از مجموعهٔ گنجینههای سیره (مجموعه کامل شد)
· درس 23 از 58
گنجینه بیوگرافی | شیخ عثمان الخمیس | قسمت (23) | برگشت را فرستاد
0:000:00
متن کامل
ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00
بسم الله الرحمن الرحیم
0:03
گنجینههای سیره
0:06
بعث الرجیع
0:11
در سال چهارم هجرت
0:16
گروهی به نزد رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) آمدند
0:19
قومی از عضل و قاره
0:21
و یاد کردند که در میان ایشان اسلام راه یافته است
0:24
و درخواست کردند که کسی را همراهشان بفرستد تا دین را به آنان بیاموزد
0:27
و قرآن را بر ایشان بخواند
0:29
پس پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) فرستاد
0:33
با ایشان ده تن از اصحاب خود را
0:35
و عاصم بن ثابت را بر ایشان امیر ساخت
0:38
و گفته شده که مرثد بن ابی مرثد را امیر کرد
0:42
چون به مکانی رسیدند که به آن رجیع گفته میشود
0:46
از قبیلهای از هذیل فریادرسی خواستند علیه ایشان
0:49
که به آنان بنی لحیان گفته میشود
0:52
پس نزدیک به صد تیرانداز به دنبالشان رفتند
0:55
از بنی لحیان
0:56
به ایشان رسیدند و آنان را احاطه کردند
0:59
سپس به مکانی پناه بردند که ایشان را از دشمنان باز میداشت
1:03
پس دشمنانشان به آنان گفتند
1:05
برای شما پیمان و عهد الهی است
1:08
اگر فرود آیید نزد ما، آنکه هیچ مردی از شما را نخواهیم کشت
1:12
پس عاصم از فرود آمدن امتناع ورزید
1:14
و با یارانش جنگید
1:16
پس هفت تن از ایشان کشته شدند
1:18
اما خبیب بن عدی
1:20
و زید بن الدثنه
1:22
و مرد دیگری
1:24
پس به ایشان پیمان و عهد الهی دادند
1:27
پس فرود آمدند نزد ایشان
1:28
زیرا آنان بیش از صد نفر بودند
1:30
در برابر پنج نفر
1:32
و با ایشان سلاحی نبود
1:34
اما آنان به ایشان خیانت کردند
1:37
و دو تن از ایشان را با زه کمانهایشان بستند
1:40
پس مرد سوم گفت
1:42
این نخستین خیانت است
1:44
با ما پیمان بستید، سپس ما را میبندید
1:47
پس او از تسلیم شدن به ایشان امتناع ورزید
1:49
و با ایشان جنگید تا کشته شد
1:52
و خبیب بن عدی و زید بن الدثنه را گرفتند
1:54
و زید بن الدثنه را
1:56
پس آن دو را در مکه فروختند
1:58
و آن دو از سران ایشان را در روز بدر کشته بودند
2:02
اما خبیب
2:03
نزد ایشان در زندان ماند
2:06
و دو رویداد برای او پیش آمد
2:08
رویداد نخست
2:10
که آنان نزد او خوراک مییافتند
2:13
و هیچ کس به او چیزی نمیداد
2:16
و این جز کرامتی از جانب الله سبحانه و تعالی نبود
2:21
رویداد دوم
2:23
که او تیغ (موسی) طلب کرد
2:25
تا مویهای بدنش را بتراشد
2:28
پس زنی که خبیب در خانهاش بود، تیغ را همراه پسرش فرستاد
2:32
چون پسر تیغ را برای او آورد
2:35
آن زن به یاد آورد که چگونه تیغ را همراه پسرش فرستاده است
2:39
در حالی که این مرد کشتهشدنی است
2:42
و شاید پسرش به جای او کشته شود تا انتقام گرفته شود
2:46
پس شتابان آمد
2:48
چون خبیب آن زن و هراسش را دید
2:51
و پسر نزد او بود و تیغ همراهش
2:54
به زن گفت
2:55
آیا ترسیدی که او را بکشم؟
2:57
و او را رها کرد و به او آزاری نرساند
2:59
سپس خبیب رضیاللهعنه را
3:02
به تنعیم، بیرون از مکه، بردند
3:04
یعنی به حل
3:06
زیرا آنان کشتن در داخل حرم را حرام میدانستند
3:10
و اینجا خیانت را حلال میشمردند
3:12
پس حرام و حلال کردن ایشان هوای نفس است
3:15
و پیروی از دین نیست
3:17
چون بر به دار آویختن او اجماع کردند
3:20
گفت
3:21
مرا واگذارید تا دو رکعت نماز بگزارم
3:24
پس رهایش کردند و او آن دو را خواند
3:26
چون (نمازش را) به پایان برد
3:28
گفت
3:29
به الله سوگند، اگر نبود که بگویید من از مرگ بیم دارم، بیشتر نماز میگزاردم
3:32
...
3:34
پس نمازی کوتاه خواند
3:36
و آن دو رکعت بود
3:38
و اهل علم گفتهاند
3:40
سنت نماز در هنگام کشته شدن دو رکعت است
3:42
که خبیب رضیاللهعنه آن را سنت نهاد
3:45
سپس خبیب گفت
3:47
خدایا، ایشان را به شماره برشمار
3:49
و تکتکشان را بکش
3:51
و از ایشان هیچکس را باقی مگذار
3:54
سپس چند بیت شعر گفت
3:57
گروههای (دشمن) گرد من جمع شدند و برانگیخته گشتند
4:00
قبیلههایشان را و هر جمعیتی را فراهم آوردند
4:04
و فرزندان و زنانشان را نزدیک آوردند
4:08
و من به تنه درازی نزدیک شدم که مرا در آن بستهاند
4:12
به سوی الله از غربتم پس از سختیام شکایت میبرم
4:16
و آنچه گروهها برای من در جایگاه خوابم گرد آوردند
4:20
پس پروردگار عرش، مرا بر آنچه بر من اراده شده صبر ده
4:24
که پارههای گوشتم را بریدهاند و امیدم تباه شده است
4:28
و مرا میان کفر و مرگ مخیر ساختهاند، و کفر از آن من نیست
4:32
اشکهایم بیآنکه گریهای در کار باشد جاری شد،
4:36
و من هنگام کشته شدنم بهعنوان مسلمان هیچ باکی ندارم،
4:39
که در هر پهلویی باشد، مرگ من در راه الله خواهد بود.
4:43
و این در راه ذات الهی است، و اگر او بخواهد،
4:47
بر تکههای پارهپارهشدهی پیکرم برکت میدهد.
4:51
آنگاه ابوسفیان رو به او کرد و به وی گفت:
4:54
ای خبیب،
4:56
آیا خوشحال میشوی که محمد اکنون نزد ما باشد و گردنش زده شود،
5:00
و تو در خانوادهات باشی؟
5:02
پس پاسخ آن مؤمنِ دوستدارِ
5:05
رسول الله (ﷺ) چه بود؟
5:08
گفت: نه، به الله سوگند،
5:11
مرا خوش نمیآید که در خانوادهام باشم
5:13
و محمد (ﷺ)
5:16
در جایگاهی که هست باشد،
5:18
و به خاری آسیب برسد که او را برنجاند.
5:21
سپس او را به دار آویختند، رضیاللهعنه.
5:24
و کسانی را گماشتند تا پیکر او را پاسداری کنند.
5:27
پس عمر بن امیه ضمری آمد
5:30
و به فریب، پیکر را شبانه برداشت
5:32
بیآنکه کسی او را ببیند،
5:34
و آن را برد و به خاک سپرد.
5:36
گفته میشود که کسی که مستقیماً خبیب بن عدی را کشت،
5:40
عقبة بن حارث بود.
5:42
معاویه رضیاللهعنه گفت:
5:45
من از کسانی بودم که در کشتن خبیب حاضر بودند.
5:48
و بهراستی دیدم که ابوسفیان
5:50
مرا از ترس نفرین خبیب به زمین میافکند.
5:54
و میگفتند:
5:56
هرگاه کسی که بر او نفرین شود پهلو به زمین نهد،
5:59
نفرین از او دور میشود.
6:01
پس آنان معتقد بودند که او مظلوم است،
6:04
و نفرینش حق است.
6:06
و چنین بود.
6:08
و از کسانی که در کشتن خبیب بن عدی حاضر بودند،
6:11
سعید بن عامر بود،
6:13
و او را با آن ماجرایی است.
6:15
و آن این بود که عمر در خلافتش
6:18
او را والی شام کرده بود.
6:21
پس عمر رضیاللهعنه از مردم شام پرسید
6:24
و گفت: والی شما چگونه است؟
6:27
گفتند: از او جز سه چیز را نمیپسندیم،
6:30
جز سه چیز.
6:32
عمر گفت: آنها کداماند؟
6:35
گفتند: در یک روز از هفته
6:38
به سوی ما بیرون نمیآید،
6:40
و دوم آنکه شبانه به سوی ما بیرون نمیآید،
6:44
و سوم آنکه گاهی در حالی که با ما نشسته است،
6:48
او را بیهوشی فرا میگیرد و میافتد.
6:51
پس عمر او را ندا داد و گفت:
6:54
ای سعید، این چیست که مردم دربارهات میگویند؟
6:58
گفت: چه چیزی، ای امیرمؤمنان؟
7:02
گفت: میگویند تو در یک روز از هفته به سوی آنان بیرون نمیآیی.
7:08
گفت: ای امیرمؤمنان،
7:11
این روز است که جامهام را در آن میشویم،
7:14
و جز آن جامهای ندارم،
7:16
آیا بدون جامه بیرون بیایم؟
7:19
پس میمانم تا جامه خشک شود،
7:22
آنگاه به سوی ایشان بیرون میآیم.
7:24
گفت: میگویند تو شبانه به سوی ایشان بیرون نمیآیی.
7:30
گفت: ای امیرمؤمنان،
7:33
روز از آنِ آنان است و شب از آنِ پروردگارم.
7:37
گفت: و این بیهوشی که به تو دست میدهد چیست؟
7:41
پس گریست و گفت:
7:43
ای امیرمؤمنان،
7:45
من در کشتن خبیب بن عدی حاضر بودم،
7:48
و هرگاه که دعای او و کشته شدنش را به یاد میآورم،
7:52
از ترس الله تبارک و تعالی بیهوش میشوم.
7:57
این حال خبیب است.
7:59
و اما عاصم بن ثابت رضیاللهعنه،
8:03
پس آنان از فرود آمدن به سوی ایشان بازداشته شدند،
8:06
و او تسلیم نشد،
8:08
پس با آنان جنگید تا او را کشتند.
8:10
اما کینه و دشمنی که در دل مشرکان بود بزرگ بود،
8:15
و چنین نمایان شد که قریش کسی را فرستاد تا پیکر عاصم را برای آنان بیاورد
8:20
تا مطمئن شوند که عاصم کشته شده است،
8:24
و دلهایشان از کینهای که در آن بود شفا یابد.
8:28
پس الله تبارک و تعالی مانند ابری از زنبوران را فرستاد،
8:34
و آنان نتوانستند به او برسند.
8:37
و عاصم با الله تبارک و تعالی عهدی بسته بود
8:41
که هیچ مشرک زنی را لمس نکند
8:43
و هیچ مشرکی او را لمس نکند،
8:45
و این بهسبب دشمنیاش با مشرکان بود.
8:48
پس الله تبارک و تعالی عهدش را حتی پس از مرگش وفا کرد.
8:53
و از همین رو هنگامی که این ماجرا به عمر گفته شد،
8:57
گفت:
8:58
الله بندهی مؤمن را پس از وفاتش نگه میدارد،
9:01
همانگونه که در زندگیاش نگهش میدارد.
9:13
ابوالبراء عامر بن مالک،
9:18
ملاعبالأسنة،
9:20
بر رسول الله (ﷺ) در مدینه آمد.
9:24
پیامبر (ﷺ) او را به اسلام فراخواند،
9:29
و او به ما نشان داد و نوعی پذیرش به پیامبر (ﷺ) نشان داد،
9:35
اما مسلمان نشد.
9:37
و به پیامبر (ﷺ) گفت:
9:41
ای رسول الله،
9:43
اگر یاران خود را به سوی مردم نجد بفرستی تا ایشان را به دینت فراخوانند،
9:47
امیدوارم که پاسخشان دهند.
9:50
پیامبر (ﷺ) فرمود:
9:53
من بر ایشان، یعنی مردم نجد، بیمناکم.
9:56
ابو البراء گفت:
9:58
من همسایهٔ ایشان هستم.
10:00
پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) هفتاد مرد را با او فرستاد.
10:05
و منذر بن عمر را بر ایشان امیر کرد.
10:08
او از بنی ساعده بود.
10:10
و این هفتاد نفر از برگزیدگان مسلمانان بودند.
10:14
رفتند تا دین الله تبارک و تعالی را در میان اهل نجد نشر دهند.
10:19
ایشان در راه به خواندن و مدارسهٔ قرآن مشغول بودند و شبها نماز میگزاردند.
10:23
تا آنکه در جایی فرود آمدند که به آن بئر معونه گفته میشود.
10:27
سپس حرام بن ملحان را فرستادند.
10:30
انس بن مالک رضیاللهعنه گفت:
10:33
با نامهٔ رسول (صلیاللهعلیهوسلم)
10:36
نزد دشمن الله، عامر بن طفیل فرستاده شد.
10:40
او [حرام] به وی گفت:
10:42
این نامهٔ رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) است.
10:46
او نامه را پیش از آنکه بخواند، به کناری افکند.
10:49
سپس به مردی فرمان داد.
10:51
او حرام بن ملحان را از پشت نیزه زد، رضیاللهعنه.
10:55
و چون نیزه در پشت او فرو رفت، گفت:
10:58
الله اکبر! به پروردگار کعبه رستگار شدم.
11:02
اینگونه میبینند که این پیروزی و رستگاری است،
11:06
زیرا او در راه الله به شهادت رسید.
11:09
سپس عامر بن طفیل برخاست،
11:12
و مردم را به جنگ برانگیخت و گفت:
11:15
بجنگید، بجنگید!
11:17
بسیاری از مردم از آن خودداری کردند،
11:20
به سبب پناهدادن ابن ابیالبراء، ملاعب الاسنه،
11:23
زیرا او گفته بود:
11:25
ایشان در پناه مناند.
11:27
اما این پلید،
11:29
عامر بن طفیل،
11:31
پناه ابن ابیالبراء را رد کرد
11:33
و پیوسته مردم را برمیانگیخت و میگفت:
11:36
برخیزید و ایشان را بکشیم!
11:38
فرصتی مهیا و غنیمتی آسان است.
11:42
و گروهی از عصیه و رعل و ذکوان با او برخاستند،
11:46
و آنان قبایل عرب بودند.
11:49
پس آمدند و یاران رسول الله را محاصره کردند
11:52
(صلیاللهعلیهوسلم)،
11:54
و جنگیدند تا همگی کشته شدند.
11:57
از ایشان جز سه نفر رهایی نیافت:
12:00
کعب بن زید،
12:02
که با کشته شدن دیگران افتاد، اما نمرد،
12:05
و روح در او باقی ماند.
12:07
پس او را رها کردند و رفتند، گمان کردند که مرده است.
12:11
سپس او گریخت، رضیاللهعنه.
12:13
و عمر بن امیه ضمری
12:16
و منذر بن عقبه،
12:18
و این دو از جنگ دور بودند،
12:21
زیرا با اسبهای مسلمانان بودند
12:24
و با ایشان نبودند.
12:26
اما پرندگان را دیدند که از دور در پرواز بودند.
12:30
چون نزدیک شدند،
12:32
دیدند مشرکان یارانشان را کشتهاند.
12:35
پس منذر برخاست
12:37
و با مشرکان به پیکار پرداخت،
12:39
و او را کشتند، رضیاللهعنه.
12:42
اما عمر بن امیه اسیر شد.
12:45
سپس عامر بن طفیل او را رها کرد،
12:47
زیرا بر گردن مادرش آزاد کردن بندهای بود،
12:50
و این بندهای است که او آزاد کرد.
12:53
پس عمر نزد پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) بازگشت
12:57
تا این مصیبت را خبر دهد،
12:59
و کشته شدن این هفتاد نفر از اصحاب پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) را.
13:05
گنجهای سیره.
13:08
لزوم تثبت (درنگ و تحقیق).
13:15
و در راه،
13:18
برای عمر بن امیه رضیاللهعنه ماجرایی پیش آمد.
13:23
و آن این بود که زیر سایهٔ درختی فرود آمد،
13:26
پس دو مرد از بنی کلاب نزد او آمدند
13:29
و با او فرود آمدند.
13:31
چون خوابیدند،
13:32
شمشیر برداشت و آن دو را کشت،
13:35
زیرا گمان میکرد که آنان از کشندگان یارانش رضیاللهعنه بودهاند.
13:40
چون آن دو را کشت،
13:42
با آن دو نامهای یافت که در آن عهدی از رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) بود.
13:48
پس بازگشت و آنچه کرده بود را به پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) خبر داد.
13:53
رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) فرمود:
13:57
دو کشته را کشتی،
13:59
من دیه آن دو را خواهم پرداخت.
14:01
و پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) به گردآوری دیهٔ آن دو مشغول شد.
14:06
پس از یارانش گرد آورد
14:08
و از بنی نضیر [نیز] خواست.
14:10
زیرا در متن پیمانی که میان ایشان و پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) بود،
14:16
آمده بود که در پرداخت دیات شریکاند.
14:19
و همین پس از آن سبب غزوهٔ بنی نضیر شد.
14:23
و شکی نیست که پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم)
14:27
از این فاجعه بسیار اندوهگین شد،
14:30
و پیش از آن [فاجعه] واقعهٔ رجیع [رخ داده بود].
14:32
و یک ماه کامل در نماز بر آن قوم نفرین میکرد،
14:37
و بر ایشان دعا میکرد.
14:39
خدایا! رعل و ذکوان و عصیه را به عذاب خود گرفتار کن،
14:43
زیرا ایشان پروردگار خود را نافرمانی کردند.
14:46
و پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) در نمازش ایشان را لعنت میکرد،
14:50
تا آنکه الله تبارک و تعالی نازل فرمود:
14:54
تو را از کار (این امر) هیچ اختیاری نیست؛ یا خداوند بر آنان توبهپذیر شود یا عذابشان کند، زیرا آنان ستمکارانند.
15:03
پس پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) نفرین بر ایشان را ترک کرد.
15:08
و درباره کشتهشدگان روایت شده که گفتند:
15:11
«به قوم ما برسانید که ما پروردگارمان را دیدار کردیم،
15:15
پس او از ما خشنود شد و ما نیز از او خشنودیم.»
15:18
ترک نفرین (دعای بد) بر مشرکان
15:21
گنجینههای سیره
15:23
غزوه بنیالنضیر
15:30
یهودیان، اگرچه میان ایشان و پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم)
15:37
صلح و معاهدات
15:39
جز این که، همانگونه که معلوم است، آنها اهل پیمانشکنی و خیانتاند.
15:43
و همانطور که یادآور شدیم، از خیانت بنیقینقاع
15:46
اکنون به خیانت بنیالنضیر اشاره میکنیم
15:49
و پس از آنان، خیانت بنی قُریظه را یادآور میشویم.
15:52
تا آنکه بداند که عادت ایشان خیانت و پیمانشکنی است
15:55
پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) بیرون آمد
15:58
در جمعی از یارانش به سوی یهودیان
16:01
و با آنان سخن گفت که او را در پرداخت دیه کلابیان یاری دهند.
16:05
کسانی که عمر بن امیه آن دو را کشت
16:08
گفتند: «ای ابوالقاسم، انجام میدهیم.»
16:11
اینجا بنشینیدش تا نیازت را برآوریم
16:15
پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) نشست
16:18
در کنار دیواری از خانههایشان
16:21
منتظر وفای عهدشان است و با او برخی از یارانش هستند.
16:24
از آن جمله ابوبکر و عمر
16:27
یهودیان گرد آمدند و گفتند
16:30
او را بکشید؛ این فرصت شماست.
16:33
پس بر این توافق کردند که یکی از آنان بالا برود
16:36
به بالاترین خانهای که به پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) نزدیک است
16:40
و بر او سنگی میافکند و او را میکشد
16:43
مردی برخاست که به او عمر بن جحاش میگفتند
16:46
گفت: من آن را انجام میدهم.
16:49
سلام بن مشکم گفت:
16:52
به خدا سوگند، البته (خداوند) آنچه را که قصد کردهاید به شما خبر خواهد داد.
16:55
و این خود شکستن پیمانی است که میان ما و او برقرار است.
16:58
گفتند: ما را از خودت دور کن (رها کن).
17:01
پس جبرئیل از نزد پروردگار جهانیان فرود آمد
17:04
بر رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم)
17:07
تا او را به آنچه قصد آن را داشتند آگاه گرداند
17:11
پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) برخاست
17:14
با شتاب از جایش
17:17
و به سوی مدینه رفت
17:20
و یارانش به او رسیدند.
17:23
و گفتند به او: ای رسول الله (ﷺ)
17:26
نهضت بدون آنکه سبب آن را به ما بگویند
17:29
اهل کتاب که قصد کردهاند
17:32
بر کشتن او (صلیاللهعلیهوسلم)
17:35
پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) فرستاد
17:38
از مدینه بیرون روید
17:41
و با من در آن (سرزمین) همجوار مشوید.
17:44
و شما را ده روز مهلت دادم.
17:47
ده روز
17:50
و هر کس را پس از آن در آنجا بیابم، گردنش را میزنم.
17:53
یهودیان چارهای جز بیرون رفتن نیافتند
17:56
روزهایی برخاستند و برای کوچ آماده میشدند.
17:59
اما عبدالله بن ابی بن سلول
18:02
او به سوی ایشان فرستاد و گفت
18:05
ثابت بمانید و خودداری کنید
18:08
و از خانههای خود بیرون نروید.
18:11
زیرا با من دو هزار (نفر) هستند که همراه شما وارد دژتان میشوند.
18:14
در راه شما جان میدهند
18:17
و یاریتان میدهد؛ این فریضه است
18:20
متحدانتان از قبیله غطفان به یاریتان خواهند آمد.
18:23
پس چرا از محمد (ﷺ) میترسید؟
18:26
اثبات کنید
18:29
او اعتماد بهنفس را به آنان بازگرداند
18:32
ما بیرون نخواهیم رفت، پس هرچه میخواهی انجام بده.
18:35
چون پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) به آن رسید
18:38
جواب سیدهم حیی بن أخطب
18:41
پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) بزرگ شمرد
18:44
و یارانش تکبیر گفتند
18:47
سپس پیامبر (ﷺ) برخاست؛ درود و سلام الله بر او باد
18:50
برای رویارویی با آن قوم
18:53
و (پیامبر) عبدالله بن ام مکتوم را بر مدینه گماشت.
18:56
و پرچم را به دست علی بن ابی طالب داد.
19:00
سپس دستور داد نخلها را ببُرند
19:03
گفتند: محمد در زمین فساد میکند.
19:06
الله تبارک و تعالی فرمود
19:09
آنچه از درخت خرمای نخل بریدید،
19:12
یا آن را بر ریشههایش پابرجا واگذاشتید،
19:15
به اذن الله
19:18
هنگامی که محاصرهی پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) را دیدند
19:21
قریظه آنان را کنار گذاشت
19:24
و گفتند: ما را با این کار هیچ سروکاری نیست.
19:28
و عبدالله بن ابی بن سلول از آنان کنارهگیری کرد.
19:31
و غطفان به آنان خیانت کردند.
19:34
و تنها ماندند
19:37
الله تبارک و تعالی فرمود
19:57
خدایا، از آنجا که گمان هم نمیبردند (الله آنان را فرا میگیرد)
20:00
و در دلهایشان ترس افکند.
20:03
خانههایشان را ویران میکنند
20:06
با دستهای خودشان و دستهای مؤمنان
20:09
پس عبرت بگیرید ای صاحبان بصیرت.
20:12
و اگر نبود که الله (آن را) مقرر کرده بود،
20:15
اگر خداوند جلای وطن را بر آنان مقرر نکرده بود، قطعاً آنان را در دنیا عذاب میکرد.
20:18
در دنیا و برای ایشان
20:21
و در آخرت عذاب آتش (دوزخ)
20:24
این به آن سبب است که ایشان مخالفت ورزیدند
20:27
الله و رسولش
20:30
و هر که مخالفت کند
20:33
الله، زیرا که الله
20:36
شدیدُ العقاب
20:39
آنچه از درخت خرمای نخل بریدید،
20:42
یا آن را بهحال خود ایستاده رها کردید
20:45
بر ریشههایش (پابرجا گذاشتید)، پس به اذن الله (بود).
20:48
و تا فاسقان رسوا شوند.
20:52
عبدالله بن عباس گفت:
20:55
همانا سوره حشر درباره آنان نازل شد
20:58
و در آن داستان عبدالله بن ابی بن سلول آمده است.
21:01
آیا ندیدی به کسانی که نفاق ورزیدند،
21:04
که به برادرانشان میگویند،
21:07
کسانی که کفر ورزیدند از اهل کتاب،
21:10
«اگر شما را بیرون کنند،
21:13
قطعاً با شما بیرون خواهیم آمد
21:16
و هرگز در (کار) شما هیچکس را هرگز اطاعت نمیکنیم.
21:19
و اگر با شما جنگ شود، قطعاً یاریتان خواهیم کرد.»
21:22
و الله گواهی میدهد
21:25
که آنان قطعاً دروغگویانند.
21:28
اگر بیرون رانده شوند، با ایشان بیرون نمیروند،
21:31
و اگر با آنان جنگ شود، با ایشان همراه نمیشوند،
21:34
و یاریشان نمیکنند،
21:37
و اگر هم یاریشان کنند،
21:40
قطعاً پشت خواهند کرد،
21:43
سپس یاری نخواهند شد.»
21:46
پس از یاریشان خودداری کردند
21:49
و آنان را واگذاشتند، و قبیله غطفان هم آنان را واگذاشت.
21:52
پس الله تبارک و تعالی فرمود:
21:56
«همچون شیطان که به انسان گفت: کافر شو،
21:59
و چون کافر شد، گفت:
22:02
من از تو بیزارم،
22:05
(او) گفت: من از تو بیزارم.
22:08
زیرا من از الله میترسم،
22:12
پروردگار جهانیان.»
22:15
و محاصره طولانی نشد،
22:18
تنها شش شب بود، و گفته شده بیش از آن.
22:21
پس الله تبارک و تعالی
22:24
در دلهایشان ترس افکند.
22:26
گفتند: ای محمد،
22:28
از مدینه بیرون میرویم،
22:30
به این شرط که فرزندانمان و آنچه
22:32
شترانمان از سلاح بار کردهاند،
22:34
با ما بیرون آید.
22:36
پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) فرمود:
22:38
نه،
22:40
مگر سلاح؛
22:42
برای شما است آنچه شتران بار کردهاند،
22:44
جز سلاح.
22:46
پس بر رأی پیامبر فرود آمدند
22:48
(صلیاللهعلیهوسلم)
22:50
و شروع کردند به ویران کردن خانههای خود
22:52
تا مسلمانان در آن سکونت نکنند.
22:54
برخی از آنان
22:56
چارچوبهای پنجره و میخها
22:58
و سایر چیزها را با خود برداشتند،
23:00
و زنان و کودکان را بر
23:02
ششصد شتر بار کردند.
23:04
و بیشترشان کوچ کردند،
23:06
از جمله حیی و سلام بن ابی الحقیق،
23:08
به سوی خیبر.
23:10
و پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) قبضه کرد
23:12
سلاحشان را،
23:14
و بر سرزمینشان مسلط شد.
23:16
از سلاح یافت شد
23:18
پنجاه زره
23:20
و چهل شمشیر.
23:22
گنجهای سیره.