از مجموعهٔ گنجینه‌های سیره (مجموعه کامل شد) · درس 45 از 58

گنجینه بیوگرافی | شیخ عثمان الخمیس | قسمت (45) | خانه ثمود

◉ 279 بازدید ⏱ 16:31 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:03 گنج‌های سیره
0:09 دیار ثمود
0:13 هنگامی که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به تبوک رفت
0:17 از راه بر سرزمین‌های قوم ثمود گذشت
0:20 و آن سنگ است
0:21 فرمود
0:23 از آبش هیچ‌چیز ننوشید
0:25 و با آن برای نماز وضو مگیرید
0:28 و آنچه از خمیری که سرشته‌اید
0:31 شترها را علف دهید
0:33 و از آن چیزی نخورید
0:36 و هیچ‌یک از شما نباید (بیرون برود)
0:38 مگر آنکه با او یار و همراهی باشد
0:41 این سرزمین‌ها، سرزمین‌های عذاب‌دیدگان است.
0:44 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
0:47 پیامبر (ﷺ) مردم را فرمان داد که وارد سرزمین‌های عذاب‌شدگان نشوند.
0:50 جز گریان یا خود را به گریه زننده (نیست)
0:53 در فرمان پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
0:56 این‌که آنچه پخته‌اند را (به‌سوی‌شان) بیفکنند
0:58 و اینکه خمیر را بگیرند و آن را به شتران بخورانند.
1:02 دلیلی بر حرمت نوشیدن آب
1:04 از دیار معذبین
1:06 با این همه
1:08 می‌بینیم که بسیاری از مردم نادان
1:10 به خانه‌های قوم ثمود می‌روند
1:13 شادمانی می‌کنند و می‌خندند
1:15 و این از چیزهایی است که جایز نیست.
1:17 زیرا پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
1:20 هنگامی که از حِجر گذشت
1:22 او شترش را به حرکت وادار کرد و گفت
1:25 بر این عذاب‌شدگان وارد نشوید
1:28 مگر اینکه گریه‌کنان باشید
1:30 پس اگر گریه‌کنندگان نیستید
1:32 پس بر آنان وارد نشوید
1:34 آنچه به ایشان رسید، به شما نمی‌رسد.
1:37 و پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
1:40 در دره محسّر در مکه شتاب می‌کند
1:44 زیرا این وادی
1:45 او همان کسی است که الله در آن (روز/جنگ) هلاکش کرد
1:47 اصحاب فیل بنا بر آنچه مشهور است
1:51 گنج‌های سیره
1:56 دو آیهٔ نبوی
2:01 نخستین
2:02 و در غزوه تبوک
2:04 مردم با پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) صبح کردند
2:07 و با ایشان آب نبود
2:09 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) برخاست
2:12 و (پیامبر) برای آنان طلب باران کرد
2:14 پس الله تبارک و تعالی ابری فرستاد
2:17 پس باران بارید
2:18 تا اینکه مردم سیراب شدند
2:20 و نیازشان به آب را برآورده کنید
2:23 دومین
2:25 ماده‌شتر پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) گم شد
2:28 زید بن الصید گفت
2:30 و او منافق بود
2:32 آیا او ادعا نمی‌کند که پیامبر است؟
2:35 و از خبرِ آسمان به شما خبر می‌دهد.
2:37 و او نمی‌داند شترش کجاست.
2:40 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
2:44 مردی می‌گوید این‌طور و آن‌طور
2:47 سپس فرمود
2:48 و به الله سوگند که جز آنچه الله به من آموخته است، چیزی نمی‌دانم.
2:53 کجایند کسانی که گمان می‌کنند پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
2:57 او غیب را می‌داند
2:58 کجایند آنان که ادعا می‌کنند پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
3:02 او از احوال آنان و آنچه برایشان پیش می‌آید آگاه است.
3:06 این سخن، به الله سوگند، باطل است.
3:09 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
3:11 و الله بر آن راهنمایی کرده است
3:14 و آن در دره است، در فلان و فلان دره‌پشته.
3:17 و درختی آن را با افسارش بازداشته بود.
3:21 پس بروید تا آن را نزد من بیاورید
3:24 پس روانه شدند و آن را نزد پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) آوردند
3:28 و از این رو جایز نیست که هرگاه از انسانی پرسیده شود، بگوید
3:32 الله و رسولش داناتر‌اند.
3:35 مگر در امور شرعی
3:37 اما در امور دنیا
3:39 میگوید
3:40 الله وحده أعلم
3:44 گنج‌های سیره
3:49 ای کاش من همان کسی بودم که در گودال (قبر) بود.
3:55 در مسیر آن غزوه
3:58 عبدالله ذلب جادین درگذشت
4:01 از عبدالله بن مسعود روایت شده که گفت
4:04 از دل شب برخاستم
4:06 و من با رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بودم
4:09 در غزوه تبوک
4:11 در گوشه‌ای از لشکرگاه، شعله‌ای از آتش را دیدم.
4:15 آن را دنبال کردم و به آن نگاه کردم
4:18 پس رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
4:21 و ابوبکر و عمر
4:23 و هنگامی که عبدالله ذلب جادین المزنی درگذشته است
4:27 و آنگاه (ایشان) برای او گودالی کندند.
4:30 و رسول الله (ﷺ) در قبرش
4:34 ابوبکر و عمر آن را به او تقدیم می‌کردند
4:37 و او می‌گوید
4:39 برادرتان را نزد من بیاورید.
4:42 آن دو را به سوی او راهنمایی کرد
4:44 هنگامی که او را برای ذبحش آماده کرد، گفت:
4:47 خدایا، من از او راضی شدم.
4:51 پس تو هم از او راضی باش.
4:52 عبدالله بن مسعود می‌گوید:
4:55 کاش من همان صاحب آن گودال (آتش‌دان) بودم.
4:58 و پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
5:01 همانا در مدینه گروه‌هایی هستند
5:04 که هیچ سفری نکرده‌اید و هیچ دره‌ای را نپیموده‌اید
5:07 مگر آنکه آنان با شما بوده‌اند.
5:10 گفتند: با آنکه در مدینه بودند؟
5:12 فرمود: عذر (بیماری یا ناتوانی) آنان را بازداشت.
5:15 و از عبدالله بن عباس رضی‌الله‌عنهما روایت است
5:19 که به عمر بن خطاب رضی‌الله‌عنه گفته شد:
5:23 ما را از ساعت سختی (غزوه تبوک) بگو.
5:26 پس عمر گفت:
5:27 ما به سوی تبوک بیرون رفتیم
5:29 در گرمای شدیدِ تابستان.
5:31 پس در منزلی فرود آمدیم
5:33 و تشنگی به ما رسید،
5:35 تا آنجا که گمان کردیم گردن‌هایمان جدا خواهد شد.
5:39 تا آنجا که مرد شتر خود را می‌کشت
5:42 و سرگین شکمش را می‌فشرد و می‌نوشید
5:45 و آنچه باقی می‌ماند را بر جگرش می‌نهاد.
5:48 آنگاه ابوبکر صدیق رضی‌الله‌عنه گفت:
5:51 ای رسول الله!
5:53 همانا الله در دعا، خیر را به تو عادت داده است،
5:56 پس برای ما از الله دعا کن.
5:59 رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
6:02 آیا این را دوست داری؟
6:04 گفت: آری.
6:05 پس رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) دست‌های خود را به سوی آسمان بلند کرد
6:10 و آن‌ها را فرود نیاورد
6:12 که آسمان سخن گفت (ابری پدید آمد)،
6:14 پس بالا رفت و سپس باران ریخت.
6:16 و آنان آنچه با خود داشتند را پر کردند.
6:19 سپس ما رفتیم تا بنگریم،
6:21 پس آن را (آن ابر یا آن محل را) خالی از لشکر نیافتیم.
6:24 گنج‌های سیره
6:29 نتیجه تبوک
6:34 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به سوی تبوک رفت
6:38 و در آنجا اردو زد
6:40 و آماده رویارویی با دشمن بود.
6:43 اما رومیان و هم‌پیمانانشان که بودند
6:46 برای جنگ با پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بیرون آمده بودند،
6:50 پس ترس بر آنان چیره شد.
6:52 هنگامی که شنیدند پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به سوی ایشان پیش می‌آید
6:57 جرأت پیشروی و رویارویی نیافتند.
7:01 و پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
7:04 با ترس، به اندازه مسیر یک ماه یاری شدم،
7:07 و این همان ترس است.
7:09 و (رومیان) در شهرها پراکنده شدند.
7:12 پس میان پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) و روم، جنگی روی نداد.
7:18 و این‌گونه بود غزوه تبوک:
7:20 غنیمتی گوارا بدون جنگ.
7:25 گنج‌های سیره
7:27 اکیدر دومه
7:34 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) از تبوک بازگشت
7:38 و پیش‌تر خالد بن ولید را به سوی اکیدر دومه فرستاده بود.
7:43 او اکیدر بن عبدالملک بود،
7:45 مردی از قبیله کنده،
7:47 که مسیحی بود و بر دومه فرمانروایی داشت.
7:51 پس رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به خالد فرمود:
7:56 همانا تو او را در حال شکار گاو وحشی خواهی یافت.
7:59 پس خالد بیرون رفت
8:01 تا آنگاه که نزدیک قلعه‌اش، در محل منظر العین رسید.
8:04 در شبی مهتابی و صاف،
8:07 او بر پشت‌بام خود بود و همسرش با او بود،
8:11 پس گاوها با شاخ‌هایشان به در کاخ می‌ساییدند.
8:15 همسرش گفت:
8:17 آیا چیزی مانند این را هرگز دیده‌ای؟
8:20 گفت: نه، به الله سوگند.
8:22 گفت: پس چه کسی این‌ها را رها می‌کند؟
8:25 گفت: هیچ‌کس.
8:28 پس فرود آمد و دستور داد اسبش را زین کنند،
8:31 و گروهی از خاندانش همراه او سوار شدند،
8:34 از جمله برادری از ایشان به نام حسان.
8:38 آنان سوار شدند و برای تعقیب گاوها همراه او بیرون رفتند.
8:42 هنگامی که بیرون آمدند،
8:43 سواران رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به استقبالشان آمدند
8:48 و (اکیدر) گرفته شد.
8:49 خالد او را نزد رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرستاد.
8:55 پس رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) خون او را محفوظ داشت
8:59 و با او بر پرداخت جزیه صلح کرد.
9:01 سپس راهش را رها کرد
9:03 و اکیدر سالم به خانواده‌اش بازگشت.
9:07 گنج‌های سیره
9:12 سومین توطئه برای ترور پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
9:22 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) پیروزمند و یاری‌شده از تبوک بازگشت،
9:27 و الله جل و علا او را از جنگ کفایت کرد.
9:30 اما حادثه‌ای رخ داد که نیازمند تأمل و درنگ است:
9:35 و آن این بود که برخی از منافقانی که با پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بیرون آمده بودند،
9:41 قصد کشتن او را داشتند،
9:43 زیرا توطئه کردند که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) را
9:47 از بالای گردنه‌ای در راه به پایین بیندازند.
9:50 پس چون به گردنه رسیدند،
9:52 خواستند با او از آن بگذرند.
9:55 اما چون رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بر آنان آگاه شد،
9:59 ماجرای خود را گزارش دادند (یا: آنان خبر خود را آشکار کردند).
10:01 پس (پیامبر) (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
10:04 هر کدام از شما که می‌خواهد، از شکم دره برود.
10:07 زیرا آن برای شما گشادتر است.
10:09 و پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) گردنه را در پیش گرفت.
10:13 و مردم از درهٔ زیرین رفتند.
10:16 جز این گروه.
10:18 آنان پشت سر پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) آمدند،
10:21 می‌خواستند او را از گردنه به پایین بیندازند.
10:24 وقتی دیدند مردم از پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) دور شده‌اند،
10:29 چهره‌های خود را پوشاندند و آماده شدند،
10:31 و به این کار بزرگ همت گماشتند،
10:34 و پناه بر الله.
10:36 پس پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمان داد
10:38 که حذیفهٔ بن یمان
10:40 و عمار بن یاسر
10:42 با او بروند.
10:44 و به عمار فرمان داد که مهار شتر را بگیرد،
10:47 و به حذیفه فرمان داد که آن را براند.
10:50 در حالی که آنان در راه بودند،
10:52 ناگاه صدای هلهله و همهمهٔ گروهی را از پشت سر شنیدند که به او نزدیک می‌شدند.
10:56 پس پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) از ایشان خشمگین شد،
11:00 و به حذیفه فرمان داد که آنان را بازگرداند.
11:03 فرمود:
11:04 به ایشان بگو که به درهٔ زیرین بازگردند.
11:08 حذیفه خشم رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) را دید،
11:13 پس با محجن بازگشت.
11:15 به رویِ چهرهٔ مرکب‌هایشان رفت و با آن (چوب) بر آنها زد،
11:19 و آن گروه را که چهره‌های خود را پوشانده بودند دید.
11:22 و جز با کار سفر از آن آگاه نمی‌شد.
11:26 پس الله سبحانه و تعالی ایشان را وحشت‌زده کرد، زمانی که حذیفه را دیدند،
11:31 و پنداشتند که نیرنگشان بر او آشکار شده است.
11:34 پس شتابان رفتند تا با مردم درآمیختند، به گونه‌ای که شناخته نشوند.
11:38 و حذیفه بازگشت تا به رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) رسید.
11:45 پس رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
11:48 ای حذیفه، بر مرکب بکوب.
11:51 و تو ای عمار، پیاده برو.
11:53 و شتابان رفتند تا به بالای گردنه رسیدند.
11:56 پس از گردنه بیرون آمدند و منتظر مردم ماندند.
12:00 آنگاه پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به حذیفه فرمود:
12:04 آیا این گروه سواران را شناختی؟
12:07 یا کسی از ایشان را شناختی؟
12:09 حذیفه گفت:
12:11 مرکب فلان و فلان را شناختم.
12:14 و تاریکی بود، ای رسول الله.
12:17 و آنان را در حالی که چهره‌های خود را پوشانده بودند، پوشانده شدم (فرا گرفته شدم).
12:20 پس فرمود (صلی‌الله‌علیه‌وسلم):
12:23 آیا دانستید که کار آن کاروان چه بود؟
12:26 و چه قصدی داشتند؟
12:28 گفتند: نه، به الله سوگند ای رسول الله،
12:30 ما ندانستیم.
12:32 فرمود:
12:33 آنان نیرنگ زدند تا با من راه بیایند،
12:36 و چون به گردنه رسیدم، مرا از آن به پایین بیندازند.
12:40 گفتند:
12:42 ای رسول الله، آیا فرمان نمی‌دهی که ایشان را (بکشیم)؟
12:44 تا گردنشان را بزنیم.
12:47 فرمود:
12:48 کراهت دارم که مردم سخن بگویند
12:50 و بگویند محمد دست بر یاران خود گذاشت.
12:55 و نام‌های ایشان را به حذیفه گفت و فرمود:
12:58 آنان را پنهان بدار.
13:00 و در روایتی آمده است:
13:01 که نام ایشان را به حذیفه و عمار گفت
13:04 و فرمود:
13:06 آن دو آنان را پنهان بدارند.
13:07 و در برخی طرق این داستان،
13:10 آنچه ابن اسحاق در سیره و مغازی خود یاد کرده،
13:14 این است که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) چون صبح کرد،
13:18 به حذیفه فرمود:
13:20 عبدالله بن ابی را برای من فراخوان،
13:22 و ابو خاطر اعرابی را،
13:25 و ابو عامر را،
13:26 و جلاس بن سوید بن صامت را.
13:29 و او همان کسی است که گفت:
13:31 از آن دست برنمی‌داریم تا امشب محمد را از گردنه پرتاب کنیم،
13:36 اگر چه محمد و یارانش از ما بهترند.
13:40 ما در آن صورت گوسفندانی بیش نیستیم و او شبان است،
13:43 و ما خردی نداریم و او خردمند است.
13:46 و فرمود که مجمع بن حارثه را نیز فراخواند،
13:50 و ملیح تیمی را،
13:52 و او همان کسی است که عطر کعبه را دزدید،
13:55 و پس از آن از اسلام مرتد شد.
13:58 همچنین فرمود که حصن بن نمیر را فراخواند،
14:01 و طعیمة بن ابیرق را،
14:03 و عبدالله بن عیینه را.
14:05 و او همان کسی است که به یارانش گفت:
14:08 امشب بیدار بمانید،
14:10 تا همیشه در امان باشید.
14:12 به الله سوگند شما را جز آنکه این مرد را بکشید، کاری نیست.
14:17 پس پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) او را فراخواند
14:20 و به او فرمود:
14:22 وای بر تو،
14:23 اگر من کشته می‌شدم، کشتن من چه سودی به تو می‌رساند؟
14:27 عبدالله گفت:
14:29 به الله سوگند ای رسول الله،
14:31 ما همواره در خیریم تا زمانی که الله بر دشمنت یاریت دهد.
14:36 ما جز به الله و به تو (تکیه نداریم).
14:39 پس رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) او را رها کرد
14:43 و فرمود:
14:44 مره بن ربیع را برای من فرا بخوان.
14:47 و او همان کسی است که گفت:
14:49 یک تن تنها را می‌کشیم.
14:51 و مردم عموماً از کشتن او خاطرجمع خواهند بود.
14:55 و رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به او فرمود:
14:59 وای بر تو!
15:01 چه چیزی تو را واداشت که آنچه گفتی بگویی؟
15:04 او گفت: ای رسول الله!
15:06 اگر من چیزی از آن را گفته باشم، تو به آن آگاه هستی.
15:10 و من چیزی از آن را نگفته‌ام.
15:13 پس رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) آنان را گرد آورد،
15:17 و آنان دوازده مرد بودند.
15:19 و ایشان را از سخنانشان آگاه ساخت، (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
15:23 و از گفتار و رازها و آشکارشان (آگاهشان ساخت).
15:27 و الله سبحانه و تعالی پیامبرش را بر آن آگاه گردانید،
15:31 و آنچه از آنان بود به او آموخت.
15:34 و آنان همان کسانی‌اند که الله دربارهٔ ایشان فرموده است:
15:37 به الله سوگند می‌خورند که نگفته‌اند، و حال آنکه قطعاً سخن کفرآمیز را گفته‌اند،
15:42 و پس از اسلام‌شان کافر شدند،
15:46 «و پس از اسلام‌آوردنشان کافر شدند»
15:49 و آنچه را به دست نیاوردند، قصد آن را کردند.
15:52 و از آنان بر نمی‌آید (کینه‌ای نمی‌ورزند) جز آنکه الله و رسولش از فضل خود آنان را بی‌نیاز ساختند،
15:59 «پس اگر توبه کنند، برای ایشان بهتر است»
16:03 و اگر روی گردانند، الله آنان را در دنیا و آخرت به عذابی دردناک عذاب خواهد داد،
16:12 و در زمین برای آنان نه سرپرستی است و نه یاوری.
16:20 گنجینه‌های سیره