از مجموعهٔ زندگی سلف صالح (مجموعه کامل شد)
· درس 4 از 72
زندگی پیشینیان بین گفتار و کردار | قسمت (4) | احترام به دانش و تجلیل از اهل آن
0:000:00
متن کامل
ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00
بسم الله الرحمن الرحیم
0:04
زندگی سلف میان گفتار و کردار
0:09
علم و علما
0:13
گرامی داشتن دانش و احترام نهادن به اهل آن
0:17
ابن مسعود رضیاللهعنه مردی را دید که شلوارش را پایینتر از مچها آویخته بود.
0:24
«تهبند خود را بالا بیاور.»
0:27
و او گفت: ای پسر مسعود، تو هم پایین شلوارت را بالا بکش (یا: ازار خود را بالا بکش).
0:34
گفت: ساقهایم باریک است، و من مادر مردمانم.
0:40
این خبر به عمر رضیاللهعنه رسید.
0:43
او شروع کرد به زدن آن مرد و میگفت
0:46
آیا به ابن مسعود پاسخ میدهی؟
0:49
و از ابن عباس رضیاللهعنهما
0:53
اینکه (او) برای زید بن ثابت رکاب (مرکب) را گرفت
0:57
پس گفت
0:59
کنارهگیری پسرعموی رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم)
1:04
فرمود
1:06
اینگونه با دانشمندان و بزرگان خود رفتار میکنیم
1:11
ثابت بنانی رحمهالله هرگاه میآمد
1:16
گروهی از مردم گفتند: ابن مالک رضیاللهعنه
1:20
ای جمیله
1:21
تو به من دیروز یک چیز پاک (چیزی خوب) در دستم دادهای
1:26
پسر ام ثابت راضی نمیشود مگر آنکه دستم را ببوسد.
1:31
و میگوید
1:33
دست رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) را لمس کردم
1:38
نافع بن جبیر به علی بن حسین رحمهمالله گفت
1:44
خداوند تو را بیامرزد
1:47
اینکه بر مردم سَروَری و برترین ایشان باشد
1:50
به سراغ این بنده میروی و با او مینشینی
1:54
یعنی زید بن اسلم
1:56
فرمود
1:58
شایسته است که علم هرجا که باشد، از آن پیروی شود.
2:04
از ابن المبارک رحمهالله در حضور سفیان بن عیینه دربارهٔ مسئلهای پرسیده شد
2:11
پس گفت
2:13
ما از سخن گفتن در حضور بزرگانمان نهی شدهایم
2:18
نزد یکی از سلف، مردی از دانشمندی بهخاطر چیزی یاد کرد.
2:23
گفت
2:24
مه
2:25
علما را به چیزی یاد مکن
2:28
الله قلبت را بمیراند
2:31
از قتاده رحمهالله روایت شده که گفت
2:35
مستحب است که احادیث رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) خوانده نشود
2:41
جز با طهارت (وضو)
2:45
محمد بن سیرین رحمهالله شعر میخواند و آن را بهعنوان مثال به کار میبرد.
2:50
و چیزی را یاد میکند و میخندد
2:53
تا آنگاه که حدیث از سنت به ما رسید
2:56
گوشت (بدن) او جمع شد و برخی از آن به برخی دیگر پیوست
3:01
زُهری رحمهالله گفت:
3:05
خدمت عبیدالله بن عبدالله بن عتبه
3:09
تا آنجا که خادمش بیرون میآید و میگوید
3:13
از پشت در
3:15
کنیزک میگوید
3:17
غلام تو، اَعْمَش
3:20
آیا گمان میکنی که من کودک هستم؟
3:23
و همانا من به خدمت او میپرداختم، تا جایی که برایش آب وضو میکشیدم.
3:29
مردی نزد سعید بن مسیب رحمهالله آمد در حالی که او بیمار بود.
3:35
از او درباره حدیثی بپرس در حالی که دراز کشیده است
3:39
پس نشست و با او سخن گفت
3:41
آن مرد به او گفت
3:44
کاش تو به خود رنج نمیدادی
3:48
پس گفت
3:49
دوست نداشتم که از رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) برای شما حدیث بگویم
3:55
و من دراز کشیده بودم
3:57
امام مالک رحمهالله گفت:
4:02
بر ایوب سختیانی رحمهالله وارد میشدیم.
4:07
وقتی حدیث رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) برای او یادآوری میشود
4:13
گریست تا بر او رحم کنیم
4:16
و مالک بن انس رحمهالله
4:20
هنگامی که اراده کند که سخن بگوید
4:22
وضو گرفت و بر روی تشک خوابش نشست
4:26
و ریشش را شانه کرد
4:28
و بتوانی با وقار و هیبت بنشینی
4:32
سپس حدیث
4:34
از او در این باره پرسیده شد
4:36
فرمود
4:38
میل دارم حدیث پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) را بزرگ بدارم
4:43
و جز با طهارت و در حالی که کاملاً آماده و با آرامش باشم، آن را بازگو نمیکنم.
4:50
و او ناخوش میداشت که در راه، در حالی که ایستاده یا در حال شتاب است، حدیث بیان کند.
4:56
پس گفت
4:58
میل دارم آنچه را از رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) نقل میکنم، درست فهمیده شود.
5:05
و ایشان (رحمهالله) هرگاه کسی در نزد او صدایش را بلند میکرد، میفرمود:
5:12
صدایت را پایین بیاور
5:14
همانا الله عزّ و جلّ میفرماید
5:17
ای کسانی که ایمان آوردهاید، صدایهایتان را بالاتر از صدای پیامبر (ﷺ) بلند نکنید.
5:24
پس هر که صدای خود را نزد حدیث رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) بالا ببرد
5:31
گویی صدای خود را بالاتر از صدای رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) بلند کرده است.
5:39
و مالک بن انس
5:42
نافع، آزادشدهٔ ابن عمر، او را از خانهاش به سوی مسجد میبرد.
5:48
و او بیناییاش را از دست داده بود.
5:51
از او میپرسد و او با وی سخن میگوید
5:54
و منزل نافع در ناحیهی بقیع بود.
5:58
عبدالرحمن بن مهدی رحمهالله گفت:
6:03
ما نزد مردی میرفتیم که نمیخواستیم علمش را (بیاموزیم)
6:07
جز این نیست که از هدی، سمت و دَلّ (روش و منش) او بیاموزیم
6:13
یحیی بن یحیی رحمهالله مسائلی را گرد آورده بود
6:19
از آن [مسئله] اشهب و ابن نافع پرسیدند.
6:22
و دیگرانی از اصحاب مالک (رحمهم الله)
6:27
و آن را از ایشان نوشت
6:29
آن را بر ابن القاسم رحمه الله عرضه کرد
6:33
تا در آن (بهشت) طلاکاریشدهای ببیند.
6:35
ابن القاسم شروع کرد به کاستن از حق آنان
6:39
هنگامی که یحیی این را دید،
6:43
نامهاش را پیچید و در آستین خود گذاشت.
6:47
پس ابن القاسم به او گفت:
6:49
«تو را چه شده است؟»
6:51
گفت:
6:52
«اینها بر گردن من حقی دارند، همانگونه که بر گردن تو حق دارند،
6:57
و من از آنان (علم) نوشتهام،
6:59
و نخواستم که با آنان روبهرو شوم تا در (غیبت) ایشان بیفتم.
7:04
چون چنین باشد، مرا به آن (کار) نیازی نیست.»
7:09
و ابو عبید، القاسم بن سلام رحمهالله، گفت:
7:15
«از سپاسگزاری علم این است
7:17
که با گروهی بنشینی که چیزی را یاد میکنند و تو آن را خوب نمیدانی،
7:22
پس آن را از آنان فرا بگیری.
7:25
سپس پس از آن، در جای دیگری بنشینی
7:29
که آن چیزی را یاد کنند که آن را فرا گرفتهای،
7:34
پس بگویی:
7:36
«به خدا سوگند، نزد من در این باره چیزی نبود،
7:40
تا آنکه فلانی را شنیدم که چنین و چنان میگفت،
7:44
پس آن را فرا گرفتم.»
7:46
پس چون چنین کنی،
7:49
بهراستی سپاس علم را گزاردهای،
7:51
و (چنان) مپندار که آنان گمان برند که این سخن را از خودت گفتهای.»
7:56
عنوان: حیات سلام میان گفتار و کردار