از مجموعهٔ گنجینه‌های سیره (مجموعه کامل شد) · درس 43 از 58

گنجینه بیوگرافی | شیخ عثمان الخمیس | قسمت (43) | انصار غنیمت می کند

◉ 344 بازدید ⏱ 14:45 صدای اصلی (عربی)
صوت ترجمه‌شده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش می‌شود. متن زیر به‌طور کامل ترجمه شده است.
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:03 گنج‌های سیره
0:06 غنیمت انصار
0:11 سپس پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) غنایم را تقسیم کرد و آن‌ها را میان مسلمانان سهم‌بندی نمود.
0:18 پس سهم هر مرد از آن‌ها چهار شتر و چهل گوسفند بود.
0:24 و بی‌شک این بزرگ‌ترین غنیمتی است که مسلمانان در زمان خود به دست آوردند.
0:31 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به مردم آنچه را که به ایشان داده بود، بخشید.
0:36 و [پیامبر] انصار را واگذاشت و چیزی به آنان نداد
0:39 انصار در دل‌هایشان (چیزی) یافتند
0:42 پس چگونه است که رسول الله (ﷺ) به اینان می‌بخشید؟
0:47 فتح‌کنندگان مسلمان و برخی از اهل مکه و برخی از اعراب بادیه‌نشین
0:51 و ما هیچ چیزی به ما نمی‌دهد
0:54 و در میان ایشان سخن (بسیار) رواج یافت
0:56 تا این‌که برخی از ایشان گفتند
0:58 «لقی والله رسول الله صلی الله علیه وسلم قومه» در این بخش، پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) با قوم خود دیدار کرد و ما فراموش کردیم
1:05 سعد بن عبادة نزد او وارد شد و گفت
1:08 ای رسول الله (ﷺ)
1:10 این قبیله از انصار
1:12 آنان در دل‌هایشان بر تو خشم گرفته بودند.
1:15 چرا با این غنیمت (فیء) که میان قوم خود تقسیم کردی، چنین کردی؟
1:19 و عطایای بزرگی به قبیله‌های عرب داده شد
1:23 و هیچ‌یک از آن (اشعار) در محلهٔ انصار نبود.
1:27 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود
1:30 پس تو کجای این ماجرا هستی ای سعد؟
1:34 گفت: ای رسول الله (ﷺ)
1:36 من جز یکی از قوم خودم نیستم
1:39 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
1:42 پس قوم خود را در این آغل برای من گرد آور
1:45 و در برخی از روایات آمده است که
1:48 و بر ما وارد نمی‌شد مگر مردی از انصار.
1:52 سعد بیرون رفت و انصار را گرد آورد
1:55 پس مردانی از مهاجرین آمدند و داخل شدند
1:59 و دیگرانی آمدند و آنان را بازگرداند.
2:01 هنگامی که برای او گرد آمدند
2:03 سعد نزد او آمد و گفت
2:06 این قبیله از انصار برای تو گرد آمده است.
2:10 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) نزد آنان آمد
2:13 پس الله را حمد گفت و بر او ثنا گفت
2:16 و این عادت او بود هرگاه می‌خواست سخن بگوید.
2:20 الله را ستایش می‌کند و او را می‌ستاید.
2:22 سپس فرمود
2:24 ای گروه انصار
2:26 مقاله‌ای به دستم رسید که از شما نقل شده بود
2:29 «وجدةً وجدتموها علی‌ فی‌ انفسکم» — یعنی: خشم و کینه‌ای که در دل‌های خود نسبت به من یافتید.
2:33 آیا شما را گمراه نیافت، پس الله شما را هدایت کرد؟
2:36 و نیازمند بودید، پس الله شما را بی‌نیاز گردانید
2:39 و دشمنان بودید، پس الله میان دل‌های شما الفت انداخت.
2:43 گفتند: آری
2:45 الله و رسولش امن‌تر و برترند
2:48 سپس فرمود
2:50 آیا به من پاسخ نمی‌دهید، ای گروه انصار؟
2:54 گفتند: ای رسول الله (ﷺ)، با چه چیزی به تو پاسخ دهیم؟
2:58 منّت و فضل از آنِ الله و رسول او است
3:02 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
3:05 به الله سوگند، اگر می‌خواستید، می‌توانستید بگویید:
3:08 و اگر راست گفته بودید، راست گفته بودید.
3:10 اگر بگویید
3:12 تو نزد ما آمدی در حالی که تکذیب‌کننده بودی، پس تو را تصدیق کردیم.
3:15 مخذولاً فنصرناک
3:18 و تو را آواره یافت، پس پناه دادیم
3:20 و تو را تنگدست یافت، پس بی‌نیازت کرد.
3:23 اگر این را می‌گفتید
3:25 به‌راستی راست گفتی، و راست گفتی.
3:27 ای گروه انصار، آیا در دل‌های خود (چیزی) یافتید؟
3:31 در بهره‌ای ناچیز و گذرا از دنیا
3:34 با آن (یعنی با این سهم) گروهی را به دل آورد تا اسلام بیاورند
3:36 شما را به اسلام خودتان واگذاشتم
3:39 آیا راضی نیستید، ای گروه انصار؟
3:42 اینکه مردم با گوسفند و شتر بروند
3:45 و به پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بازگردید.
3:49 به منزل‌های خود (بازگردید).
3:51 آن کسی که جان محمد در دست اوست
3:54 اگر هجرت نبود
3:55 اگر شما (در آن روز) مانند انصار را می‌دیدید…
3:58 اگر مردم راهی در دره‌ای (یا جاده‌ای) بپیمایند
4:00 و انصار راهی (دره‌ای) را در پیش گرفتند
4:03 اگر مردم در دره‌ای از دره‌های انصار راه بروند، من (از آن راه) می‌روم.
4:06 خدایا، انصار را رحمت فرما
4:08 و فرزندان انصار
4:10 و پسران پسران انصار
4:13 پس مردم گریستند
4:15 تا جایی که ریش‌هایشان از گریه تر شد.
4:18 و گفتند: به رسول الله (ﷺ) راضی شدیم.
4:20 صلی‌الله‌علیه‌وسلم
4:22 قسماً و حظّاً
4:24 سپس پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بازگشت.
4:28 و پراکنده شدند
4:30 و همچنین پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) خوشبو [را دوست داشت]
4:33 خاطر انصار
4:35 همان‌ها که در ساعت سختی و تنگنا او را یاری دادند
4:39 گنج‌های هفت‌گانه
4:44 وفای به عهد و صلهٔ رحم
4:50 از کسانی که نزد پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) اسیر شدند
4:53 خواهرش شیماء
4:55 و این شیماء، دختر حارث، پسر عبدالعزّی است.
4:59 حلیمه سعدیه او را همراه با پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) شیر داد.
5:05 و او همراه اسیران بود
5:07 پس نزد رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) آمد و گفت
5:12 من خواهر رضاعی تو هستم.
5:15 فرمود
5:16 و نشانهٔ آن چیست؟
5:18 گفت:
5:19 گازی بر پشتم زد،
5:22 و من تو را ترک گفته‌ام (ای سرکش)؛
5:25 پس رسول الله (ﷺ) آن نشانه را شناخت.
5:29 پس ردای خود را برای او گسترد و او را بر آن نشاند،
5:33 و او را مخیّر کرد و فرمود:
5:35 اگر می‌خواهی نزد من بمانی، پس نزد من محبوب و گرامی خواهی بود،
5:39 و اگر می‌خواهی که تو را بهره‌مند سازم، پس به سوی قوم خود بازگرد.
5:44 گفت:
5:45 بلکه مرا بهره‌مند ساز و به سوی قومم بازگردان.
5:49 پس (پیامبر ﷺ) چنین کرد.
5:52 سپس (آن زن) مسلمان شد،
5:53 و رسول الله (ﷺ) سه برده و یک کنیز به او داد،
5:59 و شتران و گوسفندانی،
6:02 و او را حذافه نامید.
6:04 اما «شیما»،
6:06 لقبی برای او بود، رضی‌الله‌عنها.
6:09 گنجینه‌های سیره
6:15 اسلام آوردن هوازن:
6:19 هیئتی از هوازن مسلمان‌شده آمد،
6:22 و شمارشان چهارده مرد بود،
6:25 و در رأس ایشان مردی بود که به او گفته می‌شد
6:28 زهیر بن صُرَد.
6:30 گفتند: ای رسول الله!
6:33 بر ما به اسیران و اموال منّت گذار.
6:36 فرمود:
6:37 همراه من کسانی است که می‌بینید،
6:39 و محبوب‌ترین سخن نزد من راست‌ترین آن است.
6:42 فرزندان و زنانتان نزد شما محبوب‌ترند یا اموالتان؟
6:48 گفتند:
6:49 ما هیچ‌کس را با نسب‌ها برابر نمی‌دانیم.
6:52 فرمود:
6:54 چون نماز بامداد را گزاردید،
6:56 برخیزید و بگویید:
6:58 ما به رسول الله (ﷺ) نزد مؤمنان،
7:02 شفاعت می‌جوییم،
7:03 و به مؤمنان نزد رسول الله (ﷺ) شفاعت می‌جوییم
7:05 تا اسیران ما را به ما بازگرداند.
7:09 — چون پیامبر (ﷺ) نماز بامداد را گزارد،
7:12 ایشان برخاستند و آن سخن را گفتند.
7:16 پس رسول الله (ﷺ) فرمود:
7:18 اما آنچه از آنِ من و بنی عبدالمطلب است، از آنِ شما باشد،
7:22 و برای شما از مردم درخواست خواهم کرد.
7:27 مهاجران و انصار گفتند:
7:29 آنچه از آنِ ما باشد، از آنِ رسول الله (ﷺ) است.
7:32 پس اقرع بن حابس برخاست و گفت:
7:37 اما من و بنی تمیم، (نمی‌پذیریم)، پس نه.
7:41 و عیینه بن حصن برخاست و گفت:
7:44 اما من و بنی فزاره، پس نه.
7:47 و عباس بن مرداس برخاست و گفت:
7:51 اما من و بنی سُلیم، پس نه.
7:54 بنی سُلیم گفتند:
7:58 آنچه از آنِ ما باشد، از آنِ رسول الله (ﷺ) است.
8:00 آنچه از آنِ ما بود، از آنِ رسول الله (ﷺ) است.
8:05 مرا خوار کردید.
8:07 رسول الله (ﷺ) فرمود:
8:09 این گروه مسلمان نزد ما آمده‌اند،
8:12 و من اسارتشان را به تأخیر انداخته بودم،
8:16 و ایشان را مخیّر کردم،
8:19 و آنان هیچ‌چیز را با فرزندان و زنان برابر ندانستند.
8:21 پس هر کس از ایشان چیزی (از اسیران) نزد خود دارد
8:25 و دلش خشنود است که آن را بازگرداند،
8:27 راه آن همین است،
8:30 و هر کس دوست دارد حق خود را نگه دارد،
8:32 پس باید آن را بازگرداند،
8:34 و برای او به ازای هر یک، شش برابر (از نخستین غنیمتی) خواهد بود
8:36 که خداوند نخستین بار از (اموال ایشان) به ما بازگرداند.
8:40 مردم گفتند:
8:43 ما به رسول الله (ﷺ) رضایت داریم.
8:45 پاکیزه‌ترین (غنیمت/ اموال) ما از آنِ رسول الله (ﷺ) است.
8:49 ما نمی‌دانیم چه کسی از شما رضایت داده و چه کسی رضایت نداده است؛
8:50 بازگردید تا سرپرستانتان امرتان را نزد ما بیاورند،
8:55 یعنی اینکه از هر قبیله یا تیره‌ای، رئیسی بیاید
8:59 و آنان که رضایت داده‌اند و آنان که رضایت نداده‌اند را یاد کند.
9:03 پس زنانشان را به ایشان بازگرداندند،
9:06 و هیچ‌کدام از ایشان تخلف نکرد،
9:09 جز عیینه بن حصن به تنهایی.
9:12 سپس پس از مدتی او را (نیز) بازگرداند.
9:14 و چون این هیئت آمد،
9:18 پیامبر (ﷺ) از ایشان پرسید:
9:20 حال مالک بن عوف چگونه است؟
9:24 گفتند:
9:26 او در طائف با قبیله ثقیف است.
9:28 پیامبر (ﷺ) فرمود:
9:30 به او خبر دهید
9:33 که اگر مسلمان نزد من آید،
9:35 خانواده و اموالش را به او بازمی‌گردانم
9:37 و صد شتر به او می‌دهم.
9:39 چون این سخن به مالک رسید،
9:42 از ثقیف بیرون آمد
9:45 تا نزد رسول الله (ﷺ) آمد،
9:47 و اسلام آورد و اسلامش نیکو شد.
9:52 پس پیامبر (ﷺ) مال و خانواده‌اش را به او بازگرداند
9:54 و صد شتر به او داد.
9:57 در آن هنگام مالک بن عوف گفت:
9:59 این چیزی است که من هرگز در میان مردم، مانند محمد (ﷺ)، ندیده و نشنیده‌ام.
10:02 ...
10:05 این چیزی است که هرگز نه دیده‌ام و نه شنیده‌ام که مانندش باشد.
10:09 ...
10:13 او در بخشیدن سخاوتمند بود، و به کسی که چیزی بخواهد بسیار می‌بخشید.
10:16 و اگر بخواهی، او تو را از آنچه در فردای تو خواهد بود آگاه می‌سازد.
10:20 و چون دستهٔ لشکر، دندان‌های نیزه‌هایش را نشان داد،
10:24 با نیزهٔ سمهری و ضربت هر شمشیر هندی،
10:27 او چون شیری بود بر بچه‌هایش،
10:31 در میان بیابان هباءه، در کمینگاه خود خوابیده.
10:35 آری، او این را با چشم خود دید؛
10:39 مردم گریختند
10:40 و لشکر (دشمن) روی‌آورنده بود،
10:42 و پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
10:45 تنها پیش آمد و با لشکر روبه‌رو شد.
10:48 پس این چه شجاعتی است!
10:51 این شجاعت پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) است،
10:55 که هرگز شجاعتی همانند آن نبوده است.
10:59 گنجینه‌های سیره
11:05 درس‌هایی که از غزوهٔ حنین آموخته می‌شود:
11:11 نخست، الله تبارک و تعالی از حکمت خود،
11:16 مسلمانان را طعم تلخ شکست چشانید،
11:19 با آنکه شمارشان بسیار و نیرویشان فراوان بود،
11:22 تا سبحانه و تعالی سرهایی را که به سبب فتح برافراشته شده بود فروافکند.
11:27 دوم، الله بیان می‌کند برای کسی که گفت:
11:31 «امروز از اندکی (جمعیت) مغلوب نخواهیم شد»،
11:34 که پیروزی تنها از جانب الله تبارک و تعالی است،
11:38 یاوری جز او نیست، جل و علا.
11:42 سوم:
11:43 چون الله تبارک و تعالی غنایم مکه را از مسلمانان بازداشت،
11:48 به جای آن، غنایم حنین را به ایشان عطا کرد،
11:50 و آن بزرگ‌ترین غنایمی بود که به دست آوردند.
11:54 چهارم:
11:55 دلجویی پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) از دل‌های کافران،
12:00 و (کسانی که) تازه به اسلام گرویده بودند،
12:03 و این از باب جلب بزرگ‌ترین دو مصلحت است
12:06 و دفع بزرگ‌ترین دو مفسده.
12:09 پس چون پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به سرور (قبیله‌ای) عطا می‌کرد،
12:13 قوم او از پی او می‌رفتند.
12:15 پس این مصلحتی بزرگ است،
12:17 فروتر از مصلحت دیگر
12:19 که در آن برابری میان مردم در عطا وجود دارد،
12:23 و دفع مفسده‌ای بزرگ است،
12:26 زیرا چون آن سرور کافر شود، قومش نیز کافر می‌شوند.
12:29 از این رو، چون سروران اسلام آوردند، قومشان نیز اسلام آوردند.
12:33 پس سعد بن معاذ رضی‌الله‌عنه
12:36 چون اسلام آورد، قومش اسلام آوردند.
12:38 و همچنین سعد بن عباده رضی‌الله‌عنه.
12:43 گنجینه‌های سیره
12:48 ویران کردن بت قبیلهٔ طیئ
12:50 در سال نهم هجری،
12:53 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
12:57 علی بن ابی‌طالب را به سوی بتی از قبیلهٔ طیئ فرستاد
13:01 که به آن «قلس» گفته می‌شد تا آن را ویران کند،
13:05 و او را با یکصد و پنجاه (مرد)
13:07 بر یکصد شتر و پنجاه اسب (گسیل داشت)،
13:11 و پرچمی سیاه همراه او بود
13:13 و لوایی سفید.
13:15 پس بر محلهٔ حاتم، با سپیده‌دم، یورش برد،
13:18 (در هنگام) فجر.
13:20 و بت قلس را ویران کردند،
13:22 و بازگشتند و خواهر عدی بن حاتم طائی را همراه خود آوردند،
13:26 و عدی بن حاتم به شام گریخت.
13:30 و خواهرش نزد پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) آمد
13:33 و گفت:
13:35 ای رسول الله!
13:36 آورنده (پناه‌دهنده) غایب شد و سرپرست از میان رفت،
13:40 و من پیرزنی سالخورده‌ام
13:42 و توان خدمت ندارم،
13:44 پس بر من منت گذار، که الله بر تو منت گذارد.
13:47 فرمود:
13:48 «پناهت که بود؟»
13:50 گفت:
13:51 «عدی بن حاتم».
13:53 و در روایتی آمده که فرمود:
13:56 «همان که از الله و رسولش گریخت».
13:59 سپس پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) روان شد.
14:02 و چون فردا شد،
14:04 (زن) همان سخن را گفت،
14:07 و پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بر او منت نهاد.
14:11 و چون نزد برادرش به شام بازگشت،
14:14 او را دید و گفت:
14:16 «براستی کاری کرده که پدرت هرگز نمی‌کرد.
14:18 نزد او برو، خواهان (احسان او) یا هراسان (از او)».
14:21 پس عدی بن حاتم نزد او آمد.
14:24 گنجینه‌های سیره
14:27 گنجینه‌های سیره
14:29 گنجینه‌های سیره
14:31 گنجینه‌های سیره
14:33 گنجینه‌های سیره
14:35 گنجینه‌های سیره