از مجموعهٔ گنجینههای سیره (مجموعه کامل شد)
· درس 15 از 58
گنجینه بیوگرافی | شیخ عثمان الخمیس | قسمت (15) | مهاجرت
0:000:00
متن کامل
ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00
به نام الله بخشاینده مهربان
0:03
گنجهای سیره
0:09
حجره ابو سلمه
0:11
رضیاللهعنه
0:15
مسلمانان شروع کردند به هجرت کردن
0:18
و مشرکان کوشیدند تا ایشان را از هجرت بازدارند
0:21
و نخستین مهاجر ابو سلمه بود
0:24
و او یک سال پیش از عقبه کبری هجرت کرد
0:28
و همسرش ام سلمه و فرزندشان سلمه را با خود برد
0:33
پس خویشاوندان (شوهرانش) نزد او آمدند و گفتند
0:37
اما خودت را که نمیتوانیم (از دست بدهیم)
0:40
این همسرت را ببین
0:42
آیا ما تو را رها کنیم که با او در شهرها سفر کنی؟
0:46
به الله سوگند که او را با تو نخواهیم گذاشت
0:49
پس همسرش را از او گرفتند
0:51
و طبیعی است که فرزند کوچکشان سلمه همراه مادرش بازگشت
0:57
پس خاندان ابو سلمه خشمگین شدند
0:59
چگونه همسر مرد را از او میگیرید؟
1:02
پس گفتند: اگر چنین کنید
1:06
ما فرزندمان را خواهیم گرفت
1:08
پس سلمه را از مادرش گرفتند
1:10
و کار این خانواده کوچک پراکنده شد
1:14
ابو سلمه هجرت کرد
1:16
و ام سلمه را قومش گرفتند
1:19
و سلمه را قوم پدرش گرفتند
1:22
ابو سلمه تنها به سوی مدینه هجرت کرد
1:26
و پس از رفتن شوهرش و گرفته شدن فرزندش از او، ام سلمه
1:31
به ابطح بیرون میرفت و تا شب گریه میکرد
1:36
و یک سال کامل بر این حال ماند
1:39
و در حالی که جدایی فرزند و شوهرش را میگریست
1:42
یکی از خویشاوندانش دلش به حالش سوخت و گفت
1:46
آیا این زن بیچاره را رها نمیکنید؟
1:49
میان او و شوهر و فرزندش جدایی انداختید
1:53
پس به او گفتند
1:55
اگر خواستی، به شوهرت ملحق شو
1:58
پس نزد خاندان شوهرش رفت
2:00
آنان فرزندش را به او دادند
2:02
سپس به دنبال شوهرش به سوی مدینه هجرت کرد
2:06
اما وقتی بیرون رفت
2:08
هیچ کس همراهش نبود
2:10
در راه عثمان بن طلحه با او روبهرو شد
2:14
و پس از آنکه از حالش آگاه شد
2:16
او را بدرقه کرد و در راه همراهش رفت
2:19
تا او را به مدینه رساند
2:21
با آنکه خود بر شرک بود
2:23
اما این اخلاق عرب است
2:26
چون به مدینه رسید گفت
2:29
شوهرت در این شهر است
2:32
به برکت الله وارد شو
2:34
سپس به سوی مکه بازگشت
2:37
این نمونهای از سرگذشت مهاجران است
2:40
و اینکه هنگام خروج از مکه تا مدینه چه رنجهایی کشیدند
2:42
(از مکه تا مدینه)
2:46
گنجهای سیره
2:51
هجرت صهیب رومی
2:54
رضیاللهعنه
2:58
صهیب اسلام آورد
3:00
و مدتی در مکه ماند
3:03
سپس تصمیم گرفت به مدینه هجرت کند
3:06
چون قصد هجرت کرد
3:09
کافران مکه نزدش آمدند و گفتند
3:12
تو نزد ما به صورت بینوایی تهیدست آمدی
3:14
و اکنون مالت نزد ما فراوان شده است
3:16
و به آنچه رسیدی رسیدی
3:19
آیا میخواهی با مال و جانت بیرون بروی؟
3:22
به الله سوگند چنین نخواهد شد
3:24
سبحان الله
3:26
او مال ایشان را ندزدیده بود
3:28
و در معامله فریبشان نداده بود و ربا نخورده بود
3:31
بلکه با عرق پیشانیاش کار کرده بود
3:33
با این همه به او گفتند
3:36
تو و مالت هرگز بیرون نروید
3:39
پس صهیب به ایشان گفت
3:41
اگر مال خود را به شما بدهم
3:44
آیا راهم را باز میگذارید؟
3:46
گفتند: آری
3:47
گفت: پس مال خود را به شما دادم
3:52
این خبر به رسول الله صلیاللهعلیهوسلم رسید
3:57
فرمود: صهیب سود برد
3:59
صهیب سود برد
4:02
و برخی از اهل علم یادآور شدهاند
4:04
که سخن الله تبارک و تعالی
4:07
و از مردم کسی است که جان خود را میفروشد
4:10
برای جلب خشنودی الله
4:14
و الله نسبت به بندگان مهربان است
4:19
که این آیه درباره صهیب رومی رضیاللهعنه نازل شده است
4:23
گنجهای سیره
4:30
مهاجران به مدینه
4:36
از براء رضیاللهعنه روایت است که گفت
4:39
ابوبکر گفت
4:41
پیامبر صلیاللهعلیهوسلم رفت و من با او بودم
4:45
تا شبی به مدینه رسیدیم
4:48
مردم بر سر او کشمکش داشتند
4:49
که کدامیک او را میهمان کنند
4:52
پیامبر صلیاللهعلیهوسلم فرمود
4:55
من امشب نزد بنی نجار فرود میآیم
4:58
داییهای عبدالمطلب
5:00
که با این کار گرامیشان میدارم
5:03
چون وارد مدینه شدیم، مردم بیرون آمدند
5:06
در راه، بر بام خانهها و کودکان و خدمتکاران
5:09
میگویند
5:10
الله اکبر
5:12
محمد رسول الله آمد
5:15
الله اکبر
5:16
محمد رسول الله آمد
5:19
و شب را نزد بنی نجار گذراند
5:22
پس چون صبح شد
5:24
حرکت کرد تا آنجا که فرمان داده شده بود فرود آمد
5:27
براء گفت
5:29
و نخستین کسی که از مهاجرین نزد ما آمد
5:32
مصعب بن عمیر بود
5:34
به او گفتم
5:36
رسول الله چه کرد؟
5:38
گفت
5:39
او در همان جای خود است
5:40
و اصحابش به دنبال من میآیند
5:43
سپس پس از او عمرو بن ام مکتوم نزد ما آمد
5:47
سپس پس از او عمار بن یاسر آمد
5:49
و سعد بن ابی وقاص
5:52
و عبدالله بن مسعود و بلال
5:55
سپس پس از ایشان عمر بن خطاب نزد ما آمد
5:58
با بیست سوار
6:00
سپس پس از ایشان رسول الله آمد
6:02
صلیاللهعلیهوسلم
6:04
و ابوبکر همراه او بود
6:06
گنجینههای سیره
6:13
حجره زینب دختر پیامبر
6:16
صلیاللهعلیهوسلم
6:21
رسول الله صلیاللهعلیهوسلم فرمود
6:24
به زید بن حارثه
6:26
آیا زینب را برایم نمیآوری؟
6:28
گفت: بله
6:30
فرمود
6:32
انگشترم را بگیر و آن را به او بده
6:34
او پیوسته مدارا میکرد
6:36
تا آنکه به چوپانی رسید
6:38
گفت
6:40
گوسفندان برای چه کسی میچرانی؟
6:42
گفت: برای ابوالعاص
6:44
گفت: این گوسفندان از آنِ کیست؟
6:46
گفت
6:48
از آنِ زینب دختر محمد
6:50
پس انگشتر را به او داد
6:52
تا آنکه شب فرا رسید
6:54
او به سوی او بیرون رفت
6:56
و پشت سر او سوار شد تا
6:58
به مدینه رسید
7:00
پیامبر صلیاللهعلیهوسلم
7:02
به او میفرمود
7:04
او بهترین دختران من است
7:06
در راه من آسیب دید
7:08
گنجینههای سیره
7:11
حجره پیامبر
7:17
صلیاللهعلیهوسلم
7:19
و در ماه
7:23
صفر از سال
7:25
چهاردهم بعثت
7:27
پیامبر صلیاللهعلیهوسلم
7:29
اهل
7:31
مکه بر کاری بزرگ گرد آمدند
7:33
که مانندش را هرگز گرد نیامده بودند
7:35
و آن
7:37
زمانی بود که در دارالندوه گرد آمدند
7:39
و پیمان بستند
7:41
بر کشتن پیامبر صلیاللهعلیهوسلم
7:43
و این
7:45
رأی، رأی
7:47
ابوجهل، سرِ قریش بود
7:49
در آن هنگام
7:51
ابوجهل گفت
7:53
به خدا سوگند که من در این کار رأیی دارم
7:55
گمان نمیکنم که تاکنون بر آن قرار گرفته باشید
7:57
گفتند
7:59
آن چیست ای ابوالحکم؟
8:01
گفت
8:03
میبینم که از هر قبیلهای
8:05
جوانی نیرومند
8:07
از تبار ممتاز و میانِ ما را بگیریم
8:09
سپس به هر جوانی
8:11
از ایشان شمشیری برّان بدهیم
8:13
آنگاه قصد او کنند
8:15
و با آن بر او ضربه زنند
8:17
با ضربه یک مرد
8:19
و او را بکشند و ما از او آسوده شویم
8:21
زیرا ایشان چون
8:23
چنین کنند
8:25
خونش میان همه قبایل پراکنده میشود
8:27
آنگاه بنو عبد مناف
8:29
توانِ جنگ با تمامی قوم خود را نخواهند داشت
8:31
همگی
8:33
از ما دیه بپذیرند
8:35
یعنی خونبها
8:37
پس ما خونبها را برای ایشان میپردازیم
8:39
و پس از این گردهمایی خطیر
8:41
الله تبارک و تعالی
8:43
جبرئیل علیهالسلام را فرستاد
8:45
و پیامبر را
8:47
صلیاللهعلیهوسلم آگاه کرد
8:49
که الله او را به هجرت فرمان میدهد
8:51
پس پیامبر رفت
8:53
در گرمای نیمروز، نزدیک ظهر،
8:55
نزد ابوبکر صدیق
8:57
رضیاللهعنه
8:59
تا با او مراحل هجرت را هماهنگ کند.
9:01
عایشه گفت:
9:03
در حالی که ما نشسته بودیم
9:05
در خانه ابوبکر
9:07
در اوج گرمای ظهر،
9:09
کسی به ابوبکر گفت:
9:11
این رسول الله است
9:13
(صلیاللهعلیهوسلم) که خود را پوشانده است
9:15
و این
9:17
در ساعتی بود که
9:19
معمولاً به نزد ما
9:21
نمیآمد. ابوبکر گفت:
9:23
پدر و مادرم فدای او باد!
9:25
به خدا سوگند، او در این ساعت
9:27
جز برای امری مهم نیامده است.
9:29
پس رسول الله (ﷺ) آمد
9:31
(صلیاللهعلیهوسلم)
9:33
و اجازه ورود خواست، و به او اجازه داده شد.
9:35
پس وارد شد.
9:37
پیامبر (ﷺ) به ابوبکر فرمود:
9:39
—
9:41
«کسانی را که نزد تواند بیرون کن.»
9:43
ابوبکر گفت:
9:45
«ای رسول الله، آنان جز خانواده تو نیستند، پدرم فدایت!»
9:47
—
9:49
پیامبر (ﷺ) فرمود:
9:51
«همانا
9:53
به من اجازه داده شده است که (از مکه) خارج شوم.»
9:55
ابوبکر گفت:
9:57
«همراهی (با تو) را، پدرم فدایت،
9:59
ای رسول الله!»
10:01
رسول الله به او فرمود:
10:03
(ﷺ)
10:05
«آری.»
10:07
پیامبر (ﷺ) تا هنگام تاریکی شب (در آنجا) ماند.
10:09
—
10:11
و ناگهان کافران مکه
10:13
نزد در خانه پیامبر (ﷺ) حاضر شدند
10:15
و قصد کشتن او را داشتند،
10:17
هنگامی که (پیامبر) بیرون آید.
10:19
و در همین باره خداوند نازل فرمود
10:21
تبارک و تعالی:
10:23
«و (به یاد آر) هنگامی را که کافران درباره تو نیرنگ میکردند تا تو را به بند کشند یا بکشند یا بیرون رانند؛ و آنان نیرنگ میکنند و خدا (نیز) تدبیر میکند، و خدا بهترین تدبیرکنندگان است.»
10:25
—
10:27
—
10:29
—
10:31
—
10:33
—
10:35
—
10:40
این نیرنگ آنان بود:
10:42
که بر کشتن
10:44
پیامبر (ﷺ) همداستان شدند،
10:46
و آنکه او را بکشد
10:48
از جوانان نیرومند (قریش) باشد،
10:50
تا خون پیامبر (ﷺ) میان قبایل پراکنده شود
10:52
و همه قبایل در آن سهیم باشند.
10:54
پس بنی عبد
10:56
مناف (قبیلهای) دیه را میپذیرند.
10:58
و بنگر به تدبیر خداوند
11:00
تبارک و تعالی،
11:02
که خدا با آنان چه کرد،
11:04
همانگونه که خداوند جل و علا فرمود:
11:06
«همانا آنان نیرنگ میکنند،
11:08
نیرنگی (بزرگ)،
11:10
و من (نیز) تدبیری (بزرگ) میکنم،
11:12
پس کافران را مهلت ده،
11:14
اندکی مهلتشان ده.»
11:16
رسول الله
11:18
(ﷺ) به علی بن ابیطالب فرمود:
11:20
«در بستر من بخواب
11:22
و با چادر (یا پارچه) سبز من خود را بپوشان،
11:24
زیرا هیچ آسیبی از جانب آنان به تو نخواهد رسید که آن را ناخوش داری.»
11:26
—
11:28
—
11:30
این اطمیناندهی
11:32
پیامبر (ﷺ) به علی
11:34
رضیاللهعنه بود.
11:36
و پیامبر
11:38
(ﷺ)
11:40
علی را در مکه نگه داشت
11:42
تا امانتهایی را که نزد او بود
11:44
به اهل مکه بازگرداند.
11:46
و میخواهیم
11:48
به دو امر تنبیه کنیم:
11:50
نخست آنکه
11:52
کافران مکه
11:54
درباره پیامبر (ﷺ)
11:56
از پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) روایت شده که
11:58
«دروغگو»،
12:00
«جادوگر»،
12:02
«شاعر»،
12:04
«دیوانه»،
12:06
و غیر از این صفاتی که به او نسبت میدادند.
12:08
و آنان در این ادعا دروغگو بودند،
12:10
زیرا آنان آنچه را میگفتند باور نداشتند،
12:12
—
12:14
چرا که امانتهای خود را نزد او مینهادند.
12:16
نزد پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم)
12:18
آیا روا است
12:20
که انسانی خردمند
12:22
امانت را به مردی
12:24
که او را دروغگو یا دیوانه میداند
12:26
یا جادوگر
12:28
بسپارد؟ این هرگز ممکن نیست
12:30
پس این گواهی میدهد بر اینکه
12:32
آنان او را تکذیب نمیکردند،
12:34
چنانکه الله تبارک
12:36
و تعالی فرموده است: «آنان
12:38
تو را تکذیب نمیکنند،
12:40
بلکه ستمگران
12:42
به آیات الله انکار میورزند.»
12:44
امر دوم:
12:46
امانتداری پیامبر
12:48
(صلیاللهعلیهوسلم)
12:50
چون خواستند او را بکشند،
12:52
نگفت:
12:54
«من اموالشان را برمیدارم، زیرا آنان
12:56
میخواهند مرا بکشند
12:58
و من سزاوار آن هستم.»
13:00
فرمود (صلیاللهعلیهوسلم):
13:02
«امانت را ادا کن
13:04
به کسی که تو را امین شمرده،
13:06
و به کسی که به تو خیانت کرده، خیانت مکن.»
13:08
یعنی: هرچند او به تو خیانت کرده باشد،
13:10
تو خیانت نمیکنی.
13:12
مؤمن هرگز خیانت نمیکند،
13:14
پس اخلاق مؤمن
13:16
استوار، بلند و آشکار باقی میماند،
13:18
هرچند
13:20
کافران پیمانشکنی کنند.
13:23
چون پیامبر
13:25
(صلیاللهعلیهوسلم)
13:27
تصمیم به خروج از خانهاش گرفت،
13:29
آن جوانان نیرومند
13:31
مسلح، در انتظار او
13:33
نزد در ایستاده بودند تا او را بکشند.
13:35
الله تبارک و تعالی
13:37
خواب را بر همهی آنان چیره ساخت
13:39
و او بیرون آمد
13:41
پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم)
13:43
و مشتی خاک از بطحاء برگرفت
13:45
و آن را
13:47
بر سرهای آنان میپاشید،
13:49
و الله دیدگان آنان را
13:51
از دیدن او بازداشته بود.
13:53
و پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم)
13:55
این آیه را تلاوت میکرد:
13:57
«و ما را از پیش رویشان
13:59
سدّی قرار دادهایم
14:01
و از پشت سرشان سدّی،
14:03
پس آنان را پوشاندهایم و ایشان
14:05
نمیبینند.»
14:07
پس از آنان کسی باقی نماند
14:09
مگر آنکه پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم)
14:11
خاکی بر سرش
14:13
پاشید.
14:15
سپس به خانهی ابوبکر رفت
14:17
و از دریچهای
14:19
در خانهی ابوبکر بیرون آمد
14:21
در شب، تا آنکه
14:23
به غار ثور رسید، به سوی یمن.
14:25
و گروهی
14:27
از کشندگان پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم)
14:29
همچنان ایستاده بودند.
14:31
تا آنکه مردی
14:33
از غیر ایشان
14:35
آمد و آنان را نزد در دید،
14:37
پس به آنان گفت: چه
14:39
میکنید؟
14:41
گفتند: محمد را [منتظریم].
14:43
گفت: ناکام شدید و زیان کردید!
14:45
به خدا سوگند، او از کنار شما گذشت
14:47
و خاک بر سرهای شما پاشید و رفت
14:49
و به حاجت خود
14:51
رفت.
14:53
پس دستهایشان را بر سرهایشان نهادند
14:55
و خاک را یافتند،
14:57
پس برخاستند و آن را میتکاندند
14:59
و گفتند: به خدا سوگند،
15:01
ما او را ندیدیم.
15:03
سپس به درون خانه نگریستند
15:05
و علی را دیدند
15:07
که [در بستر] خوابیده است،
15:09
[و گفتند:] به خدا سوگند، این محمد است
15:11
که خوابیده است.
15:13
پس همچنان بودند
15:15
تا صبح شد و علی
15:17
از بستر برخاست،
15:19
و آنان حیران ماندند،
15:21
و به او گفتند: محمد کجاست؟
15:23
گفت: من خبری ندارم.
15:25
و چون
15:27
پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم)
15:29
میدانست که قریش
15:31
در جستوجو خواهد کوشید،
15:33
و راهی که نگاهها
15:35
به سوی آن خواهد رفت، مدینه است،
15:37
صلیاللهعلیهوسلم
15:39
که راه دیگری را در پیش گرفت
15:41
که کاملاً در برابر آن است
15:43
و آن راه یمن است
15:45
پنج میل راه رفت
15:47
در جهت یمن
15:49
و همهٔ چشمها و خردها
15:51
میگویند که پیامبر
15:53
صلیاللهعلیهوسلم قرار بود هجرت کند
15:55
به سوی مدینه
15:57
و چنین هم شد
15:59
اما او میخواست که کار را بر آنان پنهان سازد
16:01
بر ایشان پوشیده بماند
16:03
و در مکانی درنگ کرد
16:05
که به آن کوه ثور گفته میشود
16:07
سه روز
16:09
و او در حال راه رفتن بود و رو به
16:11
غار ثور داشت
16:13
بر نوک پاهایش
16:15
زیرا راه ناهموار بود
16:17
پس پاهایش زخمی شد
16:19
صلیاللهعلیهوسلم
16:21
و کار بر او سخت شد
16:23
تا آنکه به غار رسید
16:25
در قلهٔ کوه
16:27
و چون به غار رسید، ای
16:29
ابوبکر گفت:
16:31
به خدا سوگند ای
16:33
رسول الله، داخل نخواهی شد
16:35
تا آنکه من پیش از تو داخل شوم
16:37
اگر در آن چیزی باشد
16:39
به من برسد نه به تو
16:41
پس ابوبکر داخل شد و آن را جارو کرد
16:43
و در کنارش
16:45
سوراخی یافت و آن را شکافت
16:47
تکهای از ازار خود را پاره کرد و با آن سوراخ را بست
16:49
و دو سوراخ دیگر باقی ماند
16:51
پس آن دو را با پاهایش مسدود کرد
16:53
سپس به رسول الله
16:55
صلیاللهعلیهوسلم گفت:
16:57
داخل شو
16:59
پس ای
17:01
رسول الله صلیاللهعلیهوسلم داخل شد
17:03
و سرش را
17:05
بر دامن ابوبکر گذاشت و خوابید
17:07
ابوبکر از سوراخ
17:09
در پایش گزیده شد
17:11
اما حرکت نکرد
17:13
از ترس آنکه پیامبر را
17:14
رسول صلیاللهعلیهوسلم بیدار کند
17:17
پس اشکهایش فرو ریخت
17:19
از شدت درد بر چهرهٔ
17:21
رسول صلیاللهعلیهوسلم
17:23
پس رسول الله
17:25
صلیاللهعلیهوسلم فرمود:
17:27
گفت: گزیده شدم، پدر و مادرم فدایت باد
17:31
پس رسول الله ﷺ بر محل گزش آب دهان انداخت
17:36
و آنچه از درد مییافت برطرف شد
17:39
و این نیز برای ما دو امر را روشن میکند
17:44
نخست:
17:45
شدت محبت آنان به پیامبر ﷺ
17:49
تا جایی که گزیده میشود و حرکت نمیکند
17:53
تا پیامبر ﷺ را که در خواب است آزار ندهد
17:58
دوم:
17:59
برکت دعای پیامبر ﷺ
18:03
و اینکه همین که بر زخمش آب دهان انداخت
18:07
الله جل وعلا آنچه را که مییافت از او دور کرد
18:10
و سه شب در غار ماندند
18:13
شب جمعه و شب شنبه و شب یکشنبه
18:18
و عبدالله بن ابیبکر نزد آن دو شب را میگذراند
18:22
عایشه گفت:
18:24
او جوانی زیرک و باهوش بود
18:27
پس سحرگاه از نزد آن دو بیرون میرفت
18:30
و با قریش در مکه صبح میکرد، گویی شبی را در آنجا گذرانده است
18:34
پس هیچ سخنی که علیه آن دو توطئه شود نمیشنید مگر آنکه آن را در خاطر میسپرد
18:38
تا آنکه هنگام تاریکی شب خبر آن را به آن دو میرساند
18:43
و عامر بن فهیره، غلام ابوبکر، گوسفندان او را در کنار آن دو میچراند
18:47
آزاد شده ابوبکر
18:49
و چون ساعتی از شب بگذرد، گوسفندان را به سوی آن دو میبرد
18:53
پس آن دو با شیر آنها شب را میگذراندند
18:56
و او هر شب از آن شبها چنین میکرد
19:00
و برای پیگیری ردپای عبدالله بن ابیبکر میآمد
19:04
در حال بازگشت و رفتن
19:07
و گوسفندان را میراند تا ردپای او محو شود
19:10
اما قریش
19:12
پس از آنکه برایش یقین شد
19:15
که پیامبر صلیاللهعلیهوسلم گریخته است، خشمگین شدند
19:19
در صبحگاه همان شبی که تصمیم به کشتن او گرفته بودند
19:24
و علی بن ابیطالب رضیاللهعنه را تحت فشار قرار دادند و آزارش دادند
19:29
تا مکان پیامبر صلیاللهعلیهوسلم را به آنان بگوید
19:33
اما او چیزی به آنان نگفت
19:36
تا آنکه از او ناامید شدند
19:38
ابوجهل به خانهٔ ابوبکر صدیق رفت
19:42
و اسماء دختر ابوبکر نزد او بیرون آمد
19:45
به او گفت: پدرت کجاست؟
19:48
گفت: نمیدانم
19:50
ابوجهل دستش را بلند کرد
19:52
و یک سیلی به گونهاش زد
19:54
که گوشوارهاش از آن افتاد
19:57
و قریش [به جایزهها] وعده دادند
19:59
قدرش صد شتر است.
20:01
برای هر کسی که محل پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) را به او نشان دهد،
20:06
چه زنده باشد و چه مرده.
20:09
سوارکاران و پیادگان را یافتم
20:11
و ردیابها در جستوجو،
20:14
زیرا صد شتر چیز بزرگی است.
20:17
و در کوهها و درهها پراکنده شدند
20:20
و به دنبال پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) میگشتند،
20:23
اما بیفایده.
20:26
گنجهای سیره