از مجموعهٔ زندگی سلف صالح (مجموعه کامل شد) · درس 35 از 72

خلاصه ای از زندگی سلف بین قول و عمل | قسمت (35) | اخلاق خوب

◉ 560 بازدید ⏱ 11:18 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:03 حیات سلف میان گفتار و کردار
0:09 موضع سلف نسبت به مال
0:14 نکوهش دلبستگی قلب به مال
0:17 روزی مالی در دوران ولایتش نزد عمر بن خطاب رضی‌الله‌عنه آوردند
0:24 او آن را ورق می‌زد و به آن می‌نگریست
0:27 اشک از چشمانش جاری شد و گریست
0:31 عبدالرحمن بن عوف به او گفت
0:34 ای امیرالمؤمنین، چه چیز تو را می‌گریاند؟
0:37 به خدا سوگند، این از بزرگ‌ترین نشانه‌های شکر است
0:41 عمر گفت: به خدا سوگند، این مال را به قومی نمی‌دهم
0:47 مگر آنکه دشمنی و کینه را در میانشان می‌افکند
0:51 و از ابوذر رضی‌الله‌عنه روایت شده که گفت
0:56 نگاه‌داشتن دو درهم، حساب‌رسی‌اش سخت‌تر از نگاه‌داشتن یک درهم است
1:00 و حسن بصری رحمه‌الله گفت
1:04 به خدا سوگند، قومی را درک کردم
1:07 که اگر یکی از آنان مال بزرگی به ارث می‌برد
1:11 گفت: و به خدا سوگند او در این کار سخت در تلاش و کوشش بود
1:16 گفت: آنگاه به برادرش می‌گفت
1:19 ای برادر، من دانسته‌ام که این ارث به من رسیده و حلال است
1:25 اما می‌ترسم که قلبم و عملم را تباه کند
1:29 پس آن را برای تو باشد، مرا به آن نیازی نیست
1:32 گفت: پس هرگز چیزی از آن را برنمی‌داشت
1:37 گفت: و او به خدا سوگند در این کار سخت در تلاش و کوشش بود
1:42 و به الله سوگند یاد می‌کرد
1:44 هیچ کس را درهم عزیز نکرد جز آنکه الله او را خوار ساخت
1:49 و متنبی گفت
1:52 و کسی که ساعات عمرش را در گردآوری مالش صرف کند
1:56 از ترس فقر، همان کس را فقر به سوی خود می‌کشد
2:01 و ابونواس گفت
2:04 تو تا وقتی مال را نگه داری، برای مال هستی
2:07 و هرگاه آن را انفاق کنی، مال از آنِ تو است
2:10 نگه داشتن مقداری از مال برای وارثان
2:16 مریض بن عمر رضی‌الله‌عنه
2:20 پس وصیت را برای او یادآوری کردند
2:22 گفت: اما مالم
2:25 الله داناتر است که درباره‌اش چه می‌کردم
2:28 و اما خانه‌ها و زمینم
2:31 پس دوست ندارم که هیچ‌کس با فرزندم در آن شریک شود
2:36 و ابن مسعود رضی‌الله‌عنه هفتاد هزار (دینار) به جای گذاشت
2:42 و تمام مال زبیر رضی‌الله‌عنه
2:45 پنجاه میلیون (درهم) بود
2:49 و زن عبدالرحمن بن عوف رضی‌الله‌عنه بر سهم خود از بهای (خانه) مصالحه کرد
2:54 یک‌هشتم بها
2:56 به سیصد و هشتاد هزار (دینار)
2:59 و از عامر بن عبد قیس رحمه‌الله روایت شده که گفت
3:03 هیچ مالی پاداشش بزرگ‌تر نیست
3:06 از مالی که مرد برای فرزندانش به جای گذارد تا آنان را از مردم بی‌نیاز کند
3:13 و شعبی رحمه‌الله درگذشت و ده هزار (درهم) به جای گذاشت
3:20 تقدیم اولویت‌ها
3:22 از عبدالرحمن بن یزید روایت شده که گفت
3:26 هرگز فقیهی را ندیدم که کم‌روزه‌تر از عبدالله بن مسعود رضی‌الله‌عنه باشد
3:33 به او گفته شد: چرا روزه نمی‌گیری؟
3:36 گفت:
3:37 من نماز را بر روزه ترجیح می‌دهم
3:40 زیرا اگر روزه بگیرم از نماز ناتوان می‌شوم
3:43 و از ابن عباس رضی‌الله‌عنه روایت شده که گفت
3:48 سرپرستی خانواده‌ای از مسلمانان به مدت یک ماه یا یک هفته یا هر مدت که الله بخواهد
3:55 نزد من محبوب‌تر است از حج پس از حج
3:59 و یک قطعه کوچک‌ترین سکه را که به برادری در راه الله هدیه کنم
4:04 نزد من محبوب‌تر است از دیناری که در راه الله عز وجل انفاق کنم
4:10 و به مالک بن انس رحمه‌الله گفته شد
4:13 درباره طلب علم چه می‌گویی؟
4:16 گفت:
4:17 نیکو و زیباست
4:19 ولی ببین آنچه از صبح تا شام بر تو لازم است را؛ پس ملازمت آن را داشته باش
4:27 و ابوسلیمان دارانی رحمه‌الله گفت
4:31 هر کس که در انجام کار مستحبی لذت یابد
4:35 پس چون وقت فریضه فرا رسد و لذت مستحب او را از وقت فریضه باز ندارد
4:41 او در نافله‌اش فریب خورده است
4:44 حسن خلق
4:48 از ام‌الدرداء روایت شده که گفت
4:52 ابوالدرداء رضی‌الله‌عنه آن شب را به نماز گذراند
4:56 پس گریه می‌کرد و می‌گفت
4:59 خدایا، خُلق مرا نیکو کردی، پس خُلق مرا نیکو گردان
5:03 تا صبح شد
5:05 به او گفتم: ای ابوالدرداء
5:07 دعای تو از دیشب جز در خواستن خُلق نیکو نبود
5:12 گفت:
5:13 ای ام‌الدرداء
5:15 بنده مسلمان چون خُلقش را نیکو کند
5:18 خُلق نیکویش او را به بهشت درمی‌آورد
5:22 و چون خُلقش بد شود، خُلق بدش او را به دوزخ درمی‌آورد
5:27 و ابن عمر رضی‌الله‌عنه
5:31 از شوخ‌طبع‌ترین و خنداننده‌ترین مردم بود
5:34 از او پرسیده شد رضی‌الله‌عنه
5:36 آیا اصحاب پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم می‌خندیدند؟
5:41 گفت: آری
5:43 و ایمان در دل‌هایشان از کوه‌ها بزرگ‌تر بود
5:47 و از معاذ بن سعید روایت شده که گفت
5:51 نزد عطاء بن ابی رباح رحمه‌الله بودیم
5:55 پس مردی سخنی گفت
5:58 پس مرد دیگری در سخن او اعتراض کرد
6:01 عطاء گفت:
6:03 سبحان الله
6:05 این چه اخلاقی است؟
6:07 من سخن مردی را می‌شنوم در حالی که به آن آگاهم
6:11 و به او چنین نشان می‌دهم که چیزی بهتر از او نمی‌دانم
6:15 و عکرمه رحمه‌الله گفت
6:18 برای هر چیزی پایه‌ای است
6:20 و اساس اسلام
6:23 خوی نیکو
6:26 و از عون بن عبدالله رحمه‌الله (روایت شده است)
6:29 او می‌گفت
6:31 مؤمن الفت‌گیرنده است
6:33 و هیچ خیری نیست در آنچه نه انس می‌گیرد و نه مورد انس قرار می‌گیرد.
6:37 مردی بعضی از سلف رحمهم‌الله را سفیه (نادان) خواند.
6:41 پس از آن، از او سکوت کرد.
6:43 و گفت: ای برادرم
6:45 اگر هر کاستی‌ای را از من کم کنی
6:48 تو از من چیزی کم نکردی، همان‌گونه که نزد من کم نشده‌ای
6:51 سپس فرمود
6:53 یکی از مردم بر اسحاق بن راهویه (رحمه‌الله) بی‌خردی و سبک‌سری کرد.
6:57 او را برداشت و گفت
6:59 برای چه چیزی علم آموختیم
7:04 و قبیصه گفت
7:06 سفیان ثوری رحمه‌الله شوخ‌طبع بود.
7:10 از پشت سر او عقب می‌ماندم، از ترس اینکه با شوخی‌اش مرا به حیرت اندازد.
7:15 و برخی از سلف در خواب دیده‌اند
7:18 از او درباره‌ی برخی از برادران صالحش پرسیده شد.
7:21 فرمود
7:23 و آن (چیز) کجاست؟
7:25 به‌خاطر خوش‌خلقی‌اش در بهشت به درجات بالا برده شد
7:28 و برخی از آنان گفته‌اند
7:30 و آنان که ستایش‌ها را به دست آوردند، آن را طلب کردند.
7:33 به مانند بشر و با چهره‌ای گشاده
7:36 زهیر بن عباد رحمه‌الله گفت:
7:41 به مالک بن انس می‌گفتم: رحمک الله
7:45 مگر اینکه گفت
7:47 و شما نیز رحمک الله
7:49 و هنگامی که به او می‌گویی: «الله تو را عافیت دهد»
7:52 گفت
7:53 و شما هم خداوند شما را عافیت دهد
7:55 حسن ادب
7:57 گفت
7:59 او نیکوترین مردم از نظر اخلاق با خانواده و فرزندانش بود
8:03 و می‌گوید
8:04 در آن خشنودی پروردگارت است.
8:07 و شاعر گفت
8:09 ممکن است مردم روزگاری طولانی در حالی بمانند که میان ایشان
8:13 و امید است که تسلیم و لطف در دل او کاشته شود.
8:17 از حکیمی پرسیده شد
8:20 چه کسی تو را ادب آموخت؟
8:22 گفت
8:23 وقتی به نادانیِ نادان نگریستم، از آن پرهیز کردم.
8:27 ابن مُقفّع رحمه‌الله گفته است
8:30 بر خردمند لازم است که دو آینه داشته باشد
8:34 از یکی از آن دو، به عیب‌ها و بدی‌های خویش می‌نگرد
8:38 در برابر آن خود را کوچک می‌شمارد
8:40 و آنچه از آن (امور) را که بتواند، اصلاح می‌کند
8:42 و در آن دیگری به خوبی‌های مردم می‌نگرد.
8:46 آنچه از آن توانست، برمی‌دارد
8:51 نکوهش بدخلقی و بیان شومی پیامدهای آن
8:57 حسن بصری رحمه‌الله گفت
9:00 هر که اخلاقش بد باشد، خویشتن را عذاب داده است.
9:04 و برخی از سلف گفته‌اند
9:06 حسن (بصری) گفت: خوش‌خلقی نزد بیگانگان خویشاوندی است.
9:11 و آدم بدخلق نزد خانواده‌اش بیگانه است.
9:16 و از ابوحازم، رحمه‌الله، روایت شده که گفت
9:20 بدخلق‌ترین مردم، کسی است که خودش در درون خویش بیشترین رنج را از خود می‌برد.
9:26 او در این امر از او در بلا و گرفتاری است
9:28 سپس همسرش، سپس فرزندش
9:31 تا جایی که او به خانه‌اش وارد می‌شود، و آن‌ها در شادی و سرور‌اند
9:36 آنان با شنیدن صدای شاخ (صور) از آن رم می‌کنند و از ترس آن می‌گریزند.
9:40 و حتی اگر چهارپایش از آنچه با سنگ به سویش می‌اندازند، رم کند (یا کنار برود)
9:46 و اگر سگش او را ببیند، از روی دیوار بالا می‌پرد
9:50 حتی اگر گربه‌ای (از او) بگریزد
9:53 عبدالرحمن بن مهدی رحمه‌الله گفته است
9:57 مرد باید از پستیِ اخلاق بپرهیزد
10:01 همان‌گونه که از حرام پرهیز می‌شود
10:03 روزی یکی از زاهدان نزد هارون الرشید رحمه‌الله وارد شد
10:09 ای هارون، از الله پروا کن
10:14 پس او را گرفت و با او خلوت کرد و گفت
10:17 ای مرد، با من انصاف کن
10:20 من شر ام فرعون هستم
10:23 گفت: «بلکه فرعون».
10:25 گفت: آیا تو بهتری یا موسی؟
10:29 گفت: «بلکه موسی»
10:32 فرمود: آیا نمی‌دانی که الله سبحانه و تعالی هنگامی که او و برادرش را به سوی او فرستاد، فرمود
10:39 پس با او سخنی نرم بگویید.
10:43 و تو با سخت‌ترین و درشت‌ترین الفاظ به رویم ایستادی
10:46 پس به ادب الله ادب آموختم
10:49 و به اخلاق صالحان نیز نرسیدی
10:52 گفت: خطا کردم و از الله آمرزش می‌خواهم.
10:57 الله تو را بیامرزد
11:00 و دستور داد که بیست هزار درهم به او داده شود.
11:03 (ایشان) امتناع کرد از اینکه آن را بگیرد