از مجموعهٔ گنجینه‌های سیره (مجموعه کامل شد) · درس 25 از 58

گنجینه بیوگرافی | شیخ عثمان الخمیس | قسمت (25) | جنگ یک حقه است

◉ 465 بازدید ⏱ 12:39 صدای اصلی (عربی)
صوت ترجمه‌شده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش می‌شود. متن زیر به‌طور کامل ترجمه شده است.
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:03 گنج‌های سیره
0:06 موضعی شجاعانه
0:11 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) خواست با فزاره و غطفان و دیگران صلح کند.
0:20 پس به سعد بن معاذ و سعد بن عباده فرمود:
0:24 آن دو سرور اوس و خزرج بودند.
0:27 شما چه می‌گویید؟
0:28 به غطفان یک سوم محصولات مدینه را می‌دهیم،
0:32 به این شرط که بازگردند.
0:34 زیرا غطفان چهار هزار نفرند
0:37 از ده هزار نفر (لشکر دشمن).
0:39 و قریش چهار هزار نفرند،
0:41 و بقیهٔ قبایلی که همراه قریش آمده‌اند
0:45 دو هزار نفر را تشکیل می‌دهند.
0:47 پس سعد گفت:
0:48 ای رسول الله!
0:50 اگر الله این را به تو فرمان داده،
0:53 پس شنیدن و اطاعت است.
0:55 و اگر این چیزی است که از خود برای ما انجام می‌دهی،
0:57 پس ما به آن نیازی نداریم.
0:59 ما و این‌ها پیش از این بر شرک بودیم،
1:03 و به الله ای رسول الله سوگند،
1:05 اینان طمع نمی‌کنند که حتی یک دانه خرما از ما بخورند
1:08 مگر با خرید و فروش یا مهمانی.
1:10 پس چگونه است، در حالی که الله با اسلام ما را عزت داده است؟
1:14 آیا هنگامی که الله ما را با اسلام گرامی داشت
1:16 و ما را به آن هدایت کرد
1:18 و با وجود تو عزیزمان ساخت،
1:20 اموال خود را به آن‌ها بدهیم؟
1:22 نه، به الله سوگند ای رسول الله!
1:24 جز با شمشیر به آن‌ها چیزی نمی‌دهیم.
1:27 و این شجاعتی کم‌نظیر است:
1:30 ده هزار نفر محاصره کرده‌اند،
1:32 در حالی که ایشان اندک‌اند،
1:34 و از درون دچار خیانت و غدر و گرسنگی‌اند.
1:37 و آنان می‌توانند در خلال این توافق
1:40 چهار هزار نفر را از ایشان بازگردانند،
1:43 اما ابا می‌کنند.
1:46 پس پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) رأی آن دو را تأیید کرد و فرمود:
1:51 به الله سوگند، من این کار را نمی‌کنم،
1:53 جز آنکه دیدم عرب شما را با یک کمان نشانه گرفته‌اند.
1:59 گنج‌های سیره
2:01 جنگ نیرنگ است.
2:07 نعیم بن مسعود نزد پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) آمد
2:13 و گفت: ای رسول الله!
2:15 من اسلام آورده‌ام
2:17 و می‌خواهم همراه تو بجنگم.
2:19 پس فرمود:
2:21 آیا کسی از اسلام آوردن تو آگاه است؟
2:23 گفت: نه.
2:24 فرمود:
2:25 پس تا جایی که می‌توانی میان ما و آنان تفرقه بینداز.
2:28 گفت: بله.
2:30 پس نعیم بن مسعود نزد بنی قریظه از درون رفت
2:34 و به ایشان گفت:
2:36 ای قوم!
2:37 قریش قومی نیرنگ‌باز است،
2:39 و اگر بر محمد پیروز شوند و آنچه می‌خواهند بگیرند،
2:44 بازمی‌گردند و شما را رها می‌کنند،
2:46 آنگاه اهل مدینه از شما انتقام می‌گیرند.
2:49 گفتند: نه،
2:51 آنان با ما خواهند ماند،
2:53 و از طریق حیی بن اخطب با ما پیمان بستند.
2:56 گفت:
2:57 من نظر نمی‌دهم
2:59 جز اینکه از آنان گروگانی بگیرید تا حق خود را با آن تضمین کنید.
3:03 گفتند: آن چیست؟
3:05 گفت:
3:06 از آنان بخواهید ده نفر از فرزندانشان را به شما بدهند،
3:10 تا وقتی غدر کردند، آنان را بکشید.
3:13 و آنان از ترس فرزندانشان غدر نخواهند کرد.
3:17 گفتند:
3:18 این فکری درست است.
3:20 سپس نزد قریش رفت
3:22 و به ایشان گفت:
3:23 شما می‌دانید که یهودیان قومی نیرنگ‌باز هستند،
3:27 و به زودی به شما خیانت خواهند کرد.
3:29 گفتند: چگونه؟
3:31 گفت:
3:32 شنیدم که سخن می‌گویند
3:34 و می‌گویند: ما ده نفر از قریش را خواهیم گرفت
3:38 و به محمد تحویل می‌دهیم،
3:40 تا حسن نیت و صداقت خود را برای او ثابت کنیم،
3:44 و اینکه ما با او هماهنگ هستیم.
3:46 پس قریش با یهودیان دیدار کرد.
3:48 یهودیان به قریش گفتند:
3:51 ده نفر از فرزندان خود را به ما بدهید
3:54 تا حق خود را تضمین کنیم.
3:56 قریش با خود گفتند:
3:59 بله،
4:00 آنان می‌خواهند آن ده نفر را به محمد تسلیم کنند.
4:03 پس گفتند:
4:05 نه، این کار هرگز نخواهد شد.
4:07 یهودیان با خود گفتند:
4:10 بله،
4:11 قریش می‌خواهد به ما خیانت کند،
4:14 و به همین دلیل ده نفر را نخواهد داد.
4:16 پس الله تبارک و تعالی پیمانی را که میان آنان بود سست کرد،
4:20 و رسولش (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) را یاری داد.
4:24 در آن هنگام بنی قریظه قریش را رها کردند.
4:27 قریش بنی‌قریظه را تنها گذاشت.
4:30 و محاصره ادامه یافت.
4:32 سپس الله تبارک و تعالی لشکرهایی از جانب خود فرستاد،
4:36 که به شکل بادی بزرگ بود.
4:39 الله تبارک و تعالی آن را بر آنان فرستاد.
4:42 پس آنان جای خود را رها کردند،
4:44 و ناامید به سرزمین خویش بازگشتند.
4:48 گنج‌های سیره
4:52 به تأخیر افتادن نماز عصر.
4:57 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) از نماز عصر بازداشته شد،
5:03 همان‌گونه که برادرش سلیمان (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به اسب‌ها مشغول شد.
5:08 تا آن‌که خورشید غروب کرد.
5:10 پس پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
5:13 به سپاه مکه و کسانی که همراه آنان آمده بودند مشغول بود،
5:16 تا آن‌که خورشید غروب کرد.
5:18 پس فرمود:
5:20 «ما را از نماز میانه، یعنی نماز عصر، بازداشتند.»
5:24 «الله گورها و خانه‌هایشان را پر از آتش کند.»
5:28 پس پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بر آنان نفرین کرد.
5:32 گنج‌های سیره
5:38 حذیفه رضی‌الله‌عنه
5:41 و شب احزاب
5:45 حذیفه رضی‌الله‌عنه گفت:
5:49 دیدم که ما با رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بودیم
5:52 در شب احزاب،
5:54 بادی سخت و سرد وزید.
5:57 پس رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
6:01 «آیا مردی نیست که خبر این قوم را برای من بیاورد؟
6:04 الله او را در روز قیامت همراه من قرار دهد.»
6:07 پس ما سکوت کردیم و هیچ‌یک از ما پاسخ نداد.
6:10 سپس فرمود:
6:12 «آیا مردی نیست که خبر این قوم را برای ما بیاورد؟
6:15 الله او را در روز قیامت همراه من قرار دهد.»
6:18 پس ما سکوت کردیم.
6:20 آنگاه فرمود:
6:21 «ای حذیفه، برخیز!
6:23 برو و خبر این قوم را برای من بیاور.»
6:26 گفت:
6:27 پس چاره‌ای نیافتم،
6:29 زیرا مرا به نامم خواند که برخیزم.
6:32 فرمود:
6:33 «برو و خبر این قوم را برای من بیاور،
6:36 و آنان را علیه من برنیانگیز.»
6:38 پس چون از نزد او بازگشتم،
6:40 گویی در حمامی راه می‌رفتم،
6:43 و سرما را احساس نمی‌کردم.
6:45 و این تثبیتی از جانب الله عزوجل بود.
6:48 گفت:
6:49 تا آن‌که به آنان رسیدم.
6:51 ابوسفیان را دیدم که پشتش را در برابر آتش گرم می‌کرد.
6:54 پس تیری در میان کمان نهادم،
6:57 و خواستم آن را پرتاب کنم،
6:59 اما سخن رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) را به یاد آوردم:
7:03 «آنان را علیه من برنیانگیز.»
7:05 و اگر آن را پرتاب می‌کردم، به او می‌زدم.
7:08 سبحان الله!
7:10 الله خواست که ابوسفیان اسلام آورد و بازگردد.
7:14 گفت:
7:15 پس بازگشتم، در حالی که باز هم مانند حمام راه می‌رفتم.
7:20 چون نزد او رسیدم، خبر آنان را به او دادم.
7:23 چون فارغ شدم، احساس سرما کردم.
7:27 پس رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) مرا
7:31 با عبایی از عبای خود که در آن نماز می‌گزارد، پوشاند.
7:35 پس تا صبح همچنان خوابیدم.
7:38 چون صبح شد، فرمود:
7:41 «ای خوابالو، برخیز!»
7:43 گنج‌های سیره
7:48 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بر احزاب نفرین می‌کند.
7:56 در اینجا رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) دعا کرد و فرمود:
8:01 «خدایا، فرودآورنده کتاب،
8:04 زودحساب،
8:06 احزاب را شکست بده.
8:08 خدایا، آنان را شکست ده و به لرزه درآور.»
8:11 پس الله بر آنان بادی از لشکرهای خود فرستاد،
8:14 که بادی سرد بود،
8:16 آتش آنان را خاموش کرد،
8:18 خیمه‌هایشان را برکند،
8:19 و دیگ‌هایشان را واژگون ساخت.
8:21 سرما و گرسنگی و ترس [بر آنان چیره شد].
8:24 و الله بر هر چیزی تواناست.
8:27 و جمعشان پراکنده شد.
8:29 ابوسفیان با شرمساری شکست را اعلام کرد
8:33 و به قریش فرمان کوچ داد.
8:36 و از همین رو رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
8:40 «لا إله إلا الله وحده»،
8:43 لشکر خود را عزیز کرد،
8:45 و بنده خود را یاری نمود،
8:46 و احزاب را به تنهایی شکست داد،
8:48 و پس از آن هیچ چیزی نیست.
8:51 گنج‌های سیره
8:54 اخراج بنی‌قریظه.
8:59 جبرئیل علیه‌السلام
9:03 نزد پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) آمد
9:06 و فرمود:
9:07 «آیا سلاح خود را فرو گذاشتید؟»
9:09 فرمود: «آری.»
9:11 جبرئیل گفت:
9:13 «اما ما هنوز سلاح خود را فرو نگذاشته‌ایم.
9:16 به سوی آن قوم حرکت کن.
9:18 الله تو را به این فرمان می‌دهد.»
9:21 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بیرون آمد
9:24 و به مردم دستور داد و فرمود:
9:26 «هیچ‌کس نماز عصر را جز در بنی قریظه نخواند».
9:31 مسلمانان در پاسخ به فرمان پیامبر (ﷺ) بیرون رفتند
9:36 به سوی بنی قریظه،
9:38 و آنان را شتاب داد،
9:39 و پرچم را به علی بن ابی‌طالب (رضی‌الله‌عنه) سپرد،
9:42 و ابن ام مکتوم را بر مدینه جانشین ساخت.
9:46 پیامبر (ﷺ) آمد تا نزد دژهای بنی قریظه فرود آمد،
9:50 و بیست‌وپنج شب آنان را محاصره کرد.
9:53 سرورشان کعب بن اسد بر آنان پیشنهاد کرد
9:56 و گفت:
9:58 «یا اسلام می‌آورید و با محمد (ﷺ) در دینش داخل می‌شوید،
10:04 یا فرزندان‌تان را می‌کشید،
10:07 و بیرون می‌آیید و می‌جنگید تا همگی کشته شوید،
10:11 یا بر رسول الله (ﷺ) و یارانش در روز شنبه یورش می‌برید،
10:18 زمانی که مسلمانان گمان می‌کنند شما [در آن روز] کاری نمی‌کنید».
10:21 آنان همه این‌ها را رد کردند.
10:23 پس به آنان گفت:
10:25 «به خدا سوگند شما الاغ‌هایید،
10:27 و هیچ چیزی را نمی‌پذیرید».
10:30 در این هنگام یکی از ایشان بیرون آمد و گفت:
10:33 «ای رسول الله!
10:35 بر حکم سعد بن معاذ فرود می‌آییم».
10:37 و این بدان سبب بود که عبدالله بن ابی بن سلول
10:40 چنان‌که پیش‌تر گذشت،
10:42 درباره بنی قینقاع شفاعت کرد،
10:44 و پیامبر (ﷺ) آنان را به خاطر او رها کرد.
10:48 پس اینان خواستار حکم سعد بن معاذ شدند،
10:52 زیرا او در جاهلیت هم‌پیمان ایشان بود.
10:56 گفتند: شاید او از ما دفاع کند،
10:59 چنان‌که عبدالله بن ابی بن سلول
11:02 از بنی قینقاع دفاع کرد.
11:04 و [آنان] تفاوت میان عبدالله بن ابی بن سلول
11:07 سرکرده منافقان
11:09 و سعد بن معاذ را نمی‌دانستند،
11:11 که از بزرگان پرهیزگاران است، رضی‌الله‌عنه.
11:14 پس گفتند: بر حکم سعد بن معاذ فرود می‌آییم،
11:18 چنان‌که برادران ما بر حکم عبدالله بن ابی بن سلول فرود آمدند.
11:23 پیامبر (ﷺ) فرمان داد
11:26 که سعد بن معاذ را نزد ایشان بیاورند،
11:29 و او در رگ اکحل (رگ دست) زخمی شده بود، رضی‌الله‌عنه.
11:33 چون آمد،
11:34 پیامبر (ﷺ) فرمود:
11:38 «به سرور خود برخیزید،
11:40 یعنی سعد بن معاذ (رضی‌الله‌عنه)»،
11:43 و او را از الاغی که بر آن آمده بود فرود آورید.
11:47 پیامبر (ﷺ) فرمود:
11:50 «درباره هم‌پیمانان خود داوری کن».
11:52 پس [یارانش] به او فریاد زدند:
11:55 «ای ابو عمر! درباره هم‌پیمانان خود نیکی کن،
11:58 چنان‌که دیگری نیکی کرد».
12:00 سعد بن معاذ گفت:
12:02 «وقت آن رسیده که سعد در راه خدا از ملامت هیچ ملامت‌گری نهراسد».
12:07 سپس گفت: حکم من درباره ایشان این است
12:10 که جنگاورانشان کشته شوند،
12:13 و فرزندانشان اسیر گردند.
12:15 رسول الله (ﷺ) فرمود:
12:19 «به راستی درباره ایشان به حکم الله داوری کردی».
12:22 پیامبر (ﷺ) فرمان داد
12:25 که مردان‌شان کشته شوند،
12:27 و فرزندان و زنانشان به اسارت درآیند.
12:30 گنج‌ها و کاروان‌ها [نیز به غنیمت گرفته شد].