از مجموعهٔ من کی هستم؟
· درس 250 از 296
با صحابه و علما و بزرگان آشنا شوید | من کی هستم؟ | قسمت شماره (250)
0:000:00
متن کامل
ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:01
توقف و آشنایی با صحابه، علما و بزرگان
0:12
چالشی تازه: من کیستم؟
0:16
من از بزرگان اصحاب پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) هستم
0:23
و از پیشگامان نخستین در پذیرش اسلام
0:27
و یکی از ده نفری که به بهشت مژده داده شدند
0:30
پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) مرا «امین امت» لقب داد
0:35
و ابوبکر صدیق (رضیاللهعنه) پس از وفات پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) مرا برای خلافت نامزد کرد
0:43
به حبشه و سپس به مدینه هجرت کردم
0:47
و همراه پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) در همهٔ غزوات حضور داشتم
0:52
و در روز احد با او ثابتقدم ماندم و با مرتدان جنگیدم
0:57
و لشکرها را برای فتح شام فرماندهی کردم
1:03
پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) مرا بر برخی بعوث و سرایا میگماشت
1:09
و یک بار پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) سریهای را به سوی ساحل اعزام فرمود
1:16
شمار آنان سیصد مرد بود و مرا بر ایشان امیر کرد
1:21
پس حرکت کردیم تا آنکه در بخشی از راه به کمبود توشه دچار شدیم
1:27
دستور دادم آنچه از خوراک لشکر باقی مانده بود گرد آورند
1:31
و هر روز اندکی از آن را به آنان میدادم
1:35
سپس به هر مرد در روز یک خرما میدادم
1:40
تا آنکه خوراک تمام شد و گرسنگی بر ما چیره شد
1:44
برگ درختان را خوردیم تا آنکه لبهایمان ترک برداشت
1:50
چون به دریا رسیدیم، ناگاه ماهیِ بزرگی همانند تپهٔ کوچک دیدیم
1:56
که در ساحل مرده بود؛ به یارانم گفتم
2:00
این ماهی مرده است، از آن نخورید
2:04
سپس به ایشان گفتم: نه، ما فرستادگان رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) و در راه خدا هستیم و شما به ضرورت رسیدهاید، پس بخورید
2:11
و در راه خدا بودهاید، پس بخورید
2:16
یک ماه بر آن ماندیم و از گوشتش میخوردیم و با پیه آن چرب میشدیم
2:20
تا آنکه فربه شدیم و بدنهایمان نیرو گرفت
2:24
و سیزده مرد را برداشتم
2:28
و ایشان را در سوراخ چشم ماهی نشاندم
2:31
و استخوانی از دندههای آن را گرفتم و برپا داشتم
2:35
سپس بزرگترین شتری را که همراهمان بود بار کردیم و از زیر آن گذشت
2:41
و از گوشت آن توشه برداشتیم و آن را خشک کردیم
2:44
چون به مدینه رسیدیم
2:47
نزد رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) آمدیم
2:50
و آن واقعه را برایش یادآور شدیم
2:53
فرمود: آن روزیای بود که خداوند برای شما بیرون آورد
2:57
آیا از گوشت آن چیزی با شماست تا به ما بخورانید؟
3:01
از آن گوشت برای رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) فرستادیم و خورد
3:07
در عهد عمر بن خطاب (رضیاللهعنه) امیر مردم شام بودم
3:14
در آنجا طاعون فرود آمد و مردم را چون درو کردن از میان برد
3:19
چون امیرالمؤمنین از این خبر آگاه شد
3:22
بر من بیمناک شد و به من نامه نوشت و گفت
3:26
نیازی به تو برایم پدید آمده که از تو در آن بینیاز نیستم
3:31
پس اگر نامهٔ من شبانگاه به دستت رسید
3:34
بر تو الزام میکنم که صبح نکنی مگر آنکه به سوی من سوار شوی
3:39
و اگر نامهام به روز به دستت رسید
3:42
بر تو الزام میکنم که شب نکنی مگر آنکه به سوی من سوار شوی
3:47
با خود گفتم
3:49
نیاز امیرالمؤمنین را که عرضه داشت دانستم
3:53
و او میخواهد کسی را نگه دارد که ماندنی نیست
3:58
پس به او نوشتم
4:00
ای امیرالمؤمنین!
4:02
به یقین نیاز تو به من را دریافتم
4:05
و من در لشکر مسلمانان هستم
4:08
و در دلم رغبتی به دوری از ایشان نمییابم
4:11
پس نمیخواهم از ایشان جدا شوم تا آنکه خداوند درباره من و ایشان فرمان و حکم خویش را جاری کند
4:18
پس مرا از این الزامت آزاد کن، ای امیرالمؤمنین!
4:22
و مرا در لشکرم واگذار
4:24
چون آن عمر، نامهٔ مرا خواند
4:28
اشک از چشمانش جاری شد و گریست
4:31
کسی که نزدش بود به او گفت
4:33
ای امیرالمؤمنین!
4:35
آیا امیر شام مرده است؟
4:37
گفت: نه، گویی نزدیک است
4:41
یعنی به مرگ نزدیک شده است
4:44
پس اندکی درنگ نکردم
4:46
تا آنکه طاعون به من رسید
4:49
و جانم بیرون شد
4:52
چون از زندگی جدا شدم
4:54
معاذ بن جبل (رضیاللهعنه) برخاست
4:57
و بر مردم نماز گزارد
4:59
سپس برایشان خطبه خواند و گفت
5:01
ای مردم!
5:03
شما به مرگ مردی دچار شدهاید
5:05
به خدا سوگند هرگز از بندگان خدا کسی را کمکینهتر و نیکوسیرتتر ندیدید
5:09
و کمکینهتر و گشادهسینهتر
5:12
و دورتر از فریب و نیرنگ
5:14
و سختتر دوستدار آخرت
5:17
و خیرخواهتر برای عامه مردم از او نبود
5:20
پس برای او طلب رحمت کنید
5:22
سپس برای نماز بر او به صحرا روید
5:25
به خدا سوگند پس از او هرگز مانند او بر شما حکومت نخواهد کرد
5:29
آنگاه پیش رفت و بر من نماز خواند
5:32
چون مرا در قبرم نهادند
5:35
و خاک بر من ریختند
5:37
معاذ (رضیاللهعنه) گفت:
5:40
تو را ستایش خواهم کرد
5:42
و سخن باطل نخواهم گفت
5:44
میترسم که از جانب خداوند خشمی به من برسد که به او رسیده است
5:48
به خدا سوگند، تا آنجا که میدانم، او
5:50
از یادکنندگان بسیار خداوند بود
5:53
و از کسانی بود که با آرامش بر زمین راه میروند
5:56
و چون نادانان ایشان را خطاب کنند
5:59
میگویند: سلام
6:01
و از کسانی بود که چون انفاق کنند
6:03
«نه اسراف کردند و نه تنگگیری کردند»
6:06
«و میان این دو، حد اعتدال را برگزیدند»
6:09
و به خدا سوگند او از فروتنان بود
6:12
و متواضعان
6:14
و از کسانی بود که به یتیم و بینوا رحم میکنند
6:17
و خیانتکاران متکبّر را دشمن میدارند
6:21
پس الله به تو رحم کند
6:23
پس من کیستم