از مجموعهٔ گنجینههای سیره (مجموعه کامل شد)
· درس 25 از 58
گنجینه بیوگرافی | شیخ عثمان الخمیس | قسمت (25) | جنگ یک حقه است
صوت ترجمهشده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش میشود. متن زیر بهطور کامل ترجمه شده است.
0:000:00
متن کامل
ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00
بسم الله الرحمن الرحیم
0:03
گنجهای سیره
0:06
موضعی شجاعانه
0:11
پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) خواست با فزاره و غطفان و دیگران صلح کند.
0:20
پس به سعد بن معاذ و سعد بن عباده فرمود:
0:24
آن دو سرور اوس و خزرج بودند.
0:27
شما چه میگویید؟
0:28
به غطفان یک سوم محصولات مدینه را میدهیم،
0:32
به این شرط که بازگردند.
0:34
زیرا غطفان چهار هزار نفرند
0:37
از ده هزار نفر (لشکر دشمن).
0:39
و قریش چهار هزار نفرند،
0:41
و بقیهٔ قبایلی که همراه قریش آمدهاند
0:45
دو هزار نفر را تشکیل میدهند.
0:47
پس سعد گفت:
0:48
ای رسول الله!
0:50
اگر الله این را به تو فرمان داده،
0:53
پس شنیدن و اطاعت است.
0:55
و اگر این چیزی است که از خود برای ما انجام میدهی،
0:57
پس ما به آن نیازی نداریم.
0:59
ما و اینها پیش از این بر شرک بودیم،
1:03
و به الله ای رسول الله سوگند،
1:05
اینان طمع نمیکنند که حتی یک دانه خرما از ما بخورند
1:08
مگر با خرید و فروش یا مهمانی.
1:10
پس چگونه است، در حالی که الله با اسلام ما را عزت داده است؟
1:14
آیا هنگامی که الله ما را با اسلام گرامی داشت
1:16
و ما را به آن هدایت کرد
1:18
و با وجود تو عزیزمان ساخت،
1:20
اموال خود را به آنها بدهیم؟
1:22
نه، به الله سوگند ای رسول الله!
1:24
جز با شمشیر به آنها چیزی نمیدهیم.
1:27
و این شجاعتی کمنظیر است:
1:30
ده هزار نفر محاصره کردهاند،
1:32
در حالی که ایشان اندکاند،
1:34
و از درون دچار خیانت و غدر و گرسنگیاند.
1:37
و آنان میتوانند در خلال این توافق
1:40
چهار هزار نفر را از ایشان بازگردانند،
1:43
اما ابا میکنند.
1:46
پس پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) رأی آن دو را تأیید کرد و فرمود:
1:51
به الله سوگند، من این کار را نمیکنم،
1:53
جز آنکه دیدم عرب شما را با یک کمان نشانه گرفتهاند.
1:59
گنجهای سیره
2:01
جنگ نیرنگ است.
2:07
نعیم بن مسعود نزد پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) آمد
2:13
و گفت: ای رسول الله!
2:15
من اسلام آوردهام
2:17
و میخواهم همراه تو بجنگم.
2:19
پس فرمود:
2:21
آیا کسی از اسلام آوردن تو آگاه است؟
2:23
گفت: نه.
2:24
فرمود:
2:25
پس تا جایی که میتوانی میان ما و آنان تفرقه بینداز.
2:28
گفت: بله.
2:30
پس نعیم بن مسعود نزد بنی قریظه از درون رفت
2:34
و به ایشان گفت:
2:36
ای قوم!
2:37
قریش قومی نیرنگباز است،
2:39
و اگر بر محمد پیروز شوند و آنچه میخواهند بگیرند،
2:44
بازمیگردند و شما را رها میکنند،
2:46
آنگاه اهل مدینه از شما انتقام میگیرند.
2:49
گفتند: نه،
2:51
آنان با ما خواهند ماند،
2:53
و از طریق حیی بن اخطب با ما پیمان بستند.
2:56
گفت:
2:57
من نظر نمیدهم
2:59
جز اینکه از آنان گروگانی بگیرید تا حق خود را با آن تضمین کنید.
3:03
گفتند: آن چیست؟
3:05
گفت:
3:06
از آنان بخواهید ده نفر از فرزندانشان را به شما بدهند،
3:10
تا وقتی غدر کردند، آنان را بکشید.
3:13
و آنان از ترس فرزندانشان غدر نخواهند کرد.
3:17
گفتند:
3:18
این فکری درست است.
3:20
سپس نزد قریش رفت
3:22
و به ایشان گفت:
3:23
شما میدانید که یهودیان قومی نیرنگباز هستند،
3:27
و به زودی به شما خیانت خواهند کرد.
3:29
گفتند: چگونه؟
3:31
گفت:
3:32
شنیدم که سخن میگویند
3:34
و میگویند: ما ده نفر از قریش را خواهیم گرفت
3:38
و به محمد تحویل میدهیم،
3:40
تا حسن نیت و صداقت خود را برای او ثابت کنیم،
3:44
و اینکه ما با او هماهنگ هستیم.
3:46
پس قریش با یهودیان دیدار کرد.
3:48
یهودیان به قریش گفتند:
3:51
ده نفر از فرزندان خود را به ما بدهید
3:54
تا حق خود را تضمین کنیم.
3:56
قریش با خود گفتند:
3:59
بله،
4:00
آنان میخواهند آن ده نفر را به محمد تسلیم کنند.
4:03
پس گفتند:
4:05
نه، این کار هرگز نخواهد شد.
4:07
یهودیان با خود گفتند:
4:10
بله،
4:11
قریش میخواهد به ما خیانت کند،
4:14
و به همین دلیل ده نفر را نخواهد داد.
4:16
پس الله تبارک و تعالی پیمانی را که میان آنان بود سست کرد،
4:20
و رسولش (صلیاللهعلیهوسلم) را یاری داد.
4:24
در آن هنگام بنی قریظه قریش را رها کردند.
4:27
قریش بنیقریظه را تنها گذاشت.
4:30
و محاصره ادامه یافت.
4:32
سپس الله تبارک و تعالی لشکرهایی از جانب خود فرستاد،
4:36
که به شکل بادی بزرگ بود.
4:39
الله تبارک و تعالی آن را بر آنان فرستاد.
4:42
پس آنان جای خود را رها کردند،
4:44
و ناامید به سرزمین خویش بازگشتند.
4:48
گنجهای سیره
4:52
به تأخیر افتادن نماز عصر.
4:57
پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) از نماز عصر بازداشته شد،
5:03
همانگونه که برادرش سلیمان (صلیاللهعلیهوسلم) به اسبها مشغول شد.
5:08
تا آنکه خورشید غروب کرد.
5:10
پس پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم)
5:13
به سپاه مکه و کسانی که همراه آنان آمده بودند مشغول بود،
5:16
تا آنکه خورشید غروب کرد.
5:18
پس فرمود:
5:20
«ما را از نماز میانه، یعنی نماز عصر، بازداشتند.»
5:24
«الله گورها و خانههایشان را پر از آتش کند.»
5:28
پس پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) بر آنان نفرین کرد.
5:32
گنجهای سیره
5:38
حذیفه رضیاللهعنه
5:41
و شب احزاب
5:45
حذیفه رضیاللهعنه گفت:
5:49
دیدم که ما با رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) بودیم
5:52
در شب احزاب،
5:54
بادی سخت و سرد وزید.
5:57
پس رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) فرمود:
6:01
«آیا مردی نیست که خبر این قوم را برای من بیاورد؟
6:04
الله او را در روز قیامت همراه من قرار دهد.»
6:07
پس ما سکوت کردیم و هیچیک از ما پاسخ نداد.
6:10
سپس فرمود:
6:12
«آیا مردی نیست که خبر این قوم را برای ما بیاورد؟
6:15
الله او را در روز قیامت همراه من قرار دهد.»
6:18
پس ما سکوت کردیم.
6:20
آنگاه فرمود:
6:21
«ای حذیفه، برخیز!
6:23
برو و خبر این قوم را برای من بیاور.»
6:26
گفت:
6:27
پس چارهای نیافتم،
6:29
زیرا مرا به نامم خواند که برخیزم.
6:32
فرمود:
6:33
«برو و خبر این قوم را برای من بیاور،
6:36
و آنان را علیه من برنیانگیز.»
6:38
پس چون از نزد او بازگشتم،
6:40
گویی در حمامی راه میرفتم،
6:43
و سرما را احساس نمیکردم.
6:45
و این تثبیتی از جانب الله عزوجل بود.
6:48
گفت:
6:49
تا آنکه به آنان رسیدم.
6:51
ابوسفیان را دیدم که پشتش را در برابر آتش گرم میکرد.
6:54
پس تیری در میان کمان نهادم،
6:57
و خواستم آن را پرتاب کنم،
6:59
اما سخن رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) را به یاد آوردم:
7:03
«آنان را علیه من برنیانگیز.»
7:05
و اگر آن را پرتاب میکردم، به او میزدم.
7:08
سبحان الله!
7:10
الله خواست که ابوسفیان اسلام آورد و بازگردد.
7:14
گفت:
7:15
پس بازگشتم، در حالی که باز هم مانند حمام راه میرفتم.
7:20
چون نزد او رسیدم، خبر آنان را به او دادم.
7:23
چون فارغ شدم، احساس سرما کردم.
7:27
پس رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) مرا
7:31
با عبایی از عبای خود که در آن نماز میگزارد، پوشاند.
7:35
پس تا صبح همچنان خوابیدم.
7:38
چون صبح شد، فرمود:
7:41
«ای خوابالو، برخیز!»
7:43
گنجهای سیره
7:48
پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) بر احزاب نفرین میکند.
7:56
در اینجا رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) دعا کرد و فرمود:
8:01
«خدایا، فرودآورنده کتاب،
8:04
زودحساب،
8:06
احزاب را شکست بده.
8:08
خدایا، آنان را شکست ده و به لرزه درآور.»
8:11
پس الله بر آنان بادی از لشکرهای خود فرستاد،
8:14
که بادی سرد بود،
8:16
آتش آنان را خاموش کرد،
8:18
خیمههایشان را برکند،
8:19
و دیگهایشان را واژگون ساخت.
8:21
سرما و گرسنگی و ترس [بر آنان چیره شد].
8:24
و الله بر هر چیزی تواناست.
8:27
و جمعشان پراکنده شد.
8:29
ابوسفیان با شرمساری شکست را اعلام کرد
8:33
و به قریش فرمان کوچ داد.
8:36
و از همین رو رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) فرمود:
8:40
«لا إله إلا الله وحده»،
8:43
لشکر خود را عزیز کرد،
8:45
و بنده خود را یاری نمود،
8:46
و احزاب را به تنهایی شکست داد،
8:48
و پس از آن هیچ چیزی نیست.
8:51
گنجهای سیره
8:54
اخراج بنیقریظه.
8:59
جبرئیل علیهالسلام
9:03
نزد پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) آمد
9:06
و فرمود:
9:07
«آیا سلاح خود را فرو گذاشتید؟»
9:09
فرمود: «آری.»
9:11
جبرئیل گفت:
9:13
«اما ما هنوز سلاح خود را فرو نگذاشتهایم.
9:16
به سوی آن قوم حرکت کن.
9:18
الله تو را به این فرمان میدهد.»
9:21
پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) بیرون آمد
9:24
و به مردم دستور داد و فرمود:
9:26
«هیچکس نماز عصر را جز در بنی قریظه نخواند».
9:31
مسلمانان در پاسخ به فرمان پیامبر (ﷺ) بیرون رفتند
9:36
به سوی بنی قریظه،
9:38
و آنان را شتاب داد،
9:39
و پرچم را به علی بن ابیطالب (رضیاللهعنه) سپرد،
9:42
و ابن ام مکتوم را بر مدینه جانشین ساخت.
9:46
پیامبر (ﷺ) آمد تا نزد دژهای بنی قریظه فرود آمد،
9:50
و بیستوپنج شب آنان را محاصره کرد.
9:53
سرورشان کعب بن اسد بر آنان پیشنهاد کرد
9:56
و گفت:
9:58
«یا اسلام میآورید و با محمد (ﷺ) در دینش داخل میشوید،
10:04
یا فرزندانتان را میکشید،
10:07
و بیرون میآیید و میجنگید تا همگی کشته شوید،
10:11
یا بر رسول الله (ﷺ) و یارانش در روز شنبه یورش میبرید،
10:18
زمانی که مسلمانان گمان میکنند شما [در آن روز] کاری نمیکنید».
10:21
آنان همه اینها را رد کردند.
10:23
پس به آنان گفت:
10:25
«به خدا سوگند شما الاغهایید،
10:27
و هیچ چیزی را نمیپذیرید».
10:30
در این هنگام یکی از ایشان بیرون آمد و گفت:
10:33
«ای رسول الله!
10:35
بر حکم سعد بن معاذ فرود میآییم».
10:37
و این بدان سبب بود که عبدالله بن ابی بن سلول
10:40
چنانکه پیشتر گذشت،
10:42
درباره بنی قینقاع شفاعت کرد،
10:44
و پیامبر (ﷺ) آنان را به خاطر او رها کرد.
10:48
پس اینان خواستار حکم سعد بن معاذ شدند،
10:52
زیرا او در جاهلیت همپیمان ایشان بود.
10:56
گفتند: شاید او از ما دفاع کند،
10:59
چنانکه عبدالله بن ابی بن سلول
11:02
از بنی قینقاع دفاع کرد.
11:04
و [آنان] تفاوت میان عبدالله بن ابی بن سلول
11:07
سرکرده منافقان
11:09
و سعد بن معاذ را نمیدانستند،
11:11
که از بزرگان پرهیزگاران است، رضیاللهعنه.
11:14
پس گفتند: بر حکم سعد بن معاذ فرود میآییم،
11:18
چنانکه برادران ما بر حکم عبدالله بن ابی بن سلول فرود آمدند.
11:23
پیامبر (ﷺ) فرمان داد
11:26
که سعد بن معاذ را نزد ایشان بیاورند،
11:29
و او در رگ اکحل (رگ دست) زخمی شده بود، رضیاللهعنه.
11:33
چون آمد،
11:34
پیامبر (ﷺ) فرمود:
11:38
«به سرور خود برخیزید،
11:40
یعنی سعد بن معاذ (رضیاللهعنه)»،
11:43
و او را از الاغی که بر آن آمده بود فرود آورید.
11:47
پیامبر (ﷺ) فرمود:
11:50
«درباره همپیمانان خود داوری کن».
11:52
پس [یارانش] به او فریاد زدند:
11:55
«ای ابو عمر! درباره همپیمانان خود نیکی کن،
11:58
چنانکه دیگری نیکی کرد».
12:00
سعد بن معاذ گفت:
12:02
«وقت آن رسیده که سعد در راه خدا از ملامت هیچ ملامتگری نهراسد».
12:07
سپس گفت: حکم من درباره ایشان این است
12:10
که جنگاورانشان کشته شوند،
12:13
و فرزندانشان اسیر گردند.
12:15
رسول الله (ﷺ) فرمود:
12:19
«به راستی درباره ایشان به حکم الله داوری کردی».
12:22
پیامبر (ﷺ) فرمان داد
12:25
که مردانشان کشته شوند،
12:27
و فرزندان و زنانشان به اسارت درآیند.
12:30
گنجها و کاروانها [نیز به غنیمت گرفته شد].