از مجموعهٔ زندگی سلف صالح (مجموعه کامل شد)
· درس 45 از 72
خلاصه ای از زندگی سلف بین قول و عمل | قسمت (45) | فضیلت ذکر و تأثیر آن
0:000:00
متن کامل
ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00
بسم الله الرحمن الرحیم
0:04
زندگی سلف میان گفتار و کردار
0:11
فضیلت ذکر و بیان اثر آن
0:16
عبدالله بن رواحه رضیاللهعنه بود
0:19
دست برخی از یارانش را میگرفت و میگفت:
0:23
بیا ساعتی ایمان بیاوریم.
0:26
همانا دل از اندازهگیری (تقدیر) سریعتر دگرگون میشود، هنگامی که جوشش آن گرد آید.
0:32
و معاذ بن جبل رضیاللهعنه به یارانش، در حالی که راه میرفتند، گفت:
0:38
بنشینید تا ساعتی ایمان بیاوریم.
0:41
و ابوالدرداء رضیاللهعنه گفت:
0:44
اینکه صد بار (الله اکبر را) بگویم،
0:46
برایم محبوبتر است از اینکه صد دینار صدقه دهم.
0:51
و ابوبرده اسلمی رضیاللهعنه گفت:
0:55
اگر مردی در دامن خود خرمای نیرْ داشته باشد و آن را ببخشد،
1:00
و دیگری الله را یاد کند،
1:02
قطعاً ذکرکننده برتر است.
1:05
و عبدالله بن عباس رضیاللهعنهما در تفسیر این سخن خداوند متعال فرمود:
1:11
«از شر وسوسهگر پنهانگرایی که وسوسه میکند...»
1:13
«وسوسهگر» بر قلب فرزند آدم چمباتمه میزند،
1:17
پس هرگاه غافل شود و فراموش کند، وسوسه میکند،
1:20
و هرگاه الله را یاد کند، پس میرود (عقب مینشیند).
1:24
و عبدالله بن مسعود رضیاللهعنه گفت:
1:28
هرکس از شما گمان دارد که مال را انفاق کند،
1:32
و از دشمن میترسد که با او جهاد کند،
1:34
و از شب میترسد که با آن درگیر شود،
1:37
پس باید بسیار بگوید:
1:39
لا اله الا الله
1:42
و «سبحان الله»
1:43
و «الحمد لله»
1:45
و «الله أکبر».
1:48
و از عبدالله بن عمر رضیاللهعنهما روایت است که گفت:
1:52
گروهی که الله را یاد میکنند،
1:55
جز این نیست که الله ایشان را در میان جمعی برتر و گرامیتر از آنان یاد میکند،
2:00
و هیچ قومی که در مجلسشان الله عزوجل یاد نشود، پراکنده نمیشوند،
2:06
مگر اینکه روز قیامت برایشان مایه حسرت خواهد بود.
2:10
و کعب بن مالک رضیاللهعنه گفت:
2:14
هرکس ذکر الله را بسیار کند، از نفاق بری است.
2:19
و جعفر بن محمد بن علی بن حسین رحمهالله گفت:
2:24
استری از آن او (امام زینالعابدین) گم شد،
2:27
پس فرمود:
2:29
«اگر الله عزوجل آن را بازگرداند،
2:31
او را چنان ستایش خواهم کرد که او را خشنود کند.»
2:35
پس زمانی نگذشت که استر را با زین و افسارش آوردند،
2:39
و سوار شد،
2:41
و چون بر آن قرار گرفت و جامههایش را بر خود جمع کرد،
2:45
سر به سوی آسمان برداشت و گفت:
2:48
«الحمد لله»
2:50
و بیش از این نگفت.
2:53
به او گفته شد که چرا چنین کرد؟
2:55
فرمود:
2:56
«آیا چیزی را ترک کردم یا باقی گذاشتم؟
3:00
تمام حمد را برای الله عزوجل قرار دادم.»
3:04
و از حسن بصری
3:06
و قیس بن عبادة رحمهمالله روایت است،
3:09
و آن دو از بزرگان تابعیناند،
3:12
که گفتند:
3:14
یاران رسول الله صلیاللهعلیهوسلم
3:17
هنگام جنگ، صدای خود را پایین آوردن را مستحب میدانستند،
3:21
و همچنین هنگام تلاوت قرآن،
3:23
و هنگام جنازهها.
3:25
و سعید بن جبیر رحمهالله گفت:
3:28
ذکر، اطاعت الله است،
3:31
پس هرکه الله را اطاعت کند، او را یاد کرده است،
3:34
و هرکه اطاعتش نکند، ذکرکننده نیست،
3:37
گرچه تسبیح و تلاوت قرآن را بسیار کند.
3:42
و عون بن عبدالله رحمهالله گفت:
3:45
کسی که در میان غافلان الله را یاد کند،
3:48
همچون جنگجویی است که در پی گریزندگان باشد،
3:52
و گفت:
3:53
«اگر آن مرد نبود،
3:55
آن گروه شکست میخورد.
3:57
و اگر کسی که در غفلت مردم، الله را یاد میکند، نبود،
4:00
مردم هلاک میشدند.»
4:02
و نیز فرمود رحمهالله:
4:05
مجالس ذکر، شفای دلهاست.
4:09
و روزی یکی از عابدان به برادرانش گفت:
4:13
«من میدانم که پروردگارم عزوجل کی مرا یاد میکند.»
4:17
گفت:
4:18
پس آنان از این سخن هراسان شدند،
4:20
و گفتند:
4:22
«آیا میدانی چه هنگام پروردگارت تو را یاد میکند؟»
4:24
گفت: «آری.»
4:26
گفتند: «کی؟»
4:28
گفت:
4:29
«هنگامی که من او را یاد کنم، او مرا یاد میکند.»
4:32
و مالک بن دینار رحمهالله گفت:
4:36
نعمتیافتگان به مانند ذکر الله تعالی متنعم نشدهاند.
4:41
و ربیع بن خثیم رحمهالله بود
4:44
که چون صبح میکرد، میگفت:
4:46
«خوش آمدید ای فرشتگان الله!»
4:49
«بنویسید:
4:50
بسم الله الرحمن الرحیم
4:53
سبحان الله،
4:55
و الحمد لله،
4:56
و لا إله إلا الله،
4:59
و الله اکبر.»
5:01
و از ابوعبیده بن عبدالله بن مسعود رحمهالله روایت است که گفت:
5:07
اگر مردی بر سر راهی بنشیند،
5:11
و در دستمالی او دینارهایی باشد،
5:14
و هیچ انسانی نگذرد مگر آنکه به او دیناری ببخشد...
5:18
و دیگری در کنار او تکبیر میگوید،
5:21
صاحب تکبیر (که تکبیر را گفته) پاداشش بزرگتر است.
5:25
و عبیدالله بن عُمَیر رحمهالله گفت:
5:29
اگر از بخشیدن مال بخل ورزیدید که انفاق کنید،
5:32
و از رویارویی با دشمن ترسیدید که بجنگید،
5:35
و شبزندهداری برایتان سخت آمد که بیدار بمانید،
5:39
پس بسیار بگویید: «سبحان الله وبحمده».
5:43
سوگند به کسی که جانم در دست اوست،
5:45
این (ذکر) نزد الله از دو کوه طلا و نقره برتر است.
5:50
و از ابن عَون رحمهالله روایت است که گفت:
5:53
یاد کردن (مردم از یکدیگر و غیبت) بیماری است،
5:56
و یاد الله (ذکر) درمان است.
5:58
ذهبی گفت:
6:01
آری، به خدا سوگند.
6:02
پس شگفتا از ما و نادانی ما،
6:05
که چگونه درمان را رها میکنیم و به بیماری خود را میاندازیم!
6:09
و ابن قیّم رحمهالله گفت:
6:12
شصت و یکمین (فایده)
6:14
از فضیلتهای ذکر است،
6:16
که ابن قیّم آنها را برشمرده است:
6:19
اینکه ذکر به ذاکر نیرو میبخشد،
6:22
تا جایی که (ذاکر) با ذکر کارهایی را انجام میدهد
6:25
که بدون آن توان انجامشان را ندارد.
6:28
و من از نیروی شیخ الاسلام ابن تیمیه رحمهالله
6:33
در راه رفتن و سخن گفتنش،
6:35
و پیشروی و نوشتنش، امری شگفت دیدهام.
6:39
او در یک روز چیزی از تألیف مینوشت
6:42
که دیگران در یک هفته یا بیشتر مینویسند.
6:46
و لشکریان نیز از نیروی او در جنگ کاری بزرگ دیدند.
6:51
(ابن قیّم) گفت:
6:52
و یک بار به محضر شیخ الاسلام ابن تیمیه رسیدم،
6:56
او نماز صبح را خواند،
6:58
سپس تا نزدیک نیمروز به ذکر الله تعالی نشست.
7:03
آنگاه به من رو کرد و گفت:
7:06
این صبحانه من است،
7:08
و اگر این ناهار را نخورم،
7:11
نیرویم از دست میرود،
7:13
یا سخنی نزدیک به این.
7:16
و یک بار به من گفت:
7:18
ذکر را جز با نیت آسودن و آرام گرفتن نفسم ترک نمیکنم،
7:23
تا با آن آسایش برای ذکری دیگر آماده شوم،
7:27
یا سخنی که همین معنا را دارد.
7:30
زندگی سلامت
7:33
در میان گفتار و کردار است.