از مجموعهٔ زندگی سلف صالح (مجموعه کامل شد) · درس 45 از 72

خلاصه ای از زندگی سلف بین قول و عمل | قسمت (45) | فضیلت ذکر و تأثیر آن

◉ 435 بازدید ⏱ 7:43 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:04 زندگی سلف میان گفتار و کردار
0:11 فضیلت ذکر و بیان اثر آن
0:16 عبدالله بن رواحه رضی‌الله‌عنه بود
0:19 دست برخی از یارانش را می‌گرفت و می‌گفت:
0:23 بیا ساعتی ایمان بیاوریم.
0:26 همانا دل از اندازه‌گیری (تقدیر) سریع‌تر دگرگون می‌شود، هنگامی که جوشش آن گرد آید.
0:32 و معاذ بن جبل رضی‌الله‌عنه به یارانش، در حالی که راه می‌رفتند، گفت:
0:38 بنشینید تا ساعتی ایمان بیاوریم.
0:41 و ابوالدرداء رضی‌الله‌عنه گفت:
0:44 اینکه صد بار (الله اکبر را) بگویم،
0:46 برایم محبوب‌تر است از اینکه صد دینار صدقه دهم.
0:51 و ابوبرده اسلمی رضی‌الله‌عنه گفت:
0:55 اگر مردی در دامن خود خرمای نیرْ داشته باشد و آن را ببخشد،
1:00 و دیگری الله را یاد کند،
1:02 قطعاً ذکرکننده برتر است.
1:05 و عبدالله بن عباس رضی‌الله‌عنهما در تفسیر این سخن خداوند متعال فرمود:
1:11 «از شر وسوسه‌گر پنهان‌گرایی که وسوسه می‌کند...»
1:13 «وسوسه‌گر» بر قلب فرزند آدم چمباتمه می‌زند،
1:17 پس هرگاه غافل شود و فراموش کند، وسوسه می‌کند،
1:20 و هرگاه الله را یاد کند، پس می‌رود (عقب می‌نشیند).
1:24 و عبدالله بن مسعود رضی‌الله‌عنه گفت:
1:28 هرکس از شما گمان دارد که مال را انفاق کند،
1:32 و از دشمن می‌ترسد که با او جهاد کند،
1:34 و از شب می‌ترسد که با آن درگیر شود،
1:37 پس باید بسیار بگوید:
1:39 لا اله الا الله
1:42 و «سبحان الله»
1:43 و «الحمد لله»
1:45 و «الله أکبر».
1:48 و از عبدالله بن عمر رضی‌الله‌عنهما روایت است که گفت:
1:52 گروهی که الله را یاد می‌کنند،
1:55 جز این نیست که الله ایشان را در میان جمعی برتر و گرامی‌تر از آنان یاد می‌کند،
2:00 و هیچ قومی که در مجلسشان الله عزوجل یاد نشود، پراکنده نمی‌شوند،
2:06 مگر اینکه روز قیامت برایشان مایه حسرت خواهد بود.
2:10 و کعب بن مالک رضی‌الله‌عنه گفت:
2:14 هرکس ذکر الله را بسیار کند، از نفاق بری است.
2:19 و جعفر بن محمد بن علی بن حسین رحمه‌الله گفت:
2:24 استری از آن او (امام زین‌العابدین) گم شد،
2:27 پس فرمود:
2:29 «اگر الله عزوجل آن را بازگرداند،
2:31 او را چنان ستایش خواهم کرد که او را خشنود کند.»
2:35 پس زمانی نگذشت که استر را با زین و افسارش آوردند،
2:39 و سوار شد،
2:41 و چون بر آن قرار گرفت و جامه‌هایش را بر خود جمع کرد،
2:45 سر به سوی آسمان برداشت و گفت:
2:48 «الحمد لله»
2:50 و بیش از این نگفت.
2:53 به او گفته شد که چرا چنین کرد؟
2:55 فرمود:
2:56 «آیا چیزی را ترک کردم یا باقی گذاشتم؟
3:00 تمام حمد را برای الله عزوجل قرار دادم.»
3:04 و از حسن بصری
3:06 و قیس بن عبادة رحمهم‌الله روایت است،
3:09 و آن دو از بزرگان تابعین‌اند،
3:12 که گفتند:
3:14 یاران رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم
3:17 هنگام جنگ، صدای خود را پایین آوردن را مستحب می‌دانستند،
3:21 و همچنین هنگام تلاوت قرآن،
3:23 و هنگام جنازه‌ها.
3:25 و سعید بن جبیر رحمه‌الله گفت:
3:28 ذکر، اطاعت الله است،
3:31 پس هرکه الله را اطاعت کند، او را یاد کرده است،
3:34 و هرکه اطاعتش نکند، ذکرکننده نیست،
3:37 گرچه تسبیح و تلاوت قرآن را بسیار کند.
3:42 و عون بن عبدالله رحمه‌الله گفت:
3:45 کسی که در میان غافلان الله را یاد کند،
3:48 همچون جنگجویی است که در پی گریزندگان باشد،
3:52 و گفت:
3:53 «اگر آن مرد نبود،
3:55 آن گروه شکست می‌خورد.
3:57 و اگر کسی که در غفلت مردم، الله را یاد می‌کند، نبود،
4:00 مردم هلاک می‌شدند.»
4:02 و نیز فرمود رحمه‌الله:
4:05 مجالس ذکر، شفای دل‌هاست.
4:09 و روزی یکی از عابدان به برادرانش گفت:
4:13 «من می‌دانم که پروردگارم عزوجل کی مرا یاد می‌کند.»
4:17 گفت:
4:18 پس آنان از این سخن هراسان شدند،
4:20 و گفتند:
4:22 «آیا می‌دانی چه هنگام پروردگارت تو را یاد می‌کند؟»
4:24 گفت: «آری.»
4:26 گفتند: «کی؟»
4:28 گفت:
4:29 «هنگامی که من او را یاد کنم، او مرا یاد می‌کند.»
4:32 و مالک بن دینار رحمه‌الله گفت:
4:36 نعمت‌یافتگان به مانند ذکر الله تعالی متنعم نشده‌اند.
4:41 و ربیع بن خثیم رحمه‌الله بود
4:44 که چون صبح می‌کرد، می‌گفت:
4:46 «خوش آمدید ای فرشتگان الله!»
4:49 «بنویسید:
4:50 بسم الله الرحمن الرحیم
4:53 سبحان الله،
4:55 و الحمد لله،
4:56 و لا إله إلا الله،
4:59 و الله اکبر.»
5:01 و از ابوعبیده بن عبدالله بن مسعود رحمه‌الله روایت است که گفت:
5:07 اگر مردی بر سر راهی بنشیند،
5:11 و در دستمالی او دینارهایی باشد،
5:14 و هیچ انسانی نگذرد مگر آنکه به او دیناری ببخشد...
5:18 و دیگری در کنار او تکبیر می‌گوید،
5:21 صاحب تکبیر (که تکبیر را گفته) پاداشش بزرگ‌تر است.
5:25 و عبیدالله بن عُمَیر رحمه‌الله گفت:
5:29 اگر از بخشیدن مال بخل ورزیدید که انفاق کنید،
5:32 و از رویارویی با دشمن ترسیدید که بجنگید،
5:35 و شب‌زنده‌داری برایتان سخت آمد که بیدار بمانید،
5:39 پس بسیار بگویید: «سبحان الله وبحمده».
5:43 سوگند به کسی که جانم در دست اوست،
5:45 این (ذکر) نزد الله از دو کوه طلا و نقره برتر است.
5:50 و از ابن عَون رحمه‌الله روایت است که گفت:
5:53 یاد کردن (مردم از یکدیگر و غیبت) بیماری است،
5:56 و یاد الله (ذکر) درمان است.
5:58 ذهبی گفت:
6:01 آری، به خدا سوگند.
6:02 پس شگفتا از ما و نادانی ما،
6:05 که چگونه درمان را رها می‌کنیم و به بیماری خود را می‌اندازیم!
6:09 و ابن قیّم رحمه‌الله گفت:
6:12 شصت و یکمین (فایده)
6:14 از فضیلت‌های ذکر است،
6:16 که ابن قیّم آن‌ها را برشمرده است:
6:19 این‌که ذکر به ذاکر نیرو می‌بخشد،
6:22 تا جایی که (ذاکر) با ذکر کارهایی را انجام می‌دهد
6:25 که بدون آن توان انجامشان را ندارد.
6:28 و من از نیروی شیخ الاسلام ابن تیمیه رحمه‌الله
6:33 در راه رفتن و سخن گفتنش،
6:35 و پیش‌روی و نوشتنش، امری شگفت دیده‌ام.
6:39 او در یک روز چیزی از تألیف می‌نوشت
6:42 که دیگران در یک هفته یا بیشتر می‌نویسند.
6:46 و لشکریان نیز از نیروی او در جنگ کاری بزرگ دیدند.
6:51 (ابن قیّم) گفت:
6:52 و یک بار به محضر شیخ الاسلام ابن تیمیه رسیدم،
6:56 او نماز صبح را خواند،
6:58 سپس تا نزدیک نیمروز به ذکر الله تعالی نشست.
7:03 آن‌گاه به من رو کرد و گفت:
7:06 این صبحانه من است،
7:08 و اگر این ناهار را نخورم،
7:11 نیرویم از دست می‌رود،
7:13 یا سخنی نزدیک به این.
7:16 و یک بار به من گفت:
7:18 ذکر را جز با نیت آسودن و آرام گرفتن نفسم ترک نمی‌کنم،
7:23 تا با آن آسایش برای ذکری دیگر آماده شوم،
7:27 یا سخنی که همین معنا را دارد.
7:30 زندگی سلامت
7:33 در میان گفتار و کردار است.