از مجموعهٔ گنجینه‌های سیره (مجموعه کامل شد) · درس 24 از 58

گنجینه بیوگرافی | شیخ عثمان الخمیس | قسمت (24) | تهاجم احزاب

◉ 555 بازدید ⏱ 17:41 صدای اصلی (عربی)
صوت ترجمه‌شده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش می‌شود. متن زیر به‌طور کامل ترجمه شده است.
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:03 گنجینه‌های سیره
0:06 غزوه احزاب
0:11 سال چهارم هجرت
0:16 و آن در پایان سال چهارم بود
0:19 و گفته شده در آغاز سال پنجم
0:22 و علت این غزوه آن بود که بیست
0:25 مرد از بنی قریظه بیرون آمدند
0:27 و با ایشان دیگرانی از بنی نضیر بودند
0:30 به سوی مکه
0:31 و آغاز کردند به برانگیختن اهل مکه
0:34 بر جنگ با پیامبر (ﷺ)
0:37 و می‌گفتند: ما با شما هستیم
0:40 از درون و از بیرون یاری‌تان می‌کنیم
0:43 و نزد غطفان رفتند
0:45 و گفتند: قریش را بر محمد یاری دهید
0:49 و نزد قبایل عرب رفتند و آنان را برمی‌انگیختند
0:53 بر جنگ با پیامبر (ﷺ)
0:57 پس قریش و کنانه بیرون آمدند
0:59 و غطفان و یهودیان بیرون شدند
1:02 و پیرامون شهر رسول الله (ﷺ) گرد آمدند
1:06 با ده هزار نفر
1:07 و بر جنگ با رسول الله (ﷺ) همداستان شدند
1:12 و چون پیامبر (ﷺ) دانست
1:16 که قریش همراه غطفان
1:18 و کنانه و یهودیان
1:20 بر ضد او هم‌پیمان شده‌اند
1:22 با یارانش مشورت کرد
1:24 و سلمان فارسی رضی‌الله‌عنه بر او رأی داد
1:28 که خندقی بکند
1:30 و گفت:
1:31 پارسیان چنین می‌کردند هنگامی که در تنگنا قرار می‌گرفتند
1:35 پس پیامبر (ﷺ) فرمان داد
1:37 که خندق را در شمال پیرامون مدینه بکنند
1:41 زیرا سایر جهات همگی با کوه‌ها محصور است
1:46 پس هیچ‌کس نمی‌تواند از آن جهات بیاید
1:49 پس آنان با جدیت و نشاط به کندن پرداختند
1:52 و رسول الله (ﷺ) با ایشان شرکت می‌کرد
1:56 سهل بن سعد رضی‌الله‌عنه گفت:
2:00 ما با رسول الله (ﷺ)
2:03 در خندق بودیم و ایشان می‌کندند
2:05 و ما خاک را بر پشت‌های خود حمل می‌کردیم
2:09 پس رسول الله (ﷺ) فرمود:
2:12 خدایا، زندگی جز زندگی آخرت نیست
2:16 پس مهاجران و انصار را بیامرز
2:19 و در روایتی آمده است:
2:21 پس انصار و مهاجرین را گرامی بدار
2:24 و از انس رضی‌الله‌عنه روایت است که گفت:
2:27 رسول الله (ﷺ) به سوی خندق بیرون آمد
2:30 ناگهان دیدند
2:32 که مهاجران و انصار
2:34 در بامداد سردی می‌کنند
2:37 و برای ایشان بردگانی نبود که این کار را برایشان انجام دهند
2:41 پس چون رنج و گرسنگی را که بر ایشان بود دید
2:44 فرمود:
2:47 خدایا، زندگی، زندگی آخرت است
2:50 پس انصار و مهاجران را بیامرز
2:53 آنان به او گفتند:
2:55 ما همانانیم که با محمد (ﷺ) بیعت کردیم
2:58 بر جهاد تا زنده‌ایم، همواره
3:02 و میان پیامبر (ﷺ) و یارانش محبتی متقابل بود
3:06 ...
3:07 و از براء روایت است که گفت:
3:10 دیدم که پیامبر (ﷺ)
3:13 خاک خندق را حمل می‌کرد
3:15 تا آنجا که غبار، پوست شکم او را پوشانده بود
3:18 پس شنیدم که با کلمات عبدالله بن رواحه رجز می‌خواند
3:23 و آن این است:
3:24 خدایا، اگر تو نبودی ما هدایت نمی‌یافتیم
3:28 و نه صدقه می‌دادیم و نه نماز می‌گزاردیم
3:31 پس آرامش را بر ما فرود آر
3:34 و گام‌هایمان را هنگام دیدار استوار دار
3:38 که این گروه بر ما ستم کرده‌اند
3:40 و اگر فتنه‌ای خواستند، ما خودداری کردیم
3:44 و آن را تکرار می‌کرد
3:45 که این گروه بر ما ستم کرده‌اند
3:48 و اگر فتنه‌ای خواستند، ما خودداری کردیم
3:52 ابوطلحه رضی‌الله‌عنه گفت:
3:55 از رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) شکایت کردیم
3:58 به رسول الله (ﷺ) شکایت کردیم
4:00 و از شدت شکایت
4:02 پیراهن‌ها را از شکم‌هایمان بالا زدیم
4:04 تا پیامبر (ﷺ) ببیند
4:07 که ما سنگ را بر شکم‌هایمان بسته‌ایم
4:10 از شدت گرسنگی
4:12 پس پیامبر (ﷺ)
4:15 شکم خود را بالا زد
4:16 و ناگهان دیدیم که او دو سنگ بسته است
4:19 و این‌گونه مردم آرام می‌گیرند
4:21 هرگاه رهبرشان همچون پیامبر (ﷺ) باشد
4:26 که احساس آنان را دارد
4:28 گرسنه می‌شود چنان‌که ایشان گرسنه می‌شوند
4:30 و تشنه می‌شود چنان‌که ایشان تشنه می‌شوند
4:33 و کار می‌کند چنان‌که ایشان کار می‌کنند
4:35 و اندیشه‌مند می‌شود چنان‌که ایشان اندیشه‌مندند
4:38 نه در برجی عاجی و دور از مردم باشد
4:42 بلکه با ایشان شریک و همنشین باشد
4:46 پس چون چنین ببینند
4:47 درمی‌یابند که تنها ایشان نیستند که کار می‌کنند
4:51 پس این رهبر آنان است که با ایشان است و در کارشان شریک است
4:55 بل او بیشتر از آنان است، صلی‌الله‌علیه‌وسلم
4:59 گنجینه‌های سیره
5:05 نشانه‌ای روشن
5:10 جابر گفت:
5:11 روز خندق می‌کندیم
5:14 که ناگاه سنگ بسیار سخت و بزرگی پیدا شد
5:16 نتوانستیم آن را بشکنیم
5:19 پس نزد رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) آمدیم
5:23 و گفتیم: ای رسول الله!
5:25 در خندق سنگی سخت پیدا شده است
5:28 که نمی‌توانیم بر آن غلبه کنیم
5:30 پس رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
5:34 من خود پایین می‌آیم
5:36 سپس برخاست و شکمش با سنگی بسته شده بود
5:39 و ما سه روز بود که چیزی نخورده بودیم
5:44 پس پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) کلنگ را گرفت
5:48 و بر آن زد، و آن سنگ به صورت توده‌ای از ریگ روان شد
5:53 و براء گفت:
5:54 در روز خندق
5:57 در بخشی از خندق صخره‌ای سر راه ما پیدا شد
6:00 که کلنگ‌ها بر آن کارگر نبود
6:02 پس این موضوع را به رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) شکایت کردیم
6:07 ایشان آمد و کلنگ را گرفت
6:09 و فرمود: به نام الله
6:12 سپس ضربه‌ای زد
6:14 و فرمود: الله اکبر
6:17 کلیدهای شام به من داده شد
6:20 به خدا سوگند که هم‌اکنون کاخ‌های سرخ آن را می‌بینم
6:24 سپس ضربه دوم را زد
6:26 و قسمتی از صخره جدا شد و فرمود:
6:29 الله اکبر
6:31 کلیدهای فارس به من داده شد
6:33 به خدا سوگند که هم‌اکنون کاخ سفید مدائن را می‌بینم
6:38 سپس ضربه سوم را زد و فرمود:
6:41 به نام الله
6:42 و باقی‌مانده سنگ جدا شد
6:44 و فرمود:
6:46 الله اکبر
6:48 کلیدهای یمن به من داده شد
6:50 به خدا سوگند که از همین جا درهای صنعاء را می‌بینم
6:55 پس اصحاب رضی‌الله‌عنهم شادمان شدند
6:58 زیرا می‌دانستند که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) راستگو است
7:03 و این نخستین بار نبود که نشانه‌ای بر راستی رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) می‌دیدند
7:12 گنجینه‌های سیره
7:17 محاصره مدینه
7:22 هنگامی که قریش با سپاه و هم‌پیمانانش آمدند
7:26 و مدینه رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) را محاصره کردند
7:31 مؤمنان ایشان را دیدند
7:33 و گفتند همان‌گونه که الله تبارک و تعالی درباره ایشان یاد کرده است
7:38 و چون مؤمنان گروه‌های (دشمن) را دیدند، گفتند: این همان است که الله و رسولش به ما وعده داده‌اند
7:46 «و الله و رسولش راست گفتند»
7:49 و (این حادثه) جز بر ایمان و تسلیم آنان نیفزود
7:56 اما منافقان داخل مدینه
7:59 برخلاف سخن مؤمنان گفتند
8:02 و (یاد کن) آنگاه که منافقان و کسانی که در دل‌هایشان بیماری است، می‌گفتند: الله و رسولش جز فریب به ما وعده نداده‌اند
8:13 پس این دو موضع است
8:15 موضع مؤمنان
8:18 «و الله و رسولش راست گفتند»
8:20 و موضع منافقان و کسانی که در دلشان بیماری است
8:25 «جز فریب، الله و رسولش به ما وعده نداده‌اند»
8:29 در چنین موقعیت‌هایی
8:31 گرسنگی شدید است
8:33 محاصره
8:34 ده هزار نفر
8:36 کمی (نیرو)
8:37 داخل مدینه
8:39 اینجاست که سره از ناسره آشکار می‌شود
8:41 و مؤمن پدیدار می‌شود و منافق پدیدار می‌شود
8:45 سپس نبرد آغاز شد
8:47 و به یکدیگر پرتاب می‌کردند
8:49 و مشرکان شکافی یافتند
8:51 و خواستند از آن وارد شوند
8:54 پس گروهی از مسلمانان به فرماندهی علی بن ابی طالب به سوی ایشان بیرون آمدند
8:59 و شکاف را بر آنان بستند
9:02 پس [مشرکان] خواستار مبارزه شدند
9:04 پس عمر بن ود برخاست
9:06 یا ابن عبد ود
9:08 درباره نامش اختلاف است
9:10 و او از دلاوران بود
9:12 گفت: کیست که با من مبارزه کند؟
9:14 و بنا بر آنچه مشهور است، از صد سال عمرش گذشته بود
9:18 پس علی بن ابی طالب رضی‌الله‌عنه به سوی او بیرون آمد
9:22 و به او گفت:
9:23 ای عمر!
9:25 تو با الله پیمان بسته بودی
9:27 که هیچ مردی از قریش تو را به یکی از دو خصلت فرا نخواند
9:31 مگر آن که آن را از او بپذیری
9:33 گفت: آری
9:35 علی گفت:
9:36 پس من تو را به الله و رسولش و به اسلام فرا می‌خوانم
9:41 گفت:
9:42 مرا به آن نیازی نیست
9:44 گفت:
9:45 پس تو را به نبرد فرا می‌خوانم
9:48 گفت:
9:49 ای برادرزاده!
9:51 به خدا سوگند دوست ندارم تو را بکشم
9:54 علی گفت:
9:55 اما به خدا سوگند من دوست دارم تو را بکشم
9:58 پس عمر خشمگین شد
10:00 و از اسبش فرود آمد و به نبرد پرداخت،
10:03 پس علی او را کشت.
10:05 و عمر پیش‌تر گفته بود:
10:07 «به‌راستی من از بس برای گرد آمدن‌شان ندا دادم، صدایم گرفته است:
10:10 آیا کسی هست که با من به مبارزه برخیزد؟»
10:12 «و من ایستادم، آن‌گاه که دلاوران از موضع مبارزه‌جویی باز ماندند،
10:17 و از همین رو بی‌درنگ و شتابان، پیش از آشفتگی‌ها، پیش آمدم.
10:22 به‌راستی دلاوری در جوانمردی و بخشندگی، از بهترین سرشت‌هاست.»
10:28 پس علی در پاسخ او گفت:
10:30 «شتاب مکن، زیرا آن کس که صدایت را پاسخ گفت، ناتوان نیست.
10:36 با نیتی روشن و بصیرتی استوار، و با راستی؛ او پیروز هر میدان است.
10:41 امیدوارم که بر تو نوحه‌گری بر مرگت را برپا کنم،
10:46 با ضربتی که یادش در میان یورش‌ها بماند.»
10:52 سپس میان مسلمانان و مشرکان جنگ‌های پراکنده درگرفت،
10:56 زیرا آنان نمی‌توانستند از خندق بگذرند.
11:00 و سعد بن معاذ رضی‌الله‌عنه تیر خورد
11:04 و رگ اکحل او آسیب دید.
11:06 پس پس از نبرد گفت:
11:08 «خدایا، تو می‌دانی که هیچ‌کس نزد من محبوب‌تر نیست از آن‌که در راه تو با آن قوم جهاد کنم،
11:14 قومی که فرستاده تو را تکذیب کردند و او را بیرون راندند.»
11:18 و در اینجا خشم او نسبت به قریش بیش از دیگران آشکار می‌شود،
11:22 زیرا آنان پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) را آزار دادند و او را راندند،
11:27 و کوشیدند او را بکشند و مردم را علیه او برانگیختند.
11:31 پس دوستی و دشمنی با اصحاب پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
11:36 با رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) پیوند دارد
11:40 و با دین الله تبارک و تعالی.
11:43 و این‌چنین بر مسلمان واجب است که دوستی و دشمنی‌اش برای الله باشد.
11:49 سپس گفت:
11:50 «خدایا، من گمان دارم که تو جنگ را میان ما و ایشان نهاده‌ای؛
11:56 پس اگر از جنگ با قریش چیزی باقی مانده،
11:59 مرا برای آنان نگه دار تا در راه تو با ایشان جهاد کنم،
12:02 و اگر جنگ را پایان داده‌ای، آن را شعله‌ور ساز و مرگ مرا در آن قرار ده.»
12:07 سپس گفت:
12:09 «ولی مرا نمیران تا آن‌که چشمم به بنی قریظه روشن شود،
12:14 زیرا آنان به الله و فرستاده‌اش خیانت کردند،
12:19 و ایشان گروه سوم یهودیان بودند.
12:32 مردی از بنی نضیر نزد کعب بن اسد آمد،
12:38 که سرور بنی قریظه بود،
12:40 و به او گفت:
12:41 «حیی بن اخطب بر در است.»
12:44 پس کعب گفت:
12:46 «در را پیش رویش ببند، نمی‌خواهم او را ببینم.»
12:49 اما او همچنان با وی سخن گفت تا آن‌که اجازه داد،
12:53 و در را به روی او گشود.
12:55 پس حیی گفت:
12:56 «ای کعب، من با عزت روزگار و دریای خروشان نزد تو آمده‌ام،
13:02 قریش را با سران و بزرگانشان نزد تو آوردم،
13:06 تا آنان را در مجمع الاسیال از رومه فرود آوردم،
13:10 و غطفان را با سران و بزرگانشان،
13:14 تا آنان را در ذنب نقم، در کنار احد، فرود آوردم.
13:19 با من پیمان بستند و قرار نهادند که از جا نروند
13:23 تا آن‌که محمد و همراهانش را ریشه‌کن کنیم.»
13:26 پس کعب به او گفت:
13:28 «به الله سوگند که تو با روزگار ذلت نزد من آمده‌ای،
13:31 و با ابری که آبش را ریخته و تهی شده.
13:34 یعنی تو نزد من با چهره‌ای آمده‌ای که در آن زندگی نیست.»
13:38 سپس گفت:
13:39 «وای بر تو ای حیی،
13:41 مرا با آنچه بر آنم وا گذار،
13:44 زیرا من از محمد جز راستی و وفا ندیده‌ام.»
13:48 پس حیی گفت:
13:50 «وای بر تو، این فرصت ماست.»
13:52 و همچنان با او بود تا آن‌که به او گفت:
13:55 «آری، از درون به محمد حمله خواهم کرد.»
13:59 و او در آن هنگام به پیمان‌شکنی خشنود شد
14:02 و در جنگ علیه مسلمانان وارد شد.
14:05 و چون پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) از پیمان‌شکنی آگاه شد،
14:09 یکی از اصحابش را فرستاد تا خبر را تحقیق کند،
14:13 زیرا تحقیق و اطمینان یافتن لازم است،
14:15 چه بسا خبر دروغ باشد.
14:18 پس پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرستاد
14:21 سعد بن معاذ
14:23 و سعد بن عباده
14:25 و عبدالله بن رواحه
14:27 و خوات بن جبیر را،
14:29 و فرمود: «بروید تا ببینید
14:32 آیا آنچه از این قوم به ما رسیده حق است یا نه.
14:36 اگر حق باشد،
14:38 با من به زبانی سخن بگویید که آن را بفهمم،
14:41 و اگر بر پیمان وفادارند،
14:43 آن را آشکارا برای مردم بگویید،
14:46 زیرا ممکن است مردم دچار نوعی دلسردی و نومیدی شوند،
14:50 محاصره از بیرون
14:52 و پیمان‌شکنی از درون.
14:54 و این امور بازوانشان را سست می‌کند.
14:57 و اگر بر پیمان باقی‌اند،
14:59 آن را با صدای بلند اعلام کنید،
15:01 و بگویید: آنان بر پیمان‌اند، ای رسول الله،
15:04 تا مردم آرام گیرند.»
15:06 پس چون به ایشان نزدیک شدند،
15:08 ایشان را در بدترین حال یافتند،
15:11 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) و یارانش را دشنام می‌دادند
15:16 و می‌گفتند: «این رسول الله کیست؟
15:20 میان ما و محمد هیچ پیمانی نیست.»
15:23 با صدای بلند میان خود سخن می‌گفتند
15:26 تا مردم بشنوند.
15:28 پس آن صحابه، رضی‌الله‌عنهم، بازگشتند.
15:32 و چون نزد رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) آمدند،
15:37 گفتند: «ای رسول الله،
15:39 [عضل و قاره]
15:41 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) متوجه شد
15:45 که آنان قصد دارند به غدر بر سر رجیع دست بیازند
15:48 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) از این امر نگران شد
15:52 و بی‌تردید آن موقعیت سخت و دشوار بود
15:55 همان‌گونه که الله تبارک و تعالی فرموده است
15:58 آنگاه که از بالای سرتان و از پایین‌تان به سوی شما آمدند
16:05 و آنگاه که دیدگان خیره شد و دل‌ها به گلوگاه‌ها رسید
16:11 «و درباره الله گمان‌های گوناگون می‌بردید»
16:14 «آنجا بود که مؤمنان آزموده شدند»
16:17 «و به سختی تکان داده شدند»
16:21 و برخی از منافقان کفر خود را آشکار کردند
16:24 همان‌گونه که الله تبارک و تعالی فرموده است
16:27 و آنان را از لحن سخن‌شان خواهی شناخت
16:31 پس برخی از ایشان به برخی دیگر گفتند
16:33 «محمد به ما وعده گنج‌های کسرا و قیصر را می‌دهد»
16:37 «و یکی از ما از جان خود در امان نیست آنگاه که به قضای حاجت می‌رود»
16:42 و برخی از آنان نزد رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) آمدند
16:47 و گفتند
16:48 «ای رسول الله»
16:49 «خانه‌های ما بی‌حفاظ است»
16:51 یعنی بیرون از مدینه
16:53 «و می‌خواهیم به آنجا برویم»
16:56 الله فرمود
16:57 و گروهی از ایشان از پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) اجازه می‌خواستند
17:01 می‌گفتند: خانه‌های ما بی‌حفاظ است
17:05 و حال آنکه بی‌حفاظ نبود؛ جز گریز نمی‌خواستند
17:10 و اما رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
17:14 پس ایشان مدتی خود را با جامه‌اش پوشاند
17:17 سپس سر برداشت و فرمود
17:20 «الله اکبر»
17:22 «ای گروه مسلمانان، به فتح و یاری الله مژده باد»
17:26 سپس رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) برخاست تا مردم را استوار سازد
17:31 کنوز السیرة