از مجموعهٔ زندگی سلف صالح (مجموعه کامل شد) · درس 61 از 72

خلاصه ای از زندگی سلف بین قول و عمل | قسمت (61) | وضعیت برخی از پادشاهان، شاهزادگان و گناهکاران هنگام مرگ

◉ 392 بازدید ⏱ 7:22 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:04 زندگی سلف میان گفتار و کردار
0:11 اشتیاق به دیدار الله و بهشت او
0:16 احوال و گفتار ایشان در اشتیاق به دیدار الله و بهشت او
0:23 از عبدالله بن مسعود رضی‌الله‌عنه روایت است که گفت:
0:27 مؤمن را جز با دیدار الله آرامشی نیست.
0:32 و [کسی] بر مکحول رحمه‌الله در بیماری‌ای که در آن درگذشت وارد شد،
0:37 به او گفته شد: الله عافیتت را نیکو گرداند، ای ابا عبدالله!
0:42 گفت: پیوستن به کسی که امید عفو او می‌رود،
0:46 بهتر است از ماندن با کسی که از شرّش ایمن نیستیم.
0:50 و سفیان ثوری رحمه‌الله گفت:
0:54 هیچ جانی که بیرون رود، نزد من محبوب‌تر از جان خودم نیست،
0:58 و اگر در دستم بود، آن را رها می‌کردم.
1:04 حال برخی از سلف که طول عمر را برای افزایش عمل دوست می‌داشتند.
1:10 عمر رضی‌الله‌عنه گفت:
1:14 اگر سه چیز نبود، دوست می‌داشتم که الله را دیدار کرده باشم:
1:19 [یکی] آنکه پیشانی‌ام را برای الله بر خاک ننهم،
1:22 یا در مجلسی بنشینم که در آن سخنان نیکو برگزیده شود،
1:26 چنان‌که بهترین خرما برگزیده می‌شود،
1:29 یا در راه الله عزّوجل سفر کنم.
1:33 حال برخی از پادشاهان و امیران و گناهکاران هنگام مرگ.
1:40 عمر بن العاص رضی‌الله‌عنه در حالی که در حال مرگ بود گفت:
1:45 خدایا، [من] صاحب قدرتی نیستم تا یاری جویم،
1:49 و صاحب برائتی نیستم تا عذر آورم.
1:52 خدایا، من اقرارکننده‌ای گناهکارم که آمرزش می‌طلبم.
1:57 و چون مرگ عبدالعزیز بن مروان فرا رسید، گفت:
2:03 کفنی را که مرا در آن می‌پیچید نزد من آورید.
2:07 چون [کفن] پیش رویش نهاده شد،
2:09 پشت خود را به آن کرد،
2:11 و [کسان] شنیدند که می‌گوید:
2:14 اف بر تو، اف بر تو!
2:17 چقدر طولانی‌ات کوتاه، و کمت اندک است!
2:21 و چون بشارت‌دهنده نزد او آمد و او را به مالی که در آن سال به او رسیده بود بشارت داد،
2:26 گفت: آن مال از آنِ کیست؟
2:29 گفت: این سیصد مُدّ از طلاست.
2:33 گفت: مرا با آن چه کار؟
2:36 ای کاش [من] شتری ماده‌ی سرخ‌رنگ در نجد بودم [که چرا می‌کردم].
2:40 ذهبی رحمه‌الله گفت:
2:44 این سخن هر پادشاه پرمال است.
2:48 آیا او شتاب در بخشیدن آن نمی‌کند؟
2:51 و چون بشر بن مروان در حال احتضار بود، گفت:
2:54 به الله سوگند، کاش عبدی حبشی بودم
2:58 از بدترین اهل بادیه در حکومت،
3:01 که گله‌هایشان را شبانی می‌کردم،
3:04 و در آنچه در آن بودم نمی‌بودم.
3:08 و عبدالملک بن مروان بیمار شد،
3:11 و در بیماری‌اش شروع کرد به نکوهش دنیا و می‌گفت:
3:15 درازای تو کوتاه است،
3:18 و بسیاری تو اندک است،
3:20 و من از تو در فریبی هستم.
3:23 و به رختشویی نگریست که جامه‌ای را با دستش می‌فشرد،
3:27 گفت: کاش من رختشوی بودم
3:30 که از دسترنج خود می‌خوردم،
3:33 و در این امر [خلافت] چیزی را کوتاهی نمی‌کردم.
3:36 این سخن به ابو حازم رسید و گفت:
3:39 ستایش الله را که ایشان را چنان قرار داد
3:42 که هنگام احتضار، آرزوی آنچه ما در آنیم می‌کنند،
3:45 و چون ما احتضار شویم، آرزوی آنچه ایشان در آنند نمی‌کنیم.
3:48 و سفیان گفت:
3:51 ستایش الله را که ایشان را چنان قرار داد که به سوی ما می‌گریزند،
3:54 و ما به سوی ایشان نمی‌گریزیم.
3:58 و [آن] پیروز [در جنگ] می‌گفت، در حالی که خود را به هلاکت می‌افکند:
4:01 و گوینده‌ای می‌گفت:
4:04 ای امیرالمؤمنین، باکی بر تو نیست!
4:07 گفت: جز این نیست [که]
4:10 دنیا و آخرت هر دو از دست رفت.
4:13 و ربیع بن برّه رحمه‌الله گفت:
4:16 در شام مردی را دیدم که به او گفته می‌شد
4:19 و او در حال مرگ بود:
4:21 بگو: لا إله إلا الله.
4:24 گفت: بنوش و سیراب شو!
4:27 و به مردی که در حال مرگ بود گفته شد:
4:30 بگو: لا إله إلا الله.
4:33 گفت: هیهات! میان من و آن حایل شد.
4:37 و عبدالعزیز بن ابی رواد رحمه‌الله گفت:
4:42 مردی را در حال جان‌کندن حاضر شدم،
4:45 و به او گفتن گرفتم:
4:47 بگو: لا إله إلا الله.
4:50 او می‌گفت:
4:52 چون در پایان آن [کار] بودم، به او گفتم:
4:55 بگو: لا إله إلا الله.
4:58 گفت: چند بار می‌گویی؟
5:01 من به آنچه می‌گویی کافرم.
5:04 و [جان] بر همین [حال] قبض شد.
5:06 از همسرش درباره‌ی کارش پرسیدم،
5:08 گفت: او معتاد به شراب بود.
5:11 و عبدالعزیز می‌گفت:
5:14 از گناهان بپرهیزید، که جز این نیست که [آنها] [به سوی مرگ] افکنده‌اند.
5:18 و ابن قیّم رحمه‌الله گفت:
5:21 به برخی گفته شد:
5:23 بگو: لا إله إلا الله.
5:25 گفت: آه، آه!
5:28 نمی‌توانم آن را بگویم.
5:31 و به دیگری گفته شد:
5:33 بگو: لا إله إلا الله.
5:36 گفت: ای پروردگار، روزی گوینده‌ای [گفت] و [من] خسته شده‌ام؛
5:41 راه به سوی آرامگاه از کجاست؟
5:44 سپس درگذشت.
5:46 و به دیگری گفته شد:
5:48 بگو: لا إله إلا الله.
5:50 پس با آواز و ترانه‌خوانی او را لالایی می‌خواند
5:52 و می‌گفت: «تنتنا، تنتنا»
5:56 تا آنکه جان داد
5:58 و به دیگری گفته شد که این را بگوید
6:00 او گفت: «آنچه تو می‌گویی به حال من سودی ندارد
6:03 و هیچ گناهی را رها نکرده‌ام مگر آنکه آن را مرتکب شده‌ام»
6:07 سپس جان داد و آن را نگفت
6:10 و به دیگری گفته شد که این را بگوید
6:12 او گفت: «چه سودی به حال من دارد؟»
6:15 و نمی‌دانم که هرگز برای الله نمازی خوانده باشم
6:19 و آن را نگفت
6:21 و به دیگری گفته شد که این را بگوید
6:23 او گفت: «او به آنچه تو می‌گویی کافر است»
6:27 و درگذشت
6:29 و به دیگری گفته شد که این را بگوید
6:31 او گفت: «هر بار که خواستم آن را بگویم
6:35 زبانم از گفتن آن بازمی‌ماند»
6:37 رحمه‌الله
6:39 و کسی که هنگام مرگ یکی از گدایان حاضر بود، برایم نقل کرد
6:43 که او شروع به گفتن کرد
6:45 «مفلس برای الله»
6:47 «مفلس برای الله»
6:49 «مفلس برای الله»
6:51 تا آنکه جان داد
6:53 و یکی از بازرگانان از خویشاوندی خود برایم نقل کرد
6:56 که او در حال احتضار بود و او نزدش بود
6:59 و آنان به او تلقین می‌کردند: «لا إله إلا الله»
7:02 و او می‌گفت:
7:04 «این کالا ارزان است»
7:06 «این خریدار خوبی است»
7:08 «این‌چنین و آن‌چنان است»
7:10 تا آنکه جان داد
7:13 «درود سلام»
7:16 «و رحمت الله»