از مجموعهٔ گنجینه‌های سیره (مجموعه کامل شد) · درس 41 از 58

گنجینه بیوگرافی | شیخ عثمان الخمیس | قسمت (41) | تلاش برای ترور پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله

◉ 387 بازدید ⏱ 18:31 صدای اصلی (عربی)
صوت ترجمه‌شده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش می‌شود. متن زیر به‌طور کامل ترجمه شده است.
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:03 گنج‌های سیره
0:06 حکم یاری جستن از کافران
0:12 اهل علم درباره این موضوع دو قول ذکر کرده‌اند
0:18 نخست
0:19 آن‌که یاری جستن از مشرکان جایز است
0:22 دوم
0:24 آن‌که جایز نیست
0:25 و این قول صحیح است
0:27 به دلیل سخن پیامبر (ﷺ)
0:30 هنگامی که در یکی از غزوات خود بیرون رفت
0:33 مردی نزد او آمد و گفت
0:35 «آیا همراه تو جهاد کنم؟»
0:37 فرمود:
0:38 «آیا به الله و رسولش ایمان داری؟»
0:40 آن مرد گفت: «نه»
0:42 پیامبر (ﷺ) فرمود:
0:45 «برگرد»
0:46 «که من هرگز از مشرکی یاری نمی‌جویم»
0:49 و ما این مسئله را در سخن خود درباره غزوه احد به تفصیل بیان کرده‌ایم
0:52 در آن‌جا
0:54 و گفتیم که جایز است تنها در صورت نیاز
0:58 و در غیر این صورت، هنگامی که نیازی نباشد،
1:00 جایز نیست که مسلمان از مشرکان یاری بجوید
1:04 و این چیزی است که فعل پیامبر (ﷺ) بر آن دلالت دارد
1:06 گنج‌های سیره
1:10 گنج‌های سیره
1:15 بیرون رفتن پیامبر (ﷺ) به سوی حنین
1:22 پیامبر (ﷺ) در ماه شوال
1:26 در سال هشتم هجرت
1:29 از مکه با دوازده هزار نفر از مسلمانان بیرون رفت
1:33 و عتاب بن اسید را بر مکه گماشت
1:37 و کسانی که همراه پیامبر (ﷺ) بیرون آمدند
1:41 ده هزار نفر از اصحاب او بودند
1:44 و دو هزار نفر از اهل مکه
1:47 گنج‌های سیره
1:52 وقفه‌ای تربیتی
1:57 و در راه خود به سوی حنین
1:59 حادثه‌ای مهم رخ داد که ناگزیر باید به آن تنبه داد
2:04 و آن این است
2:05 که کسانی که با پیامبر (ﷺ) بودند
2:10 در میانشان کسانی بودند که تازه از جاهلیت به اسلام روی آورده بودند
2:13 و در راه بر درخت سدر بزرگی گذشتند
2:16 که به آن «ذات انواط» گفته می‌شد
2:19 و عرب بر آن سلاح‌های خود را آویزان می‌کرد تا به برکت آن پیروز شوند
2:25 و چون سپاه به آن درخت سدر رسید
2:27 گفتند: «ای رسول الله»
2:29 «برای ما نیز ذات انواطی قرار ده، همان‌گونه که آنان ذات انواط دارند»
2:34 پس پیامبر (ﷺ) فرمود:
2:37 «الله اکبر»
2:39 «سوگند به آن‌که جان محمد در دست اوست، سخنی گفتید»
2:42 «همان‌گونه که قوم موسی به موسی گفتند»
2:45 برای ما خدایی قرار ده همان‌گونه که آنان خدایانی دارند.
2:49 گفت: بی‌گمان شما گروهی هستید که نادانی می‌کنید.
2:52 «این سنت‌هاست»
2:54 «قطعاً سنت‌های کسانی که پیش از شما بودند را پیروی خواهید کرد»
2:58 این حدیث بزرگ
3:00 مسئله‌ای مهم را برای ما روشن می‌کند
3:03 و آن این است
3:04 که ناگزیر باید صف را پاک کرد
3:07 از آنچه در آینده ممکن است در آن اثر بگذارد
3:10 پیامبر (ﷺ) نفرمود
3:14 که اکنون به سوی جنگ می‌رویم
3:17 اشکالی ندارد
3:18 پس از آن برای شما ذات انواط قرار می‌دهیم
3:21 یا با ناخرسندی سکوت کرد
3:23 و تا پایان نبرد پاسخی به آنان نداد
3:27 هرگز
3:28 پیامبر (ﷺ) توقف کرد
3:30 توقف رهبری خیرخواه
3:33 لشکر را متوقف کرد
3:34 و آنچه را پیش‌تر ذکر کردیم به آنان فرمود
3:38 پس روا نیست که گفته شود
3:40 مهم این است که او در ظاهر مسلمان است
3:43 صرف‌نظر از عقیده یا اندیشه‌اش
3:46 این سخن باطل است
3:48 بلکه ناگزیر باید صف‌ها پالوده شود
3:51 و پاکیزه گردد
3:52 و ایمان و اعتقاد صحیح در دل‌های مردم استوار شود
3:54 (همین) در دل‌های مردم
3:57 سپس پس از آن، نبرد خواهد بود
4:00 و از این‌جا یاری از نزد الله تبارک و تعالی خواهد آمد
4:16 برخی از مردم چون شمار بسیار مسلمانان را دیدند، گفتند
4:20 «امروز از کمی شمار مغلوب نخواهیم شد»
4:23 و مالک بن عوف
4:25 بر مسلمانان در حنین پیشی گرفت
4:27 پس شب‌هنگام لشکر خود را در دره فرود آورد
4:30 و کمین‌گاه‌های خود را پراکنده کرد
4:32 آنان گروهی از لشکر بودند که در راه‌ها و ورودی‌ها پنهان شده بودند
4:37 و فرمان خود را به آنان صادر کرد
4:39 که نخست که مسلمانان بر ایشان آشکار شدند، با تیرها بر آنان باران زنند
4:44 سپس همگی به یک‌باره یورش آورند
4:47 و هنگام درآمدن سپیده‌دم
4:49 مسلمانان وارد دره حنین شده بودند
4:53 و به فرود آمدن در آن آغاز کرده بودند
4:55 در حالی که از وجود کمین‌گاه‌ها آگاه نبودند
4:58 پس در حالی که در حال فرود آمدن بودند
5:00 ناگهان تیرها در هر سو بر آنان باریدن گرفت
5:05 سپس سواران دشمن آمدند
5:07 و به یک‌باره بر مسلمانان یورش آوردند
5:11 جابر بن عبدالله رضی‌الله‌عنهما می‌گوید:
5:15 هنگامی که به وادی حنین رسیدیم،
5:18 از یکی از دره‌های تهامه، که گودالی گسترده و پرپیچ‌وخم بود، فرود آمدیم.
5:23 ما در آن‌جا به‌تدریج و با شیب فرود می‌آمدیم.
5:26 و در صبح‌گاه،
5:28 آن قوم (هوازن) از ما پیش افتاده بودند و در دره‌ها و تنگناهای آن کمین کرده بودند.
5:33 پس از آن، موجی از وحشت میان مسلمانان پخش شد،
5:38 و صف‌ها از هم پاشید.
5:40 و مردان مالک این آشفتگی را غنیمت شمردند،
5:43 و دسته‌های آنان حمله کردند،
5:45 و سواران بر کسانی که پیش رویشان بودند تاختند.
5:48 پس مسلمانان شکست‌خورده عقب نشستند،
5:51 به‌گونه‌ای که هیچ‌کس به دیگری توجهی نداشت.
5:54 و شترها بر یکدیگر ریختند،
5:57 و نمی‌دانستند چه باید بکنند.
6:00 و با پیامبر (ﷺ) پایداری کردند
6:03 تنی چند از مهاجرین و انصار.
6:06 عبدالله بن مسعود رضی‌الله‌عنه گفت:
6:09 روز حنین با پیامبر (ﷺ) بودم،
6:14 و مردم از او روی برتافتند.
6:16 و هشتاد مرد از مهاجرین و انصار با او پایداری کردند.
6:21 و ابن عمر گفت:
6:23 ما را در روز حنین دیدیم
6:25 و مردم به ما پشت نکردند [یا: ما به آنان پشت نکردیم]،
6:28 و با رسول الله (ﷺ) جز صد مرد نبود.
6:48 ابن سعد یاد کرده است
6:50 از شیبة بن عثمان حجبی، که گفت:
6:53 در سال فتح،
6:55 رسول الله (ﷺ) با زور وارد مکه شد.
7:00 [شیبه] گفت: همراه قریش به سوی هوازن در حنین می‌روم،
7:05 امید که چون [صفوف] درهم آمیزند،
7:07 از محمد فرصتی یابم
7:09 و انتقام بگیرم از او،
7:11 تا من کسی باشم که به خون‌خواهی همه قریش برخاسته‌ام.
7:15 و گفتم:
7:17 اگر از عرب و عجم کسی باقی نماند
7:20 جز آن‌که از محمد پیروی کند،
7:22 من هرگز از او پیروی نخواهم کرد.
7:24 و من در کمین بودم برای آن‌چه بیرون آمده بودم،
7:26 و کار در جانم جز استواری بیشتر نمی‌شد.
7:30 پس چون مردم درهم آمیختند،
7:32 رسول الله (ﷺ) از قاطرش به میان [دشمن] جهید،
7:37 و شمشیرش را برکشید.
7:39 من به او نزدیک شدم تا آن‌چه را می‌خواستم انجام دهم،
7:42 و شمشیرم را بالا بردم،
7:44 تا آن‌جا که نزدیک بود او را با آن بزنم،
7:46 یعنی نزدیک بود او را بکشم.
7:49 آن‌گاه شعله‌ای از آتش، همچون برق، بر من پدیدار شد،
7:52 که نزدیک بود مرا بسوزاند.
7:54 از ترس او دستم را بر چشمانم نهادم.
7:57 آن‌گاه رسول الله (ﷺ) به من رو کرد،
8:01 سپس مرا ندا داد و فرمود:
8:03 ای شیبه!
8:05 نزدیک من بیا.
8:07 من به او نزدیک شدم،
8:09 و او بر سینه‌ام دست کشید، سپس فرمود:
8:11 خدایا، او را از شیطان پناه ده.
8:14 شیبه گفت:
8:16 به خدا سوگند،
8:17 آن ساعت برای من از شنوایی و بینایی و جانم محبوب‌تر بود.
8:23 و الله آن‌چه را در جانم بود برد.
8:26 سپس به من فرمود:
8:28 نزدیک شو و بجنگ.
8:30 من پیش‌اپیش او رفتم و با شمشیرم می‌زدم،
8:33 و خدا می‌داند که دوست داشتم جانم را سپر او کنم در هر چیز.
8:38 و اگر در آن ساعت با پدرم روبه‌رو می‌شدم، اگر زنده بود،
8:42 شمشیر بر او فرود می‌آوردم.
8:44 پس پیوسته ملازم او بودم در آن‌چه بر او لازم بود،
8:47 تا مسلمانان بازگشتند و یک‌پارچه به حمله بازگشتند.
8:52 آن‌گاه قاطر رسول الله (ﷺ) نزدیک آورده شد،
8:56 و او بر آن سوار شد،
8:58 و به دنبال آنان بیرون رفت تا از هر سو پراکنده شدند،
9:04 و به اردوگاه خود بازگشت و به خیمه‌اش درآمد.
9:08 من بر او داخل شدم،
9:09 و جز من کسی بر او داخل نشد،
9:12 از شوق دیدار چهره‌اش و شادمانی به او.
9:16 پس فرمود:
9:17 ای شیبه!
9:18 آن‌چه خدا برای تو خواسته،
9:20 بهتر است از آن‌چه تو برای خود خواستی.
9:23 سپس همه آن‌چه را در جانم پنهان داشته بودم، به من بازگفت،
9:27 آن‌چه هرگز آن را برای کسی یاد نکرده بودم.
9:30 [شیبه] گفت:
9:31 گفتم:
9:32 گواهی می‌دهم که هیچ معبودی جز الله نیست،
9:36 و تو رسول الله هستی.
9:38 سپس گفتم:
9:39 برای من آمرزش بخواه.
9:41 فرمود:
9:42 خدا تو را بیامرزد.
9:44 و بر این رویداد جز این نمی‌گویم که:
9:49 آن را یک بار، دوبار، سه بار، چهار بار و پنج بار بازخوانی کن.
9:55 گنجینه‌های سیره.
9:58 چرا در دل برخی مسلمانان شگفتی پدید آمد؟
10:06 نخست:
10:09 جمهور مسلمانان احساس کردند
10:12 که جاهلیت آخرین نفس‌های خود را می‌کشد،
10:15 پس در دل برخی‌شان شگفتی افتاد.
10:18 دوم:
10:20 بسیاری از آنان بر فزونی لشکر تکیه کردند.
10:23 بدون توجه به اینکه پیروزی از جانب الله است
10:27 سوم
10:29 [دیدند که آنان اندک‌اند و پیروز می‌شوند]
10:32 پس چگونه‌اند که با این تعداد [پیروز شوند]
10:35 گنجینه‌های سیره
10:38 شجاع‌ترین مردمان
10:43 پس از آنکه مشرکان به رهبری مالک بن عوف، مسلمانان را غافلگیر کردند
10:50 و از هر سو تیرها به سوی آنان آمد
10:53 و شتران بر یکدیگر سوار می‌شدند
10:56 و اسب‌ها رم می‌کردند
10:58 اگر برخی از مسلمانان شکست خوردند
11:00 و نمی‌دانستند به کجا بروند
11:03 پیامبر (ﷺ) ماند و نگریخت
11:07 و کسانی که با او بودند
11:08 و نخواهد گریخت
11:10 زیرا رسول الله (ﷺ) کار شگفت‌انگیزی انجام داد
11:14 مسلمانان می‌گریختند
11:16 و مشرکان حمله می‌کردند
11:18 و او (ﷺ) بر مشرکان یورش می‌برد
11:22 و می‌فرمود
11:24 من پیامبرم، دروغ نیست
11:26 من فرزند عبدالمطلب هستم
11:29 و ابوسفیان بن حارث
11:31 پسرعموی پیامبر (ﷺ)
11:34 که لگام قاطرش را گرفته بود
11:37 و عباس هم رکاب او را [گرفته بود]
11:39 از پیش‌روی قاطر پیامبر (ﷺ) جلوگیری می‌کردند
11:43 تا جلو نرود
11:45 و پیامبر تکرار می‌کرد و می‌فرمود
11:48 من پیامبرم، دروغ نیست
11:50 من فرزند عبدالمطلب هستم
11:52 این شجاعت برای هیچ‌کس جز رسول الله (ﷺ) ممکن نیست
11:56 مگر برای رسول الله (ﷺ)
12:00 براء بن عازب رضی‌الله‌عنه گفت
12:04 به خدا سوگند، هنگامی که جنگ سخت می‌شد
12:07 ما به او پناه می‌بردیم
12:09 و شجاع‌ترین ما کسی بود که در کنار او قرار می‌گرفت
12:13 گنجینه‌های سیره
12:18 پیروزی حق
12:20 پیامبر (ﷺ) به عباس فرمود
12:27 مهاجران و انصار را صدا بزن
12:30 اصحاب درخت سمره را صدا بزن
12:32 یعنی کسانی که با پیامبر (ﷺ) بیعت کردند
12:36 بیعت عقبه نزد آن درخت
12:38 و آن درخت، درخت سمره بود
12:41 پس عباس برخاست و ندا داد
12:43 ای اصحاب سمره
12:45 ای انصار
12:47 ای خزرج
12:49 و خزرج را به‌تنهایی صدا زد، نه دیگران
12:52 زیرا آنان در جنگ صبور بودند
12:55 پیامبر (ﷺ) مشتی سنگریزه برگرفت
12:59 و آن را به چهره‌های کافران پرتاب کرد و فرمود
13:03 به پروردگار محمد سوگند که شکست خوردند
13:06 پس همین که آنان را پرتاب کرد
13:08 تیزی شمشیرشان کند شد و کارشان پشت‌به‌پشت شد
13:12 عباس گفت
13:15 به خدا سوگند، هنگامی که صدای مرا شنیدند، چنان بازگشتند
13:19 همچون بازگشت گاو به سوی بچه‌هایش
13:22 و می‌گفتند: لبیک، لبیک
13:26 و هر یک از آنان شتر خود را برمی‌گرداند تا با او بازگردد
13:30 پس اگر شتر اطاعت نمی‌کرد
13:33 از شتر پیاده می‌شد
13:35 زره خود را برمی‌داشت و نزد پیامبر (ﷺ) می‌آمد
13:40 و کسانی که نزد پیامبر (ﷺ) باقی ماندند
13:44 در کنار او بودند و حرکت نکردند
13:48 ده نفر
13:49 ابوبکر، عمر، علی و عباس
13:54 و فضل بن عباس
13:56 و ربیعه بن حارث
13:58 و ابوسفیان بن حارث
14:00 و اسامه بن زید
14:02 و ابن مسعود
14:04 و ایمن پسر ام ایمن
14:06 برادر مادری اسامه
14:09 و این تنها کسی بود که از این ده نفر کشته شد
14:13 عباس گفت
14:15 ما نُه نفر، رسول الله را در جنگ یاری کردیم
14:19 کسانی که از او گریختند، گریختند و پراکنده شدند
14:23 و دهمین ما، کبوتری بود که جانش را فدا کرد
14:26 و چون در راه خدا به او آسیبی رسید، ناله نکرد
14:30 و یاد کرد از کسانی که با پیامبر (ﷺ) ثابت ماندند
14:36 قثم بن عباس
14:38 و جعفر بن ابی‌سفیان بن حارث
14:41 و عتبه و معتب
14:43 پسران ابی‌لهب
14:45 پس چون یاران پیامبر (ﷺ) که گریخته بودند بازگشتند نزد او
14:51 دو گروه با شدت به نبرد پرداختند
14:55 و رسول الله (ﷺ) به جنگ نگاه کرد
14:59 و فرمود: اکنون تنور داغ شد
15:04 گنجینه‌های سیره
15:07 هر که کشته‌ای را بکشد، غنیمت او از آن اوست
15:14 ابوقتاده گفت
15:18 در سال حنین همراه پیامبر (ﷺ) بیرون آمدیم
15:23 چون به هم رسیدیم، مسلمانان برتری یافتند
15:27 مردی از مشرکان را دیدم که بر مردی از مسلمانان حمله کرده است
15:32 از پشت سر با شمشیر بر کتف او زدم
15:37 زره را برید و او به سوی من رو کرد
15:40 مرا چنان در آغوش گرفت که بوی مرگ را احساس کردم
15:44 سپس مرگ به او رسید و مرا رها کرد
15:47 یعنی این مرد تنومند، بزرگ و عظیم است؛ شجاع و تیزرو.
15:51 شجاع، تیزرو.
15:53 پس به عمر رسیدم و گفتم:
15:55 مردم را چه شده است؟
15:57 گفت: کار خدای عزوجل است.
16:00 سپس پس از آنکه عباس آنان را ندا داد، به سوی پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بازگشتند.
16:06 پس پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) نشست،
16:09 پس از آنکه در جنگ پیروز شد،
16:12 و فرمود:
16:14 هرکس کسی را کشته باشد که برای او بر او دلیلی باشد،
16:17 پس وسایل جنگی او از آن اوست.
16:19 پس گفتم: چه کسی برای من گواهی می‌دهد؟
16:21 کسی نبود.
16:23 پس نشستم.
16:24 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) همان را فرمود.
16:27 گفت:
16:29 سپس پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) همان را فرمود.
16:33 پس گفتم: چه کسی برای من گواهی می‌دهد؟
16:36 سپس نشستم.
16:38 پس پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
16:41 ای ابا قتاده، تو را چه شده است؟
16:43 پس ماجرا را برای او بازگو کردم.
16:45 مردی گفت: راست گفته است،
16:47 و وسایل جنگی او نزد من است،
16:49 پس او را از من راضی کن.
16:51 ابوبکر گفت: نه، به الله سوگند،
16:54 پس (پیامبر) عمداً شیری از شیران الله را رها نمی‌کند
16:58 که از الله و رسولش دفاع می‌کند،
17:00 تا وسایل جنگی‌اش را به تو بدهد.
17:02 پس پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
17:05 راست گفته است.
17:06 پس آن را به او بده.
17:07 ابو قتاده گفت:
17:09 پس آن را گرفتم،
17:10 و با آن باغی در بنی سلمه خریدم،
17:14 که آن نخستین مالی بود که در اسلام به دست آوردم.
17:18 و مسلمانان به سوی پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بازگشته بودند،
17:23 و با کافران جنگیدند و با آنان درگیر شدند،
17:26 تا آنکه پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) و کسانی که با او بودند پیروز شدند،
17:31 به یاری الله تعالی برای آنان.
17:34 و در همان (ماجرا) الله جل وعلا فرمود:
17:37 همانا الله شما را در جاهای بسیاری یاری داد.
17:42 و در روز حنین،
17:43 آنگاه که کثرت (جمعیت) شما شما را به شگفتی واداشت،
17:49 اما آن (کثرت) چیزی از شما را بی‌نیاز نکرد،
17:53 و زمین با همه پهناوری‌اش بر شما تنگ شد.
17:56 سپس پشت‌کرده بازگشتید،
18:00 سپس الله آرامش خود را فرو فرستاد
18:04 بر پیامبرش و بر مؤمنان.
18:08 و سپاهیانی فرو فرستاد که شما آنان را ندیدید.
18:13 و کسانی را که کفر ورزیدند عذاب کرد،
18:15 و این است پاداش کافران».