از مجموعهٔ گنجینههای سیره (مجموعه کامل شد)
· درس 8 از 58
گنجینه بیوگرافی | شیخ عثمان الخمیس | قسمت (8) | پیامبر صلی الله علیه و آله ندا را بلند کرد
صوت ترجمهشده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش میشود. متن زیر بهطور کامل ترجمه شده است.
0:000:00
متن کامل
ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00
بسم الله الرحمن الرحیم
0:03
گنجهای سیره
0:08
آشکار کردن دعوت توسط پیامبر (ﷺ)
0:14
هنگامی که این سخن الله تبارک و تعالی نازل شد
0:19
«ای جامهبهخودپیچیده»
0:22
«برخیز و هشدار ده»
0:24
«و پروردگارت را بزرگ دار»
0:26
«و جامههایت را پاک کن»
0:28
«و از پلیدی دوری کن»
0:30
«و بخشش مکن که بیشتر بگیری»
0:33
«و برای پروردگارت شکیبایی ورز»
0:36
آشکار کردن دعوت به توحید توسط پیامبر (ﷺ)
0:41
و این بدان سبب بود که الله تبارک و تعالی
0:44
او را از خواب و آرمیدن و خزیدن (در جامه) برکند
0:48
به سوی جهاد و کوشش و رنج
0:51
پس فرمود:
0:52
ای جامهبهخودپیچیده
0:54
برخیز و هشدار ده
0:56
گویی به او گفته شد
0:58
کسی که تنها برای خود زندگی میکند، شاید آسوده زندگی کند
1:03
اما تو کسی هستی که این بار بزرگ را بر دوش میکشی
1:06
تو را با خواب چه کار
1:08
تو را با آسایش چه کار
1:10
تو را با بستر گرم چه کار
1:13
برخیز برای کار بزرگی که در انتظار توست
1:16
و بار سنگینی که برایت آماده شده است
1:19
برخیز برای تلاش و رنج و کوشش و خستگی
1:22
هنگام خواب و آسایش گذشت
1:25
و از امروز جز شبزندهداری پیوسته و جهاد طولانی و دشوار چیزی نیست
1:29
(اینها همه بر تو لازم است)
1:32
برخیز و برای این امر آماده و مهیا شو
1:36
اینگونه الله تبارک و تعالی به پیامبرش (ﷺ) فرمان داد
1:42
که برخیزد و دعوت به سوی الله را آشکار کند
1:45
و ابوهریره رضیاللهعنه برای ما روایت کرده است
1:49
آغاز دعوت پیامبر (ﷺ) و آشکار کردن آن
1:54
که فرمود:
1:56
هنگامی که این آیه نازل شد
1:58
«و خویشاوندان نزدیکت را هشدار ده»
2:02
رسول الله (ﷺ) قریش را فراخواند
2:06
پس گرد آمدند
2:08
(پیامبر) همگان را عام و خاص (مخاطب قرار داد)
2:09
و فرمود:
2:11
ای بنی کعب بن لؤی
2:13
خود را از آتش نجات دهید
2:16
ای بنی مرة بن کعب
2:18
خود را از آتش نجات دهید
2:21
ای بنی عبد شمس
2:23
خود را از آتش نجات دهید
2:26
ای بنی عبد مناف
2:29
خود را از آتش نجات دهید
2:32
ای بنی هاشم
2:34
خود را از آتش نجات دهید
2:37
ای بنی عبدالمطلب
2:39
خود را از آتش نجات دهید
2:42
ای فاطمه
2:44
خود را از آتش نجات ده
2:46
زیرا من از جانب الله برای شما هیچ چیزی را مالک نیستم
2:50
جز اینکه با شما خویشاوندیای دارم که آن را به پیوند آن (با نیکی) برقرار خواهم داشت
2:55
و از ابن عباس رضیاللهعنهما روایت است که گفت
2:59
هنگامی که این آیه نازل شد
3:01
«و خویشاوندان نزدیکت را هشدار ده»
3:04
رسول الله (ﷺ) بیرون آمد
3:08
تا آنکه بر صفا بالا رفت و بانگ زد
3:11
«ای وای صبحگاهها!»
3:13
پس گفتند:
3:14
این کیست که فریاد میزند؟
3:16
گفتند: محمد است
3:18
پس نزد او گرد آمدند
3:20
و (پیامبر) فرمود:
3:21
ای بنی فلان
3:23
ای بنی فلان
3:24
ای بنی فلان
3:26
ای بنی عبد مناف
3:28
ای بنی عبدالمطلب
3:31
پس نزد او گرد آمدند
3:33
و (پیامبر) فرمود:
3:34
به من بگویید، اگر به شما خبر دهم
3:36
که سوارهای از دامنه این کوه بیرون میآید
3:39
آیا مرا باور میکنید؟
3:41
و در روایتی آمده است:
3:43
اگر به شما بگویم که پشت این دره
3:46
لشکری است که صبحگاهان بر شما میتازد
3:48
آیا مرا باور میکنید؟
3:50
به خدا سوگند، اگر به او میگفتند: تو را باور میکنیم
3:53
همین کافی بود
3:54
اما الله تبارک و تعالی نخواست
3:57
مگر اینکه (آنان) به حق گواهی دهند
3:59
و آن سخنی را بگوید که بر ضد ایشان گواه باشد
4:03
و بر تکبر و لجاجتشان
4:06
و رویگردانیشان از حقی که شناخته بودند
4:09
پس گفتند:
4:10
ما هرگز از تو دروغی ندیدهایم
4:13
و اینگونه اهل مکه برای پیامبر (ﷺ) گواهی میدهند
4:18
بنا بر آنچه مشهور است، پس از چهل و سه سال
4:22
که هرگز دروغگوییای از او تجربه نکرده بودند
4:26
و بهزودی از داستان ابوسفیان خواهد آمد
4:29
آنگاه که هرقل از او میپرسد
4:31
در آغاز سال هفتم هجرت
4:34
آیا محمد پیش از آنکه آنچه را گفت بگوید، دروغ میگفت؟
4:38
پس (ابوسفیان) گفت: نه
4:40
پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) فرمود:
4:43
«من برای شما هشداردهندهام پیش از عذابی سخت.»
4:48
آنگاه عموی پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم)، ابولهب، برخاست.
4:52
و گفت:
4:54
«نابود شوی!
4:55
آیا ما را جز برای این گرد نیاوردی؟»
4:58
سپس برخاست
4:59
و الله تبارک و تعالی آیاتی نازل فرمود که در آن از پیامبرش (صلیاللهعلیهوسلم) دفاع میکند.
5:07
پس خداوند سبحانه و تعالی فرمود:
5:10
«تبّت یدا أبی لهب وتبّ» — دو دست ابولهب نابود باد و خود او نیز نابود شد.
5:14
«ما أغنی عنه ماله وما کسب» — مال و آنچه به دست آورده بود، برای او سودی نداشت.
5:18
«سیصلی ناراً ذات لهب» — بهزودی در آتشی شعلهور درخواهد آمد.
5:22
و زنش، هیزمکش،
5:26
«فی جیدها حبل من مسد» — بر گردنش ریسمانی از لیف خرما خواهد بود.
5:33
سپس پس از آن، دعوت آشکار آغاز شد.
5:36
و الله تبارک و تعالی به پیامبرش (صلیاللهعلیهوسلم) فرمان داد
5:42
پس از سه سال از آغاز بعثت،
5:44
که آنچه را فرمان یافته به آشکارا بیان کند
5:47
و بر آزار مشرکان شکیبایی ورزد.
5:50
و یاران رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) چون نماز میگزاردند،
5:55
به درهها میرفتند
5:57
و نماز خود را از قوم خویش پنهان میداشتند.
6:00
پس سعد بن ابی وقاص با گروهی که در درههای مکه نماز میگزاردند، (بودند)
6:06
که ناگهان برخی از مشرکان بر آنان آگاه شدند
6:09
و با آنان ستیزه کردند تا با ایشان جنگیدند.
6:12
سعد بن ابی وقاص مردی از مشرکان را با استخوان فک شتری زد و سرش را شکست.
6:18
پس این نخستین خونی بود که در اسلام ریخته شد.
6:22
و مردم شروع کردند به ورود در دین الله تبارک و تعالی.
6:27
و پیشتر ابوبکر و علی و زید و بلال و خدیجه اسلام آورده بودند.
6:33
سپس عمار بن یاسر اسلام آورد.
6:35
و همچنین عثمان و زبیر اسلام آوردند.
6:38
و ابن عوف و سعد بن ابی وقاص و طلحه بن عبیدالله.
6:44
سپس ابوعبیده اسلام آورد
6:46
و ابوسلمه بن عبدالاسد
6:48
و ارقم بن ابی الارقم
6:50
و عثمان بن مظعون
6:52
و سعید بن زید
6:54
و خباب بن الارت
6:56
و عبدالله بن مسعود
6:58
و فاطمه دختر خطاب.
7:01
و اسلام همه اینان پنهانی بود.
7:05
و پس از آنکه الله جل و علا این سخن را نازل فرمود:
7:09
«فاصدع بما تؤمر وأعرض عن المشرکین» — پس آنچه را فرمان دادهای آشکارا بیان کن و از مشرکان روی بگردان.
7:13
رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) برخاست
7:16
و خرافات شرک و یاوههای آن را انکار کرد،
7:19
و حقیقت بتها را بیان نمود
7:22
و حقیقت پرستندگان آنها را،
7:24
و اینکه شایسته نیست در برابر آنها سجده شود
7:27
و اینکه جز الله تبارک و تعالی پرستش شوند،
7:31
و شروع کرد به سبک شمردن خردهای (باطل) و آشکار ساختن گمراهی.
7:34
(صلیاللهعلیهوسلم).
7:37
از خباب بن الارت رضیاللهعنه روایت است که گفت:
7:41
مردی آهنگر بودم،
7:43
و عاص بن وائل دِینی بر عهده داشت.
7:46
نزدش رفتم تا طلبم را بخواهم.
7:48
گفت: «نه، به الله سوگند،
7:51
تا به محمد کافر نشوی، طلبت را نمیدهم.»
7:55
گفتم: «نه، به الله سوگند، به محمد کافر نمیشوم،
7:59
تا آنکه تو بمیری و سپس برانگیخته شوی.»
8:01
گفت: «پس اگر من مردم و سپس برانگیخته شدم،
8:05
نزد من بیا که مال و فرزند خواهم داشت، آنگاه به تو خواهم داد.»
8:10
پس الله تبارک و تعالی نازل فرمود:
8:13
«أفرأیت الذی کفر بآیاتنا» — آیا دیدی کسی را که به آیات ما کفر ورزید؟
8:17
و گفت: قطعاً مال و فرزند به من داده خواهد شد؟
8:21
آیا از غیب آگاه شده یا نزد رحمان پیمانی گرفته است؟
8:27
«کلاّ سنکتب ما یقول» — هرگز؛ بهزودی آنچه را میگوید ثبت خواهیم کرد.
8:31
«ونمدّ له من العذاب مدّاً» — و عذاب او را پیوسته و فزاینده خواهیم افزود.
8:34
«ونرثه ما یقول ویأتینا فرداً» — و آنچه را میگوید از او باز میستانیم و تنها نزد ما خواهد آمد.
8:39
و چون پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) آغاز به دعوت به سوی الله تبارک و تعالی کرد،
8:43
(در این هنگام)
8:46
گروهی از بزرگان مکه نزد ابوطالب رفتند،
8:50
که عموی پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) بود،
8:53
و گفتند: «ای ابوطالب،
8:56
پسر برادرت خدایان ما را دشنام داده،
8:59
و خردهای ما را سبک شمرده،
9:01
و دین ما را عیب کرده و پدرانمان را گمراه خوانده است.
9:04
یا او را از ما بازداری،
9:07
یا میان ما و او را رها کنی،
9:10
که تو نیز بر همان چیزی هستی که ما بر آنیم، از مخالفت او؛ پس ما تو را از او کفایت میکنیم.»
9:15
ابوطالب سخنی نرم به آنان گفت
9:18
و ایشان را به نیکویی برگرداند.
9:20
پس از نزد او رفتند.
9:22
و ابوطالب نزد پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) رفت و با او سخن گفت،
9:28
اما (پیامبر) او را پاسخ مثبت نداد.
9:29
و پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) بر همان روش خود استوار ماند.
9:34
و چون موسم حج نزدیک شد،
9:37
کافران مکه و بزرگانشان نزد ولید بن مغیره گرد آمدند
9:42
و گفتند: «چه بگوییم هنگامی که مردم بیایند؟»
9:45
ولید به آنان گفت:
9:47
«بر سخنی واحد توافق کنید
9:50
و با یکدیگر مخالفت نورزید که برخی، سخن برخی دیگر را تکذیب کند
9:54
و سخن شما بخشی از آن را بخش دیگر باطل سازد.»
9:57
گفتند به او:
9:59
«بلکه تو بگو و ما بشنویم.»
10:01
گفت: «نه.
10:02
شما بگویید و من بشنوم.»
10:06
گفتند: «میگوییم کاهن است.»
10:09
گفت: «نه، به الله سوگند، او کاهن نیست،
10:12
ما کاهنان را دیدهایم،
10:14
پس سخن او نه زمزمه کاهن است و نه سجع او.»
10:18
گفتند: بگوییم دیوانه است.
10:21
گفت: او دیوانه نیست.
10:24
ما دیوانگی را دیدهایم و آن را شناختهایم.
10:27
او نه به خفگیای (که دیوانگی پدید میآورد) گرفتار است، نه وسوسههای آن در او راه دارد و نه وسوسهگریاش.
10:32
گفتند: پس بگوییم شاعر است.
10:35
گفت: او شاعر نیست.
10:38
ما شعر را با همهٔ انواعش شناختهایم؛ رجز و قصیدهاش را،
10:42
و کوتاه و بلندش را.
10:45
پس او شعر نیست.
10:47
گفتند: پس بگوییم جادوگر است.
10:50
گفت: او جادوگر نیست.
10:53
ما جادوگران و جادوی ایشان را دیدهایم،
10:56
پس او نه همانند ایشان است و نه گرههای جادویشان.
10:59
گفتند: پس چه بگوییم؟
11:02
پس (ولید) به ایشان گفت:
11:04
به خدا سوگند که سخن او را شیرینیای است،
11:07
و ریشهاش (در دل مؤمنان) استوار است،
11:09
و شاخهاش میوهدار است،
11:11
و شما چیزی (در ردّ او) نمیگویید
11:14
جز آنکه دانسته میشود که باطل است.
11:17
و نزدیکترین سخن دربارهاش این است که بگویید: جادوگر است،
11:21
او سخنی آورده که جادوست،
11:24
که میان مرد و پدرش جدایی میافکند،
11:26
و میان مرد و برادرش،
11:28
و میان مرد و همسرش و خویشاوندانش،
11:32
پس بدین سبب از گردش پراکنده شدند.
11:35
اما آیا کار به همینگونه باقی ماند؟
11:38
نه، بلکه الله تبارک و تعالی از پیامبرش دفاع کرد
11:43
و درباره ولید بن مغیره و کسانی که با او بودند فرمود:
11:47
«ذرنی ومن خلقت وحیداً» — مرا با کسی که تنها آفریدهام واگذار.
11:51
«وجعلت له مالاً ممدوداً» — و برای او مال فراوان قرار دادم.
11:54
و فرزندانی حاضر (در کنارش)،
11:56
و برایش (زندگی را) آسان ساختم،
11:59
سپس طمع میکند که بیفزایم؛ نه چنین است،
12:03
که او با آیات ما ستیزهجو بود،
12:07
به زودی او را به سختی بالا رفتن وادارم.»
12:09
«او اندیشید و سنجید،
12:13
پس کشته باد، چگونه سنجید!
12:16
«ثم قتل کیف قدّر» — سپس نابود باد، چگونه اندازهگیری کرد!
12:19
سپس نگریست،
12:21
سپس چهره درهم کشید و روی ترش کرد،
12:24
سپس پشت کرد و تکبر ورزید،
12:27
پس گفت: این جز جادویی که (از دیگران) نقل میشود نیست،
12:31
«إن هذا إلاّ قول البشر» — این جز سخن انسان نیست.
12:35
«به زودی او را به سقر درمیافکنم،
12:37
«وما أدراک ما سقر» — و تو چه میدانی سَقَر چیست؟
12:58
و (ولید و همدستانش) گفتند: پیامبر ﷺ
13:00
و اصحابش را با اتهام و دشنام (میآزردند).
13:04
و گروههایی برای مسخره کردن
13:06
اسلام و مردانش گرد آمدند و (بر آنان) تهمت زدند.
13:09
الله تعالی فرمود:
13:11
«و گفتند: ای کسی که
13:14
ذکر (قرآن) بر او نازل شده، تو قطعاً دیوانهای!»
13:18
و (پیامبر) به جادوگری و دروغگویی متهم شد.
13:21
الله تعالی فرمود:
13:23
«و اینچنین به او چشمدوخته مینگریستند،
13:27
میخواهند با این نگاه، او را با چشمان خود بلغزانند،
13:31
تا او را در هلاکتی که ناشی از حسد آنان است بیندازند.»
13:35
الله تعالی فرمود:
13:53
و او را متهم کردند که از دو کودک اهل نجران (آموزش) گرفته است،
13:58
پس الله نازل فرمود:
14:00
«لسان الذی یلحدون إلیه أعجمی» — زبانِ کسانی که به او نسبت کژی میدهند، عجمی است.
14:04
«وهذا لسان عربی مبین» — و این زبانی عربی و روشن است.
14:10
و اصحابش را نیز مسخره کردند،
14:12
و گفتند: ای کسانی که
14:14
به او نگاه کنان (با تمسخر) مینگرند...
14:18
و گفتند: ای کسانی که
14:21
و اصحابش را نیز مسخره کردند.
14:23
الله تعالی فرمود:
14:51
«وما أرسلوا علیهم حافظین» — و بر آنان نگهبانی فرستاده نشد.
14:55
و درباره قرآن کریم گفتند:
14:58
«افسانههای پیشینیان است که آن را مینویسد،
15:02
«فهی تملی علیه بکرة وأصیلاً» — پس آن [سخن] صبح و شام بر او خوانده میشود.
15:06
و گفتند:
15:08
«این جز دروغی که (او) بر هم بافته نیست،
15:11
«وأعانه علیه قوم آخرون» — و گروهی دیگر او را در این کار یاری کردند.
15:15
و از روی نادانی خود خواستند
15:17
که قرآن کریم را با افسانههای پیشینیان مقابله کنند.
15:21
و این بدان سبب بود که پیامبر ﷺ
15:25
هرگاه با مردم سخن میگفت،
15:27
و ایشان را به سوی الله تبارک و تعالی فرا میخواند،
15:30
و قرآن را بر ایشان میخواند،
15:32
سپس برمیخاست.
15:34
نضر بن حارث میآمد
15:35
و در جای پیامبر ﷺ مینشست،
15:39
سپس میگفت:
15:41
«به خدا سوگند که محمد در سخن از من نیکوتر نیست.»
15:45
سپس برای ایشان از پادشاهان فارس سخن میگفت.
15:48
سپس میگفت:
15:50
«محمد به چه چیز از من در سخن نیکوتر است؟»
15:54
و (قریش) به سازش و مصالحه کوشیدند،
15:56
چنانکه الله تبارک و تعالی فرموده است:
15:59
«پس از تکذیبکنندگان فرمان مبر.
16:02
دوست دارند که (تو) نرم شوی تا ایشان نیز نرمی کنند.»
16:06
دوم: آزار (دادن)،
16:07
آزار (دادن)،
16:08
و آن دو نوع است.
16:10
نوع نخست:
16:11
آزار روانی،
16:14
پس نخستین این آزار...
16:16
آنچه ابولهب (خدا زشتش گرداند) انجام داد.
16:19
او پسرانش عتبه و عتیبه را
16:22
با دو دختر پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) ازدواج داده بود:
16:26
رقیه و امکلثوم، پیش از بعثت.
16:30
چون پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) مبعوث شد
16:33
و بهسوی الله تبارک و تعالی دعوت کرد
16:36
و دعوت را آشکارا اعلام کرد،
16:38
ابولهب به پسرانش دستور داد که آن دو را طلاق دهند،
16:42
و آنان طلاق دادند.
16:46
همسر ابولهب، امجمیل،
16:50
که نامش اروی دختر حرب بود،
16:52
در دشمنی با پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) از شوهرش کم نمیگذاشت.
16:58
او خار و خاشاک حمل میکرد
17:00
و در راه پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) میریخت
17:04
و شبانه بر در خانهاش (خار میریخت).
17:06
او زنی زباندراز بود.
17:10
و چون شنید که دربارهٔ او و شوهرش از قرآن چه نازل شده،
17:14
«تبّت یدا أبی لهب وتبّ» — دو دست ابولهب نابود باد و خود او نیز نابود شد.
17:19
«ما أغنی عنه ماله وما کسب» — مال و آنچه به دست آورده بود، برای او سودی نداشت.
17:23
«سیصلی ناراً ذات لهب» — بهزودی در آتشی شعلهور درخواهد آمد.
17:27
و همسرش، هیزمکش (فتنه)،
17:31
«فی جیدها حبل من مسد» — بر گردنش ریسمانی از لیف خرما خواهد بود.
17:37
او نزد رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) آمد
17:40
در حالی که آن حضرت در مسجد، نزد کعبه نشسته بود
17:43
و ابوبکر همراهش بود.
17:45
او در دستش سنگ بود.
17:48
در برابر آن دو ایستاد،
17:50
و الله دیدگانش را گرفت،
17:51
بهگونهای که پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) را نمیدید
17:55
و جز ابوبکر را نمیدید.
17:57
پس گفت:
17:58
«ای ابوبکر!
18:00
همراهت کجاست؟
18:01
به من خبر رسیده که او مرا هجو میکند.
18:04
به الله سوگند، اگر او را بیابم،
18:06
با این سنگ بر دهانش خواهم زد.
18:08
به خدا سوگند که من شاعرهام.»
18:11
سپس گفت:
18:13
«مذمّم را نافرمانی کردیم،
18:15
و دینش را ترک گفتیم.»
18:17
آنگاه بازگشت.
18:19
ابوبکر گفت:
18:20
«ای رسول الله!
18:22
آیا ندیدی که او تو را دید؟»
18:24
فرمود:
18:25
«مرا ندید،
18:26
زیرا الله دیدگانش را از من بازداشت.»
18:30
و شگفت آنکه
18:31
الله جل و علا،
18:33
همانگونه که دیدگان او را از پیامبرش (صلیاللهعلیهوسلم) برگرداند،
18:35
(پیامبر) صلیاللهعلیهوسلم،
18:37
زبانش را نیز از او بازداشت،
18:40
بهطوری که گفت «مذمّم»
18:42
و «محمد» را نگفت.
18:44
نوع دوم: آزار جسمی.
18:46
(این نوع آزار جسمی است.)
18:48
از عبدالله بن مسعود رضیاللهعنه روایت است
18:52
که پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم)
18:55
نزد خانهٔ کعبه نماز میگزارد،
18:57
و ابوجهل و یارانش نشسته بودند.
19:00
پس برخی به برخی دیگر گفتند:
19:02
«کدامیک از شما شکمبهٔ شتر فلان قبیله را میآورد
19:06
تا هنگامی که (محمد) سجده میکند، بر پشتش بگذارد؟»
19:10
پس بدبختترین مردم برخاست،
19:12
و او عقبه بن ابی معیط بود.
19:15
او آن را آورد،
19:16
و نگاه کرد،
19:17
تا آنکه پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) سجده کرد
19:21
و آن را بر پشتش، میان دو شانهاش نهاد.
19:25
عبدالله میگوید:
19:27
و من نگاه میکردم و هیچ کاری از دستم برنمیآمد؛
19:30
کاش توان بازداشتنش را داشتم.
19:32
آنان به خنده افتادند و برخی به برخی دیگر تکیه میزدند،
19:36
و رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم)
19:39
سجدهکنان بود و سرش را برنمیداشت،
19:42
تا آنکه فاطمه آمد
19:44
و آن را از پشتش برداشت.
19:46
پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) سرش را بلند کرد
19:49
و فرمود:
19:51
«خدایا! قریش را به تو سپردم،»
19:54
سه بار.
19:55
بر آنان نفرین میفرمود.
19:57
این بر ایشان گران آمد، چون بر آنان نفرین کرد،
20:01
زیرا میپنداشتند که دعا در آن شهر مستجاب است،
20:06
بلکه میدانستند که پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) راستگو است
20:10
و بهراستی پیامبر است،
20:12
صلیاللهعلیهوسلم،
20:15
چنانکه الله تبارک و تعالی فرمود:
20:18
«قد نعلم إنه لیحزنک الذی یقولون» — بهیقین میدانیم که سخنِ آنان تو را اندوهگین میسازد.
20:23
زیرا آنان تو را تکذیب نمیکنند،
20:26
زیرا آنان تو را تکذیب نمیکنند،
20:29
«ولکن الظالمین بآیات الله یجحدون» — ولی ستمگران آیات الله را انکار میکنند.
20:35
(پیامبر) فرمود:
20:37
«خدایا! ابوجهل را به تو سپردم،
20:39
خدایا! عتبه بن ربیعه را به تو سپردم،
20:43
و شیبه بن ربیعه را،
20:45
و ولید بن عتبه را،
20:47
و امیه بن خلف را،
20:49
و عقبه بن ابی معیط را.»
20:51
و هفتمین را یاد کرد.
20:53
عبدالله میگوید
20:55
و آن را حفظ نکردم
20:57
سوگند به آنکه جانم در دست اوست
20:59
بهراستی آن کسی را دیدم که رسول الله (ﷺ) او را در چاه بدر بر زمین افتاده شمرد
21:05
چاه بدر
21:07
و همچنین مسلم روایت کرده است
21:09
از ابوهریره رضیاللهعنه که گفت
21:13
ابوجهل گفت
21:15
آیا محمد در میان شما به خاک بر صورتش میافتد؟
21:19
گفتند: آری
21:21
گفت: به لات و عزّی سوگند
21:23
اگر او را ببینم، حتماً گردنش را زیر پا میگذارم و صورتش را به خاک میمالم
21:29
پس ابوجهل نزد رسول الله (ﷺ) آمد
21:33
در حالیکه نماز میگزارد
21:35
ادعا کرد که گردنش را زیر پا خواهد گذاشت
21:37
ناگهان دیدند که او به عقب برمیگردد و با دستهایش خود را میپوشاند
21:43
پس مردم به او گفتند
21:45
ای ابوالحکم، تو را چه شده است؟
21:47
چه اتفاقی افتاده است؟
21:49
گفت: میان من و او خندقی از آتش و هولی و بالهایی است
21:55
ابوهریره گفت
21:57
پس رسول الله (ﷺ) فرمود
22:01
اگر به من نزدیک میشد
22:03
فرشتگان او را عضو به عضو میربودند
22:07
و از عروه بن زبیر روایت است که گفت
22:09
از عبدالله بن عمرو بن عاص پرسیدم
22:13
مرا خبر ده از سختترین کاری که مشرکان با پیامبر (ﷺ) کردند
22:19
عبدالله گفت
22:21
هنگامی که پیامبر (ﷺ) در حِجر کعبه نماز میگزارد
22:26
ناگاه عقبة بن أبی معیط آمد
22:29
و جامهاش را بر گردن او انداخت
22:32
و او را به شدت خفه کرد
22:35
پس ابوبکر آمد
22:37
تا آنکه او را گرفت و از پیامبر (ﷺ) دور کرد
22:42
در حالیکه میگفت
22:44
«أتقتلون رجلاً أن یقول ربی الله» — آیا مردی را میکشید به این دلیل که میگوید پروردگار من الله است؟
22:48
این آنچه بود که بر پیامبر (ﷺ) گذشت
22:52
و اما آنچه بر اصحابش گذشت بسیار است
22:56
از جمله عثمان بن عفان است
22:59
عمویش او را در حصیری از برگهای نخل میپیچید
23:04
سپس از زیر آن دود میکرد
23:06
مصعب بن عمیر است
23:08
چون مادرش از اسلام آوردن او آگاه شد
23:11
او را از خانهاش راند و گرسنه نگهداشت
23:14
و او از خوشعیشترین مردم بود
23:17
بلال بن رباح است
23:19
امیة بن خلف او را هنگامی که گرمای ظهر شدید میشد بیرون میبرد
23:24
و در ریگزار مکه میانداخت
23:27
سپس دستور میداد سنگ بزرگی را بر سینهاش بگذارند
23:31
آنگاه میگفت
23:33
به خدا سوگند، همینگونه خواهی ماند تا بمیری
23:37
یا به محمد کفر بورزی و لات و عزّی را بپرستی
23:41
پس بلال میگفت: احد، احد
23:45
این عذاب امیه بر بلال بود
23:48
و اما امیه
23:50
او عذابی بیشتر از این عذاب میدید
23:54
در حالیکه بلال میگفت: احد، احد
23:57
زیرا آن برای امیه سختتر از عذاب بلال بود رضیاللهعنه
24:03
روزی ابوبکر بر او گذشت در حالیکه آنان اینگونه با او رفتار میکردند
24:07
پس او را خرید رضیاللهعنه
24:10
و گفته شده که چون ابوبکر آمد تا او را بخرد گفت
24:15
او را به چند میفروشید؟
24:17
گفتند: تو بگو
24:19
گفت: به پانصد میفروشید؟
24:23
امیه گفت: به تو فروختم
24:25
پس ابوبکر او را خرید
24:27
آنگاه امیه گفت
24:29
اگر کمتر از این میدادی هم به تو میدادیم
24:34
ابوبکر گفت
24:36
ارزش بلال نزد الله تبارک و تعالی آشکار شد
24:40
اگر بیشتر از این میخواستی، میدادم
24:44
عمار بن یاسر و مادرش و پدرش
24:48
آنان را به ریگزار بیرون میبردند و شکنجهشان میکردند
24:52
و پیامبر (ﷺ) از کنار ایشان میگذشت و میفرمود
24:57
شکیبا باشید ای خاندان یاسر
24:59
زیرا وعدهگاه شما بهشت است
25:01
پس یاسر درگذشت
25:03
و سمیه مادر عمار در شکنجه جان داد
25:07
و او چنانکه گفته میشود نخستین شهیده در اسلام است
25:12
و سختی شکنجه به حد کمال رسید
25:14
تا آنجا که خباب بن الأرت رضیاللهعنه میگوید
25:19
نزد پیامبر (ﷺ) آمدم
25:22
در حالیکه در سایه کعبه بر بُردی تکیه داده بود
25:26
و ما از مشرکان سختی بسیار دیده بودیم
25:29
پس گفتم: آیا الله را نمیخوانی؟
25:32
او نشست در حالیکه چهرهاش سرخ شده بود و فرمود
25:36
کسانی که پیش از شما بودند
25:39
با شانههای آهنی پوست و گوشت را از استخوانش جدا میکردند
25:41
آنچه زیر استخوانهایش از گوشت و استخوان و رگ بود
25:45
و این عذاب ایشان را از دینشان بازنمیداشت
25:48
و اره را بر فرق سرشان مینهادند و آن را به دو نیم میکردند
25:54
و این عذاب ایشان را از دینشان بازنمیداشت
25:57
و الله این کار را به کمال خواهد رساند
26:00
تا آنجا که سوارکار از صنعاء تا حضرموت رود
26:04
و جز از الله عزّ و جلّ نترسد
26:07
و گرگ بر گوسفندان خویش [بیمی ندارد]
26:09
ولی شما شتاب میکنید
26:12
و با همه این آزارها
26:15
الله تبارک و تعالی با دوستانش بود
26:19
چنانکه فرموده است
26:21
«إن الله یدافع عن الذین آمنوا» — بیگمان الله از کسانی که ایمان آوردهاند دفاع میکند.
26:25
و چون آزار و اذیت افزون شد،
26:27
پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم)
26:30
به دعوت پنهانی بازگشت
26:32
در خانهٔ ارقم بن ابیالارقم،
26:35
و خانهٔ ارقم بر صفا بود،
26:38
دور از چشم طاغوتها و مجالس ایشان،
26:41
و پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) آن را برگزید
26:45
تا جای گردهمایی او باشد
26:48
با پیروانش (صلیاللهعلیهوسلم)
26:51
و این آزارها
26:54
در آغاز سال چهارم
26:56
از دعوت پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) بود
27:00
گنجینههای سیره