از مجموعهٔ گنجینه‌های سیره (مجموعه کامل شد) · درس 40 از 58

گنجینه بیوگرافی | شیخ عثمان الخمیس | قسمت (40) | جنگ حنین

◉ 384 بازدید ⏱ 18:12 صدای اصلی (عربی)
صوت ترجمه‌شده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش می‌شود. متن زیر به‌طور کامل ترجمه شده است.
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:03 گنجینه‌های سیره
0:06 اسلام عکرمه بن ابی جهل رضی‌الله‌عنه
0:14 عکرمه به سوی یمن رفت و با گروهی سوار بر دریا شد
0:21 تندبادی سخت به آنان رسید
0:23 آنگاه همراهان کشتی گفتند
0:26 اخلاص ورزید (خالص کنید)
0:27 زیرا خدایان شما در اینجا هیچ چیزی را از شما دفع نمی‌کنند
0:31 سبحان الله
0:33 در وقت آسایش
0:34 خدایان را می‌خوانند
0:36 و در وقت سختی‌ها
0:38 جز الله را نمی‌خوانند
0:40 الله تعالی فرمود
0:42 «بگو: چه کسی شما را از تاریکی‌های خشکی و دریا رهایی می‌بخشد؟»
0:48 «که او را با زاری و در نهان می‌خوانید»
0:51 «که او را با زاری و در نهان می‌خوانید»
0:55 اگر ما را از این (بلا) نجات دهد، قطعاً از سپاس‌گزاران خواهیم بود.
1:03 اما در روزگار ما
1:05 مشرکانی که خود را به اسلام منتسب می‌کنند
1:09 چون کارها بر آنان سخت شود
1:11 به الله شرک می‌ورزند و غیر او را سبحانه و تعالی می‌خوانند
1:16 بی‌گمان مشرکان در آن زمان
1:19 از حال امروزشان بهتر بودند
1:22 و از همین روست که برخی اهل علم گفته‌اند
1:25 مشرک زمان نخست
1:27 آسان‌تر است از مشرک زمان ما
1:30 در اینجا عکرمه به واژه «اصحاب کشتی» توجه کرد
1:34 و گفت
1:35 اگر در دریا جز اخلاص مرا نجات ندهد
1:39 پس در خشکی نیز چیزی جز آن مرا نجات نخواهد داد
1:42 خدایا، بر من برای تو پیمانی است
1:45 اگر مرا از آنچه در آنم عافیت دهی
1:48 که نزد محمد بیایم
1:50 و دستم را در دست او بگذارم
1:53 آنگاه به یقین او را بخشنده‌ای بزرگوار خواهم یافت
1:56 پس الله او را نجات داد
1:58 آنگاه نزد پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) آمد
2:02 و اسلام آورد
2:03 پس پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) اسلام او را پذیرفت
2:06 گنجینه‌های سیره
2:08 اسلام صفوان بن امیه رضی‌الله‌عنه
2:13 صفوان بن امیه
2:16 از کسانی نبود که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) خونش را مباح شمرده باشد
2:20 اما او یکی از بزرگان بزرگ قریش بود
2:22 از کسانی نبود که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) خونشان را مباح شمرد.
2:26 و عمیر بن وهب جمحی برای او امان خواست
2:27 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به او امان داد
2:32 و عمامه‌ای را که با آن وارد مکه شده بود به او داد
2:33 عمیر به او رسید
2:36 در حالی که او می‌خواست از جده به سوی یمن با کشتی برود
2:40 پس او را بازگرداند
2:44 صفوان به پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) گفت
2:46 به من دو ماه اختیار بده
2:50 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به او فرمود
2:51 چهار ماه اختیار داری
2:56 سپس پس از آن آمد و اسلام آورد
2:59 و همسرش پیش از او اسلام آورده بود
3:03 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) آن دو را بر همان نکاح پیشین ابقا کرد
3:06 گنجینه‌های سیره
3:09 خطبه پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) در مکه
3:13 و در روز دوم
3:16 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به خطبه ایستاد
3:19 و فرمود ای مردم
3:24 الله مکه را از روزی که آسمان‌ها و زمین را آفرید حرام کرد
3:32 پس تا روز قیامت به حرمت الله حرام است
3:34 برای کسی که به الله و روز آخرت ایمان دارد جایز نیست
3:38 که در آن خونی بریزد یا درختی را قطع کند
3:41 الله مکه را حرام کرد، روزی که آسمان‌ها و زمین را آفرید.
3:46 پس بگویید که الله به رسولش اجازه داد
3:50 و به شما اجازه نداد
3:54 و جز این نیست که برای من ساعتی از روز حلال شد
3:58 و امروز حرمت آن چون دیروز بازگشته است
4:03 پس باید حاضران به غایبان برسانند
4:07 و پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) درباره حرم فرمود
4:09 خارِ آن قطع نشود
4:13 و شکارش رم داده نشود
4:17 و آنچه افتاده است جز برای شناساننده‌اش برداشته نشود
4:21 و گیاهش کنده نشود
4:24 عباس گفت
4:26 مگر اذخر
4:28 زیرا آن را برای آهنگران و خانه‌هایشان لازم داریم
4:33 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود
4:35 مگر اذخر
4:37 مردی از اهل یمن برخاست
4:39 که به او ابوشاه گفته می‌شد
4:42 و گفت ای رسول الله، برای من بنویس
4:45 فرمود برای ابوشاه بنویسید
4:47 و ورود پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به مکه برای فتح آن
4:50 دلیل است بر جواز ورود به مکه بدون احرام
4:53 زیرا او محرم وارد نشد
4:56 پس هر که برای حج یا عمره قصد ورود به مکه کند
5:00 ورود او جز با احرام جایز نیست
5:05 اما کسی که بخواهد بدون حج یا عمره وارد آن شود
5:09 بسیاری از اهل علم بر این رفته‌اند
5:12 که ورود او بدون احرام جایز است
5:15 پس برای او جایز نیست که جز با إحرام وارد (حرم) شود.
5:19 اما کسی که بخواهد بدون حج یا عمره به آن‌جا درآید،
5:23 [—]
5:26 تا این‌که جایز است بدون إحرام وارد آن شود.
5:29 مانند کرایه‌کش
5:31 یا کسی که قصد تجارت یا عیادت بیمار داشته باشد
5:35 و دیگرانی بر این رفته‌اند که باید (روزه‌خوار) حرام‌کننده (نیت) کند
5:39 و پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم اقامت گزیدند
5:42 در مکه نوزده روز
5:45 نماز دو رکعتی می‌خواندند و روزه نمی‌گرفتند
5:57 و در این غزوه
6:01 رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم حرام کردند
6:04 متعه زنان را
6:06 و کسی که گمان برد که عمر رضی‌الله‌عنه
6:09 همان کسی است که نکاح متعه را حرام کرد
6:12 پس او یا دروغگو است
6:14 یا نادان
6:17 زیرا از پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم ثابت شده است
6:21 که نکاح متعه را حرام کردند
6:24 از علی بن ابی‌طالب رضی‌الله‌عنه روایت است که گفت
6:28 رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم نهی فرمودند
6:31 از متعه زنان
6:33 و از گوشت الاغ‌های اهلی در روز خیبر
6:37 و از سبره بن معبد رضی‌الله‌عنه
6:40 که او با رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم بود
6:44 پس رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمودند
6:48 ای مردم
6:50 همانا من به شما اجازه داده بودم
6:53 در بهره‌گیری از زنان
6:55 و همانا الله آن را تا روز قیامت حرام کرده است
6:59 پس هر کس نزدش از آنان چیزی است
7:02 راه او را رها کند
7:04 و از آنچه به ایشان داده‌اید چیزی پس نگیرید
7:08 و از سلمة بن الأکوع رضی‌الله‌عنه روایت است که گفت
7:12 رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم اجازه دادند
7:16 در سال اوطاس
7:17 در متعه، سه روز
7:19 سپس از آن نهی فرمودند
7:21 و احادیث دیگری درباره ازدواج متعه (وجود دارد)
7:24 این جای ذکر آنها نیست
7:35 رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم آرام نگرفتند
7:41 پس از فتح
7:42 خالد بن ولید را به سوی عزّی فرستادند
7:45 تا آن را ویران کند
7:46 و عمرو بن عاص را فرستادند
7:48 تا سواع را ویران کند
7:50 و سعد بن زید را فرستادند
7:52 تا مناة را ویران کند
7:54 اینها بت‌های جاهلیت‌اند
7:57 اما خالد بن ولید
7:59 به سوی عزّی بیرون رفت
8:01 و آن در نخله بود
8:03 و آن از آن قریش و تمام کنانه بود
8:06 ابوسفیان در غزوه احد گفت
8:09 پس از آنکه نبرد پایان یافت
8:11 «عزّی برای ماست و برای شما عزّایی نیست»
8:14 پس عزّی بت قریش است
8:17 و آن بزرگ‌ترین بت‌های ایشان است
8:19 و بنی شیبان خدمتگزاران آن بودند
8:22 پس خالد با سی سوار به سوی آن بیرون رفت
8:26 تا به آن رسید و آن را ویران کرد
8:29 سپس نزد رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم بازگشت
8:33 پس پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم به او فرمودند
8:37 آیا چیزی دیدی؟
8:39 گفت: نه
8:41 فرمودند: پس تو آن را ویران نکرده‌ای
8:44 پس دوباره به سوی آن رفت و آن را ویران کرد
8:47 و خالد بازگشت در حالی که شمشیرش را برهنه کرده بود
8:50 پس زنی سیاه‌پوست به سوی او بیرون آمد
8:53 برهنه، با موی پریشان
8:56 و این جنّی بود که با عزّی بود
9:00 پس خادم مسئول بت شروع به فریاد زدن بر او کرد
9:04 پس خالد او را زد و او را دو نیم کرد
9:08 سپس نزد رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم بازگشت
9:12 و او را خبر داد
9:14 فرمودند: آن عزّی بود
9:16 که (دیگر) ناامید شده است از اینکه در سرزمین شما هرگز پرستیده شود
9:20 اما عمرو بن عاص
9:23 رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم به او فرمان داده بودند
9:26 به ویرانی سواع
9:28 و آن بتی است که دُمی دارد
9:30 در سه میلی مکه
9:33 پس چون عمر به سوی آن آمد
9:36 خادم آن با او روبه‌رو شد و به او گفت
9:38 چه می‌خواهی؟
9:40 گفت: رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم به من فرمان داده‌اند
9:44 که آن را ویران کنم
9:46 گفت: تو بر این کار توانا نیستی
9:49 گفت: چرا؟
9:51 گفت: (او) بازداشته می‌شود
9:52 گفت: هنوز تو بر باطلی
9:56 وای بر تو!
9:57 آیا می‌شنود یا می‌بیند؟
10:00 سپس عمر به آن نزدیک شد و آن را شکست
10:03 و به یارانش فرمان داد پس خانه خزانه‌اش را ویران کردند
10:06 پس چیزی نیافتند
10:09 سپس عمر به خادم گفت
10:11 چگونه دیدی؟
10:12 بازداشته شدی؟
10:14 گفت: برای الله مسلمان شدم
10:17 و سعد بن زید اشهلی به سوی مناة بیرون رفت
10:21 و آن از آن اوس و خزرج بود
10:23 پس چون سعد به آن رسید
10:26 خادمانش به او گفتند
10:28 چه می‌خواهی
10:29 گفت: می‌خواهم «مناه» را ویران کنم.
10:32 تو و آن (کارت)
10:35 پس روی آورد
10:36 زنی سیاه‌پوست به سوی او بیرون آمد
10:39 زن برهنه با موی ژولیده و آشفته
10:41 تو به وای و نابودی دعا می‌کنی
10:43 و سینه‌اش را می‌زند
10:45 پس سادن به او گفت
10:47 مناه
10:48 بخشی از نافرمانانت را بگیر
10:50 یعنی از آن می‌خواهد که کاری برای کسی انجام دهد که از او نافرمانی کرده است
10:55 سعد با آن ضربه زد و او را کشت.
10:58 و به سوی بت روی آورد و آن را فرو ریخت.
11:01 و سادنه (خادم بت) می‌گفت: «برای عُزّی و مناة و غیر آن‌ها»
11:06 دافعی و دفعی
11:08 اما او نمی‌تواند هیچ کاری انجام دهد
11:11 همان‌طور که گفته شده است
11:13 ای عزیزم، سختی‌ای که جز تو کسی آن را برطرف نمی‌کند.
11:17 بر خالد پرده‌ای افکنده و خویشتن را آماده کن
11:21 پس تو (ای خالد) جز زن را نمی‌کشی.
11:25 تبوئی به گناهی که زودتر بر تو وارد می‌شود، و کوتاهی می‌کنی
11:29 آنها بت‌هایی‌اند که هیچ چیزی را بی‌نیاز نمی‌کنند.
11:32 سبحانه و تعالی فرمود
11:34 گفت: آیا وقتی شما را می‌خوانید، آن‌ها صدای شما را می‌شنوند؟
11:38 یا به شما سودی می‌رسانند یا زیان می‌زنند؟
11:43 و این‌گونه الله تبارک و تعالی مکه را برای پیامبرش (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) گشود
11:51 و او پس از آن‌که قومش او را از آن بیرون کردند، به آن بازگشت.
11:56 فتح مکه از هر جهت، فتحی (بزرگ و کامل) بود.
11:59 او فتح نظامی است
12:01 وفتح اجتماعی
12:03 وفتح دینی
12:05 و از وجوه بسیاری گشوده شد
12:07 الله تبارک و تعالی فرمود
12:10 هنگامی که یاری الله و فتح فرا رسد.
12:14 و دیدم که مردم دسته‌دسته در دین الله داخل می‌شوند.
12:21 پس به ستایش پروردگارت تسبیح گوی
12:23 و از او آمرزش می‌خواهم.
12:25 همانا او بسیار توبه‌پذیر بود
12:29 و پس از آن، عرب‌ها دسته‌دسته در دین الله تبارک و تعالی وارد شدند.
12:35 زیرا قریش در نگاه عرب‌ها، حامیان دین و یاوران آن به شمار می‌رفت.
12:40 و عرب در این امر تابع قریش است.
12:44 و این مصداق سخن پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) است
12:48 مردم در خیر و شر تابع قریش‌اند.
12:53 و از همین رو، از قواعد ریشه‌دار و ثابت‌شده از پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) شمرده می‌شود
13:00 اینکه امامت در قریش است، به این دلیل که ایشان پیشوایان (قادهٔ) مردم‌اند
13:04 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) می‌فرماید
13:07 امامان از قریش‌اند
13:10 گنجینه‌های سیره
13:16 غزوه حنین، سال هشتم هجرت
13:21 در سال هشتم
13:25 غزوه حنین که به آن اوطاس هم گفته می‌شود، و قبیله هوازن هم (به آن) نام دارد.
13:31 زیرا اکثریت کسانی که با پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) جنگیدند، از قبیله هوازن بودند.
13:37 این غزوه پس از آن بود که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) شنید
13:42 اینکه قبیله‌های هوازن و ثقیف
13:45 گرد آمدند نزد ایشان نصر و جشم
13:48 و سعد بن بکر و گروهی از بنی هلال
13:51 همه‌شان گرد آمدند بر مردی که به او مالک بن عوف نصری گفته می‌شد.
13:57 و این قبایل تصمیم گرفتند با پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بجنگند.
14:03 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) از بیرون‌آمدن آنان آگاه شد.
14:07 و او (پیامبر ﷺ) مردی را فرستاده بود
14:09 گفت: اگر از میان شما بیرون بروم،
14:13 تا اینکه از فلان کوه بالا رفتم
14:16 ناگهان دیدم که هوازن، از آخرین تا اولین‌شان، همگی آنجا هستند.
14:20 و برخی از ایشان را رنج داده، و نعمت‌هایشان و گوسفندانشان را (ببرید)
14:23 آنان در حنین گرد آمده بودند.
14:25 پیامبر (ﷺ) لبخند زد و فرمود
14:29 آن غنیمت مسلمانان فردا، ان‌شاءالله.
14:34 مالک بن عوف نصری به مردم دستور داد که اموال خود را همراه خویش بیاورند.
14:39 و اینکه با خود فرزندانشان و زنانشان را بیرون ببرند
14:43 تا هر مردی از ایشان احساس کند که در حال نبرد است
14:46 ثروت و حرمت او پشت سرش (باقی می‌ماند).
14:49 پس از آن نمی‌گریزد.
14:51 و چون (پیامبر) در اوطاس فرود آمد
14:53 مردم نزد او گرد آمدند
14:55 و با آنان مردی بود که در زمان خود به جنگاوری شناخته‌شده بود.
14:59 اما او پیر شده است و تنها رأی و اندیشه‌اش برای او باقی مانده است
15:03 به او دُرَید بن الصمّه گفته می‌شود.
15:06 و او دلیر و باتجربه بود.
15:09 دُرَید به مردم گفت:
15:11 به کدام وادی هستید؟
15:13 گفتند: اوطاس
15:16 گفت: بله، میدان اسب‌ها
15:19 لا حزن ضرس
15:21 و نه زمین هموار و نرم
15:23 یعنی او دشوار و سخت‌گیر نیست
15:25 و نه با زمین نرم و هموار که اسب‌ها نمی‌توانند در آن بتازند.
15:29 سپس گفت
15:31 چرا صدای عرعر شتر و الاغ را می‌شنوم؟
15:35 و گریه‌ی کودک و بع‌بع‌کردن گوسفند
15:38 گفتند
15:40 مالک بن عوف زنان و اموال و فرزندان مردم را همراه با خود آورد
15:45 پس [پیامبر (ﷺ)] مالک را فراخواند و از او پرسید.
15:48 چرا این کار را کردی؟
15:50 پس گفت
15:52 میخواستم پشت سر هر مرد، خانواده و دارایی‌اش را قرار دهم تا برای آنان بجنگد.
15:57 دُرَید به او گفت
15:59 اگر آن برای توست
16:01 جز مردی که با شمشیر و نیزه‌اش (به یاری تو) برخیزد، کسی به تو سودی نمی‌رساند.
16:05 و اگر (این کار) بر تو سخت باشد
16:07 در اهل و مالت رسوا شدی.
16:09 پس مالک به او گفت:
16:11 به خدا سوگند که چنین نخواهم کرد.
16:13 تو پیر شده‌ای و خردت نیز پیر شده است.
16:16 به خدا سوگند که باید از من فرمان ببری ای هوازن،
16:19 وگرنه این شمشیر را بر تو می‌زنم تا از پشتم بیرون آید.
16:24 مالک خوش نداشت که دُرَید در این جنگ رأیی داشته باشد.
16:29 پس به مالک گفتند:
16:31 ما از تو فرمان می‌بریم.
16:33 آنگاه دُرَید گفت:
16:34 این روزی است که من آن را ندیدم و از دست نرفته است.
16:38 سپس گفت:
16:40 ای کاش در آن زمان جوانی نوخاسته بودم،
16:42 که در آن می‌تاختم و فرود می‌آمدم،
16:44 سوار می‌شدم و اشک‌ها می‌ریختم،
16:47 گویی که آن شتر جوانی با مهار گسیخته بود.
16:49 یعنی آرزو می‌کند که کاش جوانی نیرومند و پرتوان می‌بود،
16:54 تا با پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) پیکار کند.
16:58 اخبار به پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) رسید.
17:03 و او از بیرون آمدن این گروه برای جنگ با او آگاه شد.
17:06 پس پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) ابوحدرد اسلمی را فرستاد،
17:11 و به او فرمان داد که میان مردم داخل شود،
17:14 و در میان آنان بماند تا از کار و نقشه‌شان آگاه گردد.
17:18 آن مرد بیرون رفت و خبر را آورد.
17:21 و به پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) یادآوری شد
17:25 که صفوان بن امیه زره‌ها و سلاح دارد.
17:29 پس پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) نزد او فرستاد.
17:31 چون نزد او آمد، به او گفت:
17:34 ای ابا امیه!
17:36 این سلاحت را به ما عاریت بده
17:38 تا فردا با آن با دشمنمان روبه‌رو شویم.
17:40 صفوان گفت:
17:42 ای محمد، آیا به زور می‌گیری؟
17:44 فرمود: نه،
17:46 بلکه عاریتی است که ضامن آن هستیم
17:48 تا آن را به تو بازگردانیم.
17:50 پس سلاح را به او داد.
17:52 و این پیش از مسلمان شدن صفوان بود.
17:56 و این درخواست یاری از سوی پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
18:00 از باب استعانت از کافران در جنگ بود.