او می‌گویم: اگر
13:13 (گفت)
13:14 به او بگو:
13:16 پس او را فراخواند
13:17 و به او گفت: ای فلانه
13:19 آیا برای تو پروردگاری غیر از من هست؟
13:22 گفت: آری
13:23 پروردگار من و تو الله عزوجل است،
13:26 همان که در آسمان است
13:29 جبرئیل گفت:
13:30 پس دستور داد گاوی از مس آورده شود
13:33 و آن را گرم کردند
13:34 سپس دستور داد که او و فرزندانش را در آن بیندازند
13:39 آنگاه آرایشگر (ماشطه) به او گفت:
13:41 مرا با تو حاجتی است
13:43 (آن زن) گفت:
13:44 آن چیست؟
13:46 (آرایشگر) گفت:
13:47 اینکه استخوان‌های مرا و استخوان‌های فرزندم را در یک جامه جمع کنی و ما را به خاک بسپاری
13:53 (فرعون) گفت:
13:54 این بر ما لازم است
13:56 به سبب حقی که تو بر ما داری
13:59 پس دستور داد فرزندانش را
14:01 یکی یکی جلوی چشمانش در گاو انداختند
14:05 تا اینکه نوبت به کودک شیرخوارش رسید
14:10 و گویی (مادر) از او دریغ کرد و عقب کشید
14:13 پس کودک به اذن الله تبارک و تعالی سخن گفت
14:17 و به او گفت:
14:19 ای مادر!
14:20 بایست و درنگ مکن
14:23 صبر کن که تو بر حق هستی
14:25 خود را در آتش بینداز
14:27 زیرا عذاب دنیا آسان‌تر است از عذاب آخرت
14:31 سپس او همراه فرزندش انداخته شد
14:34 و این از چهار کسی است که در کودکی سخن گفتند
14:39 و آنان عبارتند از: عیسی علیه‌السلام،
14:42 و فرزند آرایشگر دختر فرعون،
14:44 و صاحب جریج،
14:46 و فرزند زنی که در اخدود انداخته شد
14:50 در داستان اصحاب اخدود
14:53 پیامبر (ﷺ) به آتش نگریست
14:57 و ناگاه گروهی را دید که مردار می‌خورند
15:01 پس فرمود: ای جبرئیل، اینان کیستند؟
15:04 (جبرئیل) گفت:
15:05 اینان کسانی هستند که گوشت مردم را می‌خورند
15:09 و مردی را دید سرخ‌رنگ، کبود،
15:12 موی‌پریشان و ژولیده؛ هرگاه او را دیدی
15:15 گفتم: ای جبرئیل، این کیست؟
15:18 (جبرئیل) گفت:
15:19 این همان کسی است که ماده‌شتر را پی کرد
15:22 و بر گروهی گذشت که لب‌ها و زبان‌هایشان با قیچی‌هایی از آتش بریده می‌شد
15:28 پس (پیامبر) فرمود:
15:29 ای جبرئیل، اینان کیستند؟
15:32 (جبرئیل) گفت:
15:33 اینان خطیبان امت تواند،
15:36 کسانی که آنچه را انجام نمی‌دهند می‌گویند،
15:40 کسانی که مردم را به نیکی فرمان می‌دهند و خود را فراموش می‌کنند،
15:45 در حالی که کتاب (الله) را تلاوت می‌کنند.
15:47 آیا تعقل نمی‌کنند؟
15:49 و پیامبر (ﷺ) فرمود:
15:52 هنگامی که پروردگارم عزوجل مرا به معراج برد،
15:56 بر گروهی گذشتم که ناخن‌هایی از مس داشتند
16:00 و با آن‌ها صورت و سینه‌های خود را می‌خراشیدند.
16:03 گفتم: ای جبرئیل، اینان کیستند؟
16:06 (جبرئیل) گفت:
16:07 اینان کسانی هستند که گوشت مردم را می‌خورند
16:11 و به آبروی آنان می‌تازند.
16:14 و پیامبر (ﷺ) بهشت و دوزخ را دید
16:18 و همه آنچه از آخرت وعده داده شده بود.
16:21 پیامبر (ﷺ) فرمود:
16:24 سپس مرا بالا بردند تا به جایی رسیدم که صدای خش‌خش قلم‌ها را می‌شنیدم
16:31 و از میان فرشتگان عالی‌مقام گذشتم
16:33 نزد سدرة‌المنتهی
16:35 که نزد آن بهشت ماوی است
16:38 آنگاه که سدره را آنچه می‌پوشاند، پوشانده بود
16:41 پس چون از فرمان الله آنچه باید او را پوشاند، پوشاند
16:45 (سدره) دگرگون شد
16:46 و هیچ‌یک از آفریدگان الله نمی‌تواند زیبایی آن را وصف کند
16:52 بر آن سندس و استبرق است
16:55 و فرشتگان آن را فراگرفته‌اند، چون پروانه‌هایی از طلا
16:59 و (گوهرهای آن) به یاقوت یا زمرد یا مانند آن تبدیل شد
17:03 و رنگ‌هایی که نمی‌دانم چیست
17:06 (پیامبر) گفت:
17:08 سپس نماز بر من واجب شد
17:10 پنجاه نماز در هر روز
17:13 پس الله آنچه را خواست به من وحی کرد
17:16 سپس جبرئیل سرش را بالا برد
17:18 و او را در صورت آفرینشش که نزد سدرة‌المنتهی آفریده شده بود دیدم
17:24 او را شش‌صد بال است
17:27 در جامه‌ای از رفرف
17:29 که افق را پوشانده بود
17:31 از پرهایش گوهرهای رنگارنگ و مروارید و یاقوت می‌ریخت
17:36 آنچه الله به آن داناست
17:38 و پیامبر (ﷺ) نام خود را نوشته‌شده در آسمان یافت:
17:43 محمد رسول الله
17:46 پس فرود آمدم و بازگشتم
17:48 و بر موسی علیه‌السلام گذشتم
17:51 موسی مرا بازداشت و گفت:
17:54 ای محمد، به آنچه مأمور شدی
17:57 گفتم
17:58 به من دستور داده شد که در شبانه‌روز پنجاه نماز بخوانم.
18:02 به او گفت
18:04 من پیش از تو با بنی‌اسرائیل کشمکش داشتم.
18:07 و همانا امت تو توان ادای پنجاه نماز در شبانه‌روز را ندارد.
18:12 و من به خدا سوگند، پیش از تو مردم را آزموده‌ام.
18:16 و بنی‌اسرائیل را سخت‌ترین رفتار را در پیش گرفتم
18:20 پس به سوی پروردگارت بازگرد و از او تخفیف برای امتت را درخواست کن.
18:25 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به جبرئیل روی کرد
18:29 گویی از او در این باره مشورت می‌خواهد
18:32 جبریل به او اشاره کرد که بله، اگر بخواهی.
18:36 او (پیامبر) با جبرئیل به سوی پروردگارش تبارک و تعالی بازگشت
18:41 پس گفت
18:42 خدایا، بر امتم آسان بگردان.
18:45 زیرا امت من توان (آن را) ندارد
18:48 گفت
18:49 پنج‌تا از من کم کن
18:52 بازگشتم نزد موسی
18:54 گفتم
18:55 پنج تا از من کم کن
18:57 موسی فرمود
18:59 امت تو توان ندارد
19:02 پس به سوی پروردگارت بازگرد و از او تخفیف بخواه.
19:06 و پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) همواره میان پروردگارش و موسی در رفت‌وآمد بود
19:11 تا این‌که الله تبارک و تعالی او را به پنج نماز فرمان داد.
19:16 گفت
19:17 بازگشتم و دستور داده شد که هر روز پنج نماز (ادا شود).
19:21 گفت
19:22 ای محمد
19:24 گفت: لبیک و سعدیک.
19:26 گفت
19:28 آن‌ها پنج نماز در هر شبانه‌روز هستند
19:32 برای هر نماز ده (حسنه)
19:34 پس آن می‌شود پنجاه نماز
19:36 پنج تاست
19:38 و آن پنجاه (است).
19:39 «ما سخن در نزد من دگرگون نمی‌شود.»
19:42 و اگر اکنون به احوال مسلمانان بنگریم
19:45 و چگونه‌اند که از این نمازهای پنج‌گانه سنگین‌بار می‌شوند و از آن‌ها کندی می‌کنند؟
19:50 اگر کار همان‌گونه باشد که در آغازش بود، چه؟
19:53 چگونه خواهد بود اگر پنجاه نماز باشد
19:56 چه کسی آن را ادا خواهد کرد
19:58 چه کسی بر آن حریص خواهد بود
20:00 بی‌شک موسی (علیه‌السلام) حکیم بود
20:04 هنگامی که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) دستور داد
20:08 این‌که به سوی پروردگارش بازگردد و از او تخفیف بخواهد
20:11 و الله تبارک و تعالی
20:14 میداند که موسی از محمد (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) درخواست خواهد کرد
20:19 که به سوی پروردگارش بازگردد
20:21 و از این رو، الله تبارک و تعالی به‌سبب رحمتش
20:25 آن را در عمل پنج قرار داده است
20:28 اما او پاداش را برای پنجاه (نفر) باقی گذاشت
20:31 پس الله را حمد و منّت است.
20:34 و در روایتی دیگر
20:36 سپس مرکبی برایم آوردند که از استر کوچک‌تر و از خر بزرگ‌تر بود.
20:40 آن که همان براق است
20:42 زینی‌پوش و لگام‌زده، تا بر آن سوار شوم
20:45 برای پیامبران پیش از من مسخّر شد
20:48 هنگامی که خواست بر آن سوار شود، (آن را) رام‌نشدنی یافت.
20:51 جبرئیل به او گفت
20:53 چه چیزی تو را به این کار واداشته است؟
20:56 ابی محمد، تو این کار را می‌کنی
20:59 به خدا قسم، هیچ‌کس هرگز بر تو سوار نشده است.
21:02 نزد الله عزوجل از او گرامی‌تر است
21:05 فارفض عرقا
21:07 سوار آن شدم و هر کجا که رفتم، به بیت‌المقدس رسیدم.
21:11 جبرئیل با انگشتش (اشاره کرد و) گفت
21:13 با آن سنگ را شکافت.
21:15 و (او) را بر براق سوار کرد.
21:17 آن را به حلقه‌ای بستم که پیامبران با آن (مرکب خود را) می‌بستند
21:22 سپس وارد مسجد شدم
21:24 و قدمم را همان‌جا نهادم که پاهای پیامبران از بیت‌المقدس نهاده می‌شود
21:30 در میان گروهی از پیامبران خود را دیدم
21:33 ناگهان موسی بن عمران (علیه السلام) را دیدم که ایستاده و در حال نماز است.
21:38 ناگاه مردی گندم‌گون و بلندقامت
21:41 سیاه‌رنگ، پرمو
21:43 شدیدالخلق
21:45 گویی او از مردان قبیله شنوءه است.
21:48 و ناگهان عیسی بن مریم علیه‌السلام را دیدم که ایستاده نماز می‌گزارد.
21:52 او میانه‌قامت و سرخ‌رنگ بود.
21:55 قامتِ میانه‌بالا
21:56 به سوی سرخی و سفیدی
21:59 سرِ مو (یا: سرِ بی‌مو)
22:00 گویی از زندانی تاریک بیرون آمده است
22:03 از جای غسل کردن
22:06 نزدیک‌ترین مردم از نظر شباهت به او
22:08 عروه بن مسعود ثقفی
22:11 و ابراهیم علیه‌السلام را دید که ایستاده است و نماز می‌گزارد.
22:15 شبیه‌ترین مردم به او، همراه شما (صاحب شما)
22:18 یعنی خود پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
22:22 ابراهیم به او گفت
22:24 ای محمد
22:26 امتت را از جانب من سلام برسان
22:29 و به آنان خبر داد که بهشت خاکی پاکیزه دارد.
22:33 عذبة الماء
22:34 زمینش گسترده است
22:36 و اینکه آن‌ها (آیا) هموار و گودالی‌اند
22:38 غراس‌ها
22:40 سبحان الله
22:41 الحمد لله
22:43 ولا اله الا الله
22:46 والله اکبر
22:47 ولا حول ولا قوة الا بالله
22:51 و گرد آمدن پیامبران با پیامبر (ﷺ) در اینجا
22:56 خدا داناتر است که چگونه بود
22:59 اما ما به آن ایمان داریم
23:01 و این بر الله دشوار نیست
23:05 رسول الله (ﷺ) فرمود
23:08 پس وقت نماز رسید
23:10 پس مؤذنی اذان گفت
23:12 و من آنان را امامت کردم
23:14 پس به سوی قبله پیش رفتم
23:16 و در آنجا دو رکعت نماز گزاردم
23:18 پس نگاه کردم
23:20 ناگهان همهٔ پیامبران نماز می‌گزاردند
23:23 چون از نماز فارغ شدم
23:25 از دیوار شرقی بیت‌المقدس دیدم
23:29 جهنم را در دره‌ای که در مدینه است
23:32 و فرشته‌ای را دیدم که پاره‌های آتش را مانند خوشهٔ میوه زیر و رو می‌کند
23:36 و ناگهان جهنم مانند فرش‌ها آشکار شد
23:40 جبرئیل گفت
23:42 ای محمد
23:43 این مالک است
23:45 نگهبان آتش
23:47 پس بر او سلام کن
23:48 پس به سوی او رو کردم
23:50 ناگهان مردی ترش‌روی را دیدم
23:52 که خشم در چهره‌اش شناخته می‌شد
23:54 او بر من سلام کرد پیش از آنکه من سلام کنم
23:56 پس بر او سلام کردم
23:58 مالک، نگهبان دوزخ، و دجال به من نشان داده شد
24:01 و دجال
24:03 در میان نشانه‌هایی که الله او را به من نشان داد
24:06 و دجال را در صورت خودش دیدم
24:09 این خوابی در خواب نبود
24:11 بلکه این رؤیای دیدن با چشم بود
24:13 مردی تنومند
24:16 و فیلمانی همان کسی است که جثه‌اش بزرگ است
24:19 سرخ‌گونه و سفید‌فام
24:21 یعنی سفید رنگ
24:22 یکی از چشمانش برآمده است
24:25 گویی ستاره‌ای درخشان است
24:27 گویی موی سرش شاخه‌های درخت است
24:31 گفت
24:32 و عمودی سفید دیدم
24:34 گویی مروارید است
24:36 که فرشتگان آن را حمل می‌کنند
24:38 پرسیدم چه چیزی را حمل می‌کنید
24:41 گفتند
24:42 این ستون اسلام است
24:44 به ما امر شده که آن را در شام نصب کنیم
24:47 پس از کاروان قریش گذشتیم
24:50 در فلان و فلان مکان
24:52 و (چیزی) پراکنده شد
24:53 گفتند
24:55 ای مردم
24:56 این چیست
24:58 گفتند
24:59 چیزی جز باد نمی‌بینیم
25:02 و شتری از آنان گم شد
25:04 فلان آن را جمع کرد
25:07 این است داستان اسراء و معراج
25:11 اما اسراء
25:12 از مکه تا بیت‌المقدس بود
25:15 و اما معراج
25:17 از بیت‌المقدس تا آسمان است
25:20 و معراج از عروج است
25:22 و آن صعود است
25:24 و اسراء از سُری است
25:26 و آن راه رفتن در شب است
25:29 چون پیامبر (ﷺ) در مکه صبح کرد
25:33 دلش به امر (الهی) تنگ شد
25:35 چگونه آنان را خبر دهد و چگونه تصدیقش کنند
25:39 صبح کرد در حالی که از آنچه رخ داده بود خبر داده بود
25:44 این خبر به ابوبکر رسید
25:47 پس به او گفتند
25:49 آیا از دوستت خبر داری
25:51 که ادعا می‌کند امشب به بیت‌المقدس برده شده است
25:55 ابوبکر به آنان گفت
25:58 آیا او چنین گفته است
25:59 گفتند بله
26:01 گفت
26:02 اگر او چنین گفته باشد
26:04 پس راست گفته است
26:06 گفتند
26:07 آیا تصدیقش می‌کنی که امشب به بیت‌المقدس رفته
26:12 و پیش از صبح بازگشته است
26:14 گفت بله
26:16 من او را در آنچه از این دورتر است تصدیق می‌کنم
26:20 به خبر آسمان در یک صبح یا یک شب تصدیقش می‌کنم
26:25 پیامبر (ﷺ) گوشه‌گیر و غمگین نشسته بود
26:29 ابوجهل از کنارش گذشت
26:32 آمد تا کنارش نشست
26:34 و مانند مسخره‌کننده به او گفت
26:37 آیا چیزی رخ داده است
26:39 پیامبر (ﷺ) به او فرمود
26:42 بله
26:43 ابوجهل گفت
26:45 و آن چیست
26:46 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
26:49 «من امشب به سیر شبانه برده شدم.»
26:52 ابوجهل گفت:
26:54 «به کجا؟»
26:55 فرمود:
26:56 «به بیت‌المقدس.»
26:58 ابوجهل گفت:
27:00 «و سپس در میان ما صبح کردی؟»
27:03 فرمود: «آری.»
27:05 ابوجهل گفت:
27:07 گویی او دید که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) پس از آن او را تکذیب نخواهد کرد،
27:12 و ترسید که (او این خبر را) انکار کند،
27:14 پس گفت:
27:16 «به من بگو، اگر قومت را فراخوانم،
27:18 آیا آنچه را به من گفتی، برای آنان بازگو می‌کنی؟»
27:21 رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
27:25 «آری.»
27:26 ابوجهل گفت:
27:28 «هان ای گروه بنی کعب بن لؤی!
27:31 بشتابید!»
27:32 پس مجلس‌ها به سوی او برخاستند،
27:35 و آمدند تا نزد آن دو نشستند.
27:38 ابوجهل به رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) گفت:
27:43 «آنچه را به من گفتی، برای قومت بازگو کن.»
27:46 پس رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
27:49 «من امشب به سیر شبانه برده شدم.»
27:52 گفتند: «به کجا؟»
27:54 فرمود:
27:55 «به بیت‌المقدس.»
27:57 فرمود:
27:59 «و سپس در میان ما صبح کردی؟»
28:01 فرمود: «آری.»
28:03 پس برخی کف زدند
28:05 و برخی دست بر سر نهاده، از روی تعجب (شگفت‌زده شدند).
28:09 گفتند:
28:11 «آیا می‌توانی وصف مسجد را برای ما بیان کنی؟»
28:14 مردم مکه می‌خواستند پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) را بیازمایند،
28:19 و آن این بود که برخی از مردم مکه به بیت‌المقدس رسیده و آن را دیده بودند،
28:24 و می‌دانستند که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
28:28 هرگز به بیت‌المقدس سفر نکرده بود.
28:32 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
28:35 «چون قریش مرا تکذیب کرد،
28:38 (من) رفتم تا (مسجد را) برای آنان وصف کنم.
28:40 پیوسته وصف می‌کردم
28:42 تا اینکه از چیزهایی از بیت‌المقدس از من پرسیدند که (در ذهنم) استوار نکرده بودم.
28:47 پس چنان اندوهی به من دست داد که هرگز مانندش را نداشته بودم.
28:51 پس پروردگارم را ستایش کردم
28:53 و از او خواستم که بیت‌المقدس را برایم مجسم سازد.
28:57 و اینجا (حال) مؤمن است:
28:58 هرگاه کار بر او سخت شود،
29:00 و هیچ پناهگاهی که به آن پناه برد نباشد،
29:02 جز الله،
29:04 به الله جل وعلا پناه می‌برد.
29:07 پس الله با او چه کرد؟
29:09 فرمود:
29:11 «پس الله بیت‌المقدس را برایم نمایان ساخت،
29:13 و آن را به سوی من بالا آورد تا به آن بنگرم،
29:16 تا آنکه (بیت‌المقدس) در برابر خانه عقیل قرار گرفت.
29:19 (من) آن را می‌دیدم.
29:21 هیچ چیزی از من نمی‌پرسیدند جز آنکه آن را به ایشان خبر می‌دادم.
29:25 پس شروع کردم به خبر دادن ایشان از نشانه‌های آن، در حالی که به آن می‌نگریستم.»
29:30 مردم گفتند:
29:31 «اما وصف،
29:32 به خدا سوگند که (او) درست گفت.»
29:35 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به ایشان فرمود:
29:39 «و از نشانه من آن است که:
29:41 به کاروان شما در فلان و فلان مکان گذر کردم،
29:45 که شتری گم کرده بودند که فلانی آن را جمع کرده بود،
29:49 و کاروانشان فرود می‌آید در فلان (مکان) سپس در فلان (مکان)،
29:54 و روز فلان و فلان به شما می‌رسند.
29:57 پیشاپیش آنان شتری خاکی‌رنگ می‌آید،
29:59 که بر آن پالانی سیاه و دو جوال سیاه است.
30:04 چون آن روزی که (او) یاد کرده بود فرا رسید،
30:07 مردم در آن روز منتظر ایستادند،
30:10 تا آنکه نزدیک نیم‌روز شد،
30:13 تا آنکه کاروان رسید،
30:15 و پیشاپیش ایشان همان شتری بود که رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) وصف کرده بود.»
30:22 برخی گفتند:
30:23 «ما محمد را در آنچه گفته تصدیق نمی‌کنیم.»
30:27 پس الله گردن‌هایشان را همراه با ابوجهل زد.
30:31 این برای ما روشن می‌سازد که آنان با پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) سرسختانه دشمنی می‌ورزیدند،
30:37 و گرنه پس از این وصف دقیق از سوی پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)،
30:43 بر تکبر و گمراهی خود پافشاری نمی‌کردند،
30:46 و پناه بر الله.
30:48 و این اسرایی که برای پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) رخ داد،
30:53 حکمت‌های بسیاری دارد.
30:55 از جمله حکمت‌های آن:
30:57 نخست:
30:58 آنکه الله تبارک وتعالی به رسولش (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) امکان داد
31:04 تا به جلوه‌های بزرگ قدرت سبحانه و تعالی آگاه شود،
31:09 تا اعتمادش به الله تبارک وتعالی افزون گردد.
31:14 دوم:
31:15 آشکار شدن پیوندهای نزدیکی میان پیامبران،
31:19 زیرا همه پیامبران دینشان یکی است،
31:22 چنان‌که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
31:26 «پیامبران برادران علّاتی‌اند،
31:29 مادرانشان گوناگون‌اند
31:31 و دینشان یکی است.»
31:33 پس میان پیامبران محبتی بزرگ وجود دارد،
31:38 و این همان است که برای پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) رخ داد.
31:41 با برادرانش پیامبران
31:44 در هر آسمانی که به آن می‌رسد
31:46 پیامبران آن آسمان به او خوش‌آمد می‌گویند
31:50 و این مصداق سخن پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) است
31:54 مَثَل من و پیامبران پیش از من
31:57 چون مَثَل مردی است که خانه‌ای ساخت
32:00 و آن را نیکو و زیبا ساخت
32:02 جز جای یک خشت در گوشه‌ای
32:05 پس مردم گرد آن می‌گشتند و از آن در شگفت بودند
32:09 و می‌گفتند:
32:11 «ای کاش این خشت نهاده می‌شد»
32:13 پس من آن خشتم و من خاتم پیامبران هستم
32:18 سوم:
32:19 این تحقیق که این دین، دین فطرت است
32:23 در سخن پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
32:26 پس من خشت را برگزیدم
32:28 پس به من گفته شد:
32:29 تو فطرت را برگزیدی
32:32 گنجینه‌های سیره