از مجموعهٔ گنجینه‌های سیره (مجموعه کامل شد) · درس 23 از 58

گنجینه بیوگرافی | شیخ عثمان الخمیس | قسمت (23) | برگشت را فرستاد

◉ 559 بازدید ⏱ 23:30 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:03 گنجینه‌های سیره
0:06 بعث الرجیع
0:11 در سال چهارم هجرت
0:16 گروهی به نزد رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) آمدند
0:19 قومی از عضل و قاره
0:21 و یاد کردند که در میان ایشان اسلام راه یافته است
0:24 و درخواست کردند که کسی را همراهشان بفرستد تا دین را به آنان بیاموزد
0:27 و قرآن را بر ایشان بخواند
0:29 پس پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرستاد
0:33 با ایشان ده تن از اصحاب خود را
0:35 و عاصم بن ثابت را بر ایشان امیر ساخت
0:38 و گفته شده که مرثد بن ابی مرثد را امیر کرد
0:42 چون به مکانی رسیدند که به آن رجیع گفته می‌شود
0:46 از قبیله‌ای از هذیل فریادرسی خواستند علیه ایشان
0:49 که به آنان بنی لحیان گفته می‌شود
0:52 پس نزدیک به صد تیرانداز به دنبالشان رفتند
0:55 از بنی لحیان
0:56 به ایشان رسیدند و آنان را احاطه کردند
0:59 سپس به مکانی پناه بردند که ایشان را از دشمنان باز می‌داشت
1:03 پس دشمنانشان به آنان گفتند
1:05 برای شما پیمان و عهد الهی است
1:08 اگر فرود آیید نزد ما، آنکه هیچ مردی از شما را نخواهیم کشت
1:12 پس عاصم از فرود آمدن امتناع ورزید
1:14 و با یارانش جنگید
1:16 پس هفت تن از ایشان کشته شدند
1:18 اما خبیب بن عدی
1:20 و زید بن الدثنه
1:22 و مرد دیگری
1:24 پس به ایشان پیمان و عهد الهی دادند
1:27 پس فرود آمدند نزد ایشان
1:28 زیرا آنان بیش از صد نفر بودند
1:30 در برابر پنج نفر
1:32 و با ایشان سلاحی نبود
1:34 اما آنان به ایشان خیانت کردند
1:37 و دو تن از ایشان را با زه کمان‌هایشان بستند
1:40 پس مرد سوم گفت
1:42 این نخستین خیانت است
1:44 با ما پیمان بستید، سپس ما را می‌بندید
1:47 پس او از تسلیم شدن به ایشان امتناع ورزید
1:49 و با ایشان جنگید تا کشته شد
1:52 و خبیب بن عدی و زید بن الدثنه را گرفتند
1:54 و زید بن الدثنه را
1:56 پس آن دو را در مکه فروختند
1:58 و آن دو از سران ایشان را در روز بدر کشته بودند
2:02 اما خبیب
2:03 نزد ایشان در زندان ماند
2:06 و دو رویداد برای او پیش آمد
2:08 رویداد نخست
2:10 که آنان نزد او خوراک می‌یافتند
2:13 و هیچ کس به او چیزی نمی‌داد
2:16 و این جز کرامتی از جانب الله سبحانه و تعالی نبود
2:21 رویداد دوم
2:23 که او تیغ (موسی) طلب کرد
2:25 تا موی‌های بدنش را بتراشد
2:28 پس زنی که خبیب در خانه‌اش بود، تیغ را همراه پسرش فرستاد
2:32 چون پسر تیغ را برای او آورد
2:35 آن زن به یاد آورد که چگونه تیغ را همراه پسرش فرستاده است
2:39 در حالی که این مرد کشته‌شدنی است
2:42 و شاید پسرش به جای او کشته شود تا انتقام گرفته شود
2:46 پس شتابان آمد
2:48 چون خبیب آن زن و هراسش را دید
2:51 و پسر نزد او بود و تیغ همراهش
2:54 به زن گفت
2:55 آیا ترسیدی که او را بکشم؟
2:57 و او را رها کرد و به او آزاری نرساند
2:59 سپس خبیب رضی‌الله‌عنه را
3:02 به تنعیم، بیرون از مکه، بردند
3:04 یعنی به حل
3:06 زیرا آنان کشتن در داخل حرم را حرام می‌دانستند
3:10 و اینجا خیانت را حلال می‌شمردند
3:12 پس حرام و حلال کردن ایشان هوای نفس است
3:15 و پیروی از دین نیست
3:17 چون بر به دار آویختن او اجماع کردند
3:20 گفت
3:21 مرا واگذارید تا دو رکعت نماز بگزارم
3:24 پس رهایش کردند و او آن دو را خواند
3:26 چون (نمازش را) به پایان برد
3:28 گفت
3:29 به الله سوگند، اگر نبود که بگویید من از مرگ بیم دارم، بیشتر نماز می‌گزاردم
3:32 ...
3:34 پس نمازی کوتاه خواند
3:36 و آن دو رکعت بود
3:38 و اهل علم گفته‌اند
3:40 سنت نماز در هنگام کشته شدن دو رکعت است
3:42 که خبیب رضی‌الله‌عنه آن را سنت نهاد
3:45 سپس خبیب گفت
3:47 خدایا، ایشان را به شماره برشمار
3:49 و تک‌تک‌شان را بکش
3:51 و از ایشان هیچ‌کس را باقی مگذار
3:54 سپس چند بیت شعر گفت
3:57 گروه‌های (دشمن) گرد من جمع شدند و برانگیخته گشتند
4:00 قبیله‌هایشان را و هر جمعیتی را فراهم آوردند
4:04 و فرزندان و زنانشان را نزدیک آوردند
4:08 و من به تنه درازی نزدیک شدم که مرا در آن بسته‌اند
4:12 به سوی الله از غربتم پس از سختی‌ام شکایت می‌برم
4:16 و آنچه گروه‌ها برای من در جایگاه خوابم گرد آوردند
4:20 پس پروردگار عرش، مرا بر آنچه بر من اراده شده صبر ده
4:24 که پاره‌های گوشتم را بریده‌اند و امیدم تباه شده است
4:28 و مرا میان کفر و مرگ مخیر ساخته‌اند، و کفر از آن من نیست
4:32 اشک‌هایم بی‌آنکه گریه‌ای در کار باشد جاری شد،
4:36 و من هنگام کشته شدنم به‌عنوان مسلمان هیچ باکی ندارم،
4:39 که در هر پهلویی باشد، مرگ من در راه الله خواهد بود.
4:43 و این در راه ذات الهی است، و اگر او بخواهد،
4:47 بر تکه‌های پاره‌پاره‌شده‌ی پیکرم برکت می‌دهد.
4:51 آنگاه ابوسفیان رو به او کرد و به وی گفت:
4:54 ای خبیب،
4:56 آیا خوشحال می‌شوی که محمد اکنون نزد ما باشد و گردنش زده شود،
5:00 و تو در خانواده‌ات باشی؟
5:02 پس پاسخ آن مؤمنِ دوست‌دارِ
5:05 رسول الله (ﷺ) چه بود؟
5:08 گفت: نه، به الله سوگند،
5:11 مرا خوش نمی‌آید که در خانواده‌ام باشم
5:13 و محمد (ﷺ)
5:16 در جایگاهی که هست باشد،
5:18 و به خاری آسیب برسد که او را برنجاند.
5:21 سپس او را به دار آویختند، رضی‌الله‌عنه.
5:24 و کسانی را گماشتند تا پیکر او را پاسداری کنند.
5:27 پس عمر بن امیه ضمری آمد
5:30 و به فریب، پیکر را شبانه برداشت
5:32 بی‌آنکه کسی او را ببیند،
5:34 و آن را برد و به خاک سپرد.
5:36 گفته می‌شود که کسی که مستقیماً خبیب بن عدی را کشت،
5:40 عقبة بن حارث بود.
5:42 معاویه رضی‌الله‌عنه گفت:
5:45 من از کسانی بودم که در کشتن خبیب حاضر بودند.
5:48 و به‌راستی دیدم که ابوسفیان
5:50 مرا از ترس نفرین خبیب به زمین می‌افکند.
5:54 و می‌گفتند:
5:56 هرگاه کسی که بر او نفرین شود پهلو به زمین نهد،
5:59 نفرین از او دور می‌شود.
6:01 پس آنان معتقد بودند که او مظلوم است،
6:04 و نفرینش حق است.
6:06 و چنین بود.
6:08 و از کسانی که در کشتن خبیب بن عدی حاضر بودند،
6:11 سعید بن عامر بود،
6:13 و او را با آن ماجرایی است.
6:15 و آن این بود که عمر در خلافتش
6:18 او را والی شام کرده بود.
6:21 پس عمر رضی‌الله‌عنه از مردم شام پرسید
6:24 و گفت: والی شما چگونه است؟
6:27 گفتند: از او جز سه چیز را نمی‌پسندیم،
6:30 جز سه چیز.
6:32 عمر گفت: آن‌ها کدام‌اند؟
6:35 گفتند: در یک روز از هفته
6:38 به سوی ما بیرون نمی‌آید،
6:40 و دوم آنکه شبانه به سوی ما بیرون نمی‌آید،
6:44 و سوم آنکه گاهی در حالی که با ما نشسته است،
6:48 او را بیهوشی فرا می‌گیرد و می‌افتد.
6:51 پس عمر او را ندا داد و گفت:
6:54 ای سعید، این چیست که مردم درباره‌ات می‌گویند؟
6:58 گفت: چه چیزی، ای امیرمؤمنان؟
7:02 گفت: می‌گویند تو در یک روز از هفته به سوی آنان بیرون نمی‌آیی.
7:08 گفت: ای امیرمؤمنان،
7:11 این روز است که جامه‌ام را در آن می‌شویم،
7:14 و جز آن جامه‌ای ندارم،
7:16 آیا بدون جامه بیرون بیایم؟
7:19 پس می‌مانم تا جامه خشک شود،
7:22 آنگاه به سوی ایشان بیرون می‌آیم.
7:24 گفت: می‌گویند تو شبانه به سوی ایشان بیرون نمی‌آیی.
7:30 گفت: ای امیرمؤمنان،
7:33 روز از آنِ آنان است و شب از آنِ پروردگارم.
7:37 گفت: و این بیهوشی که به تو دست می‌دهد چیست؟
7:41 پس گریست و گفت:
7:43 ای امیرمؤمنان،
7:45 من در کشتن خبیب بن عدی حاضر بودم،
7:48 و هرگاه که دعای او و کشته شدنش را به یاد می‌آورم،
7:52 از ترس الله تبارک و تعالی بیهوش می‌شوم.
7:57 این حال خبیب است.
7:59 و اما عاصم بن ثابت رضی‌الله‌عنه،
8:03 پس آنان از فرود آمدن به سوی ایشان بازداشته شدند،
8:06 و او تسلیم نشد،
8:08 پس با آنان جنگید تا او را کشتند.
8:10 اما کینه و دشمنی که در دل مشرکان بود بزرگ بود،
8:15 و چنین نمایان شد که قریش کسی را فرستاد تا پیکر عاصم را برای آنان بیاورد
8:20 تا مطمئن شوند که عاصم کشته شده است،
8:24 و دل‌هایشان از کینه‌ای که در آن بود شفا یابد.
8:28 پس الله تبارک و تعالی مانند ابری از زنبوران را فرستاد،
8:34 و آنان نتوانستند به او برسند.
8:37 و عاصم با الله تبارک و تعالی عهدی بسته بود
8:41 که هیچ مشرک زنی را لمس نکند
8:43 و هیچ مشرکی او را لمس نکند،
8:45 و این به‌سبب دشمنی‌اش با مشرکان بود.
8:48 پس الله تبارک و تعالی عهدش را حتی پس از مرگش وفا کرد.
8:53 و از همین رو هنگامی که این ماجرا به عمر گفته شد،
8:57 گفت:
8:58 الله بنده‌ی مؤمن را پس از وفاتش نگه می‌دارد،
9:01 همان‌گونه که در زندگی‌اش نگهش می‌دارد.
9:13 ابوالبراء عامر بن مالک،
9:18 ملاعب‌الأسنة،
9:20 بر رسول الله (ﷺ) در مدینه آمد.
9:24 پیامبر (ﷺ) او را به اسلام فراخواند،
9:29 و او به ما نشان داد و نوعی پذیرش به پیامبر (ﷺ) نشان داد،
9:35 اما مسلمان نشد.
9:37 و به پیامبر (ﷺ) گفت:
9:41 ای رسول الله،
9:43 اگر یاران خود را به سوی مردم نجد بفرستی تا ایشان را به دینت فراخوانند،
9:47 امیدوارم که پاسخشان دهند.
9:50 پیامبر (ﷺ) فرمود:
9:53 من بر ایشان، یعنی مردم نجد، بیمناکم.
9:56 ابو البراء گفت:
9:58 من همسایهٔ ایشان هستم.
10:00 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) هفتاد مرد را با او فرستاد.
10:05 و منذر بن عمر را بر ایشان امیر کرد.
10:08 او از بنی ساعده بود.
10:10 و این هفتاد نفر از برگزیدگان مسلمانان بودند.
10:14 رفتند تا دین الله تبارک و تعالی را در میان اهل نجد نشر دهند.
10:19 ایشان در راه به خواندن و مدارسهٔ قرآن مشغول بودند و شب‌ها نماز می‌گزاردند.
10:23 تا آنکه در جایی فرود آمدند که به آن بئر معونه گفته می‌شود.
10:27 سپس حرام بن ملحان را فرستادند.
10:30 انس بن مالک رضی‌الله‌عنه گفت:
10:33 با نامهٔ رسول (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
10:36 نزد دشمن الله، عامر بن طفیل فرستاده شد.
10:40 او [حرام] به وی گفت:
10:42 این نامهٔ رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) است.
10:46 او نامه را پیش از آنکه بخواند، به کناری افکند.
10:49 سپس به مردی فرمان داد.
10:51 او حرام بن ملحان را از پشت نیزه زد، رضی‌الله‌عنه.
10:55 و چون نیزه در پشت او فرو رفت، گفت:
10:58 الله اکبر! به پروردگار کعبه رستگار شدم.
11:02 این‌گونه می‌بینند که این پیروزی و رستگاری است،
11:06 زیرا او در راه الله به شهادت رسید.
11:09 سپس عامر بن طفیل برخاست،
11:12 و مردم را به جنگ برانگیخت و گفت:
11:15 بجنگید، بجنگید!
11:17 بسیاری از مردم از آن خودداری کردند،
11:20 به سبب پناه‌دادن ابن ابی‌البراء، ملاعب الاسنه،
11:23 زیرا او گفته بود:
11:25 ایشان در پناه من‌اند.
11:27 اما این پلید،
11:29 عامر بن طفیل،
11:31 پناه ابن ابی‌البراء را رد کرد
11:33 و پیوسته مردم را برمی‌انگیخت و می‌گفت:
11:36 برخیزید و ایشان را بکشیم!
11:38 فرصتی مهیا و غنیمتی آسان است.
11:42 و گروهی از عصیه و رعل و ذکوان با او برخاستند،
11:46 و آنان قبایل عرب بودند.
11:49 پس آمدند و یاران رسول الله را محاصره کردند
11:52 (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)،
11:54 و جنگیدند تا همگی کشته شدند.
11:57 از ایشان جز سه نفر رهایی نیافت:
12:00 کعب بن زید،
12:02 که با کشته شدن دیگران افتاد، اما نمرد،
12:05 و روح در او باقی ماند.
12:07 پس او را رها کردند و رفتند، گمان کردند که مرده است.
12:11 سپس او گریخت، رضی‌الله‌عنه.
12:13 و عمر بن امیه ضمری
12:16 و منذر بن عقبه،
12:18 و این دو از جنگ دور بودند،
12:21 زیرا با اسب‌های مسلمانان بودند
12:24 و با ایشان نبودند.
12:26 اما پرندگان را دیدند که از دور در پرواز بودند.
12:30 چون نزدیک شدند،
12:32 دیدند مشرکان یارانشان را کشته‌اند.
12:35 پس منذر برخاست
12:37 و با مشرکان به پیکار پرداخت،
12:39 و او را کشتند، رضی‌الله‌عنه.
12:42 اما عمر بن امیه اسیر شد.
12:45 سپس عامر بن طفیل او را رها کرد،
12:47 زیرا بر گردن مادرش آزاد کردن بنده‌ای بود،
12:50 و این بنده‌ای است که او آزاد کرد.
12:53 پس عمر نزد پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بازگشت
12:57 تا این مصیبت را خبر دهد،
12:59 و کشته شدن این هفتاد نفر از اصحاب پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) را.
13:05 گنج‌های سیره.
13:08 لزوم تثبت (درنگ و تحقیق).
13:15 و در راه،
13:18 برای عمر بن امیه رضی‌الله‌عنه ماجرایی پیش آمد.
13:23 و آن این بود که زیر سایهٔ درختی فرود آمد،
13:26 پس دو مرد از بنی کلاب نزد او آمدند
13:29 و با او فرود آمدند.
13:31 چون خوابیدند،
13:32 شمشیر برداشت و آن دو را کشت،
13:35 زیرا گمان می‌کرد که آنان از کشندگان یارانش رضی‌الله‌عنه بوده‌اند.
13:40 چون آن دو را کشت،
13:42 با آن دو نامه‌ای یافت که در آن عهدی از رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بود.
13:48 پس بازگشت و آنچه کرده بود را به پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) خبر داد.
13:53 رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
13:57 دو کشته را کشتی،
13:59 من دیه آن دو را خواهم پرداخت.
14:01 و پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به گردآوری دیهٔ آن دو مشغول شد.
14:06 پس از یارانش گرد آورد
14:08 و از بنی نضیر [نیز] خواست.
14:10 زیرا در متن پیمانی که میان ایشان و پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بود،
14:16 آمده بود که در پرداخت دیات شریک‌اند.
14:19 و همین پس از آن سبب غزوهٔ بنی نضیر شد.
14:23 و شکی نیست که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
14:27 از این فاجعه بسیار اندوهگین شد،
14:30 و پیش از آن [فاجعه] واقعهٔ رجیع [رخ داده بود].
14:32 و یک ماه کامل در نماز بر آن قوم نفرین می‌کرد،
14:37 و بر ایشان دعا می‌کرد.
14:39 خدایا! رعل و ذکوان و عصیه را به عذاب خود گرفتار کن،
14:43 زیرا ایشان پروردگار خود را نافرمانی کردند.
14:46 و پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) در نمازش ایشان را لعنت می‌کرد،
14:50 تا آنکه الله تبارک و تعالی نازل فرمود:
14:54 تو را از کار (این امر) هیچ اختیاری نیست؛ یا خداوند بر آنان توبه‌پذیر شود یا عذابشان کند، زیرا آنان ستمکارانند.
15:03 پس پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) نفرین بر ایشان را ترک کرد.
15:08 و درباره کشته‌شدگان روایت شده که گفتند:
15:11 «به قوم ما برسانید که ما پروردگارمان را دیدار کردیم،
15:15 پس او از ما خشنود شد و ما نیز از او خشنودیم.»
15:18 ترک نفرین (دعای بد) بر مشرکان
15:21 گنجینه‌های سیره
15:23 غزوه بنی‌النضیر
15:30 یهودیان، اگرچه میان ایشان و پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
15:37 صلح و معاهدات
15:39 جز این که، همان‌گونه که معلوم است، آن‌ها اهل پیمان‌شکنی و خیانت‌اند.
15:43 و همان‌طور که یادآور شدیم، از خیانت بنی‌قینقاع
15:46 اکنون به خیانت بنی‌النضیر اشاره می‌کنیم
15:49 و پس از آنان، خیانت بنی قُریظه را یادآور می‌شویم.
15:52 تا آن‌که بداند که عادت ایشان خیانت و پیمان‌شکنی است
15:55 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بیرون آمد
15:58 در جمعی از یارانش به سوی یهودیان
16:01 و با آنان سخن گفت که او را در پرداخت دیه کلابیان یاری دهند.
16:05 کسانی که عمر بن امیه آن دو را کشت
16:08 گفتند: «ای ابوالقاسم، انجام می‌دهیم.»
16:11 اینجا بنشینیدش تا نیازت را برآوریم
16:15 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) نشست
16:18 در کنار دیواری از خانه‌هایشان
16:21 منتظر وفای عهدشان است و با او برخی از یارانش هستند.
16:24 از آن جمله ابوبکر و عمر
16:27 یهودیان گرد آمدند و گفتند
16:30 او را بکشید؛ این فرصت شماست.
16:33 پس بر این توافق کردند که یکی از آنان بالا برود
16:36 به بالاترین خانه‌ای که به پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) نزدیک است
16:40 و بر او سنگی می‌افکند و او را می‌کشد
16:43 مردی برخاست که به او عمر بن جحاش می‌گفتند
16:46 گفت: من آن را انجام می‌دهم.
16:49 سلام بن مشکم گفت:
16:52 به خدا سوگند، البته (خداوند) آنچه را که قصد کرده‌اید به شما خبر خواهد داد.
16:55 و این خود شکستن پیمانی است که میان ما و او برقرار است.
16:58 گفتند: ما را از خودت دور کن (رها کن).
17:01 پس جبرئیل از نزد پروردگار جهانیان فرود آمد
17:04 بر رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
17:07 تا او را به آنچه قصد آن را داشتند آگاه گرداند
17:11 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) برخاست
17:14 با شتاب از جایش
17:17 و به سوی مدینه رفت
17:20 و یارانش به او رسیدند.
17:23 و گفتند به او: ای رسول الله (ﷺ)
17:26 نهضت بدون آنکه سبب آن را به ما بگویند
17:29 اهل کتاب که قصد کرده‌اند
17:32 بر کشتن او (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
17:35 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرستاد
17:38 از مدینه بیرون روید
17:41 و با من در آن (سرزمین) هم‌جوار مشوید.
17:44 و شما را ده روز مهلت دادم.
17:47 ده روز
17:50 و هر کس را پس از آن در آنجا بیابم، گردنش را می‌زنم.
17:53 یهودیان چاره‌ای جز بیرون رفتن نیافتند
17:56 روزهایی برخاستند و برای کوچ آماده می‌شدند.
17:59 اما عبدالله بن ابی بن سلول
18:02 او به سوی ایشان فرستاد و گفت
18:05 ثابت بمانید و خودداری کنید
18:08 و از خانه‌های خود بیرون نروید.
18:11 زیرا با من دو هزار (نفر) هستند که همراه شما وارد دژتان می‌شوند.
18:14 در راه شما جان می‌دهند
18:17 و یاری‌تان می‌دهد؛ این فریضه است
18:20 متحدانتان از قبیله غطفان به یاری‌تان خواهند آمد.
18:23 پس چرا از محمد (ﷺ) می‌ترسید؟
18:26 اثبات کنید
18:29 او اعتماد به‌نفس را به آنان بازگرداند
18:32 ما بیرون نخواهیم رفت، پس هرچه می‌خواهی انجام بده.
18:35 چون پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به آن رسید
18:38 جواب سیدهم حیی بن أخطب
18:41 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بزرگ شمرد
18:44 و یارانش تکبیر گفتند
18:47 سپس پیامبر (ﷺ) برخاست؛ درود و سلام الله بر او باد
18:50 برای رویارویی با آن قوم
18:53 و (پیامبر) عبدالله بن ام مکتوم را بر مدینه گماشت.
18:56 و پرچم را به دست علی بن ابی طالب داد.
19:00 سپس دستور داد نخل‌ها را ببُرند
19:03 گفتند: محمد در زمین فساد می‌کند.
19:06 الله تبارک و تعالی فرمود
19:09 آنچه از درخت خرمای نخل بریدید،
19:12 یا آن را بر ریشه‌هایش پابرجا واگذاشتید،
19:15 به اذن الله
19:18 هنگامی که محاصره‌ی پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) را دیدند
19:21 قریظه آنان را کنار گذاشت
19:24 و گفتند: ما را با این کار هیچ سروکاری نیست.
19:28 و عبدالله بن ابی بن سلول از آنان کناره‌گیری کرد.
19:31 و غطفان به آنان خیانت کردند.
19:34 و تنها ماندند
19:37 الله تبارک و تعالی فرمود
19:57 خدایا، از آن‌جا که گمان هم نمی‌بردند (الله‌ آنان را فرا می‌گیرد)
20:00 و در دل‌هایشان ترس افکند.
20:03 خانه‌هایشان را ویران می‌کنند
20:06 با دست‌های خودشان و دست‌های مؤمنان
20:09 پس عبرت بگیرید ای صاحبان بصیرت.
20:12 و اگر نبود که الله (آن را) مقرر کرده بود،
20:15 اگر خداوند جلای وطن را بر آنان مقرر نکرده بود، قطعاً آنان را در دنیا عذاب می‌کرد.
20:18 در دنیا و برای ایشان
20:21 و در آخرت عذاب آتش (دوزخ)
20:24 این به آن سبب است که ایشان مخالفت ورزیدند
20:27 الله و رسولش
20:30 و هر که مخالفت کند
20:33 الله، زیرا که الله
20:36 شدیدُ العقاب
20:39 آنچه از درخت خرمای نخل بریدید،
20:42 یا آن را به‌حال خود ایستاده رها کردید
20:45 بر ریشه‌هایش (پابرجا گذاشتید)، پس به اذن الله (بود).
20:48 و تا فاسقان رسوا شوند.
20:52 عبدالله بن عباس گفت:
20:55 همانا سوره حشر درباره آنان نازل شد
20:58 و در آن داستان عبدالله بن ابی بن سلول آمده است.
21:01 آیا ندیدی به کسانی که نفاق ورزیدند،
21:04 که به برادرانشان می‌گویند،
21:07 کسانی که کفر ورزیدند از اهل کتاب،
21:10 «اگر شما را بیرون کنند،
21:13 قطعاً با شما بیرون خواهیم آمد
21:16 و هرگز در (کار) شما هیچ‌کس را هرگز اطاعت نمی‌کنیم.
21:19 و اگر با شما جنگ شود، قطعاً یاری‌تان خواهیم کرد.»
21:22 و الله گواهی می‌دهد
21:25 که آنان قطعاً دروغگویانند.
21:28 اگر بیرون رانده شوند، با ایشان بیرون نمی‌روند،
21:31 و اگر با آنان جنگ شود، با ایشان همراه نمی‌شوند،
21:34 و یاریشان نمی‌کنند،
21:37 و اگر هم یاریشان کنند،
21:40 قطعاً پشت خواهند کرد،
21:43 سپس یاری نخواهند شد.»
21:46 پس از یاری‌شان خودداری کردند
21:49 و آنان را واگذاشتند، و قبیله غطفان هم آنان را واگذاشت.
21:52 پس الله تبارک و تعالی فرمود:
21:56 «همچون شیطان که به انسان گفت: کافر شو،
21:59 و چون کافر شد، گفت:
22:02 من از تو بیزارم،
22:05 (او) گفت: من از تو بیزارم.
22:08 زیرا من از الله می‌ترسم،
22:12 پروردگار جهانیان.»
22:15 و محاصره طولانی نشد،
22:18 تنها شش شب بود، و گفته شده بیش از آن.
22:21 پس الله تبارک و تعالی
22:24 در دل‌هایشان ترس افکند.
22:26 گفتند: ای محمد،
22:28 از مدینه بیرون می‌رویم،
22:30 به این شرط که فرزندانمان و آنچه
22:32 شتران‌مان از سلاح بار کرده‌اند،
22:34 با ما بیرون آید.
22:36 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
22:38 نه،
22:40 مگر سلاح؛
22:42 برای شما است آنچه شتران بار کرده‌اند،
22:44 جز سلاح.
22:46 پس بر رأی پیامبر فرود آمدند
22:48 (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
22:50 و شروع کردند به ویران کردن خانه‌های خود
22:52 تا مسلمانان در آن سکونت نکنند.
22:54 برخی از آنان
22:56 چارچوب‌های پنجره و میخ‌ها
22:58 و سایر چیزها را با خود برداشتند،
23:00 و زنان و کودکان را بر
23:02 ششصد شتر بار کردند.
23:04 و بیشترشان کوچ کردند،
23:06 از جمله حیی و سلام بن ابی الحقیق،
23:08 به سوی خیبر.
23:10 و پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) قبضه کرد
23:12 سلاحشان را،
23:14 و بر سرزمینشان مسلط شد.
23:16 از سلاح یافت شد
23:18 پنجاه زره
23:20 و چهل شمشیر.
23:22 گنج‌های سیره.