از مجموعهٔ زندگی سلف صالح (مجموعه کامل شد) · درس 46 از 72

خلاصه ای از زندگی سلف بین قول و عمل | قسمت (46) | دعاها

◉ 416 بازدید ⏱ 6:15 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:04 زندگی سلف میان گفتار و عمل
0:11 دعا
0:14 اهمیت دعا
0:16 و زاری کردن به سوی الله و خوار شدن در برابر او
0:20 و آنچه در این باره گفته شده است
0:22 سلمان فارسی رضی‌الله‌عنه گفت
0:28 بنده‌ای که در حال خوشی و آسایش الله را یاد می‌کند،
0:31 و در آسایش او را حمد می‌کند
0:34 پس به او زیانی رسید، پس الله را خواند.
0:37 فرشتگان گفتند
0:39 آوازِ مشهور از امرِ ضعیف
0:42 پس برای او شفاعت می‌کنند
0:44 و اگر بنده در حالت آسایش و خوشی، الله را یاد نکند...
0:48 و در آسایش او را نمی‌ستاید
0:50 پس به او زیانی رسید، پس الله را خواند.
0:54 فرشتگان گفتند
0:56 صدای ناپسند
0:58 پس شفاعت‌کنندگان برای او شفاعت نکردند
1:00 ابوالدرداء رضی‌الله‌عنه گفت:
1:04 همانا بنده مسلمان (مؤمن)، الله او را می‌آمرزد، در حالی که او خواب است.
1:09 به او گفته شد
1:10 و چگونه چنین است، ای ابوالدرداء؟
1:13 فرمود
1:14 برادرش در شب برمی‌خیزد و تهجد می‌گزارد
1:18 پس [بنده] الله را می‌خواند و الله او را اجابت می‌کند.
1:21 و برای برادرش دعا می‌کند و او (فرشته) برایش اجابت می‌کند.
1:24 عبدالله بن مسعود رضی‌الله‌عنه گفت:
1:30 الله از هیچ شنونده‌ای (نیست که سخنش را) بشنود.
1:33 نه از جدال و نه از بازی‌گوشی
1:36 و نه از هیچ دعاکننده‌ای
1:38 مگر آن‌که دعایی را از دلی استوار و ثابت (به زبان آورد)
1:43 از ثابت بنانی رحمه‌الله
1:46 از یکی از عابدان، رحمه‌الله
1:49 روزی به برادرانش گفت
1:52 من یقیناً می‌دانم چه هنگامی پروردگارم، عزّ و جلّ، دعایم را اجابت می‌کند.
1:57 از سخن او تعجب کردند و گفتند
2:00 و چگونه این را می‌دانی؟
2:02 فرمود
2:03 هنگامی که دلم می‌لرزد و پوستم برمی‌خیزد (از ترس و خشیت الله)
2:07 و اشکم جاری شد و در دعا گشوده شد برایم
2:10 پس بدان که دعایم اجابت شده است
2:14 طاووس رحمه‌الله گفت
2:17 از این بپرهیز که نیازهای خود را نزد کسی ببری که دَرِ خود را بر تو بسته است.
2:22 و میان خود و تو پرده‌ای قرار داد.
2:25 و بر تو باد که نیازهای خود را از کسی بخواهی که درِ او تا روز قیامت به روی تو باز است.
2:32 از تو خواست که او را بخوانی (دعا کنی)، و به تو وعدهٔ اجابت داد.
2:36 ابوالعتاهیه گفت
2:39 هرگز روزی از برادرت حاجتی مخواه.
2:43 از آن کس بخواه که درهایش بسته نمی‌شود.
2:46 الله بر تو خشم می‌گیرد اگر از درخواست از او دست بکشی
2:50 و فرزند آدم هنگامی که پرسیده شود، خشم می‌گیرد
2:55 پس پرسشت را از الله بخواه، زیرا همانا
2:58 در فضیلت نعمت پروردگارمان، در دگرگونی‌ها و گردش‌های زندگی به سر می‌بریم.
3:02 مطرّف رحمه‌الله فرمود
3:05 به این موضوع در آغاز امر نگاه کردم؛ ببین این کیست
3:09 پس آن‌گاه این از جانب الله سبحانه و تعالی است
3:12 گفتم: پس تمامِ آن بر چه کسی (واجب است)؟
3:15 آنگاه او [با توکل] بر الله سبحانه و تعالی [است].
3:18 و نظرت ما ملاکه
3:21 پس اگر (عبادت) او دعا باشد
3:24 ابراهیم بن ادهم رحمه‌الله فرمود
3:27 چرا از فقر خود به همانند خودمان شکایت می‌کنیم؟
3:31 و از پروردگارمان کشف آن را نمی‌خواهیم
3:35 فضیل بن عیاض رحمه‌الله گفته است
3:39 به الله سوگند، اگر از مخلوقات نومید شوم
3:42 تا از آنان هیچ چیزی نخواهی
3:45 مولایت هر آنچه را که بخواهی به تو عطا می‌کند.
3:48 و نیز فرمود، رحمه‌الله.
3:51 مؤمن، هنگامی که گشایش (فرج) را دیرهنگام می‌یابد،
3:54 و پس از بسیاری دعا و زاری‌اش، از او نومید گردد
3:58 و هیچ اثری از اجابت (دعا) بر او آشکار نشد
4:01 به خویشتن خود سرزنش روی می‌آورد.
4:04 و به او گفت
4:06 از جانب تو آمده‌ام
4:08 اگر در تو خیری بود، پاسخ می‌دادی.
4:12 امام شافعی رحمه‌الله گفته است
4:15 آیا دعا را به مسخره می‌گیری و آن را خوار می‌شماری؟
4:19 و نمی‌دانی دعا چه کرده است؟
4:22 تیرهای شب نافذند، اما
4:26 برای آن مدتی است، و برای آن مدت، حکمی (قضایی) است.
4:30 آنگاه هرگاه پروردگارم بخواهد، آن را نگاه می‌دارد.
4:33 و آن را می‌فرستد، آن‌گاه که فرمان (قضا) نافذ گردد
4:37 برخی آداب در دعا
4:42 و برخی از خطاها در آن
4:45 از عایشه رضی‌الله‌عنها روایت شده که گفت
4:48 از پروردگارتان بخواهید، حتی بند کفش.
4:51 اگر او آسان نکند
4:54 به الله سوگند، [ظاهراً: «و الله لم یُیسّر» — بخشی از آیه/عبارت] — ترجمهٔ دقیق این قطعه بدون بافت کافی ممکن نیست؛ اما بر اساس قرینهٔ معنایی، به «الله سوگند که (او) آسان نفرمود» نزدیک‌ترین است.
4:57 از مالک بن انس رحمه‌الله درباره‌ی مردی پرسیده شد که دعا می‌کند و می‌گوید
5:02 ای آقای من
5:04 پس گفت
5:05 دوست دارم که انسان با دعای پیامبران دعا کند
5:09 پروردگارا، پروردگارا
5:12 و عمر بن عبدالعزیز رحمه‌الله از کنار مردی گذشت
5:16 در دستش ریگ‌هایی بود که با آن بازی می‌کرد و می‌گفت
5:20 خدایا، مرا با حور العین همسر فرما
5:24 عمر در برابر او ایستاد و گفت
5:27 بد خواستگاری‌ای است این، تو!
5:29 آیا سنگریزه‌ها را انداختی؟
5:31 و دعا را تنها برای الله خالص گردانیدم
5:34 و امام احمد — رحمه الله — گفت
5:37 شایسته است که انسان دعای خود را آهسته بخواند
5:40 به‌دلیل فرموده‌ی او
5:41 و نمازت را بلند مخوان و آن را آهسته هم مگردان
5:46 (احمد) گفت:
5:47 این (آیه) درباره‌ی دعاست
5:49 و (احمد) گفت:
5:50 و (صحابه) خوش نداشتند که صدایشان را در دعا بلند کنند
5:55 و مجاهد — رحمه الله — مردی را شنید که در دعا صدای خود را بلند کرده بود
6:01 پس با سنگریزه به او زد
6:04 حیات (و) سلام
6:07 میان گفتار و کردار