از مجموعهٔ زندگی سلف صالح (مجموعه کامل شد) · درس 23 از 72

خلاصه ای از زندگی سلف بین قول و عمل | قسمت (23) | جهاد، و دعوت به سوی خداوند متعال

◉ 578 بازدید ⏱ 10:11 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:04 حیات السلط بین القول و العمل
0:11 جهاد و فداکاری در راه الله
0:16 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) روزی در حِجر کعبه نماز می‌گزارد،
0:22 که عُقبة بن ابی مُعیط آمد،
0:25 جامه‌اش را بر گردن او انداخت،
0:28 و او را به شدت خفه کرد.
0:31 ابوبکر (رضی‌الله‌عنه) رسید،
0:34 و او را گرفت و
0:36 از پیامبر (ﷺ) دور کرد،
0:40 و گفت: «آیا مردی را می‌کشید که می‌گوید پروردگار من الله است؟»
0:46 و عمر (رضی‌الله‌عنه) لشکری به سوی روم فرستاد،
0:50 و عبدالله بن حذافه (رضی‌الله‌عنه) را اسیر کردند،
0:54 و او را نزد پادشاهشان بردند.
0:57 گفتند: «این از یاران محمد است.»
1:02 پادشاه گفت: «آیا می‌پذیری که مسیحی شوی و نیمی از پادشاهی‌ام را به تو بدهم؟»
1:07 گفت: «اگر تمام آنچه داری و تمام پادشاهی عرب را به من بدهی،
1:13 از دین محمد حتی به اندازهٔ یک چشم‌برهم‌زدن برنمی‌گردم.»
1:17 گفت: «پس تو را می‌کشم.»
1:20 گفت: «تو و آن (هر چه می‌خواهی بکن).»
1:23 پس دستور داد او را به دار آویختند،
1:25 و به تیراندازان گفت: «به او نزدیک بدنش تیر بزنید.»
1:29 او پیشنهاد را بر او عرضه می‌کرد و او نمی‌پذیرفت.
1:32 پس او را پایین آورد و دیگی خواست،
1:35 در آن آب ریخت تا جوشید،
1:39 و دو اسیر از مسلمانان را خواست،
1:42 یکی را فرمان داد و در آن انداختند،
1:45 در حالی که مسیحیت را بر او عرضه می‌کرد،
1:48 و او نمی‌پذیرفت.
1:50 سپس گریست. به پادشاه گفته شد:
1:53 «او گریست.»
1:55 پنداشت که بی‌تابی کرده است،
1:57 گفت: «او را برگردانید.»
1:59 گفت: «چه چیز تو را گریاند؟»
2:01 گفت: «گفتم:
2:03 این یک جان است
2:05 که به زودی (در آتش) افکنده می‌شود و نابود می‌گردد،
2:07 و من دوست داشتم که به شماره موهای من جان‌هایی می‌بود که در راه الله در آتش افکنده می‌شدند.»
2:14 آن سرکش به او گفت:
2:16 «آیا می‌پذیری که سرم را ببوسی تا تو و همهٔ اسیران را رها کنم؟»
2:20 عبدالله به او گفت:
2:22 «و (رها کنی) همهٔ اسیران را؟»
2:24 گفت: «آری.»
2:26 سرش را بوسید،
2:28 و اسیران را نزد عمر آوردند،
2:30 و خبر را برای او بازگفت.
2:32 عمر گفت:
2:34 «بر هر مسلمانی حق است که سر ابن حذافه را ببوسد،
2:39 و من آغاز می‌کنم.»
2:41 سپس سرش را بوسید.
2:43 و از ابن عمر روایت است که گفت:
2:45 در جنگ موته جعفر بن ابی طالب (رضی‌الله‌عنه) را گم کردیم،
2:50 او را در میان کشتگان جستجو کردیم،
2:53 و در بدنش میان زخم نیزه و تیر یافتیم
2:56 نزدیک به نود (زخم)،
2:58 و آن را در پیشانی بدنش (در جلو بدن او) یافتیم.
3:03 و از عبدالله بن عمر (رضی‌الله‌عنهما) روایت است که گفت:
3:07 رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) در غزوه موته
3:12 زید بن حارثه را فرمانده کرد،
3:15 پس رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
3:19 «اگر زید کشته شود، جعفر (فرمانده است)،
3:21 و اگر جعفر کشته شود، عبدالله بن رواحه (فرمانده است).»
3:25 عبدالله گفت:
3:27 «من در آن غزوه در میان آنان بودم،
3:30 پس جعفر بن ابی طالب (رضی‌الله‌عنه) را جستجو کردیم،
3:34 و او را در میان کشتگان یافتیم،
3:37 و در بدنش نزدیک به نود زخم نیزه و تیر دیدیم.»
3:43 و خالد بن ولید (رضی‌الله‌عنه) گفت:
3:47 «هیچ شبی که در آن عروسی به سوی من آورده شود که من به او علاقه‌مندم،
3:53 برای من محبوب‌تر از شبی بسیار سرد و یخبندان نیست
3:59 در سریه‌ای که در آن دشمن را صبح می‌کنم.»
4:03 و (خالد) رضی‌الله‌عنه گفت:
4:05 «در جنگ موته، نُه شمشیر در دستم شکست،
4:10 و جز یک سپر یمانی در دستم باقی نماند.»
4:15 و از انس (روایت است)
4:17 که ابوطلحه انصاری (رضی‌الله‌عنه)
4:20 سورهٔ برائت را خواند،
4:23 و چون به این آیه رسید:
4:26 «سبک و سنگین (به جهاد) بیرون آیید»
4:29 گفت: «می‌بینم که پروردگار ما عزّوجلّ پیران و جوانان را به جهاد فرا می‌خواند.
4:35 مرا آماده کنید، ای پسران من!»
4:38 پسرش گفت: «خداوند تو را رحمت کند،
4:42 تو با پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) تا زمان وفاتش جهاد کردی،
4:47 و با ابوبکر تا وفاتش،
4:50 و با عمر (رضی‌الله‌عنهما)
4:53 پس ما به جای تو جهاد می‌کنیم.»
4:55 او نپذیرفت،
4:57 پس او را آماده کردند،
4:58 و سوار کشتی شد و درگذشت.
5:00 جزیره‌ای نیافتند که او را در آن دفن کنند،
5:04 مگر پس از هفت روز،
5:07 و (بدنش) تغییر نکرده بود،
5:09 پس او را در آن دفن کردند.
5:11 و یونس بن عُبَید (رحمه‌الله) هنگام مرگش به پاهایش نگریست،
5:17 پس گریست.
5:18 به او گفته شد: «چه چیز تو را می‌گریاند؟»
5:21 گفت: «یاد آوردم که این دو پا در راه الله غبارآلود نشد.»
5:29 دعوت به سوی الله
5:32 از انس (رضی‌الله‌عنه)
5:35 که ابوطلحه، ام‌سلیم (رضی‌الله‌عنها) را خواستگاری کرد.
5:40 او گفت: ای ابوطلحه!
5:43 آیا نمی‌دانی که معبودی که تو می‌پرستی،
5:46 چوبی است که از زمین روییده،
5:49 که یکی از حبشیان بنی فلان آن را می‌تراشد؟
5:52 اگر تو اسلام بیاوری،
5:54 از تو مهریه‌ای جز آن نمی‌خواهم.
5:57 گفت:
5:58 تا در کارم بیندیشم.
6:01 رفت،
6:02 سپس بازگشت و گفت:
6:04 گواهی می‌دهم که هیچ معبودی جز الله نیست،
6:08 و اینکه محمد فرستادهٔ الله است.
6:11 زن گفت:
6:12 ای انس!
6:14 ابوطلحه را به همسری درآور.
6:16 و از حسن بصری رحمه‌الله روایت است
6:20 که هرگاه این آیه را تلاوت می‌کرد،
6:24 و چه کسی نیکوتر از کسی سخن گوید که به سوی الله دعوت کند و کار شایسته انجام دهد
6:30 و بگوید: «من از مسلمانانم»
6:33 گفت:
6:35 این حبیب الله است،
6:37 این ولی الله است،
6:39 این برگزیدهٔ الله است،
6:41 این منتخب الله است،
6:43 این محبوب‌ترین اهل زمین نزد الله است.
6:46 به دعوت الله پاسخ گفت،
6:49 و مردم را به آنچه الله در دعوتش بدان پاسخ داده بود فراخواند،
6:53 و در پاسخ‌گویی به او کار شایسته کرد.
6:56 و گفت:
6:58 «من از مسلمانانم برای پروردگارم».
7:00 این جانشین الله است.
7:03 و چون تلاوت می‌کرد:
7:05 «بی‌گمان کسانی که گفتند: پروردگار ما الله است، سپس استقامت ورزیدند»
7:10 می‌گفت:
7:11 «بارالها! تو پروردگار ما هستی،
7:13 پس ما را پایداری عطا فرما.»
7:16 و رحمه‌الله فرمود:
7:18 هر که برادری را در الله یاری و راهنمایی کند،
7:21 الله به سبب آن برای او درجه‌ای بالا می‌برد.
7:24 و چون شیخ عبدالله بن محمد قرعاوی رحمه‌الله از هند بازگشت،
7:30 به خواندن نزد شیخش آغاز کرد،
7:33 شیخ محمد بن ابراهیم آل شیخ رحمه‌الله،
7:37 و در مجالس شیخش از جهل فراگیر
7:41 و تاریکی تار در جنوب پادشاهی عربستان سعودی شنید.
7:47 او درباره خودش گفت:
7:48 از الله تعالی طلب خیر کردم،
7:51 و با شیخم دربارهٔ رفتن به آن منطقه مشورت کردم،
7:55 و او این کار را نیکو شمرد،
7:57 و مرا به تقوای الله سفارش کرد
7:59 و برایم دعا کرد.
8:00 از او خداحافظی کردم و آن سال حج گزاردم،
8:04 و به سوی صامطه روانه شدم.
8:07 پس شیخ عبدالله به آن سرزمین غوطه‌ور در جهل روی آورد.
8:12 و به فضل و عنایت الله تعالی،
8:15 سپس به یاری اعلیحضرت پادشاه،
8:18 ملک عبدالعزیز رحمه‌الله،
8:21 و راهنمایی و ارشاد جناب سماحه‌الشیخ
8:24 محمد بن ابراهیم رحمه‌الله،
8:27 و نیت صادقانه و اخلاص شیخ عبدالله قرعاوی،
8:32 دعوتی اسلامی، سلفی و صحیح در آن امت نادان برپا شد،
8:39 و در آنجا مدارس گشوده شد،
8:41 و مجالس علمی در میانشان برپا گردید،
8:44 به سفارش ملک عبدالعزیز،
8:47 و عقیدهٔ سلفی را در میانشان گسترد.
8:50 و این‌گونه در سال ۶۳۵۰ مدرسه گشوده شد.
8:56 و در سال ۶۱، ۳۰۰٬۰۰۰ [...]
9:00 به ۲۰۰ مدرسه رسید.
9:02 و در سال ۶۳، ۳۰۰٬۰۰۰ [...]
9:06 به ۳۰۰ مدرسه رسید.
9:09 و در سال ۷۳، ۳۰۰٬۰۰۰ [...]
9:13 به ۷۰۰ مدرسه رسید.
9:16 سپس به ۱۵۰۰ مدرسه.
9:19 او در نظارت و کار آموزشی جدی بود،
9:23 و در ارشاد و راهنمایی.
9:25 او از برگزیدگان فارغ‌التحصیلان بود.
9:29 و شمار مدارس افزایش یافت،
9:31 تا به ۲۲۰۰ مدرسه رسید،
9:34 که در آن‌ها ۵۷۰٬۰۰۰ دانش‌آموز تحصیل می‌کنند،
9:38 که از آن‌میان ۱۰ هزار دانش‌آموز دختر است،
9:41 و ۳۰۰۰ معلم و معلمه به آموزشان مشغول‌اند.
9:46 و به الله سوگند که من هیچ کار شایسته‌ای نمی‌شناسم
9:50 که انسان با آن به پروردگارش تقرب جوید،
9:53 برتر از این کاری که این مجاهد انجام داد.