از مجموعهٔ زندگی سلف صالح (مجموعه کامل شد)
· درس 31 از 72
خلاصه ای از زندگی سلف بین قول و عمل | قسمت (31) | احتصیب، کرامت علما و صالحان
0:000:00
متن کامل
ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00
بسم الله الرحمن الرحیم
0:03
حیات سلف میان گفتار و عمل
0:09
احتساب
0:13
معاذ بن جبل رضیاللهعنه فرمود:
0:18
اما من میخوابم و برمیخیزم،
0:21
پس خوابم را احتساب میکنم، همانگونه که برخاستنم را احتساب میکنم.
0:25
و از طفیل بن ابی کعب روایت است
0:29
که نزد عبدالله بن عمر رضیاللهعنهما میآمد
0:34
و صبحها همراه او به بازار میرفت.
0:36
میگوید: چون به بازار میرفتیم،
0:40
عبدالله بن عمر به صاحب هیچ دکانی، و نه به هیچ مسکینی، و نه به هیچ کسی
0:46
نمیگذشت مگر آنکه بر او سلام میکرد.
0:49
گفتم: در بازار چه میکنی، در حالی که نه نزد فروش میایستی
0:54
و نه از کالاها میپرسی و نه برای آنها قیمت میگذاری،
0:58
و در مجالس نمینشینی؟
1:01
گفت: ما جز برای سلام کردن صبحها [به بازار] نمیرویم،
1:05
پس بر هر کس که دیدار کنیم سلام میکنیم.
1:09
مکحول رحمهالله به عیادت مردی بیمار رفت
1:13
و به او گفت: آیا امسال را در مرابطه (جهاد مرزی) خواهی بود؟
1:17
گفت: چگونه از من این را میپرسی و من در این حال هستم؟
1:23
گفت: تو را چه زیان دارد که این نیت را داشته باشی؟
1:27
اگر الله تو را شفا دهد، با همین نیت به سوی [خواستهات] خواهی رفت،
1:31
و اگر اجل میان تو و آن فاصله شود،
1:34
نیت تو برایت نوشته خواهد شد.
1:36
و از زبید بن الحارث یامی رحمهالله روایت است که گفت:
1:42
مرا خوش میآید که در هر کاری نیتی داشته باشم،
1:46
حتی در خوردن و خوابیدن.
1:49
و از حسن رحمهالله روایت است که گفت:
1:52
چشمم را به چیزی نیفکندم و با زبانم سخنی نگفتم،
1:56
و با دستم چیزی را نگرفتم و بر پایم برنخاستم،
2:00
مگر آنکه بنگرم آیا بر طاعت است یا بر معصیت؛
2:04
پس اگر طاعت بود، پیش رفتم،
2:07
و اگر معصیت بود، بازایستادم.
2:11
و محمد بن الفضل بلخی رحمهالله گفت:
2:16
از چهل سال پیش یک گام هم برای غیر الله عزوجل برنداشتهام.
2:22
بلندمرتبگیای که الله برای مؤمنان و صالحان قرار داده است.
2:28
عمر رضیاللهعنه فرمود:
2:33
ابوبکر سرور ما بود،
2:36
و بلال را آزاد کرد؛ او سرور ما بود، رضیاللهعنهما.
2:42
هارون الرشید به رَقّه آمد
2:45
و مردم به دنبال عبدالله بن مبارک رحمهالله شتافتند،
2:50
و کفشها پاره شد و گرد و غبار برخاست.
2:54
مادر فرزند امیرالمؤمنین از بُرجی در کاخ چوبین نگریست،
3:00
و چون مردم را دید، گفت: این چیست؟
3:04
گفتند: عالمی از اهل خراسان به رَقّه آمده است
3:09
که او را عبدالله بن مبارک میگویند.
3:13
گفت: به خدا سوگند، این همان پادشاهی است،
3:17
نه پادشاهی هارون که مردم را جز با شرط و یاوران گرد نمیآورد.
3:23
سالم بن عبدالله رحمهالله بر سلیمان بن عبدالملک وارد شد،
3:30
و بر سالم جامههایی ستبر و کهنه بود.
3:34
سلیمان همواره به او خوشامد میگفت و او را گرامی میداشت،
3:38
تا آنکه او را بر تخت خود کنار خویش نشاند،
3:41
و عمر بن عبدالعزیز در آن مجلس حاضر بود.
3:44
مردی از فروماندگان مجلس به او گفت:
3:48
داییات نتوانست جامهای فاخرتر از این بپوشد
3:54
که با آن بر امیرالمؤمنین وارد شود؟
3:57
[سالم] فرمود: و بر گوینده، جامههای ابریشمی گرانبها بود.
4:03
پس عمر به او گفت:
4:05
این جامههایی که بر دایی من است، آنها را در جایگاه تو ننهاده،
4:10
و این جامههای تو تو را به جایگاه دایی من بالا نبرده است.
4:16
کرامات عالمان و صالحان
4:22
و نگهداری الله از ایشان.
4:24
از سلمان فارسی رضیاللهعنه روایت است که فرمود:
4:29
همانا مثال مؤمن در دنیا، همانند بیماری است
4:34
که پزشکش با اوست، پزشکی که درد و درمانش را میداند.
4:39
پس هرگاه [بیمار] آنچه را که به او زیان میرساند بخواهد،
4:41
[پزشک] او را بازمیدارد و میگوید: به آن نزدیک مشو،
4:44
زیرا اگر به آن نزدیک شوی، تو را هلاک میکند.
4:47
پس او همواره مانع او میشود تا از دردش بهبود یابد.
4:52
و همچنین مؤمن است:
4:54
چیزهای بسیاری را میل میکند،
4:56
بسیاری از آنچه که دیگری را به آن از زندگی برتری دادهاند،
5:01
پس الله عزوجل او را از آن بازمیدارد و منعش میکند،
5:05
تا آنکه او را میمیراند و به بهشت درمیآورد.
5:10
و حذیفه رضیاللهعنه فرمود:
5:13
همانا الله تعالی مؤمن را از دنیا نگاه میدارد،
5:17
چنانکه خانواده بیمار، بیمار خود را از غذا باز میدارند.
5:22
و ابن مسعود رضیاللهعنه فرمود:
5:25
همانا بنده به کاری از تجارت و امارت قصد میکند
5:29
تا آنکه برایش آسان شود،
5:31
پس الله به او مینگرد
5:33
و به فرشتگان میفرماید:
5:35
آن را از او بازگردانید،
5:37
زیرا اگر آن را برایش آسان کنم، او را به آتش درمیآورم.
5:41
پس الله آن را از او بازمیگرداند،
5:43
و او همواره به فال بد میگیرد
5:46
و میگوید:
5:47
فلانی بر من سبقت گرفت،
5:49
فلانی مرا آزرد،
5:51
و آن جز فضل الله عزوجل نیست.
5:55
و از محمد بن کعب رحمهالله روایت است که گفت:
6:00
هر که قرآن را بخواند، عقلش را به رنج میافکند،
6:03
هرچند دویست سال عمر کند.
6:05
و حسن رحمهالله گفت:
6:09
هر که در جوانیاش عبادت الله را نیکو گزارد،
6:13
الله در پیریاش حکمت را به او میبخشد،
6:16
و این است سخن او [تعالی]:
6:19
«و چون به رشد خود رسید
6:21
و [چون] به استواء رسید، به او حکم و دانش دادیم.
6:25
«و اینگونه نیکوکاران را پاداش میدهیم.»
6:28
از محمد بن منکدر رحمهالله روایت شده که گفت:
6:33
همانا الله بهسبب صلاح بنده، فرزندش و فرزند فرزندش را اصلاح میکند،
6:38
و او را در خانهاش حفظ میکند،
6:41
و خانههای اطرافش را نیز، تا زمانی که آنان در میان ایشان باشند.
6:45
و از خیثمه رحمهالله روایت شده که گفت:
6:49
خوشا به حال مؤمن!
6:51
چگونه پس از خود در فرزندانش حفظ میشود؟