از مجموعهٔ زندگی سلف صالح (مجموعه کامل شد) · درس 31 از 72

خلاصه ای از زندگی سلف بین قول و عمل | قسمت (31) | احتصیب، کرامت علما و صالحان

◉ 443 بازدید ⏱ 7:08 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:03 حیات سلف میان گفتار و عمل
0:09 احتساب
0:13 معاذ بن جبل رضی‌الله‌عنه فرمود:
0:18 اما من می‌خوابم و برمی‌خیزم،
0:21 پس خوابم را احتساب می‌کنم، همان‌گونه که برخاستنم را احتساب می‌کنم.
0:25 و از طفیل بن ابی کعب روایت است
0:29 که نزد عبدالله بن عمر رضی‌الله‌عنهما می‌آمد
0:34 و صبح‌ها همراه او به بازار می‌رفت.
0:36 می‌گوید: چون به بازار می‌رفتیم،
0:40 عبدالله بن عمر به صاحب هیچ دکانی، و نه به هیچ مسکینی، و نه به هیچ کسی
0:46 نمی‌گذشت مگر آنکه بر او سلام می‌کرد.
0:49 گفتم: در بازار چه می‌کنی، در حالی که نه نزد فروش می‌ایستی
0:54 و نه از کالاها می‌پرسی و نه برای آن‌ها قیمت می‌گذاری،
0:58 و در مجالس نمی‌نشینی؟
1:01 گفت: ما جز برای سلام کردن صبح‌ها [به بازار] نمی‌رویم،
1:05 پس بر هر کس که دیدار کنیم سلام می‌کنیم.
1:09 مکحول رحمه‌الله به عیادت مردی بیمار رفت
1:13 و به او گفت: آیا امسال را در مرابطه (جهاد مرزی) خواهی بود؟
1:17 گفت: چگونه از من این را می‌پرسی و من در این حال هستم؟
1:23 گفت: تو را چه زیان دارد که این نیت را داشته باشی؟
1:27 اگر الله تو را شفا دهد، با همین نیت به سوی [خواسته‌ات] خواهی رفت،
1:31 و اگر اجل میان تو و آن فاصله شود،
1:34 نیت تو برایت نوشته خواهد شد.
1:36 و از زبید بن الحارث یامی رحمه‌الله روایت است که گفت:
1:42 مرا خوش می‌آید که در هر کاری نیتی داشته باشم،
1:46 حتی در خوردن و خوابیدن.
1:49 و از حسن رحمه‌الله روایت است که گفت:
1:52 چشمم را به چیزی نیفکندم و با زبانم سخنی نگفتم،
1:56 و با دستم چیزی را نگرفتم و بر پایم برنخاستم،
2:00 مگر آنکه بنگرم آیا بر طاعت است یا بر معصیت؛
2:04 پس اگر طاعت بود، پیش رفتم،
2:07 و اگر معصیت بود، بازایستادم.
2:11 و محمد بن الفضل بلخی رحمه‌الله گفت:
2:16 از چهل سال پیش یک گام هم برای غیر الله عزوجل برنداشته‌ام.
2:22 بلندمرتبگی‌ای که الله برای مؤمنان و صالحان قرار داده است.
2:28 عمر رضی‌الله‌عنه فرمود:
2:33 ابوبکر سرور ما بود،
2:36 و بلال را آزاد کرد؛ او سرور ما بود، رضی‌الله‌عنهما.
2:42 هارون الرشید به رَقّه آمد
2:45 و مردم به دنبال عبدالله بن مبارک رحمه‌الله شتافتند،
2:50 و کفش‌ها پاره شد و گرد و غبار برخاست.
2:54 مادر فرزند امیرالمؤمنین از بُرجی در کاخ چوبین نگریست،
3:00 و چون مردم را دید، گفت: این چیست؟
3:04 گفتند: عالمی از اهل خراسان به رَقّه آمده است
3:09 که او را عبدالله بن مبارک می‌گویند.
3:13 گفت: به خدا سوگند، این همان پادشاهی است،
3:17 نه پادشاهی هارون که مردم را جز با شرط و یاوران گرد نمی‌آورد.
3:23 سالم بن عبدالله رحمه‌الله بر سلیمان بن عبدالملک وارد شد،
3:30 و بر سالم جامه‌هایی ستبر و کهنه بود.
3:34 سلیمان همواره به او خوشامد می‌گفت و او را گرامی می‌داشت،
3:38 تا آنکه او را بر تخت خود کنار خویش نشاند،
3:41 و عمر بن عبدالعزیز در آن مجلس حاضر بود.
3:44 مردی از فروماندگان مجلس به او گفت:
3:48 دایی‌ات نتوانست جامه‌ای فاخرتر از این بپوشد
3:54 که با آن بر امیرالمؤمنین وارد شود؟
3:57 [سالم] فرمود: و بر گوینده، جامه‌های ابریشمی گران‌بها بود.
4:03 پس عمر به او گفت:
4:05 این جامه‌هایی که بر دایی من است، آن‌ها را در جایگاه تو ننهاده،
4:10 و این جامه‌های تو تو را به جایگاه دایی من بالا نبرده است.
4:16 کرامات عالمان و صالحان
4:22 و نگهداری الله از ایشان.
4:24 از سلمان فارسی رضی‌الله‌عنه روایت است که فرمود:
4:29 همانا مثال مؤمن در دنیا، همانند بیماری است
4:34 که پزشکش با اوست، پزشکی که درد و درمانش را می‌داند.
4:39 پس هرگاه [بیمار] آنچه را که به او زیان می‌رساند بخواهد،
4:41 [پزشک] او را بازمی‌دارد و می‌گوید: به آن نزدیک مشو،
4:44 زیرا اگر به آن نزدیک شوی، تو را هلاک می‌کند.
4:47 پس او همواره مانع او می‌شود تا از دردش بهبود یابد.
4:52 و همچنین مؤمن است:
4:54 چیزهای بسیاری را میل می‌کند،
4:56 بسیاری از آنچه که دیگری را به آن از زندگی برتری داده‌اند،
5:01 پس الله عزوجل او را از آن بازمی‌دارد و منعش می‌کند،
5:05 تا آنکه او را می‌میراند و به بهشت درمی‌آورد.
5:10 و حذیفه رضی‌الله‌عنه فرمود:
5:13 همانا الله تعالی مؤمن را از دنیا نگاه می‌دارد،
5:17 چنان‌که خانواده بیمار، بیمار خود را از غذا باز می‌دارند.
5:22 و ابن مسعود رضی‌الله‌عنه فرمود:
5:25 همانا بنده به کاری از تجارت و امارت قصد می‌کند
5:29 تا آنکه برایش آسان شود،
5:31 پس الله به او می‌نگرد
5:33 و به فرشتگان می‌فرماید:
5:35 آن را از او بازگردانید،
5:37 زیرا اگر آن را برایش آسان کنم، او را به آتش درمی‌آورم.
5:41 پس الله آن را از او بازمی‌گرداند،
5:43 و او همواره به فال بد می‌گیرد
5:46 و می‌گوید:
5:47 فلانی بر من سبقت گرفت،
5:49 فلانی مرا آزرد،
5:51 و آن جز فضل الله عزوجل نیست.
5:55 و از محمد بن کعب رحمه‌الله روایت است که گفت:
6:00 هر که قرآن را بخواند، عقلش را به رنج می‌افکند،
6:03 هرچند دویست سال عمر کند.
6:05 و حسن رحمه‌الله گفت:
6:09 هر که در جوانی‌اش عبادت الله را نیکو گزارد،
6:13 الله در پیری‌اش حکمت را به او می‌بخشد،
6:16 و این است سخن او [تعالی]:
6:19 «و چون به رشد خود رسید
6:21 و [چون] به استواء رسید، به او حکم و دانش دادیم.
6:25 «و این‌گونه نیکوکاران را پاداش می‌دهیم.»
6:28 از محمد بن منکدر رحمه‌الله روایت شده که گفت:
6:33 همانا الله به‌سبب صلاح بنده، فرزندش و فرزند فرزندش را اصلاح می‌کند،
6:38 و او را در خانه‌اش حفظ می‌کند،
6:41 و خانه‌های اطرافش را نیز، تا زمانی که آنان در میان ایشان باشند.
6:45 و از خیثمه رحمه‌الله روایت شده که گفت:
6:49 خوشا به حال مؤمن!
6:51 چگونه پس از خود در فرزندانش حفظ می‌شود؟