از مجموعهٔ گنجینه‌های سیره (مجموعه کامل شد) · درس 27 از 58

گنجینه بیوگرافی | شیخ عثمان الخمیس | قسمت (27) | حادثه افک

◉ 537 بازدید ⏱ 33:30 صدای اصلی (عربی)
صوت ترجمه‌شده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش می‌شود. متن زیر به‌طور کامل ترجمه شده است.
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 به نام الله بخشنده مهربان
0:03 گنجینه‌های سیره
0:06 حادثهٔ افک
0:11 افک، بزرگ‌ترین دروغ و بهتان است
0:17 امام زهری رحمه‌الله فرمود:
0:20 عروه برای من نقل کرد که عایشه رضی‌الله‌عنها، همسر پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)، گفت:
0:28 رسول الله (ﷺ) چنین بود که
0:31 هرگاه می‌خواست بیرون رود،
0:33 میان همسرانش قرعه می‌انداخت،
0:35 و هر یک از آنان که قرعه‌اش بیرون می‌آمد،
0:37 رسول الله (ﷺ) او را همراه خود می‌برد.
0:42 عایشه گفت:
0:44 در یکی از غزوه‌ها که آن را انجام داد، میان ما قرعه انداخت،
0:47 و قرعهٔ من بیرون آمد،
0:49 پس همراه رسول الله (ﷺ) بیرون رفتم.
0:53 و این پس از نزول حجاب بود.
0:56 من در هودج خود سوار می‌شدم و در آن فرود می‌آمدم.
0:59 پس راه پیمودیم تا آنگاه که رسول الله (ﷺ)
1:04 از آن غزوه فارغ شد و بازگشت،
1:06 و نزدیک مدینه، در حال بازگشت بودیم،
1:09 که شبی اعلام کوچ شد.
1:12 پس چون اعلام کوچ کردند، برخاستم،
1:15 و رفتم تا از لشکر گذشتم.
1:18 چون کار خود را انجام دادم،
1:20 به سوی شترم بازگشتم،
1:23 که ناگاه گردنبند یمانی‌ام از جزع ظفار که از گردنم افتاده بود، دیدم که گسسته است.
1:27 پس گردنبندم را جستجو کردم،
1:28 و جستجوی آن مرا بازداشت.
1:30 و آن مردانی که شترم را برای من آماده می‌کردند، آمدند،
1:35 و هودجم را برداشتند و بر آن شتری که من بر آن سوار می‌شدم، نهادند،
1:40 و گمان می‌کردند که من در آنم.
1:43 و زنان در آن روزگار سبک‌وزن بودند و گوشتشان سنگین نبود،
1:47 و تنها اندکی از غذا می‌خوردند.
1:51 پس آن قوم، سبکی هودج را هنگام بلند کردن آن احساس نکردند،
1:55 و من دختری نوجوان بودم.
1:58 پس شتر را برانگیختند و راه افتادند.
2:01 و من گردنبندم را پیدا کردم، پس از آنکه لشکر رفته بود،
2:04 و به منزلگاه آنان آمدم، و هیچ کس آنجا نبود، نه فراخوانده‌ای و نه پاسخ‌دهنده‌ای.
2:09 پس هر زنی آرزو می‌کرد که خود یا دخترش را جای عایشه رضی‌الله‌عنها قرار دهد
2:16 دختری کم‌سال، در شبی تاریک، تنها،
2:20 در جایی بی‌آب و علف،
2:22 و مردم همگی رفته بودند.
2:25 عایشه رضی‌الله‌عنها می‌گوید:
2:28 به جایی که در آن بودم بازگشتم،
2:31 و گمان بردم که آنان مرا نمی‌یابند و به سوی من باز می‌گردند.
2:35 و این از زیرکی و هوشیاری اوست، رضی‌الله‌عنها.
2:39 و اگر زنی دیگر بود،
2:42 فریاد می‌زد و به این سو و آن سو می‌دوید،
2:45 به شرق و غرب،
2:47 و به دنبال خانواده‌اش می‌گشت.
2:49 اما عایشه رضی‌الله‌عنها به خاطر کمال خردش،
2:53 در جای خود نشست،
2:55 زیرا دانست که اگر به دنبال آنان برود، گم خواهد شد.
3:00 می‌گوید:
3:01 پس در حالی که در منزلم نشسته بودم،
3:04 چشمانم بر من چیره شد و به خواب رفتم.
3:07 و این بر دو امر دلالت دارد:
3:10 نخست:
3:11 شجاعت عایشه رضی‌الله‌عنها.
3:14 دوم:
3:16 مراقبت الله نسبت به او.
3:18 زیرا الله تبارک و تعالی خواب را بر او انداخت،
3:22 تا به آن قوم نیندیشد،
3:24 و به آنچه از حیوانات یا انسان‌ها یا غیر آن ممکن بود به سوی او بیاید.
3:30 عایشه گفت:
3:31 و صفوان بن معطل سلمی، سپس ذکوانی بود،
3:35 که از پشت سر لشکر می‌آمد.
3:37 پس در آخر شب حرکت کرد و صبحگاهان به منزلگاه من رسید.
3:40 و عجیب در این مرد، رضی‌الله‌عنه، این است
3:44 که او و تمام قبیله‌اش به بسیار خوابیدن شناخته شده بودند،
3:49 تا آنکه در حدیثی آمده است
3:52 که همسرش نزد پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) از او شکایت آورد و گفت:
3:58 ای رسول الله!
4:00 صفوان نماز صبح را نمی‌گزارد.
4:03 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) او را فراخواند و از او پرسید.
4:07 او گفت:
4:08 ای رسول الله!
4:10 ما خاندانی هستیم که این ویژگی ما شناخته شده است،
4:13 نزدیک نیست بیدار شویم مگر آنگاه که خورشید طلوع کرده باشد.
4:17 مقصود آنکه صفوان بن معطل از لشکر عقب مانده بود،
4:22 و شاید به سبب خواب بود،
4:24 و بر راه آنان حرکت کرد.
4:27 پس عایشه رضی‌الله‌عنها را در جای خود خفته یافت.
4:32 عایشه می‌گوید:
4:33 او سیاهیِ شخص خفته را از دور دید،
4:37 پس به سوی من آمد و چون مرا دید، شناختم،
4:40 زیرا وقتی من خواب بودم،
4:43 چهره‌ام نمایان بود.
4:46 می‌گوید:
4:47 او پیش از نزول حجاب مرا دیده بود.
4:50 پس با گفتن «إنا لله و إنا إلیه راجعون» که او بر زبان آورد، بیدار شدم، چون مرا شناخت،
4:53 و چهره‌ام را با جلبابم پوشاندم.
4:56 به خدا سوگند، او هیچ سخنی با من نگفت،
4:58 و جز «إنا لله و إنا إلیه راجعون» سخنی از او نشنیدم،
5:02 تا آنکه شترش را خواباند،
5:04 و پای بر دست‌های آن نهاد،
5:06 و من بر آن سوار شدم.
5:08 پس او شتر را کشان‌کشان می‌برد،
5:11 تا آنکه هنگامی که مردم در اوج گرما فرود آمده بودند، به لشکر رسیدیم،
5:16 و به آنان رسیدیم.
5:18 پس هلاک شد آن‌که هلاک شد
5:20 منظورت این است که مردم در موردِ آبرویِ او سخن گفتند
5:23 وقتی دیدند او تنها با صفوان می‌آید
5:27 پس برخی از منافقان درباره‌ی آن سخن گفتند
5:31 تا جایی که او در میان آنچه از سخنان ایشان نقل کرده، ...
5:34 سخن عبدالله بن ابی بن سلول این بود که او گفت
5:39 به خدا سوگند نیامد مگر پس از آن‌که با او زنا کرد و او نیز با وی زنا کرد
5:44 و پناه بر الله
5:45 لعنت الله بر او باد
5:48 گفت
5:49 به مدینه رسیدیم
5:51 وقتی آمدم، یک ماه شکایت کردم
5:54 مردم در ماجرای سخن یاران افک (تهمت‌زنندگان) دچار سرگردانی و اختلاف می‌شوند
5:57 و چیزی از آن را احساس نمی‌کنم
6:00 او در بیماری‌ام مرا آزار می‌داد؛ این‌که از پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) مهربانی‌ای را که در بیماری‌ام شایسته بود، نمی‌شناختم.
6:07 آنچه از او می‌دیدم هنگامی که شکایت می‌کردم
6:10 تنها بر پیامبر خدا (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) وارد می‌شد
6:15 سلام می‌دهد و می‌گوید
6:17 چطور تیکم
6:19 سپس [نمازگزار] بازمی‌گردد (از نماز منصرف می‌شود).
6:20 پس همان است که مرا به شک می‌اندازد
6:22 و احساس شرّ نمی‌کنم.
6:25 و این بدان سبب است که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
6:28 هرگاه عایشه (رضی‌الله‌عنها) بیمار می‌شد
6:30 با او مدارا می‌کند و دلش را تسلی می‌دهد
6:33 همان‌گونه که در حدیث مشهور آمده است
6:35 هنگامی که عایشه رضی‌الله‌عنها گفت
6:38 وای سرم!
6:40 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
6:43 بلکه من، وا سرّاه!
6:45 و تو را چه زیانی دارد، ای عایشه، اگر بمیری؟
6:48 (تو را) غسل می‌دادم و کفن می‌کردم
6:51 و بر تو نماز گزاردم و تو را به خاک سپردم
6:54 و او محبوب‌ترین مردم نزد رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بود.
6:58 همان‌گونه که عمرو بن العاص رضی‌الله‌عنه از او پرسید
7:02 محبوب‌ترین مردم نزد تو
7:04 عایشه گفت
7:06 و [او] گفت: و از مردان
7:08 ابوها گفت
7:10 عایشه گفت
7:12 تا اینکه پس از آنکه بهبود یافتم بیرون رفتم
7:15 با من ام مصطح، پیش از مناصع
7:18 او نماز ما را ادا می‌کند
7:20 و ما جز در شب بیرون نمی‌رفتیم.
7:23 و این پیش از آن بود که کنف‌ها نزدیک خانه‌هایمان جای گیرند
7:28 و امر ما امرِ عربیِ اوّل است
7:30 پیش از قضای حاجت (غائط)، با تبرز (گرفتن و استعمال دارو یا عطر برای بوی خوش)
7:33 ما از تنگ‌نظری (ایدهٔ کنف) رنج می‌بردیم که آن را نزد خانه‌هایمان بسازیم
7:38 و من و ام مصطح راه افتادیم
7:41 او دختر ابو رهم بن عبد مناف است.
7:44 و مادرش دختر صخر بن عامر بود.
7:47 خاله ابوبکر صدیق
7:49 من و ام مصطح به سوی خانه‌ام روان شدیم
7:53 کار خود را به پایان رساندیم.
7:56 ام مِسطح در روسری‌اش لغزید و افتاد.
7:59 پس گفت: «تعسا مصطح».
8:02 به او گفتم
8:03 بد چیزی گفتی
8:05 آیا مردی را دشنام می‌دهی که در جنگ بدر حضور داشت؟
8:08 گفت
8:09 ای هنتاه
8:11 آیا نشنیدی آنچه گفت
8:13 عایشه گفت
8:15 و آنچه گفت
8:16 عایشه گفت
8:18 تو به من خبر دادی از سخن اهل افک (تهمت‌زنندگان)
8:21 بیماری‌ام بر بیماری‌ام افزوده شد
8:24 برای خواهرم، این‌که خودت را تصور کنی
8:27 و در آبروی تو تهمت زده شد
8:29 زندگی‌ات چگونه باشد
8:32 و چگونه نعمت‌ها را برخوردار می‌شوی؟
8:34 و گرامی‌ترین چیزی که نزد زن است، آبروی اوست.
8:37 ممکن است به دروغ‌گویی یا دزدی یا غیبت متهم شوی
8:41 یا ربا، یا تبرّج
8:43 اما اینکه کار به آبرو (عرض) برسد،
8:46 پس این خطرناک‌ترین چیزی است که زن به آن مبتلا می‌شود
8:50 گفت
8:52 چون به خانه‌ام بازگشتم
8:54 و پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بر من وارد شد
8:58 سلام داد، سپس گفت
9:01 هیچ چیزی از سوی رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) تغییر نکرد
9:06 اما آنچه تغییر کرده است
9:08 عایشه (رضی‌الله‌عنها) سبب را دانست
9:11 اکنون فهمیدم که چرا حال پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) با او دگرگون شد
9:17 گفتم
9:19 آیا به من اجازه می‌دهی که نزد پدر و مادرم بروم؟
9:22 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
9:24 بله
9:25 عایشه گفت
9:28 و من در آن هنگام می‌خواهم خبر را از جانب آن دو به یقین بدانم.
9:33 نزد پدر و مادرم آمدم
9:35 به مادرم گفتم
9:36 ای امت من!
9:38 مردم سخن می‌گویند
9:40 پس گفت
9:41 ای دخترم
9:42 آسان بگیر بر خودت
9:44 به خدا سوگند، کمتر زنی بوده که هیچ‌گاه...
9:48 زنی زیبا نزد مردی است که او را دوست دارد، و او را سوکن‌هایی است.
9:52 جز این‌که بیشترِ کفش‌هایش
9:54 گفتم: سبحان الله!
9:56 آیا مردم واقعاً این موضوع را بر زبان آورده‌اند؟
9:59 آن شب آن‌قدر گریستم که صبح شد،
10:02 اشکم برایم خشک نمی‌شد
10:04 و چشمانم با خواب آشنا نمی‌گشت،
10:06 تا آنکه صبح شد و همچنان می‌گریستم.
10:09 سپس رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) علی بن ابی‌طالب را فراخواند
10:14 و اسامه بن زید را، رضی‌الله‌عنهما،
10:17 آن‌گاه که وحی به تأخیر افتاده بود،
10:19 تا در مورد جدایی از خانواده‌اش با آن دو مشورت کند.
10:22 و این مدت،
10:24 گفته شده که بیش از یک ماه ادامه یافت،
10:27 و مردم درباره عایشه سخن می‌گفتند و در آن فرو می‌رفتند،
10:31 در حالی که وحی قطع شده بود
10:33 و رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) حقیقت امر را نمی‌دانست.
10:38 و این نشان می‌دهد که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) غیب نمی‌داند.
10:44 اما علی، رضی‌الله‌عنه،
10:46 او شوهر دخترش و پسرعموی آن حضرت بود
10:49 و از نظر نسب، نزدیک‌ترین مردم به ایشان.
10:53 و اما اسامه،
10:55 او در خانه پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) پرورش یافته بود
10:59 و محبوب رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) و فرزند محبوب آن حضرت بود.
11:04 از این رو پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) با آن دو مشورت کرد،
11:09 به سبب نزدیکی‌شان به خانه ایشان
11:11 و آشنایی‌شان با عایشه، رضی‌الله‌عنهم.
11:15 اما اسامه،
11:17 آنچه را که از پاکدامنی خانواده‌اش می‌دانست به رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) عرض کرد
11:23 و آنچه را که از محبت به ایشان در دل داشت.
11:27 گفت: ای رسول الله، همسرت را (پاک می‌دانیم) و جز خیر از او نمی‌دانیم.
11:32 اما علی بن ابی‌طالب گفت: ای رسول الله، خداوند بر تو سخت نگرفته است،
11:39 و زنان غیر از او بسیارند،
11:42 و اگر از کنیز بپرسی، راست خواهد گفت.
11:46 اسامه، رضی‌الله‌عنه، به مصلحت عایشه نگریست و از این رو او را تبرئه کرد؛
11:52 و اما علی به مصلحت پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) نگریست
11:57 و به اندوهی که این ماجرا بر او وارد کرده بود.
12:01 پس رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بریره، کنیز عایشه، را فراخواند
12:07 و فرمود: ای بریره، آیا از عایشه چیزی دیدی که تو را به شک اندازد؟
12:13 بریره گفت: نه، سوگند به آن که تو را به حق برانگیخت،
12:18 جز این، کاری در او ندیدم که بر آن عیب بگیرم،
12:21 مگر آنکه او دختری کم‌سن است که گاه از خمیر خانواده‌اش غافل می‌شود
12:27 و گوسفند آمده و آن را می‌خورد.
12:30 آن‌گاه رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) برخاست
12:34 و در آن روز از عبدالله بن ابی بن سلول عذرخواهی طلبید.
12:38 پس رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بر منبر فرمود:
12:42 ای گروه مسلمانان!
12:44 چه کسی مرا در برابر مردی که آزارش به خانواده‌ام رسیده، یاری می‌دهد؟
12:49 به خدا سوگند جز خیر از خانواده‌ام نمی‌دانم،
12:53 و آنان مردی را یاد کرده‌اند که صفوان بن معطل است،
12:57 جز خیر از او نمی‌دانم،
13:00 و او جز همراه من به خانه‌ام وارد نمی‌شد.
13:04 پس سعد بن معاذ انصاری که سرور قبیله اوس بود برخاست
13:09 و گفت: ای رسول الله، من تو را از او معذور می‌دارم؛
13:14 اگر از قبیله اوس باشد، گردنش را خواهم زد،
13:17 و اگر از برادران ما خزرجی‌ها باشد،
13:20 به ما فرمان دهی و فرمانت را اجرا خواهیم کرد.
13:23 اما سعد بن عباده که سرور خزرج بود،
13:27 حمیت جاهلی او را فراگرفت و گفت:
13:30 دروغ گفتی، به جان خدا سوگند او را نخواهی کشت و توان کشتنش را نداری.
13:35 پس اسید بن حضیر برخاست،
13:38 و او پسرعموی سعد بن معاذ بود
13:40 و از قبیله اوس بود،
13:42 و به سعد بن عباده گفت:
13:44 دروغ گفتی، به جان خدا سوگند او را خواهیم کشت،
13:48 زیرا تو منافقی که از منافقان دفاع می‌کنی.
13:52 یعنی این رفتار تو، رفتار منافقان است.
13:57 و این نشان می‌دهد
13:59 که اطلاق واژه «منافق» جایز است
14:02 بر کسی که رفتار منافقان را داشته باشد،
14:05 یعنی در این صفت.
14:07 و این را «نفاق عملی» می‌نامند
14:10 نه «نفاق اعتقادی».
14:12 عایشه می‌گوید:
14:14 پس میان دو قبیله آشوب برخاست،
14:16 و در روایتی دیگر آمده است:
14:18 پس میان آن دو قبیله آشوب برخاست،
14:20 یعنی اوس و خزرج،
14:22 تا آنجا که قصد کشتن یکدیگر کردند،
14:24 در حالی که رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
14:27 بر منبر ایستاده بود.
14:29 پس رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) همچنان
14:32 آنان را آرام می‌کرد تا خاموش شدند و او نیز خاموش شد،
14:36 و کار عبدالله بن ابی بن سلول را رها کرد.
14:40 عایشه گفت:
14:42 آن روز را در این حال گذراندم،
14:44 اشکم خشک نمی‌شد و چشمانم با خواب آشنا نمی‌گشت.
14:48 پس پدر و مادرم نزد من بودند،
14:50 و من دو شب و یک روز گریسته بودم،
14:53 و گمان می‌کردند که گریه جگرم را خواهد شکافت.
14:57 در حالی که آن دو نزد من نشسته بودند و من می‌گریستم،
15:01 زنی از انصار اجازه ورود خواست،
15:04 پس نشست و با من گریست.
15:06 و این چیزی است که بر صاحب مصیبت آسان می‌کند،
15:10 و از همین رو خنساء گفت
15:12 هنگامی که برادرش صخر درگذشت:
15:14 اگر نبود که بسیاری از گریه‌کنندگان اطرافم
15:17 بر برادرانشان می‌گریستند، خود را می‌کشتم،
15:21 و هیچ‌کس مانند برادرم نمی‌گرید، ولی
15:24 با خود را به شکیبایی تسلی دادن، عزیز داشتم.
15:27 عایشه، رضی‌الله‌عنها، گفت:
15:30 پس در همین حال بودیم.
15:33 رسول الله (ﷺ) بر ما وارد شد.
15:37 سلام داد و سپس نشست
15:39 او گفت، و از زمانی که آن سخن گفته شد، پیش من ننشست، پیش از آن (سخن).
15:44 و او یک ماه تمام در انتظار بود، و در مورد من هیچ وحیی بر او نازل نمی‌شد.
15:48 تشهّد پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
15:52 هنگامی که نشست
15:53 اما بعد؛ سپس فرمود
15:56 ای عایشه، به من چنین و چنان خبری درباره‌ات رسیده است.
16:01 اگر تو بی‌گناهی، الله تو را تبرئه خواهد کرد
16:05 و اگر به گناهی آلوده شدی
16:07 پس از الله آمرزش می‌خواهم و به سوی او توبه می‌کنم
16:10 زیرا بنده، هنگامی که به گناه خود اعتراف کند و سپس به سوی الله توبه نماید،
16:14 الله توبهٔ او را پذیرفت
16:16 چون رسول الله (ﷺ) سخنش را به پایان رساند
16:22 اشکم خشکید، تا جایی که حتی یک قطره‌اش را هم احساس نمی‌کنم.
16:26 به پدرم گفتم
16:28 رسول الله (ﷺ) پاسخ داد
16:31 گفت: به الله سوگند، نمی‌دانم به رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) چه بگویم.
16:38 به مادرم گفتم
16:40 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) پاسخ داد
16:44 گفت: «به الله سوگند، نمی‌دانم به رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) چه بگویم.»
16:51 موقف عجیب
16:53 و این آزمایشی از جانب الله تبارک و تعالی برای عایشه رضی‌الله‌عنها بود.
16:58 از او پرسیدم: من دختری کم‌سن هستم و قرآن را زیاد نمی‌خوانم.
17:05 به الله سوگند، می‌دانستم؛ شما این حدیث را شنیده‌اید تا آن‌که در
17:11 شما خودتان را تصدیق کردید، پس اگر به شما بگویم که من بی‌گناهم و الله (گواه است)، باور نخواهید کرد.
17:17 خداوند می‌داند که من بی‌گناهم؛ شما مرا باور نمی‌کنید، و اگر اعتراف کنم
17:22 برای شما [این خبر] به امری [بیان شد]، و الله می‌داند که من از آن بری‌ام، تا مرا تصدیق کنید؛ و الله [می‌داند].
17:29 جز این نمی‌یابم که برای شما مثالی بزنم، جز سخن یوسف (پدر): «پس صبری نیکوست، و الله است که یاری‌خواسته‌شده در برابر آنچه وصف می‌کنید.»
17:36 «و الله یاری‌خواسته‌شده است بر آنچه وصف می‌کنید». سپس روی‌گردانده، بر بستر خود خوابیدم.
17:42 و من در آن هنگام می‌دانستم که بی‌گناهم و که الله مرا تبرئه خواهد کرد، اما
17:48 به الله سوگند، گمان نمی‌کردم که الله درباره‌ی من وحیی نازل کند که تلاوت شود.
17:53 و شأن من در خویشتن خود آن‌قدر حقیر بود که الله دربارهٔ‌ام سخنی بگوید
17:59 ولی من امیدوار بودم که رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) را ببینم
18:04 ...و سلم در خواب رؤیایی؛ الله مرا تبرئه می‌کند، به الله سوگند که [او] نمی‌توانست
18:09 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) نه؛ هیچ‌یک از اهل
18:14 ...تا اینکه بر او نازل شد، و آن‌گاه آنچه را که (همواره) می‌گرفت، گرفت
18:19 دیگر صفتش از کسانی... (بی‌ربط) — ترجمه صحیح: «تا آنجا که از او مانند دانه‌های مروارید از عرق فرو می‌ریزد»
18:25 و او در روزی سخت‌سرد، از سنگینی سخنی که بر او نازل می‌شد، گفت:
18:30 «سبحانه و تعالی، ما به زودی بر تو سخنی سنگین القا خواهیم کرد.» (گفت:) پس چون شتاب…
18:38 رسول الله (ﷺ) در حالی که می‌خندید، پس بود
18:43 اولین کلمه‌ای که فرمود این بود: «ای عایشه، اما الله عز وجل، پس به‌راستی»
18:51 برای تو [دعا کرد]؟ مادرم گفت: برخیز و نزد او برو. گفتم: به خدا سوگند، نزد او نمی‌روم.
18:58 و جز الله عزوجل کسی را ستایش نمی‌کنم؛ پس الله تبارک و تعالی نازل فرمود
19:05 «همانا کسانی که دروغ بزرگ را آوردند، گروهی از میان شما هستند. گمان مبرید…»
19:13 «آن برای شما شر نیست، بلکه برای شما خیر است. برای هر مردی از ایشان آنچه به دست آورده است.»
19:21 «از آن دروغ‌بستن؛ و آن کس که بزرگی‌اش را بر عهده گرفت از ایشان، برای او عذابی بزرگ است.»
19:28 چرا وقتی آن را شنیدید، مردان و زنان مؤمن گمان نیک نبردند؟
19:34 «به خودشان نیکی‌ای [گمان بردند]، و گفتند: این دروغی آشکار است.»
19:40 «چرا چهار گواه بر آن نیاوردند؟ پس چون گواهان را نیاوردند، آنان نزد الله همان دروغ‌گویان‌اند.»
19:57 «و اگر فضل الله بر شما و رحمت او در دنیا و آخرت نبود، به سبب آنچه در آن فرو رفتید، عذابی بزرگ به شما می‌رسید.»
20:10 «آنگاه که آن را با زبان‌های خود می‌گرفتید و با دهان‌های خود می‌گفتید آنچه را که به آن علمی ندارید.»
20:19 «و آن را سبک می‌پنداشتید، حال آنکه نزد الله بزرگ است.»
20:26 «و چرا آنگاه که آن را شنیدید نگفتید: برای ما روا نیست که به این سخن بگوییم؟»
20:35 «منزهی تو، این بهتانی بزرگ است.»
20:39 «الله شما را پند می‌دهد که هرگز مانند آن را تکرار نکنید، اگر مؤمن باشید.»
20:48 «و الله آیات را برای شما بیان می‌کند، و الله داناست و حکیم.»
20:55 «همانا کسانی که دوست دارند زشتکاری در میان مؤمنان پخش شود، برای ایشان در دنیا و آخرت عذابی دردناک است.»
21:06 «و الله می‌داند و شما نمی‌دانید.»
21:11 «و اگر فضل الله بر شما و رحمت او نبود، و همانا الله مهربان و بخشاینده است.»
21:19 «ای کسانی که ایمان آورده‌اید، از گام‌های شیطان پیروی مکنید.»
21:25 «و هر کس از گام‌های شیطان پیروی کند، پس او به زشتکاری و ناپسند فرمان می‌دهد.»
21:34 «و اگر فضل الله بر شما و رحمت او نبود، هرگز هیچ‌کس از شما پاک نمی‌شد.»
21:42 «اما الله هر که را بخواهد پاک می‌گرداند، و الله شنوای داناست.»
21:50 وقتی الله در برائت من قرآنی نازل فرمود
21:54 ابوبکر صدیق رضی‌الله‌عنه گفت
21:57 و او بر مِسطَح، که از خویشاوندانش و نیازمند بود، انفاق می‌کرد.
22:02 به خدا سوگند، هرگز به مِسطَح چیزی انفاق نخواهم کرد.
22:07 پس الله جل وعلا فرو فرستاد
22:09 «و آنان که از شما دارای فضل و توانگری‌اند، سوگند نخورند که به خویشاوندان و بینوایان بدهند.»
22:22 «و مهاجرین در راه الله.»
22:25 و باید عفو کنند و درگذرند
22:28 «آیا دوست ندارید که الله شما را بیامرزد؟»
22:33 و الله غفور و رحیم است.
22:38 ابوبکر گفت: آری، به الله سوگند.
22:41 من دوست دارم که الله مرا ببخشد
22:44 به بحث انفاق بازمی‌گردد
22:46 و این نشان می‌دهد که آنان نزد کتاب الله توقف‌کننده و پایبند بودند.
22:52 درس‌های آموخته‌شده از ماجرای افک
22:59 در سخن الله تبارک و تعالی
23:02 «همانا کسانی که دروغ بزرگ را آوردند، گروهی از میان شما هستند.»
23:07 «آن را برای خود شر مپندارید، بلکه آن برای شما خیر است.»
23:12 عایشه در آبرویش متهم می‌شود
23:14 و پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) در آبرویش متهم می‌شود
23:19 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) اندوهگین می‌شد
23:22 یک ماه کامل می‌مانند
23:24 و مردم درباره‌ی آن سخن می‌گویند
23:26 و منافقان از این [امر] شاد می‌شوند.
23:29 پس خیر در اینجا کجاست؟
23:31 اهل علم امور بسیاری را برشمرده‌اند
23:34 در این مسئله، خیرخواهی و نیکی آشکار شد.
23:37 از آن
23:39 اوّلاً
23:40 ابتلا
23:41 آنجا که الله پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) را آزمود
23:45 همان‌گونه که عایشه (رضی‌الله‌عنها) مورد آزمایش قرار گرفت
23:47 و صفوان بن معطّل (رضی‌الله‌عنه) مبتلا شد
23:50 از این آزمایش همچون طلای خالص بیرون آمدند.
23:53 و آزمایش (ابتلاء) میوه‌هایش نیکو است.
23:56 زیرا در آن بالا بردن درجات است.
23:58 ثانیاً
24:00 تنقیه‌ی صف‌ها (پاک‌سازی صفوف)
24:02 اگر این حادثه رخ نمی‌داد
24:04 مؤمنان از منافقان متمایز نمی‌شدند
24:08 پس مانند این رویدادها
24:10 منافقان سرهای خود را در آن‌ها آشکار می‌کنند
24:13 و سخن می‌گویند
24:14 و گستاخی و استهزای خود را آشکار می‌سازند
24:17 و تمسخرشان نسبت به مؤمنان را
24:19 ثالثاً
24:20 فضیلت عایشه رضی‌الله‌عنها
24:23 و محبت الله به او
24:25 که به سبب او قرآنی نازل فرمود که تلاوت می‌شود
24:29 رابعاً
24:30 دفاع الله تبارک و تعالی از بندگان مؤمنش
24:35 و به همین سبب در حدیث قدسی فرموده است
24:38 هر کس با دوست من دشمنی کند، او را به جنگ با خود اعلام کرده‌ام
24:42 پس از این داستان روشن می‌شود
24:45 که عایشه رضی‌الله‌عنها
24:47 از اولیای الله تبارک و تعالی است
24:50 و از این رو الله سبحانه و تعالی از او دفاع کرد
24:54 و این امر به بنده‌ی پرهیزگار
24:57 اطمینان می‌بخشد که الله سبحانه و تعالی
25:00 از او دفاع خواهد کرد
25:01 و از همین روست که عایشه گفت
25:03 «پس صبری نیکوست»
25:05 «و الله یاری‌خواسته‌شده است بر آنچه وصف می‌کنید.»
25:09 پس به الله پناه برد
25:11 و پروردگارش سبحانه و تعالی او را ناامید نکرد
25:16 خامساً
25:17 آشکار شدن حکمی شرعی در سخن خداوند جل و علا
25:21 «چرا چهار گواه بر آن نیاوردند.»
25:25 «پس چون گواهان را نیاوردند.»
25:27 «پس آنان نزد الله همان دروغ‌گویان‌اند.»
25:31 و این حکم آشکار نمی‌شد
25:33 اگر این حادثه رخ نمی‌داد
25:36 و اگر حوادث دیگری پیش آید
25:39 ما خواهیم دانست که چگونه با آن‌ها رفتار کنیم
25:43 ششم
25:44 وضع قواعد کلی برای امثال این مسائل
25:48 مانند اینکه اصل بر عدالت مسلمان است
25:52 و اصل آن است که او از اتهام مبرّاست
25:54 تا زمانی که اتهام ثابت شود
25:56 پس این قواعد کلی
25:58 ما آن‌ها را نمی‌شناختیم
26:00 اگر این حادثه رخ نمی‌داد
26:03 هفتم
26:04 رسوا ساختن منافقان و برملا کردن آنان در برابر مؤمنان
26:09 هشتم
26:10 فضیلت صفوان بن معطل رضی‌الله‌عنه
26:14 و اینکه الله تبارک و تعالی از او دفاع کرد
26:17 همان‌گونه که از عایشه رضی‌الله‌عنها دفاع کرد
26:21 نهم
26:22 بیان حکم قذف
26:24 و در اینجا مسائلی است که ابن قیّم رحمه‌الله یادآور شده است
26:29 و آن‌ها فوایدی بسیار نیکوست
26:33 که در کتابش زاد المعاد آورده است
26:36 آن‌ها را یادآور می‌شویم، شاید الله تبارک و تعالی ما را از آن‌ها بهره‌مند سازد
26:41 نخست
26:42 اگر گفته شود
26:44 پس رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم را چه شده بود
26:47 که در امر او توقف کرد
26:49 و درباره‌ی آن پرسید و جست‌وجو کرد و مشورت نمود
26:52 با آنکه او به الله و به منزلت وی نزد او داناتر بود
26:55 و به آنچه شایسته‌ی اوست
26:57 چرا نگفت
26:58 «منزهی تو، این بهتانی بزرگ است.»
27:01 همان‌گونه که فاضلان صحابه گفتند؟
27:04 پاسخ آن است که
27:05 این از حکمت‌های بالغه‌ی کامل است
27:08 که این داستان سبب آن‌ها شد
27:11 و آزمون و ابتلایی برای رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم
27:16 و برای تمامی امت تا روز قیامت بود
27:20 تا به سبب این داستان گروهی را بالا برد و گروهی دیگر را فرود آورد
27:24 و الله بر هدایت‌یافتگان هدایت و ایمان بیفزاید
27:28 «و ستمگران را جز زیان نمی‌افزاید.»
27:31 و کمال آزمون و ابتلا اقتضا کرد
27:34 که وحی از رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم بازداشته شود
27:38 یک ماه درباره‌ی این ماجرا
27:40 و در این باره هیچ وحیی به او نشود
27:43 تا حکمتی که او مقدّر و مقضی فرموده کامل شود
27:47 و به کامل‌ترین وجوه آشکار گردد
27:49 و مؤمنان راستین بیفزایند
27:52 در ایمان و ثبات بر عدل و راستی
27:55 و حسن ظن به الله و رسولش و اهل بیتش
27:58 و صدیقان از بندگانش
28:01 و منافقان در دروغ‌پردازی و نفاق بیفزایند
28:04 و درونِ‌هایشان برای رسول و مؤمنان آشکار گردد
28:08 و بندگی مطلوبی که از صدیقه و پدر و مادرش خواسته شده کامل گردد
28:13 آنگاه که گفت: «شکایت اندوه و غم خود را به الله می‌برم»
28:17 و نیازمندی به الله و فروتنی در برابر او
28:21 و حسن ظن به او و امید بستن به او
28:24 و تا امیدش از مخلوقات بریده شود
28:27 و از رسیدن یاری و گشایش ناامید گردد
28:30 به دست هیچ یک از آفریدگان
28:32 و از این رو او حق این مقام را ادا کرد
28:35 آنگاه که پدر و مادرش به او گفتند: «به سوی او برخیز»
28:39 با آنکه الله برائت او را نازل کرده بود، پس گفت
28:43 «به خدا سوگند به سوی او برنخواهم خاست»
28:45 و جز الله را ستایش نمی‌کنم
28:47 او همان کسی است که برائت مرا نازل کرد
28:50 و همچنین از حکمت بازداشتن وحی برای مدت یک ماه این بود که
28:54 ماجرا آزموده و خالص شد
28:57 و دل‌های مؤمنان بیش از حد به انتظار نشستند
29:00 تا ببینند الله در این باره به پیامبرش چه وحی می‌کند
29:04 و نهایت اشتیاق را برای دانستن آن داشتند
29:08 پس وحی درست در زمانی فرود آمد که رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بیش از هر وقت به آن نیازمند بود
29:13 و اهل بیت او و ابوبکر صدیق و خانواده‌اش
29:16 و یارانش و مؤمنان
29:19 پس وحی بر او فرود آمد، همچون باران که بر زمین فرو می‌ریزد
29:22 در وقتی که بیش از هر زمان به آن نیاز بود
29:25 پس بیشترین و لطیف‌ترین تأثیر را در دل‌های آنان گذاشت
29:28 و از آن بسیار شاد شدند
29:31 و با این وحی نهایت آرامش و خوشی به آنان رسید
29:34 اگر الله از همان آغاز پیامبرش را از حقیقت حال آگاه می‌کرد
29:39 و بی‌درنگ وحی را در این باره نازل می‌فرمود
29:42 این حکمت‌ها بسیار از دست می‌رفت
29:45 بلکه چندین برابر آن از دست می‌رفت
29:47 دوم
29:50 همانا الله سبحانه دوست داشت که منزلت پیامبرش و اهل بیت او را نزد خود آشکار سازد
29:56 و گرامی بودن آنان را نزد او
29:58 و اینکه پیامبرش را از این ماجرا بیرون آورد
30:01 و خودش به دست خود، جل و علا، از او دفاع کند و پشتیبانی نماید
30:06 و دشمنانش را پاسخ دهد و آنان را نکوهش و عیب‌جویی کند
30:10 و به کاری که پیامبر در آن هیچ دخالتی نداشته باشد
30:13 نه اینکه رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
30:15 خود از همسرش دفاع کند
30:18 بلکه الله از رسولش و اهل بیت او دفاع می‌کند
30:22 و این کار به رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) نسبت داده نمی‌شود
30:26 بلکه تنها خود او
30:28 یعنی الله جل و علا، عهده‌دار این امر است
30:31 که خشم خود را برای رسولش و اهل بیتش برمی‌انگیزد
30:34 سوم
30:36 همانا رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
30:38 هدف آزار بود
30:40 و همسرش مورد تهمت قرار گرفت
30:42 پس شایسته نبود که او با آگاهی خود به پاکی او گواهی دهد
30:46 این کافی نیست
30:48 یا گمان او به پاکی همسرش گمانی نزدیک به یقین باشد
30:52 و هرگز نسبت بدی به او نبرد
30:55 و او منزه است و او نیز منزه است
30:57 و از همین رو هنگامی که از اهل افک عذرخواهی خواست
31:00 فرمود
31:01 چه کسی مرا در برابر مردی یاری می‌کند که آزارش به خانواده‌ام به من رسیده است
31:05 به خدا سوگند جز خیر از خانواده‌ام نمی‌دانستم
31:09 و از مردی یاد کردند که جز خیر از او نمی‌دانستم
31:13 و او جز همراه من به خانه‌ام وارد نمی‌شد
31:17 پس نزد رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
31:20 از قرائن
31:21 که بر پاکی صدیقه گواهی می‌دهد
31:24 بیشتر از آنچه نزد مؤمنان است، وجود داشت
31:27 اما به سبب کمال صبر و پایداری و مدارای او
31:31 و حسن ظن او به پروردگارش و اعتمادش به او
31:34 و در مقام صبر و پایداری بود
31:36 تا آنکه وحی به سوی او آمد
31:39 که دیدگانش را روشن و دلش را شاد کرد و جایگاهش را بزرگ داشت
31:43 و برای امتش آشکار شد که پروردگارش به او توجه دارد
31:46 و به شأن او اهتمام می‌ورزد
31:49 چهارم
31:50 هرکس در سخن صدیقه بیندیشد، آنگاه که پدر و مادرش به او گفتند
31:54 نزد رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) برخیز
31:58 او گفت
31:59 به خدا سوگند نزد او برنمی‌خیزم و جز الله را ستایش نمی‌کنم
32:03 هرکس به این سخن او بنگرد و در آن بیندیشد
32:07 شناخت او و نیروی ایمان او را درمی‌یابد
32:10 و توکل او به پروردگارش و یگانه دانستن او به ستایش در آن مقام
32:15 و خالص ساختن توحید توسط او
32:17 و قوت دل او
32:19 و ناز کردن او به پاکی دامنش
32:22 و اینکه کاری نکرده بود که برخاستنش را واجب کند
32:25 در مقام کسی که خواستار صلح است و آن را طلب می‌کند
32:28 و اعتماد او به دوست‌دارش
32:31 و اعتماد او به محبت رسول الله نسبت به خودش
32:34 آنچه گفت را گفت
32:36 از سر ناز یک محبوب بر محبوب خود
32:39 به‌ویژه در چنین مقامی
32:42 که بهترین مقامات ناز است
32:45 پس آن را در جایگاه خودش قرار داد
32:47 به خدا سوگند که آنچه در آن هنگام گفت، محبوب‌ترین کار او نزد پیامبر بود
32:51 که جز الله را ستایش نمی‌کنم
32:53 زیرا اوست که برائت مرا نازل کرده است
32:57 و این پایداری و وقار از آن اوست
33:00 و او نزدش محبوب‌ترین چیز است
33:03 و صبر او از وی ممکن نیست
33:05 و دل محبوبش مدت یک ماه نسبت به او دگرگون شد
33:08 سپس خشنودی و روی‌آوری او را یافت
33:11 پس در برخاستن به سوی او شتاب نکرد
33:14 و در شادی به خشنودی و نزدیکی او
33:17 با وجود شدت محبتش به او
33:19 و این نهایت پایداری و قدرت است