از مجموعهٔ زندگی سلف صالح (مجموعه کامل شد)
· درس 61 از 72
خلاصه ای از زندگی سلف بین قول و عمل | قسمت (61) | وضعیت برخی از پادشاهان، شاهزادگان و گناهکاران هنگام مرگ
0:000:00
متن کامل
ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00
بسم الله الرحمن الرحیم
0:04
زندگی سلف میان گفتار و کردار
0:11
اشتیاق به دیدار الله و بهشت او
0:16
احوال و گفتار ایشان در اشتیاق به دیدار الله و بهشت او
0:23
از عبدالله بن مسعود رضیاللهعنه روایت است که گفت:
0:27
مؤمن را جز با دیدار الله آرامشی نیست.
0:32
و [کسی] بر مکحول رحمهالله در بیماریای که در آن درگذشت وارد شد،
0:37
به او گفته شد: الله عافیتت را نیکو گرداند، ای ابا عبدالله!
0:42
گفت: پیوستن به کسی که امید عفو او میرود،
0:46
بهتر است از ماندن با کسی که از شرّش ایمن نیستیم.
0:50
و سفیان ثوری رحمهالله گفت:
0:54
هیچ جانی که بیرون رود، نزد من محبوبتر از جان خودم نیست،
0:58
و اگر در دستم بود، آن را رها میکردم.
1:04
حال برخی از سلف که طول عمر را برای افزایش عمل دوست میداشتند.
1:10
عمر رضیاللهعنه گفت:
1:14
اگر سه چیز نبود، دوست میداشتم که الله را دیدار کرده باشم:
1:19
[یکی] آنکه پیشانیام را برای الله بر خاک ننهم،
1:22
یا در مجلسی بنشینم که در آن سخنان نیکو برگزیده شود،
1:26
چنانکه بهترین خرما برگزیده میشود،
1:29
یا در راه الله عزّوجل سفر کنم.
1:33
حال برخی از پادشاهان و امیران و گناهکاران هنگام مرگ.
1:40
عمر بن العاص رضیاللهعنه در حالی که در حال مرگ بود گفت:
1:45
خدایا، [من] صاحب قدرتی نیستم تا یاری جویم،
1:49
و صاحب برائتی نیستم تا عذر آورم.
1:52
خدایا، من اقرارکنندهای گناهکارم که آمرزش میطلبم.
1:57
و چون مرگ عبدالعزیز بن مروان فرا رسید، گفت:
2:03
کفنی را که مرا در آن میپیچید نزد من آورید.
2:07
چون [کفن] پیش رویش نهاده شد،
2:09
پشت خود را به آن کرد،
2:11
و [کسان] شنیدند که میگوید:
2:14
اف بر تو، اف بر تو!
2:17
چقدر طولانیات کوتاه، و کمت اندک است!
2:21
و چون بشارتدهنده نزد او آمد و او را به مالی که در آن سال به او رسیده بود بشارت داد،
2:26
گفت: آن مال از آنِ کیست؟
2:29
گفت: این سیصد مُدّ از طلاست.
2:33
گفت: مرا با آن چه کار؟
2:36
ای کاش [من] شتری مادهی سرخرنگ در نجد بودم [که چرا میکردم].
2:40
ذهبی رحمهالله گفت:
2:44
این سخن هر پادشاه پرمال است.
2:48
آیا او شتاب در بخشیدن آن نمیکند؟
2:51
و چون بشر بن مروان در حال احتضار بود، گفت:
2:54
به الله سوگند، کاش عبدی حبشی بودم
2:58
از بدترین اهل بادیه در حکومت،
3:01
که گلههایشان را شبانی میکردم،
3:04
و در آنچه در آن بودم نمیبودم.
3:08
و عبدالملک بن مروان بیمار شد،
3:11
و در بیماریاش شروع کرد به نکوهش دنیا و میگفت:
3:15
درازای تو کوتاه است،
3:18
و بسیاری تو اندک است،
3:20
و من از تو در فریبی هستم.
3:23
و به رختشویی نگریست که جامهای را با دستش میفشرد،
3:27
گفت: کاش من رختشوی بودم
3:30
که از دسترنج خود میخوردم،
3:33
و در این امر [خلافت] چیزی را کوتاهی نمیکردم.
3:36
این سخن به ابو حازم رسید و گفت:
3:39
ستایش الله را که ایشان را چنان قرار داد
3:42
که هنگام احتضار، آرزوی آنچه ما در آنیم میکنند،
3:45
و چون ما احتضار شویم، آرزوی آنچه ایشان در آنند نمیکنیم.
3:48
و سفیان گفت:
3:51
ستایش الله را که ایشان را چنان قرار داد که به سوی ما میگریزند،
3:54
و ما به سوی ایشان نمیگریزیم.
3:58
و [آن] پیروز [در جنگ] میگفت، در حالی که خود را به هلاکت میافکند:
4:01
و گویندهای میگفت:
4:04
ای امیرالمؤمنین، باکی بر تو نیست!
4:07
گفت: جز این نیست [که]
4:10
دنیا و آخرت هر دو از دست رفت.
4:13
و ربیع بن برّه رحمهالله گفت:
4:16
در شام مردی را دیدم که به او گفته میشد
4:19
و او در حال مرگ بود:
4:21
بگو: لا إله إلا الله.
4:24
گفت: بنوش و سیراب شو!
4:27
و به مردی که در حال مرگ بود گفته شد:
4:30
بگو: لا إله إلا الله.
4:33
گفت: هیهات! میان من و آن حایل شد.
4:37
و عبدالعزیز بن ابی رواد رحمهالله گفت:
4:42
مردی را در حال جانکندن حاضر شدم،
4:45
و به او گفتن گرفتم:
4:47
بگو: لا إله إلا الله.
4:50
او میگفت:
4:52
چون در پایان آن [کار] بودم، به او گفتم:
4:55
بگو: لا إله إلا الله.
4:58
گفت: چند بار میگویی؟
5:01
من به آنچه میگویی کافرم.
5:04
و [جان] بر همین [حال] قبض شد.
5:06
از همسرش دربارهی کارش پرسیدم،
5:08
گفت: او معتاد به شراب بود.
5:11
و عبدالعزیز میگفت:
5:14
از گناهان بپرهیزید، که جز این نیست که [آنها] [به سوی مرگ] افکندهاند.
5:18
و ابن قیّم رحمهالله گفت:
5:21
به برخی گفته شد:
5:23
بگو: لا إله إلا الله.
5:25
گفت: آه، آه!
5:28
نمیتوانم آن را بگویم.
5:31
و به دیگری گفته شد:
5:33
بگو: لا إله إلا الله.
5:36
گفت: ای پروردگار، روزی گویندهای [گفت] و [من] خسته شدهام؛
5:41
راه به سوی آرامگاه از کجاست؟
5:44
سپس درگذشت.
5:46
و به دیگری گفته شد:
5:48
بگو: لا إله إلا الله.
5:50
پس با آواز و ترانهخوانی او را لالایی میخواند
5:52
و میگفت: «تنتنا، تنتنا»
5:56
تا آنکه جان داد
5:58
و به دیگری گفته شد که این را بگوید
6:00
او گفت: «آنچه تو میگویی به حال من سودی ندارد
6:03
و هیچ گناهی را رها نکردهام مگر آنکه آن را مرتکب شدهام»
6:07
سپس جان داد و آن را نگفت
6:10
و به دیگری گفته شد که این را بگوید
6:12
او گفت: «چه سودی به حال من دارد؟»
6:15
و نمیدانم که هرگز برای الله نمازی خوانده باشم
6:19
و آن را نگفت
6:21
و به دیگری گفته شد که این را بگوید
6:23
او گفت: «او به آنچه تو میگویی کافر است»
6:27
و درگذشت
6:29
و به دیگری گفته شد که این را بگوید
6:31
او گفت: «هر بار که خواستم آن را بگویم
6:35
زبانم از گفتن آن بازمیماند»
6:37
رحمهالله
6:39
و کسی که هنگام مرگ یکی از گدایان حاضر بود، برایم نقل کرد
6:43
که او شروع به گفتن کرد
6:45
«مفلس برای الله»
6:47
«مفلس برای الله»
6:49
«مفلس برای الله»
6:51
تا آنکه جان داد
6:53
و یکی از بازرگانان از خویشاوندی خود برایم نقل کرد
6:56
که او در حال احتضار بود و او نزدش بود
6:59
و آنان به او تلقین میکردند: «لا إله إلا الله»
7:02
و او میگفت:
7:04
«این کالا ارزان است»
7:06
«این خریدار خوبی است»
7:08
«اینچنین و آنچنان است»
7:10
تا آنکه جان داد
7:13
«درود سلام»
7:16
«و رحمت الله»