از مجموعهٔ زندگی سلف صالح (مجموعه کامل شد) · درس 62 از 72

خلاصه ای از زندگی سلف بین قول و عمل | قسمت (62) | وحشت روز قیامت و بهشت و جهنم

◉ 415 بازدید ⏱ 14:49 صدای اصلی (عربی)
صوت ترجمه‌شده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش می‌شود. متن زیر به‌طور کامل ترجمه شده است.
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:04 حیات السلف بین القول و العمل
0:11 هول‌های روز قیامت و حساب
0:15 عبدالله بن مسعود رضی‌الله‌عنه فرمود:
0:20 «فاجران» در روز قیامت، پیش از حساب، عرق آنان را لگام‌زده است.
0:27 به او گفته شد: مؤمنان کجایند؟
0:30 گفت: «بر کرسی‌هایی که ابر بر آنان سایه افکنده است.»
0:36 درازای آن روز بر آنان جز همانند زمان یک ساعت از روز نیست.
0:42 و حسن بصری رحمه‌الله در تفسیر سخن الله فرمود:
0:46 «کفی بنفسک الیوم علیک حسیبا» — کافی است که امروز خودت بر خودت حسابرس باشی.
0:50 هر آدمی گردنبندی بر گردن دارد،
0:54 که در آن رونوشت عملش نوشته می‌شود.
0:56 پس چون پیچیده شود، به خود گوید:
0:59 و چون برانگیخته شود، برای او گشوده گردد.
1:02 و گفته می‌شود: «اقرأ کتابک کفی بنفسک الیوم علیک حسیبا» (کتابت را بخوان؛ امروز خودت برای حسابرسی بر خودت کافی‌ای).
1:09 ای فرزند آدم، خود را با خویشتنت به داوری بنشان؛
1:13 که تو را حسابرس خویش قرار داده است.
1:16 بهشت و نعمت‌های آن
1:21 از ابن عباس رضی‌الله‌عنهما روایت است که گفت:
1:26 چون بهشتیان در (منازل بهشتی) ساکن شوند،
1:29 نور سقف مسکن‌هایشان، نور عرش او (الله) است.
1:32 و نیز رضی‌الله‌عنهما فرمود:
1:35 «ظلّ ممدود» (سایه گسترده) —
1:37 درختی در بهشت است بر ساقه‌ای،
1:40 به اندازه‌ای که سوارکار تیزرو در سایهٔ آن می‌رود،
1:44 صد سال در همهٔ اطراف آن.
1:47 فرمود: بهشتیان به سوی آن بیرون می‌آیند،
1:51 اهل غرفه‌ها و دیگران.
1:54 در سایهٔ آن با هم سخن می‌گویند،
1:57 پس برخی‌شان آرزو می‌کنند
1:59 و از لهو دنیا یاد می‌کنند.
2:02 آن‌گاه الله بادی از بهشت می‌فرستد،
2:05 و آن درخت به هر لهوی که در دنیا بود به حرکت درمی‌آید.
2:10 و نیز رضی‌الله‌عنهما فرمود:
2:13 نخل‌های بهشت،
2:15 تنهٔ آن‌ها زمرّد سبز،
2:18 و خوشه‌هایشان طلای سرخ،
2:21 و برگ‌هایشان پوشش اهل بهشت است،
2:24 که از آن‌ها جامه‌ها و زیورهایشان است.
2:28 و نیز رضی‌الله‌عنهما فرمود:
2:32 انار بهشت،
2:35 بشر بسیاری پیرامون آن گرد می‌آیند و از آن می‌خورند.
2:40 پس اگر چیزی را که یکی از ایشان می‌خواهد به یادش آید،
2:44 آن را در همان جایی که دستش به خوردن است، می‌یابد.
2:48 و براء بن عازب رضی‌الله‌عنه درباره این آیه فرمود:
2:53 «قطوفها دانیة» (میوه‌هایش در دسترس است).
2:56 فرمود: آن را می‌چینند در حالی که خوابیده‌اند یا نشسته‌اند،
3:02 و به هر حالتی که بخواهند.
3:06 و از ابن عمر رضی‌الله‌عنهما درباره سخن الله تعالی روایت است:
3:10 «انا اعطیناک الکوثر» (ما به تو کوثر را عطا کردیم).
3:14 فرمود: کوثر نهری در بهشت است،
3:18 که دو کرانه‌اش از طلای ناب است،
3:21 و بستر آن بر مروارید و یاقوت است.
3:24 آبش سفیدتر از برف،
3:27 و شیرین‌تر از عسل است،
3:30 و خاکش خوش‌بوتر از بوی مشک است.
3:34 و از انس بن مالک رضی‌الله‌عنه روایت است که گفت:
3:38 شاید گمان می‌برید که نهرهای بهشت شیاری در زمین است؟
3:43 نه، به الله سوگند!
3:45 آن‌ها بر روی زمین جاری‌اند،
3:48 یک کرانهٔ آن لؤلؤ،
3:51 و کرانهٔ دیگر یاقوت است،
3:53 و گل آن مشک اذفر است.
3:56 گفته شد: «اذفر» چیست؟
3:59 گفت: آنچه هیچ آمیختگی ندارد.
4:02 و نیز رضی‌الله‌عنه درباره سخن الله تعالی فرمود:
4:08 «فیهما عینان نضّاختان» (در آن دو، دو چشمهٔ جوشان است).
4:11 فرمود: با مشک و عنبر (آب می‌پاشند)،
4:15 که بر خانه‌های بهشتیان می‌پاشند،
4:18 همان‌گونه که باران بر خانه‌های اهل دنیا می‌بارد.
4:22 و نیز رضی‌الله‌عنه درباره سخن الله تعالی فرمود:
4:26 «و لدینا مزید» (و نزد ما افزونی است).
4:28 فرمود: (الله) هر جمعه بر ایشان تجلی می‌کند.
4:33 و ابو موسی اشعری رضی‌الله‌عنه فرمود،
4:36 در حالی که بر منبر بصره خطبه می‌خواند:
4:39 الله عزّ و جلّ روز قیامت فرشته‌ای به سوی اهل بهشت می‌فرستد،
4:45 پس می‌گوید:
4:47 ای اهل بهشت!
4:49 آیا الله آنچه را به شما وعده داده بود، به انجام نرساند؟
4:52 پس می‌نگرند و زیورها و جامه‌ها را می‌بینند،
4:56 و میوه‌ها و جویبارها را،
4:58 و همسران پاکیزه را.
5:00 می‌گویند:
5:02 آری، آنچه را وعده داده شده بودیم، به انجام رسانید.
5:05 سپس فرشته می‌گوید:
5:08 آیا الله آنچه را به شما وعده داده بود به انجام نرساند؟
5:11 سه بار (این را می‌گوید).
5:13 پس از آنچه وعده داده شده بودند، چیزی را از دست نمی‌دهند.
5:17 می‌گویند:
5:18 آری.
5:19 پس می‌گوید:
5:21 هنوز چیزی برای شما باقی است.
5:23 الله عزّ و جلّ می‌فرماید:
5:26 «للذین أحسنوا الحسنی وزیادة» — برای کسانی که نیکی کردند، پاداش نیک و افزونی است.
5:29 آگاه باشید، «حسنی» همان بهشت است،
5:32 و «زیادة» نگریستن به چهرهٔ کریم اوست.
5:36 و از عبدالله بن عمر رضی‌الله‌عنهما روایت است که گفت:
5:41 خوشهٔ انگور در بهشت، یعنی
5:44 از صنعا دورتر است،
5:46 و آن در عمّان در شام است.
5:49 مجاهد رحمه‌الله در تفسیر این آیهٔ خداوند فرمود:
5:53 «و میوه‌هایش در دسترس‌شان رام و نزدیک است»
5:57 «هرگاه بایستند، بالا می‌رود»
5:59 «و هرگاه بنشینند،»
6:01 «فرو می‌آید تا آن را در دست بگیرند»
6:04 «و هرگاه دراز کشند، فرو می‌آید»
6:06 «پس این است معنای رام بودن آن»
6:09 و ایشان رحمه‌الله در تفسیر این آیهٔ خداوند فرمود:
6:14 «حور مقصورات فی الخیام» — حوریانی که در خیمه‌ها محصورند.
6:17 گفت:
6:19 «جان‌ها و چشم‌ها و دل‌هایشان»
6:22 «محصور برای همسرانشان‌اند»
6:25 «جز ایشان را نمی‌خواهند»
6:27 «در خیمه‌های مروارید»
6:29 و از ضحاک رحمه‌الله در تفسیر این آیهٔ خداوند روایت شده که:
6:34 «لهم درجات عند ربهم» — برای آنان نزد پروردگارشان درجاتی است.
6:37 گفت:
6:39 «برخی از ایشان از برخی برترند»
6:41 «آن‌کس که برتری داده شده، فضیلت خود را می‌بیند»
6:44 «و آن‌که پایین‌تر از اوست، نمی‌بیند»
6:46 «که بر او برتری داده شده است از سوی کسی از مردم»
6:50 و زُهری رحمه‌الله فرمود:
6:54 «زبان اهل بهشت عربی است»
6:57 «آتش و عذاب آن»
7:02 از ابن مسعود رضی‌الله‌عنه در تفسیر این سخن خداوند روایت شده که:
7:08 «زدناهم عذابا فوق العذاب» — بر عذابشان عذابی افزودیم.
7:11 گفت:
7:13 «عقرب‌هایی که نیش‌هایشان چون نخل‌های بلند است»
7:17 و او رضی‌الله‌عنه باز در تفسیر این آیهٔ خداوند فرمود:
7:21 «إن المنافقین فی الدرک الأسفل من النار» — منافقان در پایین‌ترین طبقه دوزخ‌اند.
7:26 گفت:
7:28 «در تابوت‌هایی از آهن که بر ایشان بسته شده است»
7:32 مردی به ابن مسعود رضی‌الله‌عنه گفت:
7:36 «ما را از آتش آگاه ساز»
7:38 «چگونه است؟»
7:40 گفت:
7:41 «اگر آن را ببینی، دلت از جای خود کنده می‌شود»
7:45 و از ابن عباس رضی‌الله‌عنه‌ما روایت شده که گفت:
7:50 «اگر یک دلو از غساق در دنیا ریخته شود،»
7:55 «ساکنان دنیا را گندیده می‌کند»
7:58 و او رضی‌الله‌عنه باز فرمود:
8:01 «و فریاد می‌زنند: ای مالک!»
8:03 گفت:
8:04 «هزار سال از ایشان درنگ می‌کند»
8:07 «سپس پاسخشان می‌دهد»
8:10 و او رضی‌الله‌عنه باز فرمود:
8:14 «ساکنان آتش از گرما به خدا پناه می‌برند»
8:17 «پس به باد سرد یاری داده می‌شوند»
8:20 «سرمای آن استخوان را می‌شکافد»
8:22 «پس از گرما درخواست می‌کنند»
8:24 و او رضی‌الله‌عنه در تفسیر این سخن فرمود:
8:29 «و یاران آتش، یاران بهشت را ندا می‌دهند»
8:33 «أن أفیضوا علینا من الماء» — که از آب بر ما بریزید.
8:36 «أو مما رزقکم الله» — یا از آنچه الله به شما روزی داده است.
8:39 گفت:
8:40 «مرد برادرش را ندا می‌دهد»
8:42 «ای برادر! سوختم، پس به فریادم برس»
8:46 «پس می‌گوید:»
8:48 «إن الله حرمهما علی الکافرین» — الله آن دو را بر کافران حرام کرده است.
8:52 و از ابوالدرداء رضی‌الله‌عنه روایت شده که گفت:
8:56 «گرسنگی بر ساکنان آتش فرستاده می‌شود»
8:59 «تا آنچه از عذاب در آن‌اند نزدشان ناچیز شود»
9:03 گفت:
9:04 «پس فریاد خواهی می‌کنند»
9:06 «پس به ضریع یاری داده می‌شوند»
9:08 «که نه فربه می‌کند و نه از گرسنگی بی‌نیاز می‌سازد»
9:12 گفت:
9:14 «پس فریاد خواهی می‌کنند»
9:16 «پس به طعامی گلوگیر یاری داده می‌شوند»
9:19 گفت:
9:20 «یاد می‌کنند که در دنیا گلوگیری‌ها را با نوشیدنی فرو می‌بردند»
9:25 گفت:
9:27 «پس آب جوشان را با قلاب‌های آهنین به سویشان بالا می‌برند»
9:31 «و چون به چهره‌هایشان نزدیک شود،»
9:34 «چهره‌هایشان را بریان می‌کند»
9:36 «و چون به شکم‌هایشان درآید،»
9:39 «آنچه در شکم‌هایشان است را پاره‌پاره می‌کند»
9:42 «پس می‌گویند:»
9:44 «با نگهبانان دوزخ سخن گویید»
9:46 «پس می‌گویند:»
9:48 «از پروردگارتان بخواهید که یک روز از عذاب ما بکاهد»
9:53 «پس به ایشان پاسخ می‌دهند:»
9:55 «قالوا أولم تک تأتیکم رسلکم بالبینات» — گفتند: آیا فرستادگانتان با دلایل روشن به سوی شما نیامدند؟
10:00 «می‌گویند: چرا»
10:02 «می‌گویند: پس شما دعا کنید»
10:04 «وما دعاء الکافرین إلا فی ضلال» — و دعای کافران جز در گمراهی نیست.
10:08 «پس می‌گویند:»
10:10 «با مالک سخن گویید»
10:12 «پس می‌گویند:»
10:14 «ای مالک! پروردگارت بر ما حکم کند»
10:17 «پس پاسخشان می‌دهد:»
10:19 «شما ماندگارید»
10:22 «پس می‌گویند:»
10:24 «از پروردگارتان بخواهید»
10:26 «که هیچ‌کس برای شما از پروردگارتان بهتر نیست»
10:30 «پس می‌گویند:»
10:32 «ربنا أخرجنا منها فإن عدنا فإنا ظالمون» — پروردگارا، ما را از آن بیرون آر، که اگر بازگشتیم، ستمکاریم.
10:38 گفت:
10:39 «پس به ایشان پاسخ می‌دهد:»
10:41 «در آن دور شوید و سخن مگویید»
10:44 گفت
10:46 در آن هنگام از هر خیری نومید می‌شوند
10:50 و به آه‌کشیدن، فریاد و ناله‌های بلند می‌پردازند
10:54 و از عبدالله بن عمر رضی‌الله‌عنهما روایت است که گفت:
10:58 اهل دوزخ با زنجیرهای آتش بسته‌اند
11:02 در دوزخ به درختانی آویخته‌اند
11:05 و پوست‌هایشان با گداختهٔ آب جوشان می‌چکد
11:09 در آن جاودانه‌اند
11:11 «لا یکلمهم الله ولا ینظر إلیهم» — الله با ایشان سخن نمی‌گوید و به ایشان نمی‌نگرد.
11:15 و برای آنان عذابی بزرگ است
11:18 و اگر مردی از اهل دوزخ به دنیا بازگردانده شود
11:23 اهل دنیا از وحشت منظر و بوی بد او خواهند مرد
11:28 سپس عبدالله بن عمر گریهٔ سخت کرد
11:33 و از سلمان فارسی رضی‌الله‌عنه روایت است که گفت:
11:38 صراط آورده می‌شود که تیزی‌اش چون تیزی شمشیر است
11:43 پس فرشتگان می‌گویند:
11:45 ای پروردگار ما، چه کسی از این بگذرد؟
11:49 می‌فرماید: هر که را از آفریدگانم بخواهم
11:53 گفت: پس می‌گویند:
11:56 پروردگارا، آن‌گونه که حق عبادت تو است تو را عبادت نکردیم
12:01 و حسن رحمه‌الله در تفسیر این سخن گفته است:
12:04 چهره‌هایی در آن روز فروتن، رنج‌کشیده و خسته‌اند
12:10 فرمود: در دنیا برای الله فروتنی نکرد
12:14 پس در آتش فروتنش می‌کنیم و به رنجش می‌افکنیم
12:17 این است عمل او
12:19 و نیز ایشان رحمه‌الله در تفسیر این سخن گفته است:
12:23 «إن عذابها کان غراما» — همانا عذاب آن همواره زیان‌بار بوده است.
12:27 «غرام» عذابی پایدار است که هرگز از صاحبش جدا نمی‌شود
12:33 و هر عذابی که از صاحبش جدا شود، غرام نیست
12:38 و از وهب بن منبه رحمه‌الله روایت است که گفت:
12:42 اهل دوزخ، همانان که اهل آنند،
12:46 آرام نمی‌گیرند، نمی‌خوابند و نمی‌میرند
12:51 بر آتش راه می‌روند و بر آتش می‌نشینند
12:56 از چرک اهل دوزخ می‌نوشند
12:59 از زقوم دوزخ می‌خورند
13:02 بسترشان آتش و بالشتشان آتش است
13:06 پیراهن‌هایشان آتش و قطران است
13:09 و آتش چهره‌هایشان را فرا می‌گیرد
13:12 سپس گریست
13:14 و برخی از سلف در تفسیر این سخن الهی گفته‌اند:
13:18 «فلیضحکوا قلیلا ولیبکوا کثیرا جزاء بما کانوا یکسبون» — پس اندکی بخندند و بسیار بگریند، در برابر آنچه به دست می‌آوردند.
13:26 فرمود: دنیا اندک است
13:29 «پس در آن هرچه خواهند بخندند»
13:32 چون دنیا به پایان رسد و به سوی الله بازگردند
13:36 گریه‌ای آغاز می‌کنند که هرگز از ایشان قطع نمی‌شود
13:41 و از عبدالأعلی رحمه‌الله روایت است که گفت:
13:44 هیچ گروهی در مجلسی ننشستند که در آن از بهشت و دوزخ یاد نکنند
13:49 مگر اینکه فرشتگان بگویند:
13:52 دو امر بزرگ را فراموش کردید
13:55 و برخی از سلف در تفسیر این سخن الهی گفته‌اند:
13:59 «أفمن یتقی بوجهه سوء العذاب» — آیا کسی که با صورتش از بدترین عذاب پرهیز می‌کند (همانند کسی است که چنین نیست)؟
14:04 فرمود: دستان و پاهایشان بسته می‌شود
14:08 پس هرگاه نوعی از عذاب به سویشان آید
14:12 با چهره‌هایشان از آن پرهیز می‌کنند
14:15 و از مالک بن دینار رحمه‌الله روایت است که گفت:
14:19 هنگامی که اهل دوزخ در آتش، ضربهٔ گرزهای آهنین را احساس می‌کنند
14:24 در حوض‌های دوزخ فرو می‌روند
14:27 پس به سوی پایین کشیده می‌شوند و فرو می‌روند
14:30 همان‌گونه که مردی در دنیا در آب غرق می‌شود
14:33 به سوی پایین کشیده می‌شود و فرو می‌رود
14:38 زندگی سلف میان گفتار و کردار