از مجموعهٔ گنجینه‌های سیره (مجموعه کامل شد) · درس 56 از 58

گنجینه بیوگرافی | شیخ عثمان الخمیس | قسمت (56) | شاهد بر نبوت او رضی الله عنه

◉ 307 بازدید ⏱ 23:51 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:03 گنجینه‌های سیره
0:06 دلائل نبوت او (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
0:15 این دلایل بسیار زیادند؛ از آن‌ها یاد می‌کنیم
0:22 الله تبارک و تعالی فرمود:
0:25 «اقتربت الساعة وانشق القمر»
0:29 «و اگر هر نشانه‌ای ببینند، روی گردانند،
0:33 و می‌گویند: این جادویی است پیاپی»
0:37 «و تکذیب کردند و از هوس‌های خود پیروی کردند،
0:41 و هر کاری قرارگاهی دارد»
0:45 و هرآینه از خبرهایی که در آن بازدارنده‌ای است، به سوی آنان آمد.
0:53 دانشی رسا»
0:56 «پس هشدارها سودی نمی‌بخشد، از ایشان روی برگردان»
1:01 و عالمان اتفاق نظر دارند
1:03 که ماه برای پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) شکافته شد،
1:07 و احادیث در این باره بسیار زیاد است.
1:10 از جمله آنچه امام بخاری روایت کرده،
1:13 از انس رضی‌الله‌عنه که گفت:
1:16 اهل مکه از پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) نشانه‌ای خواستند،
1:21 پس ماه در مکه به دو پاره شکافته شد.
1:24 (قرآن) فرمود: «اقتربت الساعة وانشق القمر».
1:30 از انس بن مالک رضی‌الله‌عنه روایت است که گفت:
1:33 مردی روز جمعه از راه درِ مسجد وارد شد،
1:37 درِ روبه‌روی منبر،
1:40 و رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) ایستاده بود و خطبه می‌خواند.
1:45 آن مرد رو به رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) ایستاد، در حالی که ایستاده بود،
1:49 و گفت: ای رسول الله!
1:52 اموال هلاک شد و راه‌ها قطع گشت،
1:56 پس از الله برای ما دعا کن تا ما را باران دهد.
1:59 انس گفت:
2:00 رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) دست‌های خود را بالا برد
2:04 و فرمود: «خدایا، به ما باران بده!»
2:07 «خدایا، به ما باران بده!»
2:09 «خدایا، به ما باران بده!»
2:12 انس گفت:
2:13 به خدا سوگند، در آسمان نه ابری دیدیم و نه پاره‌ابری و نه چیزی،
2:19 و میان ما و کوه سلع نه خانه‌ای بود و نه خانه‌ای دیگر،
2:23 ناگهان ابری از پشت کوه سلع، مانند سپر، برآمد،
2:27 و چون به میانه آسمان رسید،
2:29 پراکنده شد و سپس باران بارید.
2:31 انس گفت: به خدا سوگند، تا شش روز آفتاب را ندیدیم،
2:35 یعنی شش روز.
2:38 سپس در جمعه بعد، مردی از همان در وارد شد،
2:42 در حالی که رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) ایستاده بود و خطبه می‌خواند،
2:47 رو به روی او ایستاد و گفت:
2:50 ای رسول الله!
2:51 اموال هلاک شد و راه‌ها قطع گشت،
2:55 از الله بخواه که (باران را) باز دارد.
2:57 (انس) گفت:
2:58 رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) دست‌های خود را بالا برد و سپس فرمود:
3:03 «خدایا، (باران را) اطراف ما قرار ده، نه بر ما!»
3:07 «خدایا، (باران را) بر تپه‌ها و کوه‌ها و دره‌ها و جایگاه رویش درختان فرود آر!»
3:12 (انس) گفت:
3:14 پس باران بند آمد و ما در آفتاب راه افتادیم.
3:17 شریک گفت:
3:19 از انس پرسیدم:
3:21 آیا آن همان مردی بود که نخست پرسید؟
3:24 گفت: نمی‌دانم.
3:27 و از او رضی‌الله‌عنه روایت است که گفت:
3:30 دیدم رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) را
3:33 که وقت نماز عصر رسید،
3:35 و مردم به دنبال آب وضو گشتند، اما آن را نیافتند.
3:39 پس ظرف آبی برای رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) آوردند،
3:43 و رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) دست خود را در آن آب نهاد،
3:49 و به مردم فرمود که از آن وضو بگیرند.
3:52 دیدم آب از میان انگشتان او می‌جوشید.
3:56 پس مردم وضو گرفتند تا همگی وضو گرفتند.
4:01 و از او رضی‌الله‌عنه روایت است که گفت:
4:04 رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) در زوراء بود،
4:08 ظرفی آبی آوردند که آب آن انگشتان او را نمی‌پوشاند،
4:13 پس به یارانش فرمود که وضو بگیرند،
4:16 و کف دست خود را در آب نهاد،
4:19 پس آب از میان انگشتان و سر انگشتان او جوشیدن گرفت،
4:24 تا آنکه همه قوم وضو گرفتند.
4:26 به انس گفتم: شما چند نفر بودید؟
4:29 گفت: سیصد نفر.
4:33 و از براء بن عازب رضی‌الله‌عنه روایت است که گفت:
4:37 ما در روز حدیبیه هزار و چهارصد نفر بودیم،
4:41 و حدیبیه چاهی بود،
4:43 آن را خالی کردیم تا جز قطره‌ای در آن باقی نماند.
4:47 پس رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) نشست
4:50 بر لب چاه،
4:52 و آبی خواست،
4:54 پس دهان خود را شست و آن را در چاه ریخت.
4:57 سپس اندکی درنگ کردیم،
4:59 آنگاه آب کشیدیم تا سیراب شدیم،
5:02 و شتران ما نیز سیراب شدند و بازگشتند.
5:05 از ابوهریره رضی‌الله‌عنه روایت است که گفت:
5:09 به خدا سوگند، من از شدت گرسنگی جگرم را بر زمین می‌نهادم،
5:13 و از گرسنگی سنگ را بر شکم خود می‌بستم.
5:18 روزی بر سر راهی نشستم که مردم از آن بیرون می‌آمدند،
5:22 پس ابوبکر گذشت،
5:24 از او دربارهٔ آیه‌ای از کتاب الله عزوجل پرسیدم،
5:28 و جز این قصد نداشتم که مرا با خود ببرد،
5:31 اما نکرد.
5:33 سپس عمر گذشت،
5:34 از او دربارهٔ آیه‌ای از کتاب الله عزوجل پرسیدم،
5:38 و جز این قصد نداشتم که مرا با خود ببرد،
5:42 اما نکرد.
5:43 سپس ابوالقاسم (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) گذشت،
5:47 او از حالت چهره‌ام و آنچه در دلم بود دریافت.
5:50 فرمود:
5:52 «ای ابوهریره!»
5:53 گفتم:
5:54 «لبیک ای رسول الله!»
5:57 فرمود:
5:58 «به حق.»
6:00 پس اجازه خواستم
6:01 و به من اجازه داد.
6:02 پس شیری را در ظرفی یافت.
6:05 رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به اهل خانه‌اش فرمود:
6:08 «این شیر از کجا برای شما آمده است؟»
6:11 گفتند:
6:12 «فلانی آن را برای ما هدیه فرستاده است»،
6:14 یا «خاندان فلانی».
6:16 فرمود:
6:17 «ای ابوهریره!»
6:19 گفتم:
6:20 «لبیک ای رسول الله!»
6:22 فرمود:
6:23 «برو نزد اهل صفّه و آنان را برای من فراخوان.»
6:27 ابوهریره گفت:
6:29 و اهل صفّه مهمانان اسلام بودند؛
6:32 نه به خانواده‌ای پناه می‌بردند و نه مالی داشتند.
6:35 هرگاه هدیه‌ای برای رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) می‌آمد،
6:38 از آن برمی‌گرفت
6:41 و برای آنان می‌فرستاد.
6:43 و هرگاه صدقه‌ای به ایشان می‌رسید،
6:45 آن را برای آنان می‌فرستاد و خود از آن برنمی‌داشت.
6:49 ابوهریره گفت:
6:51 و این موضوع مرا اندوهگین کرد
6:53 و امیدوار بودم که از این شیر جرعه‌ای بنوشم
6:56 تا با آن نیروی باقی‌مانده‌ی روز و شبم را تقویت کنم.
7:00 و با خود گفتم:
7:01 «من رسول‌اند»...
7:03 پس هرگاه آن گروه بیایند،
7:05 من کسی باشم که به ایشان می‌دهم.
7:07 و گفتم:
7:08 «چه چیزی از این شیر برای من باقی می‌ماند؟»
7:11 و اطاعت الله عزّوجلّ
7:14 و اطاعت رسولش (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بر من لازم بود.
7:18 پس رفتم و ایشان را فراخواندم.
7:20 آمدند و اجازه خواستند و به ایشان اجازه داده شد.
7:24 پس در خانه جای خود را گرفتند.
7:27 سپس فرمود:
7:28 «ای ابوهریره!»
7:30 «بگیر و به ایشان بده.»
7:31 گفت:
7:33 پس ظرف را گرفتم
7:34 و شروع کردم به دادن به ایشان.
7:36 مردی ظرف را می‌گرفت
7:39 و می‌نوشید تا سیراب شود،
7:41 سپس ظرف را برمی‌گرداند
7:43 تا آنکه به آخرینشان رسیدم.
7:46 و ظرف را به رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) رساندم
7:50 او ظرف را گرفت
7:51 و آن را در دستش نهاد
7:53 و از آن باقی‌مانده‌ای در آن ماند.
7:56 سپس سرش را بلند کرد و به آن نگریست و لبخند زد
7:59 و فرمود:
8:01 «ای ابوهریره!»
8:02 گفتم:
8:03 «لبیک ای رسول الله!»
8:06 فرمود:
8:07 «من و تو باقی ماندیم.»
8:09 گفتم:
8:10 «راست گفتی ای رسول الله!»
8:12 فرمود:
8:13 «بنشین و بنوش.»
8:15 ابوهریره گفت:
8:17 پس نشستم و نوشیدم.
8:19 سپس فرمود:
8:20 «بنوش.»
8:21 پس نوشیدم
8:22 و او همچنان به من می‌گفت: «بنوش»،
8:25 و من می‌نوشیدم
8:26 تا آنکه گفتم:
8:28 «نه، سوگند به آن کسی که تو را به حق برانگیخت،
8:30 جایی برای آن نمی‌یابم.»
8:33 فرمود:
8:34 «ظرف را به من بده.»
8:36 پس ظرف را به او برگرداندم
8:38 و آنچه باقی مانده بود را نوشید.
8:41 از انس بن مالک رضی‌الله‌عنه روایت است که گفت:
8:45 ابوطلحه به ام سلیم گفت:
8:48 «صدای رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) را ضعیف شنیدم
8:53 که در آن گرسنگی را می‌شناسم.
8:55 آیا چیزی نزد تو هست؟»
8:57 گفت: «آری.»
8:59 پس چند قرص نان جو بیرون آورد.
9:02 سپس روسری خود را بیرون آورد
9:04 و نان را با بخشی از آن پیچید
9:06 سپس آن را زیر دستم نهاد
9:08 و بخشی دیگر را به من پیچید.
9:10 سپس مرا نزد رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرستاد.
9:15 (انس) گفت:
9:16 پس رفتم با آن
9:18 و رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) را در مسجد یافتم در حالی که مردم با او بودند،
9:23 پس نزد او ایستادم.
9:25 پس رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به من فرمود:
9:29 ابوطلحه تو را فرستاده است.
9:31 گفتم: بله.
9:33 گفت:
9:33 برای غذا (فرستاده است).
9:35 گفتم: بله.
9:36 پس رسول الله (ﷺ) به کسانی که همراهش بودند فرمود:
9:41 برخیزید.
9:42 پس (پیامبر) روان شد و من پیشاپیش ایشان می‌رفتم.
9:45 تا اینکه نزد ابوطلحه آمدم و او را خبر دادم.
9:48 پس ابوطلحه گفت:
9:50 ای ام‌سلیم!
9:52 رسول الله (ﷺ) و مردم آمده‌اند.
9:57 و در نزد ما آنچه برای خوراندن به ایشان باشد، نیست.
9:59 پس (ام‌سلیم) گفت:
10:01 الله و رسولش داناترند.
10:03 پس ابوطلحه روان شد تا با رسول الله (ﷺ) دیدار کرد.
10:09 و رسول الله (ﷺ) آمد و ابوطلحه همراه ایشان بود.
10:15 پس رسول الله (ﷺ) فرمود:
10:18 ای ام‌سلیم! آیا چیزی هست؟
10:21 آنچه نزد تو است (بیاور).
10:22 پس (ام‌سلیم) آن نان را آورد.
10:25 پس رسول الله (ﷺ) دستور داد.
10:29 (نان) خرد شد،
10:30 و مادرش ام‌سلیم روغن‌ «عکه» را فشرد و (با آن) خورش ساخت.
10:34 سپس رسول الله (ﷺ) درباره آن آنچه خواست فرمود.
10:40 سپس فرمود:
10:41 به ده نفر اجازه بده.
10:42 پس به ایشان اجازه داد.
10:44 پس خوردند تا سیر شدند، سپس بیرون رفتند.
10:47 سپس فرمود:
10:49 به ده نفر اجازه بده.
10:50 پس به ایشان اجازه داد.
10:52 پس خوردند تا سیر شدند، سپس بیرون رفتند.
10:55 پس فرمود:
10:57 به ده نفر اجازه بده.
10:58 پس به ایشان اجازه داد.
10:59 پس خوردند تا سیر شدند، سپس بیرون رفتند.
11:02 سپس فرمود: به ده نفر اجازه بده.
11:06 پس همه آن گروه خوردند،
11:08 و آن گروه هفتاد یا هشتاد مرد بودند.
11:12 از ابوهریره رضی‌الله‌عنه روایت است که گفت:
11:16 هنگامی که غزوه تبوک بود،
11:18 مردم دچار گرسنگی شدند.
11:21 پس گفتند: ای رسول الله!
11:23 اگر به ما اجازه دهی، شترهای آب‌کش خود را ذبح کنیم
11:26 و بخوریم و چربی آن را (به کار ببریم).
11:29 فرمود: انجام دهید.
11:31 پس عمر آمد و گفت:
11:34 ای رسول الله!
11:35 اگر چنین کنند، سواری (کم) می‌شود.
11:38 بلکه بقایای توشه‌هایشان را (نزد ایشان) بخواه،
11:41 سپس برای ایشان بر آن دعای برکت کن،
11:44 شاید الله در آن برکت قرار دهد.
11:47 پس رسول الله (ﷺ) دستور داد
11:51 تا سفره‌ای (از چرم) پهن شد.
11:53 و بقایای توشه‌هایشان را خواست و آورده شد.
11:56 پس مردی می‌آمد و یک مشت خرما می‌آورد
11:59 و دیگری تکه‌ای (نان).
12:01 تا اینکه بر سفره مقداری از آن اندک گرد آمد.
12:06 پس برای ایشان بر آن دعای برکت کرد، سپس فرمود:
12:09 در ظرف‌های خود (از آن) بردارید.
12:12 پس ایشان در ظرف‌های خود برداشتند،
12:14 تا آنکه در لشکرگاه ظرفی باقی نماند
12:17 مگر آنکه آن را پر کردند،
12:19 و خوردند تا سیر شدند
12:21 و (باز هم) زیادی ماند.
12:23 پس رسول الله (ﷺ) فرمود:
12:27 گواهی می‌دهم که هیچ معبودی جز الله نیست
12:30 و اینکه من رسول الله هستم،
12:32 هیچ بنده‌ای که با آن (گواهی) الله را دیدار کند و شک نداشته باشد،
12:35 از بهشت بازداشته نمی‌شود.
12:38 از جابر بن عبدالله رضی‌الله‌عنهما روایت است که گفت:
12:42 با پیامبر (ﷺ) سفر می‌کردیم،
12:46 تا اینکه در دره‌ای فراخ فرود آمدیم.
12:49 پس رسول الله (ﷺ) برای قضای حاجت رفت.
12:54 من با ظرفی آب به دنبالش رفتم.
12:57 پس نگاه کرد و چیزی ندید که خود را با آن بپوشاند.
13:00 و ناگهان در کنار دره دو درخت بود،
13:04 پس به سوی یکی از آن دو رفت
13:06 و شاخه‌ای از شاخه‌هایش را گرفت
13:09 و فرمود: با اذن الله، از من پیروی کن.
13:13 پس آن (درخت) مانند شتر مهارشده‌ای که از صاحبش فرمان می‌برد، همراه او شد،
13:18 تا آنکه به میانه‌ی آن دو رسید.
13:22 پس میان آن دو را جمع کرد و فرمود:
13:25 با اذن الله، به هم بپیوندید.
13:27 پس به هم پیوستند.
13:29 جابر گفت:
13:31 جابر گفت:
13:33 پس (من) بیرون آمدم (و) حاضر شدم،
13:35 پس به هم پیوستند،
13:37 پس به هم پیوستند،
13:39 پس به هم پیوستند،
13:41 پس به هم پیوستند،
13:44 پس به هم پیوستند.
13:46 جابر گفت:
13:48 پس بیرون آمدم (و) حاضر شدم،
13:50 از ترس آنکه حس کند به او نزدیک شده‌ام و دور شود.
13:53 پس نشستم و با خود گفتگو کردم،
13:55 تا اینکه لحظه‌ای (به سوی او) نگاه کردم،
13:57 ناگهان دیدم رسول الله (ﷺ) رو به من می‌آید.
14:02 و چون آن دو درخت از هم جدا شدند
14:05 و هر یک بر ساقهٔ خود ایستاد
14:09 آنگاه دیدم که رسول الله (ﷺ) ایستاد، ایستاد
14:14 و با سر خود چنین اشاره کرد، راست و چپ
14:18 تا به اطراف خود بنگرد
14:21 از ابن عمر رضی‌الله‌عنهما روایت است که گفت:
14:24 ما با رسول الله (ﷺ) در سفری بودیم
14:29 پس یک بادیه‌نشین روی آورد
14:31 چون به او نزدیک شدیم
14:33 رسول الله (ﷺ) به او فرمود:
14:36 کجا می‌خواهی بروی؟
14:38 گفت: به سوی خانواده‌ام
14:40 فرمود:
14:42 آیا برای تو خیری بهتر وجود دارد؟
14:44 آن چیست؟
14:46 فرمود:
14:48 گواهی دهی که هیچ معبودی جز الله نیست، یگانه است و شریکی ندارد،
14:52 و اینکه محمد بنده و فرستادهٔ اوست
14:54 فرمود:
14:56 آیا گواهی بر آنچه می‌گویی وجود دارد؟
14:58 گفت:
15:00 این درخت
15:02 پس رسول الله (ﷺ) آن درخت را فراخواند
15:06 و آن درخت در کنار دره بود
15:08 پس به سوی او آمد و زمین را شیار کنان پیش آمد
15:10 و در برابر او ایستاد
15:12 (ﷺ)
15:14 پس سه بار از آن گواهی خواست
15:16 و آن درخت گواهی داد که او چنان است که فرموده است
15:18 سپس آن
15:20 به جای رویش خود بازگشت
15:22 و بادیه‌نشین بازگشت
15:24 به سوی قوم خود و گفت:
15:26 اگر از من پیروی کنند، آنان را نزد تو خواهم آورد،
15:28 وگرنه نزد تو بازمی‌گردم
15:30 و همراه تو خواهم بود
15:33 از جابر بن عبد الله رضی‌الله‌عنهما روایت است که گفت:
15:37 به راستی که رسول الله (ﷺ)
15:41 روز جمعه می‌ایستاد
15:43 نزد درخت یا نخلی
15:45 پس زنی از انصار گفت:
15:47 ای رسول الله!
15:49 آیا برای تو منبری نسازیم؟
15:51 فرمود:
15:53 اگر بخواهید
15:55 پس برای او منبری ساختند
15:57 و چون روز جمعه فرا رسید
15:59 به سوی منبر رفت
16:01 پس آن نخل ناله کرد
16:03 مانند ناله کودک
16:05 سپس پیامبر (ﷺ) فرود آمد
16:07 و آن را به خود چسباند
16:09 آری، ناله کودک
16:11 که آرام می‌گیرد
16:13 فرمود:
16:15 آن نخل بر آنچه از ذکر نزد خود می‌شنید، گریه می‌کرد
16:17 از ذکر نزد آن
16:19 از انس رضی‌الله‌عنه
16:21 که شنید جابر بن عبد الله
16:23 می‌گفت:
16:25 مسجد بر تنه‌هایی
16:27 از نخل سقف‌بندی شده بود
16:29 و پیامبر (ﷺ)
16:31 هرگاه خطبه می‌خواند،
16:33 به تنهٔ یکی از آنها تکیه می‌داد
16:35 و چون برای او منبر ساخته شد
16:37 و او بر آن بود
16:39 پس ما از آن تنه صدایی شنیدیم
16:41 مانند صدای شتر ماده‌ای که بچه‌اش را از دست داده است
16:43 تا آنکه پیامبر
16:45 (ﷺ) آمد
16:47 و دست خود را بر آن نهاد
16:49 پس آرام گرفت
16:51 از جابر بن سمرة رضی‌الله‌عنه روایت است که گفت:
16:53 گفت:
16:55 رسول الله (ﷺ) فرمود:
16:57 به راستی که من
16:59 سنگی در مکه را می‌شناسم
17:01 که پیش از آنکه مبعوث شوم، بر من سلام می‌کرد
17:03 اکنون نیز آن را می‌شناسم
17:05 اکنون آن را می‌شناسم
17:08 از انس بن مالک رضی‌الله‌عنه
17:10 روایت کرد که گفت:
17:12 خانواده‌ای از انصار بودند
17:14 که شتری داشتند که با آن آب می‌کشیدند
17:16 و آن شتر برای آنان رام‌نشدنی بود
17:18 پس آنان را از سواری دادن بازمی‌داشت
17:20 و انصار
17:22 نزد رسول الله
17:24 (ﷺ) آمدند
17:26 و گفتند:
17:28 ما شتری داشتیم که با آن آب می‌کشیدیم
17:30 و او
17:32 بر ما رام‌نشدنی شد و ما را از سواری بازمی‌داشت
17:34 و کشت و
17:36 نخلستان تشنه شده است
17:38 پس رسول الله (ﷺ) فرمود
17:40 به یارانش:
17:42 برخیزید
17:44 پس به باغ داخل شد و شتر در گوشه‌ای از آن بود
17:46 پس پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به سوی او رفت
17:48 (و) به سوی آن (شتر) رفت
17:50 پس انصار گفتند:
17:52 ای رسول الله!
17:54 او (شتر) به‌راستی
17:56 مانند سگ شده است، سگِ (هار)
17:58 و ما بر تو از حمله‌اش بیمناکیم
18:00 پس (پیامبر) فرمود:
18:02 «بر من از او هیچ آسیبی نیست»
18:04 چون شتر نگاه کرد
18:06 به رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
18:08 به سوی او روی آورد
18:10 تا آن‌که (در برابر او) فرو افتاد
18:12 در حالی که در پیش روی او سجده می‌کرد
18:14 پس رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) گرفت
18:16 پیشانی‌اش را
18:18 (شتر) رام‌ترین و فروتن‌ترین (حیوان) بود
18:20 تا آن‌که او را
18:22 به کار (کشاورزی) واداشت
18:24 پس یارانش به او گفتند:
18:26 ای رسول الله!
18:28 این حیوان عقل ندارد
18:30 (اما) برای تو سجده کرد
18:32 و ما سزاوارتریم که برای تو سجده کنیم
18:34 پس (پیامبر) فرمود:
18:36 «برای هیچ انسانی شایسته نیست
18:38 که برای انسانی سجده کند
18:40 و اگر (سجده برای انسان) شایسته بود
18:42 که انسانی برای انسانی سجده کند
18:44 هر آینه به زن فرمان می‌دادم که برای شوهرش سجده کند
18:46 به‌سبب بزرگیِ حقّ او بر او
18:48 سوگند به آن‌که جانم در دست اوست
18:50 اگر از قدم او تا فرق سرش
18:52 زخمی باشد
18:54 که چرک و خون از آن جاری شود
18:56 سپس (زن) او را ببوسد
18:58 (باز) حق او را ادا نکرده است»
19:00 از ابوسعید خدری
19:02 رضی‌الله‌عنه روایت است که گفت:
19:04 (روزی)
19:06 گرگی بر گوسفندی حمله کرد
19:08 و آن را گرفت
19:10 چوپان او را دنبال کرد و آن (گوسفند) را از او بازستاند
19:12 پس گرگ بر دُم خود نشست
19:14 و گفت:
19:16 آیا از الله نمی‌ترسی
19:18 که رزقی را که الله برای من فرستاده، از من می‌ستانی؟
19:20 پس چوپان گفت:
19:22 ای شگفتا!
19:24 (آیا گرگ سخن می‌گوید؟)
19:26 محمد (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
19:28 با من به زبان انسان‌ها سخن می‌گوید!
19:30 پس گرگ به او گفت:
19:32 آیا تو را از چیزی شگفت‌انگیزتر
19:34 از آن خبر ندهم؟
19:36 محمد (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
19:38 در یثرب است
19:40 و مردم را از اخبار
19:42 آنچه پیش‌تر (رخ) داده است، آگاه می‌کند
19:44 (راوی) گفت:
19:46 پس چوپان گوسفندان را می‌راند
19:48 تا آن‌که به مدینه درآمد
19:50 و (گوسفندان را) به گوشه‌ای
19:52 از گوشه‌های (شهر) راند
19:54 نزد رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
19:56 و ماجرا را به او خبر داد
19:58 پس رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمان داد
20:00 و ندا داده شد
20:02 «نماز جامع (برپا می‌شود)»
20:04 سپس (پیامبر) بیرون آمد و به چوپان فرمود:
20:06 (ماجرا را) به آنان خبر ده
20:08 پس چوپان آنچه را از گرگ شنیده بود، برای آنان بازگفت
20:10 (یعنی) از گرگ
20:12 آنگاه رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
20:14 «راست گفت
20:16 سوگند به آن‌که جانم در دست اوست
20:18 قیامت برپا نمی‌شود تا آن‌که
20:20 درندگان با انسان‌ها سخن گویند
20:22 و مرد با تازیانه‌اش سخن گوید
20:24 و بند کفشش
20:26 و ران‌اش او را از آنچه خانواده‌اش پس از او پدید آورده‌اند، خبر دهد»
20:28 (این حدیث را)
20:30 از سلمة بن الأکوع
20:33 رضی‌الله‌عنه روایت کرده است که گفت:
20:35 مردی نزد رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
20:37 با دست چپ خود غذا می‌خورد
20:39 پس (پیامبر) به او فرمود:
20:41 «با دست راستت بخور»
20:43 (آن مرد)
20:45 گفت:
20:47 «نمی‌توانم»
20:49 (پیامبر) فرمود: «نتوانی!»
20:51 جز تکبر، چیزی او را (از این کار) بازنمی‌داشت
20:53 (راوی) گفت:
20:55 پس (آن مرد) دست خود را به دهانش نرساند
20:57 از انس بن مالک
21:00 رضی‌الله‌عنه روایت است که گفت:
21:02 مردی بود
21:04 که برای پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) (وحی را) می‌نوشت
21:06 و او
21:08 قد قرأ سورة البقرة
21:10 و(سورهٔ) آل عمران
21:12 و (رسول الله) چون مردی سورهٔ البقره
21:14 و آل عمران را می‌خواند، عزّ فینا (تعبیری در روایت)
21:16 پس رسول الله
21:18 (ﷺ)
21:20 بر او املا می‌کرد
21:22 «غفوراً رحیماً»
21:24 و آن مرد می‌نوشت «علیماً»
21:26 «حکیماً»
21:28 پس پیامبر (ﷺ) به او می‌فرمود:
21:30 «بنویس چنین و چنان»
21:32 او گفت:
21:34 «بنویس هرطور که خواستی»
21:36 و (پیامبر) بر او املا می‌کرد «علیماً»
21:38 «حکیماً» و او می‌نوشت
21:40 «سمیعاً بصیراً»
21:42 پس (پیامبر) می‌فرمود: بنویس
21:44 هرطور که خواستی
21:46 گفت: پس آن مرد مرتد شد
21:48 و به مشرکان پیوست
21:50 و به مشرکان گفت:
21:52 من شما را داناتر می‌کنم
21:54 به (امر) محمد
21:56 و من (پیش از این) نمی‌نوشتم
21:58 مگر آنچه خواسته بودی
22:00 پس آن مرد مرد
22:02 پس پیامبر (ﷺ) فرمود:
22:04 همانا زمین
22:06 او را نمی‌پذیرد
22:08 انس گفت:
22:10 ابوطلحه برایم روایت کرد
22:12 که او به زمینی که آن مرد در آن مرده بود آمد
22:14 آن مرد
22:16 افکنده (بیرون‌انداخته) شده
22:18 پس ابوطلحه گفت:
22:20 این مرد را چه شده است؟
22:22 گفتند: او را دفن کردیم
22:24 بارها (دفن کردیم) امّا زمین او را نپذیرفت
22:26 زمین چنین (بود)
22:29 از نشانه‌های نبوّت او (است)
22:31 آنچه در (خانهٔ) ام معبد برایش رخ داد
22:33 هنگامی که از او پرسید
22:35 این گوسفند چیست، ای ام
22:37 معبد؟ او گفت:
22:39 گوسفندی است که از فرط ناتوانی (از گله) عقب مانده است
22:41 درباره گوسفندان (پیامبر) فرمود:
22:43 آیا در آن شیری هست؟
22:45 (ام معبد) گفت:
22:47 او از این ناتوان‌تر است
22:49 (پیامبر) فرمود: آیا اجازه می‌دهی
22:51 که آن را بدوشم؟
22:53 گفت: آری، پدر و مادرم فدایت، اگر شیری در آن ببینی
22:55 پس آن را بدوش
22:57 پس (پیامبر) آن را دوشید
22:59 پس (ظرفی) خواست
23:01 و دست بر پستانش کشید
23:03 و نام الله را برد و دعا کرد
23:05 برای (برکت) گوسفندش
23:07 پس (پستان) بر او گشود
23:09 و شیر داد و نشخوار کرد
23:11 و ظرفی خواست
23:13 که (شیر) در آن جمع شد تا کف بر آن نشست
23:15 سپس (شیر) را نوشانید
23:17 تا سیراب شد، سپس
23:19 به یارانش نوشانید تا سیراب شدند
23:21 سپس آخرین آنان نوشید
23:23 (ﷺ)
23:25 این است برخی از
23:27 معجزات رسول (ﷺ)
23:29 به تصریح
23:31 امام نووی در شرح خود
23:33 بر صحیح امام مسلم (تصریح کرده است)
23:35 که معجزات
23:37 پیامبر (ﷺ)
23:39 بیش از
23:41 ۲۲۰۰ (مورد) است
23:43 (منبع: کنوز السیرة)