از مجموعهٔ زندگی سلف صالح (مجموعه کامل شد) · درس 22 از 72

خلاصه ای از زندگی سلف بین قول و عمل | قسمت (22) | زنان و فرزندان اجداد

◉ 634 بازدید ⏱ 8:43 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:04 زندگی سلف میان گفتار و کردار
0:11 زنان سلف
0:13 از انس بن مالک رضی‌الله‌عنه روایت است که گفت:
0:18 پسری از ابوطلحه از ام‌سلیم رضی‌الله‌عنها بیمار شد.
0:23 پس آن کودک در اتاق خواب درگذشت.
0:27 ام‌سلیم او را پوشاند (بر او پارچه کشید).
0:29 سپس برخاست و برای ابوطلحه افطار آماده کرد،
0:33 همان‌گونه که هر شب برای او آماده می‌کرد.
0:36 ابوطلحه وارد شد و به او گفت:
0:39 کودک چطور است؟
0:41 ام‌سلیم گفت:
0:42 به بهترین حال است.
0:44 پس الله را ستایش کرد.
0:46 سپس برخاست و افطار را نزد ابوطلحه نزدیک آورد،
0:50 سپس به همان کاری پرداخت که زنان به آن می‌پردازند.
0:54 پس ابوطلحه با همسرش هم‌بستر شد.
0:57 چون سحر شد،
0:59 ام‌سلیم گفت:
1:00 ای ابوطلحه!
1:02 آیا ندیدی که خاندان فلان
1:04 چیزی را به عاریه گرفتند و از آن بهره بردند،
1:07 اما وقتی از آنان خواستند (آن را پس بدهند)،
1:09 بر ایشان دشوار آمد؟
1:11 ابوطلحه گفت:
1:12 انصاف نکردند.
1:14 ام‌سلیم گفت:
1:15 پس همانا پسرت عاریه‌ای از جانب الله عز وجل بود،
1:19 و الله تعالی آن را بازستاند.
1:23 پس ابوطلحه الله را ستایش کرد و «إنا لله و إنا إلیه راجعون» گفت.
1:26 سپس بامدادان نزد رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم رفت،
1:30 و رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم به او فرمود:
1:34 ای ابوطلحه!
1:36 الله شب شما دو نفر را برکت دهد.
1:41 پس (ام‌سلیم) به عبدالله بن ابی‌طلحه باردار شد.
1:44 و از اسماعیل بن محمد بن سعد بن ابی‌وقاص رحمه‌الله روایت است که گفت:
1:50 رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم از کنار زنی از بنی دینار گذشت
1:56 که شوهر و برادر و پدرش در احد همراه رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم شهید شده بودند.
2:04 چون خبر (شهادت آنان) را به او دادند، گفت:
2:07 رسول الله چه کرد؟
2:09 گفتند:
2:10 ای زن فلان، نیکوست.
2:13 او به حمد الله آن‌گونه است که تو دوست داری.
2:16 آن زن گفت:
2:17 او را به من نشان دهید تا به او بنگرم.
2:20 پس به او اشاره شد.
2:22 چون او را دید، گفت:
2:25 هر مصیبتی پس از تو کوچک است.
2:28 و از عطاء بن ابی‌رباح روایت است که گفت:
2:32 ابن عباس رضی‌الله‌عنه به من گفت:
2:35 آیا زنی از اهل بهشت را به تو نشان ندهم؟
2:39 گفتم: بلی.
2:41 گفت:
2:42 این زن سیاه‌پوست است.
2:44 او نزد رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم آمد و گفت:
2:49 من به صرع مبتلا هستم و بدنم برهنه می‌شود،
2:52 پس برای من نزد الله دعا کن.
2:54 فرمود:
2:55 اگر بخواهی صبر کنی، بهشت از آن توست،
2:58 و اگر بخواهی، دعا می‌کنم که الله تو را عافیت دهد.
3:01 گفت:
3:02 صبر می‌کنم،
3:03 اما دعا کن که بدنم برهنه نشود.
3:07 پس برای او دعا کرد.
3:09 و از ابراهیم بن عقبه روایت است که گفت:
3:12 شنیدم کنیزِ
3:14 خالد بن سعید بن العاص رضی‌الله‌عنها،
3:18 شب‌ها به زنانش می‌گفت:
3:21 گره شیطان را گشودیم،
3:24 این ساعت خواب نیست.
3:28 و از ثابت بنانی روایت است
3:30 که صلة بن اَشیم در باغی از آن خود بود
3:34 و پسرش همراهش بود.
3:36 پس (صلة) گفت:
3:37 ای پسرم،
3:38 پیش رو و بجنگ تا تو را به حساب الله بگذارم.
3:42 پس حمله کرد و جنگید تا کشته شد، رحمه‌الله.
3:46 سپس (پدر) پیش رفت و کشته شد.
3:49 زنان نزد همسرش گرد آمدند.
3:52 این عدویه بود، رحمها الله،
3:55 پس گفت: خوش آمدید،
3:57 اگر برای تبریک گفتن آمده‌اید،
4:00 پس خوش آمدید،
4:02 و اگر برای چیز دیگری آمده‌اید،
4:05 بازگردید.
4:07 و از جویریه بنت اسماء رحمها الله روایت است که گفت:
4:11 سه برادر از بنی قطیعه در روز تستر حاضر شدند،
4:17 و شهید شدند.
4:19 روزی مادرشان برای برخی کارهایش به بازار رفت،
4:23 مردی که در ماجرای تستر حاضر بود با او روبه‌رو شد،
4:27 و او را شناخت،
4:28 و از فرزندانش پرسید.
4:31 گفت:
4:32 شهید شدند.
4:34 گفت:
4:35 آیا پیشرو بودند یا پشت‌کرده؟
4:38 گفت:
4:39 پیشرو.
4:41 گفت:
4:42 الحمد لله.
4:44 فوز را به دست آوردند و از حرمت (دین) دفاع کردند
4:47 با جان‌های خود؛ پدر و مادرم فدای ایشان باد
4:50 و از سَرِی بن بُکیر، رحمه‌الله، روایت است که گفت:
4:55 دوشیزگان قبیله را دیدم که شب‌ها
5:01 (همچون) کودکان سلف (به عبادت) برمی‌خاستند
5:03 از ابن عباس، رضی‌الله‌عنه، روایت است که گفت:
5:08 عمر، رضی‌الله‌عنه، مرا همراه با پیران جنگ بدر (به مجلس خود) می‌برد
5:13 پس بعضی از ایشان گفتند:
5:15 چرا این نوجوان را با ما همراه می‌کنی؟
5:18 در حالی که فرزندانی همسن او داریم
5:20 (عمر) گفت:
5:21 او از کسانی است که شما (شأن و منزلت او را) می‌دانید
5:24 (ابن عباس) گفت:
5:25 روزی ایشان را فراخواند و مرا نیز با آنان فراخواند
5:29 و گمان نمی‌کنم که آن روز مرا جز برای این فراخواند
5:32 که (توانایی و جایگاه) مرا به ایشان نشان دهد
5:34 (عمر) گفت:
5:35 شما چه می‌گویید
5:37 هنگامی که یاری الله و فتح فرا رسد
5:41 تا پایان سوره
5:43 بعضی از ایشان گفتند:
5:45 ما مأموریم که الله تعالی را حمد گوییم و از او آمرزش بخواهیم
5:48 هرگاه پیروزی و گشایش (از جانب الله) به ما رسد
5:52 و بعضی دیگر گفتند:
5:54 نمی‌دانیم
5:55 و برخی چیزی نگفتند
5:58 پس (عمر) به من گفت:
5:59 ای پسر عباس، آیا تو نیز چنین می‌گویی؟
6:02 گفتم: نه
6:04 (عمر) گفت:
6:05 پس تو چه می‌گویی؟
6:07 گفتم:
6:08 این اعلام نزدیک شدن اجل رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم است
6:12 که الله او را از آن آگاه ساخت
6:14 «هرگاه نصر الله و فتح بیاید»
6:17 (که) فتح مکه است
6:18 و این نشانهٔ اجل توست
6:21 پس به ستایش پروردگارت تسبیح گوی و از او آمرزش بخواه
6:24 «که همانا او توبه‌پذیر است»
6:27 عمر گفت:
6:28 من از آن جز همان را نمی‌دانم که تو می‌دانی
6:33 و اسلم (راوی) گفت:
6:35 روزی با عمر بن خطاب، رضی‌الله‌عنه، بودم
6:39 که او در شهر مدینه گشت می‌زد
6:41 ناگاه (خستگی و سستی بر او) عارض شد
6:42 در دل شب به کنار دیواری تکیه داد
6:46 که ناگهان زنی را دید که به دخترش می‌گوید:
6:49 ای دخترم، برخیز و آن شیر را
6:53 با آب مخلوط کن
6:55 دختر به او گفت:
6:57 ای مادر
6:58 آیا نمی‌دانی که امروز امیرالمؤمنین چه فرمانی داده است؟
7:03 (مادر) گفت:
7:04 ای دخترم، آن فرمان چیست؟
7:07 (دختر) گفت:
7:09 او منادی خود را فرمان داد و او ندا داد
7:12 که شیر با آب آمیخته نشود
7:15 مادر به او گفت:
7:17 ای دخترم
7:18 برخیز و آن شیر را با آب مخلوط کن
7:22 که تو در جایی هستی که عمر و منادی عمر تو را نمی‌بیند
7:27 دختر به مادرش گفت:
7:30 ای مادر
7:32 به خدا سوگند که من او را در جمع فرمان نمی‌برم
7:35 و در خلوت نافرمانی‌اش کنم
7:38 عمر بن خطاب، رضی‌الله‌عنه، از کنار کودکان گذشت
7:42 و در میان ایشان عبدالله بن زبیر، رضی‌الله‌عنه، بود
7:46 (کودکان) گریختند و او ایستاد
7:48 عمر به او گفت:
7:50 تو را چه شده که با همراهانت نگریختی؟
7:53 (ابن زبیر) گفت:
7:54 ای امیرالمؤمنین
7:56 من گناهی نکرده‌ام تا از تو بترسم
7:59 و راه نیز تنگ نبود تا (برای عبور تو) جای بازت کنم
8:03 هیئتی از عراق به سوی عمر بن عبدالعزیز، رحمه‌الله، آمد
8:08 او جوانی از ایشان را دید که خود را جمع می‌کرد و می‌خواست سخن گوید
8:13 عمر (بن عبدالعزیز) گفت:
8:14 بزرگ‌تر (سخن بگو)
8:15 آن جوان گفت:
8:17 ای امیرالمؤمنین
8:19 همانا کار به سن نیست
8:22 و اگر چنین بود
8:24 در میان مسلمانان کسی بود که از تو سالمندتر است
8:27 (عمر) گفت:
8:28 راست گفتی
8:29 پس سخن گفت
8:32 حیاة السلام
8:35 بین القول والعمل