از مجموعهٔ گنجینه‌های سیره (مجموعه کامل شد) · درس 20 از 58

گنجینه بیوگرافی | شیخ عثمان الخمیس | قسمت (20) | اسیران بدر

◉ 530 بازدید ⏱ 20:20 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:03 گنج‌های سیره
0:06 اسیران بدر
0:14 چون پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به مدینه رسید،
0:18 با یارانش درباره اسیران مشورت کرد.
0:21 ابوبکر گفت:
0:23 ای رسول الله،
0:24 اینان عموزادگان و قبیله و برادران‌اند،
0:28 و من بر این باورم که از ایشان فدیه بگیری.
0:32 آنچه از ایشان می‌گیریم، نیرویی برای ما در برابر کافران خواهد بود،
0:36 و امید است که الله ایشان را هدایت کند،
0:38 و آنان برای ما پشتیبان باشند.
0:41 پس رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
0:45 ای پسر خطاب، تو چه می‌بینی؟
0:47 گفت:
0:48 به خدا سوگند، آنچه را ابوبکر دید، من نمی‌بینم،
0:52 بلکه می‌بینم که مرا بر فلان کس مسلط کنی
0:55 — و از یکی از خویشاوندانش نام برد —
0:57 تا گردنش را بزنم،
0:59 و علی را بر عقیل بن ابی طالب مسلط کنی
1:02 تا گردنش را بزند،
1:04 و حمزه را بر فلان کس مسلط کنی
1:06 تا گردنش را بزند،
1:08 تا الله تبارک و تعالی بداند
1:11 که در دل‌های ما برای مشرکان هیچ نرمشی نیست.
1:15 اینان سران و پیشوایان و فرماندهان ایشان‌اند.
1:20 پس پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
1:23 آنچه را ابوبکر گفته بود پذیرفت
1:25 و از ایشان فدیه گرفت.
1:27 چون فردای آن روز شد،
1:29 عمر گفت:
1:30 صبح نزد پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) رفتم،
1:33 و ابوبکر نیز همراهم بود.
1:35 دیدم که هر دو گریه می‌کنند.
1:37 گفتم: ای رسول الله،
1:39 به من خبر ده که چه چیز تو و یارت را به گریه واداشته است؟
1:43 اگر گریه‌ای یافتم، گریه می‌کنم،
1:46 و اگر نیافتم،
1:47 به‌خاطر گریه شما خود را به گریه می‌زنم.
1:50 پس رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
1:54 به‌خاطر آنچه از یارانت، یعنی گرفتن فدیه، بر من عرضه شد،
1:58 عذاب ایشان بر من عرضه شد که از این درخت نزدیک‌تر بود،
2:02 و به درختی نزدیک اشاره کرد.
2:05 و الله جل و علا نازل فرمود:
2:08 نبی را نسزد که اسیرانی داشته باشد، مگر آنکه در زمین (با کشتار و سرکوبی دشمن) به سختی غلبه یابد.
2:15 شما متاع دنیا را می‌خواهید،
2:18 و الله آخرت را می‌خواهد،
2:21 و الله عزیز و حکیم است.
2:24 اگر نوشته‌ای از جانب الله پیشی نمی‌گرفت،
2:27 اگر آن (گرفتن فدیه) را که گرفتید، عذابی بزرگ به شما می‌رسید.
2:32 یعنی تا در زمین کشتار کند.
2:34 و اما آن نوشته‌ای که از جانب الله تبارک و تعالی پیشی گرفت،
2:38 همان سخن الله جل و علا است:
2:41 یا (بعد از آن) منّت گذاشته (آزادشان کنید) یا فدیه (گرفته رها سازید).
2:46 و این بدان سبب است که چون فرمانده لشکر مشرکان را اسیر کند،
2:50 میان چهار امر مخیر است:
2:53 نخست آنکه ایشان را بکشد،
2:56 دوم آنکه در برابر مال یا اسیری دیگر یا مانند آن فدیه بگیرد،
3:03 سوم آنکه بدون عوض از ایشان درگذرد،
3:07 چهارم آنکه ایشان را برده مسلمانان کند.
3:12 و پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
3:15 از برخی‌شان فدیه پذیرفت
3:17 و بر برخی منّت نهاد (صلی‌الله‌علیه‌وسلم).
3:23 پایان سیره.
3:29 فرض شدن روزه رمضان.
3:34 و در این سال، یعنی سال دوم هجرت،
3:38 الله تبارک و تعالی روزه ماه رمضان را واجب کرد،
3:42 به فرموده الله جل و علا:
3:44 ای کسانی که ایمان آورده‌اید، روزه بر شما نوشته شد.
3:49 همان‌گونه که بر کسانی که پیش از شما بودند نوشته شد.
3:57 باشد که پرهیزگار شوید.
4:00 روزهایی معدود.
4:03 پس هر کس از شما بیمار باشد یا در سفر،
4:08 (روزه‌ای) به شماره‌ای از روزهای دیگر (قضا کند).
4:13 و بر کسانی که توان آن را دارند،
4:16 فدیه‌ای است: خوراک دادن به بینوایی.
4:19 پس هر که کار نیکی را داوطلبانه انجام دهد،
4:23 برای او بهتر است.
4:25 و روزه گرفتنتان برای شما بهتر است.
4:29 اگر بدانید.
4:34 ماه رمضان، همان (ماهی) که قرآن در آن نازل شد.
4:39 هدایتی برای مردم و نشانه‌های روشن از هدایت و فرقان است.
4:45 پس هر کس از شما در آن ماه حاضر باشد، باید آن را روزه بدارد».
4:51 پس الله تبارک و تعالی در این سال روزه را واجب کرد.
4:56 گنج‌های سیره
5:02 اسلام آوردن عمیر بن وهب بن جمحی
5:06 رضی‌الله‌عنه
5:10 پس از آن شکست سنگین قریش در بدر،
5:14 عمیر بن وهب بن جمحی با صفوان بن امیه در حجر نشست.
5:20 عمیر را پسری بود به نام وهب،
5:23 که از جمله اسیران بدر بود.
5:26 آن دو درباره مصیبتی که بر مردم مکه با این شکست رسیده بود گفت‌وگو کردند.
5:31 صفوان بن امیه به عمیر گفت:
5:34 به خدا سوگند، در زندگی پس از ایشان خیری نیست.
5:38 یعنی در زندگی پس از ایشان خیری نیست.
5:40 و «إن» در اینجا نافیه است،
5:43 چنان‌که در فرموده الله تبارک و تعالی آمده است:
5:46 از تو درباره ماه حرام، جنگ در آن، می‌پرسند.
5:52 بگو: جنگ در آن گناهی بزرگ است، و (اما) بازداشتن از راه الله
5:57 و کفر ورزیدن به او و (بازداشتن از) مسجد الحرام
6:03 و بیرون راندن اهل آن از آن، نزد الله بزرگ‌تر (گناه) است.
6:08 و فتنه (شرک و آزار دین‌داران) از کشتن بزرگ‌تر است.
6:11 و پیوسته با شما خواهند جنگید
6:14 تا اگر بتوانند، شما را از دینتان بازگردانند.
6:20 نمی‌توانند
6:23 عمیر به او گفت: راست گفتی، به الله سوگند.
6:26 به الله سوگند، اگر دین من نبود...
6:29 برای او نزد من قضایی نیست
6:31 و عیال‌هایی که از ضایع شدن‌شان پس از خودم بیمناکم
6:35 به سوی محمد سوار شدم تا او را بکشم
6:38 زیرا من پیش از آنان دلیلی (عذری) دارم
6:40 پسرم در دست آنان اسیر است
6:43 صفوان گفت: قرضت بر عهده‌ی من است.
6:46 من آن را از طرف تو ادا می‌کنم.
6:48 و عیال تو با عیال من
6:50 و هیچ چیزی مرا فرا نمی‌گیرد و از آنان ناتوان نمی‌ماند.
6:54 عمیر گفت، در حالی که به آنچه گفته بود ملزم شده بود.
6:58 حال من و حال خودت را از من پنهان دار
7:01 گفت: انجام می‌دهم.
7:04 سپس عُمیر شمشیرش را برداشت.
7:06 و روانه شد تا آن‌که به مدینه رسید
7:09 در همان حال که او بر در مسجد شتر خود را می‌خواباند
7:13 عمر بن الخطاب او را دید
7:15 و او در جمعی از مسلمانان بود
7:18 عمر گفت: این دشمن الله، عُمیر است.
7:21 او جز برای شر نیامده است.
7:24 سپس بر پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) وارد شد.
7:27 و گفت: ای پیامبر الله
7:30 این دشمن الله، عُمَیر است.
7:32 او در حالی آمد که شمشیرش را به دوش حمایل کرده بود.
7:35 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
7:38 پس او را بر من وارد کن
7:40 عُمیر آمد (پیش آمد)
7:42 عمر او را با حمالهٔ شمشیرش در دل گرفت
7:45 یعنی آن را ضمّه (پیش) بده، ضمّه دادن.
7:47 بهطوری که دیگر نمی‌تواند شمشیرش را در دست نگه دارد
7:51 و (پیامبر ﷺ) به مردانی از انصار فرمود
7:54 به خدمت رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) وارد شوید
7:58 پس نزد او بنشینید
8:00 و از این خبیث بر او (بر آن) بپرهیزید
8:03 زیرا او (یا آن) مورد اطمینان نیست.
8:05 هنگامی که رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) او را دید
8:09 و عمر، شمشیرش را به گردنش آویخته بود و او را گرفته بود.
8:13 فرمود: «او را بفرست، ای عمر».
8:16 عمیر، نزدیک بیا
8:19 عمیر گفت
8:20 صبح‌تان به خیر
8:22 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
8:26 الله ما را به سلامی بهتر از سلام تو گرامی داشته است، ای عمیر.
8:31 با سلام
8:32 تحیّت اهل بهشت
8:35 سپس پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به او فرمود
8:39 عمیر، چه چیزی تو را (به اینجا) آورد؟
8:42 برای این اسیری که در دست شماست آمده‌ام.
8:46 پس در آن نیکی کنید
8:48 پس گفت
8:49 پس تو را چه شده که شمشیر بر گردن داری؟
8:52 گفت
8:53 خدا آن شمشیرها را زشت گرداند!
8:55 آیا آن (چیزها) هیچ چیزی از ما را بی‌نیاز کرد؟
8:58 گفت
8:59 مرا راست بگو
9:00 برای چه چیزی آمده‌ای؟
9:02 گفت
9:03 من جز برای این نیامده‌ام
9:06 گفت
9:07 بلکه تو و صفوان بن امیه در حجر نشسته بودید.
9:11 و یاد کردید اصحاب چاه (قلیب) از قریش را
9:14 سپس گفتی: تو
9:16 اگر قرض و وام من نبود و خانواده‌ای که به عهده‌ام است، ...
9:19 ...و بیرون می‌آمدم تا محمد را بکشم
9:23 پس صفوان با قرض تو و عیالت بار آن را بر دوش می‌کشد
9:26 تا آن‌که مرا بکشی
9:28 الله میان تو و آن (کار) حائل است.
9:31 عمیر تعجب کرد
9:33 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) این موضوع را چگونه دانست؟
9:38 عمیر گفت
9:39 گواهی می‌دهم که تو رسول الله (ﷺ) هستی
9:42 ای رسول الله (ﷺ)، ما بودیم
9:44 ما تو را تکذیب می‌کنیم در آنچه برای ما آورده‌ای
9:46 از خبر آسمان
9:48 و آنچه از وحی بر تو نازل می‌شود
9:51 این موضوع
9:52 در آن حضور نداشت جز من و صفوان
9:55 به الله سوگند، من می‌دانم که آنچه (از سوی خدا) برایت آورده، جز الله (کسی) نمی‌تواند بیاورد.
9:59 ستایش از آنِ الله است که مرا به اسلام هدایت فرمود.
10:03 و این مسیر مرا به این‌جا کشاند
10:05 سپس شهادت حق را ادا می‌کند
10:08 پس گفت
10:10 گواهی می‌دهم که هیچ معبودی جز الله نیست.
10:13 و اینکه محمد رسول الله است
10:16 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
10:20 برادرتان را در دینش فقیه کنید.
10:23 و آن را قرآن بخوانید
10:25 و اسیری را برای او آزاد کردند
10:27 اما صفوان در مکه
10:30 او منتظر خبر پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بود
10:34 و (پیامبر) به اهل مکه می‌فرمود
10:37 به این مژده باشید که به زودی جنگی (غزوه‌ای) در این روزها به سراغ شما خواهد آمد.
10:41 آیا جنگ بدر را فراموش کرده‌اید؟
10:43 و هرگاه کاروانی می‌رسید
10:45 به آنان می‌گفت: حال عمیر چگونه است؟
10:48 تا آنکه کاروانی آمد و به آنان گفت:
10:51 حال عمیر چگونه است؟
10:53 گفتند: مسلمان شده است.
10:56 صفوان سوگند خورد که هرگز با او سخن نگوید.
11:00 و عمیر به مکه بازگشت،
11:02 و در آنجا ماند و به اسلام دعوت می‌کرد.
11:05 و به دست او افراد بسیاری مسلمان شدند.
11:09 سبحان الله!
11:11 او بیرون آمد تا پیامبر (ﷺ) را بکشد،
11:15 سپس در حالی بازگشت که به سوی الله جل و علا دعوت‌کننده بود.
11:31 پیامبر (ﷺ) پیمان بست
11:34 با یهودیان در مدینه، پیمان‌هایی را
11:37 و از کسانی که با آنان پیمان بست
11:40 بنو قینقاع بودند.
11:42 و آنان از بدترین و در عین حال شجاع‌ترین گروه‌ها بودند.
11:46 آنان در داخل مدینه، در محله‌ای که به نام ایشان بود، ساکن بودند،
11:50 محله بنی قینقاع.
11:52 و آنان زرگر و آهنگر و سازنده ظروف بودند.
11:57 و شمار جنگاوران ایشان هفتصد نفر بود.
12:01 و آنان نخستین کسانی بودند که عهد و پیمان را با پیامبر (ﷺ) شکستند.
12:04 با پیامبر (ﷺ).
12:07 ابو داوود روایت کرده است
12:09 از ابن عباس رضی‌الله‌عنهما که گفت:
12:13 چون رسول (ﷺ) بر
12:16 قریش در روز بدر دست یافت
12:18 و به مدینه بازگشت،
12:20 یهودیان را در بازار بنی قینقاع گرد آورد
12:23 و به ایشان گفت:
12:25 ای گروه یهود!
12:27 پیش از آنکه همانند آنچه بر قریش رسید، بر شما نیز برسد، اسلام آورید.
12:31 گفتند:
12:32 ای محمد!
12:34 تو را نفریبد از خودت که چند نفر از قریش را کشتی،
12:39 آنان مردمانی ناآزموده بودند که جنگ را نمی‌شناختند.
12:42 اگر با ما بجنگی،
12:44 خواهی دانست که ما همان مردمان (جنگاور) هستیم،
12:47 و تو همانند ما را نخواهی یافت.
12:49 آنگاه الله تبارک و تعالی نازل فرمود
12:52 که از پیامبرش (ﷺ) دفاع می‌کند:
12:56 «به کسانی که کافر شدند بگو: به زودی مغلوب خواهید شد و به سوی جهنم گرد آورده خواهید شد، و چه بد جایگاهی است.
13:03 و بدترین بستر است.
13:05 در آن دو گروهی که با هم رویارو شدند، برای شما نشانه‌ای بود:
13:11 گروهی که در راه الله می‌جنگد.
13:14 و گروه دیگری که کافر بود،
13:18 (مسلمانان) آنان را دو برابر خود با چشم می‌دیدند.
13:23 و الله با یاری خود هر که را بخواهد تأیید می‌کند.
13:29 قطعاً در این (ماجرا) برای صاحبان بصیرت عبرتی است.
13:34 و ابن هشام در سیره‌اش روایت کرده است
13:37 از ابو عون:
13:39 که زنی از عرب به بازار آمد و کالایی برای فروش داشت،
13:43 آن را در بازار بنی قینقاع فروخت
13:47 و نزد زرگری نشست.
13:49 آنان خواستند او را به کشف چهره‌اش وادار کنند،
13:52 اما او سرباز زد.
13:53 پس زرگر به گوشه لباس او دست برد
13:56 و آن را به پشتش گره زد،
13:58 و او نمی‌دانست.
14:00 چون برخاست،
14:01 عورتش آشکار شد.
14:03 پس یهودیان به او خندیدند.
14:05 او فریاد زد.
14:07 مردی از مسلمانان برخاست
14:09 و زرگر را کشت.
14:11 آنگاه یهودیان برخاستند و آن مسلمان را کشتند.
14:14 پس خاندان آن مسلمان از یهودیان به فریاد خواستند.
14:17 و میان آنان درگیری شدیدی در داخل بازار رخ داد.
14:20 در این هنگام پیامبر (ﷺ) برخاست
14:24 و ابولبابه بن عبدالمنذر را جانشین خود بر مدینه ساخت،
14:29 و پرچم مسلمانان را به حمزه بن عبدالمطلب سپرد،
14:33 و با سپاهیان الله به سوی بنی قینقاع حرکت کرد.
14:37 و چون آنان دیدند،
14:38 در دژهای داخل محله خود پناه گرفتند.
14:42 پیامبر (ﷺ) سخت‌ترین محاصره را بر ایشان تنگ کرد.
14:46 در ماه شوال
14:47 در سال دوم هجرت،
14:50 و محاصره پانزده شب ادامه یافت.
14:53 و الله ترس را در دل‌های ایشان افکند،
14:56 پس بر حکم رسول (ﷺ) فرود آمدند،
15:00 (که) جان‌ها و اموال و زنان و فرزندانشان (به اختیار او باشد).
15:05 پس پیامبر (ﷺ) دستور داد
15:09 که دست‌هایشان را بستند.
15:10 در این هنگام آن خبیث، عبدالله بن أبی بن سلول،
15:14 سرکرده منافقان، برخاست،
15:16 و بر رسول الله (ﷺ) اصرار کرد
15:19 که از آنان نخواهد گذشت.
15:21 گفت:
15:23 ای محمد! با دوستانم نیکی کن.
15:26 و آنان هم‌پیمانان خزرج بودند.
15:29 پیامبر (ﷺ) سکوت کرد،
15:33 او سخن خود را تکرار کرد.
15:35 پیامبر (ﷺ) از او روی برگرداند،
15:39 اما او دامن پیامبر (ﷺ) را گرفت.
15:42 پیامبر (ﷺ) به او فرمود:
15:46 مرا رها کن!
15:48 وای بر تو، مرا رها کن!
15:51 آن منافق گفت:
15:52 نه، به الله سوگند تو را رها نخواهم کرد،
15:55 مگر آنکه با دوستانم نیکی کنی.
15:57 چهارصد زره‌پوش بی‌کلاه‌خود و سیصد زره‌پوش
16:01 مرا از سرخ و سیاه (مردم) بازداشتند
16:04 آنان را در یک بامداد درو می‌کنی
16:06 به خدا سوگند که من مردی هستم که از گردش روزگار (و پیشامدهای ناگوار) بیمناکم
16:10 پس پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود
16:14 آنان از آنِ تو باشند
16:15 پس (پیامبر) آنان را به او بخشید
16:17 ولی به آنان دستور داد که از مدینه بیرون روند
16:20 و اینکه در آن (شهر) همسایگی او نکنند
16:23 پس (آنان) به سوی شام رفتند
16:26 گنج‌های سیره
16:32 کعب بن اشرف کشته شد
16:37 و او از سخت‌ترین یهودیان در آزار (رساندن) و کینه‌توزی نسبت به پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بود
16:43 پس این یهودی
16:45 پیوسته پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) و یارانش را هجو می‌کرد
16:49 دشمنان پیامبر را ستایش می‌کرد و آنان را بر (ضد) او برمی‌انگیخت
16:53 تا آنکه به سوی قریش سفر کرد
16:55 و در نزد مطلب بن ابی وداعه سهمی فرود آمد
16:59 و شروع به خواندن شعرها کرد
17:01 در آن‌ها بر کشته‌شدگان چاه (بدر)، از مشرکان کشته‌شده، می‌گریست
17:06 می‌خواست اهل مکه را برای انتقام برانگیزد
17:10 و آنجا اهل مکه از او پرسیدند
17:12 دین ما نزد تو محبوب‌تر است یا دین محمد و یارانش؟
17:17 و کدام‌یک از دو گروه راه‌یافته‌تر است؟
17:20 پس گفت: شما راه‌یافته‌ترید
17:23 و برخاست و برای بت‌هایشان سجده کرد
17:26 پس الله جل‌وعلا نازل فرمود
17:29 آیا ندیدی کسانی را که بهره‌ای از کتاب یافته‌اند، به بت و طاغوت ایمان می‌آورند؟
17:37 و به کسانی که کفر ورزیدند می‌گویند: اینان از کسانی که ایمان آوردند راه‌یافته‌ترند؟»
17:46 آنان کسانی‌اند که الله لعنتشان کرده است.
17:51 و هر کس را الله لعنت کند، برای او یاوری نخواهی یافت.
17:58 در این هنگام رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود
18:02 چه کسی کعب بن اشرف را (از میان بردارد)؟
18:05 زیرا او الله و رسولش را آزرده است
18:08 پس محمد بن مسلمه برخاست
18:10 و گفت: من هستم، ای رسول الله
18:13 آیا دوست داری که او را بکشم؟
18:16 فرمود: آری
18:17 گفت: پس به من اجازه ده که چیزی بگویم
18:21 فرمود: بگو
18:24 پس محمد بن مسلمه نزد او آمد
18:26 و گفت: این مرد ما را به صدقه (زکات) فراخوانده و از ما درخواست کرده است
18:31 و او ما را به تنگنا انداخته است
18:33 کعب گفت: به خدا سوگند، شما به زودی از او به ستوه خواهید آمد
18:37 محمد بن مسلمه گفت
18:40 ما او را پیروی کرده‌ایم
18:42 و دوست نداریم که او را رها کنیم
18:43 تا ببینیم کارش به کجا می‌انجامد
18:47 و می‌خواهیم که به ما یک یا دو وسق (خوراکی) قرض دهی
18:51 کعب گفت
18:53 آری
18:54 (چیزی) گرو بگذارید
18:55 ابن مسلمه گفت
18:57 چه چیزی می‌خواهی؟
18:59 (کعب) گفت
19:00 زنانتان را نزد من گرو بگذارید
19:03 (ابن مسلمه) گفت
19:04 چگونه زنانمان را نزد تو گرو بگذاریم
19:06 در حالی که تو زیباترین عرب هستی؟
19:08 (کعب) گفت
19:09 پس پسرانتان را نزد من گرو بگذارید
19:11 (ابن مسلمه) گفت
19:12 چگونه پسرانمان را نزد تو گرو بگذاریم؟
19:15 که یکی از آنان دشنام داده شود
19:17 و گفته شود
19:18 او به خاطر یک یا دو وسق گرو گذاشته شد
19:21 این برای ما ننگ است
19:23 ولی ما سلاح را نزد تو گرو می‌گذاریم
19:25 یعنی اسلحه را
19:27 پس کعب گفت
19:28 انجام دهید
19:29 و همچنین ابونائله با کعب بن اشرف چنین کرد
19:34 او نزد او آمد و همراهش برخی از یارانشان بودند
19:37 پس ابونائله گفت
19:39 ای پسر اشرف، آیا می‌خواهی تا به دره عجوز برویم
19:44 تا بقیه شب را با هم گفتگو کنیم؟
19:47 (کعب) گفت
19:48 اگر بخواهید (چنین کنیم)
19:49 پس ابونائله گفت
19:51 امشب تو را خوش‌بو‌تر از همیشه ندیده‌ام
19:55 و کعب به آنچه شنیده بود، مغرور شد
19:57 پس ابونائله به او گفت
20:00 آیا به من اجازه می‌دهی که سر تو را ببویم؟
20:03 (کعب) گفت: آری
20:04 پس دستش را در موهایش فرو برد، سپس سرش را گرفت و گفت
20:09 (او را) بگیرید، دشمن خدا را
20:11 پس او را کشتند
20:13 گنج‌های سیره