از مجموعهٔ زندگی سلف صالح (مجموعه کامل شد) · درس 12 از 72

خلاصه ای از زندگی سلف بین قول و عمل | قسمت (12) | کار با دانش

◉ 1108 بازدید ⏱ 9:46 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:04 زندگی سلف میان گفتار و کردار
0:11 پیشوایانی که به آنان اقتدا می‌شود
0:16 عمر (رضی‌الله‌عنه) بر طلحه (رضی‌الله‌عنه) دو جامهٔ رنگ‌شده با گِل مِشق دید
0:22 در حالی که او محرم بود
0:24 پس گفت:
0:26 این دو جامه بر تو چیست؟
0:29 طلحه گفت:
0:31 این‌ها اشکالی ندارد،
0:34 این دو با گِل (مدر) رنگ شده‌اند
0:37 پس عمر گفت:
0:39 شما پیشوایانی هستید که مردم به شما اقتدا می‌کنند
0:43 و اگر کسی نادان، جامه‌ای رنگ‌شده بر تو در حرم ببیند، می‌گوید:
0:49 دیدم که طلحه جامه‌های رنگ‌شده می‌پوشد در حالی که محرم است
0:54 پس ای گروه، هیچ‌یک از شما در حال احرام از این جامه‌ها نپوشد
1:00 و سعد بن ابی وقاص (رضی‌الله‌عنه) چنین بود:
1:05 هرگاه برای نماز بیرون می‌رفت، کوتاه و سبک (نماز) می‌خواند
1:09 و رکوع و سجود را کامل به جای می‌آورد
1:12 و هرگاه به خانه داخل می‌شد، طولانی (نماز) می‌خواند
1:15 به او گفته شد
1:17 پس گفت:
1:19 ما پیشوایانی هستیم که به ما اقتدا می‌شود
1:22 و اوزاعی (رحمه‌الله) گفت:
1:25 ما می‌خندیدیم و شوخی می‌کردیم
1:28 اما چون ما مورد اقتدا قرار گرفتیم،
1:31 ترسیدم که دیگر برای ما جایی برای شوخی (با دیگران) نباشد
1:34 و به یحیی بن یحیی (رحمه‌الله) گفته شد:
1:39 چرا در جمع مردم همان‌گونه که در خلوت هستی، باز و خودمانی نیستی؟
1:43 پس گفت:
1:45 اگر چنین کنم، در برابر چشمانم (مردم) مرا عیب‌جویی خواهند کرد
1:49 و من دوست دارم که به من اقتدا شود، همان‌گونه که من به دیگران اقتدا کردم
1:57 ترک تکلف
1:59 عمر (رضی‌الله‌عنه) گفت:
2:02 ما از تکلّف نهی شده‌ایم
2:06 و ابن مقفّع (رحمه‌الله) گفت:
2:09 برای خود در هر کاری حدّ و غایتی قرار ده
2:13 که به نیرو و کمال در آن امید داشته باشی
2:16 و بدان که اگر در عبادت از آن حد بگذری،
2:20 به کوتاهی کشیده می‌شوی
2:23 و اگر در حمل علم از آن بگذری،
2:26 به نادانان می‌پیوندی
2:28 و اگر در تکلّف برای جلب رضای مردم و سبک‌گرفتن با آنان در نیازهایشان از حد بگذری،
2:34 زیان‌دیده و تباه‌شده خواهی بود
2:37 عمل به علم
2:43 از عمر بن خطاب (رضی‌الله‌عنه) روایت است که گفت:
2:47 رسول الله (ﷺ) فرمود:
2:51 «الله عز و جل شما را از این‌که به پدرانتان سوگند یاد کنید، نهی می‌کند»
2:57 عمر گفت:
2:58 به خدا سوگند از زمانی که شنیدم رسول الله (ﷺ) از آن نهی کرد، به آن‌ها سوگند نخوردم،
3:06 نه یاد کنندهٔ آن و نه نقل‌کننده‌اش
3:09 و از عبدالله بن مسعود (رضی‌الله‌عنه) روایت است که گفت:
3:14 همهٔ مردم خوب سخن می‌گویند
3:18 پس هر که گفتارش با کردارش موافق باشد،
3:21 آن است که بهره‌اش را یافته است
3:24 و هر که گفتارش با کردارش مخالف باشد،
3:27 جز این نیست که خویشتن را سرزنش می‌کند
3:30 و (ابن مسعود) رضی‌الله‌عنه گفت: علم بیاموزید،
3:35 و چون دانستید، به آن عمل کنید
3:38 و ابو الدرداء (رضی‌الله‌عنه) گفت:
3:41 وای بر کسی که یک بار نمی‌داند،
3:45 و وای بر کسی که می‌داند و هفت بار عمل نمی‌کند
3:51 و (ابو الدرداء) رضی‌الله‌عنه گفت:
3:53 بر خودم نمی‌ترسم که به من گفته شود: آنچه دانستی،
3:58 بلکه می‌ترسم که به من گفته شود: چه عملی انجام دادی
4:02 و (ابو الدرداء) رضی‌الله‌عنه گفت:
4:05 تو هرگز عالم نخواهی شد مگر آن‌که متعلم باشی
4:10 و هرگز عالم نخواهی شد مگر آن‌که به آنچه دانسته‌ای عامل باشی
4:16 و سلمان فارسی (رضی‌الله‌عنه) گفت:
4:22 همانا ترسناک‌ترین چیزی که از آن می‌ترسم،
4:24 آن است که هنگام ایستادن در برابر حساب به من گفته شود:
4:28 دانستی، پس در آنچه دانستی چه کردی؟
4:33 و جندب بن جنادهٔ بجلی (رضی‌الله‌عنه) گفت:
4:37 مثل کسی که مردم را پند می‌دهد و خویشتن را فراموش می‌کند،
4:41 مانند چراغی است که به دیگران روشنایی می‌دهد و خود را می‌سوزاند
4:48 و معاذ بن جبل (رضی‌الله‌عنه) گفت:
4:52 هر چه می‌خواهید بیاموزید،
4:55 اما الله هرگز به شما از علم سود نمی‌رساند مگر آن‌که عمل کنید
5:00 و از عبدالله بن عمر (رضی‌الله‌عنه) روایت است
5:04 که از رسول الله (ﷺ) شنید که فرمود:
5:10 برای هیچ مسلمانی که چیزی برای وصیت کردن دارد، روا نیست
5:15 که سه شب بگذراند مگر آن‌که وصیتش نزد او نوشته باشد
5:21 عبدالله بن عمر گفت:
5:24 از زمانی که این سخن را از رسول الله (ﷺ) شنیدم، هیچ شبی بر من نگذشته
5:32 مگر آن‌که وصیتم نزد من بوده است
5:35 و یکی از سلف گفت:
5:38 کسی که در علم از مردم برتری دارد، سزاوار است که در عمل نیز بر آنان برتری یابد
5:45 و به یکی از سلف گفته شد:
5:47 با چه چیزی به آنچه رسیدی رسیدی؟
5:50 گفت: با علم
5:52 به او گفته شد:
5:53 دیگری بیش از تو علم آموخته
5:57 اما به آنچه تو رسیدی نرسیده است
5:59 گفت:
6:01 آن علمی است که حمل شده،
6:03 و این علمی است که به کار گرفته شده
6:06 و سفیان ثوری (رحمه‌الله) گفت:
6:11 هرگز حدیثی از رسول الله (ﷺ) به من نرسیده
6:17 مگر آن‌که به آن عمل کرده‌ام، هرچند یک بار (بر من) گذشته باشد
6:20 و (سفیان ثوری) رحمه‌الله نیز گفت:
6:23 علم با عمل فرا می‌خواند
6:26 پس اگر پاسخ داد (وگرنه، کوچ کرد).
6:29 و از ایشان پرسیده شد، رحمه‌الله
6:33 ای ابا عبدالله، طلب علم نزد تو محبوب‌تر است یا عمل؟
6:38 پس فرمود:
6:39 همانا علم تنها برای عمل خواسته می‌شود.
6:42 طلب علم را رها مکن برای عمل،
6:45 و عمل را رها مکن برای طلب علم.
6:49 و برخی از حکیمان گفته‌اند:
6:51 برترین علم،
6:53 ایستادن انسان نزد علم خویش است.
6:56 و به علقمه، رحمه‌الله، گفته شد:
6:59 آیا برای ما داستان نمی‌گویی؟
7:01 او گفت:
7:03 من کراهت دارم که شما را به کاری فرمان دهم که خودم انجام نمی‌دهم.
7:07 و از شعبی، رحمه‌الله، روایت است که گفت:
7:11 هیچ خطیبی نیست که خطبه بخواند،
7:14 مگر آنکه خطبه‌اش در روز قیامت بر او عرضه می‌شود.
7:19 و از مالک بن دینار، رحمه‌الله، روایت است که گفت:
7:23 همانا عالم، اگر به علم خویش عمل نکند،
7:27 موعظه‌اش از دل‌ها می‌لغزد،
7:30 چنان‌که قطره‌ی باران از سنگ صاف می‌لغزد.
7:33 و نیز فرمود، رحمه‌الله:
7:37 هرگاه علم را برای عمل به آن طلب کنی،
7:41 علم تو را فروتن می‌سازد.
7:43 و اگر آن را بدون قصد عمل طلب کنی،
7:46 جز بر فخرفروشی تو نمی‌افزاید.
7:49 و عمر بن قیس، رحمه‌الله، گفت:
7:52 چون درباره‌ی خیر شنیدی،
7:55 یک بار هم که شده به آن عمل کن.
7:58 و از حسن بصری، رحمه‌الله، روایت است که گفت:
8:02 مردی بود که علم می‌آموخت
8:05 و زمانی بر او نمی‌گذشت مگر آنکه آن را در خشوع و هدایت خویش می‌دید،
8:10 و در زبان و نگاه و دست او.
8:14 و از سفیان بن عیینه، رحمه‌الله، روایت است که گفت:
8:19 همانا صاحبان علم، آنانند که اهل آن‌اند،
8:23 همان کسانی که به آن عمل می‌کنند.
8:26 و مروذی گفت:
8:28 احمد بن حنبل، رحمه‌الله، به من فرمود:
8:32 هیچ حدیثی ننوشتم مگر آنکه به آن عمل کردم،
8:36 تا آنکه به من رسید که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) حجامت کرد
8:42 و به ابوطیبه یک دینار داد.
8:45 پس هنگامی که حجامت کردم، به حجام یک دینار دادم.
8:50 و برخی گفته‌اند:
8:53 ای کسی که دیگری را آموزش می‌دهی،
8:57 آیا خود را آموزش نمی‌دهی؟
9:01 داروی بیماری‌ها را برای ما توصیف می‌کنی،
9:05 تا آنکه با آن شفا یابی، در حالی که خود بیماری.
9:09 و می‌بینم که عقل‌های ما را با رشد بارور می‌سازی،
9:13 با پندی خیرخواهانه، در حالی که خود از رشد بی‌بهره‌ای.
9:17 و ابن مقفع، رحمه‌الله، گفت:
9:20 نیکویی سخن کامل نمی‌شود مگر با نیکویی عمل،
9:24 همچون بیماری که داروی خود را می‌شناسد،
9:28 ولی اگر با آن درمان نکند، دانایی‌اش به کارش نمی‌آید.