از مجموعهٔ زندگی سلف صالح (مجموعه کامل شد) · درس 41 از 72

خلاصه ای از زندگی سلف بین قول و عمل | قسمت (41) | هدایا و بخشش، حسادت و عفت

◉ 347 بازدید ⏱ 6:48 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:04 زندگی سلف میان گفتار و کردار
0:09 هدایا و بخشش‌ها
0:13 از عبدالله بن سعدی روایت است
0:17 که او در خلافت عمر رضی‌الله‌عنه نزد او آمد
0:22 پس عمر به او گفت
0:24 آیا به من خبر نرسیده که تو کارهایی از کارهای مردم را بر عهده داری؟
0:28 و چون مزد آن کار را به تو می‌دهند، آن را ناخوش می‌داری؟
0:32 گفتم: آری
0:33 پس عمر گفت
0:35 پس قصد تو از آن چیست؟
0:37 گفتم:
0:38 من اسب‌ها و بردگانی دارم
0:41 و در خیر و نعمت هستم
0:43 و می‌خواهم مزد کارم را صدقه بر مسلمانان قرار دهم
0:47 عمر گفت:
0:49 چنین مکن
0:50 زیرا من نیز آنچه را تو خواستی، خواسته بودم
0:53 پس رسول الله (ﷺ) به من عطا می‌فرمود
0:58 و من می‌گفتم:
0:59 آن را به کسی بده که از من نیازمندتر است
1:02 تا آنکه یک بار مالی به من عطا فرمود
1:05 گفتم:
1:07 آن را به کسی بده که از من نیازمندتر است
1:10 پس پیامبر (ﷺ) فرمود:
1:13 هرگاه چیزی بی‌آنکه درخواست کنی به تو داده شد
1:17 پس بخور و صدقه بده
1:19 سالم گفت:
1:21 و به همین سبب بود که ابن عمر رضی‌الله‌عنه
1:25 از کسی چیزی درخواست نمی‌کرد
1:27 و آنچه را به او داده می‌شد، رد نمی‌کرد
1:31 و از امام احمد رحمه‌الله پرسیده شد
1:34 درباره مردی که هدیه‌ای به او تقدیم می‌شود
1:36 آیا رواست که آن را بپذیرد؟
1:38 پس فرمود:
1:40 پیامبر (ﷺ) هدیه را می‌پذیرفت و در برابر آن پاداش می‌داد
1:46 به نظر من اگر آن را پذیرفت، باید پاداش دهد
1:50 گفته می‌شود:
1:52 آن که خشم‌گرفته را راضی می‌کند،
1:54 و آن که با سلطان مهربانی می‌کند،
1:56 و آن که کینه‌ها را از دل‌ها می‌زداید،
1:58 و آن که غرامت‌ها را دفع می‌کند،
2:00 و آن که از امر ناپسند می‌پرهیزد،
2:02 و آن که دل‌های دوری‌گزیده را به خود جلب می‌کند،
2:04 جز با مانند هدیه و نیکی، [چنین نمی‌کند]
2:08 و شاعری گفته است:
2:10 هدایای مردم به یکدیگر
2:13 پیوندی در دل‌هایشان پدید می‌آورد
2:16 و در سینه‌ها مهر و دوستی می‌کارد
2:19 و چون حاضر شوند، زیبایی بر ایشان می‌پوشاند
2:25 موضع سلف درباره ستایش و ثنا
2:30 از عمر بن خطاب رضی‌الله‌عنه روایت است که گفت:
2:34 ستایش، سربریدن است
2:37 و از مردی از اصحاب رسول الله (ﷺ)
2:41 از صدر این امت
2:43 که او فضیلتی داشت
2:45 روایت است که چون او را ستایش می‌کردند یا مدح می‌گفتند، می‌شنید
2:50 می‌گفت:
2:51 خدایا، مرا به آنچه می‌گویند بازخواست مکن
2:55 و آنچه را نمی‌دانند، بر من ببخشای
2:58 و از حسن رحمه‌الله روایت است که گفت:
3:01 مردی که خود را آشکارا نکوهش کند،
3:04 در نهان آن را ستوده است
3:07 و گفته می‌شد:
3:09 کسی که عیب خود را آشکار سازد، به راستی خود را پاک شمرده است
3:13 و ربیع بن خثیم رحمه‌الله به پسرش گفت:
3:17 فراوانی ستایش مردم از خودت تو را نفریبد
3:21 زیرا عمل تو است که به تو می‌رسد
3:25 و سفیان بن عیینه رحمه‌الله گفت:
3:29 ستایش به کسی که خود را می‌شناسد زیان نمی‌رساند
3:32 و از مالک بن دینار رحمه‌الله روایت است که گفت:
3:36 هرگاه مرد به ستایش خود بپردازد،
3:39 فروغ او از میان می‌رود
3:41 و نیز فرمود رحمه‌الله:
3:44 از آن زمان که مردم را شناختم، به ستایش ایشان شاد نشدم
3:48 و از نکوهش ایشان ناخرسند نشدم
3:50 زیرا ستایش‌کننده‌شان افراط‌کار است
3:52 و نکوهش‌کننده‌شان نیز افراط‌کار است
3:55 و وهب بن منبه
3:57 و عوف بن ابی جمیله رحمهم‌الله گفتند:
4:00 از اخلاق منافق آن است
4:03 که دوست بدارد ستایش شود و نکوهش را ناخوش دارد
4:08 غیرت و عفت
4:12 از ابوعبدالله محمد بن احمد قاضی روایت است که گفت:
4:16 در مجلس موسی بن اسحاق قاضی، رحمه‌الله، در ری حاضر شدم
4:21 در سال ۲۸۶
4:25 پس زنی پیش آمد
4:27 ولی او بر شوهرش ۵۰۰ دینار مهریه ادعا کرد
4:31 پس [شوهر] انکار کرد
4:33 پس قاضی گفت:
4:34 گواهانت کجایند؟
4:36 [زن] گفت:
4:37 آنان را حاضر کرده‌ام
4:39 پس [قاضی] از برخی گواهان خواست که به زن نگاه کند
4:43 تا در شهادت خود به او اشاره کند
4:46 پس گواه برخاست و به زن گفت:
4:49 برخیز
4:50 پس شوهر گفت:
4:52 چه می‌کنید؟
4:53 وکیل گفت:
4:55 به همسرت نگاه می‌کنند در حالی که صورتش باز است
4:58 تا آنان بشناسند او را
5:01 پس شوهر گفت
5:03 پس من قاضی را گواه می‌گیرم
5:05 که این مهری که او ادعا می‌کند بر عهده من است
5:09 و چهره‌اش را نمی‌پوشاند
5:11 پس زن از آنچه از شوهرش سر زده بود خبر داد
5:15 پس گفت
5:16 پس من قاضی را گواه می‌گیرم
5:19 که این مهر را به او بخشیده‌ام
5:22 و او را از آن در دنیا و آخرت بری کردم
5:26 پس قاضی گفت
5:27 این در باب مکارم اخلاق نوشته شود
5:34 درنگ و تأمل و مدارا
5:36 و نکوهش شتاب‌زدگی
5:40 مردی بادیه‌نشین نزد معاویه رضی‌الله‌عنه به چیزی شهادت داد که او را ناخوش آمد
5:46 پس معاویه به او گفت
5:48 دروغ گفتی
5:49 پس آن مرد بادیه‌نشین گفت
5:51 به خدا سوگند، دروغگو در جامه‌های تو پیچیده است
5:55 پس معاویه لبخند زد و گفت
5:58 این سزای کسی است که شتاب کند
6:01 و از عروه بن زبیر رحمه‌الله روایت است که گفت
6:05 در حکمت نوشته شده است
6:07 مدارا سرِ حکمت است
6:10 و از امثال عرب
6:13 چه بسا شتاب که مهلتی به بار آورد
6:16 این مثل برای مردی زده می‌شود که کاری را انجام می‌دهد و آن را محکم نمی‌کند
6:20 به سبب شتاب در آن
6:22 پس ناگزیر می‌شود که بازگردد و آن را بشکند و سپس از نو آغاز کند
6:28 و ابراهیم خواص رحمه‌الله گفت
6:31 شتاب از رسیدن به حق باز می‌دارد
6:36 زندگی سلف
6:39 میان گفتار و کردار