از مجموعهٔ گنجینه‌های سیره (مجموعه کامل شد) · درس 21 از 58

گنجینه بیوگرافی | شیخ عثمان الخمیس | قسمت (21) | جنگ احد

◉ 521 بازدید ⏱ 15:18 صدای اصلی (عربی)
صوت ترجمه‌شده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش می‌شود. متن زیر به‌طور کامل ترجمه شده است.
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:03 گنج‌های سیره
0:09 غزوه احد
0:11 سال سوم هجرت
0:16 پس از این رخدادها
0:18 و پایان یافتن این سال
0:20 که همان سال دوم هجرت است
0:23 اهل مکه گرد آمدند
0:25 و سه هزار جنگجو فراهم آوردند
0:28 از قریش و هم‌پیمانان و احابیش
0:32 و زنان را همراه خود بردند
0:34 و این لشکر را برای انتقام آماده کردند
0:37 و فرماندهی با ابوسفیان بن حرب بود
0:41 پس از کشته شدن ابوجهل
0:43 و فرماندهی سواران با خالد بن ولید بود
0:46 و عکرمه بن ابی‌جهل
0:48 و این لشکر مکی پس از این آمادگی کامل بیرون آمد
0:53 به سوی مدینه
0:54 به قصد انتقام کشته‌شدگان خود در بدر
0:58 و این خبر به پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) رسید
1:02 پس مردم را به آمادگی فراخواند
1:04 و مردم از ترس غافلگیری سلاح برداشتند
1:07 سلاح خود را رها نمی‌کردند
1:09 حتی در نمازشان
1:11 از ورود اهل مکه بر ایشان بیم داشتند
1:15 و اهل مدینه از انصار بودند
1:18 مانند سعد بن معاذ
1:19 و اُسید بن حضیر
1:21 و سعد بن عباده
1:23 که از پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) پاسداری می‌کردند
1:27 و پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بزرگان یارانش را گرد آورد
1:30 و آنان را از خوابی که دیده بود آگاه ساخت
1:32 خوابی که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) دیده بود
1:36 و فرمود
1:38 به خدا سوگند که خیری دیدم
1:40 دیدم که گاوی ذبح می‌شود
1:43 و در دم شمشیرم شکافی دیدم
1:46 و دیدم که دستم را در زره محکمی فرو کردم
1:50 تعبیر گاو را این گرفتند که گروهی از یارانش کشته خواهند شد
1:54 و تعبیر شکاف شمشیر را مردی از خاندانش که آسیب خواهد دید
1:59 و تعبیر زره را مدینه گرفتند
2:02 سپس پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود
2:05 رأی من این است که در مدینه با ایشان بجنگیم
2:08 در مدینه سنگر گیریم و با ایشان نبرد کنیم
2:11 اگر در اردوگاه خود بمانند، در جایگاه بدی خواهند ماند
2:16 و اگر به مدینه درآیند
2:18 از کوچه‌ها و از بالای خانه‌ها با ایشان می‌جنگیم
2:22 بزرگان یاران با این رأی موافقت کردند
2:25 و از جمله کسانی که با ایشان موافقت کرد
2:28 عبدالله بن ابی بن سلول بود
2:31 و گروهی از جوانان یاران برخاستند
2:34 همان‌ها که جنگ بدر از ایشان فوت شده بود
2:37 پس گفتند ای رسول خدا
2:39 ما همواره آرزوی این روز را داشتیم
2:42 و از الله تبارک و تعالی می‌خواستیم که ما را به آن برساند
2:47 می‌ترسیم که گمان رود ما از تو کناره گرفته‌ایم
2:50 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود
2:54 اشکالی ندارد
2:55 سپس به خانه‌اش درآمد
2:57 و زره‌های جنگ را پوشید (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
3:01 و این از کوشش در راه اسباب است
3:04 و مردم چشم به راه او بودند (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
3:08 تا به سوی ایشان بیرون آید
3:10 پس سعد بن معاذ به ایشان گفت
3:13 شما رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) را بر بیرون رفتن مجبور کردید
3:18 پس کار را به او بازگردانید
3:20 آنگاه از آنچه کرده بودند پشیمان شدند
3:22 و به او گفتند
3:24 ای رسول خدا
3:25 ما را نسزد که با تو مخالفت کنیم
3:28 هر آنچه می‌خواهی انجام ده
3:30 این تنها رأیی بود که ما داشتیم
3:32 اگر دوست داری در مدینه بمانی، چنین کن
3:37 پس رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود
3:40 سزاوار پیامبری نیست که چون زره خود را پوشید، آن را بیرون آورد
3:45 تا آنکه الله حکم کند
3:47 پس پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) برای نبرد بیرون رفت
3:52 و در حالی که ایشان در راه بودند
3:54 منافق عبدالله بن ابی بن سلول با یک سوم لشکر بازگشت
3:59 و می‌گفت پیش‌بینی نمی‌کنم که جنگی روی دهد
4:03 و الله تبارک و تعالی درباره منافقان نازل فرمود
4:07 و تا معلوم شود کسانی که نفاق ورزیدند، و به ایشان گفته شد: بیایید در راه الله بجنگید یا دفاع کنید.
4:16 گفتند: اگر جنگی را می‌دانستیم، قطعاً از شما پیروی می‌کردیم.
4:21 آنان در آن روز به کفر نزدیک‌ترند تا به ایمان.
4:27 با زبان‌های خود چیزی می‌گویند که در دل‌هایشان نیست.
4:32 و الله به آنچه پنهان می‌دارند داناتر است.
4:36 این منافق توانست سیصد مرد را که منافق و سست‌ایمان بودند با خود همراه کند
4:42 اما بیشترشان از منافقان بودند
4:46 و دو گروه از مسلمانان از انصار قصد کردند
4:50 که ایشان بنو حارثه از اوس و بنو سلمه از خزرج بودند
4:55 که همراه عبدالله بن ابی بن سلول بازگردند
4:59 اما الله آن دو را ثابت‌قدم داشت و الله جل و علا نازل فرمود
5:04 آنگاه که دو گروه از شما قصد کردند سست شوند، و حال آنکه الله یاور آن دو است.
5:13 و بر الله باید مؤمنان توکل کنند.
5:44 سپس پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) شمشیرش را بلند کرد و فرمود
5:47 چه کسی این شمشیر را به حق آن می‌گیرد؟
5:50 پس مردانی به سوی او برخاستند
5:52 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به ابودجانه فرمود
5:56 آن را بگیر
5:57 او گفت ای رسول خدا، حق آن چیست؟
6:01 و فرمود: آن را بر چهره‌های دشمن بزنی تا خم شود.
6:07 گفت: من آن را با حقش می‌گیرم، ای رسول الله.
6:12 پس آن را به او داد.
6:14 وقتی شمشیر را گرفت، بر سرش عصابه‌ای بست،
6:18 یعنی پارچه‌ای (دستمالی).
6:19 و میان دو صف به خرامیدن و ناز راه رفتن پرداخت.
6:22 پس رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
6:26 این راه رفتنی است که الله آن را دوست ندارد،
6:29 مگر در چنین جایگاهی.
6:31 زیرا دشمنان را خشمگین می‌کند.
6:34 و دو گروه به یکدیگر نزدیک شدند،
6:36 و دو دسته به هم رسیدند،
6:38 و جنگ آغاز شد.
6:40 و پرچم مشرکان با طلحة بن ابی طلحه عبدری بود،
6:45 و او از دلاوران قریش بود.
6:48 مردم او را به خاطر شجاعتش «قوچ دسته» می‌نامیدند.
6:52 او بر شتری بیرون آمد و به مبارزه فرا می‌خواند.
6:56 پس زبیر بن عوام به سوی او پیش رفت،
6:59 و مانند شیر به سویش جهید،
7:01 تا آنکه بر شتر او با او همراه شد.
7:04 سپس او را به زمین کوبید،
7:06 و ایستاد و او را کشت، رضی‌الله‌عنه.
7:09 پس رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) تکبیر گفت،
7:13 و مسلمانان نیز تکبیر گفتند.
7:15 سپس پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به زبیر فرمود:
7:19 برای هر پیامبری حواریّی است،
7:22 و حواری من زبیر است.
7:25 گنجینه‌های سیره
7:30 شهادت حمزة بن عبدالمطلب
7:34 رضی‌الله‌عنه
7:38 جنگ میان مسلمانان و اهل مکه شدت یافت،
7:42 و بسیاری از اهل مکه را کشتند.
7:45 و در این نبرد، عموی رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به شهادت رسید:
7:50 «اسد الله و اسد رسوله»؛ (شیر خدا و شیر رسول او)،
7:53 حمزة بن عبدالمطلب رضی‌الله‌عنه.
7:57 او را مردی به نام وحشی بن حرب کشت.
8:01 وحشی بن حرب از کشتن حمزه برای ما حکایت می‌کند.
8:05 گفت:
8:06 من غلام جبیر بن مطعم بودم،
8:09 و عموی جبیر بن مطعم،
8:11 یعنی طعیمة بن عدی،
8:13 در روز بدر کشته شده بود.
8:16 پس چون قریش به سوی احد حرکت کرد،
8:19 جبیر به من گفت:
8:20 اگر حمزه، عموی محمد، را به جای عموی من بکشی،
8:25 تو آزاد خواهی بود.
8:27 گفت:
8:28 پس با مردم بیرون آمدم،
8:29 و من مردی حبشی بودم که با نیزه‌ای که پرتاب می‌کردم،
8:33 کمتر به هدف خطا می‌رفتم.
8:36 چون دو گروه با هم روبه‌رو شدند،
8:38 به دنبال حمزه گشتم و چشم خود را به دنبالش داشتم،
8:42 تا اینکه او را در میان مردم دیدم،
8:44 مانند شتری (نیرومند)
8:46 که مردم را پراکنده می‌کرد و چیزی در برابرش نمی‌ایستاد.
8:50 به خدا سوگند که من خود را برای او آماده می‌کردم و می‌خواستم (او را بزنم)،
8:54 و خود را پشت درختی یا سنگی پنهان می‌کردم
8:57 تا به من نزدیک شود.
8:58 که ناگهان سباع بن عبدالعزی به سوی او پیش رفت.
9:02 چون حمزه او را دید، به او گفت:
9:05 ای پسر ختنه‌کننده زنان، آیا به سوی من می‌آیی؟
9:09 پس ضربه‌ای به او زد که گویی سرش را خطا کرد.
9:13 در این هنگام نیزه‌ام را تکان دادم،
9:15 تا آنکه از آن راضی شدم،
9:17 آن را به سوی او پرتاب کردم،
9:19 و در شکمش فرو رفت،
9:21 تا آنکه از میان پاهایش بیرون آمد.
9:24 او به سوی من آمد،
9:26 اما ناتوان شد.
9:27 پس او را با نیزه‌ام رها کردم تا مرد.
9:31 سپس پس از آن آمدم و نیزه‌ام را گرفتم
9:34 و به لشکرگاه بازگشتم و در آنجا نشستم،
9:37 و جز آن هیچ نیازی نداشتم.
9:40 و من او را فقط برای آن کشتم که آزاد شوم.
9:43 چون به مکه رسیدم، آزاد شدم.
9:46 و شگفت آنکه
9:47 وحشی بن حرب پس از آن اسلام آورد و توبه کرد،
9:51 و الله تبارک و تعالی او را توفیق داد
9:54 که مسیلمه کذاب را بکشد.
9:57 او می‌گوید:
9:59 من ولیّ الله را کشتم
10:01 و دشمن الله را کشتم.
10:04 گنجینه‌های سیره
10:09 از وقایع نبرد
10:14 جنگ در این نبرد بزرگ شدت یافت،
10:18 و الله یاری‌اش را بر مسلمانان فرو فرستاد،
10:22 و وعده‌اش را که سبحانه و تعالی است، راست گردانید،
10:25 پس مسلمانان کافران را از لشکرگاه عقب راندند،
10:29 و شکست بر مشرکان واقع شد.
10:32 زبیر بن عوام گفت:
10:35 به خدا سوگند، خودم را دیدم
10:37 که به خدمتکاران هند دختر عتبه
10:39 و همراهانش، که دامن‌ها را بالا زده بودند، می‌نگریستم،
10:42 که نه کمی و نه زیادی از دستبند و زیورشان (دست‌برداشته) نبود.
10:45 و در حدیث براء رضی‌الله‌عنه آمده است:
10:48 چون با آنان روبه‌رو شدیم، گریختند،
10:51 تا آنکه زنان را دیدم که در کوه می‌دویدند،
10:54 ساق‌های خود را بالا می‌زدند،
10:56 و خلخال‌هایشان نمایان شده بود.
10:59 پس مسلمانان مشرکان را دنبال کردند.
11:02 آن‌ها سلاح را در میان آن‌ها می‌گذارند
11:04 و غنیمت‌ها را غارت می‌کنند
11:06 و از همین‌جا پیروزی الله بر مسلمانان آشکار می‌شود
11:09 در آغاز این نبرد
11:12 و پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
11:15 تیراندازان را فرموده بود که هرگز جای خود را ترک نکنند
11:19 اما آنان چون شکست را دیدند
11:22 و زنان را دیدند که می‌گریزند
11:24 و مردان نیز می‌گریزند
11:26 گمان کردند که نبرد پایان یافته است
11:29 پس از جای‌های خود فرود آمدند
11:31 و عبدالله بن جبیر انصاری
11:34 فرمانده تیراندازان بود
11:36 که به آنان فرمان می‌داد که حرکت نکنند
11:39 و در جای‌های خود بمانند
11:40 چنان‌که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرموده بود
11:44 اما آنان به او پاسخ دادند که نبرد پایان یافته است
11:47 و از جای‌های خود فرود آمدند
11:50 و خالد بن ولید
11:52 و عکرمه بن ابی‌جهل
11:54 فرماندهان سواره‌نظام بودند
11:56 و در این نبرد شرکت نداشتند
11:59 زیرا آن دو را نقشی نبود
12:02 چون مسلمانان جای‌های درست را گرفته بودند
12:06 پس چون خالد بن ولید تیراندازان را دید
12:09 که جای خود را رها کرده‌اند
12:11 از پشت کوه دور زد
12:13 و بر کافران قریش بانگ زد و آنان را فراخواند
12:16 پس کافران مکه بازگشتند
12:19 و مسلمانان در میان قرار گرفتند
12:21 میان دو فک انبردست
12:23 و کشتار بر آنان فرود آمد
12:25 و هر که از مسلمانان بود گریخت
12:28 پس از این آشفتگی که دیدند
12:31 و کافران آغاز کردند که کشتاری سخت در میانشان بپا کنند
12:35 کسی را جز آن‌که بکشند رها نمی‌کردند
12:38 از آنان که با دست‌ها یا با تیرهایشان (کشته شدند)
12:42 پس انس بن نضر رضی‌الله‌عنه بر مسلمانان گذشت
12:46 و گفت: چه انتظاری دارید؟
12:49 گفتند: رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) کشته شد
12:54 زیرا شایع شده بود که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
12:59 انس به آنان گفت:
13:01 پس از او با زندگی چه می‌کنید؟
13:04 برخیزید و بر همان (ایمانی) که رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بر آن جان داد بمیرید
13:10 سپس گفت:
13:12 خدایا، من نزد تو از آنچه این‌ها (مسلمانان) کردند عذر می‌خواهم
13:16 یعنی مسلمانان
13:18 و از آنچه این‌ها (مشرکان) کردند نزد تو بیزاری می‌جویم
13:21 یعنی مشرکان
13:23 سپس پیش رفت
13:24 و سعد بن معاذ با او روبه‌رو شد
13:27 و گفت:
13:28 ای ابا عمر، کجا؟
13:30 انس گفت:
13:32 ای سعد، بوی بهشت را استشمام می‌کنم
13:35 من آن را از پشت احد می‌یابم
13:38 سپس رفت و با قوم جنگید تا کشته شد
13:42 و کسی او را نشناخت جز خواهرش از روی سر انگشتانش
13:46 و (آن‌که) بر او هشتاد و چند زخم نیزه یا ضربه شمشیر یافته شد
13:52 انس بن مالک گفت:
13:55 روز احد، رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) تنها ماند
13:59 با هفت تن از انصار و دو مرد از قریش
14:03 چون دشمن بر او هجوم آورد، فرمود:
14:06 چه کسی اینان را از ما دفع می‌کند و بهشت از آنِ اوست؟
14:09 یا او رفیق من در بهشت است
14:11 پس مردی از انصار پیش آمد و جنگید تا کشته شد
14:16 سپس نفر دوم برخاست
14:18 و جنگید تا کشته شد
14:20 تا آن‌که هر هفت نفر در برابر رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) کشته شدند
14:24 و در صحیحین ثابت شده است
14:26 که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
14:29 دندان رباعی‌اش شکسته و سرش زخمی شد
14:32 پس خون را از (چهره) پاک می‌کرد (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
14:35 و می‌فرمود: چگونه رستگار می‌شوند قومی که چهرهٔ پیامبرشان را زخمی کردند؟
14:41 و الله عزّ وجل نازل فرمود:
14:43 «برای تو از کار [آنان] چیزی نیست، یا [الله] توبه‌شان را می‌پذیرد».
14:48 «یا عذابشان می‌کند، که آنان ستمکارند».
14:52 و در روایتی آمده است
14:54 که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
14:57 «خدایا، قوم مرا بیامرز که نمی‌دانند»
15:02 کنوز السیرة