از مجموعهٔ گنجینه‌های سیره (مجموعه کامل شد) · درس 19 از 58

گنجینه بیوگرافی | شیخ عثمان الخمیس | قسمت (19) | آغاز جنگ بدر

◉ 540 بازدید ⏱ 18:32 صدای اصلی (عربی)
صوت ترجمه‌شده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش می‌شود. متن زیر به‌طور کامل ترجمه شده است.
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:03 گنج‌های سیره
0:06 آغاز نبرد
0:12 مسلمانان صف‌بندی کردند و مشرکان نیز صف‌بندی کردند
0:18 سیصد و چند ده
0:21 در برابر هزار نفر از مشرکان
0:24 از اهل مکه سه نفر بیرون آمدند
0:27 عتبه و شیبه، دو پسر ربیعه
0:30 و ولید ابن عتبه
0:32 پس از صف مشرکان جدا شوید
0:35 و مبارزه‌طلبی کردند
0:37 گفتند: چه کسی با ما مبارزه می‌کند؟
0:39 این نوعی از گرم کردن (آماده‌سازی) برای جنگ است.
0:43 عرب‌ها آن را به کار می‌بردند
0:45 سه نفر از انصار به سوی آنان بیرون آمدند.
0:49 عوف و معوذ ابن حارث
0:52 و عبدالله بن رواحه
0:54 چون دو گروه با هم روبه‌رو شدند، مشرکان به مسلمانان گفتند
0:58 شما کیستید؟
1:00 گفتند: گروهی از انصار
1:02 گفتند به آنان
1:04 همتایانی گرامی
1:06 ما لنا بکم حاجة
1:08 ما فقط بنی‌عمّ خودمان را می‌خواهیم
1:11 سپس منادی‌شان ندا داد
1:13 ای محمد، همتایان ما را از میان قوم ما بیرون بیاور.
1:18 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
1:22 برخیز ای عبیده بن الحارث
1:25 او پسرعموی پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) است.
1:28 با او در عبد مناف به هم می‌رسد
1:31 او از فرزندان مطلب، پسر عبد مناف است
1:34 و پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) از فرزندان هاشم، پسر عبد مناف است.
1:38 گفت: برخیز ای حمزه
1:41 برخیز ای علی
1:43 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) خویشاوندان خود را برگزید
1:47 و چون برخاستند و به ایشان نزدیک شدند
1:50 گفتند: همتایانی گرامی
1:53 عبیده ابن حارث با عتبه ابن ربیعه مبارزه کرد
1:57 و حمزه با شیبه
2:00 و علی با ولید بن عتبه
2:03 اما حمزه، صاحبش را کشت
2:06 و اما علی، [او] صاحب‌اش را کشت
2:09 اما عبیده، او و همتایش در دو ضربه با یکدیگر اختلاف کردند.
2:14 هر یک از آن‌دو به دیگری ضربه‌ای زد
2:17 سپس [آن‌ها] بر علی و حمزه بر آستانه‌ی [در] حمله کردند.
2:20 پس او را کشت، و عبیده بن الحارث را که مجروح بود بر دوش کشید.
2:25 و پایش بریده شد
2:27 و پس از آن سه روز بعد وفات یافت رضی‌الله‌عنه
2:32 این مبارزه به پایان رسید
2:34 قریش در آن هنگام خشمگین شدند.
2:37 و بر مسلمانان حمله کردند، مانند مردی واحد که یک‌بار حمله می‌کند.
2:41 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) برخاست و پروردگارش سبحانه و تعالی را به یاری می‌خواند
2:46 پس گفت
2:48 خدایا، اگر این گروه امروز نابود شود، دیگر عبادت نخواهی شد.
2:53 خدایا، اگر بخواهی، از امروز به بعد هرگز پرستیده نخواهی شد.
2:57 و در زاری و تضرّع به درگاه الله بسیار کوشید.
2:59 و دستانش را بالا برد تا اینکه ردای او از شانه‌هایش افتاد.
3:04 ابوبکر صدیق (رضی‌الله‌عنه) به او پاسخ داد و گفت
3:08 بس است برای تو، ای رسول الله (ﷺ)
3:10 از پروردگارت خواستار شدی
3:13 آنگاه الله تبارک و تعالی به فرشتگان وحی فرمود
3:17 «همانا من با شمایم، پس کسانی را که ایمان آورده‌اند ثابت‌قدم بدارید»
3:21 و در دل‌های کسانی که کفر ورزیدند، ترس و وحشت خواهم افکند
3:24 و الله تبارک و تعالی به پیامبرش وحی فرستاد
3:28 «همانا من شما را با هزار فرشته‌ی پی‌درپی یاری می‌دهم»
3:33 یعنی آن‌ها پشتیبان شما هستند، به شما یاری می‌رسانند.
3:37 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) خوابش برد.
3:40 یک خواب سبک (چرت کوتاه)
3:42 سپس گفت
3:44 ای ابوبکر، مژده باد بر تو
3:46 این جبرئیل است که بر آن گردوغبار (جنگ) نشسته است.
3:50 و در باره ایشان است این سخن الله سبحانه و تعالی
3:53 «و به‌یقین الله شما را در بدر یاری کرد، در حالی که خوار بودید»
3:59 «پس از الله پروا کنید، باشد که شکرگزار باشید»
4:03 آن‌گاه که به مؤمنان می‌گفتید
4:06 آیا برای شما کافی نیست که پروردگارتان شما را یاری دهد؟
4:10 «با سه هزار فرشته‌ی فرودآمده»
4:22 «آری، اگر شکیبایی ورزید و پروا کنید»
4:25 «و از همین‌جا، ناگهان به سوی شما بتازند»
4:29 پروردگارتان شما را یاری خواهد داد
4:33 «با پنج هزار فرشته»
4:40 و خداوند آن را جز بشارتی برای شما قرار نداد.
4:44 و تا دل‌هایتان به آن آرام گیرد
4:48 «و پیروزی جز از جانب الله عزیز حکیم نیست»
4:55 سپس رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بیرون رفت
5:00 از باب العریش
5:01 و او در زره می‌جَهد و می‌گوید
5:04 «این گروه شکست می‌خورد و پشت می‌کنند»
5:08 سپس مشتی از ریگ‌ریزه‌ها را برداشت.
5:11 پس با آن (شهادت/سخن) به‌سوی قریش روی آورد و گفت:
5:14 چهره‌ها سیاه شدند
5:16 و در آن (حدیث) پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
5:19 هیچ‌کس نیست مگر آنکه به او رسید
5:22 آنچه پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) انداخت
5:26 و در این باره فرمود الله تبارک و تعالی
5:30 «و آن‌گاه که تیر انداختی، تو نینداختی»
5:32 اما الله رما
5:35 مسلمانان بر کافران حمله کردند.
5:37 پس پیروزی حاصل شد
5:39 گنجینه‌های سیره
5:42 موقف‌های پندآموز
5:49 عمیر بن حُمام رضی‌الله‌عنه
5:53 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) را شنید که می‌فرمود:
5:57 سوگند به آن‌که جان محمد در دست اوست،
6:00 امروز هیچ مردی با آنان نمی‌جنگد
6:03 و در حالی که صبورانه و امیدوار به پاداش الهی، رو به دشمن پیش می‌رود و پشت نمی‌کند، کشته می‌شود،
6:07 مگر آن‌که الله او را به بهشت درمی‌آورد.
6:10 و [پیامبر] می‌فرمود:
6:12 «به سوی بهشتی بشتابید که پهنای آن آسمان‌ها و زمین است».
6:16 پس عمیر بن حُمام برخاست و گفت:
6:19 ای رسول الله، به‌به!
6:22 آنگاه رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
6:25 چه چیز تو را بر این گفتارت که «به‌به» واداشت؟
6:29 گفت: نه، به الله سوگند ای رسول الله،
6:33 جز امید آن‌که از اهل آن [بهشت] باشم،
6:36 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
6:39 «[تو را] مژده می‌دهم که تو از اهل آن هستی».
6:42 پس چند دانه خرما بیرون آورد و شروع به خوردن آن‌ها کرد،
6:46 سپس گفت: اگر زنده بمانم
6:49 تا همین خرماهایم را بخورم،
6:52 آن زندگی، زندگی درازی خواهد بود!
6:55 پس خرماها را انداخت و داخل [میدان] شد و جنگید
6:58 تا آن‌که کشته شد، رضی‌الله‌عنه.
7:01 ابن عباس رضی‌الله‌عنهما گفت:
7:05 در حالی که مردی از مسلمانان
7:08 در پی مردی از مشرکان می‌دوید
7:11 که پیشاپیش او بود، ناگاه صدای ضربه‌ای بر فراز سرش شنید
7:14 و صدای سوارکاری که می‌گفت:
7:17 «ای حیزوم، پیش بتاز!»، پس به مشرک نگریست
7:20 که در پیش رویش به زمین افتاده بود.
7:23 آن مرد انصاری آمد و آنچه را دیده بود برای رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بازگو کرد.
7:26 فرمود: راست گفتی،
7:29 این یاری آسمان سوم بود.
7:32 و ابو داوود مازنی گفت
7:37 رضی‌الله‌عنه:
7:39 من مردی از مشرکان را دنبال می‌کردم
7:42 تا او را بزنم که ناگهان سرش افتاد
7:45 پیش از آن‌که شمشیرم به او برسد،
7:48 پس دانستم که دیگری او را کشته است.
7:51 و مردی از انصار
7:54 عباس بن عبدالمطلب را به اسارت آورد.
7:57 عباس همراه مشرکان [به جنگ] بیرون آمده بود،
8:00 در حالی که ناخواسته بود، پس اسیر شد.
8:03 [آن مرد] گفت: ای رسول الله، عباس را اسیر کردم!
8:06 [عباس] گفت: نه، به الله سوگند، این مرد مرا اسیر نکرد،
8:09 بلکه مرا مردی کم‌مو [و بی‌موی پیشانی] اسیر کرد
8:12 که از نیکوترین مردم چهره است،
8:15 سوار بر اسبی ابلق،
8:18 و من او را در میان این قوم نمی‌بینم.
8:21 آن انصاری گفت: ای رسول الله، من او را اسیر کردم!
8:24 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
8:27 «خاموش باش که الله تو را با فرشته‌ای بزرگوار تأیید کرد».
8:30 [این بخش از متن با عبارت ناقص است و معنای کامل آن از سیاق تأیید فرشتگان است.]
8:34 رضی‌الله‌عنه:
8:37 روز بدر در صف بودم که ناگهان به چپ و راستم نگریستم،
8:40 دیدم که در دو سوی من
8:43 دو جوان کم‌سن‌وسال قرار دارند.
8:46 یکی از آن دو به من گفت: ای عمو!
8:49 ابوجهل را به ما نشان بده.
8:52 گفتم: با او چه می‌خواهید بکنید؟
8:55 گفت: به ما خبر رسیده که او به رسول الله
8:58 (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) ناسزا می‌گوید،
9:01 و اگر او را ببینم، [جان] شما را از او بی‌خبر نخواهم گذاشت.
9:04 یکی از آن دو گفت: سوگند به آن‌که جانم در دست اوست،
9:07 اگر او را ببینم، تا آن‌که از ما شتابان‌تر است
9:10 از او جدا نخواهم شد تا بمیرد.
9:13 من از گفتار آن دو تعجب کردم.
9:16 پس زمانی نگذشت که ابوجهل را دیدم
9:19 که میان مردم گردش می‌کند.
9:22 گفتم: آیا نمی‌بینید که این همان کسی است
9:25 که از او می‌پرسیدید؟
9:29 پس آن دو بر او حمله کردند و او را زدند تا کشتندش،
9:32 سپس به سوی رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بازگشتند
9:35 و [پیامبر] فرمود: کدام‌یک از شما
9:38 او را کشته است؟ هر یک از آن دو گفت:
9:41 «من او را کشتم».
9:44 رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
9:47 آیا شمشیرهای خود را پاک کرده‌اید؟
9:50 گفتند: نه. پیامبر
9:53 (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به هر دو شمشیر نگریست،
9:56 و فرمود: «هر دوی شما او را کشته‌اید».
9:59 و چون ابوجهل افتاد،
10:02 عبدالله بن مسعود رضی‌الله‌عنه نزد او آمد
10:05 و به او گفت: الله تو را خوار گرداند،
10:08 ای دشمن الله!
10:11 ابوجهل گفت: آیا برتر از مردی که شما او را کشته‌اید،
10:14 [کسی هست]؟ و او با همه کفر و سرسختی‌اش،
10:17 جز آن‌که از دلاوران عرب بود [چیز دیگری نبود].
10:21 سپس ابوجهل گفت:
10:24 مرا خبر ده، امروز پیروزی از آنِ کیست؟
10:27 [ابن مسعود] گفت: از آنِ الله و رسول او.
10:30 آنگاه عبدالله بن مسعود برخاست
10:33 و پای خود را بر گردن ابوجهل نهاد،
10:36 و ابوجهل گفت:
10:39 ای چوپان گوسفندان [کوچک‌اندام]، به جایگاهی دشوار بالا رفته‌ای!
10:42 ابن مسعود گفت:
10:45 در آن هنگام سرش را جدا کردم،
10:48 سپس آن را نزد رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بردم.
10:52 چون پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) آن را دید،
10:55 فرمود: این فرعون این امت است.
10:58 این امت
11:01 عبدالرحمن بن عوف رضی‌الله‌عنه
11:04 با امیة بن خلف در مکه دوست بود
11:07 چون روز بدر فرا رسید
11:10 عبدالرحمن بن عوف از کنار امیة بن خلف گذشت
11:13 در حالی که او ایستاده بود و دست پسرش را گرفته بود
11:16 و همراه عبدالرحمن بن عوف
11:19 زره‌هایی بود که او آن‌ها را غارت کرده بود و حمل می‌کرد
11:22 چون او را دید گفت
11:25 آیا تو را به من نیازی هست؟ من از این زره‌هایی که همراه داری بهترم
11:28 (زره‌هایی که همراه توست)
11:31 گفت: امروز هرگز تو را ندیده بودم
11:34 آیا شما را در شیر حاجتی نیست؟
11:37 عبدالرحمن بن عوف زره‌ها را انداخت
11:40 و آن دو را گرفت و با خود رفت
11:43 و امیة به عبدالرحمن گفت:
11:46 گفتم شما را آن شخص با پر شتر مرغ بر سینه‌اش
11:49 گفتم: آن حمزة بن عبدالمطلب است
11:52 گفت: آن کسی است که این کارها را کرد
11:55 با این کارهای بزرگ
11:58 عبدالرحمن گفت:
12:01 به خدا سوگند من آن دو را می‌کشیدم
12:04 که بلال او را همراه من دید
12:07 و امیة کسی بود که بلال را در مکه شکنجه می‌داد
12:10 پس بلال گفت: سرکرده کفر،
12:13 امیة بن خلف، اگر او نجات یابد، من نجات نیابم
12:16 عبدالرحمن بن عوف گفت:
12:19 ای بلال، او اسیر من است
12:22 گفت: اگر او نجات یابد، من نجات نیابم
12:25 سپس با بلندترین صدایش فریاد زد
12:28 ای انصار خدا، سرکرده کفر،
12:31 امیة بن خلف، اگر او نجات یابد، من نجات نیابم
12:34 عبدالرحمن بن عوف گفت:
12:37 پس ما را احاطه کردند تا آنکه ما را در میان گرفتند
12:41 و من از او دفاع می‌کردم
12:44 پس مردی شمشیر را فرود آورد
12:47 و مردی پسرش را زد و او افتاد
12:50 و امیة فریادی کشید که مانند آن را هرگز نشنیده بودم
12:53 گفتم: خودت را نجات بده
12:56 و برای تو هیچ نجاتی نیست
12:59 به خدا سوگند من هیچ کمکی به تو نمی‌توانم بکنم
13:02 گفت: پس آن دو را با شمشیرهایشان قطعه‌قطعه کردند تا
13:05 از آن دو فارغ شدند
13:08 (عبدالرحمن) می‌گفت: خدا بلال را رحمت کند
13:11 زره‌هایم از میان رفت
13:14 و اسیرم مرا اندوهگین کرد
13:18 گنجینه‌های سیره
13:25 نتیجه جنگ
13:29 از مسلمانان در این جنگ شهید شدند
13:32 چهارده مرد
13:35 شش نفر از مهاجرین
13:38 و هشت نفر از انصار
13:41 و همانند آنان اسیر گرفته شد
13:44 و بیشترشان از سران و بزرگان بودند
13:47 از ابوطلحه روایت است
13:50 که پیامبر خدا صلی‌الله‌علیه‌وسلم
13:53 روز بدر دستور داد بیست و چهار
13:56 مرد از سران قریش
13:59 را در چاهی که به آن بدر می‌گفتند انداختند
14:02 سپس پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم راه افتاد
14:05 در روز سوم
14:09 یعنی بر لب چاه
14:12 و آنان را با نام‌ها و نام پدرانشان صدا می‌زد
14:15 ای فلان پسر فلان
14:18 ای فلان پسر فلان
14:21 آیا شادتان می‌کرد که از الله و پیامبرش اطاعت می‌کردید؟
14:24 ما آنچه را پروردگارمان وعده داده بود حق یافتیم
14:27 «آیا آنچه را پروردگارتان وعده داده، به‌راستی یافته‌اید؟»
14:30 پس عمر گفت:
14:33 ای رسول الله،
14:36 با جسدهایی سخن می‌گویی که روحی در آن‌ها نیست؟
14:39 پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمود:
14:42 سوگند به آن کس که جان محمد در دست اوست،
14:45 شما در شنیدن آنچه من می‌گویم از آنان شنواتر نیستید،
14:48 اما آنان پاسخ نمی‌دهند
14:51 و نزد اهل علم مشهور است
14:54 که مرده سخن زنده را نمی‌شنود
14:57 مگر آنچه پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم خبر داده است
15:00 در سخنش که او صدای کفش‌های آنان را می‌شنود
15:03 اما پس از آن
15:06 او به خود مشغول است
15:09 و شنیدن آنان در اینجا ویژگی‌ای است
15:12 برای پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم
15:15 ابن اسحاق گفت:
15:18 نخستین کسی که با پرچم‌های پرهای شترمرغ آمد
15:21 مردی بود که به او حیسمان می‌گفتند
15:24 پسر عبدالله خزاعی
15:27 به او گفتند: چه خبر داری؟
15:31 و شیبة بن ربیعه
15:34 و ابوالحکم بن هشام
15:37 و امیة بن خلف
15:40 و گروهی از بزرگان که نام برد
15:43 چون شروع کرد به شمردن اشراف قریش
15:46 صفوان بن امیة که نزد حجر بود گفت:
15:49 به خدا اگر این شخص عاقل باشد
15:52 از او درباره من بپرسید
15:55 گفتند: صفوان بن امیة چه کرد؟
15:58 او در حجر نشسته است
16:01 به خدا سوگند پدرش و برادرش را دیدم که کشته شدند
16:04 و این‌گونه قریش استقبال کرد
16:07 خبر شکست سنگین در میدان بدر
16:10 و از لطیفه‌ها
16:13 این است که مردی به نام اسود پسر مطلب
16:16 سه تن از پسرانش در روز بدر کشته شدند
16:19 و او دوست داشت بر آنان بگرید
16:22 و قریش اعلام کرده بود که گریه ممنوع است
16:25 و او نابینا بود
16:28 شبی صدای زنی نوحه‌گر را شنید
16:31 پس غلام خود را فرستاد و گفت
16:34 ببین آیا نوحه‌گری مجاز شده است؟
16:37 زیرا او می‌خواهد بگرید
16:40 و گریه ممنوع است تا مردم به این مصیبت یادآوری نشوند
16:43 گفت: شاید من بر ابوحکیمه بگریم
16:46 یعنی پسرش
16:49 زیرا درونم سوخته است
16:53 گفت: جز این نیست که آن زنی است
16:56 که بر شتری از خود که گم شده می‌گرید
16:59 اسود پسر مطلب گفت
17:02 آیا می‌گریید که شتری از او گم شده است
17:05 و خواب را از او ربوده است بی‌خوابی‌اش؟
17:08 پس بر شتر جوان مگری، بلکه
17:11 بر بدر که بزرگان آن کوتاه شدند بگری
17:14 بر بدر که اشراف پسرانش، صیص
17:17 و مخزوم و خاندان ابوالولید بودند
17:20 و اگر می‌گریی، بر عقیل بگری
17:23 و بر حارث شیر بیشه، اسد اسود بگری
17:26 و بر ایشان بگری و هیچ‌یک را از قلم نیفکنی
17:29 و برای ابوحکیمه همتایی نیست
17:32 هان! پس از ایشان، مردانی سروری یافتند
17:35 و اگر روز بدر نبود
17:38 سروری نمی‌یافتند
17:41 گنجینه‌های سیره
17:44 و رقیه دختر پیامبر درگذشت
17:51 اسامه پسر زید گفت
17:54 خبر به ما رسید هنگامی که
17:59 خاک بر رقیه دختر
18:02 رسول الله صلی الله علیه و سلم
18:05 پس از مرگش ریختیم
18:08 و پیامبر صلی الله علیه و سلم
18:11 مرا با عثمان جانشین خود بر او قرار داد
18:14 و او بیمار بود، آنگاه که
18:17 پیامبر صلی الله علیه و سلم بیرون رفت
18:20 و عثمان را فرمود که نزد او بماند
18:23 گنجینه‌های سیره