از مجموعهٔ زندگی سلف صالح (مجموعه کامل شد)
· درس 23 از 72
خلاصه ای از زندگی سلف بین قول و عمل | قسمت (23) | جهاد، و دعوت به سوی خداوند متعال
0:000:00
متن کامل
ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00
بسم الله الرحمن الرحیم
0:04
حیات السلط بین القول و العمل
0:11
جهاد و فداکاری در راه الله
0:16
پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) روزی در حِجر کعبه نماز میگزارد،
0:22
که عُقبة بن ابی مُعیط آمد،
0:25
جامهاش را بر گردن او انداخت،
0:28
و او را به شدت خفه کرد.
0:31
ابوبکر (رضیاللهعنه) رسید،
0:34
و او را گرفت و
0:36
از پیامبر (ﷺ) دور کرد،
0:40
و گفت: «آیا مردی را میکشید که میگوید پروردگار من الله است؟»
0:46
و عمر (رضیاللهعنه) لشکری به سوی روم فرستاد،
0:50
و عبدالله بن حذافه (رضیاللهعنه) را اسیر کردند،
0:54
و او را نزد پادشاهشان بردند.
0:57
گفتند: «این از یاران محمد است.»
1:02
پادشاه گفت: «آیا میپذیری که مسیحی شوی و نیمی از پادشاهیام را به تو بدهم؟»
1:07
گفت: «اگر تمام آنچه داری و تمام پادشاهی عرب را به من بدهی،
1:13
از دین محمد حتی به اندازهٔ یک چشمبرهمزدن برنمیگردم.»
1:17
گفت: «پس تو را میکشم.»
1:20
گفت: «تو و آن (هر چه میخواهی بکن).»
1:23
پس دستور داد او را به دار آویختند،
1:25
و به تیراندازان گفت: «به او نزدیک بدنش تیر بزنید.»
1:29
او پیشنهاد را بر او عرضه میکرد و او نمیپذیرفت.
1:32
پس او را پایین آورد و دیگی خواست،
1:35
در آن آب ریخت تا جوشید،
1:39
و دو اسیر از مسلمانان را خواست،
1:42
یکی را فرمان داد و در آن انداختند،
1:45
در حالی که مسیحیت را بر او عرضه میکرد،
1:48
و او نمیپذیرفت.
1:50
سپس گریست. به پادشاه گفته شد:
1:53
«او گریست.»
1:55
پنداشت که بیتابی کرده است،
1:57
گفت: «او را برگردانید.»
1:59
گفت: «چه چیز تو را گریاند؟»
2:01
گفت: «گفتم:
2:03
این یک جان است
2:05
که به زودی (در آتش) افکنده میشود و نابود میگردد،
2:07
و من دوست داشتم که به شماره موهای من جانهایی میبود که در راه الله در آتش افکنده میشدند.»
2:14
آن سرکش به او گفت:
2:16
«آیا میپذیری که سرم را ببوسی تا تو و همهٔ اسیران را رها کنم؟»
2:20
عبدالله به او گفت:
2:22
«و (رها کنی) همهٔ اسیران را؟»
2:24
گفت: «آری.»
2:26
سرش را بوسید،
2:28
و اسیران را نزد عمر آوردند،
2:30
و خبر را برای او بازگفت.
2:32
عمر گفت:
2:34
«بر هر مسلمانی حق است که سر ابن حذافه را ببوسد،
2:39
و من آغاز میکنم.»
2:41
سپس سرش را بوسید.
2:43
و از ابن عمر روایت است که گفت:
2:45
در جنگ موته جعفر بن ابی طالب (رضیاللهعنه) را گم کردیم،
2:50
او را در میان کشتگان جستجو کردیم،
2:53
و در بدنش میان زخم نیزه و تیر یافتیم
2:56
نزدیک به نود (زخم)،
2:58
و آن را در پیشانی بدنش (در جلو بدن او) یافتیم.
3:03
و از عبدالله بن عمر (رضیاللهعنهما) روایت است که گفت:
3:07
رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) در غزوه موته
3:12
زید بن حارثه را فرمانده کرد،
3:15
پس رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) فرمود:
3:19
«اگر زید کشته شود، جعفر (فرمانده است)،
3:21
و اگر جعفر کشته شود، عبدالله بن رواحه (فرمانده است).»
3:25
عبدالله گفت:
3:27
«من در آن غزوه در میان آنان بودم،
3:30
پس جعفر بن ابی طالب (رضیاللهعنه) را جستجو کردیم،
3:34
و او را در میان کشتگان یافتیم،
3:37
و در بدنش نزدیک به نود زخم نیزه و تیر دیدیم.»
3:43
و خالد بن ولید (رضیاللهعنه) گفت:
3:47
«هیچ شبی که در آن عروسی به سوی من آورده شود که من به او علاقهمندم،
3:53
برای من محبوبتر از شبی بسیار سرد و یخبندان نیست
3:59
در سریهای که در آن دشمن را صبح میکنم.»
4:03
و (خالد) رضیاللهعنه گفت:
4:05
«در جنگ موته، نُه شمشیر در دستم شکست،
4:10
و جز یک سپر یمانی در دستم باقی نماند.»
4:15
و از انس (روایت است)
4:17
که ابوطلحه انصاری (رضیاللهعنه)
4:20
سورهٔ برائت را خواند،
4:23
و چون به این آیه رسید:
4:26
«سبک و سنگین (به جهاد) بیرون آیید»
4:29
گفت: «میبینم که پروردگار ما عزّوجلّ پیران و جوانان را به جهاد فرا میخواند.
4:35
مرا آماده کنید، ای پسران من!»
4:38
پسرش گفت: «خداوند تو را رحمت کند،
4:42
تو با پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) تا زمان وفاتش جهاد کردی،
4:47
و با ابوبکر تا وفاتش،
4:50
و با عمر (رضیاللهعنهما)
4:53
پس ما به جای تو جهاد میکنیم.»
4:55
او نپذیرفت،
4:57
پس او را آماده کردند،
4:58
و سوار کشتی شد و درگذشت.
5:00
جزیرهای نیافتند که او را در آن دفن کنند،
5:04
مگر پس از هفت روز،
5:07
و (بدنش) تغییر نکرده بود،
5:09
پس او را در آن دفن کردند.
5:11
و یونس بن عُبَید (رحمهالله) هنگام مرگش به پاهایش نگریست،
5:17
پس گریست.
5:18
به او گفته شد: «چه چیز تو را میگریاند؟»
5:21
گفت: «یاد آوردم که این دو پا در راه الله غبارآلود نشد.»
5:29
دعوت به سوی الله
5:32
از انس (رضیاللهعنه)
5:35
که ابوطلحه، امسلیم (رضیاللهعنها) را خواستگاری کرد.
5:40
او گفت: ای ابوطلحه!
5:43
آیا نمیدانی که معبودی که تو میپرستی،
5:46
چوبی است که از زمین روییده،
5:49
که یکی از حبشیان بنی فلان آن را میتراشد؟
5:52
اگر تو اسلام بیاوری،
5:54
از تو مهریهای جز آن نمیخواهم.
5:57
گفت:
5:58
تا در کارم بیندیشم.
6:01
رفت،
6:02
سپس بازگشت و گفت:
6:04
گواهی میدهم که هیچ معبودی جز الله نیست،
6:08
و اینکه محمد فرستادهٔ الله است.
6:11
زن گفت:
6:12
ای انس!
6:14
ابوطلحه را به همسری درآور.
6:16
و از حسن بصری رحمهالله روایت است
6:20
که هرگاه این آیه را تلاوت میکرد،
6:24
و چه کسی نیکوتر از کسی سخن گوید که به سوی الله دعوت کند و کار شایسته انجام دهد
6:30
و بگوید: «من از مسلمانانم»
6:33
گفت:
6:35
این حبیب الله است،
6:37
این ولی الله است،
6:39
این برگزیدهٔ الله است،
6:41
این منتخب الله است،
6:43
این محبوبترین اهل زمین نزد الله است.
6:46
به دعوت الله پاسخ گفت،
6:49
و مردم را به آنچه الله در دعوتش بدان پاسخ داده بود فراخواند،
6:53
و در پاسخگویی به او کار شایسته کرد.
6:56
و گفت:
6:58
«من از مسلمانانم برای پروردگارم».
7:00
این جانشین الله است.
7:03
و چون تلاوت میکرد:
7:05
«بیگمان کسانی که گفتند: پروردگار ما الله است، سپس استقامت ورزیدند»
7:10
میگفت:
7:11
«بارالها! تو پروردگار ما هستی،
7:13
پس ما را پایداری عطا فرما.»
7:16
و رحمهالله فرمود:
7:18
هر که برادری را در الله یاری و راهنمایی کند،
7:21
الله به سبب آن برای او درجهای بالا میبرد.
7:24
و چون شیخ عبدالله بن محمد قرعاوی رحمهالله از هند بازگشت،
7:30
به خواندن نزد شیخش آغاز کرد،
7:33
شیخ محمد بن ابراهیم آل شیخ رحمهالله،
7:37
و در مجالس شیخش از جهل فراگیر
7:41
و تاریکی تار در جنوب پادشاهی عربستان سعودی شنید.
7:47
او درباره خودش گفت:
7:48
از الله تعالی طلب خیر کردم،
7:51
و با شیخم دربارهٔ رفتن به آن منطقه مشورت کردم،
7:55
و او این کار را نیکو شمرد،
7:57
و مرا به تقوای الله سفارش کرد
7:59
و برایم دعا کرد.
8:00
از او خداحافظی کردم و آن سال حج گزاردم،
8:04
و به سوی صامطه روانه شدم.
8:07
پس شیخ عبدالله به آن سرزمین غوطهور در جهل روی آورد.
8:12
و به فضل و عنایت الله تعالی،
8:15
سپس به یاری اعلیحضرت پادشاه،
8:18
ملک عبدالعزیز رحمهالله،
8:21
و راهنمایی و ارشاد جناب سماحهالشیخ
8:24
محمد بن ابراهیم رحمهالله،
8:27
و نیت صادقانه و اخلاص شیخ عبدالله قرعاوی،
8:32
دعوتی اسلامی، سلفی و صحیح در آن امت نادان برپا شد،
8:39
و در آنجا مدارس گشوده شد،
8:41
و مجالس علمی در میانشان برپا گردید،
8:44
به سفارش ملک عبدالعزیز،
8:47
و عقیدهٔ سلفی را در میانشان گسترد.
8:50
و اینگونه در سال ۶۳۵۰ مدرسه گشوده شد.
8:56
و در سال ۶۱، ۳۰۰٬۰۰۰ [...]
9:00
به ۲۰۰ مدرسه رسید.
9:02
و در سال ۶۳، ۳۰۰٬۰۰۰ [...]
9:06
به ۳۰۰ مدرسه رسید.
9:09
و در سال ۷۳، ۳۰۰٬۰۰۰ [...]
9:13
به ۷۰۰ مدرسه رسید.
9:16
سپس به ۱۵۰۰ مدرسه.
9:19
او در نظارت و کار آموزشی جدی بود،
9:23
و در ارشاد و راهنمایی.
9:25
او از برگزیدگان فارغالتحصیلان بود.
9:29
و شمار مدارس افزایش یافت،
9:31
تا به ۲۲۰۰ مدرسه رسید،
9:34
که در آنها ۵۷۰٬۰۰۰ دانشآموز تحصیل میکنند،
9:38
که از آنمیان ۱۰ هزار دانشآموز دختر است،
9:41
و ۳۰۰۰ معلم و معلمه به آموزشان مشغولاند.
9:46
و به الله سوگند که من هیچ کار شایستهای نمیشناسم
9:50
که انسان با آن به پروردگارش تقرب جوید،
9:53
برتر از این کاری که این مجاهد انجام داد.