از مجموعهٔ زندگی سلف صالح (مجموعه کامل شد) · درس 72 از 72

خلاصه ای از زندگی سلف بین قول و عمل | قسمت (72) | آنچه درباره زمان و مساجد گفته شد

◉ 641 بازدید ⏱ 6:13 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:03 زندگی سلف میان گفتار و کردار
0:09 آنچه درباره زمان گفته شده است
0:13 عروة بن الزبیر رحمه‌الله گفت:
0:18 مردم به زمانه‌هایشان شبیه‌ترند تا به پدران و مادرانشان.
0:24 و از مطرف بن الشخیر رحمه‌الله روایت شده که گفت
0:28 خردهای مردم به اندازهٔ زمانشان است
0:32 آنچه درباره مساجد گفته شده است
0:39 عمر بن الخطاب رضی‌الله‌عنه شنید
0:42 صدای مردی در مسجد
0:44 آیا می‌دانی کجا هستی؟
0:48 و معاذ بن جبل رضی‌الله‌عنه گفت
0:51 هر کس ببیند که کسانی که در مسجدند در نماز نیستند
0:55 مگر کسی که ایستاده نماز می‌گزارد
0:58 زیرا او (آن را) درک نکرد
1:00 و فرمود رضی‌الله‌عنه
1:03 مساجد از پنج [چیز] پاک شده‌اند
1:06 از اینکه در آن حدود (شرعی) اجرا شود
1:09 و اینکه در آن (تورات) قصاص زخم‌ها گرفته شود
1:11 و اینکه در آن (مجلس) به سرودن شعر پرداخته شود
1:14 یا اعلان گمشده‌ای در آن کرده شود
1:17 یا بازاری بسازد
1:19 و از ابو الدرداء رضی‌الله‌عنه روایت است که گفت:
1:24 هیچ مردی نیست که صبحگاه به سوی مسجد برود تا خیری بیاموزد یا آن را بیاموزاند.
1:30 جز این‌که الله برای او پاداش مجاهد را می‌نویسد
1:34 و جز سودمند بازنمی‌گردد.
1:38 و از عمر بن میمون رحمه‌الله روایت شده که گفت
1:42 مسجدها خانه‌های الله هستند
1:45 و بر زیارت‌شونده لازم است که به دیدارکننده‌اش احترام کند.
1:50 عمر و پیری
1:54 ابن مبارک رحمه‌الله گفت
1:57 این روزها چقدر شتابان عمر ما را ویران می‌کنند
2:01 و این سال در ویران کردن ماهش شتاب کرد.
2:04 و این ماه در ویران کردن روزهایش شتاب می‌کند.
2:08 و از برخی تابعین، رحمه‌الله، نقل شده که گفت
2:12 مردی از اهل مدینه، هنگامی که به چهل سالگی می‌رسید،
2:16 خود را وقف عبادت کردن
2:20 شهر بن حوشب بن رحمه الله
2:23 و او سلطانی را می‌خواهد که بیاید
2:26 سپس آینه را گرفت و به چهره و عمامه‌اش نگاه کرد.
2:31 پس به ریش او نگاه کرد و سپیدی‌ای در آن دید.
2:34 او آن را با دستش گرفت
2:36 سپس عمامه‌اش را گشود، در حالی که می‌گفت
2:39 سلطانا بعد الشیب
2:42 سلطان‌ها پس از پیری
2:45 یکی از امیران بنی امیه گفته است
2:48 چهل سال گناهان و معصیت‌ها را ترک کردم
2:52 حیا از مردم
2:54 سپس آن را از روی حیای از الله عزّ وجلّ رها کردم
3:00 و چه نیکوست سخن آن شاعر
3:02 آنچه صبا (باد سحرگاهی) بر سر پیری فرو ریخت، تا آنجا که موی سفیدش را فرا گرفت.
3:07 چون بر او (آن را) غالب آمد، به باطل گفت: «نابود شو».
3:11 عبدالله بن داوود رحمه‌الله گفت:
3:15 یکی از آنان، چون به چهل سالگی می‌رسید
3:18 طوا فراشة
3:20 و برخی از ایشان شب را به عبادت زنده می‌داشتند.
3:23 و چون به سپیده‌دم نگاه کرد، گفت
3:26 در بامداد، مردم از کسانی که شب‌روی کرده‌اند ستایش می‌کنند.
3:30 امام احمد بن حنبل رحمه‌الله فرمود
3:33 جوانی را جز به چیزی تشبیه نکرده‌ام
3:36 در آستینم بود، پس افتاد
3:42 خاتمه
3:45 خدایا، سپاس از آنِ توست که مرا به اسلام و سنت هدایت کردی
3:49 و قرآن را به من آموختی
3:52 و علم سودمند را محبوب من گردانیده و آن را برای من زینت داده است
3:56 و سینه‌ام را برای گسترش آن گشادگی بخشیدی.
3:59 و راه‌ها و جاده‌ها را برای من رام کردی، از این رو
4:02 و تو را سپاس بر نعمت عافیت
4:05 و اگر آن نبود، هرگز نمی‌توانستم دانش را فرا بگیرم
4:09 و نه بر عمل به آن و نه بر نشر آن
4:13 تو را سپاس که مرا به برادرانی خیرخواه روزی کردی.
4:17 آنان مرا بر پا می‌دارند هرگاه کج شوم
4:20 و مرا نصیحت می‌کنند هرگاه اشتباه کنم
4:23 و از شادی من شاد می‌شوند، هرگاه (به خیری) برسم.
4:26 و مرا در نشر علمی که
4:29 آن را به کرم و بخشندگی و احسانت به من بخشیدی
4:33 و تو را حمد است بر نعمت گریز (از شر و گزند).
4:37 و اگر آن نبود، وقتی را که
4:40 آموختن، عمل کردن، آموزش دادن و نوشتن
4:44 و تو را سپاس، که (این سختی را) از من برگرداندی
4:47 شیاطین انس و جن
4:49 و اگر لطف تو نبود که آنان را از من بازمی‌گردانی
4:52 «لآذونی وأردونی» — این عبارت از نظر لغوی به‌معنای «مرا آزار دادند و می‌خواستند نابودم کنند» است؛ اما بدون متن پیرامون، ترجمهٔ دقیق‌تر نیازمند تأیید است.
4:55 و مرا از آنچه در آن صلاح دینم و دنیایم است، باز داشتند.
4:59 و تو را سپاس، که مرا بی‌نیاز ساختی
5:02 و در روزی‌ام برایم گشایش داد
5:05 آن‌که به‌واسطهٔ او زندگی بدنی‌ام است
5:08 و اگر او نبود، به کسب لقمه‌ام مشغول می‌شدم.
5:11 و (برای) لقمه‌ی فرزندانم، (از) علم (دور نماندم)
5:14 آنکه جان من به (یاد) او زنده است
5:17 و تو را سپاس که مرا بر نفسم یاری دادی
5:20 و مرا به آن (نفس) وانگذاشتی
5:24 و اگر (امر را) به او واگذار شوی،
5:27 اگر مرا به ضعف و فقر و ناتوانی واگذاری
5:30 اگر تو نبودی، پروردگارا، ما هدایت‌یافته نمی‌شدیم.
5:33 و نه صدقه دادیم و نه نماز خواندیم.
5:37 ستایش از آنِ الله است؛ ستایشی بسیار، پاک و پربرکت.
5:43 همان‌گونه که پروردگارمان دوست می‌دارد و خشنود می‌شود
5:46 درود و سلام الله بر پیامبرمان محمد (ﷺ)
5:51 و بر آل و اصحاب او همگی