از مجموعهٔ گنجینه‌های سیره (مجموعه کامل شد) · درس 8 از 58

گنجینه بیوگرافی | شیخ عثمان الخمیس | قسمت (8) | پیامبر صلی الله علیه و آله ندا را بلند کرد

◉ 967 بازدید ⏱ 27:08 صدای اصلی (عربی)
صوت ترجمه‌شده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش می‌شود. متن زیر به‌طور کامل ترجمه شده است.
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:03 گنج‌های سیره
0:08 آشکار کردن دعوت توسط پیامبر (ﷺ)
0:14 هنگامی که این سخن الله تبارک و تعالی نازل شد
0:19 «ای جامه‌به‌خود‌پیچیده»
0:22 «برخیز و هشدار ده»
0:24 «و پروردگارت را بزرگ دار»
0:26 «و جامه‌هایت را پاک کن»
0:28 «و از پلیدی دوری کن»
0:30 «و بخشش مکن که بیشتر بگیری»
0:33 «و برای پروردگارت شکیبایی ورز»
0:36 آشکار کردن دعوت به توحید توسط پیامبر (ﷺ)
0:41 و این بدان سبب بود که الله تبارک و تعالی
0:44 او را از خواب و آرمیدن و خزیدن (در جامه) برکند
0:48 به سوی جهاد و کوشش و رنج
0:51 پس فرمود:
0:52 ای جامه‌به‌خود‌پیچیده
0:54 برخیز و هشدار ده
0:56 گویی به او گفته شد
0:58 کسی که تنها برای خود زندگی می‌کند، شاید آسوده زندگی کند
1:03 اما تو کسی هستی که این بار بزرگ را بر دوش می‌کشی
1:06 تو را با خواب چه کار
1:08 تو را با آسایش چه کار
1:10 تو را با بستر گرم چه کار
1:13 برخیز برای کار بزرگی که در انتظار توست
1:16 و بار سنگینی که برایت آماده شده است
1:19 برخیز برای تلاش و رنج و کوشش و خستگی
1:22 هنگام خواب و آسایش گذشت
1:25 و از امروز جز شب‌زنده‌داری پیوسته و جهاد طولانی و دشوار چیزی نیست
1:29 (این‌ها همه بر تو لازم است)
1:32 برخیز و برای این امر آماده و مهیا شو
1:36 این‌گونه الله تبارک و تعالی به پیامبرش (ﷺ) فرمان داد
1:42 که برخیزد و دعوت به سوی الله را آشکار کند
1:45 و ابوهریره رضی‌الله‌عنه برای ما روایت کرده است
1:49 آغاز دعوت پیامبر (ﷺ) و آشکار کردن آن
1:54 که فرمود:
1:56 هنگامی که این آیه نازل شد
1:58 «و خویشاوندان نزدیکت را هشدار ده»
2:02 رسول الله (ﷺ) قریش را فراخواند
2:06 پس گرد آمدند
2:08 (پیامبر) همگان را عام و خاص (مخاطب قرار داد)
2:09 و فرمود:
2:11 ای بنی کعب بن لؤی
2:13 خود را از آتش نجات دهید
2:16 ای بنی مرة بن کعب
2:18 خود را از آتش نجات دهید
2:21 ای بنی عبد شمس
2:23 خود را از آتش نجات دهید
2:26 ای بنی عبد مناف
2:29 خود را از آتش نجات دهید
2:32 ای بنی هاشم
2:34 خود را از آتش نجات دهید
2:37 ای بنی عبدالمطلب
2:39 خود را از آتش نجات دهید
2:42 ای فاطمه
2:44 خود را از آتش نجات ده
2:46 زیرا من از جانب الله برای شما هیچ چیزی را مالک نیستم
2:50 جز اینکه با شما خویشاوندی‌ای دارم که آن را به پیوند آن (با نیکی) برقرار خواهم داشت
2:55 و از ابن عباس رضی‌الله‌عنهما روایت است که گفت
2:59 هنگامی که این آیه نازل شد
3:01 «و خویشاوندان نزدیکت را هشدار ده»
3:04 رسول الله (ﷺ) بیرون آمد
3:08 تا آنکه بر صفا بالا رفت و بانگ زد
3:11 «ای وای صبحگاه‌ها!»
3:13 پس گفتند:
3:14 این کیست که فریاد می‌زند؟
3:16 گفتند: محمد است
3:18 پس نزد او گرد آمدند
3:20 و (پیامبر) فرمود:
3:21 ای بنی فلان
3:23 ای بنی فلان
3:24 ای بنی فلان
3:26 ای بنی عبد مناف
3:28 ای بنی عبدالمطلب
3:31 پس نزد او گرد آمدند
3:33 و (پیامبر) فرمود:
3:34 به من بگویید، اگر به شما خبر دهم
3:36 که سواره‌ای از دامنه این کوه بیرون می‌آید
3:39 آیا مرا باور می‌کنید؟
3:41 و در روایتی آمده است:
3:43 اگر به شما بگویم که پشت این دره
3:46 لشکری است که صبحگاهان بر شما می‌تازد
3:48 آیا مرا باور می‌کنید؟
3:50 به خدا سوگند، اگر به او می‌گفتند: تو را باور می‌کنیم
3:53 همین کافی بود
3:54 اما الله تبارک و تعالی نخواست
3:57 مگر اینکه (آنان) به حق گواهی دهند
3:59 و آن سخنی را بگوید که بر ضد ایشان گواه باشد
4:03 و بر تکبر و لجاجتشان
4:06 و روی‌گردانی‌شان از حقی که شناخته بودند
4:09 پس گفتند:
4:10 ما هرگز از تو دروغی ندیده‌ایم
4:13 و این‌گونه اهل مکه برای پیامبر (ﷺ) گواهی می‌دهند
4:18 بنا بر آنچه مشهور است، پس از چهل و سه سال
4:22 که هرگز دروغ‌گویی‌ای از او تجربه نکرده بودند
4:26 و به‌زودی از داستان ابوسفیان خواهد آمد
4:29 آنگاه که هرقل از او می‌پرسد
4:31 در آغاز سال هفتم هجرت
4:34 آیا محمد پیش از آنکه آنچه را گفت بگوید، دروغ می‌گفت؟
4:38 پس (ابوسفیان) گفت: نه
4:40 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
4:43 «من برای شما هشداردهنده‌ام پیش از عذابی سخت.»
4:48 آنگاه عموی پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)، ابولهب، برخاست.
4:52 و گفت:
4:54 «نابود شوی!
4:55 آیا ما را جز برای این گرد نیاوردی؟»
4:58 سپس برخاست
4:59 و الله تبارک و تعالی آیاتی نازل فرمود که در آن از پیامبرش (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) دفاع می‌کند.
5:07 پس خداوند سبحانه و تعالی فرمود:
5:10 «تبّت یدا أبی لهب وتبّ» — دو دست ابولهب نابود باد و خود او نیز نابود شد.
5:14 «ما أغنی عنه ماله وما کسب» — مال و آنچه به دست آورده بود، برای او سودی نداشت.
5:18 «سیصلی ناراً ذات لهب» — به‌زودی در آتشی شعله‌ور درخواهد آمد.
5:22 و زنش، هیزم‌کش،
5:26 «فی جیدها حبل من مسد» — بر گردنش ریسمانی از لیف خرما خواهد بود.
5:33 سپس پس از آن، دعوت آشکار آغاز شد.
5:36 و الله تبارک و تعالی به پیامبرش (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمان داد
5:42 پس از سه سال از آغاز بعثت،
5:44 که آنچه را فرمان یافته به آشکارا بیان کند
5:47 و بر آزار مشرکان شکیبایی ورزد.
5:50 و یاران رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) چون نماز می‌گزاردند،
5:55 به دره‌ها می‌رفتند
5:57 و نماز خود را از قوم خویش پنهان می‌داشتند.
6:00 پس سعد بن ابی وقاص با گروهی که در دره‌های مکه نماز می‌گزاردند، (بودند)
6:06 که ناگهان برخی از مشرکان بر آنان آگاه شدند
6:09 و با آنان ستیزه کردند تا با ایشان جنگیدند.
6:12 سعد بن ابی وقاص مردی از مشرکان را با استخوان فک شتری زد و سرش را شکست.
6:18 پس این نخستین خونی بود که در اسلام ریخته شد.
6:22 و مردم شروع کردند به ورود در دین الله تبارک و تعالی.
6:27 و پیش‌تر ابوبکر و علی و زید و بلال و خدیجه اسلام آورده بودند.
6:33 سپس عمار بن یاسر اسلام آورد.
6:35 و همچنین عثمان و زبیر اسلام آوردند.
6:38 و ابن عوف و سعد بن ابی وقاص و طلحه بن عبیدالله.
6:44 سپس ابوعبیده اسلام آورد
6:46 و ابوسلمه بن عبدالاسد
6:48 و ارقم بن ابی الارقم
6:50 و عثمان بن مظعون
6:52 و سعید بن زید
6:54 و خباب بن الارت
6:56 و عبدالله بن مسعود
6:58 و فاطمه دختر خطاب.
7:01 و اسلام همه اینان پنهانی بود.
7:05 و پس از آنکه الله جل و علا این سخن را نازل فرمود:
7:09 «فاصدع بما تؤمر وأعرض عن المشرکین» — پس آنچه را فرمان داده‌ای آشکارا بیان کن و از مشرکان روی بگردان.
7:13 رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) برخاست
7:16 و خرافات شرک و یاوه‌های آن را انکار کرد،
7:19 و حقیقت بت‌ها را بیان نمود
7:22 و حقیقت پرستندگان آنها را،
7:24 و اینکه شایسته نیست در برابر آنها سجده شود
7:27 و اینکه جز الله تبارک و تعالی پرستش شوند،
7:31 و شروع کرد به سبک شمردن خردهای (باطل) و آشکار ساختن گمراهی.
7:34 (صلی‌الله‌علیه‌وسلم).
7:37 از خباب بن الارت رضی‌الله‌عنه روایت است که گفت:
7:41 مردی آهنگر بودم،
7:43 و عاص بن وائل دِینی بر عهده داشت.
7:46 نزدش رفتم تا طلبم را بخواهم.
7:48 گفت: «نه، به الله سوگند،
7:51 تا به محمد کافر نشوی، طلبت را نمی‌دهم.»
7:55 گفتم: «نه، به الله سوگند، به محمد کافر نمی‌شوم،
7:59 تا آنکه تو بمیری و سپس برانگیخته شوی.»
8:01 گفت: «پس اگر من مردم و سپس برانگیخته شدم،
8:05 نزد من بیا که مال و فرزند خواهم داشت، آنگاه به تو خواهم داد.»
8:10 پس الله تبارک و تعالی نازل فرمود:
8:13 «أفرأیت الذی کفر بآیاتنا» — آیا دیدی کسی را که به آیات ما کفر ورزید؟
8:17 و گفت: قطعاً مال و فرزند به من داده خواهد شد؟
8:21 آیا از غیب آگاه شده یا نزد رحمان پیمانی گرفته است؟
8:27 «کلاّ سنکتب ما یقول» — هرگز؛ به‌زودی آنچه را می‌گوید ثبت خواهیم کرد.
8:31 «ونمدّ له من العذاب مدّاً» — و عذاب او را پیوسته و فزاینده خواهیم افزود.
8:34 «ونرثه ما یقول ویأتینا فرداً» — و آنچه را می‌گوید از او باز می‌ستانیم و تنها نزد ما خواهد آمد.
8:39 و چون پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) آغاز به دعوت به سوی الله تبارک و تعالی کرد،
8:43 (در این هنگام)
8:46 گروهی از بزرگان مکه نزد ابوطالب رفتند،
8:50 که عموی پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بود،
8:53 و گفتند: «ای ابوطالب،
8:56 پسر برادرت خدایان ما را دشنام داده،
8:59 و خردهای ما را سبک شمرده،
9:01 و دین ما را عیب کرده و پدرانمان را گمراه خوانده است.
9:04 یا او را از ما بازداری،
9:07 یا میان ما و او را رها کنی،
9:10 که تو نیز بر همان چیزی هستی که ما بر آنیم، از مخالفت او؛ پس ما تو را از او کفایت می‌کنیم.»
9:15 ابوطالب سخنی نرم به آنان گفت
9:18 و ایشان را به نیکویی برگرداند.
9:20 پس از نزد او رفتند.
9:22 و ابوطالب نزد پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) رفت و با او سخن گفت،
9:28 اما (پیامبر) او را پاسخ مثبت نداد.
9:29 و پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بر همان روش خود استوار ماند.
9:34 و چون موسم حج نزدیک شد،
9:37 کافران مکه و بزرگانشان نزد ولید بن مغیره گرد آمدند
9:42 و گفتند: «چه بگوییم هنگامی که مردم بیایند؟»
9:45 ولید به آنان گفت:
9:47 «بر سخنی واحد توافق کنید
9:50 و با یکدیگر مخالفت نورزید که برخی، سخن برخی دیگر را تکذیب کند
9:54 و سخن شما بخشی از آن را بخش دیگر باطل سازد.»
9:57 گفتند به او:
9:59 «بلکه تو بگو و ما بشنویم.»
10:01 گفت: «نه.
10:02 شما بگویید و من بشنوم.»
10:06 گفتند: «می‌گوییم کاهن است.»
10:09 گفت: «نه، به الله سوگند، او کاهن نیست،
10:12 ما کاهنان را دیده‌ایم،
10:14 پس سخن او نه زمزمه کاهن است و نه سجع او.»
10:18 گفتند: بگوییم دیوانه است.
10:21 گفت: او دیوانه نیست.
10:24 ما دیوانگی را دیده‌ایم و آن را شناخته‌ایم.
10:27 او نه به خفگی‌ای (که دیوانگی پدید می‌آورد) گرفتار است، نه وسوسه‌های آن در او راه دارد و نه وسوسه‌گری‌اش.
10:32 گفتند: پس بگوییم شاعر است.
10:35 گفت: او شاعر نیست.
10:38 ما شعر را با همهٔ انواعش شناخته‌ایم؛ رجز و قصیده‌اش را،
10:42 و کوتاه و بلندش را.
10:45 پس او شعر نیست.
10:47 گفتند: پس بگوییم جادوگر است.
10:50 گفت: او جادوگر نیست.
10:53 ما جادوگران و جادوی ایشان را دیده‌ایم،
10:56 پس او نه همانند ایشان است و نه گره‌های جادوی‌شان.
10:59 گفتند: پس چه بگوییم؟
11:02 پس (ولید) به ایشان گفت:
11:04 به خدا سوگند که سخن او را شیرینی‌ای است،
11:07 و ریشه‌اش (در دل مؤمنان) استوار است،
11:09 و شاخه‌اش میوه‌دار است،
11:11 و شما چیزی (در ردّ او) نمی‌گویید
11:14 جز آنکه دانسته می‌شود که باطل است.
11:17 و نزدیک‌ترین سخن درباره‌اش این است که بگویید: جادوگر است،
11:21 او سخنی آورده که جادوست،
11:24 که میان مرد و پدرش جدایی می‌افکند،
11:26 و میان مرد و برادرش،
11:28 و میان مرد و همسرش و خویشاوندانش،
11:32 پس بدین سبب از گردش پراکنده شدند.
11:35 اما آیا کار به همین‌گونه باقی ماند؟
11:38 نه، بلکه الله تبارک و تعالی از پیامبرش دفاع کرد
11:43 و درباره ولید بن مغیره و کسانی که با او بودند فرمود:
11:47 «ذرنی ومن خلقت وحیداً» — مرا با کسی که تنها آفریده‌ام واگذار.
11:51 «وجعلت له مالاً ممدوداً» — و برای او مال فراوان قرار دادم.
11:54 و فرزندانی حاضر (در کنارش)،
11:56 و برایش (زندگی را) آسان ساختم،
11:59 سپس طمع می‌کند که بیفزایم؛ نه چنین است،
12:03 که او با آیات ما ستیزه‌جو بود،
12:07 به زودی او را به سختی بالا رفتن وادارم.»
12:09 «او اندیشید و سنجید،
12:13 پس کشته باد، چگونه سنجید!
12:16 «ثم قتل کیف قدّر» — سپس نابود باد، چگونه اندازه‌گیری کرد!
12:19 سپس نگریست،
12:21 سپس چهره درهم کشید و روی ترش کرد،
12:24 سپس پشت کرد و تکبر ورزید،
12:27 پس گفت: این جز جادویی که (از دیگران) نقل می‌شود نیست،
12:31 «إن هذا إلاّ قول البشر» — این جز سخن انسان نیست.
12:35 «به زودی او را به سقر درمی‌افکنم،
12:37 «وما أدراک ما سقر» — و تو چه می‌دانی سَقَر چیست؟
12:58 و (ولید و همدستانش) گفتند: پیامبر ﷺ
13:00 و اصحابش را با اتهام و دشنام (می‌آزردند).
13:04 و گروه‌هایی برای مسخره کردن
13:06 اسلام و مردانش گرد آمدند و (بر آنان) تهمت زدند.
13:09 الله تعالی فرمود:
13:11 «و گفتند: ای کسی که
13:14 ذکر (قرآن) بر او نازل شده، تو قطعاً دیوانه‌ای!»
13:18 و (پیامبر) به جادوگری و دروغگویی متهم شد.
13:21 الله تعالی فرمود:
13:23 «و اینچنین به او چشم‌دوخته می‌نگریستند،
13:27 می‌خواهند با این نگاه، او را با چشمان خود بلغزانند،
13:31 تا او را در هلاکتی که ناشی از حسد آنان است بیندازند.»
13:35 الله تعالی فرمود:
13:53 و او را متهم کردند که از دو کودک اهل نجران (آموزش) گرفته است،
13:58 پس الله نازل فرمود:
14:00 «لسان الذی یلحدون إلیه أعجمی» — زبانِ کسانی که به او نسبت کژی می‌دهند، عجمی است.
14:04 «وهذا لسان عربی مبین» — و این زبانی عربی و روشن است.
14:10 و اصحابش را نیز مسخره کردند،
14:12 و گفتند: ای کسانی که
14:14 به او نگاه کنان (با تمسخر) می‌نگرند...
14:18 و گفتند: ای کسانی که
14:21 و اصحابش را نیز مسخره کردند.
14:23 الله تعالی فرمود:
14:51 «وما أرسلوا علیهم حافظین» — و بر آنان نگهبانی فرستاده نشد.
14:55 و درباره قرآن کریم گفتند:
14:58 «افسانه‌های پیشینیان است که آن را می‌نویسد،
15:02 «فهی تملی علیه بکرة وأصیلاً» — پس آن [سخن] صبح و شام بر او خوانده می‌شود.
15:06 و گفتند:
15:08 «این جز دروغی که (او) بر هم بافته نیست،
15:11 «وأعانه علیه قوم آخرون» — و گروهی دیگر او را در این کار یاری کردند.
15:15 و از روی نادانی خود خواستند
15:17 که قرآن کریم را با افسانه‌های پیشینیان مقابله کنند.
15:21 و این بدان سبب بود که پیامبر ﷺ
15:25 هرگاه با مردم سخن می‌گفت،
15:27 و ایشان را به سوی الله تبارک و تعالی فرا می‌خواند،
15:30 و قرآن را بر ایشان می‌خواند،
15:32 سپس برمی‌خاست.
15:34 نضر بن حارث می‌آمد
15:35 و در جای پیامبر ﷺ می‌نشست،
15:39 سپس می‌گفت:
15:41 «به خدا سوگند که محمد در سخن از من نیکوتر نیست.»
15:45 سپس برای ایشان از پادشاهان فارس سخن می‌گفت.
15:48 سپس می‌گفت:
15:50 «محمد به چه چیز از من در سخن نیکوتر است؟»
15:54 و (قریش) به سازش و مصالحه کوشیدند،
15:56 چنان‌که الله تبارک و تعالی فرموده است:
15:59 «پس از تکذیب‌کنندگان فرمان مبر.
16:02 دوست دارند که (تو) نرم شوی تا ایشان نیز نرمی کنند.»
16:06 دوم: آزار (دادن)،
16:07 آزار (دادن)،
16:08 و آن دو نوع است.
16:10 نوع نخست:
16:11 آزار روانی،
16:14 پس نخستین این آزار...
16:16 آنچه ابولهب (خدا زشتش گرداند) انجام داد.
16:19 او پسرانش عتبه و عتیبه را
16:22 با دو دختر پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) ازدواج داده بود:
16:26 رقیه و ام‌کلثوم، پیش از بعثت.
16:30 چون پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) مبعوث شد
16:33 و به‌سوی الله تبارک و تعالی دعوت کرد
16:36 و دعوت را آشکارا اعلام کرد،
16:38 ابولهب به پسرانش دستور داد که آن دو را طلاق دهند،
16:42 و آنان طلاق دادند.
16:46 همسر ابولهب، ام‌جمیل،
16:50 که نامش اروی دختر حرب بود،
16:52 در دشمنی با پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) از شوهرش کم نمی‌گذاشت.
16:58 او خار و خاشاک حمل می‌کرد
17:00 و در راه پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) می‌ریخت
17:04 و شبانه بر در خانه‌اش (خار می‌ریخت).
17:06 او زنی زبان‌دراز بود.
17:10 و چون شنید که دربارهٔ او و شوهرش از قرآن چه نازل شده،
17:14 «تبّت یدا أبی لهب وتبّ» — دو دست ابولهب نابود باد و خود او نیز نابود شد.
17:19 «ما أغنی عنه ماله وما کسب» — مال و آنچه به دست آورده بود، برای او سودی نداشت.
17:23 «سیصلی ناراً ذات لهب» — به‌زودی در آتشی شعله‌ور درخواهد آمد.
17:27 و همسرش، هیزم‌کش (فتنه)،
17:31 «فی جیدها حبل من مسد» — بر گردنش ریسمانی از لیف خرما خواهد بود.
17:37 او نزد رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) آمد
17:40 در حالی که آن حضرت در مسجد، نزد کعبه نشسته بود
17:43 و ابوبکر همراهش بود.
17:45 او در دستش سنگ بود.
17:48 در برابر آن دو ایستاد،
17:50 و الله دیدگانش را گرفت،
17:51 به‌گونه‌ای که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) را نمی‌دید
17:55 و جز ابوبکر را نمی‌دید.
17:57 پس گفت:
17:58 «ای ابوبکر!
18:00 همراهت کجاست؟
18:01 به من خبر رسیده که او مرا هجو می‌کند.
18:04 به الله سوگند، اگر او را بیابم،
18:06 با این سنگ بر دهانش خواهم زد.
18:08 به خدا سوگند که من شاعره‌ام.»
18:11 سپس گفت:
18:13 «مذمّم را نافرمانی کردیم،
18:15 و دینش را ترک گفتیم.»
18:17 آنگاه بازگشت.
18:19 ابوبکر گفت:
18:20 «ای رسول الله!
18:22 آیا ندیدی که او تو را دید؟»
18:24 فرمود:
18:25 «مرا ندید،
18:26 زیرا الله دیدگانش را از من بازداشت.»
18:30 و شگفت آن‌که
18:31 الله جل و علا،
18:33 همان‌گونه که دیدگان او را از پیامبرش (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) برگرداند،
18:35 (پیامبر) صلی‌الله‌علیه‌وسلم،
18:37 زبانش را نیز از او بازداشت،
18:40 به‌طوری که گفت «مذمّم»
18:42 و «محمد» را نگفت.
18:44 نوع دوم: آزار جسمی.
18:46 (این نوع آزار جسمی است.)
18:48 از عبدالله بن مسعود رضی‌الله‌عنه روایت است
18:52 که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
18:55 نزد خانهٔ کعبه نماز می‌گزارد،
18:57 و ابوجهل و یارانش نشسته بودند.
19:00 پس برخی به برخی دیگر گفتند:
19:02 «کدام‌یک از شما شکمبهٔ شتر فلان قبیله را می‌آورد
19:06 تا هنگامی که (محمد) سجده می‌کند، بر پشتش بگذارد؟»
19:10 پس بدبخت‌ترین مردم برخاست،
19:12 و او عقبه بن ابی معیط بود.
19:15 او آن را آورد،
19:16 و نگاه کرد،
19:17 تا آن‌که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) سجده کرد
19:21 و آن را بر پشتش، میان دو شانه‌اش نهاد.
19:25 عبدالله می‌گوید:
19:27 و من نگاه می‌کردم و هیچ کاری از دستم برنمی‌آمد؛
19:30 کاش توان بازداشتنش را داشتم.
19:32 آنان به خنده افتادند و برخی به برخی دیگر تکیه می‌زدند،
19:36 و رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
19:39 سجده‌کنان بود و سرش را برنمی‌داشت،
19:42 تا آن‌که فاطمه آمد
19:44 و آن را از پشتش برداشت.
19:46 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) سرش را بلند کرد
19:49 و فرمود:
19:51 «خدایا! قریش را به تو سپردم،»
19:54 سه بار.
19:55 بر آنان نفرین می‌فرمود.
19:57 این بر ایشان گران آمد، چون بر آنان نفرین کرد،
20:01 زیرا می‌پنداشتند که دعا در آن شهر مستجاب است،
20:06 بلکه می‌دانستند که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) راستگو است
20:10 و به‌راستی پیامبر است،
20:12 صلی‌الله‌علیه‌وسلم،
20:15 چنان‌که الله تبارک و تعالی فرمود:
20:18 «قد نعلم إنه لیحزنک الذی یقولون» — به‌یقین می‌دانیم که سخنِ آنان تو را اندوهگین می‌سازد.
20:23 زیرا آنان تو را تکذیب نمی‌کنند،
20:26 زیرا آنان تو را تکذیب نمی‌کنند،
20:29 «ولکن الظالمین بآیات الله یجحدون» — ولی ستمگران آیات الله را انکار می‌کنند.
20:35 (پیامبر) فرمود:
20:37 «خدایا! ابوجهل را به تو سپردم،
20:39 خدایا! عتبه بن ربیعه را به تو سپردم،
20:43 و شیبه بن ربیعه را،
20:45 و ولید بن عتبه را،
20:47 و امیه بن خلف را،
20:49 و عقبه بن ابی معیط را.»
20:51 و هفتمین را یاد کرد.
20:53 عبدالله می‌گوید
20:55 و آن را حفظ نکردم
20:57 سوگند به آن‌که جانم در دست اوست
20:59 به‌راستی آن کسی را دیدم که رسول الله (ﷺ) او را در چاه بدر بر زمین افتاده شمرد
21:05 چاه بدر
21:07 و همچنین مسلم روایت کرده است
21:09 از ابوهریره رضی‌الله‌عنه که گفت
21:13 ابوجهل گفت
21:15 آیا محمد در میان شما به خاک بر صورتش می‌افتد؟
21:19 گفتند: آری
21:21 گفت: به لات و عزّی سوگند
21:23 اگر او را ببینم، حتماً گردنش را زیر پا می‌گذارم و صورتش را به خاک می‌مالم
21:29 پس ابوجهل نزد رسول الله (ﷺ) آمد
21:33 در حالی‌که نماز می‌گزارد
21:35 ادعا کرد که گردنش را زیر پا خواهد گذاشت
21:37 ناگهان دیدند که او به عقب برمی‌گردد و با دست‌هایش خود را می‌پوشاند
21:43 پس مردم به او گفتند
21:45 ای ابوالحکم، تو را چه شده است؟
21:47 چه اتفاقی افتاده است؟
21:49 گفت: میان من و او خندقی از آتش و هولی و بال‌هایی است
21:55 ابوهریره گفت
21:57 پس رسول الله (ﷺ) فرمود
22:01 اگر به من نزدیک می‌شد
22:03 فرشتگان او را عضو به عضو می‌ربودند
22:07 و از عروه بن زبیر روایت است که گفت
22:09 از عبدالله بن عمرو بن عاص پرسیدم
22:13 مرا خبر ده از سخت‌ترین کاری که مشرکان با پیامبر (ﷺ) کردند
22:19 عبدالله گفت
22:21 هنگامی که پیامبر (ﷺ) در حِجر کعبه نماز می‌گزارد
22:26 ناگاه عقبة بن أبی معیط آمد
22:29 و جامه‌اش را بر گردن او انداخت
22:32 و او را به شدت خفه کرد
22:35 پس ابوبکر آمد
22:37 تا آن‌که او را گرفت و از پیامبر (ﷺ) دور کرد
22:42 در حالی‌که می‌گفت
22:44 «أتقتلون رجلاً أن یقول ربی الله» — آیا مردی را می‌کشید به این دلیل که می‌گوید پروردگار من الله است؟
22:48 این آنچه بود که بر پیامبر (ﷺ) گذشت
22:52 و اما آنچه بر اصحابش گذشت بسیار است
22:56 از جمله عثمان بن عفان است
22:59 عمویش او را در حصیری از برگ‌های نخل می‌پیچید
23:04 سپس از زیر آن دود می‌کرد
23:06 مصعب بن عمیر است
23:08 چون مادرش از اسلام آوردن او آگاه شد
23:11 او را از خانه‌اش راند و گرسنه نگهداشت
23:14 و او از خوش‌عیش‌ترین مردم بود
23:17 بلال بن رباح است
23:19 امیة بن خلف او را هنگامی که گرمای ظهر شدید می‌شد بیرون می‌برد
23:24 و در ریگزار مکه می‌انداخت
23:27 سپس دستور می‌داد سنگ بزرگی را بر سینه‌اش بگذارند
23:31 آنگاه می‌گفت
23:33 به خدا سوگند، همین‌گونه خواهی ماند تا بمیری
23:37 یا به محمد کفر بورزی و لات و عزّی را بپرستی
23:41 پس بلال می‌گفت: احد، احد
23:45 این عذاب امیه بر بلال بود
23:48 و اما امیه
23:50 او عذابی بیشتر از این عذاب می‌دید
23:54 در حالی‌که بلال می‌گفت: احد، احد
23:57 زیرا آن برای امیه سخت‌تر از عذاب بلال بود رضی‌الله‌عنه
24:03 روزی ابوبکر بر او گذشت در حالی‌که آنان این‌گونه با او رفتار می‌کردند
24:07 پس او را خرید رضی‌الله‌عنه
24:10 و گفته شده که چون ابوبکر آمد تا او را بخرد گفت
24:15 او را به چند می‌فروشید؟
24:17 گفتند: تو بگو
24:19 گفت: به پانصد می‌فروشید؟
24:23 امیه گفت: به تو فروختم
24:25 پس ابوبکر او را خرید
24:27 آنگاه امیه گفت
24:29 اگر کمتر از این می‌دادی هم به تو می‌دادیم
24:34 ابوبکر گفت
24:36 ارزش بلال نزد الله تبارک و تعالی آشکار شد
24:40 اگر بیشتر از این می‌خواستی، می‌دادم
24:44 عمار بن یاسر و مادرش و پدرش
24:48 آنان را به ریگزار بیرون می‌بردند و شکنجه‌شان می‌کردند
24:52 و پیامبر (ﷺ) از کنار ایشان می‌گذشت و می‌فرمود
24:57 شکیبا باشید ای خاندان یاسر
24:59 زیرا وعده‌گاه شما بهشت است
25:01 پس یاسر درگذشت
25:03 و سمیه مادر عمار در شکنجه جان داد
25:07 و او چنان‌که گفته می‌شود نخستین شهیده در اسلام است
25:12 و سختی شکنجه به حد کمال رسید
25:14 تا آن‌جا که خباب بن الأرت رضی‌الله‌عنه می‌گوید
25:19 نزد پیامبر (ﷺ) آمدم
25:22 در حالی‌که در سایه کعبه بر بُردی تکیه داده بود
25:26 و ما از مشرکان سختی بسیار دیده بودیم
25:29 پس گفتم: آیا الله را نمی‌خوانی؟
25:32 او نشست در حالی‌که چهره‌اش سرخ شده بود و فرمود
25:36 کسانی که پیش از شما بودند
25:39 با شانه‌های آهنی پوست و گوشت را از استخوانش جدا می‌کردند
25:41 آنچه زیر استخوان‌هایش از گوشت و استخوان و رگ بود
25:45 و این عذاب ایشان را از دینشان بازنمی‌داشت
25:48 و اره را بر فرق سرشان می‌نهادند و آن را به دو نیم می‌کردند
25:54 و این عذاب ایشان را از دینشان بازنمی‌داشت
25:57 و الله این کار را به کمال خواهد رساند
26:00 تا آن‌جا که سوارکار از صنعاء تا حضرموت رود
26:04 و جز از الله عزّ و جلّ نترسد
26:07 و گرگ بر گوسفندان خویش [بیمی ندارد]
26:09 ولی شما شتاب می‌کنید
26:12 و با همه این آزارها
26:15 الله تبارک و تعالی با دوستانش بود
26:19 چنان‌که فرموده است
26:21 «إن الله یدافع عن الذین آمنوا» — بی‌گمان الله از کسانی که ایمان آورده‌اند دفاع می‌کند.
26:25 و چون آزار و اذیت افزون شد،
26:27 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
26:30 به دعوت پنهانی بازگشت
26:32 در خانهٔ ارقم بن ابی‌الارقم،
26:35 و خانهٔ ارقم بر صفا بود،
26:38 دور از چشم طاغوت‌ها و مجالس ایشان،
26:41 و پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) آن را برگزید
26:45 تا جای گردهمایی او باشد
26:48 با پیروانش (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
26:51 و این آزارها
26:54 در آغاز سال چهارم
26:56 از دعوت پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بود
27:00 گنجینه‌های سیره