از مجموعهٔ گنجینه‌های سیره (مجموعه کامل شد) · درس 15 از 58

گنجینه بیوگرافی | شیخ عثمان الخمیس | قسمت (15) | مهاجرت

◉ 598 بازدید ⏱ 20:36 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 به نام الله بخشاینده مهربان
0:03 گنج‌های سیره
0:09 حجره ابو سلمه
0:11 رضی‌الله‌عنه
0:15 مسلمانان شروع کردند به هجرت کردن
0:18 و مشرکان کوشیدند تا ایشان را از هجرت بازدارند
0:21 و نخستین مهاجر ابو سلمه بود
0:24 و او یک سال پیش از عقبه کبری هجرت کرد
0:28 و همسرش ام سلمه و فرزندشان سلمه را با خود برد
0:33 پس خویشاوندان (شوهرانش) نزد او آمدند و گفتند
0:37 اما خودت را که نمی‌توانیم (از دست بدهیم)
0:40 این همسرت را ببین
0:42 آیا ما تو را رها کنیم که با او در شهرها سفر کنی؟
0:46 به الله سوگند که او را با تو نخواهیم گذاشت
0:49 پس همسرش را از او گرفتند
0:51 و طبیعی است که فرزند کوچکشان سلمه همراه مادرش بازگشت
0:57 پس خاندان ابو سلمه خشمگین شدند
0:59 چگونه همسر مرد را از او می‌گیرید؟
1:02 پس گفتند: اگر چنین کنید
1:06 ما فرزندمان را خواهیم گرفت
1:08 پس سلمه را از مادرش گرفتند
1:10 و کار این خانواده کوچک پراکنده شد
1:14 ابو سلمه هجرت کرد
1:16 و ام سلمه را قومش گرفتند
1:19 و سلمه را قوم پدرش گرفتند
1:22 ابو سلمه تنها به سوی مدینه هجرت کرد
1:26 و پس از رفتن شوهرش و گرفته شدن فرزندش از او، ام سلمه
1:31 به ابطح بیرون می‌رفت و تا شب گریه می‌کرد
1:36 و یک سال کامل بر این حال ماند
1:39 و در حالی که جدایی فرزند و شوهرش را می‌گریست
1:42 یکی از خویشاوندانش دلش به حالش سوخت و گفت
1:46 آیا این زن بیچاره را رها نمی‌کنید؟
1:49 میان او و شوهر و فرزندش جدایی انداختید
1:53 پس به او گفتند
1:55 اگر خواستی، به شوهرت ملحق شو
1:58 پس نزد خاندان شوهرش رفت
2:00 آنان فرزندش را به او دادند
2:02 سپس به دنبال شوهرش به سوی مدینه هجرت کرد
2:06 اما وقتی بیرون رفت
2:08 هیچ کس همراهش نبود
2:10 در راه عثمان بن طلحه با او روبه‌رو شد
2:14 و پس از آنکه از حالش آگاه شد
2:16 او را بدرقه کرد و در راه همراهش رفت
2:19 تا او را به مدینه رساند
2:21 با آنکه خود بر شرک بود
2:23 اما این اخلاق عرب است
2:26 چون به مدینه رسید گفت
2:29 شوهرت در این شهر است
2:32 به برکت الله وارد شو
2:34 سپس به سوی مکه بازگشت
2:37 این نمونه‌ای از سرگذشت مهاجران است
2:40 و اینکه هنگام خروج از مکه تا مدینه چه رنج‌هایی کشیدند
2:42 (از مکه تا مدینه)
2:46 گنج‌های سیره
2:51 هجرت صهیب رومی
2:54 رضی‌الله‌عنه
2:58 صهیب اسلام آورد
3:00 و مدتی در مکه ماند
3:03 سپس تصمیم گرفت به مدینه هجرت کند
3:06 چون قصد هجرت کرد
3:09 کافران مکه نزدش آمدند و گفتند
3:12 تو نزد ما به صورت بینوایی تهیدست آمدی
3:14 و اکنون مالت نزد ما فراوان شده است
3:16 و به آنچه رسیدی رسیدی
3:19 آیا می‌خواهی با مال و جانت بیرون بروی؟
3:22 به الله سوگند چنین نخواهد شد
3:24 سبحان الله
3:26 او مال ایشان را ندزدیده بود
3:28 و در معامله فریبشان نداده بود و ربا نخورده بود
3:31 بلکه با عرق پیشانی‌اش کار کرده بود
3:33 با این همه به او گفتند
3:36 تو و مالت هرگز بیرون نروید
3:39 پس صهیب به ایشان گفت
3:41 اگر مال خود را به شما بدهم
3:44 آیا راهم را باز می‌گذارید؟
3:46 گفتند: آری
3:47 گفت: پس مال خود را به شما دادم
3:52 این خبر به رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم رسید
3:57 فرمود: صهیب سود برد
3:59 صهیب سود برد
4:02 و برخی از اهل علم یادآور شده‌اند
4:04 که سخن الله تبارک و تعالی
4:07 و از مردم کسی است که جان خود را می‌فروشد
4:10 برای جلب خشنودی الله
4:14 و الله نسبت به بندگان مهربان است
4:19 که این آیه درباره صهیب رومی رضی‌الله‌عنه نازل شده است
4:23 گنج‌های سیره
4:30 مهاجران به مدینه
4:36 از براء رضی‌الله‌عنه روایت است که گفت
4:39 ابوبکر گفت
4:41 پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم رفت و من با او بودم
4:45 تا شبی به مدینه رسیدیم
4:48 مردم بر سر او کشمکش داشتند
4:49 که کدام‌یک او را میهمان کنند
4:52 پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمود
4:55 من امشب نزد بنی نجار فرود می‌آیم
4:58 دایی‌های عبدالمطلب
5:00 که با این کار گرامی‌شان می‌دارم
5:03 چون وارد مدینه شدیم، مردم بیرون آمدند
5:06 در راه، بر بام خانه‌ها و کودکان و خدمتکاران
5:09 می‌گویند
5:10 الله اکبر
5:12 محمد رسول الله آمد
5:15 الله اکبر
5:16 محمد رسول الله آمد
5:19 و شب را نزد بنی نجار گذراند
5:22 پس چون صبح شد
5:24 حرکت کرد تا آنجا که فرمان داده شده بود فرود آمد
5:27 براء گفت
5:29 و نخستین کسی که از مهاجرین نزد ما آمد
5:32 مصعب بن عمیر بود
5:34 به او گفتم
5:36 رسول الله چه کرد؟
5:38 گفت
5:39 او در همان جای خود است
5:40 و اصحابش به دنبال من می‌آیند
5:43 سپس پس از او عمرو بن ام مکتوم نزد ما آمد
5:47 سپس پس از او عمار بن یاسر آمد
5:49 و سعد بن ابی وقاص
5:52 و عبدالله بن مسعود و بلال
5:55 سپس پس از ایشان عمر بن خطاب نزد ما آمد
5:58 با بیست سوار
6:00 سپس پس از ایشان رسول الله آمد
6:02 صلی‌الله‌علیه‌وسلم
6:04 و ابوبکر همراه او بود
6:06 گنجینه‌های سیره
6:13 حجره زینب دختر پیامبر
6:16 صلی‌الله‌علیه‌وسلم
6:21 رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمود
6:24 به زید بن حارثه
6:26 آیا زینب را برایم نمی‌آوری؟
6:28 گفت: بله
6:30 فرمود
6:32 انگشترم را بگیر و آن را به او بده
6:34 او پیوسته مدارا می‌کرد
6:36 تا آنکه به چوپانی رسید
6:38 گفت
6:40 گوسفندان برای چه کسی می‌چرانی؟
6:42 گفت: برای ابوالعاص
6:44 گفت: این گوسفندان از آنِ کیست؟
6:46 گفت
6:48 از آنِ زینب دختر محمد
6:50 پس انگشتر را به او داد
6:52 تا آنکه شب فرا رسید
6:54 او به سوی او بیرون رفت
6:56 و پشت سر او سوار شد تا
6:58 به مدینه رسید
7:00 پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم
7:02 به او می‌فرمود
7:04 او بهترین دختران من است
7:06 در راه من آسیب دید
7:08 گنجینه‌های سیره
7:11 حجره پیامبر
7:17 صلی‌الله‌علیه‌وسلم
7:19 و در ماه
7:23 صفر از سال
7:25 چهاردهم بعثت
7:27 پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم
7:29 اهل
7:31 مکه بر کاری بزرگ گرد آمدند
7:33 که مانندش را هرگز گرد نیامده بودند
7:35 و آن
7:37 زمانی بود که در دارالندوه گرد آمدند
7:39 و پیمان بستند
7:41 بر کشتن پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم
7:43 و این
7:45 رأی، رأی
7:47 ابوجهل، سرِ قریش بود
7:49 در آن هنگام
7:51 ابوجهل گفت
7:53 به خدا سوگند که من در این کار رأیی دارم
7:55 گمان نمی‌کنم که تاکنون بر آن قرار گرفته باشید
7:57 گفتند
7:59 آن چیست ای ابوالحکم؟
8:01 گفت
8:03 می‌بینم که از هر قبیله‌ای
8:05 جوانی نیرومند
8:07 از تبار ممتاز و میانِ ما را بگیریم
8:09 سپس به هر جوانی
8:11 از ایشان شمشیری برّان بدهیم
8:13 آنگاه قصد او کنند
8:15 و با آن بر او ضربه زنند
8:17 با ضربه یک مرد
8:19 و او را بکشند و ما از او آسوده شویم
8:21 زیرا ایشان چون
8:23 چنین کنند
8:25 خونش میان همه قبایل پراکنده می‌شود
8:27 آنگاه بنو عبد مناف
8:29 توانِ جنگ با تمامی قوم خود را نخواهند داشت
8:31 همگی
8:33 از ما دیه بپذیرند
8:35 یعنی خونبها
8:37 پس ما خونبها را برای ایشان می‌پردازیم
8:39 و پس از این گردهمایی خطیر
8:41 الله تبارک و تعالی
8:43 جبرئیل علیه‌السلام را فرستاد
8:45 و پیامبر را
8:47 صلی‌الله‌علیه‌وسلم آگاه کرد
8:49 که الله او را به هجرت فرمان می‌دهد
8:51 پس پیامبر رفت
8:53 در گرمای نیمروز، نزدیک ظهر،
8:55 نزد ابوبکر صدیق
8:57 رضی‌الله‌عنه
8:59 تا با او مراحل هجرت را هماهنگ کند.
9:01 عایشه گفت:
9:03 در حالی که ما نشسته بودیم
9:05 در خانه ابوبکر
9:07 در اوج گرمای ظهر،
9:09 کسی به ابوبکر گفت:
9:11 این رسول الله است
9:13 (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) که خود را پوشانده است
9:15 و این
9:17 در ساعتی بود که
9:19 معمولاً به نزد ما
9:21 نمی‌آمد. ابوبکر گفت:
9:23 پدر و مادرم فدای او باد!
9:25 به خدا سوگند، او در این ساعت
9:27 جز برای امری مهم نیامده است.
9:29 پس رسول الله (ﷺ) آمد
9:31 (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
9:33 و اجازه ورود خواست، و به او اجازه داده شد.
9:35 پس وارد شد.
9:37 پیامبر (ﷺ) به ابوبکر فرمود:
9:39 —
9:41 «کسانی را که نزد تواند بیرون کن.»
9:43 ابوبکر گفت:
9:45 «ای رسول الله، آنان جز خانواده تو نیستند، پدرم فدایت!»
9:47 —
9:49 پیامبر (ﷺ) فرمود:
9:51 «همانا
9:53 به من اجازه داده شده است که (از مکه) خارج شوم.»
9:55 ابوبکر گفت:
9:57 «همراهی (با تو) را، پدرم فدایت،
9:59 ای رسول الله!»
10:01 رسول الله به او فرمود:
10:03 (ﷺ)
10:05 «آری.»
10:07 پیامبر (ﷺ) تا هنگام تاریکی شب (در آنجا) ماند.
10:09 —
10:11 و ناگهان کافران مکه
10:13 نزد در خانه پیامبر (ﷺ) حاضر شدند
10:15 و قصد کشتن او را داشتند،
10:17 هنگامی که (پیامبر) بیرون آید.
10:19 و در همین باره خداوند نازل فرمود
10:21 تبارک و تعالی:
10:23 «و (به یاد آر) هنگامی را که کافران درباره تو نیرنگ می‌کردند تا تو را به بند کشند یا بکشند یا بیرون رانند؛ و آنان نیرنگ می‌کنند و خدا (نیز) تدبیر می‌کند، و خدا بهترین تدبیرکنندگان است.»
10:25 —
10:27 —
10:29 —
10:31 —
10:33 —
10:35 —
10:40 این نیرنگ آنان بود:
10:42 که بر کشتن
10:44 پیامبر (ﷺ) هم‌داستان شدند،
10:46 و آنکه او را بکشد
10:48 از جوانان نیرومند (قریش) باشد،
10:50 تا خون پیامبر (ﷺ) میان قبایل پراکنده شود
10:52 و همه قبایل در آن سهیم باشند.
10:54 پس بنی عبد
10:56 مناف (قبیله‌ای) دیه را می‌پذیرند.
10:58 و بنگر به تدبیر خداوند
11:00 تبارک و تعالی،
11:02 که خدا با آنان چه کرد،
11:04 همان‌گونه که خداوند جل و علا فرمود:
11:06 «همانا آنان نیرنگ می‌کنند،
11:08 نیرنگی (بزرگ)،
11:10 و من (نیز) تدبیری (بزرگ) می‌کنم،
11:12 پس کافران را مهلت ده،
11:14 اندکی مهلتشان ده.»
11:16 رسول الله
11:18 (ﷺ) به علی بن ابی‌طالب فرمود:
11:20 «در بستر من بخواب
11:22 و با چادر (یا پارچه) سبز من خود را بپوشان،
11:24 زیرا هیچ آسیبی از جانب آنان به تو نخواهد رسید که آن را ناخوش داری.»
11:26 —
11:28 —
11:30 این اطمینان‌دهی
11:32 پیامبر (ﷺ) به علی
11:34 رضی‌الله‌عنه بود.
11:36 و پیامبر
11:38 (ﷺ)
11:40 علی را در مکه نگه داشت
11:42 تا امانت‌هایی را که نزد او بود
11:44 به اهل مکه بازگرداند.
11:46 و می‌خواهیم
11:48 به دو امر تنبیه کنیم:
11:50 نخست آنکه
11:52 کافران مکه
11:54 درباره پیامبر (ﷺ)
11:56 از پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) روایت شده که
11:58 «دروغگو»،
12:00 «جادوگر»،
12:02 «شاعر»،
12:04 «دیوانه»،
12:06 و غیر از این صفاتی که به او نسبت می‌دادند.
12:08 و آنان در این ادعا دروغگو بودند،
12:10 زیرا آنان آنچه را می‌گفتند باور نداشتند،
12:12 —
12:14 چرا که امانت‌های خود را نزد او می‌نهادند.
12:16 نزد پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
12:18 آیا روا است
12:20 که انسانی خردمند
12:22 امانت را به مردی
12:24 که او را دروغگو یا دیوانه می‌داند
12:26 یا جادوگر
12:28 بسپارد؟ این هرگز ممکن نیست
12:30 پس این گواهی می‌دهد بر این‌که
12:32 آنان او را تکذیب نمی‌کردند،
12:34 چنان‌که الله تبارک
12:36 و تعالی فرموده است: «آنان
12:38 تو را تکذیب نمی‌کنند،
12:40 بلکه ستمگران
12:42 به آیات الله انکار می‌ورزند.»
12:44 امر دوم:
12:46 امانت‌داری پیامبر
12:48 (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
12:50 چون خواستند او را بکشند،
12:52 نگفت:
12:54 «من اموال‌شان را برمی‌دارم، زیرا آنان
12:56 می‌خواهند مرا بکشند
12:58 و من سزاوار آن هستم.»
13:00 فرمود (صلی‌الله‌علیه‌وسلم):
13:02 «امانت را ادا کن
13:04 به کسی که تو را امین شمرده،
13:06 و به کسی که به تو خیانت کرده، خیانت مکن.»
13:08 یعنی: هرچند او به تو خیانت کرده باشد،
13:10 تو خیانت نمی‌کنی.
13:12 مؤمن هرگز خیانت نمی‌کند،
13:14 پس اخلاق مؤمن
13:16 استوار، بلند و آشکار باقی می‌ماند،
13:18 هرچند
13:20 کافران پیمان‌شکنی کنند.
13:23 چون پیامبر
13:25 (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
13:27 تصمیم به خروج از خانه‌اش گرفت،
13:29 آن جوانان نیرومند
13:31 مسلح، در انتظار او
13:33 نزد در ایستاده بودند تا او را بکشند.
13:35 الله تبارک و تعالی
13:37 خواب را بر همه‌ی آنان چیره ساخت
13:39 و او بیرون آمد
13:41 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
13:43 و مشتی خاک از بطحاء برگرفت
13:45 و آن را
13:47 بر سرهای آنان می‌پاشید،
13:49 و الله دیدگان آنان را
13:51 از دیدن او بازداشته بود.
13:53 و پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
13:55 این آیه را تلاوت می‌کرد:
13:57 «و ما را از پیش روی‌شان
13:59 سدّی قرار داده‌ایم
14:01 و از پشت سرشان سدّی،
14:03 پس آنان را پوشانده‌ایم و ایشان
14:05 نمی‌بینند.»
14:07 پس از آنان کسی باقی نماند
14:09 مگر آن‌که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
14:11 خاکی بر سرش
14:13 پاشید.
14:15 سپس به خانه‌ی ابوبکر رفت
14:17 و از دریچه‌ای
14:19 در خانه‌ی ابوبکر بیرون آمد
14:21 در شب، تا آن‌که
14:23 به غار ثور رسید، به سوی یمن.
14:25 و گروهی
14:27 از کشندگان پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
14:29 همچنان ایستاده بودند.
14:31 تا آن‌که مردی
14:33 از غیر ایشان
14:35 آمد و آنان را نزد در دید،
14:37 پس به آنان گفت: چه
14:39 می‌کنید؟
14:41 گفتند: محمد را [منتظریم].
14:43 گفت: ناکام شدید و زیان کردید!
14:45 به خدا سوگند، او از کنار شما گذشت
14:47 و خاک بر سرهای شما پاشید و رفت
14:49 و به حاجت خود
14:51 رفت.
14:53 پس دست‌هایشان را بر سرهایشان نهادند
14:55 و خاک را یافتند،
14:57 پس برخاستند و آن را می‌تکاندند
14:59 و گفتند: به خدا سوگند،
15:01 ما او را ندیدیم.
15:03 سپس به درون خانه نگریستند
15:05 و علی را دیدند
15:07 که [در بستر] خوابیده است،
15:09 [و گفتند:] به خدا سوگند، این محمد است
15:11 که خوابیده است.
15:13 پس همچنان بودند
15:15 تا صبح شد و علی
15:17 از بستر برخاست،
15:19 و آنان حیران ماندند،
15:21 و به او گفتند: محمد کجاست؟
15:23 گفت: من خبری ندارم.
15:25 و چون
15:27 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
15:29 می‌دانست که قریش
15:31 در جست‌وجو خواهد کوشید،
15:33 و راهی که نگاه‌ها
15:35 به سوی آن خواهد رفت، مدینه است،
15:37 صلی‌الله‌علیه‌وسلم
15:39 که راه دیگری را در پیش گرفت
15:41 که کاملاً در برابر آن است
15:43 و آن راه یمن است
15:45 پنج میل راه رفت
15:47 در جهت یمن
15:49 و همهٔ چشم‌ها و خردها
15:51 می‌گویند که پیامبر
15:53 صلی‌الله‌علیه‌وسلم قرار بود هجرت کند
15:55 به سوی مدینه
15:57 و چنین هم شد
15:59 اما او می‌خواست که کار را بر آنان پنهان سازد
16:01 بر ایشان پوشیده بماند
16:03 و در مکانی درنگ کرد
16:05 که به آن کوه ثور گفته می‌شود
16:07 سه روز
16:09 و او در حال راه رفتن بود و رو به
16:11 غار ثور داشت
16:13 بر نوک پاهایش
16:15 زیرا راه ناهموار بود
16:17 پس پاهایش زخمی شد
16:19 صلی‌الله‌علیه‌وسلم
16:21 و کار بر او سخت شد
16:23 تا آنکه به غار رسید
16:25 در قلهٔ کوه
16:27 و چون به غار رسید، ای
16:29 ابوبکر گفت:
16:31 به خدا سوگند ای
16:33 رسول الله، داخل نخواهی شد
16:35 تا آنکه من پیش از تو داخل شوم
16:37 اگر در آن چیزی باشد
16:39 به من برسد نه به تو
16:41 پس ابوبکر داخل شد و آن را جارو کرد
16:43 و در کنارش
16:45 سوراخی یافت و آن را شکافت
16:47 تکه‌ای از ازار خود را پاره کرد و با آن سوراخ را بست
16:49 و دو سوراخ دیگر باقی ماند
16:51 پس آن دو را با پاهایش مسدود کرد
16:53 سپس به رسول الله
16:55 صلی‌الله‌علیه‌وسلم گفت:
16:57 داخل شو
16:59 پس ای
17:01 رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم داخل شد
17:03 و سرش را
17:05 بر دامن ابوبکر گذاشت و خوابید
17:07 ابوبکر از سوراخ
17:09 در پایش گزیده شد
17:11 اما حرکت نکرد
17:13 از ترس آنکه پیامبر را
17:14 رسول صلی‌الله‌علیه‌وسلم بیدار کند
17:17 پس اشک‌هایش فرو ریخت
17:19 از شدت درد بر چهرهٔ
17:21 رسول صلی‌الله‌علیه‌وسلم
17:23 پس رسول الله
17:25 صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمود:
17:27 گفت: گزیده شدم، پدر و مادرم فدایت باد
17:31 پس رسول الله ﷺ بر محل گزش آب دهان انداخت
17:36 و آنچه از درد می‌یافت برطرف شد
17:39 و این نیز برای ما دو امر را روشن می‌کند
17:44 نخست:
17:45 شدت محبت آنان به پیامبر ﷺ
17:49 تا جایی که گزیده می‌شود و حرکت نمی‌کند
17:53 تا پیامبر ﷺ را که در خواب است آزار ندهد
17:58 دوم:
17:59 برکت دعای پیامبر ﷺ
18:03 و اینکه همین که بر زخمش آب دهان انداخت
18:07 الله جل وعلا آنچه را که می‌یافت از او دور کرد
18:10 و سه شب در غار ماندند
18:13 شب جمعه و شب شنبه و شب یکشنبه
18:18 و عبدالله بن ابی‌بکر نزد آن دو شب را می‌گذراند
18:22 عایشه گفت:
18:24 او جوانی زیرک و باهوش بود
18:27 پس سحرگاه از نزد آن دو بیرون می‌رفت
18:30 و با قریش در مکه صبح می‌کرد، گویی شبی را در آنجا گذرانده است
18:34 پس هیچ سخنی که علیه آن دو توطئه شود نمی‌شنید مگر آنکه آن را در خاطر می‌سپرد
18:38 تا آنکه هنگام تاریکی شب خبر آن را به آن دو می‌رساند
18:43 و عامر بن فهیره، غلام ابوبکر، گوسفندان او را در کنار آن دو می‌چراند
18:47 آزاد شده ابوبکر
18:49 و چون ساعتی از شب بگذرد، گوسفندان را به سوی آن دو می‌برد
18:53 پس آن دو با شیر آنها شب را می‌گذراندند
18:56 و او هر شب از آن شب‌ها چنین می‌کرد
19:00 و برای پیگیری ردپای عبدالله بن ابی‌بکر می‌آمد
19:04 در حال بازگشت و رفتن
19:07 و گوسفندان را می‌راند تا ردپای او محو شود
19:10 اما قریش
19:12 پس از آنکه برایش یقین شد
19:15 که پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم گریخته است، خشمگین شدند
19:19 در صبحگاه همان شبی که تصمیم به کشتن او گرفته بودند
19:24 و علی بن ابی‌طالب رضی‌الله‌عنه را تحت فشار قرار دادند و آزارش دادند
19:29 تا مکان پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم را به آنان بگوید
19:33 اما او چیزی به آنان نگفت
19:36 تا آنکه از او ناامید شدند
19:38 ابوجهل به خانهٔ ابوبکر صدیق رفت
19:42 و اسماء دختر ابوبکر نزد او بیرون آمد
19:45 به او گفت: پدرت کجاست؟
19:48 گفت: نمی‌دانم
19:50 ابوجهل دستش را بلند کرد
19:52 و یک سیلی به گونه‌اش زد
19:54 که گوشواره‌اش از آن افتاد
19:57 و قریش [به جایزه‌ها] وعده دادند
19:59 قدرش صد شتر است.
20:01 برای هر کسی که محل پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) را به او نشان دهد،
20:06 چه زنده باشد و چه مرده.
20:09 سوارکاران و پیادگان را یافتم
20:11 و ردیاب‌ها در جست‌وجو،
20:14 زیرا صد شتر چیز بزرگی است.
20:17 و در کوه‌ها و دره‌ها پراکنده شدند
20:20 و به دنبال پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) می‌گشتند،
20:23 اما بی‌فایده.
20:26 گنج‌های سیره