از مجموعهٔ گنجینه‌های سیره (مجموعه کامل شد) · درس 38 از 58

گنجینه بیوگرافی | شیخ عثمان الخمیس | قسمت (38) | داستان حاطب بن ابی بلطعه رضی الله عنه

◉ 446 بازدید ⏱ 20:17 صدای اصلی (عربی)
صوت ترجمه‌شده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش می‌شود. متن زیر به‌طور کامل ترجمه شده است.
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:03 گنجینه‌های سیره
0:06 هر فرزند آدم خطاکار است.
0:14 حاطب بن أبی بلتعه از یاران پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بود
0:20 از او خطای بزرگی سر زد
0:22 او برای قریش نامه‌ای نوشت و آنان را از حرکت رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به سوی ایشان آگاه ساخت
0:30 سپس به ایشان بخشی داد که به آن «سارة» گفته می‌شود
0:34 و برای آن (کسی که این خبر را به قریش برساند) جعل و پاداشی قرار داد، به این شرط که به قریش برساند.
0:38 آن را بر بالای سرِ آن قرار دادم
0:41 و خبر از آسمان به رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) رسید دربارهٔ آنچه حاطب کرده بود.
0:48 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) علی بن ابی‌طالب را [به‌عنوان پیک] فرستاد.
0:52 و زبیر بن عوام و مقداد بن عمرو پشت سر این زن
0:58 و به آنان فرمود: «بروید تا به باغ خاخ برسید.»
1:03 زیرا همراه او زنی است که نامه‌ای به قریش با خود دارد
1:07 پس راه افتادند تا آن زن را در همان مکانی یافتند که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) خبر داده بود.
1:15 پس آن را نگه داشتند و به او گفتند: آیا نامه‌ای با تو هست؟
1:19 گفت: آیا با من کتابی هست؟
1:21 بارهایش را جست‌وجو کردند، اما چیزی نیافتند.
1:25 علی رضی‌الله‌عنه به او گفت: به الله سوگند می‌خورم
1:30 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) دروغ نگفت و ما هم دروغ نگفتیم
1:35 به الله سوگند، یا نامه را بیرون بیاوری، یا جامه‌هایت را از تنت درمی‌آوریم.
1:40 و این عمل جایز است
1:43 و این به آن دلیل است که وقتی کار به این اندازه خطیر باشد
1:46 و یقیناً دانستند، چنان‌که خبر آن از پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) روایت شده است
1:52 اگر ضرورت ایجاب کند، برای آنان جایز است که آن‌ها را از لباس‌هایشان برهنه کنند.
1:56 و اگر این هم فسادی باشد
1:59 اما فسادی که از گرفتن آن کتاب پدید می‌آید بزرگ‌تر است.
2:04 و از قواعد شرعی
2:06 دفع بزرگ‌ترین مفسده از دو مفسده، هنگامی که ناگزیر از افتادن در یکی از آن دو باشیم.
2:12 وقتی دید که علی جدّی است
2:15 گفت: «روی‌گردانی می‌کنم، پس روی‌گردانی کرد»
2:18 و شاخ‌های سرش را بیرون آورد و کتاب را بیرون آورد
2:21 آن را به او دادم
2:23 او را نزد پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) آوردند.
2:27 و چون در آن
2:28 از حاطب بن ابی بلتعه به قریش
2:32 او آنان را از حرکت پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) آگاه می‌کرد.
2:36 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) حاطب را فراخواند و فرمود:
2:41 ای حاطب، این چیست؟
2:44 پس گفت
2:45 ای رسول الله (ﷺ)، بر من شتاب مکن
2:48 به الله سوگند که من به الله و رسولش ایمان دارم
2:51 و (کسی که) مرتد شده و (دین خود را) تبدیل کرده است
2:54 اما من مردی بودم که در قریش بی‌ریشه و وابسته به دیگران شمرده می‌شدم.
2:57 و من از خودشان نیستم
2:59 و او در میان آنان خانواده و قبیله و فرزندانی دارد
3:03 و مرا با آنان خویشاوندی‌ای نیست که از ایشان حمایت کند.
3:06 و کسانی که با تو بودند، برای آنان خویشاوندانی بودند که از ایشان حمایت می‌کردند.
3:10 پس دوست داشتم، چون آن (فرصت) از دست من رفت، آن را (در پی آن) باشم.
3:12 این‌که نزد ایشان دستی (حقی/منتی) داشته باشم که با آن خویشاوندی‌ام را حمایت کنند
3:17 حاطب عذرخواهی کرد
3:19 گفت
3:20 من در مکه فرزندان و خویشاوندانی دارم
3:22 و من از اهل مکه نیستم
3:25 پس بر فرزندانم و خویشاوندانم که آنجا هستند می‌ترسم
3:29 هرگاه قریش بداند که من این نامه را فرستادم
3:33 ممکن است به خویشاوندان من آسیبی نرسانند و آزاری به آنان نرسانند.
3:37 و در روایتی دیگر
3:38 میدانی که الله رسولش را آشکار می‌سازد و کار او را به کمال می‌رساند.
3:43 یعنی این کتاب نه پیش می‌اندازد و نه عقب می‌اندازد
3:48 در این هنگام عمر بن الخطاب رضی‌الله‌عنه برخاست و گفت
3:52 ای رسول الله (ﷺ)
3:54 بگذار گردنش را بزنم.
3:56 زیرا او به الله و رسول او خیانت کرده است
3:59 و در روایتی آمده است:
4:01 ای رسول الله (ﷺ)
4:03 حاطب (به‌راستی) نفاق ورزیده است.
4:06 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
4:09 او در جنگ بدر شرکت کرده بود
4:12 و تو از کجا می‌دانی ای عمر
4:14 شاید الله به اهل بدر نظر کرده و فرموده است
4:18 هر چه می‌خواهید عمل کنید، که من شما را آمرزیدم.
4:22 عمر رضی‌الله‌عنه اشک‌هایش جاری شد، پس فرمود:
4:26 الله و رسولش داناتر است
4:28 حاطب بن ابی بلتعه را سابقه‌اش شفاعت کرد
4:32 زیرا او سابقه‌ای (در همراهی) با رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) داشت.
4:38 ایشان در جنگ بدر و احد و خندق حضور داشت.
4:41 و دیگر مشاهد همراه با پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
4:46 و هجرت کرد و خانواده و فرزندان را در راه الله رها کرد
4:50 این خطا از اموری است که الله او را بخشید
4:53 در برابر آن کار بزرگی که برای الله و رسولش پیش فرستاد
4:58 و در سخن عمر رضی‌الله‌عنه که گفت: «او نفاق ورزیده است».
5:02 ابن القیم رحمه‌الله می‌گوید
5:05 اگر کسی مسلمان را به نفاق و کفر نسبت دهد
5:09 از روی تأویل و از خشم برای الله و رسول او و دین او
5:13 برای هوای نفس و بهره‌اش
5:16 زیرا او کافر نمی‌شود
5:18 و درباره حاطب، این سخن الله تبارک و تعالی نازل شد
5:22 ای کسانی که ایمان آورده‌اید، دشمن من و دشمن خودتان را دوستان (و یاوران) خود مگیرید
5:29 با ایشان به دوستی و مهربانی روی می‌آورید.
5:34 و (آنان) بسیار شدند به سبب آنچه از حق به سوی شما آمد
5:39 (آنان) پیامبر و شما را (از مکه) بیرون می‌کنند، به این سبب که به الله، پروردگارتان، ایمان آورده‌اید
5:45 اگر برای جهاد در راه من بیرون آمده‌اید
5:53 و برای جلب خشنودی من
5:56 با دوستی به سوی آنان می‌روید
5:59 و من به آنچه پنهان داشته‌اید و آنچه آشکار کرده‌اید، آگاهم
6:04 و هرکس از شما چنین کند، قطعاً از راه راست گمراه شده است
6:11 اگر بر شما دست یابند، دشمنان شما خواهند بود
6:17 و دست‌ها و زبان‌هایشان را با بدی به سوی شما دراز می‌کنند و آرزو دارند که کافر شوید
6:26 خویشاوندانتان و فرزندانتان هرگز به شما سودی نخواهند رساند
6:32 روز قیامت میان شما جدایی خواهد انداخت
6:36 و الله به آنچه انجام می‌دهید بیناست
6:41 الله تبارک و تعالی حق را بیان می‌کند
6:44 همان حقی که مسلمانان باید در زندگی خود به آن پایبند باشند
6:48 گنج‌های سیره
6:54 حرکت لشکر
6:59 لشکر پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم در ماه رمضان به حرکت درآمد
7:04 پس از ده روز از آن
7:07 از مدینه به سوی مکه، که الله تبارک و تعالی آن را شرافت بخشد
7:12 و این در حالی بود که ده هزار نفر از یارانش رضی‌الله‌عنهم همراه او بودند
7:17 و از بنی سلیم هزار نفر بودند
7:20 و از مزینه هزار نفر
7:22 و از غفار چهارصد نفر
7:24 و از اسلم چهارصد نفر
7:27 و گروه‌های بسیاری از قیس و اسد و تمیم و دیگران
7:32 و مهاجران و انصار از اوس و خزرج
7:36 چون پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم به جحفه رسید
7:40 عمویش عباس بن عبدالمطلب با او دیدار کرد
7:43 او مسلمان شده و به سوی الله و رسولش هجرت کرده بود
7:48 پس با پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم همراه شد
7:52 چون به ابواء رسید
7:54 پسرعموی او ابوسفیان بن حارث بن عبدالمطلب با او دیدار کرد
7:58 و پسرعمه‌اش عبدالله بن ابی امیه
8:02 برادر هند دختر ابی امیه
8:05 ام سلمه
8:06 ام‌المؤمنین رضی‌الله‌عنها
8:10 و عبدالله بن ابی امیه همان کسی بود که همراه ابوجهل بود
8:14 آنگاه که ابوطالب از گفتن کلمه اسلام بازداشته شد
8:18 که می‌گفتند: آیا آیین عبدالمطلب را رها می‌کنی؟
8:23 آن دو مسلمان شدند، اما او از آنان روی گرداند
8:26 به سبب آزار و سختی که از ایشان می‌دید
8:30 اما ابوسفیان
8:32 او در شعر خود پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم را هجو می‌کرد
8:36 پس ام سلمه به او گفت
8:39 ای رسول الله
8:40 آیا پسرعمو و پسرعمه‌ات سخت‌ترین مردم بر تو نباشند؟
8:45 ابوسفیان بن حارث نزد علی بن ابی طالب رفت و به او گفت
8:50 ای علی
8:52 من مسلمان شده و به سوی الله و رسولش هجرت کرده‌ام
8:56 پس رسول الله را چه شده که با من چنین کند؟
9:00 علی گفت
9:01 آیا ندانستی که با رسول الله چه کردی؟
9:04 او را هجو کردی و آزردی
9:06 ابوسفیان گفت
9:07 پس چه کنم؟
9:09 در اینجا علی رضی‌الله‌عنه به نکته‌ای مهم توجه کرد
9:14 و این نشان‌دهنده هوشمندی و تیزبینی اوست
9:17 به او گفت
9:19 نزد رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم از روبه‌رو برو و به او بگو
9:24 به الله سوگند، الله تو را بر ما برتری داده است
9:27 «و ما خطاکار بودیم»
9:30 همان‌گونه که برادران یوسف به یوسف گفتند
9:34 ابوسفیان نزد پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم آمد
9:38 و از روبه‌رو با او مواجه شد و گفت
9:41 به الله سوگند، الله تو را بر ما برتری داده است
9:45 «و ما خطاکار بودیم»
9:47 رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمود، همان‌گونه که برادرش یوسف گفت:
9:53 امروز هیچ سرزنشی بر شما نیست
9:56 الله شما را می‌آمرزد و او مهربان‌ترین مهربانان است
10:00 ابوسفیان گفت
10:02 «به جانت سوگند که من هنگامی که پرچمی را برمی‌دارم
10:06 تا سواران لات بر سواران محمد پیروز شوند،
10:09 برای تو آن سرگردان تاریک‌شب‌ه‌ه که شبش تاریک است
10:13 اکنون زمان آن است که آرام گیرم و هدایت یابم،
10:17 مرا راهنمایی کرد، راهنمایی جز خودم، و مرا به سوی الله راه نمود،
10:20 آن کسی که تو را از هر راندنی راند،»
10:25 رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم بر سینه‌اش زد و فرمود
10:30 «تو مرا از هر راندنی راندی»
10:33 حسان بن ثابت شاعر رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم بود
10:38 که به ابوسفیان پاسخ داد
10:40 آنگاه که رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم را هجو کرد
10:44 و رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم به حسان می‌فرمود
10:49 «همانا روح القدس همواره تو را یاری می‌دهد، تا زمانی که از الله و رسولش دفاع کنی»
10:55 و این قصیده حسان است
10:57 که در آن به ابوسفیان پاسخ داد، آنگاه که رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم را هجو کرد
11:04 اگر اسبان ما را نبینید، ما آنان را از دست داده‌ایم
11:07 که گرد و غبار موعد آنان، کداء را برمی‌انگیزند
11:11 که لگام‌های ما را در بالا رفتن می‌کشند
11:14 و بر شانه‌هایشان نیزه‌های سفید و خالص است
11:17 اسبان ما پیوسته تاخت و تاز می‌کنند
11:21 و زنان با روسری‌هایشان بر آنان می‌زنند
11:24 پس اگر از ما روی برگردانید، ما عمره گزاریم
11:27 و فتح خواهد بود و پرده کنار خواهد رفت
11:30 و اگر نه، پس برای روزی از شمشیرزنی صبر کنید
11:33 که الله در آن هر که را بخواهد عزیز می‌گرداند
11:37 و جبرئیل فرستاده رسول الله در میان ماست
11:40 و روح القدس را همتایی نیست
11:43 و الله فرمود: من بنده‌ای را فرستادم
11:47 که حق را می‌گوید، اگر کاری نیکو انجام دهد
11:50 به آن شهادت داده‌اید، پس برخیزید و او را تصدیق کنید
11:54 و گفتید: نمی‌خیزیم و نمی‌خواهیم
11:57 و الله فرمود: من سپاهی را فرستادم
12:00 که آنان انصار هستند، عرضه‌شان به دیدار است
12:04 برای ما در هر روز از معد
12:07 دشنام یا جنگ یا هجوست
12:10 پس با شمشیرها در راهمان حکم می‌کنیم
12:14 و هنگامی که خون‌ها درهم آمیزد، ضربه می‌زنیم
12:17 آگاه باش که ابوسفیان را از جانب من
12:20 پیامی پیچیده رسانده‌ام، که پوشیدگی پایان یافته است
12:24 که شمشیرهای ما تو را بنده‌ای کرده‌اند
12:27 و عبدالدار، سروران کنیزان‌اند.
12:30 تو محمد را هجو کردی و او را پاسخ دادی،
12:34 و در نزد الله، پاداش آن [در پیشگاه او] است.
12:38 آیا او را هجو می‌کنی، حال آنکه تو همتای او نیستی؟
12:41 پس شرّ شما فدای بهترین شما باد.
12:45 تو مبارکِ پاک و حنیف [پیامبر] را هجو کردی،
12:48 که امین الله است و خوی او وفاست.
12:52 کدام‌یک از شما که رسول الله را هجو کند
12:55 و او را بستاید و یاری دهد، برابرند؟
12:59 پس پدرم و پدرِ او و آبرویم
13:02 در برابر آبروی محمد از شما سپر است.
13:06 زبانم برّان است و هیچ عیبی در آن نیست،
13:09 و دریایِ من را دلوها [آن را] تیره نمی‌کنند.
13:13 این شاعرِ رسول الله (ﷺ) است که از او دفاع می‌کند.
13:18 پس رسول الله (ﷺ) می‌فرمود:
13:23 «سوگند به کسی که جانم در دست اوست،
13:25 سخن او بر آنان سخت‌تر از اصابت تیر است.»
13:29 گنجینه‌های سیره
13:34 «از نیکی نیست که در سفر روزه بگیرید.»
13:41 رسول الله (ﷺ) در حالی که روزه بود، وارد مکه شد
13:46 تا به جایی رسید که به آن «کدید» گفته می‌شود،
13:49 پس افطار کرد و مردم نیز همراه او افطار کردند.
13:52 ابن عباس گفت:
13:54 رسول الله (ﷺ) در سفر روزه گرفت و [سپس] افطار کرد؛
13:59 پس هر که خواست روزه بگیرد و هر که خواست افطار کند.
14:03 و سنت چنین است
14:06 که انسان چون به سفر می‌رود،
14:08 میان روزه گرفتن و افطار کردن مختار است.
14:11 و اگر مشقتی در کار باشد،
14:14 روزه‌گرفتن حرام است و جایز نیست.
14:17 و از همین رو، چون پیامبر (ﷺ) دید
14:20 مردی را که مردم گرد او جمع شده بودند،
14:23 و بر او سایه افکنده شده بود،
14:25 پرسید: «این را چه شده است؟»
14:27 گفتند: «مردی روزه‌دار است.»
14:30 پس پیامبر (ﷺ) فرمود:
14:33 «از نیکی نیست که در سفر روزه بگیرید.»
14:37 گنجینه‌های سیره
14:42 اسلام آوردنِ ابوسفیان، صخر بن حرب.
14:49 عباس گفت:
14:51 «خدایا، من بر استر رسول الله (ﷺ) سوار بودم
14:57 که سخن ابوسفیان و بُدیل بن ورقاء را شنیدم،
15:01 و آن دو از مکه بیرون آمده بودند تا جاسوسی کنند،
15:05 و بی‌گمان انتظار آمدن رسول الله (ﷺ) را داشتند،
15:10 اما نمی‌دانستند که چه وقت است.»
15:12 پس ابوسفیان گفت:
15:15 «امشب هرگز آتش‌ها و لشکری ندیده بودم.»
15:19 بُدیل گفت:
15:21 «به خدا سوگند، این‌ها خزاعه‌اند
15:23 که جنگ آنان را پریشان کرده است.»
15:25 ابوسفیان گفت:
15:27 «خزاعه کمتر و خوارتر از آن‌اند که این آتش‌ها و لشکر از آنان باشد.»
15:33 پس صدا را شناختم
15:35 و گفتم: «ای ابوحنظله!»
15:37 ابوسفیان گفت:
15:39 «ابوالفضل؟»
15:40 گفتم: «آری.»
15:42 گفت: «چه شده است؟»
15:43 عباس گفت:
15:45 «پدر و مادرم فدای تو باد!
15:47 این رسول الله (ﷺ) است که در میان مردم است،
15:52 و به خدا سوگند، صبحگاهِ قریش [رسیده] است.»
15:55 پس ابوسفیان گفت:
15:57 «پس چاره چیست؟»
15:58 «پدر و مادرم فدای تو باد!»
16:00 عباس گفت:
16:02 «به خدا سوگند، اگر رسول الله (ﷺ) تو را دست یابد،
16:06 گردنت را خواهد زد.»
16:08 و اگر پرسشگری بپرسد:
16:10 «چرا رسول الله (ﷺ) هنگامی که او در مدینه به نزد وی آمد، گردنش را نزد؟»
16:18 پاسخ:
16:19 «زیرا او فرستاده [ای از جانب کسی] نبود،
16:21 و فرستادگان کشته نمی‌شوند.»
16:24 [عباس] گفت:
16:25 «با من سوار شو
16:26 تا تو را نزد رسول الله (ﷺ) ببرم
16:30 و برای تو امان بخواهم.»
16:32 پس ابوسفیان سوار شد
16:34 و یارش بُدیل بن ورقاء بازگشت.
16:38 عباس گفت:
16:40 «هر بار که از آتشی از آتش‌های مسلمانان می‌گذشتم،
16:44 می‌گفتند: این کیست؟
16:46 و چون استر رسول الله (ﷺ) را با من بر آن سوار می‌دیدند،
16:52 می‌گفتند:
16:53 «عموی رسول الله (ﷺ) بر استر او [سوار] است.»
16:57 تا آنکه از آتش عمر گذشتم.
17:00 [عمر] گفت: «این کیست؟»
17:02 و به سوی من برخاست.
17:03 چون ابوسفیان را با من دید،
17:06 گفت:
17:07 «ابوسفیان، دشمن خدا!
17:09 ستایش خدای را که تو را بی‌پیمان و بی‌عهد در اختیار ما نهاد!»
17:14 سپس عمر به سوی رسول الله (ﷺ) دوان دوان بیرون رفت.
17:20 عباس استر را [به تاخت] راند.
17:22 گفت:
17:23 «و من از عمر پیشی گرفتم
17:25 و از استر پایین جستم
17:27 و بر رسول الله (ﷺ) وارد شدم،
17:31 و عمر [نیز] وارد شد
17:32 و گفت...
17:33 ای رسول الله
17:35 این ابو سفیان است
17:37 مرا رها کن تا گردنش را بزنم
17:39 پس گفتم: ای رسول الله
17:41 من او را پناه داده‌ام
17:43 سپس نزد رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم نشستم
17:47 دست بر سرش گرفتم و گفتم:
17:50 به الله سوگند، امشب هیچ‌کس جز من با او سخن نگوید
17:54 چون عمر در کار او زیاده‌روی کرد،
17:56 گفتم:
17:57 آرام باش ای عمر
17:59 به الله سوگند اگر او از مردان بنی عدی بود، چنین سخنی نمی‌گفتی
18:04 پس عمر گفت:
18:06 آرام باش ای عباس
18:07 به الله سوگند اسلام آوردن تو برای من محبوب‌تر بود از اسلام آوردن خطاب، اگر او اسلام می‌آورد
18:13 و مرا جز این نبود که دانستم اسلام تو نزد رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم محبوب‌تر بود از اسلام خطاب
18:23 پس رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمود:
18:27 او را ببر ای عباس
18:29 یعنی ابو سفیان را بگیر
18:31 و چون صبح شد، او را نزد من بیاور
18:34 پس او را برد
18:36 و چون صبح شد،
18:38 او را صبحگاهان نزد رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم آورد
18:42 چون پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم او را دید، فرمود:
18:46 وای بر تو ای ابو سفیان
18:49 آیا وقت آن نرسیده که بدانی هیچ معبودی جز الله نیست؟
18:53 ابو سفیان گفت:
18:55 پدر و مادرم فدایت
18:57 چه بردبار و گرامی و پیوندجو هستی
19:01 گمان کردم اگر با الله معبودی غیر از او می‌بود،
19:05 قطعاً از من چیزی را دفع می‌کرد
19:07 رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمود:
19:11 وای بر تو ای ابو سفیان
19:13 آیا وقت آن نرسیده که بدانی من رسول الله هستم؟
19:17 گفت: پدر و مادرم فدایت
19:21 چه بردبار و گرامی و پیوندجو هستی
19:24 اما این [مورد] هنوز در دلم نسبت به آن چیزی هست
19:28 پس عباس گفت:
19:30 وای بر تو، اسلام بیاور
19:32 و شهادت بده که هیچ معبودی جز الله نیست
19:34 و اینکه محمد رسول الله است
19:37 پیش از آنکه گردنت زده شود
19:39 پس ابو سفیان اسلام آورد
19:41 و شهادت حق را ادا کرد
19:44 عباس گفت:
19:46 ای رسول الله
19:47 ابو سفیان مردی است که دوستدار افتخار است
19:50 پس برای او چیزی قرار ده
19:53 پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمود:
19:56 بله
19:57 هر که وارد خانه ابو سفیان شود، در امان است
20:01 و هر که در خانه‌اش را بر خود ببندد، در امان است
20:05 و هر که وارد مسجد الحرام شود، در امان است
20:09 گنجینه‌های سیره