از مجموعهٔ گنجینه‌های سیره (مجموعه کامل شد) · درس 28 از 58

گنجینه بیوگرافی | شیخ عثمان الخمیس | قسمت (28) | عمره حدیبیه

◉ 419 بازدید ⏱ 17:05 صدای اصلی (عربی)
صوت ترجمه‌شده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش می‌شود. متن زیر به‌طور کامل ترجمه شده است.
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:03 گنجینه‌های سیره
0:06 موقفی ایمانی
0:14 باقی مانده که بدانیم برخی از مؤمنان
0:17 همچون ابوایوب انصاری رضی‌الله‌عنه
0:20 همسرش به او گفت
0:22 ای ابا ایوب
0:24 آیا شنیدی که مردم درباره عایشه چه گفته‌اند؟
0:28 او رو به همسرش کرد و گفت
0:30 ای ام ایوب
0:32 آیا تو هم چنین کاری می‌کنی؟
0:35 گفت: نه، من چنین نمی‌کنم
0:37 گفت:
0:39 به الله سوگند عایشه از تو بهتر است
0:42 و درباره آن دو، این سخن الهی نازل شد
0:45 «چرا وقتی آن را شنیدید، مردان و زنان مؤمن درباره خودشان گمان خیر نبردند؟»
0:48 «و مؤمنات به خودشان خیر گمان نبردند»
0:52 پس او ام‌المؤمنین است
0:54 و همسر پیامبر (ﷺ) است
0:57 که الله تبارک و تعالی درباره او فرموده است
1:00 در کتابش، درباره او و درباره عایشه
1:02 «زنان پاک برای مردان پاک و مردان پاک برای زنان پاک‌اند»
1:05 «و مردان پاک برای زنان پاک‌اند»
1:07 الله او را برای رسولش صلی‌الله‌علیه‌وسلم برگزید
1:11 آیا تو چنین می‌کنی؟
1:13 نه، به الله سوگند که هرگز چنین نمی‌کنم
1:28 و پس از همه این‌ها
1:30 کسی که اکنون درباره عایشه سخن بگوید
1:33 پس از آنکه الله تبارک و تعالی او را تبرئه کرده است
1:36 و او را به زنا متهم کند
1:38 بی‌شک کافر است
1:40 از ملت اسلام خارج است
1:43 زیرا تکذیب‌کننده الله جل و علا است
1:47 بلکه بنا بر قول صحیح از اقوال اهل علم
1:50 هر کس هر همسری
1:52 از همسران پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم را
1:55 به زنا متهم کند
1:56 او کافر است
1:58 زیرا تکذیب‌کننده سخن الله تبارک و تعالی است
2:03 و پاکیزه‌ها برای پاکان است، و پاکان برای پاکیزه‌ها.
2:21 پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم در خواب دید
2:24 در حالی که در مدینه بود
2:27 که او و یارانش وارد مسجد الحرام شدند
2:30 و طواف کردند و عمره به جا آوردند
2:33 برخی سر تراشیدند و برخی کوتاه کردند
2:36 پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم
2:39 یارانش را از این امر آگاه کرد
2:41 پس آنان شادی بسیار کردند
2:43 و این به سبب اشتیاق‌شان به خانه الله تبارک و تعالی بود
2:48 پس صحابه را به آماده شدن فرمان داد
2:50 و آماده شدند تا همراه پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم بیرون روند
2:55 و پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم
2:58 عرب و کسانی را که پیرامونش از بادیه‌نشینان بودند، فراخواند
3:00 تا همراهش بیرون آیند
3:02 ولی بسیاری از اعراب کندی کردند
3:05 و عبدالله ابن ام مکتوم را بر مدینه جانشین کرد
3:08 و چنان‌که مشهور است از آن بیرون رفت
3:11 در روز دوشنبه
3:12 در آغاز ذی‌القعده
3:14 در سال ششم هجرت
3:17 و در آن سفر، ام سلمه را از میان همسرانش برگزیده بود
3:19 و او صلی‌الله‌علیه‌وسلم
3:22 هیچ سلاحی با خود برنداشت
3:25 جز سلاح مسافر
3:28 زیرا خروج او صلی‌الله‌علیه‌وسلم برای جنگ نبود
3:32 بلکه برای عمره بیرون رفته بود
3:34 و پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم به حدیبیه رسید
3:38 و حدیبیه در غرب مکه واقع است
3:41 در فاصله ۲۲ کیلومتری بر جاده به سوی جده
3:46 و امروز نامش تغییر یافته است
3:48 و به منطقه شماسی تبدیل شده است
3:50 و اهل علم اختلاف کرده‌اند
3:52 که آیا حدیبیه از حل است یا از حرم
3:54 و برخی بر آن رفته‌اند که حدیبیه میان حل و حرم جمع است
3:59 و این قول امام شافعی رحمه‌الله است
4:02 امام بخاری در صحیح خود روایت کرده است
4:05 از عروة ابن زبیر
4:07 از مسور ابن مخرمه و مروان
4:10 که هر یک از آن دو سخن دیگری را تصدیق می‌کرد
4:14 گفت:
4:15 رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم در زمان حدیبیه بیرون آمد
4:18 در زمان حدیبیه
4:20 تا آنکه در بخشی از راه بودند
4:23 پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمود
4:26 خالد ابن ولید در غمیم است
4:29 با سواره‌نظامی از قریش که پیشتاز است
4:32 پس از سمت راست راه بروید
4:34 راوی می‌گوید
4:36 به الله سوگند خالد از حضور آنان آگاه نشد
4:39 تا آنکه ناگهان به گرد و غبار سپاه رسید
4:42 اهل مکه که از دور غبار را دیدند، غافلگیر شدند
4:46 پس هر که توانست شتابان به سوی قریش رفت تا آنان را آگاه کند
4:50 و پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم حرکت کرد
4:54 تا آنکه به گردنه‌ای رسید که از آن بر آنان فرود می‌آمد
4:58 شتر او زانو زد
5:01 مردم گفتند:
5:03 حل حل
5:04 و این کلمه‌ای است که برای شتر گفته می‌شود وقتی بخواهند راه برود
5:09 پس شتر سرسختی کرد
5:11 پس گفتند:
5:12 قصواء (ناقه‌ی پیامبر) از حرکت ایستاد
5:14 و قصواء همان شتر پیامبر (ﷺ) است
5:18 و از عادت او این بود که به چهارپایان خود نام می‌نهاد
5:22 و این سنتی است که در این زمانه از بسیاری از مردم پنهان مانده است
5:26 و آن این است که انسان به چهارپای خود و برخی از وسایل مورد نیازش نام بگذارد
5:31 پس پیامبر (ﷺ) فرمود:
5:34 قصواء از حرکت نایستاد
5:36 و این کار از سر خوی ناراستی آن (شتر) نبود
5:39 بلکه کسی که فیل را بازداشت، او را بازداشت
5:42 و بازدارندهٔ فیل
5:43 همان است که ابرهه قصد ویران کردن کعبه را داشت
5:47 و او فیلان را همراه خود آورده بود
5:50 و در میان فیلان، فیلی بزرگ بود که به آن «محمود» می‌گفتند و سرپرست فیلان بود
5:55 پس چون می‌خواستند او را به راه مکه ببرند
5:58 از پذیرش سر باز می‌زد و می‌خوابید
6:01 و چون می‌خواستند او را به راهی غیر آن ببرند
6:04 به سرعت برمی‌خاست
6:06 پس پیامبر (ﷺ) فرمود:
6:09 بلکه همان کسی که فیل را بازداشت، قصواء را بازداشت
6:12 و این لطف الله تبارک و تعالی به این خانه و مردم این سرزمین است
6:16 و اهل این مکان
6:18 فرمود:
6:19 قسم به آن که جانم در دست اوست
6:21 از من درخواست نمی‌کنند
6:23 که در آن حرمت‌های الله را بزرگ می‌دارند
6:26 مگر آنکه آن را به ایشان عطا کنم
6:29 سپس او را راند، پس برجست و از آنان روی برگرداند
6:32 تا آنکه در دورترین نقطهٔ حدیبیه فرود آمد
6:35 بر چاهی اندک آب
6:37 که مردم آن را به تدریج و با قطره‌قطره برمی‌گرفتند
6:40 پس مردم آن را نگذاشتند بماند تا آنکه تمامش را کشیدند
6:44 و تشنگی را به پیامبر (ﷺ) شکایت کردند
6:48 پس او تیری از ترکش خود بیرون آورد
6:50 سپس فرمان داد که آن را در چاه بگذارند
6:53 پس به خدا سوگند، آب برای آنان همواره فوران می‌زد و به اندازهٔ کفایت بالا می‌آمد
6:56 تا آنکه از کنار آن برگشتند
6:58 و این نشانه و دلیلی است بر راستگویی پیامبر (ﷺ)
7:03 و بر اینکه او از جانب پروردگار عزت، تبارک و تعالی، برانگیخته شده است
7:08 در حالی که ایشان چنین بودند
7:11 ناگاه ابو دیل بن ورقاء خزاعی آمد
7:14 همراه گروهی از قوم خود از خزاعه
7:17 و آنان محرم اسرار و خیرخواهان رسول الله (ﷺ) بودند
7:21 از اهل تهامه
7:23 پس ابو دیل بن ورقاء گفت:
7:25 من کعب بن لؤی را ترک کردم
7:28 و عامر بن لؤی را
7:30 که در کنار آبگاه‌های حدیبیه فرود آمده‌اند
7:32 و با ایشان شتران شیرده و بچه‌دار است
7:35 و آنان قصد جنگ با تو دارند و تو را از خانهٔ خدا بازمی‌دارند
7:39 پس رسول الله (ﷺ) فرمود:
7:43 ما برای جنگ با هیچ‌کس نیامده‌ایم
7:46 بلکه برای عمره آمده‌ایم
7:49 و قریش را جنگ به ستوه آورده و آسیب رسانده است
7:53 پس اگر بخواهند، مدتی با ایشان قرارداد آتش‌بس می‌بندم
7:56 و میان من و مردم را واگذارند
7:59 پس اگر (من) پیروز شوم
8:01 و اگر بخواهند در آنچه مردم در آن داخل شده‌اند داخل شوند، چنین کنند
8:05 وگرنه، همانا توان جنگ خود را گرد آورده‌اند
8:09 و اگر چنین کنند (جنگ کنند)
8:11 قسم به آن که جانم در دست اوست
8:13 بی‌تردید با ایشان بر سر این امر خواهم جنگید
8:16 تا آنکه گردنم جدا شود
8:18 و یقیناً الله امر خود را جاری خواهد ساخت
8:22 ابو دیل گفت:
8:24 سخن تو را به ایشان خواهم رساند
8:26 پس روانه شد تا به نزد قریش آمد
8:29 گفت: ما از جانب این مرد (ﷺ) نزد شما آمده‌ایم
8:33 و سخنی از او شنیده‌ایم
8:35 اگر بخواهید آن را بر شما عرضه کنیم، چنین می‌کنیم
8:39 پس سفیهان ایشان گفتند:
8:41 نیازی نیست که از او برای ما خبری بیاورید
8:45 و خردمند آنان گفت:
8:47 آنچه را شنیده‌ای بگو
8:50 گفت:
8:51 شنیدم که چنین و چنان می‌گفت
8:54 پس آنچه را پیامبر (ﷺ) فرموده بود برای آنان بازگو کرد
8:58 پس عروه بن مسعود برخاست و گفت:
9:01 ای قوم من،
9:03 آیا من برای شما به منزلت پدر نیستم؟
9:05 گفتند: چرا
9:06 گفت:
9:07 و آیا من به منزلت فرزند نیستم؟
9:09 گفتند: چرا
9:10 گفت:
9:11 پس آیا به من تهمت می‌زنید؟
9:13 گفتند: نه
9:15 گفت:
9:16 آیا نمی‌دانید که من اهل عکاظ را به یاری فراخواندم
9:20 پس چون از یاری من سر باز زدند
9:22 یعنی از من روی گرداندند
9:24 با خانواده و فرزندان و کسانی که مرا اطاعت کردند نزد شما آمدم
9:27 گفتند: چرا
9:29 گفت:
9:30 همانا این مرد پیشنهادی درست و خردمندانه به شما عرضه کرده است
9:34 آن را بپذیرید و مرا واگذارید تا نزد او بروم
9:36 گفتند: نزد او برو
9:38 پس نزد او رفت و شروع به سخن گفتن با پیامبر (ﷺ) کرد
9:43 پیامبر (ﷺ) نیز سخنی همانند سخن خود با ابو دیل فرمود
9:48 در آن هنگام عروه گفت:
9:50 ای محمد،
9:52 آیا دیدی اگر ریشهٔ قوم خود را برکَنی،
9:55 آیا شنیده‌ای که کسی از عرب پیش از تو خانوادهٔ خود را نابود کرده باشد؟
9:59 و اگر امر دیگری باشد،
10:01 پس به خدا سوگند که من چهره‌هایی را نمی‌بینم
10:04 و من گروهی از مردم را می‌بینم
10:07 که سزاوارند بگریزند و تو را رها کنند.
10:10 پس ابوبکر به او گفت:
10:12 «آلت تناسلی لات را بمکّ!
10:14 آیا ما از او بگریزیم و او را رها کنیم؟»
10:17 و ابوبکر در اینجا عروة بن مسعود را دشنام داد.
10:20 پس عروة بن مسعود به پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) گفت:
10:25 «این کیست؟»
10:27 پس پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
10:30 «این ابوبکر است.»
10:32 (عروه) گفت:
10:33 «سوگند به آن‌که جانم در دست اوست،
10:35 اگر نعمتی نبود که تو به من داشتی و آن را جبران نکرده بودم، پاسخت را می‌دادم.»
10:40 و آن این بود که عروة بن مسعود پیش از بعثت پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) دیه‌ای بر عهده داشت،
10:47 و ابوبکر در پرداخت آن دیه به او کمک کرد.
10:51 و در برخی روایات آمده که (ابوبکر) به او گفت:
10:54 «ولی این، در برابر آن است.»
10:56 راوی گفت:
10:58 و عروة بن مسعود شروع کرد به سخن گفتن با پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)،
11:03 و هر بار که سخنی می‌گفت، دست به ریش آن حضرت می‌برد.
11:07 و مغیرة بن شعبه بالای سر پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) ایستاده بود،
11:12 با شمشیر و کلاه‌خود بر سر.
11:15 پس هر بار که عروة دستش را به سوی ریش پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) دراز می‌کرد،
11:21 مغیره با دستهٔ شمشیرش به دست عروه می‌زد.
11:25 و به او گفت:
11:26 «دستت را از رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) دور کن!»
11:31 و عروه در میان قومش مردی بزرگ‌داشته‌شده بود.
11:34 و چون قرآن بر پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) نازل شد،
11:39 (مشرکان) گفتند:
11:40 «چرا این قرآن بر مردی از دو شهر بزرگ نازل نشده است؟»
11:45 مقصودشان عروة بن مسعود بود.
11:48 پس عروه سر برداشت و گفت:
11:51 «این کیست؟»
11:52 به او گفته شد:
11:54 «مغیرة بن شعبه است.»
11:56 عروه به او گفت:
11:58 «ای بی‌وفا!
11:59 آیا من در پی رفع بی‌وفایی تو نبودم؟»
12:02 و مغیره در جاهلیت با گروهی همراه شده بود،
12:05 پس به آنان خیانت کرد و ایشان را کشت و اموالشان را گرفت،
12:09 سپس آمد و اسلام آورد.
12:11 پس پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
12:14 «اما اسلام را می‌پذیریم،
12:17 و اما مال، من در آن هیچ سهمی ندارم.»
12:20 گفته می‌شود که عروة بن مسعود به جای مغیره مال را پرداخت
12:25 و دیه‌ها را از او ادا کرد،
12:27 زیرا او (عروه) از قبیلهٔ ثقیف بود،
12:29 و مغیره نیز ثقفی بود.
12:31 سپس عروه با چشمانش به یاران پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) خیره شد.
12:37 (او) گفت:
12:38 «به خدا سوگند، رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) آب دهان نمی‌انداخت
12:43 مگر آن‌که در کف دست یکی از ایشان می‌افتاد،
12:46 پس آن را به صورت و پوست خود می‌مالید.
12:49 و چون به ایشان فرمانی می‌داد، شتابان انجامش می‌دادند.
12:52 و چون وضو می‌گرفت، نزدیک بود بر سر آب وضویش با یکدیگر بجنگند.
12:56 و چون سخن می‌گفت، صدای خود را نزد او پایین می‌آوردند،
12:59 و از روی بزرگداشت او، چشم به سویش دوخته نمی‌داشتند.
13:03 و از عمرو بن عاص رضی‌الله‌عنه روایت است
13:06 که گفت:
13:08 «پیش از آن‌که مسلمان شوم،
13:09 محمد (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) نزد من مبغوض‌ترین مخلوق خدا بود.
13:13 اما چون مسلمان شدم،
13:14 به خدا سوگند، او نزد من محبوب‌ترین مخلوق خدا شد،
13:18 و به خدا سوگند، از شدت احترام به او، هرگز سیر نمی‌شدم که به او بنگرم،
13:21 از بزرگداشت او (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)،
13:24 تا آن‌جا که اگر از من خواسته شود او را توصیف کنم، نمی‌توانستم.»
13:27 مسور گفت:
13:29 پس عروه نزد یارانش بازگشت
13:32 و گفت: «ای قوم،
13:34 به خدا سوگند، من بر پادشاهان وارد شده‌ام،
13:37 و بر قیصر و کسری و نجاشی وارد شده‌ام.
13:41 به خدا سوگند، هرگز ندیدم پادشاهی را که یارانش او را چنین بزرگ بدارند
13:45 آن‌گونه که یاران محمد (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) او را بزرگ می‌دارند.
13:50 به خدا سوگند، اگر او آب دهانی بیندازد،
13:53 جز آن‌که در کف دست یکی از ایشان می‌افتد،
13:56 پس آن را به صورت و پوست خود می‌مالد.
13:59 و چون به کاری فرمان می‌دهد، شتابان آن را انجام می‌دهند،
14:02 و چون وضو می‌گیرد، نزدیک است بر سر آب وضویش با یکدیگر بجنگند،
14:06 و چون سخن می‌گویند، صدای خود را نزد او پایین می‌آورند،
14:10 و از روی بزرگداشت او، چشم به سویش دوخته نمی‌دارند.
14:15 این کارهایی که عروة بن مسعود از یاران پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) دید،
14:18 از اصحاب پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
14:21 ...
14:24 یعنی آن است که عروة بن مسعود گفت، نخستین بار که آمد
14:28 «اینان اوباشی از مردم‌اند که به‌زودی از تو پراکنده خواهند شد
14:32 و جنگاور نیستند، و تو را رها خواهند کرد تا کشته شوی.»
14:36 پس اصحاب پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به او نشان دادند
14:40 برخی از دوستی‌شان نسبت به پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
14:44 و از عادت آنان نبود که هرگاه آب دهان می‌انداخت،
14:47 ...
14:49 در مدینه هرگز این را نقل نکرده است
14:52 ...
14:54 ...
14:57 ...
14:59 ...
15:02 به پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
15:04 ابتدای امر
15:06 پس این در هر مکان و زمانی است
15:09 عروه گفت
15:11 و او (آن پیشنهاد) را که راه رشد است به شما عرضه کرده، پس آن را بپذیرید
15:15 پس مردی از بنی کنانه گفت
15:18 که به او حلیس می‌گفتند
15:20 و او از احابیش بود
15:22 گفت: مرا بگذارید تا نزد او بروم
15:25 گفتند: برو
15:26 پس چون بر پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم و یارانش مشرف شد
15:31 رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمود
15:34 این فلانی است
15:36 و او از قومی است که شترهای قربانی را بزرگ می‌دارند
15:39 پس شترهای قربانی را برای او برانگیزید (به سوی او بفرستید)
15:41 پس آنها را برای او برانگیختند
15:42 و مردم با تلبیه به استقبال او آمدند
15:45 پس چون آن را دید گفت
15:47 سبحان الله
15:49 سزاوار نیست که اینان از خانه (کعبه) بازداشته شوند
15:53 پس چون نزد یارانش بازگشت گفت
15:56 دیدم که شترهای قربانی گردن‌بند انداخته شده و نشان‌گذاری شده‌اند
15:59 پس نمی‌بینم که آنان از خانه (کعبه) بازداشته شوند
16:02 و این برای ما روشن می‌کند که برای هر مقامی سخنی است
16:07 و اینکه هدی مخصوص حج نیست
16:10 بلکه در عمره نیز هدی هست
16:13 و تقلید آن همان گذاشتن نشانه بر شتر است
16:16 که هر کس آن را ببیند از آن می‌شناسد که هدی است
16:19 که به الله جل وعلا تقدیم خواهد شد
16:22 و اما اشعار
16:24 پس آن شکافتن کوهان است تا خون از آن بیرون آید
16:27 و بر بدن شتر جاری شود
16:30 و این هرچند در ظاهر آزار دادن حیوان است
16:34 اما مصالح بسیاری دارد
16:37 از جمله آنکه چون بیننده‌ای از دور آن را ببیند
16:41 می‌شناسد که آن را هدیه‌ای برای الله جل وعلا تقدیم کرده است
16:45 پس هیچ‌کس بر دزدیدن آن اقدام نمی‌کند
16:48 و اگر گم شود و یکی از آنان آن را بیابد می‌شناسد که هدی است
16:52 و غیر از آن
16:54 گنج‌های سیره