از مجموعهٔ زندگی سلف صالح (مجموعه کامل شد) · درس 25 از 72

خلاصه ای از زندگی سلف بین قول و عمل | قسمت (25) | عبادت اجداد، وضعیت آنها با نماز

◉ 1109 بازدید ⏱ 12:41 صدای اصلی (عربی)
صوت ترجمه‌شده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش می‌شود. متن زیر به‌طور کامل ترجمه شده است.
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:03 زندگی سلف میان گفتار و کردار
0:09 عبادت سلف
0:13 ترغیب به عبادت و خشوع
0:17 و گفته‌های ایشان در این باره
0:19 عبدالله بن مسعود رضی‌الله‌عنه گفت:
0:24 تا زمانی که در نماز هستی، در خانهٔ پادشاه را می‌کوبی
0:28 و هرکس در خانهٔ پادشاه را بکوبد، برایش گشوده می‌شود
0:32 عمار بن یاسر رضی‌الله‌عنه دو رکعت نماز گزارد
0:36 به او گفته شد:
0:38 ای ابوالیقظان!
0:40 تو را نمی‌بینم جز اینکه آن دو را سبک کرده‌ای
0:43 گفت:
0:44 آیا چیزی از حدود آن کم کرده‌ای؟
0:47 گفت: نه
0:49 اما آن دو را سبک گزاردم
0:51 گفت:
0:52 من به آن پیش‌دستی کردم، او را رها کنم (؟)
0:55 و عامر بن عبد قیس رحمه‌الله شنید
1:00 آنچه را که دربارهٔ مسئلهٔ اندیشه‌های پراکنده در نماز نقل می‌کنند
1:04 گفت:
1:05 آیا آن را می‌یابید؟
1:06 گفتند: بله
1:08 گفت:
1:09 به خدا سوگند، اگر نیزه‌ها در درونم فرو روند
1:13 برایم محبوب‌تر است از آنکه این حالت در نمازم از من پدید آید
1:18 و مجاهد رحمه‌الله دربارهٔ این سخن خداوند متعال گفت:
1:23 نشانه‌شان بر چهره‌هایشان است از اثر سجده.
1:27 مراد این اثر بر چهره نیست
1:30 بلکه مراد خشوع است
1:32 به ابومسلم خولانی رحمه‌الله گفته شد، هنگامی که پیر شد و ضعیف گشت:
1:39 اگر از برخی آنچه انجام می‌دهی کوتاه می‌آمدی (چه می‌شد؟)
1:42 پس گفت:
1:43 آیا می‌بینید اگر اسب‌ها را در میدان مسابقه رها کنید، به سوارکارش نمی‌گویید:
1:49 او را رها کن و با او مدارا کن
1:52 تا آنگاه که پایان را ببینید، چیزی از آن را فرو نمی‌گذارید؟
1:57 گفتند: آری
1:59 گفت:
2:00 پس من پایان را دیده‌ام
2:03 و همانا برای هر ساعتی پایانی است
2:06 و پایان هر ساعتی مرگ است
2:09 پس پیشی‌گیرنده است و پیشی‌گرفته‌شده
2:11 نماز و اهمیت و فضیلت آن
2:18 و حال ایشان در آن
2:21 عمر رضی‌الله‌عنه گفت:
2:23 هرگاه دیدید مردی نماز را ضایع می‌کند
2:27 به خدا سوگند او نسبت به غیر آن از حق خداوند ضایع‌کنندهٔ سخت‌تری است
2:32 مسوربن مخرمه و ابن عباس رضی‌الله‌عنهما بر او (عمر) وارد شدند
2:38 چون صبح شد، (مردم) هراسان شدند
2:41 گفتند:
2:42 نماز! نماز!
2:44 (عمر) گفت: آری
2:46 و در اسلام بهره‌ای برای کسی که نماز را ترک کند نیست
2:49 پس (عمر) بیرون رفت در حالی که زخم او خون می‌ریخت
2:53 مردی با همسر عبدالله بن رواحه رضی‌الله‌عنه ازدواج کرد
2:58 به او (همسر) گفت:
2:59 آیا می‌دانی چرا با تو ازدواج کردم؟
3:02 تا از رفتار عبدالله بن رواحه در خانه‌اش به من خبر دهی
3:08 (زن) گفت:
3:09 هرگاه می‌خواست از خانه‌اش بیرون رود، دو رکعت نماز می‌گزارد
3:14 و هرگاه به خانه‌اش وارد می‌شد، دو رکعت نماز می‌گزارد
3:18 و هرگز این کار را ترک نمی‌کرد
3:20 و عبدالله بن مسعود رضی‌الله‌عنه گفت:
3:24 هرکس دوست دارد فردا خدا را در حال مسلمانی دیدار کند
3:28 باید بر این نمازها که در آن‌ها بانگ داده می‌شود، محافظت کند
3:33 زیرا خداوند برای پیامبرتان صلی‌الله‌علیه‌وسلم سنت‌های هدایت را تشریع کرده است
3:39 و همانا این‌ها از سنت‌های هدایت‌اند
3:42 اگر شما در خانه‌هایتان نماز بگزارید، همان‌گونه که این متخلف در خانهٔ خود نماز می‌گزارد
3:48 قطعاً سنت پیامبرتان را ترک کرده‌اید
3:51 و اگر سنت پیامبرتان را ترک کنید، قطعاً گمراه می‌شوید
3:55 و هیچ مردی نیست که طهارت گیرد و نیکو طهارت کند
3:59 سپس به سوی یکی از این مسجدها قصد کند
4:03 مگر آنکه خداوند برای هر گامی که برمی‌دارد، یک نیکی برایش ثبت می‌کند
4:08 و به سبب آن، یک درجه‌اش را بالا می‌برد
4:10 و به سبب آن، یک گناهش را فرو می‌ریزد
4:13 و همانا ما را دیدیم که از آن (نماز جماعت) تخلف نمی‌ورزد جز منافقی که نفاقش آشکار است
4:20 و همانا مرد را می‌آوردند که میان دو مرد تکیه داده می‌شد تا در صف برپا داشته شود
4:27 و (عبدالله بن مسعود) رضی‌الله‌عنه گفت: نمازگزار در را می‌کوبد
4:33 و هرکس پیوسته در خانهٔ پادشاه را بکوبد، نزدیک است که برایش گشوده شود
4:38 و عمربن دینار گفت:
4:41 عبدالله بن زبیر رضی‌الله‌عنه را دیدم که در حجر نماز می‌گزارد
4:46 در حالی که نگاهش به زیر افکنده بود
4:48 پس سنگی از جلوی او آمد و بخشی از لباسش را برد
4:52 پس (او) نپیچید (به آن توجه نکرد)
4:55 و محمدبن منکدر گفت:
4:58 اگر عبدالله بن زبیر رضی‌الله‌عنه را می‌دیدی که زیر سایهٔ درختی نماز می‌گزارد
5:04 گویی شاخه‌ای از شاخه‌های آن است
5:07 و (باد) از سوی آن (درخت) اینجا می‌وزید
5:10 و او به آن توجه نمی‌کرد
5:12 و ابراهیم نخعی و وکیع بن جراح رحمهم‌الله گفتند:
5:18 هرگاه دیدی مردی در تکبیرهٔ نخست سهل‌انگاری می‌کند
5:22 دست خود را از او بشوی (از او دوری کن)
5:25 و از ابوالعالیه رحمه‌الله روایت است که گفت:
5:29 ما نزد مردی می‌رفتیم تا از او (علم) بگیریم
5:32 پس نگاه می‌کردیم که چگونه نماز می‌گزارد
5:34 اگر آن را نیکو می‌گزارد، نزد او می‌نشستیم
5:37 و می‌گفتیم: او در غیر آن نیکوتر است
5:40 و اگر آن را بد می‌گزارد، از نزد او برمی‌خاستیم
5:42 و می‌گفتیم: او در غیر آن بدتر است
5:45 به عامر بن عبد قیس رحمه‌الله گفته شد
5:49 با خودت در نماز گفتگو مکن.
5:52 گفت: با آن در حال ایستادن در برابر الله و پس از پایان آن سخن می‌گویم.
5:58 و از حسن رحمه‌الله روایت شده که گفت:
6:02 ای فرزند آدم،
6:04 اگر نمازت برایت سبک شود، چه چیز از دینت برایت ارجمند خواهد بود؟
6:09 و سعید بن عبدالعزیز رحمه‌الله چنین بود:
6:12 هرگاه نماز جماعت از او فوت می‌شد،
6:16 و بکر بن عبدالله مزنی رحمه‌الله گفت:
6:21 ای فرزند آدم، کیست مانند تو؟
6:23 میان خود و محراب و آب [آمادگی برای نماز] را رها کن،
6:27 هر زمان که بخواهی، بر الله عزوجل وارد می‌شوی،
6:31 که میان تو و او هیچ واسطه‌ای نیست.
6:34 و از ابوعبدالرحمن سلمی رحمه‌الله روایت شده که:
6:38 او به آنان دستور می‌داد که در گل و باران، در حالی که بیمار بود، او را به مسجد ببرند.
6:45 و [یاران] بر او وارد شدند و او در مسجد [در حال] قضاء بود، یعنی [به‌جای نماز] می‌خواند.
6:51 پس به او گفتند:
6:53 اگر به بستر بازگردی، سزاوارتر است.
6:57 گفت:
6:58 فلانی برایم حدیث کرد که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
7:03 هیچ‌یک از شما همواره در نماز است، مادام که در جایگاه نمازش نشسته و انتظار نماز را می‌کشد.
7:10 و وکیع گفت:
7:12 اعمش رحمه‌الله نزدیک به هفتاد سال، تکبیره‌الاحرام او از دست نرفت،
7:19 و نزدیک به دو سال نزد او رفت‌وآمد داشتم،
7:22 و ندیدم که حتی یک رکعت را قضا کند.
7:25 و از سعید بن مسیب رحمه‌الله روایت شده که گفت:
7:30 چهل سال است که نماز جماعت از من فوت نشده است.
7:35 و نیز رحمه‌الله گفت:
7:38 سی سال است که مؤذن اذان نگفته، مگر آنکه من در مسجد بوده‌ام.
7:44 و نیز رحمه‌الله گفت:
7:47 هر که نمازهای پنج‌گانه را در جماعت حفظ کند،
7:50 بی‌گمان بندگانش [با آن] خشکی و دریا را پر کرده است.
7:54 و برخی از سلف چون نماز می‌گزاردند،
7:57 و او گفت که با مردی سخن می‌گوید که از توجه او به نمازش [خبر می‌دهد].
8:03 و امام مالک بن انس رحمه‌الله در ورد خود رکوع و سجود را طولانی می‌کرد،
8:10 و چون در نماز می‌ایستاد، گویی چوبی خشک بود که هیچ جنبشی از او نمی‌دید.
8:17 و امام احمد بن حنبل رحمه‌الله گفت:
8:21 بهره‌ات از اسلام و جایگاه اسلام نزد تو،
8:25 به اندازه بهره‌ات از نماز و جایگاه آن نزد توست.
8:29 و برحذر باش از اینکه الله عزوجل را ملاقات کنی، در حالی که اسلام نزد تو ارزشی ندارد.
8:35 زیرا ارزش اسلام در دلت همانند ارزش نماز در دل توست.
8:41 و بزار رحمه‌الله از شیخ‌الاسلام ابن تیمیه رحمه‌الله روایت کرد که:
8:47 اما عبادت او، رضی‌الله‌عنه،
8:50 کم است کسی که مانند آن را شنیده باشد،
8:53 زیرا بیشتر وقت و زمان خود را صرف آن کرده بود،
8:57 تا آنجا که برای خود هیچ مشغولیتی که او را از الله تعالی بازدارد، باقی نگذاشته بود،
9:04 نه خانواده و نه مال.
9:07 و در شب‌هایش از همه مردم جدا بود،
9:11 با پروردگارش عزوجل خلوت می‌کرد و در آن مهارت داشت،
9:15 بر تلاوت قرآن عظیم پایبند بود،
9:19 و انواع عبادات شبانه و روزانه را پی در پی انجام می‌داد.
9:24 و چون شب به پایان می‌رسید و با مردم حاضر می‌شد،
9:28 با نماز صبح آغاز می‌کرد،
9:30 و پیش از آنکه نزد آنان بیاید، سنت آن را به جای می‌آورد.
9:34 و هرگاه با تکبیر احرام وارد نماز می‌شد،
9:36 دل‌ها از هیبت آوردن تکبیرة‌الاحرام او نزدیک بود که از جا کنده شوند.
9:42 و چون وارد نماز می‌شد،
9:45 اعضایش می‌لرزید، تا جایی که او را به راست و چپ متمایل می‌کرد.
9:50 و چون قرائت می‌کرد، آن را کشیده می‌خواند،
9:54 چنان‌که در قرائت رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) ثابت شده است.
9:59 و رکوع و سجود و برخاستن از آن دو،
10:04 از کامل‌ترین آنچه در نماز فرض وارد شده بود.
10:07 و چون از نماز فارغ می‌شد،
10:09 الله عزوجل را ستایش می‌کرد،
10:11 او و کسانی که حاضر بودند، به آنچه وارد شده است،
10:14 سپس برای خود و آنان و همه مسلمانان از الله تعالی دعا می‌کرد.
10:19 و بیشتر دعایش این بود:
10:21 «خدایا، ما را یاری ده و بر ما یاری مده،
10:25 و برای ما نیرنگ زن و بر ما نیرنگ مزن،
10:28 و ما را هدایت کن و هدایت را برای ما آسان گردان.
10:32 خدایا، ما را شاکر خود قرار ده،
10:35 یادکننده خود،
10:37 بسیار آه‌کشنده به درگاه خود،
10:39 فروتن در برابر خود،
10:41 مشتاق به سوی خود،
10:43 بیمناک از خود،
10:45 و فرمانبردار خود.
10:47 پروردگارا، توبه‌هایمان را بپذیر و گناهانمان را بشوی،
10:51 و حجت‌هایمان را استوار دار و دل‌هایمان را هدایت کن،
10:54 و کینه‌ی سینه‌هایمان را بزدای.»
10:57 [این دعا را] با درود بر پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) آغاز و پایان می‌داد.
11:03 سپس به ذکر می‌پرداخت.
11:05 و عادت او شناخته شده بود:
11:08 بی‌ضرورت پس از نماز صبح سخن نمی‌گفت،
11:12 و همواره در ذکر بود و خود را می‌شنید،
11:15 و گاه ذکرش را کسی که کنارش بود می‌شنید،
11:19 با آنکه در این حال بسیار چشم به آسمان می‌دوخت.
11:25 این بود روش او تا آنکه خورشید بالا می‌آمد
11:29 و وقت نهی از نماز سپری می‌شد.
11:32 و من می‌شنیدم که چه می‌خواند و چه ذکر می‌گوید،
11:35 و دیدم که سوره فاتحه را می‌خواند و آن را تکرار می‌کرد،
11:38 و آن وقت را همواره [به این کار] می‌گذراند،
11:41 یعنی از فجر تا بالا آمدن خورشید،
11:44 با تکرار تلاوت آن.
11:47 و شیخ عبدالله بن جارالله
11:50 از خاندان جارالله رحمه‌الله بود،
11:52 زود به نماز می‌رفت،
11:54 و در مسجد طولانی می‌نشست.
11:57 و رحمه‌الله روزه می‌گرفت،
11:59 با آنکه به انواع بیماری‌ها مبتلا بود،
12:02 و بر روزه پافشاری می‌کرد.
12:04 تا جایی که از روزه‌داری بسیار خسته می‌شود
12:07 با این حال، او شکیباست و (پاداش را) از الله امید دارد
12:12 اما قیام شب
12:14 از جمله اموری است که شیخ رحمه‌الله به آن متصف بود
12:18 با وجود آنکه بیماری داشت
12:21 پسرش محمد می‌گوید:
12:23 پدرم به این عادت داشت که هر شب زود برمی‌خاست
12:27 تا در ثلث آخر (شب) وتر بخواند
12:30 زندگی آرام
12:32 میان گفتار و کردار