از مجموعهٔ زندگی سلف صالح (مجموعه کامل شد) · درس 4 از 72

زندگی پیشینیان بین گفتار و کردار | قسمت (4) | احترام به دانش و تجلیل از اهل آن

◉ 2405 بازدید ⏱ 8:08 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:04 زندگی سلف میان گفتار و کردار
0:09 علم و علما
0:13 گرامی داشتن دانش و احترام نهادن به اهل آن
0:17 ابن مسعود رضی‌الله‌عنه مردی را دید که شلوارش را پایین‌تر از مچ‌ها آویخته بود.
0:24 «تهبند خود را بالا بیاور.»
0:27 و او گفت: ای پسر مسعود، تو هم پایین شلوارت را بالا بکش (یا: ازار خود را بالا بکش).
0:34 گفت: ساق‌هایم باریک است، و من مادر مردمانم.
0:40 این خبر به عمر رضی‌الله‌عنه رسید.
0:43 او شروع کرد به زدن آن مرد و می‌گفت
0:46 آیا به ابن مسعود پاسخ می‌دهی؟
0:49 و از ابن عباس رضی‌الله‌عنهما
0:53 این‌که (او) برای زید بن ثابت رکاب (مرکب) را گرفت
0:57 پس گفت
0:59 کناره‌گیری پسرعموی رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
1:04 فرمود
1:06 این‌گونه با دانشمندان و بزرگان خود رفتار می‌کنیم
1:11 ثابت بنانی رحمه‌الله هرگاه می‌آمد
1:16 گروهی از مردم گفتند: ابن مالک رضی‌الله‌عنه
1:20 ای جمیله
1:21 تو به من دیروز یک چیز پاک (چیزی خوب) در دستم داده‌ای
1:26 پسر ام ثابت راضی نمی‌شود مگر آن‌که دستم را ببوسد.
1:31 و می‌گوید
1:33 دست رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) را لمس کردم
1:38 نافع بن جبیر به علی بن حسین رحمهم‌الله گفت
1:44 خداوند تو را بیامرزد
1:47 اینکه بر مردم سَروَری و برترین ایشان باشد
1:50 به سراغ این بنده می‌روی و با او می‌نشینی
1:54 یعنی زید بن اسلم
1:56 فرمود
1:58 شایسته است که علم هرجا که باشد، از آن پیروی شود.
2:04 از ابن المبارک رحمه‌الله در حضور سفیان بن عیینه دربارهٔ مسئله‌ای پرسیده شد
2:11 پس گفت
2:13 ما از سخن گفتن در حضور بزرگانمان نهی شده‌ایم
2:18 نزد یکی از سلف، مردی از دانشمندی به‌خاطر چیزی یاد کرد.
2:23 گفت
2:24 مه
2:25 علما را به چیزی یاد مکن
2:28 الله قلبت را بمیراند
2:31 از قتاده رحمه‌الله روایت شده که گفت
2:35 مستحب است که احادیث رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) خوانده نشود
2:41 جز با طهارت (وضو)
2:45 محمد بن سیرین رحمه‌الله شعر می‌خواند و آن را به‌عنوان مثال به کار می‌برد.
2:50 و چیزی را یاد می‌کند و می‌خندد
2:53 تا آنگاه که حدیث از سنت به ما رسید
2:56 گوشت (بدن) او جمع شد و برخی از آن به برخی دیگر پیوست
3:01 زُهری رحمه‌الله گفت:
3:05 خدمت عبیدالله بن عبدالله بن عتبه
3:09 تا آنجا که خادمش بیرون می‌آید و می‌گوید
3:13 از پشت در
3:15 کنیزک می‌گوید
3:17 غلام تو، اَعْمَش
3:20 آیا گمان می‌کنی که من کودک هستم؟
3:23 و همانا من به خدمت او می‌پرداختم، تا جایی که برایش آب وضو می‌کشیدم.
3:29 مردی نزد سعید بن مسیب رحمه‌الله آمد در حالی که او بیمار بود.
3:35 از او درباره حدیثی بپرس در حالی که دراز کشیده است
3:39 پس نشست و با او سخن گفت
3:41 آن مرد به او گفت
3:44 کاش تو به خود رنج نمی‌دادی
3:48 پس گفت
3:49 دوست نداشتم که از رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) برای شما حدیث بگویم
3:55 و من دراز کشیده بودم
3:57 امام مالک رحمه‌الله گفت:
4:02 بر ایوب سختیانی رحمه‌الله وارد می‌شدیم.
4:07 وقتی حدیث رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) برای او یادآوری می‌شود
4:13 گریست تا بر او رحم کنیم
4:16 و مالک بن انس رحمه‌الله
4:20 هنگامی که اراده کند که سخن بگوید
4:22 وضو گرفت و بر روی تشک خوابش نشست
4:26 و ریشش را شانه کرد
4:28 و بتوانی با وقار و هیبت بنشینی
4:32 سپس حدیث
4:34 از او در این باره پرسیده شد
4:36 فرمود
4:38 میل دارم حدیث پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) را بزرگ بدارم
4:43 و جز با طهارت و در حالی که کاملاً آماده و با آرامش باشم، آن را بازگو نمی‌کنم.
4:50 و او ناخوش می‌داشت که در راه، در حالی که ایستاده یا در حال شتاب است، حدیث بیان کند.
4:56 پس گفت
4:58 میل دارم آنچه را از رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) نقل می‌کنم، درست فهمیده شود.
5:05 و ایشان (رحمه‌الله) هرگاه کسی در نزد او صدایش را بلند می‌کرد، می‌فرمود:
5:12 صدایت را پایین بیاور
5:14 همانا الله عزّ و جلّ می‌فرماید
5:17 ای کسانی که ایمان آورده‌اید، صدای‌هایتان را بالاتر از صدای پیامبر (ﷺ) بلند نکنید.
5:24 پس هر که صدای خود را نزد حدیث رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بالا ببرد
5:31 گویی صدای خود را بالاتر از صدای رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بلند کرده است.
5:39 و مالک بن انس
5:42 نافع، آزادشدهٔ ابن عمر، او را از خانه‌اش به سوی مسجد می‌برد.
5:48 و او بینایی‌اش را از دست داده بود.
5:51 از او میپرسد و او با وی سخن میگوید
5:54 و منزل نافع در ناحیه‌ی بقیع بود.
5:58 عبدالرحمن بن مهدی رحمه‌الله گفت:
6:03 ما نزد مردی می‌رفتیم که نمی‌خواستیم علمش را (بیاموزیم)
6:07 جز این نیست که از هدی، سمت و دَلّ (روش و منش) او بیاموزیم
6:13 یحیی بن یحیی رحمه‌الله مسائلی را گرد آورده بود
6:19 از آن [مسئله] اشهب و ابن نافع پرسیدند.
6:22 و دیگرانی از اصحاب مالک (رحمهم الله)
6:27 و آن را از ایشان نوشت
6:29 آن را بر ابن القاسم رحمه الله عرضه کرد
6:33 تا در آن (بهشت) طلا‌کاری‌شده‌ای ببیند.
6:35 ابن القاسم شروع کرد به کاستن از حق آنان
6:39 هنگامی که یحیی این را دید،
6:43 نامه‌اش را پیچید و در آستین خود گذاشت.
6:47 پس ابن القاسم به او گفت:
6:49 «تو را چه شده است؟»
6:51 گفت:
6:52 «این‌ها بر گردن من حقی دارند، همان‌گونه که بر گردن تو حق دارند،
6:57 و من از آنان (علم) نوشته‌ام،
6:59 و نخواستم که با آنان روبه‌رو شوم تا در (غیبت) ایشان بیفتم.
7:04 چون چنین باشد، مرا به آن (کار) نیازی نیست.»
7:09 و ابو عبید، القاسم بن سلام رحمه‌الله، گفت:
7:15 «از سپاس‌گزاری علم این است
7:17 که با گروهی بنشینی که چیزی را یاد می‌کنند و تو آن را خوب نمی‌دانی،
7:22 پس آن را از آنان فرا بگیری.
7:25 سپس پس از آن، در جای دیگری بنشینی
7:29 که آن چیزی را یاد کنند که آن را فرا گرفته‌ای،
7:34 پس بگویی:
7:36 «به خدا سوگند، نزد من در این باره چیزی نبود،
7:40 تا آن‌که فلانی را شنیدم که چنین و چنان می‌گفت،
7:44 پس آن را فرا گرفتم.»
7:46 پس چون چنین کنی،
7:49 به‌راستی سپاس علم را گزارده‌ای،
7:51 و (چنان) مپندار که آنان گمان برند که این سخن را از خودت گفته‌ای.»
7:56 عنوان: حیات سلام میان گفتار و کردار