از مجموعهٔ زندگی سلف صالح (مجموعه کامل شد)
· درس 72 از 72
خلاصه ای از زندگی سلف بین قول و عمل | قسمت (72) | آنچه درباره زمان و مساجد گفته شد
0:000:00
متن کامل
ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00
بسم الله الرحمن الرحیم
0:03
زندگی سلف میان گفتار و کردار
0:09
آنچه درباره زمان گفته شده است
0:13
عروة بن الزبیر رحمهالله گفت:
0:18
مردم به زمانههایشان شبیهترند تا به پدران و مادرانشان.
0:24
و از مطرف بن الشخیر رحمهالله روایت شده که گفت
0:28
خردهای مردم به اندازهٔ زمانشان است
0:32
آنچه درباره مساجد گفته شده است
0:39
عمر بن الخطاب رضیاللهعنه شنید
0:42
صدای مردی در مسجد
0:44
آیا میدانی کجا هستی؟
0:48
و معاذ بن جبل رضیاللهعنه گفت
0:51
هر کس ببیند که کسانی که در مسجدند در نماز نیستند
0:55
مگر کسی که ایستاده نماز میگزارد
0:58
زیرا او (آن را) درک نکرد
1:00
و فرمود رضیاللهعنه
1:03
مساجد از پنج [چیز] پاک شدهاند
1:06
از اینکه در آن حدود (شرعی) اجرا شود
1:09
و اینکه در آن (تورات) قصاص زخمها گرفته شود
1:11
و اینکه در آن (مجلس) به سرودن شعر پرداخته شود
1:14
یا اعلان گمشدهای در آن کرده شود
1:17
یا بازاری بسازد
1:19
و از ابو الدرداء رضیاللهعنه روایت است که گفت:
1:24
هیچ مردی نیست که صبحگاه به سوی مسجد برود تا خیری بیاموزد یا آن را بیاموزاند.
1:30
جز اینکه الله برای او پاداش مجاهد را مینویسد
1:34
و جز سودمند بازنمیگردد.
1:38
و از عمر بن میمون رحمهالله روایت شده که گفت
1:42
مسجدها خانههای الله هستند
1:45
و بر زیارتشونده لازم است که به دیدارکنندهاش احترام کند.
1:50
عمر و پیری
1:54
ابن مبارک رحمهالله گفت
1:57
این روزها چقدر شتابان عمر ما را ویران میکنند
2:01
و این سال در ویران کردن ماهش شتاب کرد.
2:04
و این ماه در ویران کردن روزهایش شتاب میکند.
2:08
و از برخی تابعین، رحمهالله، نقل شده که گفت
2:12
مردی از اهل مدینه، هنگامی که به چهل سالگی میرسید،
2:16
خود را وقف عبادت کردن
2:20
شهر بن حوشب بن رحمه الله
2:23
و او سلطانی را میخواهد که بیاید
2:26
سپس آینه را گرفت و به چهره و عمامهاش نگاه کرد.
2:31
پس به ریش او نگاه کرد و سپیدیای در آن دید.
2:34
او آن را با دستش گرفت
2:36
سپس عمامهاش را گشود، در حالی که میگفت
2:39
سلطانا بعد الشیب
2:42
سلطانها پس از پیری
2:45
یکی از امیران بنی امیه گفته است
2:48
چهل سال گناهان و معصیتها را ترک کردم
2:52
حیا از مردم
2:54
سپس آن را از روی حیای از الله عزّ وجلّ رها کردم
3:00
و چه نیکوست سخن آن شاعر
3:02
آنچه صبا (باد سحرگاهی) بر سر پیری فرو ریخت، تا آنجا که موی سفیدش را فرا گرفت.
3:07
چون بر او (آن را) غالب آمد، به باطل گفت: «نابود شو».
3:11
عبدالله بن داوود رحمهالله گفت:
3:15
یکی از آنان، چون به چهل سالگی میرسید
3:18
طوا فراشة
3:20
و برخی از ایشان شب را به عبادت زنده میداشتند.
3:23
و چون به سپیدهدم نگاه کرد، گفت
3:26
در بامداد، مردم از کسانی که شبروی کردهاند ستایش میکنند.
3:30
امام احمد بن حنبل رحمهالله فرمود
3:33
جوانی را جز به چیزی تشبیه نکردهام
3:36
در آستینم بود، پس افتاد
3:42
خاتمه
3:45
خدایا، سپاس از آنِ توست که مرا به اسلام و سنت هدایت کردی
3:49
و قرآن را به من آموختی
3:52
و علم سودمند را محبوب من گردانیده و آن را برای من زینت داده است
3:56
و سینهام را برای گسترش آن گشادگی بخشیدی.
3:59
و راهها و جادهها را برای من رام کردی، از این رو
4:02
و تو را سپاس بر نعمت عافیت
4:05
و اگر آن نبود، هرگز نمیتوانستم دانش را فرا بگیرم
4:09
و نه بر عمل به آن و نه بر نشر آن
4:13
تو را سپاس که مرا به برادرانی خیرخواه روزی کردی.
4:17
آنان مرا بر پا میدارند هرگاه کج شوم
4:20
و مرا نصیحت میکنند هرگاه اشتباه کنم
4:23
و از شادی من شاد میشوند، هرگاه (به خیری) برسم.
4:26
و مرا در نشر علمی که
4:29
آن را به کرم و بخشندگی و احسانت به من بخشیدی
4:33
و تو را حمد است بر نعمت گریز (از شر و گزند).
4:37
و اگر آن نبود، وقتی را که
4:40
آموختن، عمل کردن، آموزش دادن و نوشتن
4:44
و تو را سپاس، که (این سختی را) از من برگرداندی
4:47
شیاطین انس و جن
4:49
و اگر لطف تو نبود که آنان را از من بازمیگردانی
4:52
«لآذونی وأردونی» — این عبارت از نظر لغوی بهمعنای «مرا آزار دادند و میخواستند نابودم کنند» است؛ اما بدون متن پیرامون، ترجمهٔ دقیقتر نیازمند تأیید است.
4:55
و مرا از آنچه در آن صلاح دینم و دنیایم است، باز داشتند.
4:59
و تو را سپاس، که مرا بینیاز ساختی
5:02
و در روزیام برایم گشایش داد
5:05
آنکه بهواسطهٔ او زندگی بدنیام است
5:08
و اگر او نبود، به کسب لقمهام مشغول میشدم.
5:11
و (برای) لقمهی فرزندانم، (از) علم (دور نماندم)
5:14
آنکه جان من به (یاد) او زنده است
5:17
و تو را سپاس که مرا بر نفسم یاری دادی
5:20
و مرا به آن (نفس) وانگذاشتی
5:24
و اگر (امر را) به او واگذار شوی،
5:27
اگر مرا به ضعف و فقر و ناتوانی واگذاری
5:30
اگر تو نبودی، پروردگارا، ما هدایتیافته نمیشدیم.
5:33
و نه صدقه دادیم و نه نماز خواندیم.
5:37
ستایش از آنِ الله است؛ ستایشی بسیار، پاک و پربرکت.
5:43
همانگونه که پروردگارمان دوست میدارد و خشنود میشود
5:46
درود و سلام الله بر پیامبرمان محمد (ﷺ)
5:51
و بر آل و اصحاب او همگی